..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اسم من هنا گروسه. ‫امسال سال ۱۹۸۷ـه
‫دامنیک مُرده
‫شارلوت مُرده. ‫ربکا و پیتر هم مُردن
‫خودم هم مُردم
‫بله
‫می‌خوام بهشون کمک کنم
‫ولی نمی‌تونی
‫نه
‫- چرا؟ ‫- من دارم از اینجا میرم، اوون
‫می‌تونم حسش کنم، حتی همین الان، و...
‫نمی‌خوام از اینجا برم
‫می‌خوام اینجا پیش تو بمونم
‫ولی نمی‌تونی
‫نه، نمی‌تونم
‫اینجا
‫درست همینجا، در همین لحظه
‫با خودم گفتم: «عجب مَرد کنجکاو و جذابی»
‫مدت‌ها گذشته بود، ‫حسش از سرم افتاده بود، ولی...
‫بهت نگاه کردم و...
‫یه لحظه خودم رو یادم رفت
‫خدا شاهده سعی کردم ‫بهت فکر نکنم
‫خیلی هم تلاش کردم، ولی...
‫بارها بهت فکر کردم
‫به این که اگر قرار بود ‫از بلای بریم، کجاها می‌رفتیم
‫که کجا موندگار می‌شدیم
‫تو رستورانت رو افتتاح می‌کردی
‫وادارم می‌کردی تمامِ ‫غذاهای فوق‌العاده‌ای که طرز تهیه‌شون
‫ابتکارِ ذهن دیوانه‌وارِ قشنگت هست رو بچشم
‫همیشه فکر می‌کنم ‫عاشق اینم که...
‫بقیۀ روزهای عمرم رو کنار تو باشم
‫که به بازی با کلمات وحشتناکت گوش کنم،
‫دستت رو بگیرم، و...
‫اوون، من عاشقت بودم
‫باید بهت می‌گفتم
‫عجب زندگی‌ای می‌شد
‫اوون، زندگی‌ محشری نمیشد؟
‫ها؟
‫من اینجا رو ترجیح میدم
‫همین خاطره رو
‫امروز رو در کنار تو
‫می‌دونم، عشقم
‫ولی گمونم...
‫خب، باید بهم تذکر بدی، مگه نه؟
‫باید بهم کمک کنی
‫به خیالم همین کارو می‌کنم
‫اون بیرون
‫باید اون بیرون بهم کمک کنی
‫باید اون بیرون به همه‌مون کمک کنی
‫اینجا، من تو ام
‫من خودم نیستم
‫بلکه تو ام
‫تو منو دوست داشتی...
‫برای همین من تا ابد همینجام
‫ولی تو نمی‌خوای آسیبی به من برسه
‫به بچه‌ها هم همینطور
‫اگه برم، نمی‌دونم سر از کجا در میارم، و...
‫موقع مرگ شجاع باش، هنا
‫جفتمون می‌دونیم تو ‫اونقدر خودخواه نیستی...
‫که توی یه خاطره مخفی بشی
‫بس کن!
‫تمومش کن!
‫بس کن!
‫فلورا! برو داخل!
‫قایم شو!
‫ولش کن
‫یالا!
‫وایسا!
‫خواهش می‌کنم
‫ولش کن
‫خواهش می‌کنم
‫فلورا
‫فلورا!
‫خانم جسل!
‫کمک!
‫مایلز‍! کمکم کن!
‫من بهت آزادی دادم...
‫- مایلز! ‫- ... ولی جلوی غرق‌شدنش رو نمی‌گیری
‫کمک!
‫خانم جسل!
‫آهای!
‫عمو هنری!
‫بذارش زمین!
‫عمو هنری!
‫- کمک! ‫- یالا، بذارش زمین!
‫گفتم بذارش زمین
‫عمو هنری!
‫کمک!
‫داری می‌کُشیش!
‫کمک! بس کن!
‫کمک!
‫عمو هنری!
‫کمک!
‫اون ماشین هِنریـه؟
‫اینجا نه. اینجا نه
‫اوون، اوون، اینجا چه کار می‌کنی؟
‫این احمقانه به‌نظر میاد، ‫ولی جفتمون یه خواب وحشتناک دیدیم،
‫و سوار ماشین شدیم و اومدیم...
‫دریاچه. اونـ...
‫- کنار دریاچه بهت نیاز دارن ‫- فلورا!
‫کمک!
‫- کمک کنین! کمک! ‫- هیسسس
‫تو رو خدا، کمکم کنین
‫چیزی نیست، عزیزم
‫تو حسش نمی‌کنی
‫خب؟ من به جات حسش می‌کنم
‫برای بار آخر می‌فرستمت توی یه خاطرۀ دیگه
‫برو، عزیزم
‫اینو بسپار به من
‫بذار من جات رو بگیرم
‫تو هستی
‫من هستم
‫ما هستیم
‫مامانی
‫بیا تو بغلم، عزیزم
‫چیزی نیست
‫اوون!
‫برو!
‫- دنی! ‫- آهای، هنری
‫هنری بین مرگ و زندگی سرگردان بود،
‫و اوون سعی کرد اونو زنده کنه
‫چیزی نمونده بود تا فلورا وارد ‫یک خاطره‌گردی بی‌پایان در بلای بشه
‫و اگر پرستار بچه‌ها ‫در اون لحظۀ حساس
‫چیزی نمی‌گفت، ‫همین اتفاق هم می‌افتاد
‫حرفی که معنیش رو کاملاً درک نمی‌کرد،
‫منتها از اعماق وجود حسش کرد
‫باید سعیش رو می‌کرد
‫تو... تو هستی!
‫من هستم!
‫ما هستیم!
‫دنی!
‫ما هستیم
‫حسش کردی؟
‫لطفاً وقتی اوون توی چاه رو نگاه کرد... ‫بهش بگو متأسفم
‫بهش بگو دوستش دارم
‫و الباقی، خب...
‫فقط...
‫خلیی متأسفم، مایلز
‫متأسفم
‫ما... ماییم. ماییم
‫نه! چیزی نیست
‫چیزی نیست. چـ... چیزی نیست
‫چیزی نیست. چیزی... نیـ... چیزی...
‫چیزی نیست
‫هیسسس. هیس
‫باشه
‫- خیلی‌خب ‫- چیزی نیست
‫پرستار عملاً از وایولا ‫دعوت کرد که وارد وجودش بشه،
‫وایولا هم دعوتش رو پذیرفت
‫وایولا قبلاً بلای رو طلسم کرده بود و ‫در اون لحظه، طلسم شکسته شد...
‫- فلورا! ‫- عمری هنری!
‫و تمام ارواحی که در جاذبه‌‌ش ‫به دام افتاده بودن، آزاد شدن
‫عمو هنری!
‫مایلز!
‫من خیلی متأسفم، بچه‌ها
‫خیلی خیلی متأسفم
‫هنا، کجاسـ...
‫هنا کجاست؟
‫فرداش، اوون به ۵ نفر ‫از اهالی شهرک که داشتن
‫به آرومی جسد خدمتکار رو از ‫توی چاه بیرون می‌کِشیدن، کمک کرد
‫همه فکر کردن مرگش اتفاقی بوده
‫یه لغزش تأسف‌آور
‫بعد از اون اتفاق، برای اولین بار ‫پس از چند قرن، آرامش خاصی
‫بر عمارت بلای حکمفرما شد
‫جوش از این رو به اون رو شده بود، ‫سبک‌تر شده بود
‫تمام چیزهایی که زمانی در ‫زمین‌های عمارت به دام افتاده بودند...
‫به جای دیگه‌ای رفته بودن
‫پدرت... اینو بهم یاد داد
‫ترفندش رو بلد بود
‫در واقع، لمِ خیلی چیزها دستش بود
‫وصله‌زدن به...
‫زانوهای شلوارم، ترفند مورد علاقه‌م بود
‫بابا دوخت و دوز بلد بود؟
‫راستش، توش اوستا بود
‫میشه وصله‌زدن رو بهم یاد بدی؟
‫اگه دوست داشته باشی آره
‫داستان دیگه‌ای نداری، عمو هنری؟
‫راجع به پدرت؟
‫چرا، دارم
‫کلی داستان دارم
‫درمورد مادرت هم همینطور
‫تمام داستان‌هامو براتون تعریف می‌کنم
‫توی روستا شایعه شد که بعد از درآوردنِ
‫ جسد خدمتکار از داخل چاه، آشپز ‫توی راه پزشکی قانونی کنارش بوده
‫وقتی هم که رسیدن، اصرار داشته ‫خودش جسدش رو تمیز کنه،
‫و با دقت تمام هم جسدش رو با ‫یه صابون با رایحۀ اسطوخودوس
‫و یه حولۀ نرم تمیز کرده
‫تا خاکسپاریش کنارش موند،
‫و همیشه هم عاشقش بود
‫شنیدم و باور دارم که
‫هنوزم عاشقشه
‫اینجا دیگه کاری نداری؟
‫حواسم پرت شد
‫عبیی نداره. کمکت می‌کنم
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم
‫دنی
‫حسش می‌کنم
‫همینجا
‫خیلی ساکته، خیلی، ولی...
‫همینجاست
‫و این...
‫بخش از وجودش...
‫که اینجاست...
‫آروم نیست
‫ساکته، منتها...
‫آروم...
‫نیست
‫خشمگینه
‫و حس می‌کنم دارم از یه جنگلِ...
‫انبوه و...
‫پوشیده از درخت...
‫رد میشم و...
‫جز مسیر روبروم، ‫چیز دیگه‌ای رو نمی‌بینم
‫ولی می‌دونم...
‫اونجا...
‫یه چیزی...
‫مخفی شده
‫این جانور عصبی توخالیِ تنها
‫منو زیر نظر داره
طبق حرکت‌های من عمل می‌کنه
‫نمی‌تونم ببینمش...
‫ولی می‌تونم حسش کنم
‫می‌دونم اونجاست
‫و منتظره
‫منتظره
‫و در یک لحظه...
‫وجودم رو تسخیر می‌کنه
‫می‌خوای یکی پیشت باشه؟
‫وقتی توی جنگل منتظر اون جانوری؟
‫می‌خوای یکی همراهت باشه؟
‫بهمون سر می‌زنی؟
‫تا کجا برین
‫گمونم بریم آمریکا
‫خب...
‫می‌تونم بهتون سر بزنم
‫گمونم قراره... بریم همونجا
‫حداقل چند وقتی اونجاییم
‫بعدش میرین کجا؟
‫خب... نکتۀ جالب ماجراجویی همینه،
‫آدم آینده‌ش رو نمی‌دونه
‫نصف کِیفش به همینه
‫برای توئه
‫مطمئنی می‌خوای اینو بدی به من؟
‫باید پیش تو باشه
‫عروسک خودته
‫ممنون، فلورا
‫خب، نمایش خوبی بود، رئیس
‫مراقب باش
‫- حتماً ‫- سفر بخیر
‫خب...
‫گمونم...
‫نمی‌دونم چطوری ازت تشکر کنم
‫خیلی خوشحالم
‫الان دیگه همدیگه رو دارین
‫می‌دونم
‫درسته
‫من...
‫خب، من خر شانسم، مگه نه؟
‫تو هم همینطور، خانم کلیتون
‫بدونِ بخشندگی آدم‌های درست و حسابی...
‫ما بدبخت بیچاره‌ها به چه روزی می‌افتادیم؟
‫و ایضاً شانس
‫روبراهی، پاپینز؟
‫آره
‫هر چقدر به سمت شمال بریم، ‫نواحی روستایی بیشتر میشن
‫یه عالمه جنگل تو مسیرمونه
‫شاید تا چند هفتۀ دیگه ‫بتونیم سوار قطار بشیم
‫و دم دم‌های کریسمس برسیم ورمونت
‫برفش قشنگه
‫شاید بخندی، ولی...
‫از وقتی توی بچگی کریسمس سفید رو دیدم، ‫بدم نمی‌اومد برم اونجا
‫- لازم نیست حتماً بریم ورمونت ‫- نه، قضیه این نیست
‫برف قشنگه
‫فقط...
‫می‌دونی، به‌نظرم نباید ‫برای کریسمس برنامه بریزیم
‫حالا کو تا اون موقع
‫غصۀ فردا رو نخوریم
‫- آره، نه، می‌دونم ‫- شـ... شرمنده، فقط...
‫- فقط می‌خوام... ‫- واقع‌بین باشی؟
‫مشکلی نیست
‫منم موافقم که غصۀ فردا رو نخوریم
‫تا وقتی که هر روز کنار تو باشم، پاپینز
‫نبایدم غصۀ فردا رو بخوریم
‫تو بحرش که بری می‌بینی ‫هیچ‌کس نباید غصۀ فرداش رو بخوره
‫روزها، ماه‌ها و فصل‌ها
‫به سرعت سپری شدند،
‫و تا پرستار چشم رو هم گذاشت،
‫یک سال گذشته بود
‫زمین یک بار به دور خورشید چرخیده بود، ‫و اون هنوز اینجا بود
‫هنوز هم اون بود
‫- یه چیزی برات آوردم ‫- جداً؟
‫آره
‫مه‌گُلـه؟
‫آره
‫خیلی کمیابن ها، می‌دونی؟
‫یه مشکلی برام پیش اومده
‫یا دقیق‌تر بگم، یه مشکل برامون ‫پیش اومده، پاپینز
‫نه
‫می‌دونی...
‫من ازت خسته نشدم
‫اصلاً
‫از قرار معلوم یه دل نه، صد دل عاشقت شدم
‫یک سال شد دو سال
‫و بعد از دو سال، به‌نظر می‌اومد ‫وارد گُسترۀ بی‌کران زمان شدن
‫سه...
‫چهار و پنج سال گذشت
‫اونها به آرامش رسیدن
‫- ۲۵ هزار کرون؟ ‫- نه
‫- ۲۵ هزار دلار؟ ‫- نه
‫دلار از کجا پیداش شد؟
‫و بالأخره،
‫پرستار از صمیم قلب احساس آرامش می‌کرد
‫و اون آرامش سالیان سال پابرجا بود،
که عده‌ای از ما به همین مقدار آرامش هم نمی‌رسیم
چند سالـه تو این آشپزخونه غذا می‌پزم؟ آشپزی‌ام هنوز ریده
اون چیه دستت؟ - توی خیابون پیداش کردم -
می‌خواستم نجاتش بدم
پس بده ببینمش
می‌خوای من غذا رو هم بزنم؟
آره، ببین می‌تونی نجاتش بدی
اینجا چه خبره؟
.خب، مشکل اینجاست ...ریشه‌های گیاه
...دنی، چرا یه - موضوع اینـه -
تو بهترین دوست منی
و من زندگیم رو دوست دارم
،و نمی‌دونم چقدر وقت برامون باقی مونده
،ولی هر چقدر که هست
می‌خوام کنار تو بگذرونمش
،و می‌دونم اصولاً نمی‌تونیم ازدواج کنیم
ولی برام مهم هم نیست
می‌تونیم حلقه‌ها رو دست‌مون کنیم و خودمون می‌دونیم
...باشه؟ و
این برای من کافیـه
اگه برای تو هم کافی باشه
گمونم برای من هم کافیـه. آره
دوستت دارم - منم دوستت دارم -
.این خبر خیلی خوبیـه .خیلی براتون خوشحالم
به سلامتی، رفیق - مرسی -
اوون، اینجا خیلی قشنگـه
مرسی
...آره، من
ازش راضیم
مشتری‌های دائمی زیادی داریم که خوبـه
میان اینجا و سفارش‌شون رو حاضر می‌کنم
...شناختن طرفت خیلی مهمـه
چون جایی رو درست کردی که بقیه دوست دارن برگردن
آره - خوبـه -
آره
و هیچکس به خاطر اسمش شاکی نشده؟
باشه
خیلی خب، هر از گاهی چشم غره میرن
ولی هرگز یادم نمیره که
چقدر روی مخش می‌رفت تا اینکه بالاخره خندید
و هیچی بهتر از خندۀ اون زن نبود
آره
به سلامتی هانا
هانا
اخیراً از هنری خبری نگرفتید؟
هر از گاهی حالشو می‌پرسم - مرسی -
ولی خیلی وقتـه با بچه‌ها صحبت نکردیم
ولی هی، اونا دارن بزرگ میشن و
وارد دنیا میشن
کدوم بچه دلش می‌خواد با دو سه تا آدم پیر گپ بزنه، ها؟
خوبی؟
آره، آره، خوبم
من...سعی می‌کنم هر وقت می‌تونم برم، می‌دونید
راستش چند ماه پیش اونا برای تعطیلات اومدن اینجا
اقیانوس اطلس رو برای یه ماجراجویی برگشتن
هنری، مایلز، فلورا
دوست پسر فلورا
فلورا دوست پسر داره؟
اون که دوازده سالشـه
هفده سالشـه
آره - خدایا -
و حسابی عاشقـه
هنری وحشت کرده
،خدا رو شکر الکل رو ترک کرده وگرنه تا سر حد مرگ مشروب می‌خورد
پس همه خوشحال و راضین؟
آره
ولی جالبـه
طوری که دربارۀ بلای حرف می‌زنن
دربارۀ اتفاقی که افتاد حرف زدید؟
نه. یعنی، همین جالبـه
اونا هیچی رو دربارش یادشون نمیاد
چی؟
هیچی؟
...نه. خب، فقط بچه‌ها. هنری هنوزم
همه چی رو یادشـه
ولی اسم هانا رو آوردم و
فلورا ازم پرسید دربارۀ کی حرف می‌زنم
معلوم شد یه مدتی میشه که اینطوریـه - ...پس -
،خب، اگه هانا رو یادشون نمیاد ...اونو هم یادشون
پس همه چی رو فراموش کردن؟
،می‌دونن قبلاً وقتی بچه بودن توی بلای می‌موندن
،گفتن عکس هانا رو شناختن
ولی فقط به عنوان زنی که قبلاً اونجا باهاشون می‌مونده
...جزئیات، لحظات بخصوص و
ترس همۀ جریان که
هممون نگران بودیم برای بقیۀ
...عمرشون، روشون تأثیر بذاره فقط
از بین رفته
و تنها چیزی که مونده فقط قالبشـه
بلای خونۀ تابستونی‌شون بود
قبلاً وقتی بچه بودن، اونجا زندگی می‌کردن
...به نظرت هنری
بهشون میگه؟
تو باشی میگی؟
‫یعنی، اونطور که به نظر میاد، ‫زندگی خوبی دارن
...به نظرم
بذاریم همینطوری بمونه
بذاریم اونطوری که باید، زندگی‌شون رو بکنن
بدون چیزی که ناراحت‌شون کنه
اونا این حق رو دارن
همه داریم
صحبت می‌کنیم؟
گمونم این یعنی نه
!خدایا
چه خبره؟
حالت خوبـه؟
چی شد؟
اونو...اونو دیدم
اونجاست
چی دیدی؟
اونو
همش اونو می‌بینم
باشه
صحیح
باشه
دیگه رفته - رفته؟ -
واقعاً؟ - چیزی نیست -
چیزی‌مون نمیشه
نباید بدبین باشی، خب؟ - جِیمی -
...نمی‌دونیم این یعنی چی. ما - جیمی -
می‌تونیم سال‌های زیاد دیگه‌ای با هم باشیم
دنی
می‌تونیم سال‌های خیلی زیادی با هم باشیم
حواس‌مون رو جمع می‌کنیم و مشکلی پیش نمیاد
باشه؟
همه چی درست میشه
از این به بعد من ظرفا رو می‌شورم
باشه؟
به هر حال کارت خیلی گَنده
اوه، عزیزم، بیا اینجا
چیزی نیست
همه چی درست میشه
خب، صف درازی بود، ولی گرفتمش
پیوندمون رسماً قانونیـه
هر وقت تونستیم، دوباره ازدواج می‌کنیم
به نظر همین فعلاً کافیـه
دنی
دنی؟
دنی. دنی
دنی
چیزی نیست. طوری نیست
طوری نیست
خیلی خب
اونو می‌بینی؟
فقط تو رو می‌بینم
ببخشید
متوجه نشدم این همه آب ریخته - طوری نیست. طوری نیست -
تمیز کردن آب کاری نداره
خیلی خسته‌ام، جیمی
می‌دونم
انگار هر روز ،از بین رفتن خودم رو حس می‌کنم
...ولی هنوز اینجام و
هی
واقعاً درک نمی‌کنم چطوریـه - تو هنوز همینجایی -
تو اینجایی
...انگار تو رو جلوی خودم می‌بینم و
...حس می‌کنم بهم دست می‌زنی
...و هر روز
،زندگی‌مون رو می‌کنیم
...و این رو می‌دونم
ولی انگار کامل حسش نمی‌کنم
حتی دیگه ازش ترسی هم ندارم
...فقط بهش خیره میشم و
دیدن خودم سخت‌تر و سخت‌تر میشه
شاید بهتر باشه فقط قبولش کنم
...نه - شاید باید فقط قبولش کنم و -
برم - نه، نه -
نه
هنوز نه
...جیمی - ببین، مشکلی نیست -
...اگه چیزی رو حس نمی‌کنی
پس من همه چی رو به جای جفت‌مون حس می‌کنم
ولی هیچکس جایی نمیره
باشه؟
تو هنوز اینجایی
...اگه
...اینجا کنار تو نشسته باشم
ولی در واقع اون باشم چی؟
روز به روز
پرستار می‌دانست که زمانش فرا رسیده
هیولا در وجودش لانه کرده بود و در زمان خود برخاسته بود
و او نمی‌توانست مهم‌ترین ،داشته‌اش را به خطر بیندازد
مهم‌ترین فرد زندگی‌اش
حتی برای یک روز دیگر
بنابراین باغبانِ داستان برای آخرین بار به کاخ بلای بازگشت
باغبان کلماتی را تکرار کرد که
سال‌ها پیش شنیده بود
با تمام توانش آن کلمات را بر زبان آورد
تو، من، ما
ما
از صمیم دل فریاد «من رو با خودت ببر» سر داد
«من رو بگیر. مثل بقیه منو بکش پایین»
ولی بانوی دریاچه دیگر به‌سانِ سابق نبود
بانوی دریاچه دنی نیز بود
و دنی چنین کاری نمی‌کرد
دنی هرگز چنین کاری نمی‌کرد
در واقع، دیگر کسی گرفته نمی‌شد
و تا به امروز کسی گرفته نشده
،باغبان برای مابقی عمرش
،به انعکاس‌ها خیره می‌شد
به امید دیدن چهرۀ او
بانوی دریاچۀ خود
،شب‌ها درب خود را باز می‌گذاشت ،خیلی کم
تا شاید روزی برگردد
در انتظار بازگشت معشوقش
سال‌ها می‌گذشتند و
،همچنان که پرستار زیر آب در خواب فرو می‌رفت
خاطراتش از بین می‌رفتند
،درست همانند وایولا ،همانند کودکان
وی نیز گذشته‌اش را فراموش می‌کرد
،پس از آن او چیزی دربارۀ باغبان
یا زندگی‌شان با هم نمی‌دانست
جزئیات، لحظات بخصوص، همگی به فراموشی سپرده می‌شدند
...زمان بیشتری خواهد گذشت و
آب خصوصیات و جزئیات سیمایش را از بین می‌برد
جزئیات صورت زیبا و بی‌نقصش را
ولی هرگز پوچ یا تهی نخواهد بود
و دیگران را به سرنوشت خود مبتلا نخواهد کرد
،تنها برای مابقیِ عمرش
،بی‌آزار چو کبوتری
،در زمین‌های بلای گام خواهد برداشت
،و تنها یاد و خاطرۀ زندگی گذشته‌اش
در حافظۀ زنی که بیشتر از همه دوستش داشت، زنده خواهد ماند
شرمنده
،بهتون که گفتم
این داستان خیلی کوتاه نبود
خدای من
خب، حقیقت داره؟
کدوم بخشش؟
...یعنی
اگه برم به انگلستان و برم به کاخ بلای
...ممکنه
بتونم این بانوی دریاچه رو ببینم؟
نه
،به نظرم اگه به انگلستان بری
جایی به این اسم رو پیدا نمی‌کنی
،ولی اگه کاخ رو پیدا کردی
شاید ببینیش
ولی نمیشه تشخیص داد کِی خوابـه و کِی بیدار
خدایا، وقت رفتنـه؟
فردا روز بزرگیـه
بهتره کمی استراحت کنیم
خیلی خب. بریم؟
فکر کنم یکم دیگه اینجا بمونم
خوبی؟
عالیم
فقط از آتیش لذت می‌برم
باشه. دوستت دارم - منم دوستت دارم -
شب بخیر - شب بخیر -
اون خیلی خنگـه
ولی خیلی دوستش دارم
بایدم همینطور باشه
از داستانت خوشم اومد
خوشحالم
ولی به نظرم شروعش یه مشکلی داشت
جدی؟
آره
تو گفتی یه داستان ترسناکـه
اینطور نیست - نیست؟ -
یه داستان عاشقانه‌ست
خیلی فرق نداره
،خب، اگه خواستی دوباره تعریفش کنی این تغییر رو توش اعمال کن
چیزی ذهنتو درگیر کرده؟
نه
خیلی نه
...فقط همش به
اون مرد خنگ و خوشگل و دیوونه که فردا باهاش ازدواج می‌کنم، فکر می‌کنم
دوستش دارم
،بیشتر از اونی فکرشو می‌کردم بتونم کسی رو دوست داشته باشم
و جالبیش اینجاست که اون هم همین اندازه دوستم داره
ما شانس آوردیم
گاهی وقتی کنارش توی اون ...سکوت بی‌دغدغه می‌شینم
که فقط در کنار نیمۀ گمشده‌ات ،می‌تونی تجربه‌اش کنی
،کسی که به اندازۀ خودت دوستت داره
...کم‌کم ترس کل وجودم رو می‌گیره
...به خاطر اینکه شاید اون
قبل من از پیشم بره و اونوقت چیکار باید بکنم؟
چطور باید زندگی‌ای داشته باشم که اون توش نیست؟
ببخشید
نمی‌دونم چه خبره
خیلی به هم ریخته‌ام
نه، نیستی
من هم همیشه بی‌دلیل گریه می‌کنم
اصلاً نباید به از دست دادن همدیگه فکر کنید
نذار الان این جلوی خوشحالی‌ات رو بگیره
از اون سکوت بی‌دغدغه در کنارش لذت ببر
رابطه‌ای که دارید نادره
،ولی وقتی اون زمان رسید
...البته سال‌ها بعد
هر روزش سختـه و راحت‌تر نمیشه
...ولی
،بالاخره، بعد یه مدت
لحظات کوچیک و بخش‌های کوچیکی از زندگی‌ات رو پیدا می‌کنی که
تو رو یاد اون میندازن
،و قراره احمقانه و مسخره باشن
یا غمناکن و ساعت‌ها گریه می‌کنی
ولی همچنان یه بخشی از اونن
و اونا رو فراموش نمی‌کنی
،عین این می‌مونه که همونجاست
کنارت
با اینکه دیگه نیستش
حالا...فردا روز بزرگی داری
یه روز شاد با مرد خنگ و خوشگل و دیوونه‌ات
بهتره بخوابی
ممنونم
حس می‌کنم باید بغلت کنم
عیبی نداره
...می‌دونی
جالبـه
فکر می‌کردم داستان رو با اون اسم، از خودت در میاری
اون اسم؟
،ولی بعد با خودم گفتم «چطور ممکنه اینو بدونی؟»
گمونم تصادف جالبیـه
اسم وسط من فلوراست
جدی؟
شب بخیر
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.