..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه گذشت...
‫تو زنده‌ای! بالاخره کار کرد!
‫من زنده‌ام!
‫به اِلفی که عاشقشم، ‫قول دادم که برمی‌گردم پیشش...
‫دیگه نمی‌خوام منتظرش بذارم.
‫به یه سنگ کهن ماه نیاز داریم.
‫ولی مواد لازمش خیلی کمیابـه...
‫و فقط جایی پیدا می‌شه که...
‫محل زندگی اسب‌های تک‌شاخ بوده: ‫«باغ بی‌گناهان»
‫این نقشه...
‫خالیـه و هیچی توش نیست.
‫ولی «تری» می‌تونه ببینش؟
‫باید مخفیانه ازش کمک بگیریم.
‫بهش نگفتیم که اسب‌های تک‌شاخ... ‫برای استراحت ابدی میان اینجا.
‫برای آخرین مرحله...
‫این سنگ باید یه بار دور دنیا بچرخه.
‫حالا پرواز کن.
‫«شاهزاده‌ی اژدها: معمای آراووس»
‫کتاب هفتم: «تاریکی» ‫بخش چهارم: «کار ناتمام»
‫اینم از سیلوِرگروو.
‫فقط توی خوابم اینو می‌دیدم.
‫- «رونان»، تو جلوتر برو. ‫- مزخرف نگو.
‫باید با هم بریم.
‫باشه، ولی بهتره یکم با «ایثاری» تنها باشی.
‫می‌گیری چی می‌گم دیگه؟
‫آره.
‫خوش بگذره. ما هم بعداً میایم.
‫زود برو پیشش.
‫هنوز بهش نگفتی که تبعید شدی.
‫دلم نیومد بگم.
‫شرمنده، سرم شلوغـه. ‫بعداً تشریف بیارید.
‫متأسفانه عجله دارم.
‫شبح عزیزم...
‫بازم اومدی که منو آزار بدی؟
‫آزار بدم؟
‫همه‌جا می‌بینمت.
‫صدات رو می‌شنوم ولی واقعی نیستی.
‫التماست می‌کنم، «رونان». منو ول کن.
‫نمی‌خوام بهت فکر کنم.
‫ولی بهت قول دادم.
‫و دارم تلاش می‌کنم اون قول رو بشکنم.
‫قولمون سر جاشـه، «ایثاری».
‫من سر قول‌مون موندم.
‫منـم.
‫دیگه برگشتم.
‫عشق من...
‫عزیزم.
‫صبح به‌خیر، «تری».
‫فکر کردم اگه منتظر سنگه بشینیم، ‫حوصله‌مون سر نمی‌ره...
‫ولی دارم از بی‌حوصلگی می‌میرم.
‫امیدوارم کابوس‌هات مزاحم خوابت ‫نشده باشن، «ترستیریوس» عزیز.
‫بهم نشون بده پَرها رو از کجا پیدا کردی؟
‫آها. پَر بزرگ و پَر کوچیک رو می‌گی.
‫بکم بعداز پل پیداشون کردم.
‫- زود برمی‌گردم، عشقم. ‫- بدون من زیاد خوش نگذرونین.
‫حالا برگردیم به سرگرمی خودمون.
‫واجب نیست‌ها.
‫نه، نه، این دفعه دیگه کاملش کردم.
‫- عجب. ‫- معرفی می‌کنم...
‫«کالوم» از قبیله‌ی اِلف‌ها!
‫آخ... دَرشون بیار، «کالوم». ‫باید بریم.
‫چی؟ ‫بریم؟ چرا؟
‫خودت می‌دونی چرا.
‫نمی‌تونم برگردم به سیلورگروو که.
‫من یه روحـم که از اونجا تبعید شدم.
‫هم‌رزم‌هام به‌خاطر من مُردن.
‫باشه، ولی «رونان» و «ایثاری» چی می‌شن؟
‫نمی‌شه که... ‫اونا خونواده‌تـن.
‫درستـه.
‫واسه همین نباید اونا رو قاطی مشکلاتم کنم.
‫باید تنهایی تقصیرها رو گردن بگیرم.
‫تازه خونه‌ی جدید من...
‫همون‌جاییـه که تو باشی.
‫«رِیلا»!
‫چرا اینو ازم مخفی کردی؟
‫عع... فکر کردم واضحـه.
‫یعنی در جریان رابطه‌مون نبودی؟
‫نه. منظورم ماجرای روح شدنتـه.
‫آها! آها... اون... قضیه.
‫نمی‌خواستم الکی نگرانت کنم.
‫- اگه بهتون می‌گفتم، رابطه‌تون... ‫- دیگه کافیـه، «رِیلا».
‫ما خونواده‌تـیم.
‫با هم درستش می‌کنیم.
‫یه راهی هست.
‫اینم از این. یه‌عالمه پَر.
‫ولی ما دنبال پَر نیستیم، درستـه؟
‫سنگ کهن جادوی لازم رو داره...
‫ولی برای دسترسی به برزخ...
‫باید یه کلید پیدا کنیم.
‫اونجا رو ببین.
‫یه پرنده‌ی مادر.
‫- می‌دونی از کجا فهمیدم مادره؟ ‫- همم...
‫آها! چون دوتا کرم توی دهنشـه، آره؟
‫باید به بچه‌هاش غذا بده.
‫آفرین.
‫- کلید همینـه. ‫- اونو می‌گی؟
‫- پرنده‌ی مادر؟ ‫- بله.
‫اونایی که توی برزخ هستن، ‫یه چیزی رو اینجا جا گذاشتن.
‫یعنی یه کار ناتموم دارن.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ صبر کن.
‫می‌گم نکن!
‫چی شد؟
‫وقتی این بمیره...
‫فقط به بچه‌هاش فکر می‌کنه ‫که بدون اون دارن چی‌کار می‌کنن.
‫توی لونه منتظر مادرشون نشستن...
‫و اون ترکشون کرده و رفته.
‫این مادر حاضره هر کاری بکنه ‫تا پیش اونا برگرده.
‫تموم شد.
‫حالا این پرنده یه کار ناتموم داره.
‫«لیرِنوس» نگهبان.
‫استاد شمشیرزنی! غیرممکنـه!
‫فکر می‌کردیم مُردید.
‫همه‌تون مُرده بودید.
‫اگه شما زنده‌اید، پس بقیه هم...؟
‫بقیه‌ی آدم‌کُش‌ها فوت شدن.
‫همه به‌جز یکی که ‫مردم سیلورگروو در حقش بدی کردن.
‫«رِیلا» هنوز زنده‌ست.
‫دارید اسم یه روح رو میارید.
‫این اسم دخترمـه.
‫«مورتوئس ودره»
‫ما می‌خوایم «رِیلا» به سیلورگروو برگرده.
‫مراسم ماه جدید رو هم برگزار می‌کنیم.
‫دنبالم بیاید.
‫توی این حفره، چاه فراموش‌شدگان هست.
‫طلسم تبیعد تو اینجا اجرا شد...
‫و فقط همین‌جا برداشته می‌شه.
‫برای اجرای مراسم، یکی از شما ‫باید سرنوشتش رو به «رِیلا» گره بزنه.
‫هر دومون این کارو می‌کنیم.
‫دیگه از هم جدا نمی‌شیم.
‫هرطور مایلیـد.
‫اگه شکست بخوری، روح، ‫اونا هم به سرنوشت تو دچار می‌شن.
‫و از این مکان تبعید می‌شن.
‫حالا بیاید.
‫باید مراسم رو اجرا کنیم.
‫شرمنده...
‫غریبه‌ها اجازه‌ی ورود ندارن.
‫عع، بعله... بعله... گرفتم چی شد.
‫درست هم نیست یه اِلف زمینی مثل من...
‫بیاد اون پایین. درستـه؟
‫ای بابا!
‫بهم دروغ گفتی!
‫من هیچ‌وقت دروغ نمی‌گم.
‫بهت گفتم یه پَر بزرگ و یه پَر کوچیک می‌خوایم.
‫همین.
‫درستـه که هیچ‌وقت دروغ نمی‌گی، ‫ولی این کارِت خیلی بدتره.
‫حقیقت رو ناقص می‌گی ‫و مابقی‌ش رو به دیگران می‌سپری.
‫تو کاری می‌کنی مردم به خودشون دروغ بگن! ‫این حیله‌گریـه!
‫تو یه فریب‌کاری! ‫به «کلادیا» می‌گم.
‫فایده‌ای نداره.
‫اون منو دوست داره.
‫من مثل باباشـم و اونم مثل دخترمـه.
‫- تو مریضـی. ‫- نه بابا؟
‫اون‌وقت «کلادیا» چیـه؟
‫اون همه‌چی رو بهت نمی‌گه...
‫چون می‌خواد ازت محافظت کنه.
‫محافظت؟ منظورت چیـه؟
‫من و «کلادیا» نمی‌تونیم ‫نقشه‌ی جادویی رو ببینیم.
‫و به یه‌نفر با قلب پاک نیاز داشتیم ‫که ما رو به باغ بی‌گناهان برسونه.
‫یکی مثل تو.
‫- ولی گفت می‌تونه ببینه. ‫- نه، چیزی نگفت.
‫پس خودم تصور کردم.
‫و همون‌طور که بهت گفتیم...
‫اون باغ یه مکان استراحتـه.
‫ولی در اصل... اونجا یه قبرستونـه.
‫محل دفن اسب‌های تک‌شاخـه.
‫من چقدر احمقـم!
‫«کلادیا» خبر داشت.
‫و حالا تو هم می‌دونی.
‫- ازم استفاده کرد. ‫- بله.
‫من از عذاب‌کشیدنت لذت نمی‌برم.
‫ولی باید حقیقت رو می‌گفتم.
‫قلب پاک هدیه‌ی دوران کودکیـه.
‫چند سال اول زندگی‌مون...
‫ما با معصومیت‌مون از زندگی ساده لذت می‌بریم.
‫تو خیلی خوش‌شانسـی، «ترستیریوس»...
‫که تونستی این معصومیت رو تا الان نگه داری.
‫نه!
‫من بی‌شمار انسان و اِلف دیدم که...
‫تاریکی درون‌شون رو در کنار روشنایی پذیرفتن.
‫سیاهی و سفیدی وجود نداره، ‫فقط لایه‌ای از رنگ خاکستریـه.
‫همه‌ی ما باید این پیچیدگی رو داشته باشیم.
‫باور کن زیبایی عجیبی توی این پیچیدگی خوابیده.
‫قلبت از این به بعد سنگین‌تر می‌شه.
‫ولی دیگه خبری از حقیقت ناقص نیست.
‫با همدیگه کاری رو که لازمـه، انجام می‌دیم...
‫هرچقدر که خطرناک باشه...
‫و یا ناخوشایند.
‫درست مثل ماه، همه‌ی ما ‫مجدداً از تاریکی متولد می‌شیم.
‫برای رسیدن به تولد مجدد...
‫باید ثابت کنی که لایق بخشش و رستگاری هستی.
‫بیا جلو، روح.
‫باید با پنج اِلفی که ‫بهشون خیانت کردی، روبه‌رو بشی.
‫همونایی که رنج‌وعذاب‌شون رو به دوش می‌کِشی.
‫و بعد، قضاوت می‌شی.
‫سلام، دوستان.
‫زندگی خیلی مهمـه.
‫خیلی باارزشـه.
‫درستـه که جون بقیه رو می‌گیریم، ‫ولی کارمون رو بی‌ارزش نمی‌دونیم.
‫جون شماها هم گرفته شد.
‫ولی این فداکاری‌تون بی‌نتیجه نبود.
‫«کالیستو»...
‫تو برای آزادی نفست رو دادی...
‫و ما تونستیم از یه جنگ بیهوده خلاص بشیم.
‫«آندرومدا»، تو برای حقیقت چشم‌هات رو دادی.
‫و ما به حقیقتی رسیدیم که دنیا رو تغییر داد.
‫«اسکور»، تو قدرتت رو برای شرف‌وافتخار دادی...
‫و حالا انسان‌ها و اِلف‌ها...
‫بالاخره به هم احترام می‌ذارن.
‫و... «رَم».
‫تو خونت رو برای عدالت دادی.
‫ولی عدالت دقیقاً چیـه؟
‫پادشاه اون شب مُرد.
‫از هر دو طرف زندگی گرفته شد.
‫یعنی عدالت اینـه؟
‫چقدر دیگه باید عذاب بکشیم ‫تا جبران اشتباهات‌مون بشه؟
‫من که نمی‌دونم.
‫و واقعاً متأسفـم.
‫ولی هیچ‌وقت فراموشتون نمی‌کنم.
‫پنج‌تا اِلف...
‫پس یعنی آخرین نفر تویـی.
‫- «رونان»، من... ‫- «رِیلا»...
‫فقط کافیـه خودت رو ببخشی.
‫نگهبان، تموم نشد؟
‫تموم بشه؟ فکر می‌کنید دیگه تمومـه؟
‫اونم بعداز این‌همه کاری که کردی، روح!
‫«لیرنوس»، این کارو نکن.
‫نذار احساساتت مانع قضاوتت بشه.
‫احساساتش؟ منظورت چیـه؟
‫تو پسرم رو کُشتی!
‫«رَم»؟
‫من پنجمین اِلفی‌ام که باید ببخشمت!
‫خون پسرم پای توئـه.
‫- نه! ‫- و من هیچ‌وقت نمی‌بخشمت، خائن!
‫تو یه روح باقی می‌مونی...
‫و خونواده‌ت در کنارت تقاص پس می‌دن.
‫می‌دونم باید بهت می‌گفتم.
‫ولی من قبلاً هم کارای بدی کردم، «تری»...
‫و خوب می‌دونی که دلیلم موجه بوده.
‫این دفعه چت شده؟
‫تو بهم اعتماد نداشتی!
‫ازم استفاده کردی. ‫قبلاً این کارو نکرده بودی.
‫آدم با عشقش این کارو نمی‌کنه.
‫اصلاً با هیچ‌کس نباید این کارو بکنی.
‫اگه این ادامه پیدا کنه، ‫دیگه نمی‌تونم خود واقعی‌م باشم.
‫تو همیشه همینـی. ‫همین‌الانم عوض نشدی!
‫«آراووس» گفت این قضیه منو عوض می‌کنه...
‫ولی من از همینی که هستم، راضی‌ام.
‫و اگه به چیزی تبدیل بشم که خودم دوست ندارم...
‫دیگه...
‫دیگه اون آدمی نیستم که تو عاشقش شدی، درستـه؟
‫پس... این یه خداحافظیـه؟
‫پسر نگهبان به‌خاطر من مُرده.
‫هیچ‌وقت منو نمی‌بخشه.
‫این درست نیست.
‫کار سختی انجام دادی، ولی اشتباه نبود.
‫این‌قدر به خودت فشار نیار.
‫باید التماسش کنم. به پاش می‌افتم.
‫هرچی بخواد، بهش می‌گم.
‫نه. الکی به خودت ظلم نکن، «رِیلا».
‫نمی‌شه که بذارم همین‌طور عذاب بِکشه، «رونان».
‫عذاب هرکس مال خودشـه.
‫تو نمی‌تونی حالش رو خوب کنی.
‫انتخابش هرچی که باشه، ‫ما بازم یه خونواده‌ایـم.
‫دیگه با همـیم.
‫نمی‌تونه ما رو از هم دور کنه.
‫فکر کردم باز فرار کردی، روح.
‫من اینجام، ولی نه به اون دلیلی که فکر می‌کنین.
‫ازتون تقاضای بخشش نمی‌کنم.
‫چطور روت می‌شه اینو بگی؟
‫شما عزیزتون رو از دست دادین ‫و حالا عصبانی و تنها شدین.
‫احساسات من به تو ربطی نداره.
‫تو قسم خوردی ولی بعدش خیانت کردی.
‫عدالت باید اجرا بشه.
‫همه‌مون توی اون مأموریت ‫بخشی از خودمون رو فدا کردیم.
‫پسر شما به خونش قسم خورد.
‫ولی موضوع اینـه که هیچ‌کس ‫نباید خونش رو برای عدالت بده.
‫- هیچ‌کس. ‫- ولی پسرم مُرده.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمش. هیچ‌وقت.
‫یکی باید تقاص بده. ‫باید تقاص بدی.
‫بابت مرگ «رَم» خیلی متأسفـم.
‫ولی عذاب‌کشیدن من و شما ‫پسرتون رو برنمی‌گردونه.
‫اگه می‌خواین مجازاتم کنین، مانع نمی‌شم.
‫ولی فکر کنم بعدش به‌جای ‫رسیدن به آرامش، عذاب‌تون بیشتر می‌شه.
‫تصمیم با شماست، نگهبان.
‫درست مثل ماه جدید، تو هم دوباره متولد شدی.
‫«رِیلا» از سرزمین سیلوِرگروو.
‫شما اینجا تنهاییـن؟
‫برو. ‫خونواده‌ت رو منتظر نذار.
‫بالاخره برگشتم خونه!
‫عع... الان منم بیام یا...؟
‫نمی‌دونم منم باید بغلتون کنم یا...
‫اوه، خب پس.
‫- «ترستیریوس» کجاست؟ ‫- رفت.
‫چون حقیقت رو فهمید.
‫عجب.
‫می‌دونستم وقتی بفهمه، می‌ذاره می‌ره.
‫گفت هرچی هم که بشه، ‫هیچ‌وقت منو فراموش نمی‌کنه.
‫ولی به‌خاطر خودش هم که شده، باید بره.
‫و گفت یه کار ناتموم هم داره.
‫به نظرت ارزشش رو داره؟
‫سلام، بچه‌ها.
‫منو... ببخشین. مامان‌تون دیگه برنمی‌گرده.
‫آروم... آروم... چیزی نیست.
‫من ازتون مراقبت می‌کنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.