‫اگه دلت نمی‌خواد بمیره، می‌شه با زبون خوش تفنگتو بندازی؟
‫چی؟!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫m 0 0 m 66.625 66.625n ‫m 0 0 m 66.625 66.625a ‫m 0 0 m 66.625 66.625k ‫m 0 0 m 66.625 66.625u ‫m 0 0 m 66.625 66.625o ‫m 0 0 m 66.625 66.625w ‫m 0 0 m 66.625 66.625g ‫m 0 0 m 66.625 66.625m ‫m 0 0 m 66.625 66.625زمانی فکر می‌کردم گریه کردن خودخواهانه‌ست ‫m 0 0 m 66.625 66.625t ‫m 0 0 m 66.625 66.625s ‫m 0 0 m 66.625 66.625h ‫m 0 0 m 66.625 66.625i ‫m 0 0 m 66.625 66.625j ‫m 0 0 m 66.625 66.625e
‫m 0 0 m 66.625 66.625m ‫m 0 0 m 66.625 66.625o ‫m 0 0 m 66.625 66.625n ‫m 0 0 m 66.625 66.625k ‫m 0 0 m 66.625 66.625u ‫m 0 0 m 66.625 66.625r ‫m 0 0 m 66.625 66.625a ‫m 0 0 m 66.625 66.625i ‫m 0 0 m 66.625 66.625c ‫m 0 0 m 66.625 66.625از میان کوچه پس‌کوچه‌های سیاه و سفید رد می‌شدم ‫m 0 0 m 66.625 66.625h ‫m 0 0 m 66.625 66.625w ‫m 0 0 m 66.625 66.625s ‫m 0 0 m 66.625 66.625e ‫m 0 0 m 66.625 66.625t
‫m 0 0 m 66.625 66.625d ‫m 0 0 m 66.625 66.625e ‫m 0 0 m 66.625 66.625a ‫m 0 0 m 66.625 66.625i ‫m 0 0 m 66.625 66.625بدون تصور اینکه با کسی در این شهر آشنا شوم
‫m 0 0 m 66.625 66.625n ‫m 0 0 m 66.625 66.625t ‫m 0 0 m 66.625 66.625y ‫m 0 0 m 66.625 66.625o ‫m 0 0 m 66.625 66.625s ‫m 0 0 m 66.625 66.625u ‫m 0 0 m 66.625 66.625m ‫m 0 0 m 66.625 66.625z ‫m 0 0 m 66.625 66.625k ‫m 0 0 m 66.625 66.625c ‫m 0 0 m 66.625 66.625h
‫m 0 0 m 100 100 h
‫m 0 0 m 100 100 a ‫m 0 0 m 100 100 k ‫m 0 0 m 100 100 n
‫m 0 0 m 100 100 i
‫m 0 0 m 100 100 s ‫m 0 0 m 100 100 d
‫m 0 0 m 100 100 m
‫m 0 0 m 100 100 e
‫m 0 0 m 100 100 t ‫m 0 0 m 100 100 o
‫m 0 0 m 66.625 66.625می‌دونم این سرنوشت زودگذره
‫m 0 0 m 100 100 r
‫m 0 0 m 100 100 u
‫m 0 0 m 100 100 y
‫m 0 0 m 100 100 n ‫m 0 0 m 66.625 66.625حتی خالصانه‌ترین دعاها
‫m 0 0 m 100 100 m
‫m 0 0 m 100 100 a
‫m 0 0 m 100 100 k ‫m 0 0 m 100 100 g
‫m 0 0 m 100 100 t ‫m 0 0 m 100 100 n
‫m 0 0 m 66.625 66.625مانند دیوارنگاره از بین می‌روند
‫m 0 0 m 100 100 s
‫m 0 0 m 100 100 o
‫m 0 0 m 100 100 m ‫m 0 0 m 100 100 d
‫m 0 0 m 66.625 66.625و عزیزترین خاطرات‌مان را نیز پاک می‌کنند
‫m 0 0 m 100 100 r
‫m 0 0 m 100 100 t
‫m 0 0 m 100 100 w ‫m 0 0 m 100 100 n
‫m 0 0 m 100 100 b
‫m 0 0 m 66.625 66.625با این‌حال، با تمام توان دستم را دراز می‌کنم
‫m 0 0 m 100 100 u
‫m 0 0 m 100 100 i
‫m 0 0 m 100 100 p
‫m 0 0 m 100 100 k
‫m 0 0 m 100 100 r
‫m 0 0 m 100 100 y ‫m 0 0 m 66.625 66.625اگه روزی برسه که بخشیده بشیم
‫m 0 0 m 100 100 n
‫m 0 0 m 100 100 h
‫m 0 0 m 100 100 w
‫m 0 0 m 100 100 m
‫m 0 0 m 100 100 t
‫m 0 0 m 66.625 66.625می‌خوام معنای واقعیِ خوشبختی رو کشف کنم ‫m 0 0 m 100 100 d
‫m 0 0 m 100 100 k
‫m 0 0 m 66.625 66.625بیا باهم از این نور زیبای پنهان ‫m 0 0 m 100 100 w
‫m 0 0 m 100 100 محافظت کنیم
‫مأموریت: 50 ‫دنیایی که در آن زنده نمی‌مانیم
‫وایسا، چی؟!
‫یالا بلند شو.
‫ها؟ الان یهو... چی؟
‫در انسان‌ها...
‫مغز معمولاً به‌طور ناخودآگاه محدودیتی برای میزان قدرتی...
‫ که می‌توانند استفاده کنند تعیین می‌کند، تا تمام قدرتِ خود را آزاد نکنند.
‫زیرا اگر آنها ۱۰۰٪ قدرت خود را آزاد کنند، آسیب جبران‌ناپذیری ‫ به عضلات و استخوان‌هایشان وارد می‌شود.
‫اما حالا، محدودکننده‌ی مغزِ این زن درهم شکسته.
‫به معنای دیگر، عصبانی است.
‫ای بیچاره.
‫از مرگ می‌ترسی.
‫از اینکه بهت خیانت بشه می‌ترسی.
‫تا حدی که نمی‌تونی به هیچ‌کس اعتماد کنی.
‫حتی به‌قدری توجه نمی‌کنی که ‫بفهمی یه‌نفر قابل اعتماد هست یا نه.
‫علت و معلول رو کنار گذاشتی.
‫تو یه مردِ بی‌ارزشی که برای سرگرمیِ خودش ‫ توی کار دیگران دخالت می‌کنه.
‫ولی من اون ترس رو ندارم. بهش اعتماد دارم.
‫من همیشه، همیشه، همیشه، ‫ همیشه، همیشه بهش فکر می‌کنم.
‫برای همینم قوی‌ام!
‫تو نمی‌تونی شکستم بدی!
‫چرندیاتت برام مفت نمی‌ارزه.
‫ولی حالا یه دست و پات رو از دست دادی.
‫اگه به‌قدر کافی ازت دور شم، هیچ‌جوره نمی‌تونی حمله کنی.
‫دستِ در رفته‌ش؟!
‫بسه.
‫لازم نیست بکشیش، و لازم نیست به‌خاطرش بمیری.
‫سـ ـ
‫سنپای! حالتون خوبه؟!
‫حداقل از تو بهترم.
‫مهم‌تر از همه‌چیز، باید ببندیمش.
‫خطرناک نیست که زنده بذاریمش؟
‫یه خروار اطلاعات هست که می‌تونیم ازش بیرون بکشیم.
‫وقتی پشت میله‌ها باشه، می‌شه ازش ‫ به‌عنوان یه ابزارِ مذاکره استفاده کرد.
‫تصمیمش رو می‌ذاریم با هندلر و بقیه.
‫اون به کنار، باورم نمی‌شه اون تونست غافلگیرتون کنه، سنپای.
‫وایسا، سنپای از کِی بیدار شد؟!
‫اووووه؟! یعنی حرفامو شنید؟!
‫نه، نه، نه، امکان نداره!
‫وقتی اونا رو گفتم بیهوش بود!
‫بدون شک همینطوره!
‫لطفاً بگو که نشنیده. لطفاً بگو نشنیده.
‫اگه شنیده باشه، شاید بهتره کارشو تموم کنم و بعدش-
‫وایسا، این چه فکریه؟!
‫شبانگاه انقدر عصبانیه که صورتش سرخ شده؟!
‫می‌دونم می‌خوای چی بگی.
‫m -75 -119 l 370 -119 370 12 -75 12 ‫نه، نمی‌دونه ‫همونطور که گفتی، شاید مثل قبل دیگه تند و تیز نیستم.
‫درسته، سنپای. شما دیگه تند و تیز نیستید.
‫یه چاقوی اسباب‌بازی هستید. آه، کوچولو و بانمک!
‫زخم روی بازوتون هم کارِ ویلره؟
‫نه، این کارِ یوری برایر بود.
‫تعقیبم کرد و باهم درگیر شدیم.
‫کارشو تموم کردید؟
‫دلیلی که یور-سان باهام ازدواج کرد، ‫برای این بود که خیالِ برادرش رو راحت کنه.
‫اگه برادرشو از دست بده،
‫اون دلیل از بین می‌ره، و عملیاتِ استریکس رو عقب میندازه.
‫اینکه «یور برایر» صداش نمی‌کنه...
‫باعث می‌شه حرفاش برام صادقانه به‌نظر نیاد.
‫ولی این احساسِ درستیه.
‫وقتی می‌گه برای مأموریته، نمی‌تونم رو حرفش حرف بزنم.
‫خیلی بی‌انصافی، سنپای.
‫حق... با شماست.
‫سرویس امنیت ملی هرلحظه ممکنه برسه اینجا.
‫دلم می‌خواد زودتر از اینجا برم بیرون، ولی چطوری باید...
‫واسه چی لم دادین؟!
‫باید بزنیم به چاک!
‫اون بالا مثل مور و ملخ مأمورِ امنیتی ریخته!
‫زحمت شد، سنپای.
‫می‌دونم سنگینه، ولی می‌شه ویلر رو تا بالا بیاری؟
‫باشه!
‫شبانگاه، می‌خوام شونه‌ی چپت رو جا بندازم.
‫عاااااااااااااا!
‫مشکلی نیست، سنپای. خودم می‌تونم بیام.
‫سنپای منو کولش گرفته آ آ آ آ آ آ آ قشنگ عین یه پرنسس منو بغل گرفته آ آ آ آ آ آ
‫صرفاً انگشتای پا و استخون نازک‌نیِ پای چپم رو شکستم.
‫حرفای مسخره نزن. اونطوری بهمون می‌رسن.
‫همیشه زیادی به خودت فشار میاری.
‫نمی‌خوام این حرف رو از شما بشنوم.
‫دیگه زیادی یه‌دنده‌ای.
‫اگه با این فرمون بری، آخر زرتت در می‌ره.
‫بسیار خب. حاضرم این تحقیر رو تحمل کنم.
‫ولی لطفاً سریع‌تر برید روی سطح.
‫عه؟ باشه...
‫می‌میرم! الان می‌میرم!
‫اگه زودتر منو نذاره پایین، قلبم از جا درمیاد و واقعاً می‌میرم!
‫شانس آوردیم اونقدری افراد نداشتن ‫ که توی منطقه، ایستگاه بازرسی بذارن.
‫از اولم با پلیسِ محلی همکاری نمی‌کردن.
‫مطمئنم یه دلیلی داشته که نمی‌تونستن آزادانه عمل کنن.
‫با این وضع، انگار می‌تونیم صحیح و سالم به برلینت برسیم.
‫m 34 542 l 88 542 163 496 121 542 374 542 374 667 34 667 ‫حالا که آدرنالین ‫ پایین اومده دردش میاد ‫در هر صورت، تونستیم از جونِ همرزم‌هامون توی شرق محافظت کنیم.
‫ولی تیم آبی یه پیام فرستاد که گفت...
‫جاسوس‌مون توی سرویس امنیت ملی کله‌پا شده.
‫پس با اینکه ویلر رو گرفتیم، عملاً یر به یر شد.
‫تمام تلاش‌هامون الکی بود.
‫پسر، امروز از کت و کول افتادم.
‫هوی، گرگ‌پسر. وقتی برگشتیم بیا یه نوشیدنی مهمون ما.
‫عه؟ ولی نمی‌شه.
‫وقتی اومدم، گفتم یه کارِ اضطراریه.
‫اگه زود برنگردم خونه، شک می‌کنن.
‫باه. هروقت می‌ره لا منگنه، خانواده‌دوست بودنش گل می‌کنه.
‫و همین خانواده‌دوست بودن دقیقاً مأموریتمه.
‫درضمن، الان...
‫چیه؟ با حاج‌خانوم دعوات شده؟
‫عه؟!
‫نه، نمی‌دونم بشه اسمشو دعوا گذاشت یا نه...
‫از همه‌چیِ زندگی‌مون ناراضی‌ام!
‫چطور می‌تونی توی روز تعطیل خانواده‌تو تنها بذاری؟!
‫بیشتر می‌شه گفت، اصلاً نمی‌دونم داره به چی فکر می‌کنه.
‫گمونم حتی تو هم همچین مشکلاتی داری، ها؟
‫این یعنی فرصت تبدیل شدن ‫ به همسر جدیدِ عملیات استریکس رو دارم.
‫به‌نظر میاد عملیاتِ استریکس همچنان در خطره.
‫بعد از این، بیاید باهم بریم خونه‌تون ‫ و دلیلِ این اختلاف رو بفهمیم.
‫و بعد اون شکاف رو تا حد جبران‌ناپذیری بزرگ می‌کنم.
‫حرفای مسخره نزن. تو باید زودتر بری بیمارستان.
‫بیخیال شو. تنها کمکی که می‌شه ‫ به اختلاف زناشویی کرد، دخالت نکردنه.
‫کمک کردن آخرین کاریه که تو ذهنمه!
‫m -133 -67 l 121 -67 121 22 -133 22 ‫خونه فرستادش
‫نمی‌دونم به‌خاطر اینه که روزِ طولانی‌ای داشتم یا نه،
‫ولی حس می‌کنم خیلی وقته برنگشتم خونه.
‫اگه جلوی ویلر رو نمی‌گرفتیم، نمی‌تونستم برگردم اینجا.
‫سرپا نگه داشتنِ خانواده‌ی فورجر کارِ دشواریه.
‫و دقیقاً به همین خاطر باید دلیلِ ‫نارضایتی‌های غیرقابل‌درکِ یور-سان رو بفهمم.
‫چطور می‌تونی تا این وقت شب کار کنی؟!
‫برگشتم.
‫خوش برگشتی، لوید-سان. حتماً از کار تا این وقتِ شب خسته شدی.
‫چی-
‫چرا...؟ یهو تمام قوتم تحلیل رفت...
‫لوید-سان؟!
‫واقعاً دیگه مثل قبل تند و تیز نیستی، گرگ‌ومیش!
‫بی‌احتیاطی نکن.
‫ممکنه پشتِ اون لبخند، تنفرِ بی‌حدوحصری باشه.
‫خدا. صورتت چی شده؟
‫عه، خب... کار اضطراریم مربوط به یه کشتی‌کج‌کار بود ‫ که با سوزن میونه‌ی خوبی نداشت.
‫واقعاً مصیبتی بود.
‫اوه، آنیا کو؟
‫انقدر خوش گذروند که خسته شد و به محض رسیدن به خونه، خوابید. ‫آنیا می‌خواد یالِ پشمالوی آقا شیره رو بپوشه...
‫تو هم اگه خسته‌ای باید بری بخوابی، لوید-سان.
‫مهم‌تر از اون، یور-سان...
‫در رابطه با امروز صبح...
‫واقعاً شرمنده که فرصت نکردم به حرفات گوش بدم.
‫بی‌عرضگیِ من برات باعث دلخوری شد.
‫نـ ـ نه، اصلاً اینطور نیست.
‫امم، منم باید عذرخواهی کنم.
‫راستش، اون موقع داشتم با کامیلا-سان و بقیه بچه‌ها حرف می‌زنم و...
‫و برای همین بود.
‫برای اینکه عادی به‌نظر بیام، دنبال دلخوری می‌گشتم.
‫واقعاً شرمنده که نگرانت کردم.
‫این چه وضعشه؟!
‫لوید-ســـــــان؟!
‫نمی‌تونم انگشتمم تکون بدم.
‫نمی‌تونم بلند شم. حتی انرژی ندارم که فکر کنم.
‫حالت خوبه، لوید-سان؟!
‫آمبولانس خبر کنم؟!
‫نه، مهم‌تر از اون...
‫این ممکنه دلیل خوبی برای دلخوری داشتن باشه،
‫ولی ممکنه ازت بخوام کارهای خونه‌ی امروز و فردا رو انجام بدی؟
‫البته!
‫چـ ـ چرا انقدر خوشحال شدی؟
‫خب... شاید از اول دنبال پیدا کردن دلخوری نبودم،
‫بلکه می‌خواستم ازت مراقبت کنم...
‫یا کاری کنم بیشتر بهم تکیه کنی.
‫تو همیشه تنهایی از پس کارها برمیای،
‫و حتی وقتی سختی می‌کشی، اصلاً به روی خودت نمیاری.
‫ولی فکر نمی‌کنم لازم باشه انقدر بی‌نقص باشی.
‫پس چون یه‌ذره کارها رو بهم سپردی، خوشحالم کرد.
‫البته من خیلی آدم قابل اتکایی نیستم.
‫ممنونم، یور-سان.
‫شنیدن این حرفا یکم حالمو بهتر می‌کنه.
‫ولی یور-سان...
‫من از راه سختش متوجه شدم چقدر ضعیفم.
‫وقتی چشماش رو دیدم، متوجه شدم...
‫که اگه توی این دنیا بی‌نقص نباشم، نمی‌تونم زنده بمونم.
‫پس...
‫گوش کن چی می‌گم، آبجـــــی!
‫یوری؟!
‫وایسا، تو هم زخمی شدی؟! چه بلایی سرت اومده؟!
‫عه؟ خب، این چیزه...
‫گزارشی که هول‌هولی نوشتم پُر از غلط بود...
‫پس مافوقم ضربه‌فنیم کرد.
‫این چه بهونه‌ایه؟
‫وایسا. «تو هم»؟
‫آه... من با یه کشتی‌کج‌کار درگیر شدم.
‫یه بیمار و بهونه‌ای ساختم که مو لای درزش نمی‌ره،
‫پس حتی اگه ته‌توشو دربیاره، چیزی دستگیرش نمی‌شه.
‫چایی درست بکنم؟
‫نه، به خودت زحمت نده، لوید-سان!
‫خودم همه‌ی کارها رو می‌کنم.
‫لطفاً فقط بشین و استراحت کن.
‫دست راستِ اونم زخمی شده؟
‫امکان نداره.
‫آمم، چیزی شده؟
‫داری چیکار می‌کنی، یوری؟!
‫اوه، نه...
‫و ـ وقتی می‌خوای گاز رو روشن کنی، بهتره آستینتو بالا بدی.
‫اوه، چه با ملاحظه.
‫معلومه که اون نیست.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، گرگ‌ومیش تونست خودشو جای ویلر،
‫وزیر کابینه‌ی غرب، و کسایی که باهاشون ارتباطی نداره، جا بزنه.
‫فقط نشون می‌ده چقدر قهاره.
‫به هر صورت!
‫اگه واقعاً‌ نگران لوید-سانی، لطفاً برو خونه.
‫خیلی خسته‌ست!
‫عــــاه! خیلی بدجنسی، آبجی.
‫ولی خودم قبل اینکه گزارشم تموم شه زدم بیرون، ‫ پس اگه برنگردم کارم زاره.
‫لطفاً برو حموم و یکم استراحت کن.
‫ممنونم.
‫خوب شد دستمو محض احتیاط پوشونده بودم.
‫فوراً تونست درد لحظه‌ایِ دستمو متوجه شه.
‫نمی‌تونم دورش بی‌احتیاطی کنم.
‫نه، اینطور نیست، گرگ‌ومیش. دقیقاً داشتی همینو می‌گفتی.
‫لحظه‌ای که یکی بهم یه‌ذره هم شک کنه، باختم.
‫خودتو جمع‌وجور کن!
‫این بوی سوختگی از کجا میاد؟
‫نگو که یوری برایر به‌خاطر شکی که بهم داشت برگشته...
‫بی‌احتیاطی نکن، گرگ‌ومیش!
‫یور-سان؟!
‫وااا! خیلی ببخشید!
‫می‌خواستم پیرهن‌تو برای فردا اتو کنم، ولی آتیش گرفت! وااااا!
‫الان خاموشش می‌کنم! همین الان خاموشش می‌کنم!
‫شاید واقعاً کار از کار گذشته...
‫لوید-ســـــــــــان!
‫حال و احوالت خوبه، فیونا-چان؟
‫شنیدم توی راه‌پله‌ی بیمارستان از طبقه چهارم افتادی طبقه اول.
‫خـــب. شاید دست‌پاچلفتی باشی، ولی همونتم نازه!
‫من مشکلی ندارم، لطفاً رفع زحمت کنید، رئیس.
‫چه سنگدل! تازه یه اتاقِ خصوصی برات آماده کرده بودما.
‫خیلی متشکرم. لطف کردید. حالا رفع زحمت کنید.
‫اهمیت نداد.
‫سنسه!
‫این بیمار به‌شدت آسیب دیده. لطفاً موجب اضطرابش نشید.
‫حالا بیرون!
‫آها، آره! این! اومده بودم اینو بهت بدم.
‫پرونده‌های پزشکی برای بیمارهای ویژه که به فورجر-کون واگذار شدن.
‫می‌شه اینا رو بهش بدی؟
‫چرا خودتون بهش نمی‌دید؟
‫اون فقط کفریم می‌کنه، ‫تازه دیگه نمی‌تونستم با فیونا-چان حرف بزنم.
‫خب، می‌دونی... فورجر-کون هم امروز رو مرخصی گرفته.
‫چند دفعه بگم، دارین بیمار رو مضطرب می‌کنین!
‫فردا خودم پرونده‌ها رو بهشون می‌دم.
‫آآآه! فیونا-چـــــان!
‫خب، اینجا اومدید چیکار؟
‫هندلر؟
‫اینطوری با مافوقی که اومده احوالتو بگیره حرف می‌زنی؟
‫شنودی توی اتاق نیست؟
‫خیر. قبلاً بررسیش کردم.
‫به‌نظر عملیات‌هامون اینجا داره خوب پیش می‌ره.
‫اگه کاری ندارین، لطفاً رفع زحمت کنین.
‫خیرسرم پاشدم اومدم پشتیبانی، ‫چون تو و اون مرتیکه یه‌وجبم نمی‌تونین جم بخورین!
‫اصلاً حالیته چقدر کمبود نیرو داریم؟
‫فقط یدونه امروزه ها، گرفتی؟!
‫دردم گرفت. لطفاً بس کنین. پرستار رو صدا می‌زنما.
‫و همینطور یه‌جورایی دلم می‌خواست یه لباس پرستار بپوشم.
‫لطفاً نفوذ به بیمارستان رو خاله‌بازی ندونین.
‫این نتایج آزمایشاتته.
‫دستت توی چندین نقطه شکسته، ولی خوشبختانه کامل خرد نشده،
‫و آسیب به رشته‌های عضلانی به حدی که فکر می‌کردیم وخیم نیست.
‫باید خداتو شکر کنی. سه‌سوته دوباره سرپا می‌شی.
‫بعدش می‌تونی برگردی سر کارت.
‫به‌لطف تمریناتم توی کوهستان برای انتقامم مقابل اون زن بود؟
‫اه، چه رو اعصاب...
‫کارت توی دستگیریِ ویلر خوب بود.
‫توی موقعیت خطرناکی قرارت دادم، حتی اگه مأموریتِ خودت بوده.
‫فقط ازت می‌خوام خودتو به کشتن ندی.
‫بالأخره یکی از زیردستای عزیزمی.
‫از «عزیز» منظورتون «کسیه که تا جونش دراد برام وفادارانه کار می‌کنه.»
‫انکارش نمی‌کنم. به‌هرحال، تلاشتو بکن، ولی به خودت فشار نیار.
‫حتی اگه بخواد محضِ خاطر اون باشه.
‫تا بعد. خوب استراحت کن.
‫عــــه؟! هندلر درمورد حسی که به سنپای دارم می‌دونه؟!
‫بانمکه.
‫غیرممکنه!
‫صبحونه‌ی مامان یه‌ذره خوشمزه‌ست!
‫فقط یه کوچول موچولو.
‫ساعت 5 صبح پاشدم و ‫ با یه کتاب آشپزی کشتی گرفتم که اینو درست کنم!
‫یور-سان، نمی‌خواد حالا به خودت سخت بگیری.
‫یه‌جوری حتی از منم درب‌وداغون‌تری.
‫نه! مشکلی ندارم، لوید-سان.
‫لطفاً امروز تا می‌تونی استراحت کن. ‫می‌خوام شکست‌های دیروزمو جبران کنم!
‫زحمت می‌شه...
‫باید هرچه زودتر از مأموریتِ دیروزی بهبود پیدا کنم.
‫بابا دیروز یه نبرد جاسوسی داشت؟! و تیر خورد؟!
‫امروز گردش نمی‌ریم؟
‫شرمنده، می‌خوام تو اتاقم استراحت کنم.
‫یه‌عالمه هم باید گزارش بنویسم.
‫بیا آروم توی خونه بازی کنیم، آنیا-سان.
‫واق.
‫اگه توی مشقات به مشکلی خوردی، هرموقع خواستی صدام کن.
‫حله. تو استراحت کن.
‫دیروز توی باغ‌وحش خوش گذشت؟
‫کلی خوش گذروندیم!
‫اونجا آقا فیله، آقا زرافه، و حتی آقا کرگدن هم دیدیم!
‫اوه راستی، کوله‌پشتی‌تو خالی کردی؟
‫مطمئن شو دستمال‌تو بیرون بذاری که بشورمش.
‫عا، یادم رفت.
‫تا-دا! این آقا شیره‌ست که آنیا دیروز شکار کرد!
‫وای، چه عالی.
‫آنیا تا حالا یه آقا شیره ندیده بود.
‫«پادشاه اوجولات»... چه شکوهی!
‫شبیه کیمرا-سان می‌مونه، پس کنار خودش می‌ذارمش.
‫چقدر خوشحالم که یه دوست جدید پیدا کردی، کیمرا-سان.
‫جاوووو...
‫اوووه!
‫پادشاه اوجولات، بوند! چه خفن!
‫وای خدا! امروز صبح چقدر وقت گذاشتم موهاشو شونه کردم!
‫حرف نداری، بوند! آقا فیله هم می‌تونی؟
‫دماغای گنده‌منده داره!
‫m -205 -154 l -78 -150 10 -156 108 -153 209 -153 206 31 140 26 97 32 -25 32 -124 31 -206 34 ‫تلاش می‌کنه ‫دماغشو کش بده ‫اووه!
‫خب، حالا آقا زرافه!
‫گردن دراز داره!
‫و ـ واق...
‫نمی‌تونه، آنیا-سان. گردنش درد می‌گیره ها.
‫هـــعـــی.
‫آها فهمیدم!
‫می‌تونیم پاها و گردنشو خیس کنیم که ‫نازک‌تر به‌نظر بیان. شاید همین جواب بده.
‫آقا شتره.
‫وواق...
‫خیلی شرمنده، بوند-سان! قول می‌دم دوباره شونه‌ت کنم.
‫بهترین بوند-سان، همین بوند-سانه.
‫واق...
‫خیلی گرم و نرم به‌نظر میاد.
‫خزِ بوند-سان از زمانی که اول گرفتیمش خیلی صاف‌تر شده.
‫آنیا هم می‌خواد! آنیا هم می‌خواد پشمالو شه!
‫عه‌وا...
‫آنیا هم صاف‌وصوف شد؟
‫بله! صاف‌ترین و لطیف‌ترینی، آنیا-سان.
‫خیلی هم ناز.
‫اوی، لوید. چیزمیزایی که می‌خواستی رو واسه‌ت گرفتم.
‫موفرفری.
‫سلام، فرانکی-سان.
‫عجبا، پیر آدمو درمیاره.
‫نگاه کن!
‫آنیا صاف‌ترین و لطیف‌ترینه!
‫وااق!
‫مامان! بیا موفرفری هم صاف کنیم!
‫عه؟ ‫عا؟
‫موفرفری هم صاف‌وصوف می‌کنیم.
‫لطیف...
‫واسا! می‌خوای چیکار کنی؟ بس کن!
‫کار بدیه، آنیا-سان!
‫اگه اینکارو کنید، دیگه نمی‌شناسیمش!
‫یکم ملاحظه کن، خانم جان!
‫خیلی‌خب! عملیات صاف‌وصوف رو آغاز می‌کنیم!
‫مگه بذارم!
‫توی جغله نمی‌تونی هویتمو ازم بگیری!
‫ای سگ خیانتکار! اون پیوند برادرانه‌ای که بستیم کجا رفت؟!
‫آی! ‫ای وای! گلدون!
‫آی آی! موهامو نکش!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫وای بوندِ آقا زرافه!
‫بوندِ آقا فیله!
‫بوندای کوچول!
‫اوووه! داره پرواز می‌کنه!
‫کلی بوند اینجاست! جونمی جون!