..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه گذشت...
‫ستاره‌ی سقوط‌کرده برگشته.
‫توی زِیدیاست.
‫و می‌خواد دنیا رو به تاریکی بِکشونه.
‫اگه با این اندازه سفر کنم، ریسک بزرگی کردم.
‫این یه یاقوت آتشینـه.
‫با اینا می‌تونیم اسلحه‌ای بسازیم ‫که از انسان‌ها محافظت کنیم.
‫تو ازم استفاده کردی.
‫آدم با عشقش این کارو نمی‌کنه.
‫«ترستیریوس» کجاست؟
‫رفت.
‫«کلادیا» و «آراووس» می‌خوان ‫دریچه‌ی ماه رو باز کنن...
‫و همه‌ی موجودات برزخ رو آزاد کنن.
‫باید جلوش رو بگیریم، ‫بدون این‌که بهش آسیب برسه.
‫خب حالا چی‌کار کنیم؟
‫«کلادیا» خیلی احساساتیـه.
‫و عاشق خونواده‌شـه.
‫منظورت چیـه؟
‫مادرتون.
‫«شاهزاده‌ی اژدها: معمای آراووس»
‫کتاب هفتم: «تاریکی» ‫بخش ششم: «وارونگی»
‫«کلادیا»، باید یه اعترافی بکنم.
‫«ترستیریوس» بهم چیزی گفت که منو درگیر کرده.
‫من هیچ‌وقت دروغ نمی‌گم...
‫بلکه فقط نیمی از حقیقت رو فاش می‌کنم...
‫که باعث می‌شه نیمه‌ی دیگه‌ی ماجرا...
‫معمولاً دروغ باشه.
‫خب حالا...
‫ظاهراً داری پشیمون می‌شی.
‫وقتی درباره‌ی برزخ گفتم...
‫که توش ارواحی با کار ناتموم پرسه می‌زنن...
‫پرسیدی می‌شه پدرت رو پیدا کنیم یا نه.
‫بهت گفتم ممکنـه.
‫ولی حقیقت اینـه که روح پدرت...
‫احتمالاً...
‫خودم می‌دونم.
‫آخرین باری که دیدمش، این‌قدر اشک ریختم...
‫که نتونستم واضح ببینمش.
‫ولی وقتی تمرکز می‌کنم، قیافه‌ش یادم میاد...
‫و می‌بینم دیگه بیخیال همه‌چی شده...
‫و مسیر جدیدی توی زندگی‌ش پیدا کرده.
‫اون به آرامش رسیده بود.
‫بابام اینجا کار ناتمومی نداره.
‫اگه فکر می‌کنی پدرت اونجا نیست...
‫پس چرا می‌خوای دریچه‌ی ماه رو باز کنی؟
‫سؤال خوبیـه.
‫- جوابش رو خودت بده. ‫- چی بگم؟
‫تو چرا این کارو می‌کنی؟
‫همیشه گفتم.
‫این نظم آسمانی که...
‫توسط اژدهاها و اِلف‌ها ‫ترتیب داده شده، باید نابود بشه.
‫خب چرا؟
‫حقیقت رو کامل بگو، هرچقدر که تلخ باشه.
‫بگو چرا این کارو می‌کنی؟
‫به‌خاطر «لیولا».
‫دخترکوچولوی عزیزم.
‫اونو به‌خاطر یه اشتباه بچگانه مجازات کردن.
‫یه بچه رو کُشتن تا از ‫نظم آسمانی خودشون محافظت کنن.
‫پس حقشونـه که بهشون وحشت ابدی رو نازل کنم.
‫تا بفهمن دنیا دست کیـه.
‫- بابایی! ‫- به‌خاطر دخترم.
‫می‌خوام زجر بکشن.
‫چون بهم زخمی زدن که هیچ‌وقت درمان نمی‌شه.
‫حالا دارم با عذاب این زخم زندگی می‌کنم.
‫و می‌خوام اونا هم طعمش رو بچشن.
‫می‌خوام درد بِکشن.
‫باشه. دنبالم بیا.
‫ستاره‌ی سقوط‌کرده برگشته.
‫توی زِیدیاست...
‫و می‌خواد دنیا رو به سیاهی بِکشونه.
‫برادرم «کازمو» توی رؤیاهاش آینده رو دیده.
‫رؤیاهاش؟
‫مگه قرار نبود اِلف‌های آسمانی از زندان ‫«آراووس»، همون مروارید، محافظت کنن؟
‫یعنی یکی اومده به مناطق سرد شمالی؟
‫متأسفانه مروارید اصلی توی کاتولیس بوده.
‫چی؟
‫نه، امکان نداره. ‫این درست نیست.
‫مرواریدی که به برج ستاره آوردی...
‫یه آبنبات بود.
‫ما خوردیمش.
‫آبنبات؟ ‫آخه...
‫آبنبات؟
‫یعنی من رفتم سراغ نسخه‌ی قلابی.
‫مروارید اصلی رو ول کردم.
‫بله.
‫خراب کردم. بدجور خراب کردم.
‫همه‌ش تقصیر منـه.
‫«کالوم»، تقصیر تو نیست.
‫این نشون می‌ده که ‫«آراووس» داره یه‌جوری کنترلت می‌کنه.
‫فکر کردی این حرفت حالمو بهتر می‌کنه؟ ‫این‌جوری که بدتره!
‫«کالوم»، می‌گم تقصیر تو نیست.
‫معلومـه که تقصیر منـه.
‫اگه مرواریدها رو اشتباه نگرفته بودم، ‫«آراووس» هنوزم زندانی بود.
‫- «کالوم». ‫- به‌خاطر منـه که آزاده.
‫همه‌مون فکر کردیم قضیه تموم شده...
‫ولی اون خیلی راحت فرار کرد.
‫لطفاً بهم گوش کن.
‫ما نشستیم داریم دسر می‌خوریم، «رِیلا»، دسر!
‫شاید... شاید... شاید...
‫می‌تونستم یه کاری بکنم...
‫شاید... شاید...
‫- ای وای. ‫- چیـه؟ چی شد؟
‫هیچی. فقط... باید...
‫می‌خوام فعلاً با خودم باشم.
‫«مانوس پلوما وولانتیس»
‫«کالوم»!
‫صبر کن. یه خبراییـه.
‫بیا بیرون! می‌دونم قایم شدی!
‫چیز مهمی نیست.
‫بسپرشون به من.
‫خب داستان چیـه؟ ‫هوس مبارزه کردین؟
‫ما قصد مبارزه نداریم، «کلادیا».
‫«تری» از ما قول گرفت که کاریت نداشته باشیم.
‫ولی دیگه دیره.
‫نوبت توئـه.
‫نوبت چی؟
‫شمشیرم رو زمین گذاشتم.
‫تو هم عصات رو بذار زمین.
‫عصای بابا رو.
‫عمراً.
‫این عصای منـه.
‫مزاحم کارم نشین.
‫مامان؟
‫من چه غلطی کردم؟ ‫من...
‫حالا چی‌کار کنم؟
‫آهای!
‫کسی اونجاست؟
‫گفتم می‌خوام تنها باشم.
‫نه، گفتی می‌خوای با خودت باشی.
‫هنوزم با خودتـی دیگه. درستـه؟
‫وای، «کلادیا».
‫چه خوشگل شدی.
‫خیلی بزرگ شدی.
‫ولی هنوزم دخترکوچولوی منـی.
‫دوست دارم بغلت کنم.
‫ولی می‌ترسم...
‫لیاقتش رو نداشته باشم.
‫می‌خوام بدونی که...
‫ترک‌کردن تو و «سورن» سخت‌ترین کار زندگی‌م بود.
‫هر روز بابتش افسوس می‌خورم.
‫من همیشه دوستتون داشتم.
‫آخه کدوم مادری...
‫باید پیش‌تون می‌موندم.
‫می‌دونستم پدرتون بهتون آسیب نمی‌زنه...
‫ولی باید می‌موندم تا نذارم زندگی‌ت...
‫این‌قدر تباه بشه.
‫نه. نه. نه...
‫این واقعی نیست. تو واقعی نیستی.
‫مراسم تطهیر رو توی برج ستاره اجرا کردم...
‫و روشنایی رو با تاریکی درونم جابه‌جا کردم.
‫گفتن تا ابد از جادوی سیاه خلاص شدم.
‫خلاص بودی.
‫منو با جادوی سیاه نساختی، «کالوم».
‫من همیشه بخشی از وجودت بودم.
‫خب الان نمی‌خوام اینجا باشی.
‫یعنی نمی‌خوای خودت اینجا باشی؟
‫خودت می‌دونی منظورم چیـه.
‫منظورم تویـی! ‫- من؟ ‫- آره.
‫- من. ‫- نه.
‫دارم با خودم حرف می‌زنم. ‫از دست رفتم.
‫دقیقاً.
‫خب کتابت به کجا رسید؟
‫چی؟
‫توی آخرین ملاقات‌مون گفتی ‫سرنوشت آدم مثل یه کتاب می‌مونه.
‫خب این فصلش چطوره؟
‫خوب نیست.
‫این‌قدر سخت نگیر.
‫اون‌موقع بچه بودی و ساده‌لوح.
‫حالا بهم اعتماد کن.
‫به خودت اعتماد کن.
‫هی نگو «من و تو».
‫تو من نیستی و منم تو نیستم.
‫تو شخصیت داغونی داری ‫و هیچ‌وقت نمی‌خوام مثل تو باشم.
‫فهمیدم. ازم بدت میاد.
‫ولی نمی‌تونی منکر حقیقت بشی.
‫فقط من می‌تونم نجاتشون بدم.
‫«کلادیا»، می‌دونم زمان زیادی گذشته.
‫و خیلی بهت آسیب زدم.
‫می‌شه بهم فرصت بدی...
‫حتی شده یه دقیقه...
‫فرصت بدی که ازت تقاضای بخشش کنم.
‫عصات رو بذار زمین، «کلادیا».
‫بیا بغل مادرت.
‫اصلاً پیر نشدی‌ها.
‫اصلاً.
‫من احمق نیستم.
‫نکنه از اون عکس قدیمی «سورن» استفاده کردین؟
‫توهم بی‌نقصیـه، ولی دیگه منسوخ شده.
‫نه.
‫«جِینی»، «جِینی»، تحمل کن.
‫«لوجِین»، تحمل کن.
‫کی بعداز ۱۵ سال همون شکلی می‌مونه؟
‫حداقل یکم پیرترش می‌کردین.
‫می‌خوام زخم رو فشار بدم. ‫یکم درد داره.
‫«کلادیا»، تو چت شده؟
‫باز می‌خوای قضاوتم کنی، جناب پاک‌دل؟
‫قضاوتت نمی‌کنم. من دوستت دارم!
‫خوب عشقت رو نشون دادی.
‫ولی حقه‌ی خوبی بود. ‫فکر نمی‌کردم این‌قدر باهوش باشی.
‫چشم‌هاتون رو باز نگه دارین!
‫«آلن»، باید به‌هوش بمونه.
‫واقعاً فکر کردی این‌طوری بیخیال می‌شم؟
‫فکر کردم این‌طوری از سرگردونی درمیای...
‫و دیگه بیخیال می‌شی.
‫«آلن»، کمک کن به پهلو بذاریمش.
‫می‌خوام زخم رو ببندم.
‫نه.
‫نـه!
‫آفرین، «کلادیا».
‫برگردیم سر کار خودمون.
‫وقت بازکردن دریچه‌ست.
‫اگه واقعاً دوستشون داری...
‫پس باید برای نجات ‫«رِیلا»، «اِزران» و بقیه هر کار بکنی.
‫می‌دونم. هر کاری می‌کنم.
‫حتی اگه مجبور بشی ‫درست و غلط رو با هم قاطی کنی.
‫این‌طوری نه.
‫«رِیلا» منو دوست داره!
‫بهم اعتماد کرده.
‫به من، نه تو.
‫این ماجرا درباره‌ی تو نیست.
‫اگه دوستش داری، باید برای نجاتش هر کاری بکنی.
‫هرچقدر که خطرناک باشه...
‫و هرچقدر ناخوشایند.
‫باید راه دیگه‌ای هم باشه.
‫راهی که تو توش نباشی.
‫اگه این‌طوریـه، پس چرا برش داشتی؟
‫- سکه‌ی نفرین‌شده رو می‌گم. ‫- چی؟
‫بعداز نجات «رونان» برش داشتی.
‫فکر کردی شاید لازمت می‌شه.
‫خودت هم می‌دونی که آخرین سنگرت منـم.
‫نه. نیازی به تو ندارم.
‫یه کار دیگه هست که می‌شه ‫با آدمای درست و شجاع انجام داد.
‫ما در کنار انسان‌ها، اِلف‌ها ‫و اژدهاها کار درست رو انجام می‌دیم!
‫یه نقشه هم دارم.
‫«کلادیا»، خودت می‌دونی قدم بعدی چیـه.
‫برات یه زحمتی دارم.
‫یه هدف دیگه هست که باید نابود بشه.
‫درستـه.
‫تو آخرین پوسته‌ی «شیرواخ» رو داری.
‫این در نبود من، ازت محافظت می‌کنه.
‫دیگه کافیـه.
‫این بدن فقط یه وسیله‌ست.
‫«لوجِین»...
‫بهتری؟
‫با ماساژهای جادویی تو بهتر هم می‌شم.
‫زود باشین! ‫باید «لوجِین» رو از اینجا ببریم.
‫ای وای!
‫و من دوباره برخاستم.
‫بهتر نیست بریم دنبالش؟
‫«کازمو» بهم گفته بود که ‫جادوگر بعداز شنیدن این خبر...
‫خیلی ناراحت می‌شه.
‫«کالوم» اراده‌ی قوی‌ای داره.
‫درستـه که ناراحتـه، ولی از پسش برمیاد.
‫این کوچولوها هم باهوشـن و هم گوگولی.
‫عع، برگشت.
‫وای، «کالوم»!
‫- حالت چطوره؟ ‫- عالی‌ام.
‫یه نقشه دارم.
‫من هرچی می‌دونم رو بهتون می‌گم. ‫هرچی که «کازمو» بهم گفته.
‫آتش!
‫دوباره!
‫آتش!
‫شلیک کنین!
‫پهلوی راستش رو هدف بگیرین! ‫آتش!
‫مرحله‌ی دوم رو شروع کنین!
‫مرحله‌ی سوم! بزنین!
‫زنجیرها رو فوراً سفت کنین!
‫ما ازت نمی‌ترسیم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.