..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه گذشت...
‫نقشه‌ی باغ بی‌گناهان رو ‫توی زیرزمین مخفی «کاپار» قایم کردم.
‫وای.
‫چقدر قشنگـه.
‫این نقشه...
‫خالیـه و هیچی توش نیست.
‫«ترستیریوس» راه‌حل ماست.
‫باید کاری کنیم که راهنمایی‌مون کنه.
‫تو پدرم رو کُشتی!
‫«سورن»، دستگیرش کن!
‫خودم باید دست‌به‌کار بشم. ‫می‌خوام «رونان» رو فراری بدم.
‫نمی‌ذارم زندانی‌ش کنین.
‫«فریگوس پدس»!
‫منو ببخش، «اِزران».
«‫شاهزاده‌ی اژدها: معمای آراووس»
‫کتاب هفتم: «تاریکی» ‫بخش سوم: «استخوان‌های نورانی»
‫خائنان سرزمین لوکس آریا.
‫امروز مجازات‌تون مشخص می‌شه.
‫شما از بک خائن در مسیر خشونت پیروی کردید.
‫طبق قوانین، مجازات شما مرگـه.
‫ولی...
‫ملکه «آمایا» و من قصد داریم ‫بهتون فرصتی دوباره بدیم.
‫با بخشیدن، می‌تونیم آیندی روشنی رو ‫برای سرزمین‌مون رقم می‌زنیم.
‫پس تصمیم گرفتیم...
‫این افراد رو ببخشیم.
‫تک‌تک شما بخشیده شدید.
‫وای... باورم نمی‌شه.
‫وای، خیلی ممنون. ممنونـم.
‫امروز رو به‌عنوان روز ‫«عفو عمومی» نام‌گذاری می‌کنیم.
‫فراموش نکنید که حالا باید اعتماد، احترام...
‫و دوستی هم‌رزم‌های خودتون رو به دست بیارید.
‫این‌طوریـه که پیشرفت می‌کنیم.
‫دیگه اشتباه نکنید.
‫فرصت سومی در کار نخواهد بود.
‫درود بر ملکه‌های بخشش!
‫ملکه‌های بخشش! ملکه‌های بخشش! ‫ملکه‌های بخشش!
‫واقعاً زیبا بود.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫ولی بالاخره مجبوری برای ‫برادرت هم تصمیم بگیری، «جنای».
‫- «کریم» رو هم می‌بخشی؟ ‫- نه.
‫درستـه که ارتش «کریم» خیانت کرد، ‫ولی رهبرشون اون بود.
‫وقتی هزار اِلف خائن رو بخشیدم...
‫پس باید تقصیر رو هزار برابر بیشتر ‫به گردن «کریم» بندازم.
‫ولی اون برادر توئـه.
‫بله. می‌دونم.
‫برادری که می‌خواست همه‌چیزم رو ازم بگیره.
‫از ما بگیره.
‫چطوری باید ببخشمش؟
‫هیچ‌وقت نمی‌بخشمش!
‫«کالوم» هم به من خیانت کرد ‫و هم به مردم کاتولیس.
‫نمی‌ذارم قِسر در بره.
‫«کوروِس»، می‌خوام ردّشون رو بزنی.
‫ما از مقصدشون باخبریـم، جناب پادشاه.
‫سیلوِرگروو.
‫بله. واسه همینـه که می‌خوام ‫زودتر برید اونجا و دستگیرشون کنین.
‫امر امرِ شماست.
‫الان حوصله ندارم، «زیم».
‫شاه «اِزران».
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫اسب‌های تک‌شاخ رازهای زیادی داشتن.
‫و قدیمی‌ترین رازشون باغ بی‌گناهان بود.
‫مکانی زیبا که از دید عوام مخفی بود...
‫و اسب‌های تک‌شاخ توش در آرامش زندگی می‌کردن.
‫به نظر جای دوست‌داشتنی‌ایـه.
‫- همم. ‫- چی شده، «تری»؟
‫الان باید به یه پل رسیده باشیم.
‫پلی که کنار یه درختـه ‫و زیرش یه رودخونه‌ی رنگین‌کمونیـه.
‫پل بزرگی هم هست.
‫خودت ببین.
‫راست می‌گی‌ها.
‫اینا شبیه ردّپای هوف‌هاست.
‫یادم اومد!
‫عع...
‫«کلادیا»، مراقب باش!
‫آره! درخته همون پُلـه!
‫ممماچ بهت!
‫بیاین. خیلی آسونـه!
‫«کلادیا»، فکر کنم من بلد نیستم.
‫باید اول بدویی بعد بپری روش، «تری».
‫بدو بعدش بپر!
‫من و «کالوم» قبلاً به اردک‌ها نون می‌دادیم.
‫اردک‌ها بهم می‌گفتن توت دوست دارن، ‫ولی «کالوم»باورم نمی‌کرد.
‫می‌دونم الان ناراحت‌کننده‌ست، «اِزران»...
‫ولی تو و «کالوم» با هم قهر نیستین.
‫بالاخره یه‌روز با هم کنار میاین.
‫ناسلامتی برادریـن.
‫حق داری ناراحت یا عصبانی باشی.
‫ولی بهتره فعلاً بهش فکر نکنی.
‫تو پادشاه کاتولیس هستی و مردم بهت نیاز دارن.
‫حق با توئـه. باید مراقب مردمم باشم.
‫می‌خوام بهت یه مکان مخفی توی دورِن نشون بدم.
‫چی شده؟
‫خانم ملکه، می‌خوام درباره‌ی ‫زندانی دیگه‌تون صحبت کنم...
‫- «میانا». ‫- همونی که با «کریم» بهم خیانت کرد؟
‫همونی که بذر خورشید رو دزدید؟
‫شاید اون از شماها باشه، ولی برای من مهم نیست.
‫بخششی در کار نیست.
‫متوجهـم.
‫ولی ملکه «جنای»، شرایط یکم عوض شده.
‫شرایط؟ چه شرایطی؟
‫«میانا» به نگهبان‌ها گفته که...
‫بارداره.
‫پس رودخونه‌ی رنگین‌کمونی اینـه.
‫تصور کنین با حضور ‫اسب‌های تک‌شاخ اینجا چه شکلی بوده.
‫چه حیف که الان منقرض شدن.
‫واقعاً زیباست...
‫ولی ما برای کار دیگه‌ای اومدیم.
‫برات یه زحمت دارم، «ترستیریوس» عزیز.
‫زحمت؟
‫برای ساختن سنگ کهن...
‫من و «کلادیا» اینجا ‫دنبال مواد لازمش می‌گردیم...
‫ولی ازت می‌خوام برگردی جنگل ‫و چیز مهم دیگه‌ای رو پیدا کنی.
‫عع... حالا چی هست؟
‫دوتا پَر از شیمِرکروها.
‫یه پَر بزرگ و یه پَر کوچیک.
‫دوتا پَر؟ همین؟
‫بله. همین.
‫خب خیالم راحت شد!
‫فکر کردم ازم می‌خوای ‫یه چیز عجیب یا چندش پیدا کنم.
‫طبق معمول.
‫خوشگل‌ترین و گوگولی‌ترین ‫پَرهای جنگل رو بیار، «تری».
‫وقتی کارِمون تموم شد، می‌ریم توی باغ می‌چرخیم.
‫حله. عین آب‌خوردنـه.
‫چشم به هم بزنین، برگشتم.
‫بیا بریم، «کلادیا». باید شروع کنیم.
‫درباره‌ی جنگ جادوگرها چقدر می‌دونی؟
‫فقط چیزایی که معلمم بهم یاد داد.
‫وقتی انسان‌ها از زِیدیا اخراج شدن...
‫فهمیدن توی نیمه‌ی غربی قاره هیچ جادویی نیست.
‫این کل ماجرا نیست.
‫- منظورت چیـه؟ ‫- نیمه‌ی غربی هم جادو داشت.
‫تا قبل‌از جنگ جادوگرها، ‫اون سرزمین هم مثل زِیدیا...
‫پر از زندگی، حاصل‌خیزی و جادو بود.
‫توی این سرزمین‌...
‫فقط انسان‌هایی به قدرت رسیدن ‫که می‌تونستن از جادوش استفاده کنن.
‫این جادوگرها کم‌کم ‫به ارباب‌های جنگ تبدیل شدن.
‫این ارباب‌ها جنگ‌های خونین به راه انداختن...
‫تا سرزمین‌های اطراف‌شون رو تصاحب کنن.
‫سربازهاشون جادوی همه‌ی ‫سرزمین‌ها رو تخلیه می‌کردن.
‫و موجودات جادویی رو هم شکار می‌کردن.
‫به‌محض این‌که یه جادوگر به قدرت می‌رسید، ‫یکی دیگه سریع نابودش می‌کرد.
‫یه چرخه‌ی وحشتناک از خشونت بود.
‫جنگ‌ها زمانی تموم شدن ‫که دیگه هدفی برای جنگیدن نمونده بود.
‫تمام منابع جادویی مصرف یا نابود شده بود...
‫در نتیجه جادو از نیمه‌ی غربی حذف شد.
‫چرا من اینو نمی‌دونستم؟
‫تاریخ همیشه حقایق تلخ خودش رو مخفی می‌کنه.
‫حالا چرا داری اینا رو به من می‌گی؟
‫بعداز جنگ جادوگرها، یه‌سری چیزا مخفی موند.
‫چیزی که می‌خوام نشونت بدم، ‫قرن‌هاست توی دورِن مخفی مونده.
‫- باز تو فکری. ‫- آره.
‫دلم برای «تری» می‌سوزه.
‫بهش گفتی باغ خیلی... خوشگلـه.
‫و یه‌جای مناسب برای استراحت و تفریحـه.
‫خب اینجا هم خوشگلـه و هم مناسب استراحت.
‫دروغ نگفتم.
‫ولی کاملاً راست هم نگفتی.
‫درست عین ماجرای نقشه و اون پَرها.
‫بهش نگفتیم که اسب‌های تک‌شاخ... ‫برای استراحت ابدی میان اینجا.
‫اینجا قبرستون اوناست.
‫«آسا رولاره»!
‫چی شد؟
‫وای...
‫ترس نداره، «کلادیا».
‫اینی که جلومون وایساده، روح نیست.
‫طلسم تو فقط این قسمت از بدنش رو زنده کرده...
‫مثل یه عروسک‌گردان.
‫فقط یه مشت استخون قدیمیـه، نه چیز دیگه.
‫آفرین.
‫خب.
‫استخون‌هاشون رو خمیر کردیم.
‫و حالا باید خمیر رو گِرد کنیم، درستـه؟
‫این سنگ کهن باید حتماً گرد باشه؟
‫اگه مثلثی بشه چی؟
‫یا یه سیبیل کهن بشه؟
‫از سیبیلام خون می‌چکه!
‫بهت میاد، «کلادیا». ‫ولی متأسفانه باید حتماً گرد باشه.
‫دارم شوخی می‌کنم بابا.
‫یه لبخند کهن بده ببینم.
‫همه‌ش منو یاد اون می‌ندازی.
‫اگه دخترم هم‌سن تو بود، همین‌طوری می‌شد.
‫جداً؟ یعنی چطوری؟
‫نابغه و زرنگ.
‫بااراده و خاص.
‫و نادون... که کارای عجیب‌غریب می‌کنه.
‫فکر کنم منم باهاش دوست می‌شدم.
‫خیلی خوب. بفرما. یه توپ مسخره.
‫- الان خوش‌حالـی؟ ‫- مسخره؟
‫این گوی قدرت ماه رو مال خودش می‌کنه.
‫این برات مسخره‌ست؟
‫آره، یکم.
‫می‌دونی چی مسخره نیست؟ سریع بگو.
‫اولویت ما خورشیده، داداش.
‫هنوزم توی گذشته گیر کردی.
‫نگاه من به آینده‌ست، «کریم»...
‫واسه همین می‌خوام ببخشمت.
‫همون بخششی که به سربازهام دادی؟
‫با این کارِ فقط خودت رو ضعیف نشون دادی.
‫نه.
‫باید در ازای بخشش زحمت بکشن. ‫تو هم همین‌طور.
‫اون‌وقت باید چی‌کار کنم؟
‫- اسمت رو از روی خودت بردار. ‫- اسمم؟
‫همه‌ی عناوین و مقام‌های منو ازم گرفتی.
‫برداشتن اسم من به چه دردت می‌خوره؟
‫اسم آدما قدرت خاصی داره.
‫همیشه تابلو دروغ می‌گفتی.
‫یه چیزی هست که بهم نمی‌گی، «جنای».
‫قدرت یه اسم.
‫آخه چرا باید...؟
‫یه چیزی عوض شده.
‫«میانا»...
‫بچه‌ی منو بارداره، مگه نه؟
‫می‌ترسی منو اعدام کنی، ‫چون از دید مردم یه پدر فداکار می شم.
‫می‌خوای تاریخ رو تغییر بدی...
‫ولی مطمئن باش یه‌روز ‫بچه‌م انتقام منو می‌گیره.
‫دیگه کافیـه، «کریم»!
‫هر چیزی به معنای دسیسه و توطئه نیست! ‫تو داداش منـی!
‫چند بار باید تلاش کنم که ببخشمت؟
‫هی می‌خوام بهت فرصت دوباره بدم ‫و هر دفعه پس می‌زنی.
‫جز حس تنفر به من، هیچی نداری!
‫اونا از سرزمین ماه میان...
‫و زیر نور خورشید دَووم نمیارن.
‫برای همین مجبوریم تاریکی ابدی رو برپا کنیم.
‫عع....
‫درود. ‫امیدوارم نترسونده باشمتون.
‫- عع، برگشتی، «تری»! ‫- بلی.
‫یکم زود رسیدم. امیدوارم اِشکال نداشته باشه.
‫خب، داشتین چی می‌گفتین؟
‫از... جادوجنبل و این چیزا می‌گفتیم.
‫ببین، یه سنگ کهن جور کردیم.
‫چقدر خوشگلـه.
‫- چی این‌قدر نورانی‌ش کرده؟ ‫- جادو دیگه.
‫- اینجا دیگه کجاست؟ ‫- اینجا بزرگ‌ترین راز دورِن هست.
‫وای! یه غار مخفی.
‫توی کاتولیس از اینا ریخته.
‫قطعاً چیزی که داخل غاره، مد نظرمونـه، «سورن».
‫بله.
‫ولی قبل‌از ورود، باید چیزی رو ببینین.
‫این یه یاقوت آتشینـه.
‫جادوگرهای من روشی برای افزایش حجم جادو...
‫از درون اینا یاد گرفتن.
‫حالا کاربردشون چیـه؟
‫ملاحظه کنین.
‫شگفتا!
‫بعداز جنگ جادوگرها، ‫یاقوت‌های آتشین خیلی کمیاب شدن.
‫دنبالم بیاین.
‫یاقوت بزرگ‌تر، انفجار بیشتر... ‫اننفجار بیشتر، ویرانی بزرگ‌تر...
‫هَه... شاعر شدم رفت.
‫درست می‌فرمایید.
‫با اینا می‌تونیم اسلحه‌ای بسازیم ‫که از انسان‌ها محافظت می‌کنه.
‫حتی در برابر اژدهاها.
‫ازتون ممنونـم، ملکه «آنیا».
‫«میانا» بخشیده می‌شه...
‫ولی باید زندگی معمولی‌ای رو سپری کنه ‫ و هیچ‌وقت دوباره به قدرت نرسه.
‫آیا «کریم» هم بخشیده می‌شه؟
‫نه. مجازات «کریم» مرگـه.
‫برای اعدامش یه روز مشخص کنین.
‫آخرین مرحله برای...
‫ساخت یه سنگ کهن، یه زمانی کار سختی بود.
‫سنگ کهن باید یه بار دور دنیا گردونده می‌شد.
‫- فهمیدم. مثل یه ماه کوچولو. ‫- دقیقاً.
‫جادوگرها سال‌های زیادی ‫از زندگی‌شون رو صرف می‌کردن...
‫تا از کوهستان‌ها، دریاها و بیابون‌ها عبور کنن...
‫و سفر سختی رو طی کنن که خیلی‌ها ‫توش جونشون رو از دست می‌دادن.
‫ولی با جادوی من...
‫«پوتنشیا فوگای»
‫تا فردا صبح یه بار کامل دور دنیا می‌چرخه.
‫و سنگ کهن آماده می‌شه.
‫وای. پس پَر بزرگ واسه این بود.
‫پَر کوچیکه چی شد؟
‫صبر داشته باش، «ترستیریوس» عزیز.
‫حالا پرواز کن.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.