‫صبح روز گذشته،
‫در ساعت ۲:۴۱ بامداد.
‫[هشتم مه ۱۹۴۵، لندن]
‫در ستاد فرماندهی ژنرال آیزنهاور،
‫ژنرال یودل که خود نماینده‌ی ‫فرماندهی عالی آلمان هستن،
‫قرارداد تسلیم بی‌قید و شرط ‫تمام نیروهای زمینی،
‫دریایی و هوایی آلمان در اروپا رو امضا کردن.
‫دقیقه‌ای پس از نیمه‌شب، ‫روز سه‌شنبه، هشتم مه،
‫خصومت‌ها کنار گذاشته خواهند شد.
‫دیگه با خیالی آسوده می‌تونیم ‫مدت کوتاهی به جشن و پایکوبی بپردازیم.
‫امروز، روز پیروزی در اروپا بود.
‫زنده‌باد آرمان آزادی.
‫خدا پادشاه رو حفظ کنه.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫حاضری؟
‫آخه مارگارت، فکر می‌کنم کار درستی نباشه.
‫اذیت نکن، ناسلامتی جنگ تموم شده. ‫باید جشن بگیریم.
‫اگه مشکلی پیش اومد چیکار کنیم؟
‫پورچی و پیتر تاونزند باهامون میان.
‫مگه ممکنه مشکلی پیش بیاد؟
‫داریم از کاخ بیرون می‌زنیم!
‫زود باشین، تا کسی متوجه نشده ‫باید از خروجی مستخدمان بیرون بریم.
‫- نمی‌شه که از دروازه اصلی بریم. ‫- هیس! عجله کنین.
‫بیاین خانم‌ها.
‫وای، دماغ‌هاتون رو بگیرین.
- ‫چرا؟ - ‫بوی گند الکل...
‫با بوی عرق ترکیب شده.
‫این بو سرشار از زندگیه!
‫[آبجوی گینس حرف نداره.]
‫خب، به نظرتون به گرین پارک ‫یا میدان ترافالگار بریم؟
‫من می‌گم به ریتز بریم. ‫چون افراد شیک و فهمیده اونجا می‌رن.
‫- توی سریال جیوز و ووستر هم هست. ‫- فکر خوبیه. پس به ریتز می‌ریم.
‫- بهتر نیست از کاخ دور نشیم؟ ‫- چرا؟ تا واسه مامان و بابا دست تکون بدیم؟
‫واقعا نمی‌فهمم مشکلت چیه! ‫حتی یه بار هم نمی‌تونی بی‌مسئولیت باشی؟
‫مارگارت.
‫ای وای!
‫هفته‌ی بعد...
‫هشتم مه می‌شه.
‫می‌دونستی بیش از پنجاه ساله...
‫که سنت این روز رو دیگه ‫به جا نیاوردیم؟
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫من که به عنوان حاکم...
‫هر سال به مراسمات سالگرد ‫روز پیروزی در اروپا می‌رم.
‫نه، منظورم روز پیروزی خودمون بود.
‫واقعا شب لذت‌بخشی بود.
‫یادت میاد؟
‫- معلومه که یادمه. ‫- اون شب نزدیک بود گم بشی.
‫بعدش هم توی عجب شرایطی پیدات کردیم.
‫اولین بار خود واقعیت رو دیدیم.
‫ماهیت اصلیت که فدای ‫این ذاتت کردی رو دیدیم.
‫آره، راست می‌گی.
‫دلت برای دختره تنگ نشده؟ ‫خیلی کنارش خوش می‌گذشت!
‫♪ آخ، تقصیر من که نیست. ♪
‫♪ وای، تقصیر من نیست. ♪
‫ضمنا اگه درست یادم باشه،
‫قسم خوردیم هیچ‌جا از وقایع اون شب...
‫صحبت نکنیم.
‫جین آوردم.
‫آفرین.
- ‫دست انتقامی بازی کنیم؟ - ‫متأسفانه فرصت نمی‌کنم.
‫صبح زود کار دارم.
‫باید اول وقت خودم رو به ایستگاه ‫راه‌‌آهن تقاطع کلاپام برسونم.
‫واسه چی؟
‫گمون کنم بابت...
‫سیستم تلویزیونی مداربسته‌ی ‫شورای محلی باشه.
‫- خودت فردا کاری نداری؟ ‫- نه.
‫ولی به زودی...
‫قراره به جزیره‌ی ماستیک بری.
‫آخر هفته اونجام.
‫خوبه.
‫چطور؟
‫چون همیشه به نظرم می‌اومد ‫وقتی اونجایی، خیلی خوشحالی.
‫بیاین سگ‌های نازم. بیاین.
‫«سبز از شهوت و غرق در خجالت شده‌ای،»
‫«بگذار ناخن‌های پای لاک‌زده‌ات را بمکم.»
‫«امان از شما سرور گران‌قدرم.»
‫«انگشتتان را...»
‫«در بینی‌ام فرو کنید.»
‫جان بتجمن به قدری شیفته‌ی من شده بود...
‫که دوستش موریس بورا چنین شعر ‫زننده‌ای از علاقه‌اش نوشت.
‫«دندان‎هایتان را بر لباسم سنجاق کرده،»
‫«و علف چشمه‌تان را بر سرم بکارید.»
‫«در کنار شماست که حس می‌کنم خوش‌بختم،»
‫«پوشکی پشمی به پایم بپوشانید.م
‫خانم؟
‫«در...»
‫«در کالسکه‌ی نوزادانی...»
‫«مخملی و روکش‌دار...»
‫«مرا دور میدان سنت جیمز ‫بچرخانید بانوی عزیزم.»
‫«بگذارید...»
‫خانم؟
‫«بگذارید...»
‫- خانم؟ ‫- حالشون خوبه؟
‫«چکمه‌های بارانی نرم و براقتان...»
‫«بر روی پوستم بلغزد و حرکت کند.»
‫ولم کنین!
‫«تاج»
‫«ریتز»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫سرورم، شاهدخت مارگارت تماس گرفتن.
‫الو؟
‫مارگارت، می‌شه بدونم دقیقا چی شده؟
‫متأسفانه سکته‎ی کوچولویی کردم.
‫خودم هم شوکه شدم.
‫یادمه قبراق و سرحال توی مراسم ‫خانواده‌ی لارنس بودم،
‫چشم روی هم گذاشتم، ‫دیدم توی آمبولانس هوایی‌ام...
‫و نمی‌تونستم... ‫دست و پاهام رو حس کنم.
‫الان کجایی؟
‫بیمارستانم.
‫توی باربادوسم.
‫فهمیدم.
‫خیلی اذیت شدی.
‫پزشک‌ها که...
‫بهم با اطمینان گفتن خوب می‌شم.
‫چی گفتی؟ صدات واضح نمیاد.
‫چون دهنم هنوز بی‌حسه.
‫اگه زبونم هم گاز بگیرم، ‫هیچی حس نمی‌کنم.
‫قراره به خونه برگردی؟
‫آره، ظاهرا فردا باید برگردم. ‫تا... باقی آزمایش‌ها رو بدم.
‫تازه اگر هم شانس بیارم...
‫غذای قابل خوردن بخورم.
‫وقتی این حرف رو زدم...
‫داشتم با لبخند می‌گفتم.
‫البته در هر صورت که متوجه نمی‌شدی.
‫خب، فعلا خدانگهدارت لیلیبت.
‫فردا می‌بینمت.
‫آخ.
‫[خروج]
‫خانم، مایه خوشحالیه به اطلاعتون برسونم ‫که دچار سکته خفیفی شده بودین،
‫و می‌تونین با مصرف مقداری ‫آسپیرین در روز...
‫جریان خونتون رو رقیق کنین ‫و روند بهبودی رو طی کنین.
‫در کنارش برای کاهش کلسترولتون ‫باید استاتین هم مصرف کنین،
‫و برای فشار خونتون هم باید ‫اتنولول مصرف کنین.
‫فهمیدم.
‫ولی این درمان به تنهایی ‫برای جلوگیری از خطر...
‫سکته دوم و جدی‌تر، چندان کفاف نمی‌ده.
‫از این به بعد باید بیشتر ‫حواستون به زندگیتون باشه.
‫صرفا یکی دو تا تغییر توی ‫زندگیتون ایجاد کنین.
‫خلاصه...
‫باید قید چسترفیلدز رو بزنم.
‫ویسکی هم دیگه نباید بخورم.
‫دور خوراکی‌های شیرین هم باید خط بکشم.
‫فقط می‌تونم آب جو و لیمو بخورم...
- ‫هوم. - ‫باید آدامس نیکوتین‌دار بخورم و...
- ‫[آدامس نیکوتین‌دار] - ‫کلی...
‫«تمرینات توان‌بخشی» انجام بدم.
‫نمی‌خواد، علیل که نشدم.
‫یک کک و مگس توی دودکش...
‫گیر افتاده بودن. ‫باید چیکار می‌کردن؟
‫سپس سعی کردن...
‫[سپس سعی کردن از شکافی ‫در دودکش، بیرون برن.]
‫♪ اگه از بیست سال پیش برای ♪ ‫♪ چنین لحظه‌ای آماده می‌شدی، ♪
‫♪ الان در به در آواره و سرگردان نبودی. ♪
‫- ♪ چرا عین آدم‌های عادی... ♪ ‫- هنوز زنده‌ام‌ها!
‫- خانم؟ ‫- ♪ ...مسیر درستش رو پیش نگرفتی؟ ♪
‫♪ از اینجا برو، ♪
‫♪ و کمی پول هم بده. ♪
‫♪ چرا عین آدم‌های عادی... ♪
‫- ♪ مسیر درستش رو پیش نگرفتی؟ ♪ ‫- ایول.
‫هوم.
‫- هوم، هوم... ‫- ♪ مسیر درستش رو پیش نگرفتی؟ ♪
‫♪ مسیر درستش رو پیش نگرفتی؟ ♪
‫وای!
‫وای.
‫خوش می‌گذره یا بد می‌گذره؟
‫هوم.
‫راستش رو بخوای،
‫هر موقع که می‌خوام چرتی بزنم، ‫همه خیال می‌کنن ریق رحمت رو سر کشیدم.
‫الان هم که خودت نگران و مضطرب، ‫سرزده اومدی حالم رو بپرسی.
‫صرفا خواستم از اوضاع احوالت خبردار بشم.
- ‫حالم خوبه. - ‫لطف کردی.
‫باید هم خوب باشی.
‫ولی امیدوارم طی این شرایط ‫الکی به خودت سخت نگیری.
‫ملاقات‌های رسمیت هم لغو کردی؟
‫بعضی‌هاشون رو لغو کردم.
‫چون لازم نبود قید همه رو بزنم.
‫تو که می‌دونی چقدر از دفتری ‫که سفید باشه، بدم میاد.
‫می‌بینی؟!
‫باز داری اون‌طوری نگاهم می‌کنی!
‫می‌گم خوبم لیلیبت جان.
‫خیلی زود سرپا می‌شم.
‫رو به موت که نیستم.
‫- بفرمایید خانم. ‫- متشکرم.
‫هوم.
‫- سلام آن. ‫- وای.
‫- خوش اومدین سرورم. ‫- هوم.
‫متشکرم.
‫داشتم با خودم می‌گفتم...
‫می‌تونیم اول پیاده‌روی کنیم، ‫بعد از خواب بعدازظهرمون...
‫خودمون دو نفری روی تراس شام بخوریم.
‫پیاده‌روی رو هستم.
‫ولی دوست دارم بعدش با رفقامون، ‫برای گردش به سمت ساحل بریم...
‫به صرف ککتل به کاتن کلاب بریم، ‫برای شام هم...
‫می‌تونیم به جشن باکانالیای باسیل بریم ‫و اونجا شام بخوریم.
‫کلا قراره دو هفته اینجا باشم.
‫می‌خوام از حداکثر وقتم استفاده کنم.
‫بسیارخب.
- ‫رئیس خودتی. - ‫بله که...
‫رئیس خودمم.
‫خانم؟
‫خانم؟ صدام رو می‌شنوین؟
‫خانم؟ کمک کنین!
- ‫ممنونم. - ‫همین خوبه.
‫خوبه.
‫همین که دکتر بهم نگاه انداخت، ‫فورا متوجه شد دوباره سکته کردم،
‫ولی ظاهرا مشکلاتم به اینجا حتم نمی‌شد.
‫چون بعدش انقدر دوا تجویز کرد... ‫که انگار ککتل دارو برام درست کرده.
‫کف پام انقدر سوخته بود،
‫که حتی نمی‌تونستم وایستم، ‫چه برسه این‌که بشینم.
‫پس چرا زودتر برنگشتی؟
‫چون قبلش باید کلی تدارک...
‫تحقیرآمیز برام می‌دیدن.
‫ماشین رو برام جوری بهینه کردن ‫که راحت بتونم سوارش بشم.
‫همه‌جا رو نرده گذاشتن...
‫خیر سرم انگار خانه سالمندان زندگی می‌کنم.
‫من که جایی نرده نذاشتم.
‫الان هم که برگشتم،
‫پزشک‌ها گفتن باید کف پام زالو بذارن تا...
‫تا مانع انـ... ‫مانع انعـ...
‫انعـ...
‫انعقاد خون بشه.
‫صداش رو درست نمی‌شنوم. چی می‌گه؟
‫فکر کنم منظورش «انعقاد خون» بود.
‫به جای کفش درست و حسابی، ‫بهم دمپایی ولکرو دادن.
‫دیگه دوره‌ی پاشنه‌بلند ازم گذشت.
‫اصلا بخوام دقیق‌تر بگم، ‫پای سالم دیگه از من گذشت.
‫چرا واسه خودت کمی نرمش نمی‌کنی؟
‫می‌تونی توی استخر کاخ نرمش کنی. ‫حتی حال و احوالت هم سر جاش میاد.
‫ترجیح می‌دم بمیرم ولی نرمش نکنم.
‫ضمنا...
‫از اونجا که ظاهرا قراره دیر یا زود بمیرم،
‫با خودم گفتم پس چرا انقدر به خودم سختی بدم؟
‫امسال تولد هفتاد سالگیمه،
‫به همین روی، تصمیم گرفتم ‫مهمونی بزرگ و مجللی برگزار کنم.
‫جان؟
‫توی ریتز هم برگزار می‌کنم.
‫چون ما عاشق ریتزیم. ‫مگه نه لیلیبت جانم؟
- ‫واقعا؟ - ‫عاشقشیم.
‫اونجا خاطرات خاص زیادی داریم.
‫♪ آخ، تقصیر من که نیست. ♪
‫♪ وای، تقصیر من نیست. ♪
‫می‌شه توضیح بدین من هم بفهمم؟
‫ببین چه لباسی پوشیدم. ‫به نظرت راهمون می‌دن؟
‫آره بابا. بهشون بگو کی هستی.
‫قرار گذاشتیم اصلا چنین کاری نکنیم.
‫پس این بار استثنائا ‫باید مقررات رو نادیده بگیری.
‫برو دیگه.
‫[ریتز]
‫شبتون به خیر خانم. بفرمایید!
‫- ئه... ‫- ئه.
‫- آخه... ‫- داشتم شوخی می‌کردم آقا.
‫- لطف دارین. ‫- بفرمایین.
‫چقدر جای مجللیه.
‫خب، حالا کجا بریم؟
‫گمونم باید بگردیم دیگه.
‫- بفرمایید خانم. ‫- دستتون درد نکنه.
‫بخور به سلامتی!
‫به سلامتی!
‫باید لباسم رو تحویل مهمان‎دار بدم.
‫- اجازه بدین همراهیتون کنم. ‫- نیازی نیست.
‫سلام خانم.
‫- متشکرم. ‫- ممنون از شما.
‫- خدمت شما. ‫- مرسی.
- ‫وای. - ‫معذرت می‌خوام خانم.
‫ببخشید. شبتون به خیر باشه.
‫وایستین. اون بالا نرین.
‫همراه ما بیاین.
‫اونجا بیشتر خوش می‌گذره.
‫به نفعتونه قاطی اون جماعت نشین.
‫آمریکایی هستن.
‫اسم «جیترباگ» به گوشتون خورده؟
‫- در حد لیسه از حشره‌شناسی بلدم. ‫- اسم رقصه.
‫اینجا ممنوع شده. ‫حق هم داشتن ممنوعش کنن.
‫- در هارلم ابداع شده. ‫- کجا؟
‫محله‌ای یهودی‌نشین در نیویورکه.
‫وایستین ببینم.
‫قبلا شما رو جایی ندیدم؟
‫نه، گمون نکنم.
‫خب.
‫من دیگه برم.
‫- می‌شه از طرفم ازش عذرخواهی کنی؟ ‫- حتما.
‫ضمنا از طرفم تولدت مبارک صمیمانه‌ای ‫به دختر خانم بگو.
- ‫حتما. - ‫با کسی قراره شرکت کنی؟
‫آن و پورچی قراره باهام باشن.
‫آها، پورچی عزیز میاد.
‫آره، پورچی عزیز میاد.
‫همیشه همراه خوبی بود. ‫آدم رو سرافکنده نمی‌کرد.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫معذرت می‌خوام.
‫صرفا تمام مدت نگران حال و روز مارگارتم.
‫خب، مگه تا الان همیشه نگرانش نبودی؟
‫- آره. ‫- هوم. - ‫گمونم واقعا همیشه نگرانش بودم.
‫هوم.
‫ببخشید خانم.
- ‫هوم. - ‫ادامه بده.
‫[ریتز]
‫مارگارت!
‫- کمکتون کنم خانم؟ ‫- لزومی نداره.
‫- حالتون چطوره خانم؟ ‫- رو به بهبودین سرورم؟
‫همچنان سیگار می‌کشین خانم؟
‫حالتون چطوره؟
‫[ریتز]
‫- کاش اون موقع بودی. ‫- آره، قبول دارم.
‫از همگی شما ممنونم ‫که امشب قدم‌رنجه فرمودین.
‫همون‌طور که اطلاع دارین...
‫این مدت اخیر اکثر اوقاتم رو ‫روی تخت بیمارستان،
‫یا صندلی چرخ‌دار گذروندم،
‫و از پشت پنجره به اون تکه‌ای...
‫آبی‌رنگ خیره شدم، ‫که زندانی‌ها بهش «آسمون» می‌گن.
‫ولی...
‫اگر یک چیز باشه...
‫که در این مدت به امیدش سرپا موندم...
‫- خاطرات بود. ‫- هوم.
‫به اطلاعتون می‌رسونم که من...
‫از چند شب خاطرات شیرینی در ریتز داشتم...
‫که دوست دارم براتون تعریف کنم.
‫مخصوصا یکی از اون خاطرات...
‫که برام تداعی شد.
‫وقتی درست با چشم‌های خودم...
‫شاهد وجه متفاوتی از شاهدخت الیزابت بودم.
‫شک ندارم همه دوست دارن ‫این خاطره رو بشنون.
‫آره لیلیبت جان، ‫دوست دارن بشنون.
‫برای همین می‌خوام تعریف کنم.
‫آخه این‌طوری از هدف اصلی مراسم دور می‌شیم.
‫قرار بود از تو تمجید کنیم.
‫زنده‌باد.
‫در کودکی همیشه به حال بچه‌هایی ‫که خواهر یا برداری نداشتن، افسوس می‌خوردم.
‫مارگارت رز از بدو تولدش،
‫در تمام مراحل زندگیم، همراهم بوده.
‫از اونجا که با همسن و سال‌هامون ‫ارتباط زیادی نداشتیم،
‫همیشه به همدیگه تکیه می‌کردیم و...
‫عین قوهای افسانه‌ای یونو، ‫همیشه به هم چسبیده بودیم.
‫اتاق خوابمون مشترک بود،
‫لباس‌هامون مشترک بود، ‫تفریحاتمون مشترک بود.
‫به‌ویژه...
‫اسب‌های چوبی و چرخ‌دار مشترکی داشتیم...
‫که مرتبشون می‌کردیم، بهشون آب می‌دادیم ‫و باهاشون مسابقه می‌ذاشتیم.
‫راست می‌گه.
‫هر موقع هم دسته‌گلی به آب می‌دادیم،
‫مارگارت همه‌چی رو گردن پسرعمو هالیفاکس، ‫که دوست خیالش بود، می‌نداخت.
‫آره، راست می‌گه.
‫چون دسته‌گلی نمونده بود که این ‫پسرعمو هالیفاکس ما به آب نداده باشه.
‫از به صدا درآوردن زنگ خطر حمله هوایی ‫و بیدار کردن نگهبان‌ها گرفته،
‫تا قایم‌کردن ابزار باغبان کار خودش بود. ‫واقعا خیلی شیطنت می‌کرد.
‫شرایط آسونی نیست...
‫که آدم در خانواده‌ای بزرگ بشه و بدونه ‫یک نفر قراره به مسند حاکمیت بنشینه،
‫و خودش فرزند اول نیست.
‫ولی مارگارت هر روز از زندگیمون، ‫کنار من ایستاده بود.
‫دوست دارم امشب براتون ‫از این وجه شخصیتش بگم.
‫نمی‌خوام از تفریحات مجللش بگم، ‫اون وجه رو که همگی دیدین.
‫بلکه می‌خوام از وظیفه‌شناسیش بگم؛
‫از این‌که هیچ‌وقت دودل نمی‌شه،
‫این‌که هراه و پشتیبان همیشگیم بوده،
‫کسی که اگه کنارم نبود...
‫خب...
‫حتی نمی‌تونم نبودش رو تصور کنم.
‫مارگارت عزیزم...
‫صد سال به این سال‌ها.
‫تولدت مبارک مارگارت.
‫- تولدت مبارک مارگارت. ‫- تولدت مبارک.
‫نمی‌دونم باید عصبانی باشم ‫یا تحت تأثیر قرار بگیرم.
‫آخه چرا؟
‫من که همیشه دلم می‌خواست ‫توی جمع ازت تمجید کنم.
‫خب،
‫در عین حال که نابه‌جا بود،
‫خیلی خارق‌العاده بود.
‫آخه همه خیلی باهام خوش‌برخورد شدن.
‫اصلا آدم دلش می‌خواد بیشتر ‫به چنین شرایطی دچار بشه.
‫چقدر بد سرفه می‌کنی. ‫دوباره داری سیگار می‌کشی؟
‫نه بابا، مگه خنگم؟
‫همه‌اش این...
‫پسرعمو هالیفاکس سیگار می‌کشه.
‫شب به خیر لیلیبت جان.
‫شب به خیر.
‫هوم...
‫آخ...
‫وای...
‫هوم...
‫فیــلــمکــیــو رو توی گــوگـل سـرچ کن
‫سلام به تو عزیز دلم.
‫هوم.
‫خداحافظ هم به تو عزیز دلم.
‫از این حرف‌ها نزن!
‫چشم روی هم بذاری سرپا شدی ‫و از بیمارستان مرخص می‌شی.
‫نه.
‫متأسفانه این بار... اوضاع جدیه.
‫قشنگ حس می‌کنم.
‫البته حس که نمی‌کنم.
‫کلا هیچی حس نمی‌کنم.
‫یا حتی نمی‌تونم ببینم.
‫بدنم داره...
‫عضو به عضو از کار میفته.
‫پزشک‌ها بهم گفتن حواست به خوراکت نیست.
‫راستش...
‫اصلا گرسنه‌ام نمی‌شه.
‫در هر صورت این‌ها رو برات آوردم.
‫شیرینی مورد علاقه‌اته.
‫کلوچه مرباییه.
‫کم‌کم داره ازت خوشم میاد.
‫تازه...
‫برات عصای...
‫خیلی خوشگلی گرفتم.
‫واسه وقتیه که سرپا شدی.
‫با برنامه ویژه‌ای روی آنتن هستیم،
‫تا آخرین اخبار رویدادهای ‫باورنکردنی و وحشتناکی...
‫که امروز در ایالات متحده رخ داده، ‫به شما ارائه بدیم.
‫امروز، روزیه که تروریست‌ها...
‫به قلب قدرتمندترین کشور جهان حمله کردن.
‫روزی که هرج و مرج و سردرگمی ‫غیرقابل تصوری برای آمریکا به ارمغان آورده.
‫روزی که جان هزاران شهروند بی‌گناه، ‫ظالمانه ستانده شد.
‫تروریست‌ها با چهار هواپیمای ‫مسافربری ربوده‌شده حمله کردند.
‫دو هواپیما با برج‌های تجارت جهانی ‫برخورد کرد و تلفات زیادی به بار آورد،
‫هواپیمای سوم با پنتاگون در واشنگتن،
‫و هواپیمای چهارم با پنسیلوانیا برخورد کرد.
‫آمریکا برای جمع‌آوری ‫و ارزیابی گزارش‌های اطلاعاتی...
‫جهت جلوگیری از چنین جملاتی...
‫سالانه میلیاردها دلار هزینه می‌کنه...
‫«آقایی از سان‌فرانسیسکو»
‫«که در مرکز تجارت جهانی بود،»
‫«حین تماس با خانمش به خواب رفته بود.»
‫«آخرین حرف‌های همسرش ‫روی پیغام‌گیر ضبط شده بود.»
‫«فقط یک جمله مونده بود که هنوز ‫به شوهرش نگفته بود: دوستت دارم.»
‫«قبل از این‌که خطوط تلفن از کار بیفته، ‫این جمله رو تکرار می‌کرد.»
‫«سپس...»
‫«به فراموشی سپرده شد.»
‫چقدر غم‌انگیز.
‫اخبار ناگواری هم از لرد کارناروون ‫به گوشمون رسید.
‫پورچی؟
‫چرا؟ مگه چی شد؟
‫موقع تماشای اخبار ناگهان به زمین افتاد.
‫حمله قلبی بهش دست داد.
‫بمیرم برای جین.
‫برای تو هم ناراحت شدم.
‫برای همه‌مون دوست عزیزی بود.
‫همیشه از اسب‌ها خبر می‌آورد. ‫تنها اخباری بود که مشتاق شنیدنش بودم.
‫وقت‌هایی که مناقصه اسب برگزار می‌شد، ‫گوشیش رو بالا می‌گرفت...
‫که من هم صدای جمعیت رو بشنوم.
‫خیلی بهت متعهد بود.
‫الان هم تمام عزیزانت دارن ‫یکی یکی می‌رن و تنهات می‌ذارن.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫مثلا پورچی.
‫آره.
‫مامان هم به زودی می‌ره.
‫آره.
‫- خودم. ‫- باز که از این حرف‌ها زدی!
‫آخه واقعیته.
‫من که از این بابت خوشحال نیستم، ‫از قضا خیلی عصبانی‌ام.
‫آمادگی رفتن از این دنیا رو ندارم.
‫ولی باید در موردش صحبت کنیم.
‫کلی برای جزئیات مراسم ختمم ‫برنامه‌ریزی کردم.
‫تو هم که خوب می‌دونی ‫چقدر مفصل برنامه می‌ریزم.
‫ازت هم می‌خوام بهم اطمینان بدی ‫که مطابق خواسته‌هام برگزارش کنی.
‫هوم.
‫می‌خوام لباس گل‌گلیم رو بپوشم،
‫نه این‌که از اون لباس‌های ‫سیاه و ترسناک تنم کنن.
‫ضمنا جون هر کسی دوست داری، ‫نذار رژ لب قرمز برام بزنن.
‫برای گردهمایی کلیسا، ‫گل رز و لاله در نظر دارم،
‫تازه می‌خوام موقع ورود شرکت‌کننده‌ها،
‫قطعه آخر دریاچه‌ی قو با ارگ نواخته بشه.
‫یه مورد دیگه هم مونده.
‫خیلی هم مهمه.
‫باشه، هر کاری بگی می‌کنم.
‫بهم قول بده...
‫وقتی خواستن در تابوت رو ببندن، ‫مطمئن بشی که واقعا مردم.
‫ای بابا...
‫از دست تو...
‫«یوستاس جوان گفت: ای برتی تپلو...»
‫«خوشحالم اینجا می‌بینمت.»
‫«توی لندن کسی جز تو نمی‌دونه ‫چطور باید بهمون کمک کنه.»
‫«آها، یادم رفت بپرسم، ‫تا حالا با صورت‌سگی آشنا نشدی، نه؟»
‫«صورت‌سگی، ایشون برتیه. پسرعمومه.»
‫هوم.
‫مسخره نیست؟
‫نه، واقعا محشره. ادامه بده.
‫«پرسیدم: تو لندن چیکار می‌کنی؟»
‫«گفت: اومدیم چرخ بزنیم. ‫صرفا یک روز قراره بمونیم.»
‫«چند قرار ملاقات غیررسمی داشتیم.»
‫«ساعت ۳:۱۰ دوباره آتیش می‌کنیم که برگردیم.»
‫«راستی، می‌خوام در مورد ناهاری ‫که قرار شد مهمونمون کنی بپرسم.»
‫«کجا قراره بریم؟ ریتز، ساووی یا کارلتون؟»
‫تو رو خدا ریتز بریم.
‫آخه خیلی اونجا رو دوست داریم، نه؟
‫از دست تو که ول‌کن ریتز نیستی!
‫نه!
‫تو ول‌کن ریتز نیستی!
‫اگه مردم نفهمن اون شب چیکار کردی، ‫هیچ‌وقت خود واقعیت رو درک نمی‌کنن.
‫مثلا نمی‌فهمن که چقدر بی‌مسئولیت بودم؟
‫منظورم اینه متوجه ‫فداکاری‌ای که کردی، نمی‌شن.
‫این‌که چقدر از تفریحاتت گذشتی.
‫خود واقعیت رو قایم کردی.
‫اون شب حسابی آشوب به پا کردی.
‫ناسلامتی جنگ تموم شده بود.
‫الان هم...
‫استراحت کن.
‫[سینک پینک]
‫اومدی؟
‫راستش دوست‌هام طبقه بالا منتظرن. ‫نمی‌تونم زیاد بمونم.
‫چرا؟
‫اصل مهمونی اینجاست.
‫چطور مگه؟
‫چون این پایین مقام و پیشینه کسی مهم نیست.
‫فقط عشق و حال با موسیقیه.
‫خب، در این صورت...
‫[خروج]
‫♪ نه، تقصیر من که نیست. ♪
‫♪ گفتم: نه، تقصیر من نیست. ♪
‫♪ اصلا و ابدا تقصیر من نیست. ♪
‫♪ ای سرزنش‌گر، مقصر اون بود. ♪ ‫♪ تقصیر من نیست. ♪
‫همه با هم!
‫♪ آخ، دارم می‌گم تقصیر من نیست. ♪
‫♪ گفتم: نه، تقصیر من نیست. ♪
‫♪ نه، تقصیر من که نیست. ♪
‫♪ ای سرزنش‌گر، مقصر اون بود. ♪ ‫♪ تقصیر من نبود. ♪
‫همینه!
‫♪ نه، تقصیر من نیست. ♪
‫♪ خدایا، باور کن تقصیر من نیست. ♪
‫♪ گفتم: نه، تقصیر من نیست. ♪
‫♪ ای سرزنش‌گر، مقصر اون بود. ♪ ‫♪ تقصیر من نبود. ♪
‫...عین رشته بود.
‫همه‌ی بچه‌ها هم تا حدی...
‫احیانا شما الیزابت رو ندیدین، نه؟
‫انقدر نگرانش نشو. ‫آدم بی‌مسئولیتی که نیست.
‫خیلی وقته پیداش نشده. ‫می‌رم دنبالش بگردم.
‫من هم باهات میام پورچی.
‫باشه، وایستین من هم بیام.
‫[خروج]
‫♪ آخ، تقصیر من که نیست. ♪
‫یوهو!
‫♪ اصلا و ابدا تقصیر من نیست. ♪
‫♪ نه، تقصیر من که نیست. ♪
‫♪ ای سرزنش‌گر، مقصر اون بود. ♪ ‫♪ تقصیر من نیست. ♪
‫♪ نه، تقصیر من نیست... ♪
‫بیا بریم پورچی. ‫باید از اینجا ببریمش.
‫نه، نکنین!
‫مزاحمش نشین.
‫آخه ببینین چقدر خوشحاله!
‫♪ ای سرزنش‌گر، مقصر اون بود. ♪ ‫♪ تقصیر من نیست. ♪
‫♪ نه، نه، نه، نه، تقصیر من نیست. ♪
‫♪ ای سرزنش‌گر، مقصر اون بود. ♪ ‫♪ تقصیر من نبود. ♪
‫ممنونم.
‫♪ تقصیر من نیست! ♪
‫ای آب‌زیرکاه.
‫نمی‌دونستم رقص جاز بلدی.
‫گمونم حداقل پنجاه نفر دنبالت افتاده بودن.
‫- حالا اغراق نکن. ‫- چی؟
‫می‌گم حالا اغراق نکن.
- ‫سختمه حرف بزنم. - ‫انقدر مست کردی؟
‫چون آدامس توی دهنمه.
‫آدامس از کجا آوردی؟
‫راستش، مطمئن نیستم.
‫گمونم از یکی که بوسیدم وارد دهنم شد.
‫- لیلیبت! ‫- آخه من که نخواستم ببوسمش.
‫همه مشغول ماچ و بوسه بودن، ‫خواستم بی‌ادبی نکرده باشم.
‫گمونم پورچی هم اون لحظه رو دید ‫و کمی عصبانی شد.
‫ای بابا.
‫نگاه کن.
‫درخت‌ها شکوفه دادن.
‫آره.
‫خورشید هم داره طلوع می‌کنه.
‫به نظرت سرنوشت چه آینده‌ای...
‫برامون در نظر داره؟
‫نمیای بریم؟
‫واسه صبحونه با مامان و بابا می‌رسیم.
‫متأسفانه نمی‌تونم باشم.
‫ولی این رو بدون که همیشه، ‫تحت هر شرایطی،
‫کنارت خواهم بود.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫♪ خواب به چشم‌هام نمی‌اومد، ♪
‫[شاهدخت مارگارت در ساعت ۶:۳۰ صبح، ‫روز نهم فوریه ۲۰۰۲ با آرامش درگذشت.]
‫[ایشان در زمان فوت، هفتاد و یک ساله بود.]
‫♪ حتی نمی‌خواستم بخوابم، ♪
‫♪ چون عشق به سراغم اومد ♪ ‫♪ و بهم گفت که نباید بخوابم. ♪
‫♪ مسحور، پریشان و... ♪
‫♪ مبهوت مونده‌ام. ♪
‫♪ مراد دلم رو گم کردم، ♪ ‫♪ ولی حالا مگه چی شده؟ ♪
‫♪ قبول دارم که آدم سردیه. ♪
‫♪ قبول دارم. ♪
‫♪ هر چقدر می‌خواد بهم بخنده، ♪
‫♪ - ولی سرد بودنش رو دوست دارم. ♪ ‫♪ - من خودت رو دوست دارم. ♪
‫♪ - اگرچه خودم رو جلوش کوچیک می‌کنم. ♪ ‫♪ - کوچیک می‌شم. ♪
‫♪ هر بهاری که کنارش سپری می‌کنم، ♪
‫♪ براش ترانه خواهم خوند، ♪
‫♪ و چشم به اون روزی می‌دوزم ♪ ‫♪ که محکم در آغوش بکشمش. ♪
‫♪ مسحور، پریشان و... ♪
‫♪ مبهوت مونده‌ام. ♪