..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«آنچه گذشت...»
‫بهم اجازه بده که ‫بیشتر بهش سخت بگیرم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوام به کل شهر آب برسه.
‫قراره یه مامان جدید واست بیاد.
‫حالا خوشحالی؟
‫چرا خودت بهم نگفتی ‫ازت خواستگاری کرده؟
‫مگه مهمه؟
‫لیاقتت بیشتر از اون آدمه.
‫خداوندا، تو را بابت ‫دوستان جدیدمان سپاسگزاریم.
‫- فردا بیا این‌جا. ‫- نمی‌تونم.
‫حداقل بگو زنم می‌شی یا نه؟
‫از جون من چی می‌خوای؟
‫تو یه موهبتی بیل.
‫بیدار شو دیگه.
‫توروخدا نکنید.
‫توروخدا، بی‌خیال دیگه.
‫کیر!
‫کیر.
‫توروخدا بذارین بریم، لطفا.
‫خواهش می‌کنم.
‫هیچی نشده داری می‌سوزی؟
‫آره.
‫نه.
‫مونده تا نمکش عمل کنه.
‫اذیت نکن دیگه.
‫هنوز اذیت شدنت شروع نشده.
‫یه‌کم بگذره تازه شروع می‌شه.
‫یه‌کم بگذره می‌شه مثل...
‫چطوری بگم؟
‫یه آتش دردناک بی‌پایان.
‫آتش دردناک بی‌پایان می‌شه.
‫ای کیر.
‫توروخدا بذارین بریم.
‫زنده‌زنده می‌سوزیم.
‫دقیقا.
‫حالا بلند شو برو داخلش.
‫می‌گم تکون بخور.
‫آهای، چی شد؟
‫ای مادرجنده.
‫مادرجنده!
‫آهای.
‫آهای، کجا می‌ری؟
‫ما رو یادت نره.
‫بیا دیگه.
‫نذاری یهو بری.
‫می‌گم نرو.
‫فصل اول - قسمت سوم ‫«متحدین»
‫بیدار شو دیگه.
‫صبح شده.
‫حالت بهتر نشده؟
‫عه، ببخشیدها.
‫واسه این بود که اسبم رو دزدیدی،
‫منم خر فرض کردی...
‫که انگار پیدات نمی‌کنم.
‫اسب می‌خوای بگو واست بخرم.
‫قیافه من شبیه کساییه که پول لازمن؟
‫تو پول لازمی؟
‫نوچ. پول لازم نیستم مک.
‫نه خیر.
‫تنها هزینه‌ای که واست داره...
‫اینه که این‌بار به شکل درستش، ‫باید جلوی جمع اعدام بشی.
‫بس کن دیگه.
‫بعد این‌که بیدار شدی اولین چیزی که ‫به سرت زد، همین بود؟
‫تو دیگه خیلی کس‌خلی دوست خوبم.
‫مک، بریم دیگه.
‫وایستا یه لحظه. ‫دلش واسه رفیق‌هاش تنگ شده.
‫مگه نه؟ دلت واسه رفیق‌هات تنگ شده؟
‫باشه پس، بگیر که اومد.
‫دوباره با هم متحد شدین.
‫حالا بریم.
‫اول باید منو محاکمه کنی.
‫محاکمه؟
‫می‌گه باید محاکمه‌اش کنیم.
‫رو چشمم.
‫جنابعالی متهم به اسب‌دزدی ‫از مقامات شهر هستی،
‫که بنده شما رو مجرم می‌دونم، ‫و حکم اعدام واست صادر می‌کنم.
‫با این زندگی رقت‌انگیزی که داری، ‫عملا دارم بهت لطف می‌کنم.
‫حالا راه بیفت.
‫هنوز قانع نشدی؟
‫ایو.
‫کار و کاسبی این‌جا ‫همین‌جوریش هم خوبه.
‫دارم می‌بینم.
‫همین که اومدی توی شهر مشخص بود،
‫که همه دور تو می‌چرخن.
‫دخترهای تو خوشگل‌ترین ‫دخترهایی هستن که به عمرم دیدم،
‫تازه اون تجربه شهوانی که ‫به آدم می‌دن که بماند.
‫ولی...
‫ولی «بانوی آب» بودن ‫آینده بهتری داره.
‫می‌دونستی همچین لقبی واست گذاشتن؟
‫معلومه که می‌دونم.
‫پس به پیشنهاد من ‫یه فضای تبلیغاتی بخر.
‫که اسمت توی کل آمریکا بپیچه.
‫باید روش فکر کنم.
‫روی چی‌اش فکر کنی؟
‫واسه شروع چندتا عکس ازت می‌گیریم.
‫توی لباس‌های قشنگت ژست می‌گیری.
‫بعدش هم که...
‫همین الآن آب رسید.
‫امروز حتما خون به‌پا می‌شه.
‫باید روش نظارت داشته باشم. ‫اشکالی نداره منتظر بمونی؟
‫اصلا.
‫سیمون هم حاضر کن، ‫می‌خوام باهام بیاد.
‫بعد که برگشتی می‌شه...
‫از مهمون پذیرایی کنی؟
‫دیگه باید بهشون بگی استیو.
‫درمورد چی بگم؟
‫درمورد تامپسون.
‫با تهدیداتش.
‫باشه، می‌گم.
‫فقط دنبال موقعیت مناسبم.
‫حالا که دوریان یه دوست پیدا کرده،
‫نمی‌خوام یه کاری کنم ‫از ترس بذارن برن.
‫اصلا کجا رفتن؟
‫چند بار گفتیم نری اون‌جا؟
‫خیلی خطرناکه.
‫جلوتر اجازه نداری بری. ‫متوجه شدی؟
‫با دستت بگو متوجه شدی!
‫استیو، حالا بزرگش نکن.
‫دوریان.
‫اون زمین‌ها رو پاکسازی نکردم.
‫پارسال یه مار افعی، ‫یکی از اسب‌ها رو کشت.
‫تو خونه می‌بینمت.
‫نقاشی‌هات کو؟
‫نکنه ورشکست شدی تامپسون؟
‫نگران وضع من نباش.
‫الآن ازت می‌خوام بری خونه استیو ‫که بهش یادآوری کنی...
‫به‌زودی زمینش قراره مال من بشه.
‫آروم باشین، هل ندین.
‫تو رو هم بزنم؟
‫مک‌کوی کجاست؟
‫هنوز برنگشته.
‫اوضاع رو کنترل کردیم ایو.
‫آب‌ها رو جاسازی کردیم.
‫تا عصر می‌رسه دستشون.
‫آهای.
‫می‌خوام سهمیه مردم هم ببرم بالاتر.
‫بایدم از سهم تو ببخشیم،
‫چون مال خودم لازمم می‌شه.
‫تو هم که خیلی زیاد سهم داری.
‫- اصلا راه نداره ایو. ‫- معلومه که داره.
‫وقتی مک‌کوی نیست ‫من جاش تصمیم می‌گیرم.
‫خبر داری دیگه.
‫خوشت میاد رئیس باشی، آره؟
‫آبی که می‌خوان رو بهشون بده.
‫نمی‌خوام تو شهر شورش به‌پا بشه.
‫مک‌کوی گفته بود دیگه ‫مشتری این دختره نشیم،
‫چون با پسرعموم دل و قلوه می‌دن،
‫وگرنه اوضاع پیچیده می‌شه.
‫دل و قلوه نمی‌دن.
‫مگه تو عاشق پسرعموی من نیستی خوشگله؟
‫خب، ناتان خیلی آدم خوبیه.
‫منم خیلی ازش خوشم میاد.
‫ولی نه، عاشقش نیستم.
‫من تحت هر شرایطی ‫فقط به ایو وفادار می‌مونم.
‫روز بخیر هنری.
‫می‌خوام بشاشم.
‫خب بشاش.
‫اون بوته‌ها رو می‌بینی؟
‫که شاخه‌هاشون ضخیم‌تره؟
‫آره، مگه چیه؟
‫ریشه‌شون رو می‌خوام.
‫- واسه چی؟ ‫- واسه داروئه.
‫دارو؟
‫پسره مریضه، کورت.
‫اسم «سپید زبان» شنیدی؟
‫یه شیوه بومیه.
‫می‌زنن که چِت کنن.
‫آخه تو چی از شیوه‌های بومی می‌فهمی؟
‫آقا رو! ‫نکنی بومی هستی؟
‫واسه همین می‌گی؟
‫چون اگه باشی...
‫خبر داری که این‌جا رو خرد می‌کنن، ‫نه این‌جا.
‫ریشه‌هاشون رو می‌خوام.
‫بی‌خیالش شو.
‫می‌خوای زورت زیاد بشه...
‫که بعدش بزنی ما رو بکشی؟
‫راه نداره.
‫حالا جناب آقا درخواست دیگه‌ای ندارن؟
‫دیگه می‌شه راه بیفتیم؟
‫آب می‌خوام.
‫عه آب. آره دیگه. ‫منِ خنگ چرا یادم نبود؟
‫اون قانونی که اون روز ‫توی شهر گذاشتم رو یادته؟
‫هنوزم پابرجاست.
‫حالا راه بیفت.
‫تو هم بدجوری کس‌خلی کلانتر.
‫از وسط که شروع می‌شه، ‫بعدش می‌رسه به...
‫دور تا دور محوطه.
‫بعد وصل می‌شه به طویله و خونه.
‫که وقتی بارون میاد...
‫آب بهش برسه.
‫البته اگه برسه.
‫رسیدن که می‌رسه.
‫حالا این بخشش رو بپوشون.
‫هنوز ازم چیزی نپرسیدی.
‫در چه مورد؟
‫درمورد گذشته‌ام.
‫که از کجا اومدم.
‫گفتم لابد به من ربطی نداره.
‫چه آدمی فقط با وعده وعید ‫میفته دنبال یه یاروی دیگه؟
‫آدمی که ایمان داره.
‫بگی نگی سه سالی بود که...
‫توی اون گاری مسخره بودیم.
‫یه سال پیش...
‫غذامون تموم شد.
‫همه‌مون بدجوری مریض شدیم.
‫پسرم هم...
‫تسلیت می‌گم جک.
‫ولی محض اطلاعت بگم...
‫وقتی پسرم مُرد...
‫خدا پیداش نشد.
‫نه فقط اون‌بار.
‫کلا پیداش نمی‌شه.
‫حتی یه بار هم ندیدمش.
‫خیلی وقته این‌جا هم پیداش نشده.
‫واقعا خدا بهت وحی کرده؟
‫آره، کرده.
‫یه روزی هم تو صداش رو می‌شنوی.
‫مطمئنم.
‫حالا بیل رو بده بیاد.
‫اوضاع رو به راهه تونی؟
‫هرموقع ببینم تو لبخند رو صورتت هست،
‫یعنی اوضاع رواله.
‫عاشقشی؟
‫جواب این سوال رو که دادم.
‫ولی دلیل نمی‌شه راست گفته باشی.
‫واسه چی دروغ بگم؟
‫اگه عاشقش بودم...
‫یه چاره‌ای پیدا می‌کردم ‫که کنار کارم...
‫ناتان رو هم توی زندگیم داشته باشم.
‫همون کاری که تو با ‫استیو هم باید می‌کردین.
‫چی گفتی؟
‫آخه کیه که منکر عشق تو به استیو باشه؟
‫علاقه من به ناتان حتی ‫نصف اون هم نیست.
‫استیو خودش یه نفر دیگه رو انتخاب کرد.
‫تو هم خیال کردی نمی‌تونی ‫کاری کنی نظرش عوض بشه.
‫اگه جای تو بودم، ‫حداقل زورم رو می‌زدم.
‫اگه تهش خسته هم می‌شدم، ‫می‌گفتم بره پی زندگی خودش.
‫خیلی بچه‌ای.
‫شاید باشم.
‫شاید هم خودم خسته شدم.
‫بالأخره پیدات شد.
‫چرا انقدر لفتش دادی؟
‫گفتم لابد پترسون‌ها ‫دستشون بهت رسیده.
‫درنهایت که دستشون رسید.
‫آها.
‫آقایون، ایشون راست کار خودمونه.
‫هیچ کاری رو نیمه‌تموم نمی‌ذاره.
‫این ترینور خان که این‌جاست ‫داشت واسمون یه...
‫داستان خفن تعریف می‌کرد.
‫می‌شه یه پیش‌زمینه بهش بدم؟
‫راحت باش.
‫ایشون و رفقاش، ‫واسه یه دلیجان بانک فدرالی...
‫توی بیابون کمین کرده بودن.
‫هرکی توش بود رو کشتن و آخرش هم...
‫یه پول قلمبه‌ای گیرشون اومد.
‫ولی قبل این‌که دستشون به پوله برسه،
‫توسط چند تا مأمور قانون...
‫با یه... گفتی یه بچه بود؟
‫آها.
‫که به دست همون‌ها کشته شدن،
‫پوله هم از کفشون پرید.
‫حالا بین اون‌ها فقط همین ‫ترینور زنده موند.
‫تیر خورد تو گلوش، ‫ولی ادای مرده‌ها رو درآورد.
‫بیهوش شده بودم.
‫چی گفتی؟
‫بیهوش شده بودم.
‫بیهوش شده بودی؟
‫حالا به ظاهر مُرده بود.
‫کنار رفیق‌هاش دفنش کردن،
‫فشار خاکی که روش بود، ‫کمک کرد زخم‌هاش بسته بشه،
‫عمق قبری که توش بود، ‫باعث شد بتونه نفس بکشه.
‫باورت نمی‌شه، نه؟
‫حالا مأمورها که رفتن...
‫از قبر اومد بیرون و تا ‫کریمسون هفت مایل پیاده اومد،
‫که رفت پیش پزشک،
‫بعد سوار قطار شد ‫تا این‌جا اومد.
‫که بشینه جلوم واسم تعریف کنه...
‫چطوری توی همچین ‫مأموریت ساده‌ای گند زده.
‫کمین نکرده بودن.
‫می‌دونی اگه با گلوله توی گلو نمیری،
‫بعضی‌ها با یه سرما خوردگی ‫معمولی هم می‌میرن.
‫اون دامدار توی خوارز رو یادته؟
‫راستش از خوارز دیگه ‫زیاد چیزی تو ذهنم نیست.
‫یادته 20 تا گلوله بهش زدن...
‫هنوز سرپا وایستاده بود.
‫من شنیدم سوسک‌ها بدون سر می‌تونن...
‫تا یه هفته زنده بمونن.
‫نکنه تو سوسکی؟
‫نه، من سوسک نیستم.
‫می‌گه سوسک نیست.
‫نه.
‫خلاصه حرفم اینه که ‫ما همه‌مون موجودات زنده هستیم،
‫گاهی اوقات هم طبیعت ‫ممکنه غافل‌گیرمون کنه.
‫قیافه کلانتره رو یادمه.
‫می‌تونم واست پیداش کنم.
‫آدم کشتن اونقدرها هم آسون نیست.
‫تازه احتمالش با یه گلوله هم کمتره.
‫خب، واسه من که همیشه ‫کار آسونی بوده.
‫هنوز نفهمیدی چی شد؟
‫الآنه که باید بزنی به چاک.
‫بدو، بدو.
‫بفرما.
‫حالا فهمیدین باید چی کار کنیم.
‫باورم نمی‌شه.
‫اولین مهمونمون امشب می‌رسه.
‫به کارولاین بگو کثافت‌کاری رو تمیز کنه.
‫بگو با صابون وانیل فرانسوی تمیزش کنه.
‫دیگه مأمورها هم از راهزن‌ها دزدی می‌کنن.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫گفت توی گرین‌ویل کمین کرده بودن.
‫یه خراب‌شده وسط ناکجاآباد.
‫با قطار تا بوفورت برین،
‫فرانک همون‌جا منتظرتون می‌مونه.
‫بهش خبر می‌دم دارین می‌رین.
‫اونی که دنبالشیم رو نشونتون می‌ده.
‫دیگه تا تاریک نشده راه بیفتیم.
‫حواست به تکاورها باشه.
‫از بانک فدرالی سرقت کردیم،
‫چهارچشمی مراقب باشین.
‫بلین، اون کلانتر مادرسگ رو ‫تیکه‌تیکه کن.
‫کیری!
‫من از همون اول گفتم...
‫- کسخلیم بریم این طرفی. ‫- می‌دونم.
‫بذار فکر کنم.
‫آخه به چی فکر کنی؟
‫حداقل سه روز طول می‌کشه...
‫گفتم بذار فکر کنم!
‫سه روز خیلی زیاده کورت.
‫- ببین چی می‌گم. ‫- برو کون لقت.
‫- بی‌خیال کورت. ‫- نه.
‫- اصلا. ‫- می‌دونم دوستت مُرده،
‫ولی فقط تو راه به سمت ‫معدن‌ها رو بلدی.
‫بی‌خیال دیگه. هزاربار تا اون‌جا رفتی.
‫خودت هم می‌دونی ‫راه دیگه‌ای نداریم.
‫ای کیر.
‫یعنی اسب‌ها رو ول کنیم بریم؟
‫ولشون که نمی‌کنیم.
‫آزادشون می‌کنیم.
‫شرمنده اسبت اون‌طوری مُرد.
‫تو این‌جا چی می‌خوای؟
‫اگه برنگرده چی؟
‫آخه دو روز هم گذشته...
‫نکنه اون زنیکه کسخل ‫رو مخش کار کرده؟
‫واسه همین اومدی این‌جا؟
‫که سر این کس‌شعرها حرص بخوری؟
‫یعنی می‌گی احتمالش نیست؟
‫چون اگه قضیه همین باشه، ‫خودمون اوضاع رو دست می‌گیریم.
‫مگر اینکه بخوای اون...
‫زنیکه رئیست باشه.
‫اگه کاری باهام داشتی، ‫دارم می‌رم پیش سیمون.
‫نیت، می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫ایو، یه‌کم برو سمت چپ خودت.
‫یه‌کم بیشتر.
‫خوبه.
‫واقعا هیچ‌جایی رو مثل این‌جا ندیدم.
‫با این عکسی که می‌گیرم...
‫قراره یه ارزش ابدی بهت برسه.
‫چی شد؟ گمشو!
‫این دیگه چیه؟
‫یه مشت جنده عجیب‌الخلقه انداختن بهمون.
‫یعنی که چی؟
‫آلفرد! تا قرون آخر پولم رو پس می‌دی. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫می‌خوام خود واقعیت رو ببینم.
‫ذره ذره وجودت.
‫منو ببین.
‫بیا با هم بذاریم بریم.
‫خودمون دو تا.
‫سی، چهل متر دیگه بکَنیم...
‫جامون تو بهشت تضمینه.
‫اون دیگه کیه؟
‫برو یه استراحت کن.
‫برو تو خونه، منم زود میام.
‫واسه چی اومدی این‌جا؟
‫می‌خواستم ببینمت.
‫پاشدی اومدی جلو در خونه‌ام؟
‫ایو، از دست تو.
‫چرا سر قولمون نموندیم و ‫دونفری با هم از این شهر نرفتیم؟
‫الآن برگرد گرین‌ویل، ‫بعدا یه سر میام پیشت.
‫بیا دریاچه ترسون، ‫اون‌جا درموردش صحبت کنیم.
‫ولی الآن باید بری. ‫زودباش برو.
‫چرا؟ واسه چی؟
‫که یه‌وقت زنت نبینه اومدم؟
‫بره گم‌شه.
‫هر روز زندگی کثیفش...
‫کنار تو از خواب بیدار می‌شه.
‫خودم میام این‌جا زندگی کنم.
‫تا سرحد مرگ کار می‌کنم.
‫پابه‌پات زحمت می‌کشم.
‫کمکت می‌کنم طلاهات رو مخفی کنی.
‫چرا هیچ‌وقت به زنت نگفتی، ‫ولی به من گفتی؟
‫خیال کردی اگه اونم بفهمه طلا داری، ‫مثل بقیه مردم این شهرِ فاسد بشه؟
‫یا نکنه خودت هم می‌دونی...
‫حاضرم واسه تو ‫از همه چیز دل بکنم.
‫دیگه رابطه ما درست‌بشو نیست، ایو.
‫اگه دلت پیش منه، چرا درست نشه؟
‫همون روزی که از هم جدا شدیم ‫طلاها رو پیدا کردم.
‫اولین بار دقیقا همون روز ‫خدا بهم وحی کرد.
‫بگم بهم چی گفت؟
‫گفت گناه کبیره زندگی من تو بودی.
‫گفت باید ازت دل بکنم.
‫من محافظ این طلای کیری‌ام، ایو.
‫واسه همینه که...
‫واسه همینه که باید ‫پیش خانواده خودم بمونم.
‫که نذارم کسی دستش بهش برسه.
‫تنها راهی که باهاش ‫بارون نازل می‌شه، همین راهه.
‫دل خودم از این بابت شکسته،
‫ولی تصمیمیه که گرفتم.
‫تو این‌جا چی کار می‌کنی؟
‫سوزان گذاشت بیام تو.
‫به هنری دروغ گفتی، مگه نه؟
‫چون ایو اون‌جا بود ‫مجبور شدی بگی.
‫- ناتان. ‫- چون تحت فشار بودی، مگه نه؟
‫ببخشید ولی دروغ نبود.
‫نمی‌خوام زنت بشم.
‫واقعا ببخشید.
‫ولی آخه...
‫ایو خیلی بهم کمک کرده...
‫این خانم‌ها هم خانواده منن، ناتان.
‫می‌دونستی دختره منتظر توئه؟
‫کی رو می‌گی؟
‫مری.
‫تصورش هم نمی‌کنی ‫چقدر واسه دیدنت ذوق داره.
‫بهش گفتم چقدر مهربون و...
‫خوشگلی.
‫حتی به زور ازم قول گرفت ‫که واست یه کیک درست کنم.
‫واسه خوش‌آمدگویی به خانواده‌مون.
‫ناتان...
‫من نمی‌تونم مادر دخترت باشم.
‫تو که درک می‌کنی.
‫من هیچ‌وقت اصلا ‫دلم بچه نمی‌خواست.
‫ای خدا، اصلا نمی‌دونم ‫مادر بودن چطوریه.
‫مادر بودن یعنی از این کارها نکنی.
‫- چی کار؟ ‫- جنده‌بازی!
‫مادر بودن یعنی همین!
‫می‌دونم باهام موافق نیستی، بابا.
‫ولی چاره دیگه‌ای هم نیست. ‫می‌دونی؟
‫چاره دیگه‌ای ندارم.
‫- نیکول. ‫- نیکول.
‫از کجا کبریت گرفتی عزیزدلم؟
‫دو تا آقا بهم دادنش.
‫گفتن بدمش به تو.
‫استیو کو؟
‫چیزی نیست عزیزدلم. ‫چیزی نیست.
‫الآن چه شکلی‌ام، ایو؟
‫الآن چی ازم مونده؟
‫طرف چی می‌خواد؟
‫- زمینم رو می‌خواد. ‫- چرا؟
‫- نمی‌دونم. ‫- تو کتم نمی‌ره.
‫طرف دیوانه‌ست.
‫کل زمین‌های گرین‌ویل رو می‌خواد.
‫می‌دونم باید زودتر بهت می‌گفتم.
‫می‌ترسیدی بذاریم بریم؟
‫حالا که دیگه نمی‌تونیم بریم.
‫ببخشید استیو.
‫یکی از بچه‌هام همین‌جوریش پرپر شده.
‫دیگه نمی‌خوام باقی خانواده‌ام...
‫این‌طوری تو خطر بیفتن.
‫تو هم بیا بریم.
‫نه، ممنون.
‫می‌دونی که حواسش بهمون نیست.
‫کی؟
‫خدا رو می‌گم.
‫حواسش هست، جک. ‫حتی اگه ما ازش غافل بشیم.
‫- بازم بریزم؟ ‫- نه.
‫نباید مست کنیم، آقای برانسون.
‫کلی کار داریم.
‫به سلامتی آینده‌مون.
‫مشکلی نداره منتظر ‫سرمایه‌گذاری من باشین؟
‫به شرطی که زیاد طولش ندین.
‫پس بقیه چی؟
‫اونش هم بستگی داره...
‫که چطوری بهشون خوش‌آمدگویی بشه.
‫اگه باهاشون خوش‌برخورد باشین،
‫پس مشکلی هم پیش نمیاد، ‫از جمله توی نامزدی شما.
‫هرچی نباشه، چند روز توی راه بودن.
‫دیر یا زود باید تن لششون رو تکون می‌دادن.
‫آوازه این شور و اشتیاق عجیب شما ‫به گوشم خورده بود،
‫خیلی هم ازش خوشم میاد.
‫ولی فکر نکنم بقیه ازش لذتی ببرن.
‫بیایین اقامتگاهشون رو نشونتون بدم.
‫شاید این‌طوری خیالتون راحت‌تر بشه.
‫لیوان‌ها رو بذارین همین‌جا.
‫یه چیز دیگه هم می‌خواستم نشون بدم.
‫چه مجموعه بزرگی جمع کردین.
‫همه‌شون واقعی‌ان؟ ‫یعنی اصل هستن؟
‫پرسیدن داره؟
‫می‌دونم من متخصص نیستم،
‫ولی وقتی این‌جا قدم می‌زنم...
‫و بهشون دست که می‌زنم...
‫حس می‌کنم بیشتر از اون کسایی که...
‫یه عمر درموردشون کتاب می‌خونن، ‫درکشون می‌کنم.
‫یادگاری‌ها،
‫فتوحات، مصنوعات.
‫هنوز کامل ترتیبشون رو ندادم، ‫ولی به زودی می‌دم.
‫این واسه چی این‌جاست؟
‫کدوم رو می‌گی؟
‫خوب می‌دونی کدوم رو می‌گم.
‫این نماد به هیچ وجه نباید ‫ارتباطی با ما داشته باشه.
‫یه سوغاته دیگه، بی‌خیال شو.
‫این یه نماد مقدسه...
‫خودت هم خوب می‌دونی.
‫ترجیح می‌دم درمورد همون...
‫آینده باهاتون هم‌کلام بشم.
‫فورا بندازش بیرون برانسون.
‫تا نزده کل زحماتمون رو خراب نکرده.
‫چرا انقدر طولش دادی فرانک؟
‫آقایون، حاضرین بریم گرین‌ویل؟
‫کون گشادت رو برگردون توی گاری.
‫♪ در میان مه ♪
‫♪ من خداناباوری هستم ♪
‫♪ بر فراز تپه‌ها ♪
‫♪ احساسات جان می‌گیرند ♪
‫♪ حرف زدنمان را از یاد می‌بریم ♪
‫♪ صدای نفس غول به گوش می‌رسد ♪
‫♪ هر چه لازم باشد بدانم ♪
‫♪ در اطراف خودم است ♪
‫♪ با احساس ناتوانی... ♪
‫♪ به دنبال راهی می‌گردم ♪
‫♪ با شادی همراه ترس ♪
‫♪ همانند یک کودک جیغ می‌کشم ♪
‫♪ بر فراز تپه‌ای کوچک ♪
‫♪ تا ابد همان‌جا می‌مانند ♪
‫♪ مرا به نزد خدایان ببر ♪
‫♪ چرا که خورشید خسته است ♪
‫بگیر کورت.
‫چی‌شد به این روز افتادی رد؟
‫کلانتر بهم آب نداد.
‫حالا بی‌شوخی.
‫به‌خاطر سخت‌گیری‌های باباته؟
‫یا مامانت ولت کرد؟
‫نکنه مُردن مامانت رو دیدی؟
‫مطمئنم بیشتر از من ‫مامانت کنارت بوده.
‫بچه که بودم گذاشتم با کشتی رفتم.
‫چون خیلی فقیر بودیم، ‫یعنی بدجوری فقیر.
‫از اون‌ها که آه در بساط ندارن.
‫یادمه مامانم...
‫یادمه مامانم همون روزی که ‫گذاشتم رفتم، منو یادش رفت.
‫ولی...
‫امروزه کیه که...
‫کسی رو از دست نداده باشه، نه؟
‫به تخم کسی هم نیست.
‫تهش مرگه دیگه.
‫ای تو روحت، ‫انگار دارم با دیوار حرف می‌زنم.
‫- چه گُهی می‌خوری؟ ‫- باید قابل‌شناسایی باشن.
‫قابل‌شناسایی چیه دیگه؟
‫حروم‌زاده نفهم.
‫«قابل‌شناسایی».
‫صد رحمت به اون آدم‌خوارهای لعنتی.
‫خودت چند نفر رو کشتی کلانتر؟
‫چند وقت یه‌بار توی خوابت می‌بینی‌شون؟
‫سلام.
‫تو همون خانمه‌ای؟
‫تو مامان جدیده‌ی منی؟
‫هیس.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.