..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آکی؟
‫اینجا نیست.
‫اوه، سلام.
‫یه چیز خیلی مهم‌تر از پدرش ‫توجهشو تو آزمایشگاه می‌طلبید.
‫شما مگی معروف هستین، مگه نه؟
‫معروف که نه.
‫خیلی چیزا راجع بهتون شنیدم.
‫همه‌ش چیزای خوب. ‫بشین، بشین.
‫آکی هم پسر خوبیه، ولی خیلی فروتنه.
‫من با غرور یه پدر، جبرانش می‌کنم.
‫خب، همه اینجا می‌گن که ‫آینده خیلی درخشانی در انتظارشه.
‫همینه که من دائم بهش می‌گم.
‫اون تی‌شرتی که پشت سرتونه رو می‌بینین؟
‫هدیه من بود وقتی داشت می‌رفت.
‫روش چی نوشته؟
‫تِنسای.
‫یعنی "نابغه".
‫خیلی دقیق و بجاست.
‫منو خوشحال کردین.
‫اون خیلی خجالت می‌کشید
‫و می‌خواست وانمود کنه که جا گذاشته.
‫خودم مجبور شدم ‫بذارمش تو چمدونش.
‫ما پدر مادرا همه‌مون ‫فکر می‌کنیم بچه‌هامون نابغه‌ان.
‫مطمئنم پدر مادر شما هم ‫همین فکر رو راجع به شما می‌کنن.
‫کارت کلیدتون.
‫حالا که گری رفته، کی ‫بطری‌های آب رو عوض می‌کنه؟
‫چرا خودت این کارو نمی‌کنی؟
‫چون من دکترا دارم.
‫حیون باز. برو یه بطری کوفتی بیار.
‫لعنتی!
‫نه!
‫هورست، چی شده؟
‫- همه‌شون سوراخ شدن! ‫- ای خدا!
‫ای خدا!
‫خدایا. لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی!
‫بی‌آبی وسط صحرا، عالیه.
‫خیلی کوفتی عالیه!
‫اگه همه‌مون اینجا گیر افتاده بودیم ‫کار کی می‌تونه باشه؟
‫از نگهبانمون بپرس. اون تنها کسی بود ‫که دیشب آزادانه می‌گشت.
‫مگه اینکه یکی از ‫خودمون فرار کرده باشه.
‫من تنها بودم. کسی فرار نکرده.
‫پس یه معجزه کوفتیه.
‫معجزه آب دادن بطری‌ها.
‫البته این که یه قاتل این دور و برا ‫ول می‌گرده فقط یه اتفاقه.
‫پیمانکارا پنج روز دیگه می‌رسن.
‫تا اون موقع چطوری زنده بمونیم؟
‫آب چکه کولر.
‫تو مخزن دوش‌ها جمع می‌شه.
‫اگه صرفه‌جویی کنیم، باید کافی باشه.
‫آره، آب دوش رو نگه داریم واسه خوردن.
‫اگه قابل خوردن باشه. ‫نمی‌کُشتمون.
‫خب، این خودش یه نعمته!
‫امکان نداره، نمی‌تونیم ‫سهمیه‌ی آزمودنی‌ها رو کم کنیم.
‫اون راست می‌گه. ما آب چکه کولر رو ‫واسه اونا نگه می‌داریم.
‫کولر، لعنت به کولر.
‫از دست دادن مایعات، داده‌ها رو خراب می‌کنه. ‫کل آزمایش رو به خطر می‌ندازه.
‫پس ما چی؟
‫ما هر چی تو قمقمه‌هامون مونده رو داریم.
‫کنسرو غذا هست ‫توشون آب و آبمیوه پیدا می‌شه.
‫پس اینجا کلاس درجه یک ‫و کلاس اقتصادی داریم؟
‫ما اینجا مثل خدمه‌ی تایتانیک شدیم؟
‫اونا آخرش تو آب غرق شدن.
‫به لطف مهندسی بریتانیا.
‫- یادم بنداز کی هیندنبورگ رو ساخت؟ ‫- بسه دیگه!
‫بیاید همه‌چیز رو جمع کنیم.
‫و من در مورد نحوه‌ی ‫سهمیه‌بندی تصمیم می‌گیرم.
‫بچه‌ها!
‫این کانال تا خود واحد کولر می‌ره.
‫و ببین،
‫این دریچه شل شده.
‫در حالی که ما داشتیم ‫به همدیگه گیر می‌دادیم،
‫قاتل احتمالاً از بیرون اومده.
‫همین بود؟
‫یه دریچه‌ی قدیمی که همین الان کندی؟
‫هر چی، هورست.
‫می‌خوام بفهمم کی اون بیرونِ.
‫بازم دخترت؟
‫حتماً پدر خوبی هستی.
‫پروفسور عزیز.
‫منو ببخشید که دوباره اینطوری می‌نویسم،
‫ولی این فکر که مردی مثل شما ‫ممکنه داره حرفای منو می‌خونه،
‫یه جورایی حس بهتری بهم می‌ده.
‫من هیچوقت تو زندگیم کسی رو نداشتم ‫که بتونم تحسینش کنم،
‫چه برسه به کسی که ‫بتونم دوستش داشته باشم.
‫همه‌ی کسای دیگه‌ای که ‫می‌شناسم مایه‌ی ناامیدی‌ان.
‫یه مشت مفت‌خور.
‫از بچگی مجبور بودم از پدر مریض ‫و زمین‌گیرم مراقبت کنم،
‫یه مرد بی‌ارزش که حتی ‫نمی‌تونه خودش رو تمیز کنه.
‫آره، می‌دونم. خیلی اطلاعات زیادیه.
‫ولی اینکه شما رو دارم که باهاش درد دل کنم ‫باعث می‌شه زندگی مزخرفم باارزش به نظر بیاد.
‫پروفسور عزیز.
‫امروز خیلی ناراحت بودم.
‫ناراحت و عصبانی.
‫ما تو چه دنیایی زندگی می‌کنیم
‫که با یه مرد نابغه مثل شما ‫اینقدر بد رفتار می‌شه؟
‫با یه مشت خلافکار خرده پا زندانی شده، در حالی ‫که هیچ چیز خرده‌پایی در مورد شما وجود نداره.
‫پروفسور عزیز.
‫افکار تاریک.
‫تمام روز رو صرف خیال‌پردازی در مورد دکتری کردم ‫که از دست شما فرار کرد.
‫تصور کردم که مثل قدیما ‫اون رو روی چوب می‌سوزونن.
‫می‌تونستم جیغ‌هاشو بشنوم ‫و بوی گوشت سوخته‌اش رو حس کنم.
‫بعضی وقتا افکارم اونقدر ‫واقعی‌ان که منو می‌ترسونن.
‫ولی حس خوبی هم دارن.
‫شاید من آدم بدی باشم.
‫ولی حقیقت اینه که من ‫خیلی هم ترسو هستم.
‫کاش منم قدرت شما رو داشتم.
‫چیه؟
‫می‌ترسی مثل کاری که با من کردی ‫تو رو هم زندانی کنم؟
‫یادته؟
‫یخ زدن تا حد مرگ خیلی سریع و ساده‌ست.
‫از طرف دیگه، مُردن از تشنگی...
‫یه شکنجه‌ی خیلی طولانی‌تره.
‫این چیزیه که من خیلی دوست دارم تماشا کنم.
‫همونطور که دوست داشتم ‫آخرین نفس‌های مادرت رو تماشا کنم.
‫اوه، آره.
‫نقشه‌ی بقای درخشانت.
‫می‌دونی مشکلش چیه، مگه نه؟
‫به همکاری انسان‌ها بستگی داره.
‫با هم کار کردن، به هم اعتماد کردن.
‫باور داشتن به خیر جمعی.
‫ولی فقط یه سیب گندیده ‫کافیه تا کل بشکه رو خراب کنه.
‫یه روح خودخواه،
‫و دیگه برای همه کافی نخواهد بود.
‫و هر چقدر هم دروغ بگی و ‫وانمود کنی و حقیقت رو بپوشونی،
‫دیر یا زود،
‫پرده می‌افته...
‫و هرج و مرج به دنبالش میاد.
‫هی! دوش‌ها کار نمی‌کنن.
‫اوه، آره. اونا قطع شدن.
‫چرا؟
‫چون باید آب رو ذخیره کنیم.
‫ولی من باید دوش بگیرم.
‫زن فرانسوی گفت می‌تونیم. اون کجاست؟
‫نظری که تو تریپ ادوایزر برای اینجا می‌ذارم،
‫بهت بگم، اصلا خوب نیست.
‫گفتی اگه چیزی لازم داشتم باید پیش تو بیام.
‫اُوی، شکسپیر.
‫ببین، اگه مغزتو متلاشی کنم،
‫فرق می‌کنه؟
‫چرا مال خودتو نریزی بیرون ‫تا بتونیم مقایسه کنیم؟
‫هی، پروفسور.
‫تیزتر از شکسپیر. ‫خوش‌ذوق‌تر از وایلد، ها؟
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫ما از کتابایی استفاده می‌کنیم ‫که هیچ‌وقت امانت گرفته نشدن.
‫همونطور که می‌گن، خیلی واضحه.
‫همونطور که می‌گن ‫کتاب یه جادوی قابل حمله.
‫مگه اینکه، البته، مزخرف باشه.
‫قرض دادن مجانی نیست.
‫هر وقت ازت خواستم ‫هر کاری که گفتم انجام می‌دی.
‫می‌فهمی؟
‫- آره. ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- فقط پیامک، اونا می‌تونن تماس‌ها رو ردیابی کنن.
‫احمق نباش.
‫حالا گورتو گم کن.
‫جمال.
‫بگو ببینم، هلکوپترچی.
‫هیچ‌کس اون بیرون نیست.
‫چقدر گشتی؟
‫پنج مایل.
‫اونا به یه جور پناهگاه ‫تو اون شعاع نیاز دارن.
‫هیچی نمی‌بینم.
‫نه غاری، نه چادری، هیچی.
‫رفیق من، اونجایی؟
‫به گشتن ادامه بده.
‫دوست عزیز.
‫از نامه‌های دلگرم‌کننده‌ات ممنونم.
‫خوشحالم که بدونم کار من می‌تونه ‫روی کسی اینقدر تاثیر عمیق گذاشته باشه.
‫افسوس، اینجا بودن، چیزای زیادی هست ‫که نمی‌تونم روی کاغذ بنویسم.
‫ولی اگه می‌خوای منو بهتر بشناسی،
‫بهت توصیه می‌کنم کتاب من ‫سیاره‌ی ما، جستجوی من رو بخری.
‫موضوعات مورد توجه خاص ‫سنتز استیل-CoA،
‫انتشار CO2 انسان‌زاد،
‫نظریه برونستد-لوری،
‫و آزمون واگنار هستن.
‫پیشنهاد می‌کنم به ترتیب به اینا مراجعه کنی.
‫با احترام، پروفسور وایلد.
‫سهم خودتو بنوش، روتورهِد.
‫ویسکی بدن رو کم‌آب می‌کنه.
‫به هر حال همه‌مون اینجا می‌میریم.
‫اگه می‌خوای هوشیار این کارو بکنی ‫انتخاب خودته.
‫این رو پیدا کردم.
‫از بریدن یه چیز سخت برداشته شده.
‫مثل استخون.
‫خون لورن.
‫و بشیر.
‫کجا پیداش کردی؟
‫قایم شده بود.
‫زیر تشک تو.
‫حالا می‌ذاریش تو دست من؟
‫این چیه؟ ‫یه امتحان کوفتی؟
‫اگه به یه نفر اینجا اعتماد داشته باشم ‫اون تویی
‫پس من تصمیم می‌گیرم ‫باور کنم که کار یکی دیگه بوده.
‫می‌خوای منو به گریه بندازی؟
‫چون دیگه چیزی برام نمونده، برادر.
‫خب، حالا نقشه چیه؟
‫تو آبمیوه‌تو می‌خوری.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنیم ‫تا از اینجا زنده بیرون بریم.
‫لعنت بهش.
‫دو دقیقه، هورست.
‫خب، همه گوش کنین، ‫دوز سوم و آخر.
‫می‌دونین باید چیکار کنین. مگی.
‫نه.
‫دو روزه دوش نگرفتیم.
‫نه دوش، نه دوز.
‫آره، راست می‌گه.
‫و آب خوردن مزه پلاستیک می‌ده ‫خیلی حال به هم زنه.
‫نه دوش، نه دوز.
‫نه دوش، نه دوز!
‫- نه دوش، نه دوز! ‫- یه دقیقه.
‫- نه دوش، نه دوز! ‫- می‌دونم آسون نیست.
‫ولی ما به شما نیاز داریم ‫که این دوز آخر رو بزنین.
‫همه‌مون چهار روز دیگه ‫می‌تونیم دوش بگیریم.
‫- الان خوبه. ‫- نه دوش، نه دوز!
‫خوکچه‌ی هندی، نه خوک!
‫شرم ندارین؟
‫خوکچه‌ی هندی، نه خوک!
‫- همه‌ش تو، تو، تو. ‫- خوکچه‌ی هندی، نه خوک!
‫نمی‌بینین سیاره داره می‌میره؟
‫سیاره یعنی مردم.
‫آره، آدمایی مثل تو که ذره‌ای ‫به مخلوقات خدا اهمیت نمی‌دن.
‫جو سکس می‌خواد!
‫- سی ثانیه. ‫- جو سکس می‌خواد!
‫- کیکو! ‫- جو سکس می‌خواد!
‫خیلی خب، همه گوش کنین!
‫این چیزیه که اتفاق می‌افته.
‫همه دوز آخر رو می‌خورن وگرنه ‫به هیچ‌کس پولی داده نمی‌شه.
‫می‌فهمین؟
‫یه نفر مقاومت کنه ‫به هیچ‌کس پولی نمی‌رسه.
‫ده، نه، هشت،
‫هفت، شش...
‫- خواهش می‌کنم، به خاطر کانر. ‫- پنج...
‫- چهار، سه... ‫- خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم.
‫دو، یک.
‫قورت بده.
‫حالا!
‫ممنون.
‫هی! تو ممنوعه‌ای.
‫می‌دونم. می‌دونم، فقط...
‫- باید یه چیزی بهت بگم. ‫- چی؟
‫کیکو، تاکی‌کاردی داره.
‫می‌خوام دستمو از روی دهنت بردارم.
‫و اگه جیغ بزنی، آخرین جیغت خواهد بود.
‫می‌فهمی؟
‫سرتو تکون بده.
‫تو آزمایشگاه چیکار می‌کردی؟
‫بازش کن.
‫گوشیم شخصیه.
‫و رمز لپ‌تاپ.
‫یادم رفته.
‫شاید این حافظه‌تو تازه کنه.
‫این رو می‌شناسی؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫شاید باید چک کنی ببینی چقدر تیزه.
‫من برای این آزمایش خیلی باارزشم.
‫- روش حساب نکن. ‫- همه به سالن غذاخوری.
‫جمال، داری چیکار می‌کنی؟
‫- جمال! ‫- شما دوتا دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫کار اونه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫پسر ایرلندی، جو.
‫اون دیده که با یه کارت کلید ‫دزدی وارد آزمایشگاه شده.
‫یادته، تو نتونستی مال خودتو پیدا کنی.
‫جو دروغگوئه. ‫می‌بینیم کی دروغ می‌گه.
‫همه‌ش به زبان کوفتی ژاپنیه.
‫و من به هورست نیاز دارم ‫تا لپ‌تاپشو هک کنه.
‫من منتظر نمی‌مونم.
‫- لعنتی! ‫- می‌خوای کجا ببریش؟
‫- یه جای ساکت. ‫- نه!
‫برو کنار!
‫جمال، ‫- ما به اون سالم نیاز داریم. ‫- آره.
‫خب، زن من سالم بود و حالا مرده.
‫- می‌خوام بدونم چرا. ‫- جمال.
‫جمال، ‫ما اینطوری نیستیم.
‫یه خط قرمزی هست.
‫- وقتی از اون خط رد بشی... ‫- خط؟
‫می‌خوای راجع به خط حرف بزنی؟
‫باشه.
‫اروپا همه‌جا خط‌های کج و معوج داره.
‫که طبیعت ساخته.
‫با کوه‌ها، رودخونه‌ها، دره‌ها.
‫آفریقا.
‫همه‌جا خط‌های صاف.
‫بین لیبی و مصر،
‫مصر و سودان.
‫بیر طویل.
‫چهار خط صاف که ‫تو صحرا کشیده شدن.
‫خط‌های صاف رو طبیعت نمی‌سازه.
‫اونا رو استعمارگرا می‌سازن،
‫قاتل‌ها، متجاوزها،
‫دزدایی که از اخلاق ‫سفیدشون موعظه می‌کنن.
‫مثل خودت.
‫پس خط‌های تو به درک.
‫این عوضی بشیر رو کشت!
‫و تاوانش رو پس می‌ده.
‫ان‌شاءالله. ‫باید تاوان پس بده.
‫ریچل؟
‫هی. خوبی؟
‫آره.
‫فکر کنم باید یه کم دراز بکشم.
‫باز کن!
‫برو تو.
‫نکته اینه که عجله نکنی.
‫قبل از حمله، سپر بلات رو پیدا کن.
‫- وای! ‫- یه دردسر کوفتی!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫پس شروع کن.
‫شوک و وحشت.
‫تا مغز استخونشون بلرزونشون.
‫بذر سردرگمی رو بکار
‫تا پارانویا رشد کنه.
‫یه پیام مخفی برای ‫مشغول نگه داشتن ذهن‌ها.
‫سه حرکت جلوتر باش ‫تا خودشون تو تله‌هات بیفتن.
‫وحشت مردم رو احمق می‌کنه.
‫اونا شروع می‌کنن ‫به انجام دادن کار برای تو.
‫بهترین پوشش اینه که ‫خودت قربانی بشی.
‫قبایل ازبک یه ضرب‌المثل دارن:
‫یوز اوچون آکام، "برادرم برای تابستون".
‫همونطور که فصل‌ها عوض می‌شن ‫وفاداری‌ها هم عوض می‌شن.
‫وقتی زمان عوض کردن طرف رسید ‫بدون احساسات عمل کن.
‫آبراهام لینکلن اشتباه می‌کرد.
‫می‌شه همه‌ی مردم رو ‫برای همه‌ی زمان‌ها گول زد.
‫دستاورد زن دیگری رو دزدیدن؟
‫به نظر میاد این کار همیشگی توئه، مگه نه؟
‫فقط یه زن پشت یه زن دیگه،
‫از نبوغشون تغذیه می‌کنی ‫و بعد بیرونشون می‌ندازی.
‫تو کل زندگی رقت‌انگیزت ‫یه فکر اصیل هم داشتی؟
‫لطفا، من دارم کار می‌کنم.
‫تنها اشتباهم این بود که ‫مگی میچل رو زنده گذاشتم.
‫ببینیم حافظه‌ات برگشته یا نه.
‫نمی‌تونی این کارو با من بکنی.
‫- اگه تکون بخوری بدتر می‌شه. ‫- نمی‌تونی.
‫شاید اونا هم مثل زن فرانسوی ‫اون رو غیب کردن.
‫و یه نگهبان هم گم شده.
‫خب، اونا چی گفتن؟
‫گفتن دارن آزمایش‌های اضافی ‫روش انجام می‌دن.
‫چرا فقط کیکو؟
‫دفعه‌ی بعد سراغ کی میان؟
‫جو چی؟ اون کجاست؟
‫باید یه جایی نزدیک اینجا باشه. آدمای دیگه.
‫من اینجام.
‫من خوبم.
‫نگهبان بهت چی گفت؟
‫اون داره راجع به چی حرف می‌زنه؟
‫من دیدم نگهبان درست قبل از اینکه ‫کیکو رو ببره با تو حرف می‌زد.
‫- نه. ‫- راجع به چی؟
‫هیچی نبود. ‫جو، به ما بگو.
‫مجبور نیستم به شما توضیح بدم.
‫بهتره که توضیح بدی.
‫ببین، تنها چیزی که من گفتم این بود که ‫دیدم اون وارد آزمایشگاه شد، همین.
‫تو خبرچین کوفتی!
‫وقتی این کارو کردم ‫نمی‌دونستم اون رو غیب می‌کنن.
‫انگار برات مهمه، جو. ‫برام مهمه.
‫آلبا، من به آزمایش اهمیت می‌دم.
‫من به تغییرات آب و هوایی اهمیت می‌دم. ‫دوست دختر جدیدت اونی نیست که فکر می‌کنی.
‫اون یه کارت کلید دزدید تا وارد بشه.
‫ایدا؟
‫- ایدا! ‫- کجا می‌ری؟
‫دارم می‌رم هتل.
‫- ایدا! ‫- ایدا...
‫این دیوونه‌بازی نیست. ‫من جاهایی مثل اینجا رو می‌شناسم.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- استراحتگاه هست.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- ایدا، صبر کن.
‫ایدا، صبر کن.
‫وای.
‫خوبی؟
‫این کارو با من نکن، خدایا.
‫از مجازات کردنم دست بردار.
‫اگه منو اینجا دفن کنن،
‫اونوقت هیچ‌کس نخواهد فهمید.
‫من هیچ‌کس رو ندارم.
‫نمی‌فهمی؟
‫آره.
‫می‌فهمم.
‫پسرم، کانر دویل.
‫بخش کودکان F ‫بیمارستان تالاخت، دوبلین.
‫اونو دوباره به من بگو.
‫چرا؟
‫چون ما قراره مشخصات ‫خانواده‌ی همدیگه رو حفظ کنیم.
‫ اونا رو از بَر می‌کنیم. ‫چون اگه بلایی سر هر کدوممون بیاد،...
‫بقیه به خانواده‌هامون می‌گن چی شده. باشه؟
‫آره، باشه.
‫کانر دویل.
‫بخش کودکان F،
‫بیمارستان تالاخت،
‫دوبلین.
‫عالیه. آلبا.
‫پدرم، خسوس اورکاهو.
‫پلاک ده، آوینگودا د پیرسون، بارسلونا.
‫خسوس اورکاهو.
‫پلاک ده، آوینگودا د پیرسون، بارسلونا.
‫وکیلم، فریا سورنسن.
‫وستربروگید، ۱۶، کپنهاگ.
‫فریا سورنسن، وستربروگید، ۱۶، کپنهاگ.
‫مادربزرگم.
‫مورین مک‌داول
‫- و اون تو جاده‌ی لاتون زندگی می‌کنه. ‫- بخش کودکان F.
‫مورین مک‌داول.
‫جاده‌ی لاتون. خسوس اورکاهو.
‫مورین مک‌داول. پلاک ده، آوینگودا د پیرسون.
‫شانزده. شهرستان فرمانا، ایرلند.
‫- آره. ‫- باشه.
‫- باشه، می‌بینی؟
‫ما اینو داریم، باشه؟ ‫آره.
‫خدای من، کثیفم. و بو می‌دم.
‫عیبی نداره. منم همینطور.
‫می‌خوای دوش بگیری.
‫- نه، نمی‌تونیم. ‫- به قوانین لعنت.
‫می‌خوای دوش بگیری.
‫و تو.
‫اگه به کسی بگی، یادت باشه ما ‫می‌دونیم مادربزرگت کجا زندگی می‌کنه.
‫از پا درمیای
‫همه می‌شکنن.
‫همه انسانن.
‫هی.
‫از گوشیت لذت می‌بری؟
‫خوبه. گوش کن،
‫یه خواهش کوچیک دارم.
‫می‌خوام بهش آسیب بزنی ‫نه اینکه بکشیش.
‫- کِی؟ ‫- بهت گفته می‌شه. و کِی.
‫من آدم خشنی نیستم.
‫هیچ‌کس اینجا خشن نیست.
‫حدس می‌زنم آناتومی بدن انسان رو می‌دونی ‫پس خلاق باش، ها؟
‫لطفا.
‫ازم هر چیز دیگه‌ای بخواه.
‫سوالی که باید از خودت بپرسی اینه که
‫ترجیح می‌دی کدوم طرف تیغه باشی؟
‫مانیکور تموم شد.
‫آماده‌ی حرف زدن؟
‫نه؟
‫انتخاب با خودته.
‫حرف بزن.
‫کیکو؟
‫کیکو، اون تویی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مگی، برو بیرون!
‫درست می‌گفتم. همیشه.
‫هر اتفاقی اینجا می‌افته به آرتور مربوطه.
‫کیکو با مردی به اسم ‫تاکشی کوبایاشی حرف می‌زده.
‫پسرش آکی تو پولاریس ۶ مرد.
‫خدای من.
‫حالا دوباره بهم بگو من توهم دارم.
‫تو توهم داری.
‫تو ترجیح می‌دی باور کنی ‫که همه‌ش به آرتور مربوطه
‫تا اینکه با این حقیقت روبرو بشی ‫که تو این بلا رو سر همه‌مون آوردی.
‫کاری که تو پولاریس کردی ‫همه‌جا دنبالت می‌کنه.
‫مثل یه نفرین با خودت حملش می‌کنی.
‫پسر اون مرد به خاطر تو مرد.
‫فقط انتقام در برابر انتقام در برابر انتقامه ‫و همه‌ش به این خاطر که
‫تو نتونستی قبول کنی ‫که مرگ مادرت یه تصادف بود،
‫مگی، یه تصادف غم‌انگیز.
‫اونا بحث کردن. اونا تو یه رابطه بودن.
‫- یه تصادف بود. ‫- یه رابطه؟
‫- این چیزیه که اون اسمش رو گذاشته بود؟ ‫- آره.
‫مادر من پدر تو رو رد کرد ‫برای همین اون بهش تجاوز کرد.
‫اون باهاش جنگید، اون هلش داد،
‫سرش به جایی خورد و مرد.
‫این رابطه‌ی اونه.
‫اون یه شکارچی بود، ریچل.
‫فکر می‌کنی چرا آنیکا مجبور شد بمیره؟
‫اون می‌دونست اون چی بود. ‫اون دید که اون این کارو کرد.
‫برای هشت سال، هر روز، ‫من به مادرم تو اون مکان فکر کردم.
‫این منو تسخیر کرد.
‫و وقتی تو پولاریس بودم، اونو دیدم.
‫فقط دور انداخته شده و ‫سوزونده شده مثل یه تیکه گوشت.
‫این چیزیه که هر جا می‌رم دنبالم میاد.
‫ریچل، منم. حالت بهتر شده؟
‫حالا که می‌دونی، ‫ امیدوارم اون تو رو هم دنبال کنه.
‫اون تو کیه؟
‫چه خبره؟
‫خدای من. اون چی گفت؟
‫پدر من اینو شروع کرد.
‫این کاریه که اون می‌کنه،
‫دروغ می‌گه. اون یه دروغگوعه.
‫درست مثل وقتی که ‫دروغ گفت تا پدر تو رو زندانی کنه.
‫پدرت...
‫هی، پدرت،
‫آرتور وایلد کوفتی، اون خارق‌العاده بود.
‫تو نمی‌دونی اون چی بود.
‫خدای من. هی، هی.
‫می‌دونم که اون به چیزی که ‫تو اینجا به دست آوردی افتخار می‌کنه.
‫درست مثل من.
‫تو منو هم نمی‌شناسی.
‫می‌شناسمت.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫متاسفم.
‫بچه به یه پدر نیاز داره.
‫- بچه یه پدر داره. ‫- الک مرده.
‫یه نفر باید از شماها مراقبت کنه. ‫از هر دوتون.
‫به هیچ‌کس نیاز ندارم ‫ازم مراقبت کنه و اگه نیاز داشتم،
‫مطمئنا اون تو نبودی، لیام.
‫می‌شه فقط بری بیرون؟
‫می‌شه فقط بری بیرون، لطفا؟
‫من و تو... رفیق.
‫جمال. جمال، وایستا.
‫چیزی تو لپ‌تاپش هست؟
‫هورست می‌گه ساعت‌ها طول می‌کشه.
‫بذار باهاش حرف بزنم.
‫اون با تو حرف نمی‌زنه. ‫چی از دست می‌دی؟
‫تاکشی کوبایاشی.
‫چرا اون تو گوشی توئه؟
‫پسرش، آکی رو می‌شناختی؟
‫دوست بودین؟
‫منم اون رو می‌شناختم.
‫من عاشقش بودم. ‫من مرگش رو دیدم.
‫همه‌چی آماده‌ست.
‫اگه گیر بیفتیم چی؟
‫ایدا، "گیر نیفتادن" اسم وسط منه.
‫بریم.
‫زود باش. بیا دیگه.
‫زود باش. قبل از اینکه ما رو بگیرن.
‫یه فلش به من داد...
‫تا اینجا تو کامپیوتر بذارم.
‫برای دزدیدن اطلاعات؟
‫چیزی نگفت.
‫فقط باید قبل از امروز می‌بود.
‫چرا؟
‫ساعت چنده؟
‫نیمه‌شب.
‫چی خنده‌داره؟
‫تازه پولم رو گرفتم.
‫کار نمی‌کنه.
‫- تا آخر زیادش کن. ‫- کردم.
‫دوباره امتحان کن. خاموش و روشن.
‫زود باش، آرتور.
‫من هیچ کاری با تو نکردم.
‫ما هم‌سلولی هستیم.
‫می‌شه فقط برگردیم، لطفا؟
‫ایدا. لطفا، دوباره امتحان کن.
‫کار نمی‌کنه.
‫ما دوستیم.
‫یوز اوچون آکام.
‫این کوفتی یعنی چی؟
‫"برادرم برای تابستان".
‫نه!
‫ایدا!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.