‫آنچه گذشت...
‫دی‌ام‌ای از بخش وناری
‫ناپدید شده.
‫یهویی... یهویی ناپدید شد.
‫تنها توضیح منطقی اینه که ‫یکی بوجودش آورده بوده.
‫می‌خوام یه مدل
‫از کنترل‌گر دی‌ام‌ای رو بسازم.
‫اینطوری کار می‌کنه.
‫اون هم گسیختگی زیرفضایی ایجاد می‌کنه.
‫دی‌ام‌ای الان داره به سمت ‫کمربند سیارکی ردوک حرکت می‌کنه.
‫ما همه رو تخلیه می‌کنیم.
‫باید بیشتر از این‌ها انجام بدیم، مایکل.
‫باید بفهمیم کی پشت ‫ این ماجراست و جلوشو بگیریم.
‫همینکارو می‌کنیم.
‫امروز می‌خوای چیکار کنی؟
‫البته بجز تمرینات زین‌تال.
‫ارتباط ذهن و بدن مهم‌ترین چیزه.
‫بخصوص وقتی یک بدن جدید گیرت میاد.
‫این مستعمره در مسیر یه ‫ناهنجاری گرانشی هست.
‫ما اومدیم شما رو از اینجا ببریم.
‫برعکس بقیه، من جام همینجاست.
‫من زندگی یکی رو ازش گرفتم.
‫بین چیزهایی که دزدیدم ‫گوی لالوگی خانوادگی بود.
‫- من همینجا می‌‌مونم. ‫- باید نجاتش بدیم.
‫- این انتخاب خودشه. ‫- این کار اشتباهیه.
‫اولویت دادن وظیفه نسبت ‫به دلسوزی می‌تونه دردناک باشه.
‫- تو احساس می‌کنی؟ ‫- به تازگی اتفاق افتاده.
‫فکر کنم این متعلق به تو باشه.
‫خیلی راجع به خانواده فکر کردم.
‫اینکه گذشته هنوز ‫چقدر در زمان حال تاثیر داره.
‫اینکه حتی وقتی یک نفر می‌میره
‫چقدر ارتباطمون رو باهاش حفظ می‌کنیم.
‫خاطراتمون،
‫احساساتمون.
‫انگار هنوز به‌نوعی اینجا کنارمون هستن.
‫احساس آرامش میده، می‌دونی؟
‫می‌‌تونه اینطور باشه.
‫تحسین برانگیزه.
‫از گوی لالوگی الهام گرفتم.
‫چیزی که فیلکس بهت داد.
‫بوک.
‫بقدر کافی راجع بهش حرف زدیم.
‫تصمیمش با تو بود، نه من.
‫امروز تولد پدرم بود.
‫می‌دونم زیاد با هم صمیمی نبودین.
‫آره. عمرا قیافشو توی
‫شجره‌نامه نمی‌ذارم، اینو مطمئنم.
‫بگذریم، خبری از سپهبد نشد؟
‫قراره وارد شکاف زیرفضایی‌ای بشیم
‫که دی‌ام‌ای از خودش به‌جا گذاشته.
‫- ها؟ ‫- ساعت 11 ظهر.
‫صحیح.
‫فعلا... فعلا فقط همینو گفت.
‫داریم فرصت‌هامون رو از دست میدیم.
‫می‌تونی بازم سعی کنی با ‫ آشناهای پیکی‌ات تماس بگیری؟
‫هرکس دی‌ام‌ای رو ساخته
‫کسیه که فدراسیون هرگز باهاش برخورد نداشته.
‫باید به فضای خارج از فدراسیون جهش کنیم.
‫باهاشون حرف بزنیم.
‫ممکنه سرنخی داشته باشن.
‫فعلا یه صحنه جنایت داریم.
‫و باید تا وقتی مدارک ‫تازه‌ست خودمونو برسونیم اونجا.
‫- می‌دونم... ‫- دی‌ام‌ای حتما یه‌چیزی
‫توی اون شکاف جاگذاشته
‫و بررسی ذرات بهمون میگه اون چیه
‫و از کجا اومده و از "کجاش" ‫می‌تونیم بفهمیم سازندش کیه.
‫استمتس مطمئنه. ‫تارکا هم همینطور.
‫امیدوارم حق با اونا باشه.
‫کاپیتان، آقای سارو منتظر شماست.
‫پیدا می‌کنیم این کار کی بوده.
‫سر از قضیه درمیاریم، دختر جون.
‫داریم به شکاف زیر‌فضایی ‫ نزدیک می‌شیم، کاپیتان.
‫با بررسی سوابق استارفلیت از اتفاقات مشابه
‫میشه انتظار داشت ‫با یک‌سری مشکلات روبرو بشیم.
‫انترپرایز پلاسمای داغ شناسایی کرده.
‫وویجر هم ذرات اِدی یونیزه‌ شده شناسایی کرده.
‫پس سفر متلاطمی درپیش داریم.
‫رانه‌ی وارپ‌مون باید خاموش بمونه
‫و از اونجایی که فرمانده استمتس
‫از تاثیر شکاف روی شبکه قارچی مطمئن نیست
‫عاقلانه هم نیست که جهش کنیم.
‫یه سفر متلاطم و کند، متوجه شدم.
‫مطمئنم چیزی نیست که از پسش برنیایم.
‫روحیه‌ی افراد بالاست.
‫خوبه.
‫روحیه تو چی؟
‫من خوشحالم که قراره بزودی
‫سر از کار منشاء دی‌ام‌ای دربیاریم.
‫منم همینطور. عرشه.
‫زورا، به تمام افراد عرشه بگو ‫بیان سر پست‌هاشون، لطفا.
‫ممنون کاپیتان.
‫اینطوری مودبانه‌ست.
‫شما...؟
‫عیب‌یابی درجه‌ی ده انجام دادیم، اونم دوبار.
‫هیچ ناهنجاری‌ای نیست.
‫تمام سیستم‌ها در محدوده‌ی
‫مشخص شده فعال هستن، آقای سارو.
‫بنظر میاد احساسات شکل‌گرفته‌ی من
‫به دلیل تکامل طبیعی باشه.
‫ولی متوجهم که کاپیتان هنوز نگرانی‌هایی داره.
‫البته درک می‌کنم.
‫با همچین موردی قبلا برخورد نداشتیم.
‫مسائل زیادی هستن که باید درنظر بگیریم.
‫به کارت ادامه بده، زورا.
‫تمام افراد، به پست‌هاتون برید.
‫بزن بریم.
‫این یعنی ماموریت تایید شده؟
‫خدا کنه تایید شده باشه.
‫- آماده‌ام به جواب سوال‌هام برسم. ‫- امیدوارم.
‫تکرار می‌کنم، تمام افراد
‫به پست‌هاتون برید.
‫اوه.
‫خیلی‌خب، تا وقتی ‫برمی‌گردم مهره‌ها رو جابه‌جا نکن.
‫اینطوری نقشه‌ی تقلب کردنم خراب میشه.
‫برو. نمی‌خوای که برای اولین
‫ماموریتت توی عرشه دیر برسی.
‫خب، ماموریت من که نیست.
‫می‌دونی، فقط دارم جای یکی رو پر می‌کنم.
‫یکم برای لاینوس ناراحتم
‫که باید تمام روز زیر چراغ گرمایی باشه.
‫- بیچاره. اینقدر معطل نکن. برو. ‫- باشه.
‫توام که مشکلی نداری، نه؟
‫سر خودمو مشغول می‌کنم. ‫خودت که می‌شناسیم. برو.
‫یه چیز راجع به دی‌ام‌ای می‌دونیم
‫اینه که بدجوری زیر‌فضا رو می‌شکافه..
‫ماموریت امروز ما
‫اینه که از اون شکاف جدید رد بشیم
‫و هر سرنخی که دی‌ام‌ای
‫ به‌جا گذاشته پیدا کنیم. ذرات مولکولی
‫تشعشعات حرارتی
‫ذرات یونی، بازمانده‌های صنعتی
‫هر سرنخی که ما رو به سازنده‌اش برسونه.
‫فرمانده دتمر؟ ‫ما رو با رانه‌ی ایمپالس جلو ببر.
‫چشم کاپیتان.
‫گزارش وضعیت؟
‫داریم از حصار پلاسمایی رد می‌شیم.
‫سپرها دارن داغ میشن ‫ولی در حالت صددرصد هستن.
‫زورا؟
‫وضعیت باقی سیستم‌ها همه طبیعی‌ست.
‫اسکن رو فعال می‌کنم.
‫مگه قرار نبود سفر پرتلاطم باشه؟
‫این وضعیت واقعا غیرمنتظره‌ست.
‫داخل شکاف هستیم؟
‫- باید باشیم. ‫- منظورت چیه باید باشیم؟
‫از حصار گذشتیم. من...
‫- هیچ اطلاعات راهیابی‌ای ندارم. ‫- منم از اسکن‌ها
‫هیچ اطلاعاتی دریافت نمی‌کنم.
‫درک نمی‌کنم چطور ممکنه.
‫زورا، حسگرها صدمه دیدن؟
‫هیچ صدمه‌ای یافت نشد.
‫قادر نیستم مشخص کنم چرا حسگرهای خارجی
‫هیچ اطلاعاتی دریافت نمی‌کنند.
‫سیستم‌های ارتباطی دوربرد هم غیرفعالن.
‫اوشوکون، می‌تونی تصویری ‫ از اطرافمون نشون بدی؟
‫این‌ها تصویر اطرافمونه، کاپیتان.
‫همینه. هرچی هست همینه.
‫این کاملا در تضاد با اطلاعات
‫ماموریت‌های دیگه‌ست.
‫خب، شکاف‌های زیرفضایی که واردش شدن
‫توسط دی‌ام‌ای بوجود نیومده بودن.
‫فرمانده برایس، چه صدایی می‌شنوی؟
‫مهم صداییه که نمی‌شنوم، کاپیتان.
‫فضا پر از صداست. ‫ستاره‌ها، سحابی‌ها، سیاره‌ها.
‫همشون معمولا تشعشعات ‫الکترومغناطیسی از خوشون ساطع می‌کنن.
‫- ولی این؟ ‫- به صدا تبدیلش کن.
‫بذارش روی بلندگوها. تمام فرکانس‌ها.
‫چشم کاپیتان.
‫یعنی، هیچی نیست؟
‫خب، از لحاظ علمی غیرممکنه
‫که هیچ‌چیز وجود نداشته باشه.
‫مطمئنا یه چیزی هست. ‫فقط باید فرض کنیم
‫که حسگرهای ما متوجهش نمیشن.
‫موافقم ناوبان. بوک
‫- می‌بینی؟ ‫- آره.
‫- منظره جلوی چشمه. ‫- حسگرهای تو
‫- اطلاعاتی دریافت می‌کنن؟ ‫- نه، هیچی.
‫یکم شناسایی انجام میدم.
‫صبر کن. بذار اول یه روبات دات بفرستم.
‫من آماده‌ام.
‫پنج دقیقه صبر کن.
‫میگه پنج دقیقه صبر کن.
‫فرمانده نیلسون، یه روبات دات بفرست. ‫به سمت شمال شرقیمون
‫- و تصویرشو بذار روی نمایشگر. ‫- چشم کاپیتان.
‫دوربین بدنه رو فعال کن.
‫چشم کاپیتان.
‫- گزارش وضعیت؟ ‫- چهار هزار متر فاصله گرفته.
‫اسکنر‌هاش فعالن کاپیتان.
‫فعلا هیچ اطلاعاتی دریافت نکرده.
‫پنج هزار متر فاصله گرفته.
‫یه بررسی کامل طیفی انجام بده.
‫هیچی نیست.
‫کاپیتان، هیچی در هیچ طیفی نیست.
‫باید تا الان یه عالمه ‫ اطلاعات دریافت می‌کردیم.
‫شش هزار متر فاصله گرفته.
‫بنظر میاد چیزی داره ‫توی سیگنالمون مداخله ایجاد می‌کنه.
‫نه. اتفاقی داره میافته.
‫برش گردون عقب، نیلسون. همین الان.
‫به دستورات پاسخ نمیده.
‫بوک، داری می‌بینی؟
‫آره. وضعیت خوب نیست.
‫- نیلسون؟ ‫- هنوز پاسخی نمیده.
‫بنظر میاد داره...
‫جیغ می‌کشه.
‫مایکل؟
‫میرم پاول رو پیدا کنم.
‫اگر نتونم پرواز کنم ‫حداقل باید یه کاری انجام بدم.
‫آره، فکر خوبیه.
‫تصویر دوربین دات رو از دست دادیم، کاپیتان.
‫خاموشش کن.
‫- می‌دونیم چه اتفاقی افتاد؟ ‫- نه.
‫فقط انگار... خورده شد.
‫ممکنه که دی‌ام‌ای یه بلایی سر خود
‫زیرفضا آورده باشه.
‫مسمومش کرده.
‫پس باید اطمینان حاصل کنیم ‫ که اتفاقی که برای دات افتاد
‫برای ما نیافته.
‫حق با آقای سارو‌ـه.
‫نیاز به جواب داریم.
‫و چه با اطلاعات حسگرها ‫چه بدون اون‌ها، به جواب می‌رسیم.
‫مفهومه؟
‫آره کاپیتان.
‫وضعیت قرمز.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ترجمه و تنظیم : حسین اسماعیلی
‫ناوبان تال درست می‌گفت.
‫یه چیزی اون بیرونه.
‫شاید نتونیم ببینیمش، ولی محدوده داره.
‫دات به اون محدوده رسید.
‫و شاید این سرنخ دی‌ام‌ای ‫باشه که دنبالش بودیم.
‫فقط باید بفهمیم این سرنخ چیه.
‫پس بیاید خلاقیت به‌خرج بدیم.
‫آقای سارو؟
‫شاید بتونیم چیزی رو ببینیم
‫که حسگر‌هامون نمی‌تونن تشخیص بدن.
‫آره. فرمانده ریس
‫یک منور نوری آماده کن. ‫به همون جهتی که دات رفت.
‫- بله کاپیتان. ‫- اگر با سرعت دات هماهنگش کنی
‫می‌تونم تفاوت زمانیشون رو تشخیص بدم.
‫خوبه. ناوبان تال؟
‫فرمانده استمتس برای بررسی هرگونه اطلاعاتی
‫ که بدست بیاریم آماده‌ست.
‫خیلی‌خب، پس، روشنش کن.
‫سه هزار متر.
‫چهار هزار متر.
‫دات 10.3 ثانیه طول کشید تا متلاشی بشه.
‫منور 9.7 ثانیه.
‫پس هرچیزی اون بیرونه داره نزدیک‌تر میشه.
‫با سرعت 2.9 متر در ثانیه داره نزدیک میشه.
‫چقدر طول می‌کشه تا بهمون برسه؟
‫حدودا 33 دقیقه.
‫خیلی‌خب، پس باید سرعتش رو کم کنیم.
‫از سفینه دور نگهش داریم.
‫سپرها رو به سمت بیرون گسترش بده.
‫- به حداکثر فاصله. ‫- چشم کاپیتان.
‫ولی برای نگه داشتنش انرژی بیشتری می‌خوام.
‫فرمانده استمتس
‫اگر انرژی اضافه‌‌ای داری بهش نیاز داریم.
‫باشه. فکر کنم یکم زیر صندلیم قایم کردم.
‫می‌دونستم داری.
‫بهم یه کار بده. هرکاری داری.
‫عالیه. مصرف انرژی هر بخش غیرضروری رو کم کن
‫و انرژیشو براشون بفرست ‫ چون من یکی که صندلی ندارم.
‫راستی، خیلی ممنون.
‫خوشحالم اینجایی.
‫زورا؟ چه خبره؟
‫ چرا کاپیتان وضعیت ضروری اعلام کرد؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫چون وظیفه‌ای بهتون محول نشده
‫درحال حاضر نیازی نیست کاری انجام بدید.
‫توضیحت مبهم بود.
‫باید یه چیزی باشه که بتونی بهم بگی.
‫یه دات-23 و یه منور نوری
‫توسط چیزی نابود شدن ‫که قادر به تشخیصش نیستم.
‫بهت برنخوره، ولی این طبیعیه؟
‫نه، نیست.
‫از وقتی به شکاف اومدیم
‫هیچ اطلاعات خارجی‌ای از حسگرها دریافت نکردم.
‫پس یعنی، انگار هیچی حس نمی‌کنی؟
‫- بی‌حسی. ‫- نه کاملا.
‫حسگرهای درونی کاملا فعالن.
‫ولی به دلایل نامشخص
‫نمی‌تونم پردازش اطلاعات عادی رو اولویت‌بندی کنم.
‫درحال حاضر، کاملا مطلعم ‫که در کنترل‌هوای بخش بارگیری
‫هشت دهم درصد تغییرات وجود داره.
‫واساز عرشه 15 نیاز به تعمیر داره.
‫حسگرهای چراغ‌حرارتی برای ستوان لاینوس
‫- افزایش انرژی دو درصدی رو نشون میدن. ‫- واو!
‫فهمیدم.
‫مثل اینه که مغزم مدام هر نفس
‫و ضربان قلبم رو گزارش بده
‫حتما حسابی گیج شدی.
‫می‌دونم این پاسخ طبیعی یک پردازشگر نیست.
‫امیدوارم باعث نگرانیت نشه.
‫من دارم آموزش می‌بینم یک نگهبان بشم.
‫این یعنی تلفیق مسائل علمی و عرفانی.
‫می‌دونم کاملا مشابه نیستن، ولی...
‫از تلاشت برای درک کردن متشکرم.
‫سعی کردی سیستم انتقال اطلاعاتت رو ری‌استارت کنی؟
‫شاید این کمکت کنه.
‫کمکی نکرد. سطح اکسیژن ‫ در سالن اصلی عرشه پنجم
‫در حالت طبیعیه.
‫این یه شوخی بود؟
‫اگر بامزه بود، آره.
‫نظرت چیه بازی کنیم؟
‫بر اساس شرایط، درخواست عجیبیه.
‫این یه شوخی بود؟
‫نه، ولی شاید کمکت کنه ذهنت آزاد بشه.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫البته اگر حواستو از وظایف دیگه‌ات پرت نکنه.
‫پرت نمی‌کنه، ولی متوجه نمیشم این کار
‫چطور ممکنه به یک راه‌حل ختم بشه.
‫منم نمی‌دونم، ولی من این بازی رو انجام میدم
‫تا بهم کمک کنه با بدن جدیدم وفق پیدا کنم.
‫و شاید...
‫اگر به توام کمک کنه...
‫اونوقت یه مسافر بی‌مصرف نیستم
‫که تمام مدت توی اتاق مهمونم.
‫دوست دارم حس کنم به یه دردی می‌خورم.
‫پس در این‌صورت ‫خوشحال میشم بازی کنم.
‫فرمانده استمتس ‫ برای سپرها کمک بیشتری لازم داریم.
‫انرژی بیشتری نداریم، کاپیتان.
‫اگر بخوام بیشتر انرژی بهتون بدم
‫باید عملکردهای ضروری ‫یک عرشه یا بیشتر رو خاموش کنم.
‫اوشوکون؟
‫قدرت سپرهای گسترش یافته روی 25 درصده.
‫ده متر به سفینه نزدیک‌شون کن ‫آدیرا، خبری نیست؟
‫نه، ولی... ولی دارم سعی می‌کنم.
‫درحال حاضر اصلا قادر نیستیم ‫ ماموریت علمی خودمون رو تکمیل کنیم.
‫و هرچی اون بیرونه داره با سرعتی
‫بیشتر از انتظارمون نزدیک میشه.
‫می‌دونم.
‫ماموریت رو رها می‌کنیم.
‫باید از اینجا بریم.
‫کاپیتان، نمی‌تونم بدون پاسخ سوال‌هامون از اینجا بریم.
‫یه راه دیگه واسه بدست آوردنشون پیدا می‌کنیم.
‫- دتمر، مسیر حرکت رو برعکس کن. ‫- چشم کاپیتان.
‫دارم سعی می‌کنم... ‫اصولا باید بتونم مسیرمون رو
‫بر اساس موقعیت کهکشانی تغییر بدم
‫ولی جواب نمیده.
‫این خلاء.
‫توی این خلاء هیچ نقطه‌ی مرجعی نداریم.
‫اگر در مسیر اشتباه برم ‫ممکنه عمیق‌تر وارد خلاء بشیم.
‫زورا، می‌تونی بر اساس اطلاعات
‫قبلی پروازمون یک نقطه مرجع برامون پیدا کنی؟
‫نه، کاپیتان، نمی‌تونم.
‫فرمانده استمتس.
‫باید با جهش ما رو از اینجا ببری بیرون.
‫جهش کردن خطرات ناشناخته‌ای داره، کاپیتان.
‫موندن هم همینطور.
‫بده یکی در حین پرش حواسش به سیستم‌ها باشه.
‫اگر این کار دی‌ام‌ای باشه ‫هر اطلاعاتی بدست بیاریم باارزشه.
‫یکی دیگه شاید نکته‌ای از دستش دربره.
‫من پرش رو انجام میدم ‫تو حواست به اطلاعات باشه.
‫من...
‫فکر کنم دیگه وقتشه ‫یاد بگیرم وظایفم رو به بقیه بسپارم.
‫آماده‌ای بوک؟
‫آماده‌ام.
‫وضعیت سیاه.
‫پرش رو انجام بده.
‫پرش رو متوقف کن! ‫پرش رو متوقف کن!
‫چه خبر شده؟
‫خاموشی سیستم رو فعال کرده.
‫فرمانده استمتس، گزارش بده.
‫مشکل بوک‌ـه.
‫نوعی موج انرژی‌ بهش برخورد کرد.
‫بنظر میاد حالش خوبه.
‫اما...
‫بنظر میاد خود شبه قارچی...
‫اوه...
‫نمی‌تونیم جهش کنیم، کاپیتان.
‫اینجا گیر افتادیم.
‫نه، جهش رو متوقف کن! ‫جهش رو متوقف کن!
‫مشکل بوک‌ـه.
‫نوعی موج انرژی‌ بهش برخورد کرد.
‫بنظر میاد حالش خوبه.
‫بابا؟
‫ترکس، خیلی وقته همو ندیده بودیم.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫امکان نداره.
‫تو مردی.
‫خودت فهمیدی یا کسی کمکت کرد؟
‫هیچوقت نیومدی سر قبرم.
‫مطمئن نبودم اصلا می‌دونی مردم یا نه.
‫اینجا چه خبره؟
‫منم تو همین فکر بودم.
‫سیاره ما نابود شده ‫و تو توی سفینه یکی دیگه نشستی
‫ و از یکی دیگه دستور می‌گیری
‫و با قارچ‌ها همدم میشی؟
‫- چطور استعدادهات رو هدر میدی. ‫- کافیه.
‫یه دشمن اون بیرون هست، پسرم.
‫تو الان باید در حال شکارش باشی.
‫این...
‫این واقعی نیست.
‫هی، حالت خوبه؟
‫آره، اینو دیدی؟
‫آره، چه انرژی بزرگی بود.
‫مستقیم ازت رد شد. ‫بیا ببریمت درمانگاه.
‫- خوبم. حالم خوبه. ‫- نه، می‌ذاریم هیو تصمیم بگیره خوبی یا نه.
‫بیا بریم.
‫بوک، خوبی؟
‫وضعیتش ثابته. همه علائمش طبیعیه.
‫پدرمو دیدم، مایکل.
‫خیلی طبیعی بود.
‫بوی شیره‌ی تولی رو روی دستاش حس می‌کردم.
‫توهم با حس‌های کامل؟
‫بنظر میاد همینطوره.
‫اول لیتو و حالا هم اون؟
‫نکنه من...؟
‫نه.
‫دیدن لتو بخاطر شدت غم بود.
‫این یک پاسخ فیزیولوژیک
‫به موج انرژی‌ای بود که تجربش کردی.
‫یه کویژان معمولا یه مرکز بیرونی رویا داره
‫که وقتی فعال میشه 400 بار در ثانیه سیگنال میده.
‫پیام‌رسان‌های عصبیت الان دارن
‫ده برابر اون سرعت سیگنال میدن.
‫و چقدر باقی میمونن؟
‫این توهمات؟
‫خب، گفتنش سخته ‫ولی همین الانشم داریم می‌بینیم
‫که درصد سیگنال‌ها داره کاهش پیدا می‌کنه
‫انتظار دارم به همین شکل ادامه پیدا کنه.
‫منظورش اینه که...
‫بالاخره حالت خوب میشه.
‫می‌دونیم چه اتفاقی افتاد؟
‫آره و نه، خب...
‫این شکل معمولی شبکه قارچی‌ـه
‫و این...
‫شکل شبکه توی خلاء‌ـه.
‫بخاطر همینه نمی‌خواستم اصلا جهش کنیم.
‫وقتی بوک سعی کرد، انگار که...
‫به یه سیم برق دست زده بود.
‫البته اگر هنوز از سیم برق استفاده می‌کردیم.
‫و گمونم دلیل این حفره‌ها همون چیزیه که
‫- الان داره سپرهامون رو ‌می‌خوره، درسته؟ ‫- آره.
‫- خب، حالا چی؟ ‫- حالا، علم.
‫هر انرژی‌ای که موقع جهش
‫از بروک رد شد، یک مقداریش ‫توی مغزش به جا مونده.
‫و وقتی بررسیش کنیم
‫باید اطلاعاتی راجع به خلاء به دست بیاریم.
‫اینکه دلیلش چیه، منشا اون چیه
‫حتی شاید چطور ازش خارج بشیم.
‫نوبت توئه، زورا.
‫خوب بود.
‫و در ضمن، اسم باحالیه.
‫ممنون.
‫در بعضی فرهنگ‌هایی که در زمین، باکو و نیوار
‫با اون‌ها برخورد داشتم ...
‫این اسم یعنی طلوع، یا یک روز جدید.
‫بنظرم به من میومد. با در نظر گرفتن شرایط.
‫منم اسم خودمو خودم انتخاب کردم.
‫نه بخاطر معنیش.
‫فقط ازش خوشم میومد.
‫منم ازش خوشم میاد.
‫این فقط یک بازی نیست، مگه نه؟
‫چطور مگه؟
‫از وقتی شروع کردیم، میزان فشارم کمتر شده.
‫هشتاد و سه درصد از پردازش‌های ‫کم‌اهمیت‌ترم به پس‌زمینه برگشتن.
‫امیدوار بودم همین اتفاق بیافته.
‫چرا این بازی...؟
‫صبر کن ببینم.
‫همه چی مرتبه؟
‫حالا که سیستم‌هام زیر فشار نیستن
‫یک چیز غیرمعمول در سطح ‫بیرونی عرشه 17 شناسایی کردم.
‫باید به کاپیتان بگی.
‫اطلاعات کافی ندارم. ‫نمی‌تونم دلیلش رو تشخیص بدم.
‫زورا، باید بهش بگی.
‫- سپرها در چه حالن؟ ‫- مجبور شدم بیارمشون نزدیک‌تر.
‫الان دقیقا کنار بدنه هستن.
‫کاپیتان، ممکنه مشکلی در راهروی پشتی
‫عرشه 17 بوجود آمده باشه.
‫چطور مشکلی؟
‫حسگرهای داخلی درحال بررسی هستن.
‫فشار هوا بشدت در حال نوسانه.
‫هر ثانیه 7.5 درصد کاهش پیدا میکنه.
‫برایس، توی اون منطقه کیو داریم؟
‫دکتر پالرد داره میره وضعیت لاینوس رو چک کنه.
‫بگو اول بره این مورد رو چک کنه.
‫نزدیکم، منتظر بمونید.
‫برید بیرون!
‫- برو! برو! برو! ‫- تقریبا کارم تمومه.
‫دکتر پالرد، چه خبره؟
‫برو! بدنه سوراخ شده!
‫- کورتز، باید از اینجا بری بیرون. ‫- باید درستش کنم.
‫- وگرنه منفجر میشه. ‫- توجه...
‫سیستم خودکار محدودسازی در حال فعال شدن است.
‫- سه، دو... ‫- کورتز.
‫- از آرایه استفاده کن. ‫- یک.
‫دکتر پولارد، تونست بیاد بیرون؟
‫نه.
‫چی شد؟
‫هشدار دیگه ضروری نیست.
‫بدنه آسیب دیده بود.
‫باید یک محوطه‌ی محدودساز رو فعال می‌کردم.
‫ناوبان کورتز گیر افتاد.
‫زنده نموند.
‫سخته.
‫اینکه بخوای کمک کنی و...
‫کاری از دستت برنیاد.
‫ولی اگر زودتر وارد عمل نمی‌شدی...
‫ممکن بود تعداد خیلی بیشتری از ما بمیریم.
‫- شاید. ‫- صبر کن ببینم.
‫گفتی یه چیزی توی سطح بیرونی حس کردی، درسته؟
‫درسته.
‫پس حسگرهای بیرونیت دارن ‫یک سری اطلاعات دریافت می‌کنن.
‫باید بهشون بگم!
‫اطلاعاتی بهم رسیده که عرشه های 12 تا 15
‫بدنه‌شون در چندین منطقه داره نازک میشه.
‫بگو افرادشون تخلیه بشن و اون عرشه‌ها رو ببند.
‫و انرژی‌هاشون رو منتقل کن تا سپرها ‫و محوطه‌های محدودساز تقویت بشن.
‫- چشم کاپیتان. ‫- فرمانده اوشوکون.
‫سپرها تا کی دووم میارن؟
‫حدودا 21 دقیقه، تا اینکه ‫بدنه بصورت جدی صدمه ببینه.
‫گزینه‌های بیشتری نیاز داریم.
‫کاپیتان، فکر کنم زورا بتونه ‫کمکمون کنه از اینجا بریم بیرون.
‫- گوش میدم، سریع بگو. ‫- یه بازی تریل هست
‫که نگهبان‌ها به میزبان‌های تازه‌کار یاد میدن
‫تا به مشکل تداخل حسگرهاشون کمک کنه.
‫ربطش به زورا چیه؟
‫حسگرهای درونیش داشت سردرگمش می‌کرد.
‫منظورت استعاریه دیگه، درسته؟
‫نه، یک واکنش احساسی بود.
‫در تمرکز کردن به مشکل برخورده بودم.
‫ازش پرسیدم عیب‌یابی کلی انجام داده، گفت آره
‫امتحانش کردم ببینم ‫به یه درخواست مستقیم جواب میده
‫و جواب داد.
‫ازش خواستم باهام این بازی رو ‫انجام بده، و این کمکش کرد
‫مشکل عرشه 17 رو تشخیص داد
‫قبل از اینکه به بدنه برسه.
‫زورا، می‌تونی اینو توضیح بدی؟
‫- این زوراست؟ ‫- بله.
‫سلام، برای جواب دادن به سوالتون، کاپیتان،
‫اول نمی‌تونستم هیچ اطلاعات خارجی رو تشخیص بدم
‫بازی بهم کمک کرد آروم بشم و تمرکز کنم.
‫بعد تونستم ریزتغییراتی رو در حسگرهای بیرونیم
‫تشخیص بدم، یعنی روی بدنه.
‫تمرکز بیشتر، باعث آگاهی بیشتر میشه.
‫کاپیتان،
‫اگر بتونیم سیگنالی ایجاد کنیم
‫که به خلاء نفوذ کنه، اونوقت...
‫اونوقت زورا می‌تونه اونو دنبال کنه
‫و ما رو از اینجا ببره بیرون.
‫کارت خوب بود، گری.
‫عذر می‌خوام، کاپیتان.
‫ولی فکر نمی‌کنم بتونم اینکارو بکنم.
‫همگی دنبال یه راه بگردید ‫که یه سیگنال رو از خلاء رد کنیم
‫چشم کاپیتان.
‫گری، با من بیا.
‫زورا، لطفا باهامون بیا به اتاق آماده‌باش.
‫می‌خوای همونجا بشینی؟
‫چقدر حرف‌گوش‌کن شدی.
‫هیچوقت به حرف من گوش نمی‌کردی.
‫پیک‌ها ممکنه جوابی برای سوالات داشته باشن.
‫ولی تو اینجایی.
‫تو وجود نداری.
‫باید اون آویز رو دربیاری.
‫یه بزدل حق نداره آیکوژن رو به گردن بندازه.
‫اینا همش تخیلات خودمه.
‫ناخودآگاه خودمه.
‫- امکان نداره. ‫- کسی داره اینو میگه که یه زمانی
‫باور داشت حتی ترنس‌کرم‌ها هم روح دارن.
‫یادمه پیشم گریه می‌کردی و می‌گفتی
‫بابا، دارم دردشون
‫رو حس می‌کنم.
‫درد مردمانت چطور
‫- زمانی که داشتن به قتل می‌رسیدن؟ ‫- تقصیر من نبود.
‫منو نگاه کن! منو نگاه کن!
‫خون در مقابل خون.
‫زندگی در برابر زندگی. ‫این طریقت یک شکارچی کویژان‌ـه.
‫خودم قسم رو می‌دونم.
‫تک‌تک مرگ‌هاشون رو هزاران بار حس کردم.
‫و به محض اینکه بفهمم کی ‫ مسئولشه، انتقامشون رو می‌گیرم.
‫اگر به حس درونت گوش می‌کردی ‫همین الانشم می‌دونستی.
‫به‌جاش نشستی و هیچ‌کاری نمی‌کنی
‫چون اون بهت گفته اینکارو بکن.
‫چون دوستش داری؟
‫آره.
‫دوستش دارم.
‫هدف اون هدف تو نیست.
‫خشم تو رو به جلو میبره ‫همونطور که منو به جلو میبرد.
‫وقتشه دست از انکارش برداری، ترکس.
‫من اصلا شبیه به تو نیستم.
‫و این دیگه اسم من نیست.
‫می‌تونیم یک سری موشک‌های فوتونی شلیک کنیم
‫تا یک مسیر درست کنیم که سیگنال ازش بگذره.
‫تاثیر اون‌ها بیشتر از
‫دات یا منور نخواهد بود.
‫می‌تونم شانسی یه مسیر انتخاب کنم.
‫اگر خوش‌شانس باشیم، شاید نزدیک محدوده‌اش باشیم.
‫البته اگر خوش‌شانس باشیم.
‫شاید بهتر باشه یه شبیه‌سازی دیگه انجام بدیم.
‫بریم سر موقعیت‌هامون و ادامه بدیم.
‫آقای سارو.
‫محوطه‌های محدودسازی توی ‫بخش مهندسی دارن ضعیف میشن.
‫اجازه میدید یک تیم برن
‫و محدودسازها رو با درهای ‫ماده‌ی برنامه‌پذیر تقویت کنن؟
‫- اجازه نمیدم. ‫- نمی‌تونیم بذاریم کس دیگه‌ای بمیره، قربان.
‫خطرش از هر سود احتمالی‌اش بیشتره.
‫اگر اجازه بدین می‌تونم اینکارو بکنم.
‫اگر فکر می‌کنین خطرش زیاده، خودم تنها میرم
‫- بخاطر تیم اینکارو می‌کنم. ‫- جای بحث نداره، فرمانده.
‫باید بری به موقعیتت و این یک دستوره.
‫بله قربان.
‫فرمانده نیلسون.
‫لطفا یک تیم دات به اون منطقه بفرست.
‫چشم قربان.
‫این بلاتکلیفی که باهاش روبرو هستیم
‫بشدت نگران‌کنندست.
‫ولی بنظر من می‌تونیم با این لحظه روبرو بشیم
‫و کاری که لازمه رو انجام بدیم.
‫خب، بیاید هرکاری از دستمون برمیاد ‫ از روی عرشه انجام بدیم
‫چشم آقای سارو.
‫من نمی‌تونم کمکی کنم، کاپیتان.
‫من از چیزی که اون بیرونه می‌ترسم.
‫من شما رو سرافکنده کردم.
‫تقصیر من بود که جون ناوبان کورتز از دست رفت.
‫داری احساس گناه می‌کنی.
‫و نگرانم که اعتمادتون به من رو از دست دادید، کاپیتان.
‫همینطوره؟
‫این الان اهمیتی نداره.
‫برای بیرون اومدن از این وضعیت بهت نیاز داریم.
‫و احساسی که الان داری ‫در یه موقعیت خطرناک طبیعیه
‫احساس سردرگمی و گناه ‫وقتی جون یک نفر از دست میره
‫ولی تقصیر تو نیست
‫من مخالفم، کاپیتان.
‫وقتی ده سالم بود
‫به پدر و مادرم حمله شد.
‫من توی کمد قایم شدم و گوش دادم.
‫از دستشون دادم.
‫و تا سال‌ها خودم رو سرزنش کردم.
‫تو یه بچه بودی.
‫هیچ کاری از دستت برنمیومد.
‫من یک موجود هوشیار هستم
‫که درون ابرکامپیوتری زندگی می‌کنم ‫که توانایی بررسی موقعیت‌های
‫احتمالی بی‌شماری رو داره
‫تو داری راجع به منطق حرف می‌زنی.
‫من دارم راجع به احساسات حرف می‌زنم.
‫پذیرش این حقیقت که کنترل بعضی چیزها
‫ از توانایی ما خارجه می‌تونه خیلی سخت باشه
‫ولی مجبوریم قبولش کنیم.
‫وگرنه...
‫یا دوباره و دوباره و دوباره
‫با سر می‌خوریم به همون مانع سر راهمون
‫یا خشکمون می‌زنه.
‫درهرحال، نمی‌تونیم به جلو بریم.
‫فهمیدی؟
‫بله.
‫و وقتی بهم یه سیگنال بدین، من دنبالش میرم.
‫برای هممون.
‫ما روش حساب می‌کنیم، زورا.
‫کاپیتان، توی درمانگاه بهتون نیاز داریم. ضروریه.
‫ما ذرات انرژی‌ای که موقع جهش
‫از بروک رد شد رو بررسی کردیم.
‫با این شدتی که دارن ‫تحلیل میرن، تاثیرات توهم‌‌زاش
‫باید تا یک ساعت دیگه از بین بره، شایدم کمتر.
‫این بهترین خبریه که امروز شنیدم.
‫و بهترم میشه، چون در این مورد
‫علائمت راه نجات ما هستن
‫این ذرات توی ذهن بروک
‫سرنخ‌های دی‌ام‌ای هستن که دنبالش بودیم.
‫و فقط در یک محل پیدا میشن.
‫حائل کهشکانی.
‫ولی ما که اصلا نزدیک لبه‌ی کهکشان نیستیم.
‫- دقیقا. ‫- پس اگر دی‌ام‌ای این‌ ذرات رو
‫با خودش آورده باشه ‫پس حتما باید از خارج از
‫کهکشان ما اومده باشه.
‫موجوداتی که درستش کردن هم همینطور.
‫تمام این مدت، فکر می‌کردم ‫دشمنی‌ـه که می‌شناسیمش.
‫آره.
‫این ذرات، توسط خلاء ایجاد شدن؟
‫فکر نکنم. حدس می‌زنم
‫این وضعیت بخاطر بلاییه که دستگاه
‫بوجود آورنده‌‌ی دی‌ام‌ای داره سر فضا میاره.
‫ولی اگر فرض کنیم دی‌ام‌ای ‫ از خارج از کهکشان ما اومده باشه
‫باید در جایی که وارد شده
‫ذرات بیشتری به جا گذاشته باشه.
‫پس اگر محل تمرکز بیشتر ذرات رو پیدا کنیم
‫می‌تونیم از همون سوراخ ‫برای خارج شدن استفاده کنیم.
‫یه راه خروج پیدا کردیم.
‫یک ذره انرژی فراکهکشانی هست
‫استمتس علامت مشخصه‌اش رو برات فرستاد
‫حالا حساب کن چطور سیگنالی
‫توی این فاصله می‌تونه بهش برسه.
‫اوضاع سپرها چطوره؟
‫حدودا ده دقیقه مونده، کاپیتان.
‫کاپیتان، زورا می‌تونه بهمون کمک کنه؟
‫آره، می‌تونه.
‫پیداش کردم. این ذرات دقیقا در 218 کیلوهرتز
‫به لرزش میافتن.
‫این فرکانس سوناره.
‫سونار؟
‫راه‌یابی و موقعیت‌یابی صوتی.
‫یه تکنولوژی قدیمی ‫قرن بیستمی برای مسیریابی‌ـه.
‫ساده بگم، اگر ذرات رو با انرژی ‫الکترومغناطیسی با اون فرکانس
‫هدف بگیریم...
‫و پاسخ دریافتی رو تبدیل کنیم ‫ به یه صدای قابل شنیدن...
‫- و بعد با دنبال کردن اون صدا بیرون بریم. ‫- هدف همینه.
‫گری، ازت می‌خوام برای ‫ این کار روی عرشه باشی.
‫زورا، یه موج با قدرت
‫218 کیلوهرتز بفرست.
‫ببینیم کار می‌کنه یا نه.
‫در حال ارسال.
‫زورا، می‌تونی اینو تا محل تمرکز بیشترین
‫- میزان ذرات دنبال کنی؟ ‫- آره، می‌تونم.
‫کاپیتان، بر اساس زمان لازم
‫برای بازگشت موج به سفینه
‫قبل اینکه بتونیم بریم بیرون ‫ سپرها رو از دست میدیم.
‫و وقتی برسیم به حفاظ پلاسمایی
‫اصطکاک...
‫باعث گرم شدن بیش از حد مجاز سفینه میشه.
‫پس این روش جواب نمیده.
‫مگر اینکه...
‫اگر همه وارد دستگاه ثبت الگو بشن چی؟
‫اصلا برای همچین مدت زمانی امکانش هست؟
‫سوابق استارفلیت قبل از این هم ‫ زنده ماندن طولانی مدت
‫ در دستگاه ثبت الگو رو ثبت کردن.
‫خطرات اینکار ناچیز نیست.
‫یعنی ممکنه هممون بمیریم.
‫خب، اگر راه دیگمون
‫ذره‌ذره خورده شدن توسط خلاء باشه...
‫بنطر میاد پیشنهادت اینه که...
‫با توجه به شرایط ‫بهترین شانسمون همینه، کاپیتان.
‫زورا، دستگاه ثبت الگو رو آماده کن.
‫بله، کاپیتان.
‫من همینجا کنارت می‌مونم.
‫یه کاپیتان همیشه با سفینه‌اش میمونه.
‫از بودنتون کنارم خوشحال میشم.
‫فرمانده برایس
‫صدام رو در تمام سفینه پخش کن، لطفا.
‫تمام افراد، آماده‌ی انتقال به دستگاه
‫ثبت الگو بشید.
‫لطفا بصورت گروهی این‌کار رو بکنید.
‫هیچ‌کس نباید مجبور بشه تنهایی اینکارو بکنه.
‫من همینجا روی عرشه می‌مونم ‫تا به سیستم‌ها نظارت کنم.
‫وقتی به سلامت از شکاف ‫دراومدیم، شما رو بیرون میارم.
‫از همتون بابت شجاعتتون تشکر می‌کنم.
‫و همچنین اعتمادتون.
‫بعد از این قضیه می‌بینمتون.
‫زورا، آماده‌ی خاموش کردن سیستم ‫حفظ حیات با علامت من باش
‫بله کاپیتان.
‫کارت امروز عالی بود.
‫توام همینطور، خفن بودی.
‫هی، زورا؟
‫از پسش برمیای.
‫ممنون، گری.
‫آقای سارو، قبل از اینکه بریم
‫یه عذرخواهی بهتون بدهکارم.
‫وقتی جوون‌تر بودم ‫بهترین دوستم مریض شد
‫نیازش فراتر از چیزی بود که ‫دکترهامون می‌تونستن بهش بدن
‫می‌خواستم کاری بکنم ‫ولی هیچ‌کاری نمیشد کرد
‫و در آخر
‫فقط تونستم مردنش رو تماشا کنم.
‫احساس ناتوانی کردم.
‫تو شاهد شرایطش بودی، فرمانده.
‫همین خودش خیلیه.
‫و ممنونم که داستانش رو ‫با من به اشتراک گذاشتی.
‫بریم؟
‫بزن بریم، دختر.
‫بریم واسه یه ماجراجویی.
‫کشتی خوبیه.
‫دیواره‌ها.
‫می‌بینم که سعی کردی به شکل ‫طرح چوب درخت‌های تولی درش بیاری.
‫چه باوقار.
‫ببین، می‌دونم چرا ازم متنفر بودی.
‫من موجوداتی رو شکار کردم ‫که مردم ما مقدس می‌دونستن.
‫ولی خودم اون مسیر رو انتخاب نکردم.
‫زنجیره‌ی زمرد مجبورم کردن اینکارو بکنم
‫تا بتونم پول حفاظتشون رو بدم.
‫نمی‌تونستم باهاشون بجنگم.
‫تو رو از دست دادم چون ضعیف بودم.
‫حالا همون ضعف رو در تو می‌بینم.
‫اعتماد به کسی که ‫ دوستش داری ضعف نیست، بابا.
‫بلکه قدرته.
‫با این‌حال
‫استارفلیت رو به تو ترجیح میده.
‫به کویژان، هر دفعه.
‫و یک روز...
‫تویی که باید انتخاب کنی.
‫نمی‌دونم این واقعا خودتی یا نه
‫ولی تصمیم می‌گیریم باور کنم خودتی.
‫جای اینکه بخشی از ناخودآگاهم باشی
‫چون اگر ارواح باقی می‌مونن
‫این یعنی لتو
‫کایهیم
‫تمام کسانی که از دست دادم...
‫از دست نرفتن.
‫نه کاملا.
‫خداحافظ، بابا.
‫و تولدت مبارک.
‫آماده‌ای؟
‫هشدار، حفظ حیات در حال خاموش شدن است..
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالت خوبه؟
‫- آره، تو خوبی؟ ‫- آره.
‫می‌خواستم...
‫ببینمت قبل از اینکه...
‫خوشحالم اینکارو کردی.
‫- می‌دونم این اواخر شرایط سخت بوده. ‫- آره.
‫- دوستت دارم، مایکل. ‫- منم دوستت دارم.
‫آره، فکر کنم کم‌کم داری به دلش می‌شینی.
‫آره، بنظرم حسابی صمیمی شدیم.
‫بزودی می‌بینمت.
‫مراقب خودت باش.
‫زورا؟
‫من اینجام، کاپیتان.
‫صدای سیگنال رو بذار روی بلندگو، لطفا.
‫حفظ حیات رو خاموش کنم؟
‫آره.
‫با روانه‌ی ایمپالس به جلو برو.
‫چشم کاپیتان.
‫بزن بریم.
‫زورا، تداخلی هست؟
‫نه، کاپیتان.
‫پس چه خبره؟
‫می‌تونیم با دنبال کردن سیگنال بریم بیرون؟
‫تشخیص دادنش هر لحظه سخت‌تر میشه
‫درحال حاضر 287 نشت فشار در حال افزایش هست
‫بدنه در عرشه‌های 15 و 16 سوراخ شده
‫واساز عرشه پنج ‫تا سه دقیقه دیگه از کار میافته...
‫زورا
‫تمرکز کن.
‫از پسش برمیای.
‫من می‌ترسم، کاپیتان.
‫منم همینطور.
‫داشتم سعی می‌کردم بازی گری رو انجام بدم
‫تا حواس‌پرتی‌ها رو ساکت کنم.
‫دیگه جواب‌گو نیست.
‫مهم اون بازی نیست.
‫هرگز نبوده.
‫مهم تویی.
‫کنترل پردازش‌هات دست خودته.
‫خیلی‌خب؟ فقط باید تمرکز کنی.
‫گفتی یک شخص باید احساسات رو بپذیره
‫ولی همچنان به جلو حرکت کنه.
‫میشه بپرسم وقتی می‌ترسی ‫چطور میشه اینکارو بکنی؟
‫من تصمیم می‌گیرم.
‫سعی می‌کنم از اون ترس استفاده کنم.
‫به خودم میگم که این ترس قوی‌ترم می‌کنه.
‫احساساتمون، می‌تونن به شخصیت ما شکل بدن.
‫از دست دادن والدینم...
‫برای هیچکس آرزوش نمی‌کنم ‫ولی منو تبدیل به کسی کرد که الان هستم.
‫داریم وارد حفاظ پلاسمایی میشیم.
‫فهمیدم.
‫بیا به حرف زدن ادامه بدیم.
‫فکر می‌کنی تجربه‌ات با دردورنج
‫تو رو قوی‌تر و دلسوز‌تر کرده.
‫آره.
‫و فکر می‌کنم احساسی هم که الان داری
‫تو رو قوی‌تر می‌کنه.
‫سیستم‌های متعددی
‫دارن از کار میافتن، کاپیتان.
‫داریم بخش بزرگی از بدنه رو از دست میدیم.
‫اون‌ها بخشی از من هستن. ‫از بین رفتنشون رو حس می‌کنم.
‫از پسش برمیای.
‫از پسش برمیای، زورا. دووم بیار.
‫گزارش وضعیت؟
‫سپرها رو از دست دادیم.
‫کاپیتان، حرارت عرشه
‫بزودی از حد تحمل ‫ لباس فضایی بیشتر میشه.
‫زورا.
‫تو باید افراد رو از سیستم ثبت الگو
‫آزاد کنی.
‫متوجهی چی ازت می‌خوام؟
‫بله، کاپیتان.
‫وقتی امن بود.
‫وقتی امن بود آزادشون کن.
‫چشم. خیلی بهشون اهمیت میدم.
‫سرافکندشون نمی‌کنم.
‫حرفتو باور می‌کنم.
‫و زورا، من بهت اعتماد دارم.
‫تا چهار دقیقه دیگه از ‫حفاظ پلاسمایی خارج میشیم.
‫مشکل فیزیکی دارید، کاپیتان؟
‫فکر کنم الان یکم حواس‌پرتی بد نباشه.
‫می‌تونم یه آهنگ برات بخونم.
‫آهنگ؟
‫باشه، زورا.
‫خوشحال میشم یه آهنگ بشنوم.
‫♪ نمی‌دونم چرا ♪
‫♪ خورشیدی در آسمان نیست ♪
‫♪ هوا طوفانی‌ست ♪
‫♪ از وقتی من و عشقم ♪
‫♪ کنار هم نیستیم ♪
‫♪ تمام مدت باران میباره ♪
‫♪ زندگی عریان است ♪
‫♪ همه جا غم و بدبختی‌ست ♪
‫♪ هوا طوفانی‌ست ♪
‫♪ و نمی‌توانم خودم را جمع‌و‌جور کنم ♪
‫♪ تمام مدت خسته‌ام ♪
‫کاپیتان؟
‫هنوز کنارمونی؟
‫سلام، خوشحالم برگشتی.
‫زنده موندی.
‫آره.
‫همه زنده موندن؟
‫خوشحالم گزارش بدم که ‫تمام افراد به سلامت از
‫دستگاه ثبت الگو برگشتن.
‫کارتون خوب بود، کاپیتان.
‫توام همینطور، زورا.
‫بیا اینجا ببینم.
‫ماده‌ی برنامه‌پذیر واقعا شگفت‌آور و خاصه.
‫میشه باهاش به این سرعت و ظرافت
‫سفینه رو تعمیر کرد...
‫چیزی ذهنت رو مشغول کرده.
‫هرکی مسئول دی‌ام‌ای‌ـه ‫از خارج از کهکشان ماست.
‫چطور می‌تونیم پیداشون کنیم؟
‫فرمانده استمتس بر این باوره
‫که بررسی بیشتر ذرات انرژی
‫بهمون اجازه میده مختصاتشون رو پیدا کنیم.
‫پدرم خشم زیادی درون خودش داشت.
‫به خودم قول دادم هرگز شبیه اون نمیشم.
‫شاید هستم.
‫فقط دلم می‌‌خواد نابودشون کنم.
‫درک می‌کنم.
‫بائول‌ها قرن‌ها مردم من رو
‫شکار می‌کردن
‫والدینم به دستشون به قتل رسیدن.
‫حالا در شورای کامینار ‫ روبروی اون‌ها می‌شینم.
‫هنوز احساس خشم می‌کنم.
‫ولی بنظر خیلی متعادل میای.
‫خیلی آروم، من...
‫خشم هر دوی ما قابل درکه.
‫ولی اینکه اجازه بدیم ‫تمرکزمون روی خشممون باشه...
‫فقط باعث میشه نتونیم
‫به چیزهایی برسیم که به نفع همه‌ست.
‫آره، کار سختیه.
‫ولی ارزشش رو داره.
‫بنظر میاد کارت تقریبا تموم شده.
‫نظرت چیه؟
‫گذشته، حال و آینده، همه در یک قالب.
‫تصویری قدرتمند از امید و ارتباطه.
‫راهی درخور برای به پایان رسوندن این روز.
‫آره.
‫آره، منم موافقم.
‫قبلا شاهد ارتباطاتی به این شدت بودم
‫ول خودم هرگز تجربه‌اش نکرده بودم.
‫خوشحالم امروز تجربه‌اش کردی.
‫اگر مشکلی نیست منم ‫ می‌خوام یه شجره‌نامه درست کنم.
‫نه چه مشکلی.
‫زیباست.
‫امیدوارم افراد سفینه هم موافق باشن.
‫بنظر من که موافقن.
‫این متفاوته
‫ولی چیز خوبیه.
‫خاصه.
‫خوشحالم با مایی، زورا.
‫منم همینطور، کاپیتان.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.