....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫برنامه داری که چه حرفی بزنی؟
‫پیتر مُرده. ‫این مرد هم یه شیاده.
‫نشریه هم داریم.
‫کاترین لعنتی کبیر رو هم داریم، ‫زن سرنوشت.
‫زنی با هوش و ذکاوت.
‫نهفته در بدنی خوردنی.
‫مهم عقلشه فاحشه. ‫تو همش تو فکر کُسی نه؟
‫انگار دو تا گربه رو انداختی توی یه سطل.
‫فکر می‌کردم وقتی دو تا زن ‫به یک مرد می‌دن به هم نزدیک می‌شن.
‫گریگور اون حرکت دوانگشتی رو ‫با صدای لرزیدن می‌ره؟
‫جواب واضحه.
‫خودم یادش دادم.
‫توی جشن سکس جمعی برای ‫درباریان شونزده ساله.
‫انجام می‌ده.
‫البته کارش...
‫یه کم عجیبه.
‫برای اون صداست.
‫انگار سربازها دارن رژه می‌رن.
‫وسط اون گرما و داغی یکدفعه، ‫بام-بام، با-دام بام
‫پام، پام، پام‌پام، پام‌پام.
‫واقعا مرد خوبیه برای سکس.
‫خواهش می‌کنم.
‫رسیدیم.
‫نمی‌دونم دیگه چی بگم.
‫حرف خودش باید بیاد. ‫شاید هم نیاد.
‫میاد.
‫کسی پورنج نداره بخورم؟
‫دلم پورنج می‌خواد.
‫- با چشم‌هات بُکُن‌شون. ‫- معلومه این حرفو می‌زنی.
‫«کبیر»
‫«داستان گاه‌گدار حقیقی»
‫«سرنوشت»
‫راه بیفت!
‫وای لعنتی، چه خبر بود.
‫جنده‌ی آلمانی عوضی!
‫جنازه‌ات رو می‌ندازم ‫جلوی پای پیتر!
‫ممنون.
‫فکر کردی اونو نشونه گرفته بودم؟
‫تو خوبی؟
‫واقعا از من بدشون میاد.
‫ممنون که خیالم رو راحت کردین.
‫فایده‌ای نداشت وقتی دیگه حرف نزدم ‫و شروع کردم گریه کردن.
‫اون‌ها ضعف رو حس کردن.
‫برای پیتر!
‫یه نفر داره کنار کالسکه می‌دوئه.
‫با تیر بزنمش یا صبر کنم خسته شه؟
‫بزنش.
‫دیدین؟ با شما هم می‌شه کنار اومد.
‫نمی‌تونم بهش فکر نکنم.
‫چون که چندروزه اینجاییم.
‫و دیگه داریم به همدیگه خنج می‌ندازیم.
‫من نتونستم مردم خودم رو بکشم اگنس. ‫واقعا تحسین برانگیزه.
‫اوهوم. متوجهم.
‫به جز اون قسمتی که دیگه ‫چیزی نمونده بود سوئد رو پس بگیریم
‫و تو یهو از ترس جفت کردی ‫تحمل دیدن خون رو نداشتی.
‫حالا توی اتاقمون قایم شدیم،
‫و هر بار که چنگال دست می‌گیرم،
‫می‌خوام فرو کنمش توی چشمت.
‫گفتم هم رو خنج می‌ندازیم!
‫ببین باید بریم بیرون. ‫یه اتفاق تخمی‌ای داره میفته.
‫فکر نکنم.
‫اگه می‌خواست ما رو بکشه ‫تا الان کشته بود.
‫درسته. اون نمی‌خواد ما رو بکشه، ‫ولی بقیه شاید بخوان.
‫من حس خوبی دارم.
‫و فکر کنم هنوز هم هیوگولند ‫توی گزینه‌هامون هست.
‫ایده‌ی آینده‌نگر.
‫آینده خود منم. می‌دونم.
‫فقط نه اونجوری که انتظار می‌رفت.
‫من یک شاه پیر نیستم، من...
‫یه چیز دیگه‌ام.
‫به طرز عجیبی حس خوبی دارم.
‫انگار آینده‌ی جدیدی رو ‫باید انتخاب کنم.
‫ازت متنفرم.
‫امکان نداره. بیا بریم.
‫هیوگو.
‫چی‌کار می‌کنیم؟
‫- می‌ریم پیش پیتر. ‫- پیتر مُرده.
‫- مُرده. ‫- ظاهرا آره. مرده.
‫اون می‌گه مرده. ‫ولی جسدی نیست.
‫ظاهرا الیزابت تصمیم گرفته ‫پسش نگیره.
‫به نظر من پیتر لعنتی اون بیرونه.
‫بدلشه تاتیانا. منطق اینو می‌گه.
‫وقتی این شورش شروع شد ‫پیتر اینجا بود.
‫اون اینجا بود؟
‫یا بدلش بود چون اون زن ‫می‌خواست لاپوشونی کنه؟
‫لعنتی.
‫جالب شد.
‫به چیزهایی فکر کن ‫که نمی‌خوان فکر کنی آرکیدی.
‫- نمی‌دونم معنیش چیه ولی... ‫- معنیش اینه بیا بریم.
‫بریم پیشش.
‫پوگاچوف مسکو رو گرفته.
‫باشه ممنون.
‫باشه ممنون؟ ‫شنیدی چی گفتم؟
‫شنیدم. ‫پوگاچوف مسکو رو گرفته.
‫لعنتی. کاترین.
‫شلیک کن پتروف.
‫باشه. سر یا کون؟
‫یکیشون سر یکیشون کون.
‫یکی باید بهش کمک کنه.
‫یکی نه. فقط من.
‫من که باید به مکسیم غذا بدم.
‫عجیبه ولی خوبه.
‫الیزابت؟
‫باید پاول رو منصوب کنیم.
‫اون پسر پیتره، کاترین هم ‫توی مشکله.
‫باید یه کاری کنیم.
‫سعی نکن منو بازی بدی.
‫مگه دارم اشتباه می‌کنم؟
‫تموم شد؟
‫چی‌کار داری می‌کنی؟
‫جوری که فکر می‌کنی نیست. ‫بازیه.
‫هیچکدوم پر نیستن؟
‫خب یکی‌شون باید باشه.
‫این بود. جالبه.
‫حالت خوبه؟
‫راستشو بگم کمی نگرانتم.
‫اما نمی‌دونم برای چی.
‫خنده نداره.
‫چه خبر شده؟
‫تو واقعا متوجه سنگینی موقعیتی که ‫توش قرار داری نیستی. بعدم این کار؟
‫باید خودتو جمع کنی.
‫- سعی می‌کنم. ‫- با گذاشتن اسلحه رو سرت؟
‫یه امتحانه.
‫من اومدم روسیه، و یه چیزی حس کردم.
‫یه سرنوشت.
‫یا یه داستانی که برای خودم ‫تعریف کردم.
‫یه هذیون برای فرار از این حقیقت که ‫وقتی اومدم اینجا پیتر دوسم نداشته.
‫پس اگه سرنوشت باشه، ‫هیچوقت تفنگ اشتباه رو برنمی‌دارم.
‫این دیوونگیه.
‫اگه سرنوشت من اینه، ‫پوگاچوف پیروز نمی‌شه.
‫اما اگه هذیون باشه، ‫مردم از من متنفر می‌شن.
‫تق.
‫اون هم پیروز می‌شه.
‫می‌خوام انقدر محکم تکونت بدم
‫تا شاید عقلت بیاد سر جاش.
‫می‌دونم الان اصلا زمان مناسبی ‫برای این بحران وجودی نیست.
‫مثل اردکی که دارن نوکش می‌زنن تا بمیره، ‫و براش سوال می‌شه به منقارش نیاز داره؟
‫معلومه که نیاز داره!
‫ولی این درون منه.
‫یا شاید، بودنش رو حس نمی‌کنم.
‫پیتر رو ببین.
‫یه داستانی داشت راجع‌به سرنوشتی که ‫قرار بود داشته باشه، اما درست نبود.
‫اون داستان هذیونی بود ‫که باعث مرگش شد.
‫تو اون نیستی.
‫چیم فرق داره؟
‫تو یک سرنوشتی داری.
‫جالبه. ‫و درست هم هست طبق اتفاق تفنگ‌ها.
‫پاول کجاست؟
‫- جاش امنه. ‫- همش همینو می‌گی.
‫نمی‌خوام اون وارد این بازی بشه.
‫اون توی این بازی به دنیا اومده. ‫ماها راه فرار نداریم.
‫چه سیب خوبیه.
‫باید منصوبش کنیم.
‫نه.
‫- عصبانی‌ای؟ ‫- دارم می‌لرزم.
‫مثل سلطنت تو.
‫پوگاچوف داره خودش رو جای پیتر ‫جا می‌زنه و به تو می‌گه نامشروع.
‫باید پاول رو منصوب کنی، ‫جزء این تبار شو.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫امشب لباس‌هاش رو توی مسکو ‫آویزون می‌کنه.
‫وقت فکر کردن نداری.
‫بذار بهت کمک کنم، ‫چون من می‌دونم.
‫ظاهرا همیشه می‌دونی.
‫چرا این صندلی، سرنوشت تو نیست؟
‫تو توی همه‌ی کارها واردی.
‫اون برای من نیست.
‫تو به این مردها خدمت می‌کنی. ‫چرا تو نباشی؟
‫چون توی خودت نمی‌بینیش ‫یا تاحالا فکرش رو نکردی؟
‫برای خودت داستان بافتی؟
‫کاترین، نمی‌خوام به چیزی جز ‫زنده‌موندن تو فکر کنم
‫و این که هر بار سرمون رو کردیم بیرون ‫نبینیم یه سری دارن حمله می‌کنن
‫تا بیان گردن‌های سفید و ‫متحیرمون رو ببرن.
‫پاول رو منصوب کن و برو سراغ ‫پوگاچوف.
‫همه فکر می‌کنن اون پیتره.
‫یعنی اگه بکشمش ‫فکر می‌کنن شوهرم رو کشتم؟
‫نمی‌خوام داستان پاول اینجوری باشه.
‫یا داستان پیتر.
‫می‌خواست میراث داشته باشه.
‫نباید میراثش این باشه.
‫خدا.
‫سخته نه؟
‫بدون اون باشی؟
‫هرجایی که اون نیست همینه.
‫یعنی...
‫هر جایی.
‫آره.
‫مریل، منو باز کن!
‫تو همسر خیلی بدی هستی.
‫فکر جونتم.
‫باید جبران کنم.
‫ادعا کردم اون‌ها رو من کشتم، ‫حالا شبیه احمق‌ها شدم.
‫شبیه احمق‌ها هستی.
‫باورم نمی‌شه.
‫فکر می‌کردم به عنوان یک زوج ‫به جاهای خوبی رسیدیم.
‫باید یادآوری کنم که تو بچه‌ای؟
‫من شوهرتم و باید بهم احترام بذاری!
‫ازت ممنون می‌شم که منو باز کنی عزیزم.
‫مریل!
‫- اوه تو عالی‌ای. ‫- مثل اون!
‫تاتیانا، تو مثل ابریشمی.
‫اوه آره آره! ‫تو همیشه منو می‌خواستی!
‫آره همیشه تو رو می‌خواستم، ‫تو مثل هلو و بستنی توی تابستونی.
‫اوه آره. از خوراکی‌ها حرف بزن! ‫آره آره!
‫اوم...
‫- تو مثل قارچی. ‫- اوه آره!
‫- استراگانوف. ‫- آره آره!
‫مثل سوفله!
‫کسی پیتر... ‫امپراتور پیتر رو ندیده؟
‫آه!
‫آرکیدی!
‫بهترین دوست و یار من.
‫چه دورانی با هم داشتیم.
‫آره. دوستتم.
‫بچه‌ها، چی باید بگیم؟
‫پیتر! پیتر! پیتر!
‫اون بیرون ازش متنفرن.
‫پوگاچوف الان توی مسکوئه.
‫میان سراغمون و باهامون ‫مهره‌ی شطرنج درست می‌کنن.
‫اگه توی مسکو باشه، ‫ما بعدی‌ایم.
‫برای همین مثال شطرنج رو زدم. ‫متوجه نشدی؟
‫گریگور؟
‫- گریگور، گوشت با منه؟ ‫- دارم به پاول فکر می‌کنم.
‫آره، همه‌مون به پاول فکر می‌کنیم.
‫باید منصوبش کنه.
‫اون اینو نمی‌خواست. ‫هیچکس منصوبش نمی‌کنه.
‫مریل داره میاد.
‫گفتم شاید وسط صحبت‌های ‫خیانت‌آمیز و هیجانی‌تون،
‫هشدار نیاز باشه.
‫انقدر گوش وای نستا!
‫راستش خانم دیمووا، ‫احساسات شما...
‫- اوه! ‫- متشکرم پترا.
‫اوه، ازم تشکر خواهید کرد.
‫واقعا باهاش به جای بدی رسیدم.
‫گریگور.
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫داریم صحبت می‌کنیم. ‫زن و شوهرها با هم.
‫- با مکسیم حرف بزن. ‫- من جونت رو نجات دادم.
‫- جدی؟ ‫- تو زندگیم از خیلی چیزها پشیمونم.
‫فکر کنم بزرگترینش همین باشه.
‫- گریگور. ‫- من خیلی درگیر این چیزها نمی‌شم.
‫نمی‌تونیم بیخیال این بشیم.
‫فکر کنم می‌تونی، ‫به عنوان کسی که از بیرون نگاه می‌کنه می‌گم.
‫ساکت شو! گریگور.
‫همه حرف می‌زنن.
‫ولی خب حرفه دیگه.
‫باد هواست، برای من دیگه ‫هیچ اهمیتی نداره.
‫پیتر مُرده. ما زنده‌ایم.
‫برای من دیگه همه مردن.
‫دیگه به هیچکدومتون اهمیت نمی‌دم.
‫وای. بعضی وقت‌ها که میخ می‌بینه ‫خوب چکش می‌شه.
‫غیرقابل پیش‌بینی بودنش منو خیس می‌کنه.
‫تو رو گفت. منو نگفت.
‫واقعا؟
‫برای همین داری بغض می‌کنی؟
‫می‌تونی گورت رو گم کنی؟
‫نه. چون اینجا با شوهرم زندگی می‌کنم.
‫آخ!
‫ولش کن!
‫همونجا بمون.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نیازه بگم برای چی؟
‫زود باش پس.
‫صبح بخیر پاول. ‫خوب خوابیدی؟
‫اینو نخور. ‫کلی چیز میز دارم.
‫ترشی فندق، سینه‌ی کبوتر،
‫یه کم پنیر که مزه‌ی کون می‌ده، ‫پدرت خیلی دوست داشت،
‫با کمی شیروُدکا.
‫اوه.
‫هورا.
‫تو اینجا جشن بگیر. ‫آهان.
‫پدرت خیلی به موسیقی علاقه داشت.
‫حتما دلش می‌خواسته تو هم ‫مثل خودش بشی.
‫تو بخور منم می‌نوازم.
‫پیتر! پیتر! پیتر!
‫یک پیروزی دیگه دوستان!
‫هورا!
‫ما به پیروزی ادامه می‌دیم
‫چون من امپراتور واقعی روسیه‌ام،
‫خدا منو انتخاب کرده!
‫هورا!
‫کاترین به زودی نابود می‌شه،
‫چون ثابت کرد که مامورِ شیطانه.
‫هیچکس به اندازه‌ی یه نفر ‫نمی‌دونه اون چه هیولاییه،
‫اون یه نفر بهترین دوست من، ‫آرکیدی واسیلوویچه!
‫واقعا از اعماق قلبم خوشحالم که ‫پیش بهترین دوستم برگشتم، پیترِ سوم!
‫هی، باید جشن بگیریم!
‫برای فردا، با هزاران نفر از برادرهامون ‫دور هم جمع می‌شیم
‫و این کشور لعنتی رو پس می‌گیریم.
‫بلند شو کون گنده!
‫هورا!
‫همه لباس‌های قشنگ می‌پوشن
‫و منم هر کسی که دلش بخواد رو می‌کُنم.
‫من می‌خوام!
‫آخ.
‫ژان پیر کجاست؟
‫کسی کرپ می‌خواد؟
‫من یه کم ناراحتم.
‫گفتی فقط یه بار.
‫این یه کار سیاسیه آرکیدی.
‫جورجینیا برای گریگور این کارو کرد، ‫من برای تو این کارو می‌کنم.
‫می‌دونی که خودش نیست؟
‫آره. فکر کنم.
‫ولی بالاخره شماره دو شدیم، ‫قابلی نداشت.
‫پیش‌غذا، جگر چرب، صدف،
‫با آب پیاز قرمز،
‫آرکیدی، بقیه‌ی منو رو با ژان پیر پیش ببر.
‫بله حتما پیتر.
‫هورا.
‫هوم.
‫پدرت خیلی خاص می‌نواخت، ‫متاسفانه نمی‌تونم اجراش کنم.
‫تو اون شیرینی رو هیچوقت حس نمی‌کنی.
‫کُس.
‫آه!
‫هورا پاول!
‫هی!
‫شیروُدکا بخور.
‫آره. آره!
‫هوم.
‫چه لخته‌های خون عالی‌ای.
‫خوشحالم خوشت اومده.
‫یه چیزی برای دردم بِده.
‫ودکا جواب نیست.
‫چرا نزنم بکشمت؟
‫بانمک بود.
‫روزی سه تا از این‌ها بخور، ‫یه ماه دیگه خوب می‌شی.
‫چی؟
‫نه. پدرم هم همین مرضو داشت.
‫فوت کرد.
‫هوم. چند ساله که این بیماری ‫درمان شده.
‫اگه نشریه‌های من رو می‌خوندین، ‫متوجه می‌شدین.
‫ولی کسی می‌خونه؟ نه.
‫- اوه. ‫- اوه. فهمیدم.
‫فکر کردی داری می‌میری ‫ریدی تو همه‌چی.
‫حالا پیتر مرده و تو دیگه ‫یه سرباز نیستی.
‫نتیجه‌ی اخلاقی: نشریه‌ی من رو بخونین.
‫غافلگیر شدم تو رو نکشته، ‫و هیوگو رو،
‫اما به نظر من حال خودش هم خوش نیست.
‫فکر می‌کنی الیزابت باهام ازدواج می‌کنه؟
‫- تو چی گفتی؟ ‫- تو خیلی وقته اون و پیتر کبیر رو می‌شناسی.
‫من نمی‌میرم؟
‫آره اون که تموم شد ‫رفتیم سر موضوع بعدی.
‫فکر می‌کنی اون مرد رو دفن می‌کنه؟ ‫برام سواله.
‫اون خدا بود، مرد نبود.
‫هوم، برای زگیل تناسلی پیش من اومد، ‫می‌دونم مَرده.
‫وای!
‫حس احمق‌ها رو داری.
‫آره.
‫براش دوایی ندارم.
‫آره. جون.
‫های! هوی!
‫نمی‌میرم. نه.
‫اوه.
‫نمی‌میرم.
‫آخ.
‫نمی‌میرم.
‫خودمو می‌زنم به اون راه که ‫ندیدم چقدر از زبونت استفاده کردی.
‫ظاهرا پیتر قلابی مسکو رو دست گرفته.
‫به شدت حس می‌کنم...
‫- دژاووئه؟ ‫- برای تو هم هست؟
‫هوم.
‫لعنتی.
‫ما یه دوست می‌خوایم.
‫می‌دونی توی دربار کی رو نباید بکشی؟
‫کسی که به درد می‌خوره؟
‫خب، نمی‌تونیم بریم سراغ کاترین چون اگه ‫ما رو یادش رفته باشه،
‫به محض این که نگاهمون کنه ‫یادش میاد قرار بود سرمون رو ببره.
‫برداشت خوبی از شرایطه. ‫خب...
‫دیگه چی‌کار می‌شه کرد؟
‫ایراد که ندارم؟
‫چندتا داری.
‫هم مشکل خم کردن زبونت هست،
‫هم اینکه تنوع به خرج نمی‌دی زبونت رو ‫بچرخونی تا یکنواخت نباشه،
‫و حس دیگه‌ای رو توم برانگیخته کنی ‫تا من به اوج برسم.
‫اوه.
‫اما مسئله این‌ها نیست.
‫مسئله... کاترینه.
‫این شورشه، منم، پیتره، ‫پاول کجاست؟
‫به نظرت با گوشت باسن من برای ‫کازاک‌ها استیک درست می‌کنن؟
‫این هم روش مردن عجیبیه‌ها.
‫آره. راستش می‌خواستم بعد از ‫ارگاسمت ازت خواستگاری کنم.
‫- چی؟ ‫- فکر نکنم الان وقتش باشه.
‫هیچوقت وقتش نیست، ‫اگه فکر می‌کنی مشکل زمانه.
‫شاید باشه.
‫نیست.
‫شاید باشه.
‫شاید این حفره‌ی سیاه درونت
‫با عشقِ یک پزشک خوب پر بشه.
‫من فقط یک بار عاشق می‌شم.
‫پیتر کبیر مرده. تو زنده‌ای.
‫من زنده‌ام.
‫اگه بتونم مشکل چرخش اون پایین رو حل کنم، ‫و درست تا کنم زبونم رو،
‫فکر کنم دیگه مشکلی نباشه.
‫- اوع بد موقع اومدیم؟ ‫- نه.
‫ممنون وینودل، می‌تونی بری.
‫به حرفی که زدم فکر کنین.
‫نمی‌کنم.
‫هیوگو، پات چطوره؟
‫به طرز فجیعی درد داره.
‫چه عالی.
‫ما به چیزی که می‌تونیم به روسیه بدیم ‫فکر کردیم.
‫مرگ با دستان خودت گزینه‌ی مناسبیه.
‫متاسفانه، ظاهرا کاترین راجع‌به ‫برگشت شما دو دله.
‫می‌ذاره زنده بمونیم؟
‫ممکنه برای طولانی‌مدت نباشه. ‫اون تو شرایط عجیبیه.
‫مشکلات تخمی زیادی داره. ‫یه شورش.
‫خب. چی فکر می‌کنین؟ ‫من تجربه داشتم، بهش فکر کردم.
‫کس دیگه‌ای توی این کاخ ‫تجربه‌ی شاهانه نداره درسته؟
‫یک شاه شکست‌خورده.
‫چاله‌چوله‌ها رو یاد گرفتم. ‫می‌دونم کجا نباید اشتباه کرد.
‫بعدشم، سرگرم‌کننده، راهبردشناس باهوش، ‫بسیار زیرک، دستبر به ارتش روسیه.
‫زیاد روش نمی‌مونم.
‫نقطه ضعفه ولی ارزش گفتن داره.
‫همچنین، یک عاشقِ نیمه‌قدرتمند.
‫که این مورد ثبات کافی نداره.
‫در هر صورت، می‌دونم وینودل ‫خواسته‌هاتون رو برآورده نکرد،
‫و می‌شه گفت که من آدم زبون‌بازی‌ام ‫و اون پایین هم برای خودم استادم.
‫مردی مثل من به کارتون میاد.
‫راستش درسته.
‫عالی شد. ‫خب کُس بخورم یا چی؟
‫- برو دنبال پاول. ‫- خیلی هم عالی.
‫اگنس، تو می‌تونی بمونی.
‫گیرش می‌ندازیم ‫و کارمون رو انجام می‌دیم.
‫سوال اینه پتروف، ‫چطور گیرش بندازیم؟
‫خب، دوتا چیز.
‫با گیر انداختنش مخالفم.
‫باعث می‌شه مردمش برانگیخته بشن ‫و به سن پترزبورگ حمله کنن و آزادش کنن.
‫این قابل مذاکره نیست.
‫تو ذهنت مخالف باش، ‫به زبون نیارش.
‫توی مسکو یه گردهمایی داره.
‫به جای یک حمله‌ی گسترده ‫که نتیجش بشه یک قتل عام برای ما،
‫شبه‌نظامی‌ها، حیوانات گذرنده، ‫و چوب‌شور فروشی‌ها،
‫باید توی صحنه تنهاش کنیم ‫و با تک‌تیرانداز بزنیمش.
‫باید جلوی مردم بمیره.
‫هیچکس هم نباید بفهمه ما زدیم، ‫یا خودی‌ها زدنش.
‫دستورات من چی می‌شه اونوقت؟
‫با پیشنهادات وظیفه‌شناسانه‌ ‫و زیرکانه‌ی من مُلغی می‌شه.
‫خیلی اعتماد به نفس داری.
‫آره که داره.
‫بخشیش برای اینه که ‫من خیلی جذابم
‫زندگی برام راحت‌تره، ‫مطمئنم که می‌دونی.
‫من از بچگی دورم پر از موقعیت ‫و کُس بوده
‫همش رو پای خودم می‌نوشتم، ‫ولی یه روز برام سوال شد.
‫برای همین یه روز از توی دره ‫رفتم سوسن چیدم، و صورتم دون‌دون شد،
‫و چشم‌درد گرفتم تا چندماه، ‫و طبق پیش‌بینی، کُس‌ها ته کشیدن.
‫فکر می‌کردم با زیرک بودن و منظم بودن ‫افکارم، بیشتر از این‌ها نصیبم بشه.
‫و از طرفی، یه آدمِ بی‌عرضه
‫همین اواخر نامزدم رو کَرده، ‫همین.
‫از بحث منحرف شدیم.
‫من با نقشه‌ی کشتن پتروف موافقم، ‫بزنیمش زمین.
‫یه چیزی بپرسم پتروف؟
‫وقت‌هایی که توی نبردی، ‫گلوله از بیخ گوشت رد می‌شه،
‫مردم دور و ورت می‌میرن، ‫خودت هم ممکنه بمیری، نظرت چیه؟
‫مرگ حتمی، قضا، سرنوشت؟ چی؟
‫خوش‌شانسی. ‫خرشانسیِ تخمی.
‫واقعا؟ ‫من به خوش‌شانسی اعتقاد ندارم.
‫می‌دونم نمی‌خواستین من رو ببینین.
‫هنوزم نمی‌خوام.
‫من واقعا متاسفم. من...
‫یه عوضی پیر و احمق بودم،
‫همش فکر این بودم که کی باید باشم، ‫و چجوری باید بمیرم،
‫و...
‫شما رو نا امید کردم.
‫و بقیه‌ی عمرم از کارم پشیمونم.
‫فکر می‌کردم دست قضا، ‫آخرین ضربش رو به سر این اسب پیر زده.
‫اما، معلوم شده که باقی عمرم ‫قراره خیلی خیلی طولانی باشه،
‫من نمی‌میرم.
‫از این به بعد همه باید نشریه‌های ‫وینودل رو بخونیم
‫و الکی برای خودمون غصه نخوریم.
‫خرشانسیِ تخمی.
‫شاید هم منطقِ مراجعه به دکتر.
‫چقدر عالی.
‫در هر صورت، ‫خبر خوشحال‌کننده‌ای بود.
‫خوشحالم که شما از شنیدنش ‫خوشحال شدین.
‫شنیدم پوگاچوف مسکو رو گرفته.
‫می‌دونم باید چی‌کار کرد.
‫خوشحالم براتون جناب، ‫اما تصمیمش رو گرفتیم.
‫بذارین این نقشه رو من براتون بریزم. ‫باید زنده بگیرینش.
‫به همه بفهمونین که پیتر نیست،
‫اون احمق فرومایه، ‫یک سوسکِ کازاکیه.
‫جونش رو در ازای یک بازدید نگیرین،
‫بازدیدی که توش اعلام می‌کنه ‫پیتر سوم نیست
‫تا هر چیزی که هم زده رو ‫از هم تفکیک کنه.
‫نظر منم همینه.
‫پر از حفره است.
‫پتروف، نقشه‌ی ولمنتوف رو پیش می‌بریم.
‫اون احمق کازاکی باید زنده بمونه، ‫این شورش باید برپا باشه.
‫سر که نباشه، تَن نمی‌دونه کجا بره.
‫اگه توی گردهمایی بکشیمش ‫همه فکر می‌کنن پیتر بوده.
‫این داستان همیشه باقی می‌مونه ‫و برای پاول سوال می‌شه.
‫- درسته. ‫- نقشه‌ی ولمنتوف رو پیش می‌بریم.
‫پتروف، عملیش کن.
‫خب، نقشه‌ی خودمه، ‫خودم عملیش می‌کنم.
‫ایشون رئیس ارتشه.
‫خوشحالم که زنده‌ای.
‫بله.
‫برو.
‫اخبار مسکو توی دربار به جون همه ‫رعشه انداخته.
‫باید باهاشون صحبت کنی و آرومشون کنی.
‫امیدوارم وقفه‌هام طولانی نشه ‫و گریه نکنم.
‫اعتقاد به سرنوشتت تو رو ‫به کشتن می‌ده.
‫شایدم نده.
‫با شنیدن این حرف‌ها، ‫به نظرم نقشه‌ی پتروف بهتر بود.
‫تو می‌خوای پوگاچوف رو بکشی ‫چون تو رو یاد پیتر می‌ندازه.
‫اصلا منو یاد پیتر نمی‌ندازه.
‫اون هم زشته هم اوباشه.
‫خب، مشخصا اون داره حرف می‌زنه ‫و مردم دارن گوش می‌دن.
‫منظورت چه حرف‌هاییه؟
‫آره مریل منظورت چیه؟
‫اون یه چیزی داره.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫من...
‫یه خدمتکار بودم.
‫بعضی وقت‌ها که رد می‌شد ‫مسیرمون به هم می‌خورد.
‫خبر نداشتم.
‫منم همینطور.
‫بگو مریل.
‫داستان بزرگی نیست. ‫اون یه چیزی داره. همین.
‫شیوه‌ی بیان یا هر چی.
‫و مردم هم حتما واکنش نشون می‌دن، ‫اما این نقشه رو دوست دارم.
‫نکته‌ام همینه.
‫من هم شیوه‌ی بیان دارم.
‫مشامت رو پر از بوی پاول کن سگ خوب.
‫بهترین سگ جسدیابه.
‫زنده‌ها رو هم پیدا می‌کنه؟
‫تاحالا امتحان نکردم.
‫سگ جسدیاب می‌خواین چی‌کار؟
‫این یه امر خصوصیه.
‫فردا پسش بدین.
‫جسدهای زیادی قراره ‫توی دربار باشه، به لطف اون جنده.
‫می‌تونم چند تا چیز بگم؟
‫می‌دونم مردم نگرانن، ‫و کمی حال و هوای ترس همه‌جا رو گرفته
‫از اتفاقاتی که توی مسکو داره میفته.
‫ولی می‌خوام بدونین که هر اتفاقی بیفته، ‫اتفاقیه که میفته.
‫ما یه نقشه داریم.
‫این آقا، پوگاچوف...
‫بعد از من تکرار کنین: ‫«پوگاچوف پیتر سوم نیست».
‫این نکته‌ی مهم رو همه‌ی ‫کشور باید بدونن.
‫اون گیر میفته، و تهدید از زندگی ماها ‫برداشته می‌شه.
‫ما پیروز می‌شیم.
‫ممنون جورجینیا. خوب گفتی.
‫چطوره در آرامش کیک و چای بخوریم،
‫چون تهدید خیلی کمی رومونه.
‫برای کاترین کبیر!
‫هورا!
‫داره مستقیم بهم نگاه می‌کنه.
‫هنوزم داره نگاه می‌کنه.
‫آخ.
‫هیوگو و اگنس و یک سگ.
‫می‌تونیم بگیم که چقدر ‫برای پیتر متاسفیم؟
‫برای من یک پادشاه برادر بود.
‫تصمیمات خودش رو گرفت.
‫شما هم تصمیم گرفتین که ما رو نکشین.
‫خوشحال می‌شیم دقیق بدونیم.
‫فکر کنم باید بکشم.
‫ولی مگه، تقصیر شماهاست؟
‫شما خواستین کشورتون رو پس بگیرین، ‫پیتر هم می‌خواست احترامش رو پس بگیره،
‫من هم می‌خواستم همسرم رو ‫زنده پس بگیرم.
‫هیچکدوم موفق نشدیم.
‫پس، همه باید رنج بکشیم.
‫ممنون اسمولنی. لطف کردی.
‫اوم!
‫مزه بادوم می‌ده.
‫به منم می‌دی؟
‫البته.
‫اسمولنی احمق.
‫اگه می‌خوای تهمت بزنی که ‫اپراتور رو مسموم کردم در اشتباهی.
‫طعم بادوم؟ آرسنیکه.
‫همه اینو می‌دونن.
‫چرا اونو نمی‌کشی؟
‫چون باهوش‌تر از این حرف‌هام.
‫سلام شوهر کوچولو.
‫چه خوب. لطفا منو باز کنین.
‫- تازه عروس دومادها از این کارا می‌کنن. ‫- آره؟
‫یادته منو توی کمد حبس کردی
‫و هر ساعت یه میخ می‌کوبیدی روش؟
‫یه دفعه یه میخ اومد جلوی چشمم! ‫خیلی...
‫شدید بود.
‫سکسی که بعدش داشتیم.
‫یه بحث کوچیک پیش اومده.
‫منو باز کنین.
‫آدم نباید تو زندگی زناشویی بقیه ‫دخالت کنه.
‫من جیش دارم.
‫پاول پیش اونه؟
‫شاید. بازم کنین تا بگم.
‫یا بگو یا این سگ صورتت رو ‫گاز می‌گیره.
‫نه.
‫خداحافظ.
‫تو چقدر نازی!
‫ممنون.
‫عالیه.
‫- حالش خوبه؟ ‫- خوبه.
‫برمی‌گردم پیشش الان.
‫الیزابت دنبالش می‌گرده.
‫بقیه هم همینطور.
‫- تو خوبی؟ ‫- آخ...
‫برای آرسنیکه.
‫آرسنیک؟
‫قبل از این که بری یه داستان ازش بگو.
‫یادمه بعد از اون شام شکنجه‌آور،
‫برای اولین بار گفت که دوستت داره.
‫و اومد به اتاق من، داشت می‌لرزید، ‫چون تاحالا همچین حسی رو تجربه نکرده بود.
‫تا چند روز بعدش چیزهای مختلفی رو ‫به خورد من می‌داد.
‫همه‌چی انگار...
‫براش تیزتر شده بود،
‫انگار جنگل ضربان داشت، ‫و صدف‌ها موج دریا شده بودن.
‫نمی‌دونم.
‫گفت که دنیای گذشته‌ای می‌شناخت رو ‫از خاطر برده
‫و با این دنیای درخشان جایگزینش کرده.
‫داستان خوبی بود.
‫پیش وینودل نمی‌ری؟
‫بخوابم خوب می‌شم.
‫شایدم نشم.
‫به پاول بگو دوسش دارم.
‫تو پوگاچوف رو می‌شناسی.
‫چجوری اینکارو کرده؟
‫منظورت چیه؟
‫هزاران نفر رو تهییج کرده تا جونشون رو ‫به خطر بندازن و پشتش وایسن.
‫یه جورایی احمق بود.
‫مریل گفت شیوه‌ی بیان داره.
‫مریل از کجا می‌دونه؟
‫من دیگه برم.
‫اون سگ لعنتی کجا رفته؟
‫لعنتی! گریگور. ‫تو رو می‌کشه.
‫مشکل داریم.
‫آره، اسلحه است.
‫خیلی تیزهوشی.
‫سلام. منم.
‫چند تا نکته...
‫خرخره‌ات رو تبدیل به نی نوشیدنی می‌کنم.
‫شاید با هم دوست بشیم.
‫دوست؟ کسخل شدی؟
‫هر دو عزاداریم.
‫دوستمون مرده.
‫من به شخصه احساس گناه عجیبی دارم.
‫چون تقصیر توی گوه بوده!
‫شاید بوده باشه.
‫جالب شد.
‫دیدی. رفاقته و چالش‌هاش. ‫خیلی عالیه.
‫یه چکش برمی‌دارم و جمجمه‌ات رو ‫آروم‌آروم خرد می‌کنم.
‫باشه. آماده‌ی حرف شنیدن نیستی. ‫فهمیدم.
‫ناراحتی.
‫متوجهم.
‫منم ناراحتم.
‫ولی باید هم‌زیستی رو یاد بگیریم.
‫- یا اینکه... ‫- خوشم اومد.
‫زنده زنده بسوزونمت!
‫همیشه ازت خوشم میومد.
‫آی!
‫پاول همه چیزه. پاول همه‌چیزه...
‫لعنتی!
‫تو اونو دیدیش، نه؟
‫- چی؟ ‫- پوگاچوف.
‫گفتی خدمتکار بودی و ‫شیوه‌ی بیانش رو دیدی.
‫آره.
‫نه. تو به یکی از گردهمایی‌ها رفتی.
‫بله، درسته.
‫دیگه بهت دروغ نمیگم.
‫ممنونم.
‫خب؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم راستش.
‫فقط...
‫لحظاتی پیش میاد که ‫حس می‌کنی درک می‌کنه.
‫هوم.
‫شاید باید این شیوه‌ی بیانش رو ببینم ‫تا متوجه بشم.
‫بریم.
‫بریم؟
‫یه کالسکه به مقصد مسکو آماده کن.
‫- بهت گفتم صبر کن! ‫- به سگه بگو.
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟ ‫باورم نمیشه همچین جسارتی کردین.
‫ببین!
‫دادش به گریگور.
‫کی رو داده به گریگور؟
‫- ممنون بابت وقتتون. ‫- پاول؟
‫من اونو نگفتم. ‫فقط اومدیم یه سلامی بکنیم.
‫چیزی نیست. اوه!
‫اوه. اوه...
‫اوه عزیزم.
‫الان که بهش فکر می‌کنم شاید ‫جنگل خیلی جای امنی برات نباشه پاول.
‫- خوبی؟ ‫- پشمالو
‫آره، پشمالو بود
‫فرار می‌کنی؟
‫آتیش رو روشن می‌کنی و بعد...
‫می‌خوام خاموشش کنم.
‫خیلی ازت عصبانی‌ام.
‫دوباره بزن.
‫اگه لذت می‌بری که نمی‌زنم.
‫هنوز میشه نجاتش داد.
‫میشه بگی نقشه‌ات چیه؟
‫من می‌کشمش.
‫عجب نقشه‌ای. ‫تواناییش رو داری؟
‫چون می‌ترسم ترجیح بدی زبونش رو بمکی ‫و پشتش قلب بکشی.
‫پاول رو برگردوندی؟
‫پس تو هم کار خودتو نمی‌کنی، درسته؟
‫بخاطر تو چیزی نمونده ‫همه‌چیز رو از دست بدیم.
‫پس بذار کارم رو تموم کنم.
‫شهوت‌انگیز بود.
‫یه سری مسائلی هست پاول.
‫بهرحال روسیه‌ست. ‫همیشه یه مسئله‌ای در جریانه.
‫تو که باید خوب بدونی.
‫کلی آدم هستن که می‌خوان بیان ‫مادرت رو بکشن...
‫برای مردی که وانمود می‌کنه پدرته.
‫همچنین، همه می‌خوان بهت مسلط باشن.
‫ولی مثل اینه که پشتت رو نشونه بگیرن.
‫خورده شدن توسط اون خرس ‫خیلی بهتره.
‫بابات نمی‌خواست اینجوری بشه.
‫پس گور باباشون. ‫از این خبرا نیست.
‫اینجا جامون امنه. خودم و خودت. هوم؟
‫هی.
‫جگر چربت رو بخور. هوم؟
‫اومدم راجع‌به زبونم نظرت رو عوض کنم.
‫با آب میوه‌ی «آقطی» درمانش کردم، ‫نرم‌تر شده و راحت‌تر تا می‌شه.
‫هیچوقت دست از تلاش برنمی‌داری وینودل.
‫یه اهل علم آزمایش کردن رو ادامه میده ‫تا وقتی فرمول رو پیدا کنه.
‫البته این رو تحسین می‌کنم.
‫با این حال، با حسرت خیره شدی ‫به مرد کبیر.
‫اینو چطور درمان کنیم؟
‫روزی که دیدمش مسیر ‫زندگیم به کل عوض شد.
‫هر چیزی که می‌خواستم ‫قربانیِ خواستنِ اون شد
‫و خواستن خواسته‌های اون.
‫آیا پشیمونی تو صدات می‌شنوم؟
‫نه.
‫ولی شاید وقتشه که مسیرم ‫رو عوض کنم. راه خودم رو باز کنم.
‫می‌تونی با من راه خودت رو باز کنی.
‫شاید.
‫اینو می‌شنوی؟
‫کیری‌مقام چهارشونه.
‫پیتر! پیتر!
‫عصر بخیر مسکو!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫ما بر موجی از جنس عشق ‫به من به اینجا قدم گذاشتیم
‫من، پیتر سوم!
‫پیتر!
‫کل شب می‌تونم به این صدا گوش بدم.
‫باید یه زنگوله اختراع کنیم ‫که به جای صدای زنگ، اسم من رو بگه!
‫دوستان!
‫گرسنتونه؟
‫بله!
‫بلدرچین با سس آیولی!
‫- پشمام. ‫- مثل رفتارهای همیشگی‌شه.
‫آره.
‫کی نمک لیمو می‌خواد؟
‫نمکش رو استفاده می‌کنه؟ ‫کسکش!
‫کاترین، تیکه‌تیکه‌ات می‌کنن.
‫من به مردمم خورد و خوراک میدم،
‫بر خلاف اون جنده‌ی شلخته‌ی ‫آلمانی صورت‌ساحره‌ای.
‫صورت‌ساحره‌ای؟
‫توسط اسقف حال حاضر ‫میاد اینجا تو روسیه،
‫اسقفی که به نظر من تحت سلطه‌ی شیطانه
‫و باید بکشیمش تا پاکی ‫کلیسای روسی رو حفظ کنیم!
‫من عاشق خدام!
‫خدا! خدا! خدا!
‫اون بلدرچین رو چقدر دوست دارین؟
‫بلدرچین! بلدرچین!
‫کسخلمون کردن؟ ‫اینا خیلی اسکلن.
‫من بهش حمله می‌کننم. ‫تو بندازش توی کالسکه.
‫یا من بهش حمله می‌کنم. ‫یاد دست‌های لرزان میفتم.
‫ببین.
‫مثل الواح موسی.
‫نمی‌توانی بکشی‌اش ولی زنده بیارش. ‫دیوانگیه.
‫دستوره.
‫دستور؟ تو نبودی که ارتش رو دزدیدی؟
‫من بهش حمله می‌کنم. ‫وایسا و تماشا کن.
‫تو می‌تونی تو کالسکه منتظر بمونی ‫من انجامش بدم.
‫راستی، این دستور بود. ‫از طرف من، رئیس ارتش.
‫احترام نظامی اجباری نیست. ‫من کارها رو جدی ولی خودمونی اداره می‌کنم.
‫پیتر! پیتر!
‫عجیبیش اینجاست.
‫بیاین نزدیک‌تر، بیاین.
‫من دوستش داشتم...
‫از ته قلب کیریم.
‫و مدت کوتاهی اجازه دادم دستش ‫به این قلمرو برسه، و از این بابت...
‫عذرخواهی می‌کنم و می‌خوام من رو ببخشید.
‫کار دله دیگه. کی تجربه نکرده؟ ‫همه کردین، درسته؟
‫- بله! ‫- ولی... ولی...
‫بعدش یه اتفاقی افتاد.
‫داشتم اسب‌سواری می‌کنم ‫که رسیدم به یه کلبه ساده،
‫یه زوج پیر. هیچی هم نداشتن.
‫یکم سیب‌زمینی، یکم نون، ‫و دعوتم کردن مهمونشون بشم.
‫و غذا خوردیم.
‫ودکا خوردیم، و آواز خوندیم
‫و به ستاره‌های آسمون روس خدامون نگاه کردیم،
‫و به چشم‌های آبی عمیقشون نگاه کردم...
‫و یه چیزی درونم شکست.
‫به یکباره عشق و درک اینکه مردم چه نیازهایی دارن
‫و اینکه اونها سرمایه واقعیِ...
‫روسیه هستن، نه طلا و ابریشم...
‫به وجودم سرازیر شد
‫اونها!
‫تو روحش
‫مردم روسیه، مردم من!
‫برگشتم پیش کاترین ‫و بینش ناگهانیم رو براش تعریف کردم
‫و می‌دونین چی گفت؟
‫«بنظر از اون آدمایی‌ان که ‫باید تو رحم مادرشون می‌مردن.»
‫نه!
‫در اون لحظه دیدم ‫که عشقمون یه حیله بوده
‫و اون یه حیله‌گر بود ‫که از ما متنفره!
‫همون موقع بود که یه چاقو برداشت ‫و در حالی که می‌خندید فرو کردش تو بدن من!
‫از پاول حرف بزنیم. ‫اون زندانیش کرده.
‫شنیدم ممکنه همین الانم مرده باشه ‫و پوستش رو داده ازش کیف درست کنن.
‫یا کشته خواهد شد ‫یا جلوی من زانو خواهد زد.
‫بله، هم استعاره‌‌ست
‫هم جوک درباره ساک زدن!
‫هورا!
‫من سرزمینمون رو دوباره می‌سازم، ‫خارجی‌هایی رو که در چشممون نگاه می‌کنن می‌کشم!
‫بلندترین برج‌های دنیا رو می‌سازم
‫و کشتی می‌فرستم که همه طلاها...
‫و راکون‌های آمریکا رو بدزدن!
‫از خارج نوکر وارد می‌کنیم ‫که هیچ روسی نوکری نکنه.
‫برای همه‌مون نوکری می‌کنن!
‫- پیتر! ‫- همه‌ش دروغه.
‫همیشه دوست داشتم اینجوری ‫مراسم شام رو تموم کنم.
‫یه گونی سر!
‫کنت ولپوف، اول تو!
‫ببین چه قوسی گرفت!
‫دوشس پاستاناک!
‫چشماش هنوز بازه!
‫حالا تازه شروع میشه!
‫میکالوف!
‫لبدِف!
‫بانو نیکیتین!
‫گوشواره‌هاش هنوز رو گوشاشه!
‫- بکشش! بکشش! ‫- کاترین! کاترین!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.