آنچه در شاهزاده اژدها گذشت...
خب، شاید فقط یه آینه معمولی باشه.
از همه‌ی گنجینه‌ها، مصنوعات و آثار
در محل استراحت شاه اژدها و ملکه...
اونها این‌رو نزدیک جایی که میخوابیدن نگه میداشتن.
باید مهم باشه.
داری یه نامه... به شاه مینویسی ؟
اون نگران ما بوده.
خیلی براش مهمّه که بدونه چرا ما رفتیم و اینکه عالی بنظر میرسیم.
وایسا، اونها نمیدونن، درسته ؟
تو با خبرای وحشتناکی برمیگردی
که دراون شاهزاده‌ها مردن.
اگه زنده پیداشون کردیم چکار کنم ؟
اوه...
خودت خواهی فهمید که کار درست‌رو انجام بدی.
ما کالوم و ازران
و هرکجا که اون الفِ قاتل خونخوار پست باشه‌رو پیدا میکنیم.
اونجا !
اونجا جاییه که پیداشون میکنیم.
انجامش بده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
« کتاب دوم : آسمان » « بخش دوم : دروغ‌های نیمه‌ی ماه »
بجنمب، انجامش بده‌.
منتظر چی هستی ؟
اون یک الفِ مون‌شادو هستش. و اون شاهزاده‌هارو دزدید.
- تو فقط باید... - میدونم !
فقط اینه که تاحالا به کسی‌که قبلش خوابیده حمله نکردم.
این... عادلانه بنظر نمیرسه.
ازم میخوای بیدارش کنم ؟
و چقدر وقت نیاز داری برای اینکه بیدار شه تا عادلانه باشه ؟
ده ثانیه ؟ پنج ؟
- یک ثانیه. - خیلی‌خب، با شماره‌ی سه.
یک...دو...
ولی چطور جلوی طلسم مقاومت کردی ؟
اوه، من از این رزهای دوست‌داشتنی استفاده کردم که کمکم میکنه بهوش بمونم.
سخت میشه با یه خار همراهت بخوابی.
قراره که مبارزه کنیم، یا این یه برنامه‌ی استعدادیابیه ؟
اوه.
من به مردم میگفتم
پاهارو اینور و اونور کردن، یه حرکت تو شمشیرزنی نیست !
اوه، درس‌های مبارزه با شمشیر بیشتری داری ؟ مشتاقم که یاد بگیرم.
سورِن !
آه !
کلام آخری داری، الف ؟
- گل‌ولای داغ کلمه حساب میشه ؟ - منظورت چیه ؟
وایسا !
- کالوم ؟ - باهمدیگه نجنگید.
شما دشمن همدیگه نیستید.
- دوستات سعی کردن که بکشنم ! - اون تورو دزدید !
گل پاشید توی صورتم، و یکمش رفت تو دهنم !
خیلی‌خب ! باشه ! یه لحظه تمومش کنید. بزارید فقط توضیح بدم.‌
اوّل از همه، کلآدیا و سورن،
نمیدونم اینجا چکار میکنید، ولی واقعاً خوشحالم که میبینمتون،
داری شوخی میکنی ؟ اونا بهم حمله کردن، چجور میتونی خوشحال باشی...
آره، اونا دوتا از قدیمی‌ترین دوستام هستن، و خوشحالم که میببنمشون.
ولی خوشحال نیستم که تورو میبینم داری تلاش میکنی دوست جدیدمو بکشی، رایلا،
- که از قضا... - اون یه الفه !
- ولی یه الفه خوبه‌. - منظورت از این حرف، یه الف خوبه، چیه ؟
اون تو و شاهزاده ازران رو دزدید. چطور میتونه خوب باشه ؟
دزدیدنی نبوده. ما با تصمیم خودمون رفتیم.
گوش کن، الان دیروقته. بیاید همگی یکم استراحت کنیم و سرحال شیم.
اگه، تا صبح، نتونستم متقاعدتون کنم که ما همگی تو یه جبهه هستیم،
میتونید با همدیگه مبارزه کنید،‌ موافقید ؟
خیلی‌خب.
- خیلی‌خب. - هرچی.
بگمونم صبح میکشمت.
این باحالتره ! زودباش. بهتون نشون میدم که امشب میتونید کجا بمونید.
- اون خیلی دلگرم کننده بود، کالوم. - اوه، واقعا ؟ بگمونم...
حتی فکرمیکردم موهات یکم بهم ریخته‌ست.
آه !
صبح بخیر، من... فرض میکنم.
بهش فکر کن، روحمم خبر نداره الان چه ساعتی از روز هستش.
هرساعتی که هست خوبه.
امروز یه روز ویژه‌ست، آینه‌ی اسرارآمیز.
امروز روزیه که پرده از روی رازهات برای من برمیداری.
آه.
باورم نمیشه اونا پیدامون کردن. امیدوارم کلادیا عصبانی نباشه.
آخرین باری که دیدیمش، تو به دیوار زنجیرش کردی.
بعلاوه، تو سنگ اولیٌه‌ی اونو دزدیدی. بعدش شکوندیش.
- باشه، باشه، ولی موهام چجور بنظر میرسه ؟ - همم...خب، میتونه بیشتر بالا باشه.
تو کی رو میخوای تحت تاثیر قرار بدی، بهرحال ؟ کلادیا ؟
چه ! چی ؟ چ... سعی دارم که تحت تاثیر...
این بالاتر بنظر میرسه ؟
فهمیدم چه اتفاقی افتاده،
اینکه چرا شاهزاده‌ها با الف خیلی صمیمی شدن.
بامن حرف نزن تا وقتیکه معجون داغ قهوه‌ای رنگ صبحمو نخوردم.
خیلی‌خب، بفرما.
اون باید اونارو گاز گرفته باشه، و حالا اونا جفتشون دیوونگیِ مون‌شادویی گرفتن !
- چی ؟ - این یه چیزیه.
از کجا درمورد اون شنیدی ؟
اردوگاه.
خب، ما باید یکاری انجام بدیم. پدر بهمون یه ماموریت داد.
- تا شاهزاده‌هارو به خونه بیاریم. - درسته.
مگه اینکه یه تصادف وحشتناک رخ داده بده. اتفاقاً.
- چی ؟ - هیچی، منظورم اینه که...
ما باید اونارو بکنیم تو گونی !
سورن ! اونا دوستامون هستن ! ما اول باید متقاعدشون کنیم.
از کلماتمون استفاده کنیم، نه از عضلاتمون.
پس تو داری میگی که... باید اونارو کباب کنیم ؟
پنکیک !
آره !
- مم، باید اقرار کنم، اینا خیلی خوبن. - خیلی پرزدارن، درسته ؟
چجوری انقدر نورانیشون کردی ؟
رازش جدایی تخم‌ها هستش،
و ریختن سفیدها داخل یه کیک سفت.
و یکم جادوی سیاه.
پس...
حالا میدونیم که شماها دزدیده نشدید، باید برگردید خونه.
با تخم مرغ، البته‌.
تخم ؟ تخم‌ها با این پنکیکا عالی میشن.
البته، تخمی وجود نداره.
چی ؟ چه بلایی سرتخم اومده ؟
تا یه ثانیه دیگه میفهمی...
خیلی بامزه‌ست !
اوه ! این به بچه اژدهاست ! هِی، تو...
واو، چه اتفاقی افتاد، این یه تخم نیست، یه اسلحه‌ی قدرتمنده ؟
هنوز واقعیت داره.
یه‌روزی، ممکنه سرمون مرگ و خرابی بیاره.
ولی الان، خیلی شگفت انگیزه !
خب، یه نگاه دقیق بهش بنداز
چون ما میبریمش به زیدیا تا برگردونیمش پیش مادرش.
رایلا درست میگه، ما هنوز نمیتونیم برگردیم خونه. ماموریت خیلی مهمه.
ما باید اونارو بکنیم تو کیسه...
بکنیم تو کیسه... بکنیم تو کیسه...
بکنیم تو کیسه.. بکنیم تو کیسه... بکنیم تو کیسه.
شماها باید برگردید خونه...
چونکه شاه، پدرت، دلش حسابی برات تنگ شده.
واو، تو اون نگاه شدیدی که از الف گرفتمو دیدی ؟‌
فکر کنم تو نخمه.
اوه ! اون تو نخت نیست. اون درحال اومدن روت هستش !
سورن، پدرشون مرده، و تو درموردش دروغ گفتی.
و اونا دوستامون هستن، این اشتباهه.
تو موجودات بیگناه رو له کردی تا پنکیک جادویی درست کنی.
ببین، من سعی کردم که از روش تو استفاده کنم، استفاده کردن کلمه‌ها.
شاید الا وقت استفاده کردن از راه من رسیده، مشت بزنم و اینجور چیزا.
نه !
یه روز بهم فرصت بده تا کالوم رو متقاعد کنم که باهامون بیاد.
من میرم به چیز تکیه کنم که حتی از عضلات هم قویتره..
یجور جادوی عضله هستش ؟
اعتماد.
ما نمیتونیم بهشون اعتماد کنیم !
ببین، من متوجه‌ام.
تو از کلادیا خوشت نمیاد. اون چندبار تلاش کرده که بکشتت.
ولی یادت باشه، تا امروز، اون فکر میکرده که میخواستی به من و ازران صدمه بزنی.
اوه ! موضوع این نیست کالوم. میدونم اونا دارن دروغ میگن.
میدونم، چونکه...
- خب، چونکه... - تق تق.
خب شما دوتا، مثلا... مزاحم شدم ؟
- بین تو و... - چی ؟ من و رایلا ؟ نه !
من اینجوری به اون فکر نمیکنم.
به اون بیشتر شبیه یه... قاتل فکر میکنم. یک، آه... یه دوست قاتل.
اوه، آره، آره، آره. نه، من دوستای این شکلی دارم.
- خب، میخواستی حرف بزنی ؟ - بله.
باید باهات درمورد یه چیزایی حرف بزنم که تو خونه اتفاق افتاده.
- میدونی، چیزا خوب، چیزای بد... - اوهوم، من سنگ اولیّه‌تو شکوندم.
- چی ؟ - ببخشید، باید از تو سینم میاوردمش بیرون.
- ولی تو چطور... - زدمش زمین، بله.
- خب، تصادفات اتفاق می‌افتن. - از قصد.
- مطمئنم دلیل خوبی داشتی. - داشتم ! همینطوره !
اوه ! تو بهترینی کلادیا.
میدونی این دقیقا براش تشکیل نشده،
ولی فکرمیکردم که شاید بزاری من
بهت همه‌ی مکان‌های جادوی ماه و اینجور چیزارو نشونت بدم ؟
میزارم.
آه، تو نمیتونی به یه بچه صدمه بزنی سورن. اون ففط یه بچه‌ست.
از طرف دیگه،
اگه یه تصادفی وجود داشته چون اون کار خطرناک و احمقانه‌ای انجام داده،
خب... بعهده‌ی خودشه.
سلام دوستان !
اِز، اژدها، دخترگرگی، گرگ.
و دوست درخشان اصلی من اینجاست، بِیت !
چه اتفاقی افتاده، وزغ کوچولو ؟
من یه ایده‌ برای چیز خیلی جالبی دارم،
ولی همچنین فوق‌العاده خطرناکه از چند لحاظ پنهانی ممکنه تصادفاتم اتفاق بیافتن.
ولی خیلی جالبه، کی هستش ؟
- چی هستش ؟ - من هستم.
منظورم اینه که... چیه ؟
آه، کلادیا، این یه لوژانه. اون یه جادوگرِ ماهه، یه توهّم.
- واو ! تو یه توهّم برای خودت هستی ؟ - خب، نه، من...
ولی خیلی واقعی بنظر میرسی !
من واقعی‌ام.
هاه، این دقیقا چیزیه که یه توهم میگه.
و همینجوری، ناپدید میشه.
این مکان شگفت انگیزه !
آره. تعحب میکنم که چقدر همه‌ی اینا مرموزانن.
اونا احتمالا طلسم های بی نظیری هستن.
فقط خیلی بد شد که انسان‌ها نمیتونن بدون سنگ اولیّه جادو کنن.
چی ؟
آره، ما میتونیم.
نه، منظورم جادوی اولیّه بود. نه، میدونی، نوع جادوی تو.
او ؟ نوع جادوی من ؟
جادوی سیاه.
همیشه وقتی بخوای قضاوت کنی پچ پچ میکنی ؟
معذرت میخوام، منظوری نداشتم. من فقط...
من عاشق یادگرفتن جادو بودم، و حالا ناراحتم که نمیتونم اینکارو بکنم.
ولی تو میتونی. اگه بخوای.
من میخوام جادوی اولیّه‌رو یاد بگیرم.
ولی تو باید با اون جادو تو وجودت بدنیا بیای.
این چیز عالی درمورد جادوی سیاه هستش.
تو فقط موجوداتی که با جادوی درونشون بوجود میان‌رو میگیری
و ازشون خارجش میکنی.
چی... داری دوباره انجامش میدی، شاهزاده قضاوت-کن !‌
ببین، این جوریه که من درموردش فکر میکنم.
انسان‌ها با جادو بوجود نمیان.‌ ما با هیچی بدنیا میآیم.
ولی ما هنوز یه راهی پیدا کردیم تا کارای شگفت انگیزی بکنیم.
این چیزیه که درمورد جادوی تاریک درسته.
معذرت میخوام. فقط این برای من ساخته نشده.
همم.
پس تو فقط سرتاسر این طناب رو پیچوندی ؟
دقیقا. من صداش میکنم طناب سریع‌روِ اسلایدوار !
این اسمه خوبیه.
مطمئنی این نگهمون میداره ؟
زیم مظطربه.
نشونت میدم، طوری نیست.
اون بهترین بود !
خیلی‌خب زیم، این فرصتته که ببینی پرواز کردن چه حسی داره.
آره !
واو !
آره !
واو !
زیم، تو بالاتو باز نکردی. تمام نکتش اینجاست.
میتونی دوباره انجامش بدی.
ولی چی میشه اگه، ایندفعه، تو اوّل بری ؟
چیز زیادی اینجا برای دیدن وجود نداره، ولی فکر میکردم که دارم بهت...
- سوله ! من عاشق سوله‌های باستانیم ! - واقعا ؟ منم همینطور !
اگه چشماتو ببندی، میتونی تصور کنی که چجوری بوده.
همه‌چیز اینجا خیلی جادوبیه.
قشنگه.
آره، قشنگه.
هِی، چشمات بسته نیستن.
فکر میکنی این عالیه ؟ صبرکنی تا وقتیکه نکسوس ماه‌رو ببینی.
درواقع، صبرکن.
ما باید برگردیم امشب، بعداز بالا اومدن ماه.
عالیه، این یه قراره.
این یه قراره !
هروقت که آماده بودی.
- درموردش چه فکری میکنی ؟ - هیچی ! تو درموردش چه فکری میکنی ؟
فکر میکنم... تو باید نفر بعدی بری.
بفرما.
مگه اینه فکرکنی بنا به دلایلی امن نباشه ؟
نه، این کاملا امنه. بزار فقط این میخ‌رو دوباره بررسی کنم.
آه، آره، امنه، امنه.
- ما به سورن و کلادیا نمیتونیم اعتماد کنیم. - فکر کردم دراین مورد حرف زدیم.
ولی الان مدرک دارم.
سورن یه طناب فیش‌رو برای ازران ساخت، ولی این یه تله بود. « طناب بازی »
اون میخواسته که یک تصادف باشه.
- وایسا، تو از کجا میدونی ؟ - میخ یجورایی شل بود.
- یجورایی ؟ - قطعا شل بود.
به این دلیل سورن قبل از اینکه پایین بره سفتش کرد.
پس، شل بود، ولی بعدش سفتش کرد ؟
کالوم، میدونم به خوبی توضیحش نمیدم
ولی تو باید تو چشمام نگاه و کنی و بهم اعتماد کنی.
میتونم ببینم که باورش داری.
ولی من سورن و کلادیارو برای چندین ساله که میشناسم.
منو تو هنوز به اونجا نرسیدیم.
هِی، کار متفاوتی با موهات انجام دادی ؟
یجور... گل بافتنیه ؟
آره، بامزه‌ست، حالا چی ؟
باید به متقاعد کردن شاهزاده برای اینکه باهامون بیان تمرکز کنیم.
فقط میخواستم مطمئن شم که تو هنوز تو ماموریت هستی، نه فقط...داری خوش میگذرونی
آه، تو یه طناب فیش ساختی امروز.
ازش هیچ لذتی نبردم.
لوژان، به کمکت نیاز دارم.
اگه خرد چیزیه که دنبالشی، بهترین تلاشمو میکنم که جعلش کنم.
این یه جوک توهماتیه قدیمیه.
درسته، آه...
من از دوستم میخوام که بهم اعتماد کنه، ولی اینطور نیست.
و فکر میکنم که این تقصیر منه.
من یه رازو ازش مخفی نگه میداشتم، حقیقتو مخفی کردم.
رایلا، به ماه نگاه کن.
نور درحال حاظر فقط روی یه نیمه‌ش می‌افته،
ولی به این معنا نیست که نیمه‌ی دیگش اونجا نیست.
و همین درمورد توعم صدق میکنه‌. اونها بخشهایی هستن که تو مخفی نگه داشتی.
اگه ازش میخوام که بهم اعتماد کنه، نباید از مخفی کردن حقیقت دست بکشم ؟
اعتماد واقعی درمورد قبول کردنِ حتی بخش تاریکی هستش که ما هیچوقت نمیشناسیمش.
نه، نه، فکر نمیکنم اون درست باشه.
دروغ گفتن و مخفی کردن راز اونقدراهم متفاوت نیستن.
رابطه‌های قوی نیاز به صداقت دارن، حقیقت کامل.
اوه ! حالا شبیه سه‌تا همسر اولم هستی !
من از صدمه رسیدن بهش میترسم، ولی حقیقتوهم بهش بدهکارم.
من نمیتونم کالوم‌رو بیشتر از این تو تاریکی ول کنم.
باید بهش بگم که چه اتفاقی برای پدرش افتاده.
- همم، خوشحالم که خردم کمک کرد. - نکرد، اشتباه بود.
واقعا ؟ یا ففط حقیقت متفاوتی بود ؟
این سرم واقعیت همه‌ی توهمات رو از بین میبره
و به من اجازه میده که تورو برای چیزی که واقعا هستی ببینم.
هیچی ؟ هیچی، هیچی ! اوه، تو بدون قدرت، و بی فایده هستی.
فکرمیکردم تو قراره چیز خاصی باشی، یه چیز مهم !
اینجا کجاست ؟
سلام.
ما امشب خیلی روشنه. تو میتونی سایه‌های مارو ببینی.
هی، تو الان با سایه دستت، سایه دستمو گرفتی ؟
- واقعا ؟ - زودباش !
منو ببر که که نکسوس‌رو ببینم.
واو !
این شبیه ماه هستش، ولی اینجا... خیلی بیشتره.
- خب، کلادیا... - بله ؟
- آه، من تورو برای مدت زیادیه که میشناسم. - آره، منم همینطور.
خب، حتما. تو تمام زندگیت خودتو میشناختی.
- کالوم، تو همیشه منو به خنده میندازی. - توعم منو به خنده میندازی.
و تو باعث میشی من به ‌فکر بیافتم، تو باعث میشی دنیارو یجور دیگه ببینم.
واو. من، آه... متاسفانه حرف دیگه‌ای ندارم.
طوری نیست. میتونیم فقط اینجا باشیم... بدون حرف زدن.
صبرکن.
کالوم، باید یه‌چیزی بهت بگم‌.
کالوم ؟
اوه، خوشحالم که اینجایی. باید حرف بزنیم.
میدونم چه اتفاقی افتاد.
اون مرده.
اوه، نه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.