..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یا خدا...
‫کَس، چی‌شده؟
‫کَس، لعنتی! حالت خوبه؟
‫صدمه دیدی؟ جایی‌ـت...
‫خیلی‌خب...
‫می‌شه یه دقیقه تنهامون بذاری؟
‫یا شاید بیشتر از یه دقیقه...
‫و شاید بهتره باشه بری ‫یه قهوه قـوی درست کنی!
‫قهـوه! قهوه... ‫باشه
‫خدایا، خب انی.. ‫گوش کن ببین چی می‌گم
‫الان اصلاً حال و حوصله این قیافه‌ت که داره می‌گه...
‫چه مرگت شده رو ندارم، فقط...
‫لطفاً بیخیال شو، اصلاً حوصله ندارم
‫خب، نمی‌تونی قیافه‌ام رو ببینی...
‫چون چشمات رو بستی!
‫پس نمی‌دونی قیافه‌ام الان چه شکلیه...
‫خب، شاید بهتره بیخیال اینکه...
‫کاملاً ازم ناامید شدی بشیم
‫چون واقعاً حق داری ازم نااُمید بشی.
‫من فقط، لطفاً از اینجا برو و تنهام بذار
‫می‌دونم، نظرت چیه اینکه
‫پیش خودم چی‌ فکرمی‌کنم رو بسپاری به خودم؟
‫انی...
‫از خونه‌ام برو بیرون!
‫- نه ‫- گمشو!
‫- نه! ‫- کاملاً جدی‌ام
‫گورتُ از اینجا گم کن!
‫من هیچ‌جا نمی‌رم...
‫فکرمی‌کردم اگه مشروب رو ترک کنم،
‫همه مشکلاتم حل می‌شه اما اینطور نشد
‫و آخرشم مثل چی وسط ساحل مست کردم
‫خب پس، حالا فهمیدم چرا اینقدر داغونی!
‫معمامون حل شد!
‫خیلی‌خب ببین، کاریه که شده دیگه...
‫اتفاقیه که افتاده، بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌دونی چیه؟ یه لیست از کارایی که می‌تونی...
‫انجام بدی برات می‌نویسم
‫باشه
‫وای...
‫همه خودکارای شرکت رو جمع کردی اینجا، کسی
‫بازم خودکار می‌دزدی پس؟
‫من لایق خندیدن و جک‌گفتن نیستم...
‫بیخیال بابا کسی!
‫همه اشتباه می‌کنن، تازه تو ‫یک‌سال لب به مشروب نزدی!
‫این خودش خیلی‌ـه!
‫یک‌سال نبود
‫دروغ می‌گفتم...
‫بارها یواشکی مشروب خوردم
‫شنیدی چی گفتم؟
‫شنیدم
‫خیلی‌خب، اولاً از همه این قضیه ‫مشروب خوردن رو کامل برام تعریف کن.
‫دوماً، پاشو این خونه‌ی...
‫بهم‌ریخته آشفته‌بازارت رو تمیز کن.
‫سوماً، به دوست صمیمی‌ات انی اعتماد کن
‫دیگه چی؟
‫فکرکنم باید به‌خاطر...
‫رفتار افتضاحم با مارکو ازش عذر خواهی کنم
‫اره
‫و البته این ماجرای اونی که ‫خودشو جای تو جا می‌زنه...
‫و دزدپلیس بازی‌ها هم هست
‫خب، آدمای دیگه‌ای هم هستن که می‌تونن...
‫به جرم و جنایت‌ها رسیدگی کنن، فقط من نیستم.
‫منکه مامور سی‌آی‌ای نیستم، یه آدم عادی‌ام
‫باید روی مشروب‌نخوردن تمرکز کنم
‫واقعاً دیگه نمی‌تونم تحمل کنم
‫باشه، این قدم بزرگیه!
‫اینکه تصمیم‌ بگیری ‫به زندگیت یه تغییر اساسی بدی
‫یعنی‌...خداروشکر که تو حداقل می‌تونی ‫این حرف‌ها رو به خودت بزنی!
‫منظورت چیه؟
‫بعدش ماجراهای پارسال...
‫گندش‌بزنن، دیگه به خودم اعتماد ندارم
‫نمی‌دونم، همه‌ش از این می‌ترسم که...
‫نکنه یه‌وقت راه غلط رو برم...
‫می‌دونی؟ مثل در رابطه با کارم، یا مکس یا...
‫در رابطه با همه‌چی
‫اما می‌دونی...
‫الانم دارم به اینجا نگاه می‌کنم
‫و با خودم می‌گم نباید اینجا بشینیم و ‫درمورد من حرف بزنیم
‫انی، تو بهترین آدمی هستی که می‌شناسم
‫بهترینِ آدم کُل دنیا...
‫یعنی راهی خودت فکرمیکنی ‫درسته رو برو!
‫نصیحت زندگی از کسی که همین یکم‌پیش...
‫دزدپلیس بازی‌های زندگیشو بوسید گذاشت کنار.
‫وضعم خیلی داغونه!
‫وای انی، تو چه دختر خوبی هستی!
‫چت شده تو؟
‫خیلی‌خب، تو بگو چت شده؟
‫مگه نباید مثل خودم مهربون و خوش‌اخلاق...
‫و بی‌نقص باشی؟
‫وای، " بی‌نقص مثل من "
‫نه، اون جنده‌ی آرمان‌گرا رفت پی کارش!
‫هربار که بهش بی‌محلی می‌کنی، اون بیشتر و بیشتر ‫حس می‌کنه که آدم به‌دردنخوریه!
‫و برای همین الان من باید کابوس زندگیت باشم!
‫می‌بینی؟ وقتی از شر همه دروغ‌ها...
‫بقیه بهونه‌های کسشعرت خلاص می‌شی...
‫من ازشون باقی می‌مونم
‫تو درواقع این‌شکلی‌ای...
‫خدایا، اگه جای تو بودم ‫خودمو می‌کشتم
‫خیلی‌خب، می‌خوام برم هزارساعت بخوابم...
‫خدای من، ساعت چنده؟
‫باید امروز با دیوی بریم نیویورک!
‫باید بریم خونه‌ی مامانم به‌خاطر اون ماجرای روشن‌سازی!
‫و اون نامه‌ بخشش رو بخونیم...
‫- همونی که برای بابات نوشتین؟ ‫- اره
‫اما نمی‌تونم برم! خب؟ اصلاً نمی‌تونم الان
‫معلومه که می‌تونی! باید بری
‫واسه روحیه‌ت خیلی خوبه!
‫نه اصلاً، سر تا پام بوی الکل میده!
‫اره، راست می‌گی...
‫اما کس ببین، از نظرم خیلی خوب می‌شه...
‫اگه اینجا نباشی اون یارو بدل‌ـت نمی‌تونه ‫به‌اسم تو خراب‌کاری بالا بیاره...
‫و ما هم روی ماجرا کار می‌کنیم...
‫تو هم می‌تونی بری و یه‌مدت با خودت وقت بگذرونی!
‫الان اینقدر مغزـم درگیره که نمی‌تونم به این چیزا فکرکنم
‫کسی، من بنجامین بـری هستم!
‫ناظر کاری‌ام؟ اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫همونی که باهاش سکس کردی؟
‫من فقط با یه‌نفر سکس کردم که ‫اونم بنجامینه!
‫خیلی‌خب، باشه باشه... ‫ساکت!
‫تو بزن به‌چاک من خودم دست‌به سرش می‌کنم
‫وای...ماشینم هنوز توی ساحله!
‫- تاکسی آنلاین بگیر خب، کسی! ‫- ببخشید
‫باشه اما تو نمی‌تونی...
‫از در پشتی میرم بیرون!
‫لعنتی، خیلی‌خب!
‫وای...
‫ببخشید...
‫نمی‌تونید همینطوری سرتون رو ‫بندازید پایین و بیاین داخل!
‫- تو دیگه کدوم خری هستی؟ ‫- من بنجامین بری ام
‫همکار کسی‌ام
‫- کسی اینجاست؟ ‫- نه نیست
‫نمی‌تونی همینطوری...
‫نصفه‌شب بری جلوی در خونه مردم ‫تا درمورد کارای شرکت‌ باهاشون حرف بزنی
‫فکر می‌کردم تنها زندگی می‌کنه!
‫وای، پس فکرمی‌کردی تنها زندگی می‌کنه؟ چه جالب...
‫خب، اگه درمورد مسائل شخصی زندگیش می‌دونید،
‫پس باید خیلی هم به هم نزدیک باشین!
‫ احیاناً کارت شناسایی یا نشانی چیزی ندارین...
‫که هویت‌تون رو تائید کنه؟
‫- نه ‫- درسته
‫اما یه کار فوری پیش اومده بود و من...
‫خیلی‌خب...حرفات تموم شد؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫«مهــمان‌دار»
‫سلام ریک، دنبال دیوی‌ای؟
‫نه راستش، می‌خوام با خودت حرف بزنم تا...
‫مطمئن بشم حالت خوبه!
‫وای، واقعاً لطف داری ‫اما به چه دلیل؟
‫آم..شاید اصلا به من ربطی نداشته
‫ببخشید، اما وقتی دیوی گفت...
‫قراره یکم بیشتر توی لس‌آنجلس بمونه،
‫یه‌ حرفایی زد که انگار تو زیاد
‫حالت خوب نیست
‫اون...اون همچین حرفی زد؟
‫فقط می‌خواستم بدونی من و دخترها...
‫ما همه کنارتیم!
‫از راه دور!
‫- ممنون ‫- باشه...بزودی با هم حرف می‌زنیم
‫نامه‌ات رو آماده کردی؟
‫نمی‌خوای یه نگاهی بهش بندازم و اگه لازم بود ‫تصحیح‌ش کنم؟
‫باشه دیگه، بس‌کن
‫نیازی نیست نامه‌ام رو تصحیح کنی!
‫مشکلی نداره، پروژه علمی مدرسه که نیست
‫بیخیال، بیخیال...
‫داداش، تمیزه اینجا!
‫مطمئنی می‌تونی بری خونه‌ی مامان دیگه؟
‫فکرکنم... ‫داریم می‌ریم خونه مامان...
‫تا هرچی که می‌خواد رو براش روشن‌سازی کنیم
‫چون دیگه توی آسایشگاه نیست ‫، همونطور که قبلاً درموردش حرف زدیم
‫اره، اره، اره ‫قبلاً بارها درموردش حرف زدیم
‫فعلاً توی آسایشگاه درمانی نیست....
‫راستش...چقدر خنده‌داره! نه؟
‫یکی باید بره بهش بگه " بخدا فایده‌ای نداره "
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫تو درکل سالی‌یه‌بار اونم موقع کریسمس باهاش حرف میزنی
‫خوب نیست مثل آدم بشینید و...
‫با هم حرف بزنین؟
‫عجب دیوی، می‌شه الان درمورد مامان حرف نزنیم؟
‫بیخیال، هزارجور مشکل ریخته روی سرمون.
‫- نمی‌تونی همه‌چی رو درست کنی ‫- باشه
‫مهمان‌داران، درب ها رو ببندید
‫و از بسته‌شدن آن‌ها اطمینال حاصل کنید
‫خیلی‌خب، الان سوار هواپیما هستیم و یه‌جا نشستیم
‫و تا شیش ساعت آینده بیخ گوش همیم
‫پس نمی‌تونی باهام قهر کنی!
‫من دیشب مشروب خوردم..
‫و اولین باری نیست که طی بازپروری‌ام ‫مشروب می‎خورم...
‫و نتونستم جلوی خودم رو بگیرم تا بهت نگم
‫چون نمی‌تونم و اصلا حس خوبی نداشتم
‫درست شنیدی و متاسفم...
‫اینکه منتظر موندی تا درای هواپیما بسته بشه و بگی...
‫واقعا...
‫حالت خوبه؟
‫نه
‫اما اصلاً دیگه نمی‌خورم
‫حداقل الان قرار نیست بخورم
‫چـرا؟
‫نباید به این سفر می‌اومدیم...
‫چرا اصلاً اومدیم؟
‫خب، طـبـق قوانین اف‌‌ای‌ای... ‫(اداره هوانوردی پلیس فدرال)
‫وقتی درب‌های هواپیما بسته می‌شه ‫نمی‌تونی پیاده بشی.
‫و....
‫نمی‌دونم، لعنتی ‫شاید...
‫شاید این سفر واسه روحیه‌ام خوب باشه!
‫می‌دونی؟ روشن کردن اتفاقاتی ‫که توی بچگی‌مون افتاده...
‫و فراموش کردن گذشته..
‫می‌تونه یه...شروع نو باشه
‫یه شروع تازه، نمی‌دونم...
‫یه‌چیزی مثلِ...کارول!
‫- وای، سلام ‫- سلام
‫انگار مثل خرگوش شانس‌ـت هرجا می‌ری ‫دارم دنبالت می‌کنم!
‫نه، فکرنکنم خوش‌شانس باشی!
‫خیلی هم بدشانسی!
‫صندلی‌های شما " سی " و " ای " هستن
‫باید سر جای خودتون بشینید!
‫اینجا وسط جای کسی نیست خب...
‫آقای محترم لطفاً صداتُ واسه من بالا نبر!
‫منکه دشمن‌تون نیستم
‫باشه کارول، دهنت‌سرویس.
‫راستش به خاطر همین کاراته که بهت نمی‌گم ‫بیا باهامون غذا بخور!
‫ازت متنفرم!
‫من...
‫می‌دونی؟ خیلی آزاردهنده و ناراحت‌کننده‌ست...
‫اون همه زحمت رو یه‌ شبه به باد دادی
‫هرچی فکرمیکنی و داری میگی...
‫کاملاً درسته
‫پس...
‫خانم‌ها و آقایان...
‫تا دقایقی دیگر فرودگاه لس‌آنجلس را به مقصد
‫فرودگاه جان‌اف‌کندی نیویورک ترک خواهیم کرد
‫بیا ببینم...
‫عزیزدلم...
‫اینو دادی دست یه مشتری واسم بیاره؟
‫اونکه من رو نمی‌شناسه
‫اصلا اجازه داری اینجا باشی؟
‫اره، معلومه که اره
‫به‌خاطر همین اومدم ببینمت!
‫عزیزم
‫می‌شه بغلت کنم؟ لطفا!
‫الی...
‫خدایا، خیلی دلم برات تنگ شده بود
‫- نمی‌دونی چقدر.... ‫- منم
‫از کجا...از کجا فهمیدی اینجا کار می‌کنم؟
‫یه سر رفتم کلاس شنات...
‫و دوستت جیک گفت که اینجا کار می‌کنی
‫- با جیک حرف زدی؟ ‫- اره
‫- کیرتوش ‫- با ادب باش!
‫- ببخشید ‫- نگران نباش عزیزم
‫بهش رشوه دادم و تهدیدش کردم
‫پشمام...خیلی‌خب
‫خب راستش از تیم شنا انصراف دادم تا..
‫بتونم یه شیفت بیشتر سرکار باشم
‫چـرا؟
‫گوش‌کن، اصلاً نگران نباش ‫باشه؟
‫یه‌سر میرم خونه و با پدرت حرف میزنم
‫و همه چی رو درست می‌کنیم
‫بابا...خونه رو فروخت
‫تا پول جریمه‌ها و بدهی‌هاش رو بده
‫از کار اخراجش کردن
‫نمی‌دونستم
‫بازم قراره ناپدید شی و بری؟
‫معلومه که نه! باشه؟
‫- قول میدم ‫- باشه
‫- میشه یه بار دیگه بغلت کنم؟ ‫- اره مامان
‫چقدر دلم برات تنگ شده بود
‫آهای کسخل‌خانم، دیگه خیلی دیر شده
‫اون دیگه مرده
‫حالا که اینجایی...
‫چرا یه کار مفید انجام نمیدی و...
‫قبر خودتُ نمی‌کنی؟
‫بگیر این بیل رو!
‫- حالت خوبه؟ ‫- اره
‫" بابا...
‫" تو بهم یاد دادی چطوری تخم‌مرغ درست کنم...
‫" چطوری اردو بزنم...
‫" چطوری شکار کنم...
‫" تو مرد باحال و بامزه‌ای بودی
‫" بهترین دوست من تو کل این دنیا بودی...
‫" و همینطور معتاد الکل بودی...
‫" تو من رو با مشروب خوردن آشنا کردی
‫باعث می‌شد حس کنم آدم خاصی‌ام...
‫و بعدش مُردی...
‫و تنها چیزی که از تو برام باقی موند، الکل بود
‫تنها چیزی که تو رو به یادم می‌ندازه...
‫حالا اینجام و بزرگ شدم!
‫آدم بزرگی که معتادِ الکله!
‫وسط قبرستون دارم نامه می‌خونم "
‫لعنتی...
‫دختر کوچولو‌ـت درستِ شبیه خودت شده!
‫و از این موضوع متنفرم!
‫متنفرم...
‫هـی ترک می‌کردی و دوباره می‌رفتی سراغش...
‫منم دقیقاً همینطور.
‫و این باعث می‌شه از خودم متنفرم شم
‫می‌بخشمت که اذیتم کردی...
‫می‌بخشمت که دیوی رو اذیت کردی...
‫و می‌بخشمت که مامان رو اذیت کردی!
‫دوستت دارم
‫اما قرار نیست مثل تو بشم!
‫مثل تو نمی‌شم
‫خداحافظ "
‫فکرکنم بهتره قبل از اینکه گازولین توی باک ماشین رو بخورم
‫از اینجا بریم
‫پس بیا بریم
‫ممنون
‫باید این چای رو امتحان کنی...
‫چای؟
‫اره...رازیانه‌ست
‫نمی‌دونم دقیقاً، روی جعبه‌ش نوشته بود
‫برای آرامش عصاب خوبه پس...
‫جدیداً چقدر چای می‌خوریم
‫نمی‌دونم، فقط با خودم گفتم...
‫بعد از همه‌ی مشکلات و اتفاقات اخیر...
‫و بعدشم دیدن کسی...
‫با اون وضعش که خیلی داغون بود
‫یه استراحتی به عصابمون بدیم بد نیست
‫اره، کلی مشکل داره که باید حل کنه
‫بی‌دلیل نمی‌گم...
‫اما حس می‌کنم
‫ما هم یه‌چیزایی بین‌مون هست که باید حل‌شون کنیم
‫آهان، من..
‫ببخشید که توی ماشین یهو از کوره در رفتم
‫واقعا معذرت می‌خوام
‫اما می‌شه یه‌لحظه روی ‫دیازها تمرکز کنیم؟
‫اطلاعات زیادی توی لپ‌تاپشون هست
‫و واقعا می‌خوام سریع کار رو تموم کنم بره
‫این دوتا خیلی حرفه‌ای...
‫منظورم اینه که...هویت‌های مختلف ‫شکل و قیافه‌های مختلف
‫چندتا آدرس مختلف، سوابق افرادی که...
‫شکنجه‌شون کردن
‫هیچی نیست که هویت واقعی‌شون رو نشون بده
‫انگار دوتا روح‌ـن و ما باهاشون درگیر شدیم
‫و پس یه‌جورایی...باید دربیاریم واقعاً کی هستن
‫که‌اینطور
‫خب، مهم نیست من چقدر آدم بدی ام...
‫چون فکرکنم همیشه یه‌مشت آدم روانی هستن که...
‫آدم‌ها رو بدزدن و شکنجه‌شون کنن
‫تا اینطوری احساس بهتری نسبت به خودم داشته باشم!
‫تو آدم بدی نیستی
‫اره، باشه...
‫فقط...
‫باید بدونی که من می‌دونم...
‫حلقه چقدر برات مهمه!
‫و خب برای منم مهمه
‫و برای همین حلقه رو انداخته بودم و...
‫و اره...
‫خیلی خوشم اومد وقتی دیدم دستته!
‫عاشقتم
‫و بقیه چیزایی که هست...
‫با هم از پس همه‌شون برمیایم و حل‌شون می‌کنیم
‫حتما، و می‌دونی؟
‫و این بلاتکلیفی دیووانه‌ور من
‫تقصیر تو نیست
‫می‌دونی؟ تقصیر تو نیست
‫- باشه ‫- باشه
‫خیلی‌خب...
‫حرف‌هام درمورد عواطف و احساسات تموم شد، پس...
‫اره، نظرت چیه موضوع رو عوض کنیم؟
‫می‌دونی؟ عاشق موقع‌هایی ام که جدی صحبت می‌کنی، ‫خیلی دل‌نشین می‌شی!
‫منم عاشقِ اینم که داری می‌ری درتو بذاری!
‫خب پس...
‫می‌رم ناهار درست کنم
‫توی آشپزخونه...
‫جایی که مردم غذا درست می‌کنن یا شام...
‫می‌دونی؟ به این بستگی داره که چقدر طول می‌کشه ‫ببینیم چی میشه
‫تو که بلد نیستی غذا بپزی!
‫بهتره حرفتُ پس بگیری!
‫منظورم این بود که...معمولاً غذا نمی‌پزی
‫- باشه ‫- باشه
‫- بسپارش به خودم ‫- بی‌صبرانه منتظرم
‫اره، یه‌چیزی می‌خوام درست کنم که انگشتاتم باهاش می‌خوری!
‫شکم‌ـم منتظره پس!
‫- به به ‫- بهتره منتظر باشه!
‫نام شخص و شماره شناسه؟
‫ایوانز، 11-7-53
‫منتظر بمونید تا وصل‌تون کنم
‫آقای بری،
‫مردم منتظر جواب‌ـن...
‫چون از افکارعمومی خبرای خوبی نمیاد! ‫افکار عمومی!
‫برای همین دنبال جوابم! ‫نه برای افکار عمومی...
‫برای خانواده‌های همکارنمون که...
‫در خاک آمریکا به قتل رسیدن
‫پس تحقیقات در چه حاله؟
‫سرنخی پیدا نکردین؟
‫چرا، راستش روی یکی از مظنون ها تمرکز کردم
‫پس صبح تا شب اینجایین و با این حال...
‫هیچ کاری نکردین!
‫ظاهراً صبح تا شب به‌خاطر یه‌چیز دیگه اینجایین!
‫نمی‌دونم منظورتون چیه
‫اما من دارم کارم رو انجام می‌دم
‫حواست سر جاش نیست، آقای بری
‫ببینید، اگه از نظر عاطفی و احساسی مشکلی دارین...
‫می‌تونیم چندتا مشاور خوب براتون فراهم کنیم
‫دات، واقعاً ازت ممنونم
‫خیلی خیلی ممنون
‫اما لطفاً جوری صحبت نکن که انگار
‫مثلاً من تازه کارم!
‫پس خودتُ جمع و جور کن،
‫وگرنه اینارو توی سوابق‌ـت می‌نویسم
‫و راستی درمورد کسی باودن!
‫دست از سرش بردار
‫وقتی فرود اومدی بهم زنگ بزن
‫دوستت دارم
‫باید به خیلی چیزها فکرکنیم...
‫جاستین، می‌خواستم بهت بگم ‫قسم می‌خورم
‫موضوع اصلاً این نیست که تو بهم نگفتی...
‫مامور سی‌آی‌ای هستی!
‫موضوع اینه من به کسی وابسته شدم که
‫هر لحظه ممکنه بیوفته بمیره! فهمیدی؟
‫تمام سعی‌ام رو می‌کنم که نمیرم...
‫ببخشید!
‫شین ایوانز...
‫مامور ایوانز، بنجامین بری هستم از سی‌آی‌ای ‫واحد لس‌آنجلس...
‫شما کسی بودین که کسی باودن ‫رو به سازمان معرفی کردین
‫خودتون شخصاً خانم باودن رو می‌شناسید؟
‫اره، خب... ‫اونطوری که فکر می‌کنید...
‫بهم نزدیک نیستیم، ولی اره می‌شناسمش
‫از اینکه ایشون در نهاد های سیاسی
‫تندرو فعالیت دارن اطلاعی دارین؟
‫نه نه، معلومه که نه!
‫چرا اصلاً باید بدونم؟ نه...
‫خب، خب ایشون سابقه بیماری های روانی
‫مصرف مواد مخدر دارن.
‫این سوالات رو می‌پرسم چون ایشون...
‫یه انسان غیرمعمول و غیرقابل پیشبینی‌ـه
‫خب ببینید، حالا که ثابت کردیم کسی با ‫بقیه آدم‌ها متفاوته...
‫نمی‌تونم اطلاعات بیشتری از شخصیتِ اون ‫در اختیارتون بذارم
‫- من دیگه باید برم ‫- ایوانز...
‫مکس
‫دیگه کله‌ت رو از لپ‌تاپ دربیار
‫و بیا درحالی که داریم این غذای ‫محشری که درست کردم می‌خوریم...
‫از پشیمونی‌هات حرف بزن
‫ یه‌جورایی واسه ناهار خیلی دیر شده...
‫و هنوز کُلی تا شام مونده ‫پس این الان عصرونه‌ست؟
‫عصرونه درست کردم الان؟
‫- هی ‫- موفق شدم
‫عزیزم...
‫خیلی‌خب، گفتم کله‌ت رو از تو لپ‌تاپ دربیار
‫نه اینکه برش دار بیارش وسط...
‫اولین ناهار عاشقانه و هولناک‌مون که خودم پختم!
‫این اصلاً خوب نیست...
‫خیلی‌خب، خوب می‌دونم در مورد...
‫غذایی که از صبح واسش وقت گذاشتم ‫حرف نمی‌زنی.
‫در مورد کسیه.
‫خوبه. ‫این جواب رو اصلا دوست نداشتم،
‫حالا منظورت چیه؟
‫دیازها گزارش پیشرفت کار
‫در سطح جاسوسیِ کسی رو
‫واسه یه گروه کره‌ای فرستادن
‫برنامه سفرش به نیویورک رو دارن،
‫دربارهٔ دیوی اطلاعات دارن، ‫و این آدرس لیسا باودنه؟
‫ای‌وای. کسی رفته خونه مامانش
‫- عالیه ‫- می‌دونی،
‫نظرت دربارهٔ بستنی آبجویی چیه؟
‫خیلی هوس کردم.
‫به یاد گذشته.
‫یه‌کم کف آبجو، یه‌کم بستنی، ‫بیا بریم
‫انقدر دربارهٔ بستنی آبجویی حرف نزن.
‫بعدا یکی می گیریم، باشه؟ ‫جدی می‌گم
‫- نه، نمی‌تونی... ‫- بیا بریم.
‫می‌دونی من وقتی گرسنه‌ام
‫چقدر بی‌مصرف می‌شم. ‫پس بیا...
‫می‌دونی چیه؟ ‫من میرم و میام.
‫می‌خوام تنهایی برم.
‫- برم یه چیزی بخورم. ‫- دیوی، بس کن، گوش کن
‫چیزی نیست، چیزی نیست. ‫من خوبم
‫من خوبم، خوبم، ‫و تو هم حالت خوبه
‫هر دومون حالمون خوبه و...
‫حداقل اون‌قدری انرژی دارم
‫تا با این قضیه سر و کله بزنم.
‫تمام این سفر حلالیت گرفتن
‫واقعا عذاب بوده.
‫خب، قرار نبود سفر حلالیت گرفتن باشه.
‫منم... اوغ! خدایا! ‫منم همینو می‌گم
‫ببخشید و می‌خوام
‫یه چیز طبق برنامه پیش بره.
‫غافلگیری عجیبی در کار نباشه.
‫اوه...
‫سلام، مامان.
‫خدای من، دیوی.
‫یه خبر می‌دادی بد نبود
‫رفت صندوق پستی.
‫کسی، دیازها اطلاعتت رو
‫به کارمنداشون دادن، ‫و می‌دونن کجایی
‫فورا باید بری یه جای امن
‫و بهم زنگ بزن، باشه؟
‫زنگ بزن
‫- زنگ می‌زنه ‫- اوهوم
‫باید لباس بشورم، ‫فر روشنه و...
‫خونه بهم ریخته‌ست
‫ببخشید، مامان
‫وقتی شنیدم داری در رو باز می‌کنی،
‫فکر کردم باز دزد اومده
‫صبر کن، چی؟ دزد اومده؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫چون، می‌دونی...
‫چیزی نبردن
‫فقط اومدن و خونه رو بهم ریختن،
‫و احتمالا چند تا بچه بودن
‫آره، خونهٔ منم دزد اومد،
‫حسشو درک می‌کنم. ‫خیلی ترسناکه
‫آره، درسته
‫تو... تو هم خونه‌ات دزد اومده
‫فهمیدی کار کی بوده؟
‫آره، فهمیدم. ‫الان دوست‌های خوبی شدیم
‫دیوی، هیچ‌وقت کسی
‫داستان «دوست‌های خوبشو» تعریف کرده ‫که میومدن خونه،
‫در رو قفل می‌کردن ‫و صدای آهنگ رو زیاد می‌کردن؟
‫همیشه چند دلار از کیفم کم می‌شد
‫مامان، مگه بیشتر از دو بار بود؟
‫خب، حالا که در مورد همه‌چی حرف زدیم
‫من و کسی، شب کریسمس که زنگ زدیم
‫در مورد چی صحبت کنیم.
‫خدای من، مامان!
‫منم تا همین الان
‫از نقشهٔ کوچیک دیوی خبر نداشتم، خب؟
‫ولی دارم به خودم فشار میارم ‫تا بدجنسی نکنم
‫تو بهم دروغ گفتی. ‫شوخی می‌کنی؟
‫سه ساعت داشتی ‫درباره بدی‌های دروغ زرزر می‌کردی
‫اونوقت منو میاری اینجا ‫و با مامان به توپ می‌بندی؟
‫الان این وضعیت ‫برای زندگیم خوب نیست
‫- می‌فهمی؟ ‫- باهاش حرف می‌زنم
‫باهاش حرف می‌زنی؟ ‫اوه، خیلی بهترش می‌کنه
‫لعنتی
‫مامان
‫- مامان ‫- نه
‫- لطفا فقط... ‫- بهش اعتماد ندارم
‫می‌دونم
‫ببخشید، فقط...
‫در حال حاضر توی حالی نیستم ‫که بتونم تحملش کنم
‫ببخشید. فقط... نمی‌تونم
‫- باید... ‫- خیلی‌خب
‫اینجا نمی‌ایستم
‫و گوش بدم که درباره‌ام چرت‌وپرت می‌گید
‫الان اینجام و می‌خوام...
‫- من دیگه... ‫- نه، جایی نمیری. می‌مونی
‫من اینجام
‫سیب‌زمینی شیرین سرخ‌شده رو سوزوندم
‫باشه. مامان
‫متاسفم که سیب‌زمینیت سوخت
‫راستش، نه...
‫ببخشید که دختر ناخلفی بودم
‫این چطوره؟
‫مخصوصا بعد از فوت بابا. ‫وحشتناک بود
‫یه نوجوون به‌درد نخور الکلی بودم
‫و من بودم که از کیفت ‫پول می‌دزدیدم
‫کار من بود، نه دوست‌هام. ‫من می‌دزدیدم
‫می‌دونم
‫می‌دونستی؟ می‌دونستی؟ ‫می‌دونست. خیلی‌خب
‫تف‌توش. خیلی‌خب. خوبه
‫قبول مسئولیت واسه زندگی و کارهام
‫بخش بزرگی از سفرم هست
‫پس، مامان،
‫خیلی معذرت می‌خوام ‫که یه بچه غمگین و عصبانی بودم
‫باید باهات خوش‌برخوردتر می‌بودم
‫باید مهربون‌تر می‌بودم. ‫پس، معذرت می‌خوام
‫باشه
‫باشه. همین؟
‫خب...
‫همین؟ چون...
‫اگه همین باشه، ‫واقعا فکر نمی‌کنم
‫که داریم به مشکل اصلی می‌پردازیم
‫خیلی‌خب، اگه قرار نیست ‫عذرخواهیمو قبول کنی،
‫چطوری قراره به زندگی‌مون ادامه بدیم؟
‫- عذرخواهیت؟ ‫- آره.
‫واسه این‌که یه بچه ‫توی خونه غرق بگایی بودی؟
‫به‌خاطر کاری که توی بچگی کردی ‫هیچ‌کس از دستت عصبانی نیست
‫بابات مُرد
‫هیچ‌کس نمی‌دونست چیکار کنه
‫می‌تونستم بهتر عمل کنم
‫به‌خاطر کاری که توی بچگی کردی
‫هیچ‌کس از دست کسی عصبانی نیست
‫باشه
‫کاری که توی بزرگسالی انجام می‌دی
‫مهمه، باشه؟
‫قانع کردی بیام شهر و ببینمت.
‫منم اومدم...
‫و منو فراموش کردی
‫نمی‌دونستم کجایی
‫نمی‌دونستم توی کوچه بیهوش شدی
‫یا مردی
‫اون‌روزها رو پیش دربان خونه‌ات بودم
‫بعد اومدی اینجا،
‫زیر اجاق رو روشن کردی، ‫توی اتاق نشیمن بیهوش شدی
‫و نزدیک بود خونه‌ام رو به آتیش بکشی
‫- باشه... ‫- بعدش...
‫پشت فرمون می‌شینی ‫و به جرم رانندگی تحت مستی دستگیرت می‌کنن...
‫- باشه، بس کن ‫- اونم بعد از این‌که بابات...
‫- بس کن ‫- توی مستی
‫- حرف نزن ‫- مثل آدم‌های عوضی پشت فرمون نشست...
‫- حرف نزن ‫- و خودشو کشت
‫نمی‌خوام بشنوم... ‫نمی‌خوام...
‫- چی رو نمی‌خوای؟ ‫- نمی‌خوام
‫نمی‌خوای یادت بیاد،
‫نمی‌خوای درباره‌اش حرف بزنی،
‫نمی‌خوای بشنوی
‫واسه چی؟ ‫چون تو هم درست مثل بابات هستی
‫اونم متاسف بود. ‫همیشه داشت معذرت‌خواهی می‌کرد
‫فکر می‌کنی با یه معذرت‌خواهی ‫همه‌چیز درست می‌شه؟
‫خسته شدم!
‫بریم سر اصل مطلب، باشه؟
‫کسی
‫کسی!
‫آخرین بار کی مشروب خوردی؟
‫خب...
‫فکر کنم فهمیدیم
‫می‌دونی، مامان، ‫وقتی بچه‌ای یه چیزایی هست،
‫که یاد می‌گیری و توی ذهنت حک می‌شه
‫و واقعا سخته که پاکشون کنی
‫و خاموش‌شون کنی، باشه؟
‫من چندین و چند سال با بابا بودم ‫و کار اشتباه رو یاد می‌گرفتم،
‫و یه بار هم نشد یکی بیاد دخالت کنه ‫و بگه نکن، عاقبت نداره
‫اوه، اوه، باشه
‫واسه همین آوردیش اینجا؟
‫تا به‌خاطر بدبختی‌هاش منو مقصر بدونه؟
‫دیوی تو رو ترک کرد! من موندم!
‫شاید یه آدم کثافت بودم ‫ولی موندم. اون ترکت کرد
‫چرا اون بچهٔ سوگولیه؟ ‫چرا اون کلید داره؟
‫واسه چی؟
‫- دیوید یه آدم بالغه ‫- خدای من
‫تو هم قرار بود بالغ بشی
‫قرار بود بزرگ بشی
‫- قرار بود یاد بگیری ‫- واقعا؟
‫و قرار بود به زندگیت برسی
‫خب، دارم همه بدبختی‌هامو ‫با خودم میارم، خب؟
‫همین‌کار رو می‌کردم
‫مامان، من تو رو مقصر نمی‌دونم
‫تو رو مقصر نمی‌دونم ‫که جلوی بابا رو نگرفتی
‫تو رو مقصر نمی‌دونم. ‫می‌دونم که در توانت نبود
‫می‌دونم که آدم‌ها باید خودشون تلاش کن ‫و جلوی خودشونو بگیرن
‫نمی‌تونی هیچ‌کس رو مجبور به کاری کنی
‫خیلی‌خب، من مشروب‌ها رو قایم کردم. ‫تا جلسه ترک اعتیاد بردمت
‫و منتظر موندم تا از در پشت فرار نکنی
‫با مدرسه صحبت کردم
‫تا بتونی توی مدرسه بمونی
‫الان بیست سال از اون‌موقع گذشته
‫می‌خوای این سیاه‌روزی‌هاتو
‫تا آخر عمر با خودت ببری؟
‫بابا بهم احساس خاص بودن می‌داد
‫خب؟ نه این‌که غرق بگایی‌ام
‫حقیقته و می‌دونم هرچی بیشتر...
‫هر چی بیشتر با بابا بودم ‫تو رو نا امید می‌کردم
‫وحشتناکه و معذرت می‌خوام
‫می‌دونی اگه از این خونه می‌رفتم
‫و همه‌اش مایه شرمساریت نبودم، ‫چقدر راحت می‌شدم؟
‫متوجه می‌شی؟
‫واسه این‌که بتونی سرتو ‫تو کوچه و خیابون بالا بگیری؟
‫واسه همین ازت دوری کردم
‫هنوز هم ازت دوری می‌کنم ‫و مشروب خوردم، تا خرخره،
‫چون جونم به مشروب بسته‌ست
‫و تک‌تک مشروب‌های آشپزخونه رو شمردم،
‫اما دست نمی‌زنم، نمی‌خورم
‫دارم بهتر می‌شم، ‫دارم بهتر می‌شم
‫دیگه باید چیکار کنم تا بهت نشون بدم
‫که دارم بهتر می‌شم؟
‫- کسی... ‫- همم
‫عزیزم
‫دوستت دارم
‫واقعا می‌گم
‫ولی ازت خوشم نمیاد...
‫اصلا
‫- مامان ‫- دیوید
‫مامـ...
‫مطمئنم دو تاتون غذا نخوردید
‫غذا تو یخچال هست
‫بذارید ماکرویو و دکمه دو رو بزنید
‫باشه؟
‫من میرم سر کار
‫- ایلای ‫- سلام
‫چی شده، حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. خوبم، بابا. ‫حالم خوبه
‫خدای من، پیامت منو ترسوند
‫می‌دونم. می‌دونم. من... ‫واقعا خوبم. چیزی نیست
‫ناچار بودم بکشونمت اینجا
‫مامان یه‌جورایی مجبوره توی دید نباشه
‫سلام، بیل
‫برگرد سر کار
‫چی؟ نه، ایرادی نداره. من...
‫برگرد سر کار
‫خیلی فوق العاده‌ای
‫دست خودت نیست، نه؟
‫خدای من، مگان. برای چی؟
‫برای چی این کار رو کردی؟
‫فکر نکنم جوابم کمکی کنه
‫سوال پرسیدم
‫دوست دارم جوابش رو بشنوم
‫می‌خواستم خاص باشم،
‫دیده بشم
‫فکر می‌کنم توی خونه ‫همچین احساسی نداشتم،
‫و تو رو مقصر نمی‌دونم، بیل. ‫جدی می‌گم، باشه؟
‫می‌خوام واضح بگم
‫تو شیرین‌ترین
‫و مهربون‌ترین مرد دنیایی، ‫اما رابطه‌مون بدون هیچ هدفی جلو می‌رفت
‫خوشحال... خوشحال بودیم
‫تو خوشحال بودی، بیل، ‫من نبودم
‫تو...
‫و این مدت که نبودم، ‫متوجه شدم
‫که تنها چیزی که نیاز دارم،
‫تنها چیزی که می‌خوام ‫تو و ایلای هستید
‫چیزه...
‫اف‌بی‌آی بهم گفت
‫اگه برگشتی، باید بهشون زنگ بزنم
‫- چی؟ ‫- وگرنه پیگرد قانونی می‌کنن
‫و ایلای، می‌دونی...
‫باید از خانواده‌مون محافظت کنم
‫بدون من چطور می‌تونی ‫اسمش رو «خانواده‌مون» بذاری؟
‫من دوستت دارم
‫و اگه بتونم رابطه‌مون رو از نو شروع کنم، ‫همین کار رو می‌کنم
‫عزیزم، بدون شک همین‌کار رو می‌کنم
‫- اما نمی‌تونیم ‫- خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، عزیزم، ‫گوش کن، گوش چی می‌گم
‫مجبور نیستی این‌کار رو کنی. ‫مجبور نیستی... خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. ‫این‌کار رو نکن...
‫بیل! ‌خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چی؟ اومدم کاری که واسش اومدیم ‫رو انجام بدم
‫واقعا؟ ترقه؟
‫به‌عنوان مهماندار بهت می‌گم،
‫احتمالا بهت اجازه نمی‌دن ‫ترقه داخل هواپیما ببری
‫آره، نمی‌دونم چرا بی‌خیال ترقه‌بازی شدم
‫من یادم میاد
‫یادمه یه بار بابا مجبورت کرد ‫آتش افروز رومی دستت بگیری
‫و دستت رو سوزوندی
‫می‌خوای همون‌جا وایستی؟
‫فکر کردم قراره بهم کمک کنی
‫نه، اون واسه قبل از این بود ‫که واسم تله بذاری،
‫الان مطمئنم که قراره همین‌جا بایستم
‫آره، اینا رو با خودم میارم
‫و اگه اداره امنیت حمل و نقل ‫خواست منو دستگیر کنه،
‫بذار دستگیرم کنن
‫- الان از دستم عصبانی‌ای ‫- عصبانی نیستم
‫اوه، باشه
‫[ دوربین اسلاید / خرس ]
‫بچه بودم یکی مثل همینو داشتم
‫منم داشتم
‫سانتال ۳۳...
‫خیلی‌خب
‫فکر کردم باز دزد اومده
‫لعنتی!
‫دات، سلام
‫ببخشید، یه توضیح بزرگ بهت بدهکارم
‫- قضیه اینه. ‫- ببین، دارم بهت اعتماد می‌کنم
‫داشتم تحقیق می‌کردم، ‫و حادثه‌ای که توی برلین شاهد بودی
‫به قتل تحلیل‌گرها توی لس‌آنجلس مرتبطه
‫و الان، می‌خوام باهام روراست باشم،
‫نسبت به آشنای مشترکمون خیلی شک دارم،
‫آقای بری
‫صبر کن، نه، ‫بنجامین رو می‌گی؟
‫راستش، با اون مرد کوره که توی برلین بود
‫خونهٔ من بودن
‫افسر جونز؟ ‫اون پادوی بنجامینه
‫چی؟ صبر کن، ‫توی برلین دیدیش؟
‫- لعنتی ‫- بغل دریاچه پارک اکو هم بود
‫ببین، تلفنی نمی‌تونم ‫در مورد این مسئله صحبت کنیم
‫می‌تونی نیم ساعت دیگه بیای ببینیم؟
‫نه
‫راستش تا فردا نیویورکم
‫باید برگردی. ‫و کسی، مراقب باش
‫خیلی‌خب، اَنی، ‫جریان...
‫کسی
‫یه ماشین بیرونه ‫و داره واسه خودش می‌چرخه
‫باشه
‫- اوه. همین الان باید بریم ‫- چی؟
‫فقط... همین الان باید بریم. ‫بریم
‫- چی؟ ‫- بریم. بجنب
‫- هیس ‫- کجا میریم؟
‫- ساکت باش ‫- واسه چی؟
‫- اون آدم‌ها کی‌ان؟ ‫- دیوی، خفه‌شو!
‫جریان چیه؟ ‫داره چه اتفاقی میفته؟
‫خیلی‌خب، ممکنه یکی از دوست‌ها ‫چند تا راز رو
‫به مقامات کره شمالی فروخته باشه، ‫و اون یکی دوستم
‫ممکنه یکی از دوست‌های ‫کره شمالی‌ها رو کشته باشه
‫- چی؟ ‫- آره
‫خدای من، کسی، ‫دوست‌های بهتری پیدا کن
‫خدای من. ‫دیوی، خوبی؟
‫- آره ‫- مطمئنی؟
‫خدای من. بلند شو!
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب ‫- من خوبم. می‌دونم کجا بریم
‫منظورت چیه که می‌دونی کجا بریم؟
‫- بیا دنبالم! ‫- خدای من
‫- کجا میری؟ ‫- لعنتی. از این طرف
‫اینجا کجاست؟
‫اصلا اینجا رو از کجا بلدی؟
‫موقعی که عضو پیشاهنگ‌های ایگل بودم ‫میومدیم اینجا کمپ می‌زدیم
‫نزدیک اینجا بود و یواشکی میومدم
‫- تا با ایوان کسترز عشق‌بازی کنیم ‫- چی؟
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫حتی واسه تو؟ ‫آخه کره شمالی؟
‫خیلی‌خب، دیدار غافلگیر کننده ‫با مامان رو چی می‌گی؟
‫و هی، باید جریان ریک رو هم بکشم وسط؟
‫به ریک گفت وقت می‌‌خوام
‫چون هنوز نمی‌خواستم برم خونه
‫من و ریک داریم یه‌مدت از هم زندگی می‌کنیم
‫- صبر کن، صبر کن، چی؟ ‫- می‌خوای بدونی؟
‫اختلال وسواس فکری‌ عملیم داره بدتر می‌شه
‫و از کوره در رفتم، خب؟ ‫شب سال نو از کوره در رفتم
‫یه روز صبح، آب پرتقال رو ریخت زمین
‫و سرش داد زدم
‫تو صورتش داد زدم، و باید...
‫قیافه‌اش رو می‌دیدی
‫واسه همین اومدم لس آنجلس
‫به‌جای این‌که با مشکلاتم سر و کله بزنم،
‫در عوض واسه تو کار کردم
‫- الان خوشحالی؟ ‫- نه، دقیقا خوشحال نیستم
‫می‌شه توافق کنیم که منتظر نشینیم
‫قبل این‌که یکی‌مون از هم بپاشه
‫- به همدیگه کمک کنیم؟ ‫- باشه
‫- خانم باودن ‫- هیس!
‫اگه شما رو ترسوندیم عذرخواهی می‌کنیم
‫فقط می‌خوایم درباره دوست خوبمون، ‫خانم بریسکو، سوال بپرسم
‫بیا صحبت کنیم
‫- چیکار کنیم؟ ‫- خیلی‌خب، هیس
‫- چیکار کنیم؟ ‫- تکون نخور. همین‌جا بمون
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫- اینو بگیر ‫- واسه چی؟ نمی‌خوامش
‫بگیرش
‫فکر کنم اگه همین‌جا بشینیم، ‫راحت بلا سرمون بیارن
‫من...
‫اگه این ماشینه بنزین داشته باشه،
‫فکر کنم بتونم حواسشون رو پرت کنم
‫شاید نقشهٔ کوچولوی دیوی اشتباه پیش بره
‫و به کشتنت بده
‫مشکل حل شد
‫خدای من، صورتتو بپوشون
‫صورتتو بپوشون. ‫صورتتو بپوشون.
‫- اوه! خدای من ‫- خیلی‌خب، فرار کن! فرار کن
‫- چی؟ ‫- بجنب، بجنب
‫دیوی، آروم باش. ‫موفق شدیم
‫- می‌دونم ‫- گوش کن، به اَنی پیام دادم
‫واسم شکلک جمجمه و دو تا استخون،
‫شکلک عصبانی و دست به دعا فرستاده
‫- مشکلی نیست ‫- باشه
‫- خوبی؟ ‫- آم...
‫مشکلاتی که خونه دارم،
‫دیگه اون‌قدر بد به‌نظر نمیان، ‫وقتی فرود اومدیم،
‫فکر کنم واسه دنور بلیط بگیرم،
‫البته اگه از نظر تو ایرادی نداره
‫- عیبی نداره ‫- باشه
‫فکر کنم وقتی برسم خونه خوب بشم
‫باشه
‫الان لس آنجلس خونهٔ منه. ‫دیوونگیه
‫این... ربطی به کره شمالی داره
‫که دنبالمون بودن؟
‫دیوی، زندگی من بهم ریخته‌ست
‫همه‌چی به کره شمالی‌ها مربوط نمی‌شه
‫صداتو بیار پایین
‫جریان شماره ثبت قایق چیه؟
‫چی؟
‫شماره ثبـ...
‫وقتی با جنی رفتیم نهنگ‌ها رو ببینیم
‫یه سره دربارهٔ دوست‌پسرش حرف می‌زد،
‫منم رفتم پیش یه گروه که روی پل بودن،
‫و ازشون ‫در مورد شماره‌های روی قایق سوال پرسیدم
‫شماره ثبت قایق
‫خوبه
‫یه ثانیه...
‫سلام، شین. سلام. شلام
‫سر قضیهٔ جاستین ‫هنوز از دستم عصبانی هستی؟
‫خیلی معذرت می‌خوام
‫الان به نفعته تنها باشی
‫تنهام، تنهای تنها
‫تو... کسی، لعنتی
‫ببین، می‌خوام یه تاریخ مختصر ‫واسه این صحبت بذارم
‫یه مشکل بزرگ‌تر داری
‫امروز ناظرت بهم زنگ زد ‫و درباره‌ات سین‌جیمم می‌کرد،
‫و پیش خودم گفتم ‫« همم، عجیبه »
‫و بعدش یه نامه داخلی برای یه مظنون دیدم
‫که به قتل‌های اخیر ‫مرتبط به سازمان سیا ربط داره
‫یه زن مو طلایی، هیکل لاغر و باریک، ‫سفرهای بین المللی می‌ره
‫- آشنا نیست؟ ‫- چرا
‫- شبیه منه. پس، آشناست ‫- آره
‫مثل یه بیلبورد چشمک‌زن می‌مونه که می‌گه ‫« کسی باودن رو پیدا کن »
‫شین، خوشحالم که منو باور داری ‫و قضیه رو می‌دونی،
‫ولی دات کارلسون می‌خواد بیام لس آنجلس،
‫و می‌دونه که من کاری نکردم
‫نه، الان سازمان دوستِ تو نیست
‫این یارو بنجامین ‫هم داره اعتبارتو زیر سوال می‌بره
‫و حتی اگه دات طرف تو باشه،
‫من و تو باید قبل از این‌که
‫نزدیک سیا بشی، همدیگه رو ببینیم
‫خیلی‌خب، یه چیز دیگه... ‫یکی از اسلایدهای دوربین
‫چیزه، شماره ثبت قایقه
‫آره، تازه فهمیدم
‫اگه بتونیم این قایق رو پیدا کنیم، ‫شاید بتونیم...
‫از همه‌چی جلو بیفتیم
‫درست مثل وقتیه ‫که فکر می‌کنم هم‌نظریم،
‫میای و یه حرف احمقانه‌تر می‌زنی
‫همدیگه رو دیدیم؟
‫خیلی‌خب، بهت پیام می‌دم، باشه؟
‫خیلی‌خب. خداحافظ. خداخافظ
‫- دلم نمی‌خواد بدونم، نه؟ ‫- نوچ
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.