..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
دو بعلاوۀ نه برابر با یازده.‏
رابین.‏
می‌خوام بدونی،‏ تو الان کل خانوادۀ منی.‏
بقیه ازم عصبانی‌ان چون،‏ تو رو مسئول کارهام کردم.‏
ولی در نهایت...‏
با وجود قدرت تو،‏ بهتر می‌شن.‏
بابت اتفاقی که الان داره می‌افته، متاسفم.‏
ولی باید اوضاع رو درست کنم.‏
اون مادر قحبه باید بهای کارش رو بپردازه.‏
می‌دونم اونجایی، پیرمرد.‏
‏- کیه؟ ‏- خودت خوب می‌دونی کیه.‏
بیا داخل. در بازه.‏
‏[ دو ماه قبل ]‏
صبح بخیر. امروز 17 مارچ 2021 است.‏
به گزارش صبحگاهی ساعت 8 آتلانتا نیوز خوش آمدید.‏
برای شنیدن اخبار مهم و بین‌المللی با ما باشید.‏
پس از هفت روز بمب گذاری در کابل پایتخت افغانستان...‏
تنش‌ها در خاورمیانه همچنان در اوج است...‏‏
و ثبات منطقه همچنان کمتر می‌شود.‏
گوش فرا دهید به خبری فوری.‏
یک بمب در مسجد کابل با حضور مقامات بلندپایۀ افغانستان منفجر شد.‏
چهارده نفر کشته،‏ و ده‌ها نفر دیگر زخمی شدند.‏
رئیس اجرایی افغانستان آسیبی ندیده است.‏
گزارش‌ها از ایستگاه دیگر ما حاکی از آن است که...‏
انتظار می‌رود که سفیر ایالات متحده در کابل، با انتشار بیانیه‌ای...‏
اطلاعات بیشتری درمورد این که دولت افغان...‏
به چه کسی برای این حمله مظنون است، ارائه کند.‏
فعلاً اطلاعات بیشتری در دست نیست.‏
قطعه‌ای که به آن گوش سپردید، اثری بود از ‏«یوهان سباستین باخ» به نام «براندنبورگ کونسرتو»‏
شما در حال گوش دادن به دابلیو‌کی‌سی‌تی هستید...‏
ایستگاه موسیقی کلاسیک آتلانتا.‏
در ادامه، آهنگ کنسرتو ویولا...‏
انقدر مسخره بازی در نیار، پیتی.‏
کوی‌داگ؟
پسر، دست از مسخره بازی بردار.‏
به قولت عمل کن.‏
من... یادم رفت.‏
یادت رفت؟
زندگیم رو بهت ندادم تا یادت بره.‏
‏- از اینجا برین بیرون!‏ ‏- زودباش! زودباش!‏
زودباش، ماود، عجله کن!‏
‏- زودباش، ماود!‏ ‏- سریع‌تر، سریع باش!‏
آب برسونین!‏
پیتی!‏
‏- باید نجاتش بدیم، مامان!‏ ‏- پیتی!‏
‏- باید نجاتش بدیم!‏ ‏- پیتی!‏
نه! مامان!‏
‏- پیتی!‏ ‏- لطفاً ولم کن!‏
باید نجاتش می‌دادم.‏
باید نجاتش...‏
مامان.‏
مامان؟
مامان.‏
‏- مامان!‏ ‏- بله، عزیزم؟
سلام، ماود. حالت چطوره؟
مادرش سه روزه رفته،‏ و چیزی واسه خوردن نداره.‏
خب، بیا داخل.‏
بشین پشت میز.‏ همین الان غذا درست کردم.‏
ممنونم.‏
پاپا گری.‏
برو سراغش!‏
پاپا گری!‏
پاپا گری، اونجایی؟
پاپا گری.‏
واسه درست کردن اینا،‏ اول یذره پروتئین لازم داریم...‏
پاپا گری؟
کیه؟
منم.‏
من؟ من منم.‏
تو همون زنه‌ای که می‌خوای از من دزدی کنی؟
نه.‏
من مردی‌ام که اومدم اینجا و دارم می‌گم منم، رجی.‏
رجی؟
از کجا بدونم خودتی؟
صدام رو می‌شناسی.‏
اگه قیافۀ طرف رو ببینم صدا رو می‌شناسم.‏
ولی بعضی‌وقتا نمی‌دونم، متوجه‌ای؟
باشه، باشه. خب، چطوری باید بهت ثابت کنم خودمم؟
امـم...‏
من همیشه به رجی می‌گم باید چی‌کار کنه؟
باید مراقب بچه‌هام باشم.‏
اگه تب کردم باید برم دکتر.‏
و... هر دفعه که بهم حقوق می‌دن باید حداقل...‏
ده دلار بذارم بانک.‏
خب، هرکسی اینا رو می‌دونه.‏
من درمورد مشروب خوردن به رجی چی می‌گم؟
می‌گی: «نخور، نخور!‏
چون وقتی می‌خوری، عصبی می‌شی!‏»‏
من اصلاً اینجوری نمی‌گم.‏
پاپا گری، درو باز کن.‏
بهت که گفتم.‏ از دیدنت خوشحالم، پاپا گری.‏
خیلی خب. خب.‏ باز دوباره شروع کردی.‏
‏- هی! برو داخل.‏ ‏- مشکلی نیست.‏
‏- و؟ ‏- همیشه...‏‏
‏- همیشه درو قفل کن.‏ ‏- همیشه درو قفل کن.‏
نمی‌خوای که اون زن دوباره بیاد و ازت دزدی کنه.‏
اوه، نه، خدا. اون زد زیر گوشم.‏
پول خرد‌هام رو دزدید، و...‏
خب، خب. اشکالی نداره.‏‏ یذره آب یخ داری من بخورم؟
آب یخ داری بخورم؟
آره! آره، آره، آره.‏
بیا. بیا، پسر.‏
پارچ رو از یخچال بیار بیرون.‏
منم یه لیوان ویژه برات پیدا می‌کنم...‏
همیشه اینو برای خودت نگه می‌دارم تا باهاش آب بخوری...‏
آره. دستت چطوره؟
یه بانداژ بزرگ و کهنه بستم روش...‏ ولی خوبه.‏
می‌خوام اون لیوان رو پیدا کنم،‏ چون می‌دونم دوست داری آبت رو چجوری بخوری...‏
همیشه لیوان ویژه‌ت رو توی یه مکان ویژه نگه می‌دارم.‏
امـم...‏
توی سه روز سه‌تا کنسرو لوبیا خوردی، دایی.‏ خیلی خوبه.‏
آره. آره، آره، آره.‏
سه کنسرو پیش،‏ وقتی اینجا بودی...‏
‏- اون لیوان رو شستم...‏ ‏- باشه.‏
تا وقتی اومدی آماده باشه.‏
اوهوم.‏
کجا... کجاست...‏
‏- این چیه؟ ‏- یادم نمیاد کجاست.‏
چرا توی یخچال ساعت کوکی گذاشی، پاپا گری؟
چیزه... می‌خواستم دمای یخچال رو بفهمم...‏ واسه همین...‏
گمونم اگه کنار تخت خوابت باشه خیلی بهتره. نظرت چیه؟
آره.‏
آره؟
باشه. خیلی خب.‏
خب.‏
تو اونو گذاشته بودی اونجا، ها؟
چون مطمئنم خودم نذاشتم.‏
تو یه چیز دیگه‌ای.‏
درست قبل از این که بیای،‏ یه مهمون برام اومده بود...‏
ولی اون... اون...‏ واسه خیلی وقت پیش بود.‏
بعدش... تو سر و کله‌ت پیدا شد.‏
اومد داخل؟
خب، کی بود؟
یه مردی که قبلاً می‌شناختم.‏
کدوم مرد؟
خودت می‌دونی کی رو می‌گم.‏
یکی از این کاکا سیاه‌های توی خیابون؟
نه... نه... نه. اون...‏
اون... اون... اون... اون...‏ یکیه که قبل از به دنیا اومدنت می‌شناختم.‏
‏- کی بود؟ ‏- کوی‌داگ.‏
مردی که بهم خوندن یاد داد.‏
خیلی خب. کوی‌داگ، ها؟
یاد روزهای قدیم کردی.‏ آها. باشه.‏
گمونم این اطراف دعوا شده بود...‏
چون... چون... کلی جیغ و داد شنیدم.‏
بعدش... صدای زنگولۀ گاوها اومد.‏
آب می‌خوری، پاپا گری؟
گمونم قبل از اینکه بری توی دنیای بیرون باید یه دستی به سر و صورتت بکشیم.‏
نه، نه... از این قیافه خوشم میاد.‏
آره.‏
شبیه فیلسوف‌های یونان قدیم شدی.‏ بذار کمکت کنم.‏
خب همونطور که قبلاً بهت گفتم، دایی،‏ نینا دیگه زیاد از اینجا بودن راضی نیست.‏
منم تو این فکرم که همه‌چی رو جمع کنیم...‏
و بریم به تگزاس.‏
باشه.‏
نظر تو چیه؟
اشکالی نداره اگه یکی دیگه به‌جای من بیاد بهت سر بزنه؟
آره. آره. هرچی بیشتر بیاد بهتر.‏
اون زنه مشکلش چیه، رجی؟
آروم‌تر حرف بزن.‏
اون تودۀ گنده رو روی گردنش می‌بینی که...‏
انگار یه سر دوم می‌خواد در بیاره؟
مشکلش چیه؟
مشکلی نداره، پاپا گری.‏ لطفاً ساکت باش.‏
چرا باید ساکت باشم وقتی که یه چیزی شبیه یه گریپ فروت گنده...‏
داره از گردنش می‌زنه بیرون؟
‏- می‌خوام بدونم مشکل چیه.‏ ‏- تالومی.‏
‏- تو نمی‌خوای؟ ‏- تالومی گری.‏
بله خانم. بیا، دایی.‏
‏- چیه؟ ‏- بریم پیش دکتر.‏
‏- باید خفه‌ش کنی.‏ ‏- خیلی ببخشید.‏
چی گفت؟
چرا منو آوردی اینجا...‏
درحالی که اون زنه با اون چیز گنده توی گردنش، بیرون منتظره؟
خب، اون خانم پاین‌ـه...‏
و ما به اون چیز گنده می‌گیم گواتر و عفونت تیروئید.‏
و تازه ایشون رو برای رفتن به بیمارستان آماده کردیم.‏
می‌دونی، کوی‌داگ قبلاً می‌گفت،‏ بیمارستان جاییه که سیاه‌ها می‌میرن.‏
خب، به عنوان کسی که عملاً‏ ساکن بیمارستان بودم...‏
هرجور بود جون سالم به در بردم.‏
آره، ولی تو زیاد سیاه نیستی.‏
دستت کاملاً خوب شده.‏ شگفت انگیزه.‏
گفتم که.‏ کسی توی دست من سوزن فرو نمی‌کنه...‏
و این همه پارچه دورش نمی‌بنده.‏
خب، آقای گری...‏
فردی توی سن شما با همچین سوختگی‌ای...‏
چند ماه طول می‌کشه خوب شه.‏‎
نه، من زود خوب می‌شم.‏
پیرمرد سیاه توی مزارع پنبه،‏ با مریضی میونۀ خوبی نداره.‏
یه زمانی توی یه روز گرم تابستونی می‌تونستم 130 کیلو پنبه بچینم.‏
بقیۀ کاکا سیاه‌ها از گرما روی زمین پخش می‌شدن.‏
ولی من نه.‏
من تا وقتی توی ژوئن ماه کامل بشه کار می‌کردم.‏
ماه کامل ژوئن.‏
وقتی از دلتا اومد به شمال...‏
فقط 12 سالش بود.‏
‏- پابرهنه راه می‌رفت...‏ ‏- نه! می‌دویدم!‏
باشه...‏
آقای گری.‏
یادتونه من وقتی بچه بودم توی ساختمون شما زندگی می‌کردم؟
نه.‏
یادتون نمیاد من می‌اومدم جلوی در شما و می‌گفتم به من هدیه بدین...‏
و شما به من سیب می‌دادی؟‏
‏- سیب؟ ‏- آره.‏
نه.‏
بی‌خیال، پاپا گری. یادته.‏
چی رو یادمه؟
چند لحظه منو ببخشین.‏
‏- خانم کمال.‏ ‏- بله دکتر؟
آقای گری، یه نوشابه میل دارین؟
دکتر پپر؟
نوشابۀ دکتر پپر؟ خودشه.‏‏
خانم کمال، ممکنه آقای گری رو ببرین به غذاخوری...‏
‏- و یه نوشابۀ دکتر پپر بهش بدین؟ ‏- بله.‏
پاشو، دارمت.‏
بیا بریم، عزیزم.‏ یه نوشابه برات میارم.‏
‏- خیلی خب.‏ ‏- تو هم میای؟
نه، من می‌خوام یه صحبتی با دکتر داشته باشم.‏
می‌دونی که چی می‌خواد بهت بگه، آره؟
باید وزن کم کنی.‏
حافظه‌ش رو به زوال‌ـه، می‌دونم.‏
موضوع زوال داشتنش نیست.‏ موضوع میزان زوال‌ـه.‏
فقط توی چند هفته انقدر وخیم‌تر شده...‏
لازم نیست اینو به من بگی...‏
من تنها کسی‌ام که اونجاست،‏ تنها کسی‌ام که کنارشه. تنها نفر.‏
ولی از لحاظ جسمانی...‏
از جفت‌مون سالم‌تره.‏
یعنی... دستش،‏ توان بازیابی‌ای که داره...‏
واسه همینه که این پژوهش رو بهتون پیشنهاد کردم.‏
واسه همینه که به این مورد علاقه دارن.‏
دکتر روبین، می‌خواد جفت‌تون برین پیشش...‏
شاید چندجور معاینه انجام بده،‏ چندتا آزمایش بگیره.‏
مثل موش آزمایشگاهی؟
ببین، به من گفته شده که دکتر روبین...‏‏
با بیمارهایی مثل دایی تو موفقیت‌های زیادی داشته.‏
اولاً، هیچ‌کس مثل دایی من نیست.‏
آره.‏
نظرت چیه، میلتون؟
می‌گی با همین آزمایش‌ها پیش برم؟ این کارو بکنیم؟
تنها حرفم اینه که...‏
وقتی صحبت از زوال عقل بشه...‏
دکتر روبین از هرکسی که تا به حال دیدم اطلاعات بیشتری در این زمینه داره.‏
‏- ها؟ ‏- آره.‏
‏- این تمام کمکیه که ازت بر میاد؟ ‏- آره.‏
غیر از راه جایگزین.‏
نگاه کن، کوی اونجاست.‏
ها؟
کوی‌داگ!‏
‏- چی؟ ‏- هی، کوی! اومدم!‏
پاپا گری!‏
چی‌کار می‌کنی، دایی؟
باید حواست باشه، مرد.‏
هی، مادرقحبه.‏
این چه طرز حرف زدنه، داداش؟
اون پیرمرد چه مرگشه؟ مغزش عیب داره؟
نه، پیره. تو چه مرگته؟
دیروز بهش گفتم زنگ بزنه.‏
ولی نزد.‏
سلام، خانم‌ها!‏ دارین می‌رین پیش خانم دینا؟
با ما شوخیت گرفته، بابابزرگ؟
حدود 90 سال می‌شه خونۀ خانم دینا نرفتم.‏
مطمئنم دلش برات تنگ شده، ها؟
‏- دیگه اصلاً نمی‌دونم خونه‌ش کجاست.‏ ‏- مطمئنم اگه بگردی پیداش می‌کنی.‏
مطمئنم هرچقدر هم پیر بشم،‏ هنوزم بتونم خوب برقصم!‏
سنسی.‏
‏- سنسی.‏ ‏- دست نزن! چه مرگته؟
خیلی ببخشید. خیلی ببخشید.‏
پیره. شما رو با یکی دیگه اشتباه گرفت.‏
بهم دست نزن.‏
روز خوبی داشته باشین.‏
پاپا گری، چی‌کار می‌کنی؟
تنها زنی که توی عمرم عاشقش شدم،‏ درست اونجاست.‏‏
تنها هدیۀ واقعی خدا به من.‏
سنسی هاوارد.‏
بیا، دایی، بریم...‏
می‌دونی آقای جانسون رو فرستادم بره؟
چی؟
بهش گفته بودم اگه تا شیش هفته یه کار معین پیدا نکنه...‏
باید بره.‏
نمی‌شه گفت کارت اشتباه بوده.‏
انگار وزن کم کردی، آقای گری.‏
اکثراً وقتی من پیشش هستم یه چیزی می‌خوره.‏
باید بیشتر غذا بخوره. باشه؟
یه پای می‌خوای، دایی؟
دایی؟
می‌دونی، رجی، انگار...‏
دیگه نمی‌تونم چیزی رو به‌خاطر بیارم.‏
یعنی... می‌شینم...‏
و با خودم فکر می‌کنم ماود پتیت بیاد با ما زندگی کنه.‏
بعدش سعی می‌کنم یادم بیاد چه روزیه.‏
ولی هیچی یادم نیست.‏
یعنی ازم می‌خوای ببرمت پیش اون دکتر ویژه؟
دکتر ویژه ممکنه کمکت کنه حافظه‌ت درست بشه.‏
مرغ‌مون رو کی میارن؟
باشه.‏
‏- سونیا.‏ ‏- بله، عزیزم؟
می‌شه بازم غذای سرخ کرده واسه‌مون بیاری؟
‏- آره.‏ ‏- هنوز گشنه‌مونه.‏
باشه.‏
الو؟
دفتر دکتر روبین؟
سلام. من رجینالد لوید هستم.‏
و دکتر میلتون بهم گفتن که کلینیک شما...‏
می‌تونه یه وقت ملاقات برای دایی بزرگم، تالومی گری تنظیم کنه.‏
بهتون گفته، ها؟
بله. صبر کنین.‏
هفتۀ بعد؟ بله، صبر کنین.‏
آها.‏
باشه. خیلی خب.‏
متوجه شدم. ممنون.‏
پاپا گری.‏
بله، پسر؟
تا حالا شده بگی نکنه زنم رو از دست بدم؟
یا خانواده‌ت؟
خانواده...‏ خانواده مهم‌ترین دارایی توئه.‏
دایی، یه چیزی هست که باید بگم...‏
و نمی‌دونم به کی بگمش.‏
راجع‌به نینا و خودمه.‏
ببین، نینا...‏
نینا قبلاً یه دوست‌پسر داشته که واسه آدم کشی رفته زندان.‏
داری گوش می‌کنی، دایی؟
آره، آره. آره، البته.‏
به‌نظرت باید چی‌کار کنم؟
اون... اون زنه که توی اخبار بود.‏
می‌دونی... همون سیاه پوسته؟
گفت یه خرابی بزرگ توی بزرگراه به وجود اومده...‏
چند کیلومتر ترافیک درست شده.‏
این مشکل بزرگی نیست؟
آره.‏
خب، دایی.‏
این، نوبت دکترته.‏
خیلی مهمه، باشه؟
واسه بردنت برمی‌گردم،‏ ولی الان باید برم.‏
به همین زودی؟ چرا واینمیستی تا یذره دومینو بازی کنیم؟
نه، یه دفعه دیگه. یه دفعه دیگه.‏ باید برم.‏
تولد لاتیشا‌ست.‏
تولد؟ دارین جشن می‌گیرین؟
نه، نه.‏
فقط یه کیک کوچیک،‏ با چندتا مهمون بیشتر نداریم.‏
باید برم.‏
خب، من همینجا می‌مونم.‏
باشه.‏
خب، وقتی من رفتم،‏ درو قفل کن.‏
‏- درو قفل کنم.‏ ‏- باید چی‌کار کنی؟
‏- درو قفل کنم.‏ ‏- درسته.‏
‏- رجی.‏ ‏- بله؟
‏- برمی‌گردم تا ببرمت دکتر.‏ ‏- من همینجا هستم.‏
‏- باشه.‏ ‏- درو قفل می‌کنم.‏
خودشه.‏
چند کشته به‌جا مانده است...‏
کوی؟
کوی‌داگ، اونجایی؟
رجی؟
رج. رجی... نه...‏
نه، لوبیا نداریم. لوبیا نداریم.‏
رجی.‏
لوبیا نداریم.‏
درو قفل کن.‏
کیه...‏
بله؟
دایی گری.‏
رجی؟
نه، دایی. هیلی هستم.‏
چی‌چی؟
هیلی. پسر نیسی.‏
رجی کجاست؟
اون... اون نمی‌تونست بیاد.‏
مامان منو فرستاد شما رو ببرم.‏
ببری؟
یعنی چی، منو ببری؟
ببرم‌تون خونۀ نیسی.‏
‏- نیسی؟ ‏- بله. نیسی.‏
هیلدا براون، دخترِ خواهرت، جون.‏
جون... جون مرده. جون خیلی وقت پیش مرد.‏
به دیوار نگاه کنین، پاپا گری.‏
یه عکس روی دیواره.‏
از کجا می‌دونی توی خونۀ من چیه؟
‏- چون قبلاً اینجا بودم.‏ ‏- کی؟
خیلی وقت پیش.‏ ولی اینجا بودم.‏
دیوار رو نگاه کنین. روش یه عکس هست و یه کاغذ کوچیک روشه.‏
روش نوشته «هیلیارد». اون منم.‏
گفتی چی رو نگاه کنم؟
‏«هیلیارد». ه-ی-ل-ی-ا-ر-د.‏
‏- خب، باشه، باشه.‏ ‏- اونجا روی دیواره.‏
نیسی بچۀ جون بود.‏
هیلیارد هم بچۀ نیسی بود،‏ یا همون هیلی.‏
‏- آره.‏ ‏- پاپا گری، بجنب دیگه، پیری.‏
باشه، باشه،‏ دندون رو جیگر بذار.‏
لعنتی، دایی.‏ دیگه فکر نمی‌کردم بخوای بیای درو باز کنی.‏
این پسر یه مشکلی داره، پیتی.‏
خودم چشم دارم، کوی. دارم می‌بینم.‏
چی؟
‏- بیا داخل.‏ ‏- باشه.‏
‏- باید بری کنار، تا من بیام داخل.‏ ‏- چی؟
باید بری کنار، دایی.‏
یالا دیگه برو کنار. لعنتی.‏
این بوی مزخرف دیگه از کجا میاد؟
‏- من که بویی حس نمی‌کنم.‏ ‏- از دستشویی میاد؟
حس می‌کنم خودتو خراب کردی.‏
آه! نه، نه، نه،‏ به چیزی دست نزن!‏
‏- به چیزی دست نزن.‏ ‏- باشه.‏
رجی کجاست؟ اینجا نیومده.‏
امروز... امروز باید بریم بانک.‏
‏- می‌خوای بری بانک؟ ‏- آره، با رجی.‏
اون پیش مامان‌ـه.‏
خودم می‌برمت اونجا.‏ بیا بریم بانک.‏
وای، نه! لعنتی!‏
نگاه چی‌کار کردی! نه!‏
بهشون دست نزن،‏ خودم جمع می‌کنم.‏
‏- تو بیرون منتظر وایستا.‏ ‏- می‌خوام کمکت کنم...‏
‏- برو منتظر وایستا، منم میام!‏ ‏- باشه بابا.‏
پاپا گری، می‌خوام با من بیای خونۀ مامان.‏
باشه. حالا برو.‏
‏- یه لباس تمیز بپوش.‏ ‏- خب.‏
‏- باید بریم اونجا.‏ ‏- خیلی خب، باشه.‏
‏- من اینجا بیرون منتظرم.‏ ‏- میام. میام.‏
لعنتی. وسایلم رو بهم ریخت و به همه‌چی دست زد...‏
یک، دو...‏
سه.‏
چیزی که می‌خواستی رو برداشتی، دایی؟
آره. یک، دو، سه.‏
خب، همونجا وایستا، مادرقحبه!‏
هی!‏
‏- چی‌کار می‌کنی؟ ‏‏- منو واسه چی هل می‌دی، کاکاسیاه؟
‏- با دایی من چی‌کار داری؟ ‏- دایی‌ت؟
اون مادرقحبه که اونجاست به من بدهکاره.‏
بهم گفت واسه اجاره‌م بهم پول می‌ده.‏
‏- بهم قول داد، خودت می‌دونی پول رو داره!‏ ‏- نه!‏
همه اینجا می‌دونن توی خونه‌ش یه کیف پر از پول داره.‏
‏- نه.‏ ‏- ببین، گفت نه.‏
‏- من گفتم آره.‏ ‏- ببین، هرزه...‏
اگه به سر به سر گذاشتن من ادامه بدی می‌زنم دهنت رو خرد می‌کنم. گمشو!‏
اون بهم بدهکاره.‏
وقت کردی یه حموم رو.‏
بیا، پاپا گری،‏ اون باهات کاری نداره.‏
میام سراغت، کاکا سیاه!‏
چرت می‌گه. بیا.‏
کدوم بانک می‌خوای بری؟
اون‌طرف.‏
پیدات می‌کنم.‏
بیا.‏
قضیۀ کیف پر از پول چیه؟
به‌نظرت اینجا بانکه؟
از رجی بپرس.‏
‏«از رجی بپرس». بیا، بپرس.‏ خودت از رجی بپرس.‏
فقط می‌گی از رجی بپرس.‏ از رجی بپرس.‏
‏- دیگه خسته شدم.‏ ‏- چی؟
کارت بانکی همراهت نداری؟ کیفت کجاست؟
کیف؟ چطور؟
چون می‌خوام بفهمم کدوم بانک بریم، دایی.‏ خودت نمی‌دونی بانکش کجاست.‏
لعنتی.‏
خب، چک‌ها اینجاست.‏
بانک گرولیر.‏
چه‌خبر، آقایون؟
خبری نیست، سروان.‏
من هیلیارد براون هستم،‏ و ایشون هم دایی‌م تالومی گری.‏
همینجوری اینجاییم.‏
راست می‌گه، آقا؟
‏- خب.‏ ‏- با ما بیا.‏
بی‌خیال. وایستا، داداش. واسه چی؟
تحت بازداشتی،‏ تا وقتی که بفهمیم...‏
‏- برسیش کردم.‏ ‏- دستتو ازم بکش.‏
‏- یه لحظه. وایستین، وایستین! اون...‏ ‏- بازداشتی.‏
‏- خواهر زاده‌م...‏ ‏- جناب، شما اینو می‌شناسین؟
اینو می‌شناسی؟
خواهر زاده‌م اینو فرستاده تا منو ببره پیشش. رجی.‏
یعنی، خودش رجی نیست،‏ ولی داره منو می‌بره پیش رجی.‏
این... پسرِ خواهر زاده‌مه.‏ هیلیارد.‏
داره منو می‌بره پیش رجی.‏
‏- کارت شناسایی نشونم بده.‏ ‏- چی؟
‏- کارت شناسایی نشونم بده.‏ ‏- باشه.‏
چرا همیشه میاین اینجا سر به سر مردم می‌ذارین؟
آروم باش، داداش.‏
لعنتی.‏
پس، چرا داشتی جیب‌هاش رو می‌گشتی؟
دارم کمکش می‌کنم،‏ چشک‌هاش رو نقد کنه...‏
داریم می‌ریم بانک،‏ اونم نمی‌دونه بانکش کجاست.‏
پیره. درست نمی‌دونه چی‌کار می‌کنه...‏
‏- راست می‌گه؟ ‏- آره.‏
خوبی؟
‏- بله، آقای بول. بله.‏ ‏- مطمئنی مشکلی نیست؟
بله، قربان. بله.‏
آفرین، هیلیارد.‏
بیا.‏
می‌خوای منو به کشتن بدی؟
‏- چی؟ ‏- بیا، باید سوار اتوبوس شیم.‏
خودت بودی با پلیس درگیر شدی.‏
ت-ا-ل-و-م-ی.‏
تی رو خط می‌زنم.‏
هر هفته سه‌تا چک نقد می‌کنی؟
تامین اجتماعی.‏
اینم حقوق بازنشستگی ادارۀ پست.‏
اینم مستمری فوت...‏
واسه سنسیا هاوارد.‏
یک، دو، سه.‏
خیلی خوش شانسی، دایی.‏
من انقدر پول بهم می‌رسید،‏ زندگیم تامین بود.‏
خیلی خب.‏
ببخشید، آقا.‏
سلام. من شرلی هستم. شرلی ورینگ.‏
شرلی ورینگ؟
و-ر-ی-ن-گ.‏
سلام، و-ر-ی-ن-گ.‏
منم... تالومی هستم.‏
یذره خجالت‌آوره...‏
اومدم تا قسط گوشیم رو بدم،‏ ولی پولم کمه.‏
حدود 40 دلار لازم دارم.‏
فقط اینو دارم.‏
پدرم 60 سال پیش اینو به مادرم داد.‏
این یه گنجه.‏
تنها خواسته‌م از شما اینه که اینو نگه دارین تا وقتی که پول تامین اجتماعی‌م رو واریز کنن...‏
کوی‌داگ همینو می‌خواست بهم بگه.‏
یه گنج، برای نجات تمام سیاه‌پوست‌ها.‏
سلام، آقای گری.‏
منو یادتونه؟ کورا بروکز؟
آها.‏
آقای براون می‌گه که بهش گفتین چک‌هاتون رو نقد کنه.‏
رجی خونۀ ایناست...‏
و هیلیارد داره منو می‌بره اونجا.‏
یعنی، آقای براون رو می‌شناسین؟
‏- بهت گفت دیگه.‏ ‏- بله...‏
اون... اون پسرِ خواهرزاده‌مه.‏
‏- پسر نیسی.‏ ‏- پسر نیسی. بهت که گفتم.‏
شماره‌ش هم اینجاست،‏ می‌تونی زنگ بزنی از خودش بپرسی.‏
لزومی نداره.‏
‏- با من بیا، آقای براون.‏ ‏- ممنون.‏
کلی کار داریم، عجله کن.‏
خب، می‌تونی بهم پول قرض بدی، تالومی؟
خیلی خب، سه‌تا چک، اینم 300 دلار.‏
بریم، دایی، دیرمون شده.‏
هی، ایشون خانم و-ر-ی-ن-گ هستن.‏
سلام. زودباش، بریم.‏
پولم رو می‌خوام.‏
‏- من برات نگهش می‌دارم.‏ ‏- همین الان می‌خوامش!‏
باشه بابا.‏
دوتا پاکت دیگه کجاست؟
پولو گذاشتن توی یه پاکت.‏
هرچی می‌خوای بردار.‏
‏50 دلار برداشتم.‏
خیلی ممنونم، تالومی.‏
اینم...‏
هدیۀ من به تو.‏
بیا، دایی. بریم.‏
آره، پسر. دوتا پلیس افتاده بودن سرم.‏
اگرچه همینه که هست.‏
باشه، داداش، باشه.‏
دایی، پولت رو بذار کنار، مرد.‏
هر وقت که می‌رم بانک،‏ همیشه نزدیک 300 دلار بهم می‌دن.‏
یک، دو، سه.‏
ولی فقط یک رو بهم دادی. صد دلار.‏
یادت نیست پولت رو دادی به اون پیرزنه؟
‏50 دلار. اون فقط 50 دلار ورداشت.‏
نه، 200 تا ورداشت.‏
دارم بهت می‌گم. خودم دیدم نزدیک 200تا ورداشت.‏
‏- بذار دوباره بشمارم.‏ ‏- دستت رو بکش.‏
همین الانش هم به اندازه کافی پولم رو دزدیدی.‏
دزد.‏
رسیدیم.‏
جشن تولد رجی‌ـه؟
یه‌جورایی.‏
پیتی‌پاپا.‏
سلام، عزیزم. وای، خیلی وقته ندیدمت.‏
منم، پیتی‌پاپا.‏
خواهر زادۀ مورد علاقه‌ت. نیسی.‏
‏- جون... دختر جون.‏ ‏- درسته.‏
یادته. درسته.‏
هیچ مشکلی نداری.‏
و الانم توی خونۀ منی.‏
رجی کجاست؟ هشت-نه کنسرو گذشته و نیومده پیش من.‏
رابین.‏
رابین! کجایی...‏
دنده‌هامون تموم شده،‏ ولی مرغ سرخ کرده داریم.‏
خانم هانا سالاد کلم‌ رو آورد،‏ ولی هنوزم می‌تونم برم «هاوایی پانچ» بگیرم.‏
فعلاً اینا رو بی‌خیال شو.‏ یکی هست که می‌خوام باهاش آشنا بشی.‏
پیتی‌پاپا، این دخترِ بهترین دوستم فریداست.‏ رابین.‏
فریدا مرده،‏ واسه همین رابین اینجا با من و هیلی زندگی می‌کنه.‏
رابین، ایشون دایی‌م هستن، تالومی گری.‏
سلام.‏
رابین. اولین پرندۀ بهار.‏
شاید بعضی‌وقتا فرستادمش بهت کمک کنه.‏
مگه نه؟
گمونم.‏
گرسنه نیستی؟
خب، می‌خوام هیلی رو...‏‎ یعنی رجی، می‌خوام رجی رو ببینم.‏
بهتره اول یه چیزی بخوری، ها؟
بعدش می‌ریم پیش رجی.‏
رابین، می‌شه لطفاً گوشیت رو بذاری کنار؟
دایی‌ت رو ببر یه چیزی بده بخوره، لطفاً.‏
اون دایی من نیست.‏
بیا دیگه.‏
رجی کجاست؟ دزده گفت اینجاست.‏
‏- کی؟ ‏- رجی کجاست؟
انقدر که اینجا موند مراقب تو باشه توی دردسر افتاد.‏
رجی توی دردسر افتاده؟ کجاست؟ باید بریم کمکش.‏
دیگه توی دردسر نیست.‏
خوبه.‏
سبزی می‌خوای؟
بله، خانم.‏
سیب‌زمینی؟
بله.‏
سالاد کلم؟
سبزیجات که گذاشتی توی بشقابم.‏
مرغ سرخ شده چی؟
آره. رون بذار، لطفاً.‏
ببخشید، انداختمش، تقصیر من بود.‏
‏- ببخشید، انداختمش.‏ ‏- بیا خودت رو تمیز کن، خواهر کوچولو.‏
چیزی نیست.‏
مشکلی نیست، آقای گری.‏
‏- چیزی نیست.‏ ‏- من تو رو می‌شناسم؟
بله.‏
بیلی فررس هستم، قربان.‏
من و رجی از بچگی دوست‌های صمیمی بودیم.‏
یادتون نیست؟
قبلاً همیشه می‌اومدیم خونۀ شما.‏
مجله‌های قدیمی‌تون رو نگاه می‌کردیم.‏
نشنال جغرافی. جت.‏
شما همش دنبال عکس لختی دخترا بودین.‏
آره، یادته.‏
هی، یذره مرغ می‌خورین، آقای گری؟
رون بذار.‏
باشه.‏
نگاش کن.‏
مثل خوک می‌خوره، از هیچی خبر نداره.‏
خب... وقتی رجی یه سرپرست می‌خواست اون کنارش بود.‏
وقتی بچه بودیم،‏ می‌ذاشت ساعت‌ها بازی کنیم...‏
و هرگز، حتی یه بار،‏ نشد یه حرف بد به زبون بیاره.‏
چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
امـم...‏
می‌خوام رجی رو ببینم.‏
بیا.‏
ازم عذرخواهی کن، مرد.‏
ببخشید، چه... کفش‌های قشنگی.‏
اون کی بود؟
آلفرد نمی‌دونم چی‌چی.‏ گمونم یکی از دوست‌های رجی بود.‏
نینا.‏
نگاه کی اومده.‏
‏- چطوری، رابین؟ ‏- سلام.‏
ایشون دایی بزرگ رجی هستن.‏
آره، پاپا گری.‏
از دیدنت خوشحالم.‏ رجی خیلی از تو می‌گفت.‏
خب، خودش کجاست؟
از این طرف.‏
بچه‌هاش دقیقاً شبیه من و ماود هستن...‏
وقتی توی بوردت بودیم.‏
چرا...‏
چرا اینجوری گذاشتینش اینجا؟
یکی بهش شلیک کرد.‏
کسی به من نگفت. کسی...‏ کسی به من خبر نداد.‏
‏- هیچ‌کس بهت زنگ نزد؟ ‏- هیچ‌کس بهم نگفت.‏
نه، گمون نکنم.‏ یادم نیست.‏
یادم نمیاد. گمون نکنم.‏
اوه، رجی. خدایا.‏
وای، خدا.‏
وای خدا، رجی!‏
خواهش می‌کنم، خدایا، نه.‏
خواهش می‌کنم.‏
خواهش می‌کنم، رجی، پاشو. نمیر.‏
خواهش می‌کنم، نمیر.‏
بالاخره اومد.‏
‏- دارم می‌برمش خونه.‏ ‏- قرار بود من ببرم.‏
از تو خوشش نمیاد.‏ می‌گه وسایلش رو بهم ریختی.‏
وسایلش خودش بهم ریخته بود.‏
آره، تو بدترش کردی.‏
آره. تازه اولی و دومی رو ازم دزدید،‏ و فقط سومی رو بهم داد.‏
‏- از چی حرف می‌زنه؟ ‏- نمی‌دونم. می‌دونی که عقلش درست نیست.‏
بذار رابین باهاش بره.‏
زود می‌رسی خونه، پیتی‌پاپا.‏
خب، بیا. سوار اتوبوس می‌شیم و می‌ریم خونه.‏
رجی بعداً میاد؟
آره، بعداً میاد.‏
خوبی؟
رجی واقعاً مرده؟
آره.‏
خب، کی کشتش؟
کسی نمی‌دونه.‏
من پیداش می‌کنم.‏
قسم می‌خورم.‏
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.