امروز صبح دربارۀ این موضوع و چیزهای بیشتری صحبت خواهیم کرد.‏
اما قبل از آن، چند خبر محلی داریم.‏
رجی.‏
رجی!‏
کجایی پسر؟
رجی!‏
رجی.‏
رجی!‏
همه جا رو دنبالت گشتم، پسر.‏
رجی!‏
اینجایی؟
نـه!‏
لعنتی!‏
هرزه کوچولو! دهنت سرویسه!‏
مامان، نمی‌دونم الان چی فکر می‌کنی ولی...‏
البته که نمی‌دونی!‏
‏- می‌خواستم پتوش رو...‏ ‏- خفه‌شو، پسر!‏
برگرد تو اتاقت، هیلیارد.‏
یالا!‏
می‌تونی چاقو رو غلاف کنی.‏
می‌خواست بپره روم.‏
اون یه پسر بچه‌ست و کارهای احمقانه می‌کنه.‏
بیشتر شبیه مردی بود که می‌خواست بهم تجاوز کنه!‏
نیازی نیست این کلمه رو به‌کار ببری.‏
خب، هیلی باید بفهمه. فقط می‌خواستم بخوابم.‏
الان می‌فهمم که اینجا آوردنت خوش خیالی بود.‏
تقصیر منه. باید می‌دونستم.‏
با توجه به سن هیلی...‏ و این که تو...‏
من چی؟
تو دختر خوشگلی هستی، رابین.‏
یه دختر خوشگل که نیمه لخت اینور اونور میره...‏
اون پسر نمی‌تونه بخوابه.‏
‏- این مشکل منه؟ ‏- خودت بهم بگو.‏
‏- اونی که چاقو دستشه تویی...‏ ‏- مادرم این چاقو رو بهم داد.‏
می‌دونم چقدر بهت سخت گذشته.‏ کشته شدن پدرت...‏
و تمام مردهایی که توی خونه با مادرت بودن...‏
‏- مامانم عاشقم بود.‏ ‏- منم عاشق مادرت بودم.‏
بهترین دوستم بود.‏
واسه همین می‌خواستم بیای اینجا.‏
ولی الان باید به این فکر کنم چی به صلاح تو و هیلی‌ـه.‏
کلی دوست توی اون گروه مطالعۀ آزمون هم‌ارزی داری.‏
از یکی‌شون بخواه یه مدت بری پیشش.‏
ولی من کار اشتباهی نکردم.‏
می‌دونم. موضوع کاری که تو کردی نیست.‏
موضوع اینه که هنوز جَوونی و متوجه نیستی.‏
وظیفۀ ماست که مطمئن بشیم مردهای سیاه‌پوست دیوونه نشن.‏
غلط یا درست، کاریه که باید انجام بدیم.‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
آقای گری؟
آقای گری بیدار شین. بیدار شین.‏
تو کی هستی؟
‏- توی خونۀ من چی‌کار می‌کنی؟ ‏- منم. منم رابین.‏
پرنده؟ اولین پرندۀ بهار؟
چطور اومدی داخل، پرنده؟
،از دیشب‌ کلیدتون دستم مونده اومدم پسش بدم...‏
و وقتی که در زدم، داد زدین.‏
چه خوابی می‌دیدین؟
خیلی...‏
خیلی... خیلی... بد بود.‏
جدی؟ چه خوابی بود؟
هی، هی، وایستین، وایستین!‏
نیازی به اینکارا نیست.‏
بذارین برم براتون آب بیارم تا صورت‌تون رو بشورین.‏
توالت‌تون کجاست؟
توالت... توالت... خراب شد.‏
و... سینک آب رو خالی نمی‌کنه.‏
پس چطور می‌رین دستشویی؟
وقتی رجی منو می‌بره غذاخوری،‏ اونجا شماره 2 رو انجام می‌دم.‏
و شماره 1 هم می‌ریزم توی یه قوطی کنسرو لوبیای قدیمی...‏
و می‌ریزمش توی سینک آشپزخونه و بعدش آب می‌گیرم روش.‏
توی آشپزخونه؟
اوهوم.‏
نه. نه. توالت‌تون کجاست؟
اون... اونجاست. انتهای راهرو.‏
‏- اونجا؟ ‏- دست‌کم قبلاً که اونجا بود.‏
‏- قرار نیست چیزی بپره روم که؟ ‏- نه.‏
‏- مطمئنین؟ ‏- اوهوم.‏
!نه. نه، نه
‏- این درست نیست.‏ ‏- خب...‏
کارت رو انجام بده،‏ بعد در دستشویی رو ببند.‏
نه، نه، نه. گوش بدین!‏
اگه این وضع اینجا درست نشه،‏ ممکنه کابوس ببینم، می‌فهمی؟
کابوس می‌بینم.‏
‏- خب، وسایل نظافت‌تون کجان؟ ‏- گنج‌هام. نه، نه.‏‎
منظورتون چیه؟
هر بار که رجی می‌خواد اینجا رو تمیز کنه...‏
آخرش‌ همۀ وسایل خوبم رو می‌ریزه دور.‏
‏- بهترین وسایلم رو.‏ ‏- جدی؟ مثل چی؟
بی‌خیال. اینکارو نکنین.‏
بیاین تا بهتون بگم.‏
‏- وای، خیلی داری تند می‌ری!‏ ‏- ببخشید.‏
بشینین، بشینین. ببخشید.‏
بهتون می‌گم چی‌کار می‌کنیم.‏
قبل از اینکه چیزی رو بندازم دور به شما نشونش می‌دم و خودتون تصمیم بگیرین.‏
راضی شدین؟
آره، آره، راضی شدی.‏
‏- حب، آماده‌این؟ ‏- گمون کنم.‏
می‌خواین این مسواک بد و کهنه رو نگه‌دارین؟
‏- نه، نه، بندازش بره.‏ ‏- آره.‏
‏[ نوار بهداشتی ]‏
آره، می‌تونیم بندازیمش دور.‏
به‌نظرتون این رو هم می‌تونیم بندازیم دور؟ باهاش خداحافظی کنیم؟
باشه... نه!‏
‏- خیلی خب.‏ ‏- حالا بندازش دور.‏
این چیه؟
نمی‌دونم. «سرفه و سرما خوردگی»‏.‏
خب، هیچ‌کدوم رو رو ندارم.‏
وای، نه!‏
این چه وضع زندگی کردنه؟
هر وقت خواستی می‌تونی برگردی خونۀ نیسی.‏
دیگه اونجا زندگی نمی‌کنم.‏
چی شد؟ انداختنت بیرون؟
‏- آره.‏ ‏- چرا؟
مهم نیست.‏
می‌تونی اینجا بمونی.‏ کلی بازیِ رومیزی دارم.‏
خونه‌ت پر سوسکه، فهمیدی؟
توی این خروارِ وسایل تولیدمثل می‌کنن.‏
باید جمع‌شون کنیم.‏
‏- الان؟ ‏- آره.‏
خدایا...‏
بیا. بذار نشونت بدم حموم باید چه شکلی باشه.‏
چرا انقدر سریع راه می‌ری؟
بفرما!‏
جادو کردی!‏
نه. فقط شناور خراب شده بود.‏
توی کاسه توآلت و سینک هم آشغال جمع شده بود. ولی چیز خاصی نبود.‏
اینکارا رو از کجا بلدی؟
مامانم همیشه مریض می‌شد...‏
ما هم چون پولی نداشتیم خودم همه‌چی رو درست می‌کردم.‏
‏- مامانت مریضه؟ ‏‏- مرده.‏
وای، چقدر بد.‏
‏- دستشویی دارم.‏ ‏- چی؟
‏- دستشویی دارم.‏ ‏- الان؟
فقط چون دستمال زیاد داریم دلیل نمی‌شه تموش کنی.‏
شاید لوله‌ها کار کنن ولی حساس‌ان،‏ فهمیدی؟
باشه. وای، خدا.‏
این شد یه چیزی.‏
برگرد دست‌هات رو بشور.‏
آره، با خودتم.‏
تنهایی از پسش برنمیام.‏
می‌خوای بازم وسایلم رو بندازی دور؟
فقط می‌خوام اینجا رو برات راست و ریس کنم.‏
این که بد نیست، ها؟
ها؟
پس، می‌تونی بذاری تمیز کنم؟
اوهوم.‏
دیگه نباید خودت رو بزنی، فهمیدی؟
اوهوم.‏
‏- کلید اون قفل رو داری؟ ‏- نه، نه، نه.‏
نه. اون نه.‏
یعنی کلید رو نداری یا...؟
ببین، باید برم داخل.‏ کلی سوسک اونجاست.‏
‏- باید سم پاشی کنم.‏ ‏- اونجا رو نه.‏
هدف اینه همه‌جا سم پاشی بشه.‏
خب... این اتاق اونه.‏
‏- سنسیا.‏ ‏- کی؟
سنسیا. من باهاش ازدواج کرده بودم،‏ و... و... اون مرد.‏
ببین، به محض اینکه کارم تموم شد می‌تونی دوباره قفلش کنی.‏
می‌تونی بهم اعتماد کنی.‏
می‌شنوی؟ می‌تونی.‏
آب از آب تکون نمی‌خوره.‏
قول می‌دم.‏
نگران نباش. سریع تمومش می‌کنم.‏
چه قشنگ.‏
باید از اونجا بیای بیرون.‏
بیا داخل.‏
سنسی؟
میای یا نه؟
چرا اونجا وایستادی، پیتی؟
خجالت می‌کشی؟
اون مرده، پسر.‏
هی، چرا اینجا رو قفل می‌کنی؟ این بهترین اتاق این خونه‌ست.‏
جاکو، اگه کمک خواستی بهم بگو، باشه؟
باشه.‏
از این چمدون که استفاده نمی‌کنی، آقای گری؟
!دست به کیف مسافرتی‌م نزن
دست به قفسۀ کتابم نزن،‏ و صدای تلویزیونم رو هم دستکاری نکن.‏
باشه، باشه، قربان. هر چی شما بگین.‏
از اون کمد بیا بیرون و کتاب‌هام رو نبر!‏
باشه، باشه! فهمیدن دیگه.‏
ببین، دیگه چیزی نمونده.‏
‏- دیدی، دیدی، رفت توی کمدم!‏ ‏- کسی نمی‌ره توی کمدت. بی‌خیال.‏
توی یه... توی یه صندوق کوچیک بود...‏
که از چوب و فلز ساخته شده...‏
‏- داخل همون بود.‏ ‏- چی رو می‌گی؟
امـم... امـم...‏
‏- نه بی‌خیال. این کارو نکن.‏ ‏- وای، یادم رفته.‏
اینجا خیلی قشنگ شده، نه آقای گری؟
هی، می‌خوام اون کیف چرم تمساح رو ببرم.‏
‏- یعنی، اون که باهاش جایی نمی‌ره.‏ ‏- به کیفم دست نزن. نه!‏‏
نیازی بهش نداره.‏
هی. کیف خودشه، و می‌خواد نگهش داره.‏
‏- درسته.‏ ‏- دیدی؟‎
بهت که گفتم.‏ لازم نیست نگران باشی.‏
‏- گفتی اسمت چی بود؟ ‏- رابین؟
‏- اولین پرندۀ بهار.‏ ‏- آره.‏
باید زودتر راه بیفتیم تا این وسایل رو برسونیم به بازیافت.‏
آره، فهمیدم. الان میام رفیق.‏
باشه.‏
یه... یه... یه جعبۀ کوچیک بود...‏
که از فلز و چوب ساخته شده بود،‏ پشت یه سنگ قرمز.‏
پایینِ پایین چاه.‏
هی، رابین، یه لحظه کارت دارم.‏
چی شده؟
مبلغی که توافق کردیم...‏
زحمتش بیشتر از چیزی بود که فکر می‌کردی؟
می‌فهمم.‏
نگران نباش. حقت رو می‌دم.‏
خوبه.‏
‏هی، بیلی و جاکو دارن می‌رن.‏
خداحافظ.‏
همینطوری که نمی‌تونن برن.‏
باید پول‌شون رو بدیم.‏
با گنج کوی‌داگ نه. برای اینکار نیست.‏
آره، ولی پول‌هایی که توی قوطی بود چی؟
بذار ببینم.‏
چرا توی جیبت نمکدون گذاشتی؟ حالا بی‌خیال.‏
می‌خواین این بادبزن‌ها رو ببرم، آقای گری؟
نه، می‌خوایم‌شون.‏
باشه.‏
صندلی‌های تاشو چی؟
یکی دو تاش رو ببر.‏
جاکو اینو پیدا کرده،‏ چسبیده بود به تلویزیون.‏
اگه... اگه می‌خوای بمونی...‏
می‌تونی توی اتاق سنسیا بخوابی.‏
ناراحت نمی‌شه.‏ منم روی کاناپه می‌خوابم.‏
می‌دونی چرا یه نفر برات نوبت دکتر گرفته؟
تو... توی اتاق سنسیا بمون،‏ اگه می‌خوای بمونی.‏
هی، چرا باید بری دکتر؟
نمی‌دونم. من... مریض نیستم.‏
رجی برات نوبت دکتر گرفته؟
هی، بیرون منتظرم باش.‏
وسایلم کجان؟
از ظاهر خونه خوشت نیومد؟
من می‌رم جاکو و بیلی رو راهی کنم.‏
برمی‌گردی؟
‏- فقط دارم می‌رم طبقۀ پایین.‏ ‏- آره، ولی برمی‌گردی؟
آره.‏
برمی‌گردم.‏
‏- هی...‏ ‏- چی شده؟ می‌خوای برسونمت؟
‏- نه.‏ ‏- خیلی خب.‏
رجی چیزی راجع‌به این که می‌خواد اونو ببره دکتر نگفت؟
فکر نکنم.‏
می‌مونی پیشش؟
نمی‌شه گفت خودم می‌خوام بمونم،‏ نیسی پرتم کرد بیرون.‏
‏- و درحال حاضر جای دیگه‌ای ندارم.‏ ‏- چرا همچین کاری کرد؟
لعنتی، پسر. یا من باید می‌موندم یا هیلی.‏
امان از دست اون زن.‏
‏- یه سوالی دارم.‏ ‏- چی؟
چرا به آقای گری نمی‌گی،‏ ‏«پاپا گری» یا «دایی»‏؟
چون نه پدربزرگمه نه دایی.‏
از روی احترام منظورمه.‏
آخه واسه چی، داداش؟ خیلی هم یادش می‌مونه!‏
بازم اون یه مرده.‏ سنی ازش گذشته.‏
‏- تموم شد، جاکو؟ ‏- بله، قربان.‏
من، فکر نمی‌کردم برگردی.‏
ولی برگشتم،‏ و حدس بزن چی شده.‏
‏- چی شده؟ ‏- می‌ریم پیف‌پاف بخریم.‏
‏[ فروشگاه ابزار و یراق ]‏
منظورت دودپاش‌ـه؟
اسم‌شون پیف‌پاف نیست؟
من فقط شنیدم مردم بهشون می‌گن پیف‌پاف.‏
فقط از اون اسپری‌های باکلاسی که توشون پر از سمـه داریم.‏
آره همونا رو می‌خوام.‏
آره، فکر کنم چندتایی برامون مونده باشه.‏
می‌شه چهارتا بهم بدی؟
کجا زندگی می‌کنی؟
چیزی که می‌خوام رو داری؟
از بوی اینجا خوشم میاد.‏
بوی میخ آهنی و روغن موتور می‌ده.‏
هی، ببین! ببین چیا دارن.‏
نوشته توی یک دقیقه گرفتگی پا رو خوب می‌کنه.‏
آقا، خوشم نمیاد اینجوری نگاهش می‌کنی.‏
چشمات و دماغت باز شده...‏
مثل یه سگ حشری که بوی ماده رو حس کرده.‏
به یه خانم جوون و زیبا اینطوری نگاه نمی‌کنن.‏
پولش رو بنداز جلوش.‏
چقدر شد؟
هی! حواست باشه، پیری!‏
کجا می‌ری؟ فکر کردی کجا می‌ری؟
‏- وای، نه!‏ ‏- ولش کن، هرزه!‏
پولم رو بده.‏ پولم کجاست؟
گور بابات، هرزه!‏
‏- نه. نه!‏ ‏- بس کنین.‏
وای، خدا! بس کنین!‏
‏- بسه، بسه! وای، نه!‏ ‏- لعنتی!‏
ولش کن!‏
پولم کجاست؟ پولم رو می‌خوام.‏
پولم کجاست؟
شوخی ندارم.‏
‏- پولم کجاست؟ ‏- نمی‌دونم.‏
نه! نه! نه!‏ نه، نه، نه.‏
!هرزه
چیزی نیست. بیا. بیا.‏
‏- بیا. بلند شو.‏ ‏- باشه.‏
به اون بُشکه پول بدهکاری؟
نه. اون یه بار اومد اینجا...‏
و خوابوند زیر گوشم و پولِ خردهام رو دزدید.‏
رجی هم واسه همین یه قفل دیگه به در اضافه کرد.‏
و بهم گفت،‏ هیچ‌کس غیر از خودش رو راه ندم.‏
شانس آورد با چاقو نزدمش.‏
وای نه، خدایا، نه. همچین چیزی رو نمی‌خوایم.‏
خوبی؟
نمی... نمی‌دونم.‏
استراحت کن، دایی.‏ امروز نمی‌خوام کسی رو بکشم.‏
‏- نمی‌کشی؟ ‏- نه.‏
فقط، حدود صدهزارتا سوسک هست که می‌خوام بکشم‌شون.‏
نمی‌خوام بوی سم توی راهرو پخش بشه.‏
راستی، ممنون.‏
واسه چی؟
حرفی که به اون مرده توی فروشگاه زدی.‏
چی گفتم؟
وقتی خونه‌م رو منفجر کردی،‏ اون‌وقت من کجا زندگی کنم؟
نمی‌خوام که خونه‌ت رو منفجر کنم،‏ فقط دارم سم‌پاشی می‌کنم.‏
و این خوبه؟
بستگی داره بیرون باشی یا داخل.‏
و الان ما کجاییم؟
بیرونیم، دایی. بیرونیم.‏
‏[ مسافرخانۀ چِشایر ]‏
الان دیگه اینجا زندگی می‌کنیم؟
نه، فقط امشب رو اینجاییم،‏ فردا برمی‌گردی خونه‌ت.‏
لعنتی، بوی حشره‌کش گرفتم.‏
من دندون‌های طبیعی‌م رو هنوز دارم.‏
‏- واقعاً؟ ‏- اوهوم.‏
یه نگاه به خودت بنداز، پسر.‏
یه آدم حریص و سیری‌ناپذیری.‏
بی‌خیال، کوی. من انقدر بد نیستم.‏
چیزی که واست دزدیدم کجاست؟
اون... اون...‏
یادم نمیاد.‏
خب، باید یادت بیاد.‏
خصلت مرد، به چیزهاییه که به‌خاطر داره.‏
خب.‏
باشه.‏
پیداش می‌کنم. قول می‌دم.‏
بذار برم.‏ باید برم، بذار برم.‏
بذار بیام داخل.‏
بذار بیام داخل! قول می‌دم.‏
منتظر چی هستی؟
‏- دختر، اون کارو نکن!‏ ‏- چیو؟
لباس و شونۀ اونو نپوش.‏ نه، نه...‏
باشه! اینو در میارم!‏
‏- نه!‏ ‏- اصلاً این کوفتی رو نمی‌خواستم!‏
برو! برو بیرون!‏
برو!‏
من... ندزدیده بودمش!‏
چه غلطی می‌کنی؟
اون... اون گفت کمکم کن.‏
و منم با پا زدمش.‏
نباید اینجوری از من فرار کنی، فهمیدی؟
ازت دور شدم.‏
من اینا رو آوردم؟
نه.‏
خب، اینا چرا اینجان پس.‏
راستش، نباید نگه می‌داشتم‌شون.‏
اینا واسه زنت بود.‏
آره، ولی اون مرده.‏
شاید... شاید تو بتونی...‏
اینا رو بپوشی،‏ و مثل یه زن ازشون استفاده کنی.‏
بهتره بخوابی. دیر وقته.‏
می‌شه تلویزیون نگاه کنم؟
الان می‌ریم خونه؟ رجی هم میاد؟
نه، فقط خودم و خودتیم.‏
رجی می‌خواست تو رو ببره پیش این دکتر،‏ پس...‏
گمونم اول بریم اونجا.‏
همون دکتره که، همراهش یه زنه بود که یه کلۀ دیگه توی گردنش داشت؟
‏- چه‌خبر؟ ‏- چه‌خبر؟
آماده‌این؟
مراقب باش.‏
‏- حال‌تون خوبه، آقای گری؟ ‏- آره، خوبم.‏
عالیه.‏
‏- تو دیگه کی هستی؟ ‏- بده به من.‏
‏- بیلی.‏ ‏- بیلی؟‏
آره، آره، آره.‏
هیپ‌هاپ، هو...‏
هی، هو، هی، هو...‏
هی، هو...‏
‏♪ برام یه نقاشی کشیدی ولی به چشمم خوش نیومد ♪‏
‏♪ هر دو تلاش می‌کنیم ولی تو به من نمی‌خوری ♪‏
‏♪ دارم همه‌جوره تنبیه‌ت می‌کنم، عزیزم ♪‏
‏♪ رفیق باحالت خارجیه و یه گرین کارت هم تو راه ♪‏
هی! خوش می‌گذره؟
آره!‏
قبلاً یه وانت بستنی فروشی مثل این داشتم.‏
آقای گری، وانت بستنی فروشی داشتی، شوخی می‌کنی؟
‏- یا خدا!‏ ‏- چی؟
آقای گری، پیش چه دکتری دارین می‌رین؟
امـم...‏
امیدوارم از اون دکترا باشه که،‏ نوشابۀ دکتر پپر دارن.‏
هی، می‌خواین منم باهاتون بیام؟
نه، همین الانش هم دیرت شده.‏ از اینجا به بعد با من.‏
‏- باشه.‏ ‏- مراقب باش.‏
‏- بعداً کیف‌هاتون رو میارم.‏ ‏- باشه.‏
چیزی خواستین فقط کافیه یه ندا بدین، خب؟ خداحافظ، آقای گری.‏
خوش اومدین. همراه من بیاین.‏
چقدر قشنگه.‏
تا حالا از اینا دیده بودی؟
اوه، اوه! آره.‏
‏- خب، بیا دیگه.‏ ‏- نگاش کن.‏
دکتر الان میاد پیش‌تون.‏
‏- نوشیدنی براتون بیارم؟ ‏- دکتر پپر بیار، لطفاً.‏
سلام، آقای گری.‏ من دکتر روبین هستم.‏
از دیدن‌تون خیلی خوشحالم.‏
لطفاً، بشینین.‏
رجینالد لوید؟
نه. رجی نیستم. رابین بارنت.‏
رجی فوت کرد.‏
خیلی متاسفم.‏
آقای لوید، سرپرست جناب گری بود، درسته؟
گمونم بشه اسمشو این گذاشت.‏
‏- شما چطور؟ ‏- فقط یه دوست خانوادگی که بهش کمک می‌کنم.‏
خیلی خب.‏
خوبه. آقای گری،‏ خیلی خوشحالم که بالاخره می‌بینم‌تون.‏
من خوبم، ممنون.‏
باید هم خوب باشین.‏
واسه همینه که پیش من فرستاده شدین،‏ چون خیلی قوی هستین.‏
معلومه که هستم.‏
البته، بهم گفته شده که،‏ یذره فراموش‌کار شدین.‏
‏- من... چیزهای مهم رو یادمه.‏ ‏- مثل چی؟
می‌دونم چی درسته و چی اشتباهه.‏
این خیلی مهمه.‏
ولی یادتونه امروز صبح صبحونه چی خوردین؟
یا چه کارهایی رو برای امروز باید انجام می‌دادین؟
راه خونه رو یادتونه، آقای گری؟
فقط یه‌چیز هست که باید یادت بمونه.‏
بعضی‌وقتا خودم دلم می‌خواد یادم بره.‏
متوجه‌ام.‏
خانم بارنت، امـم...‏
باید یذره درمورد کارم بهتون توضیح بدم.‏
من با تعدادی متخصص کار می‌کنم که سعی داریم...‏
جنبه‌های خاصی از بیماری آلزایمر و اشکال دیگۀ زوال عقل و پیری رو درمان کنیم.‏
و توی تحقیقات‌مون،‏ به موفقیت‌های زیادی رسیدیم.‏
تقریباً این توانایی رو داریم،‏ حتی به صورت موقت...‏
تمام اشکال زوال عقل رو درمان کنیم.‏
‏ کی می‌ریم خونه؟ ‏- صبر کن.‏
حرف دکتر تموم نشده.‏
بعد از تجویز دو دوز از دارویی که توسط ما توسعه داده شده...‏
آقای گری، در عرض یک هفته...‏
تمام چیزهایی که توی عمرش می‌دونسته، یادش میاد.‏
جزئیاتی رو به یاد میاره...‏
که افراد عادی مثل من و شما یادمون نمیاد.‏
همۀ اینا رو به رجی گفتین؟
متاسفانه، خیر.‏
نه، قرار بود امروز این صحبت رو داشته باشیم...‏
که درواقع قرار بود امروز جنبه‌های پیچیده‌تر این درمان...‏
یعی اشکالاتش هم بیان کنیم.‏
اشکالاتش چیه؟
به‌نظرم کار درست اینه که این گفت گو بین من و...‏
آقای گری ادامه داشته باشه.‏
بین شما دوتا؟ چطوری می‌خواین به نتیجه برسین؟
امـم...‏
ممنون، اولگا.‏
اخیراً توی تحقیقات‌مون،‏ یه داروی دیگه رو توسعه دادیم.‏
باعث روشن‌بینی صد در صدی نمی‌شه،‏ اما باعث می‌شه ادارک فرد درست بشه.‏
می‌شه زیر دیپلم حرف بزنی؟
کوتاه بگم، این دارو باعث می‌شه که آقای گری بتونه درست فکر کنه...‏
و خودش برای خودش تصمیم بگیره.‏
شاید بهتر باشه که هفتۀ بعد بیایم و تصمیم‌مون رو اعلام کنیم.‏
خانم بارنت، گوش کنین.‏
می‌دونم این براتون خیلی سخته،‏ ولی با توجه به گزارش‌های دکترشون...‏
ایشون در لبۀ نقطه‌ای هستن که این دارو می‌تونه براش جواب‌گو باشه.‏
تا هفتۀ بعد، یا حتی شاید فردا...‏
ممکنه دیگه دیر شده باشه.‏
خب، چی می‌خوای بهش بدی؟ قرص یا همچین چیزی؟
نه. فقط یه تزریق ساده‌ست.‏
اثرش 12 تا 24 ساعت باقی می‌مونه.‏
هیچ عوارضی نداره.‏
اما این دارو فقط یک بار جواب می‌ده.‏
وقتی که اثرش تموم بشه،‏ دیگه تزریقش هیچ تاثیری نداره.‏
این مرد داره می‌گه که شاید بتونه حافظه‌ت رو برگردونه.‏
حتی مکانی رو که گنج کوی‌داگ مخفی شده؟
می‌خواد یه فرصت بهت بده...‏
تا یه فکری واسه همۀ این بدبختی‌ها بکنی.‏
اینو می‌خوای؟
نمی‌دونم.‏
ولی می‌خوام... می‌خوام بدونم.‏
درسته؟
آره. درسته، آقای گری.‏
دایی، خوبی؟
اولگا.‏
چقدر اینجا گرد و خاکه.‏
همه‌جا سوسک مرده ریخته.‏
تلویزیون رو خاموش کردی.‏
آره. می‌خواستم همین کارو بکنم.‏
نگران نیستی کانال اخبار رو از دست بدی؟
چطوری قراره از دستش بدم؟ همونجا توی تلویزیونه دیگه.‏
می‌دونی من کی‌ام؟
تو... نه.‏
تو دخترِ بهترین دوست نیسی هستی که فرستادنت اینجا...‏
تا کمکم کنی.‏
قبلاً کلی آت و آشغال اینجا ریخته بود، ها؟
آره، من و بیلی تمیزش کردیم.‏
‏- بیلی؟ ‏- آره.‏
دوست رجی.‏
آره. درسته.‏
و رجی هم مرده.‏
یکی کشتش.‏
یادته.‏
قاتل رو یپدا کردن؟
نه، کسی نمی‌دونه کی بوده.‏
پلیس‌ها اصلاً واسه‌شون مهم نیست.‏
کجا کشته شد؟
انتهای خیابون، کنار میدون دلمار.‏
تو ماشین داری؟
نه، ولی می‌تونم یه ماشین خبر کنم.‏
خبرش کن.‏
می‌خوام ببینم رجی کجا مرده.‏
ولی دارویی که دکتر بهت داد ممکنه فقط 12 ساعت اثر داشته باشه...‏
بعدش دوباره یادت می‌ره.‏
تازه الانم 4 ساعت از زمان تزریق گذشته.‏
پس گمونم بهتر باشه دست بجنبونی.‏
‏- رسیدیم؟‏ ‏- بله، قربان.‏
خوبی؟
آره. فقط... خیلی فرق کردی.‏
جدی؟ من که فرقی حس نمی‌کنم.‏
چرا انقدر سریع راه می‌ری؟
ببخشید، جناب.‏
چیه؟
چند روز پیش اینجا تیراندازی شده.‏
و یه نفر کشته شده.‏
خواستم بدونم شما چیزی می‌دونین یا نه.‏
اسمت چیه؟
تالومی هستم.‏
اونی که مرد، خواهرزاده‌م رجی بود.‏
درواقع، پسر خواهرزاده‌م.‏
دایی.‏
مشروب بدجور قوی‌ای داری می‌خوری، داداش.‏
زلدا.‏
بله، هوگی؟
تو اون یارو که تیر خورد رو دیدی، درسته؟
شاید دیده باشم.‏
این یارو داییِ اونه.‏
موردی نیست.‏
کنار دومین گودال.‏
یه مرد مو قهوه‌ای با موهای سیخ دیدم.‏
تا حالا دیده بودیش؟ خواهرزاده‌م رو چطور؟
نه. هیچ‌کدوم‌شون رو ندیده بودم.‏
انگار با هم قراری چیزی داشتن.‏
چیزی به گوشت نرسید؟
نشنیدی اسم خاصی به زبون بیارن؟
فقط صدای شلیک اومد بعد فرار کردم.‏
گمونم اونی که شلیک کرد یه‌جور زخم زیگ‌زاگی داشت.‏
گمونم، روی چشم چپش بود.‏
ازتون ممنونم. خدا خیرتون بده.‏
هنوز تموم نشده؟
باید برگردیم.‏
بهت که گفتم.‏ دکتر روبین منتظر ماست.‏
گوش کن چی می‌گم.‏ باید با این یارو حرف بزنی.‏
بذار هرچی درمورد این درمان می‌دونه بهت بگه...‏
تا بتونی تصمیم بگیری تا کجا می‌خوای پیش بری.‏
‏- خودم می‌دونم چی می‌خواد بهم بگه.‏ ‏- از کجا؟
خودت بهم گفتی.‏
آره، ولی این کار دیوونگیه.‏
چرا دیوونگیه؟
چون من درست حسابی نمی‌دونم از چه کصشری دارم حرف می‌زنم.‏
اول که دیدمت انقدر فحش...‏
دکتر گفت داروی بعدی یه‌سری اشکالات داره.‏
‏- این دارو فرقی ایجاد نمی‌کنه.‏ ‏- چرا؟
خب، به‌خاطر رجی. به‌خاطر تو.‏
به‌خاطر من؟
وقتی اینو برام درست کرد یادمه.‏
بزرگش کرد، تا بتونه روش اسم‌ها رو بنویسه...‏
تا من یادم نره.‏
اینو با کامپیوترش درست کرد.‏
به‌خاطر من.‏
همۀ کارهاش به‌خاطر من بود.‏
پس، چطور می‌تونم اجازه بدم مردم اسمشو فراموش کنن؟
چه جور مردی‌ام اگه...‏
بی‌عدالتیِ مرگش رو قبول نداشته باشم؟
هرکی هست، بگو من خونه نیستم.‏
اینجا خونۀ تالومی گری‌ـه؟
بله، ولی خوابه.‏
ببخشید انقدر دیر اومدم،‏ کارم اجازه نداد.‏
خب، اگه تونستین دفعۀ بعد یذره زودتر تشریف بیارین.‏
باشه. بعداً دوباره میام.‏
ممکنه بهش بگی که و-ر-ی-ن-گ اومده بود؟
خودش می‌دونه.‏
حتماً.‏
عجب مرد خوبیه.‏
دایی؟
خوبی؟
من... یه آلبوم عکس داشتم.‏
‏ - آره؟ ‏- بزرگنمایی شده بود.‏
خواهرزاده‌م برام درستش کرده بود...‏
و... الان نمی‌تونم پیداش کنم.‏
دایی. منو نگاه کن.‏
می‌دونی الان کجایی؟
وای، نه.‏
‏- کجاست؟ ‏- دکتر کجاست؟
از این طرف.‏
عجله کن.‏
خیلی سریع حالش بد شد.‏
‏- نمی‌دونستم چی‌کار کنم.‏ ‏- نگران نباش. دارو رو آوردم.‏
نه قاعده‌ای، نه قانونی.‏
‏- نه قاعده‌ای، نه قانونی.‏ نه.‏ ‏- باید بهش تزریق کنم.‏
چرا اینجوری شده؟ هنوز که 12 ساعت نشده.‏
‏- نه قاعده‌ای، نه قانونی.‏ چی...‏ ‏- از قبل هم بدتر شده.‏
چی‌کار می‌کنی؟ اون کیه؟
درد داره؟
دکتر کجاست؟ چرا با تو نیومد؟
می‌خوای تزریق نکنیم؟
‏- رجی کجاست؟ ‏- شاید بهتر باشه تزریق نکنیم.‏
‏- اوه، گرمه! گرمه!‏ ‏- من از اول گرمم بود.‏
پرنده. اولین پرندۀ بهار؟
گرمه. گرمه!‏
نذار تکون بخوره.‏
‏- ممکنه بمیره؟ ‏- قبلاً اینجوری می‌شد، ولی الان نه زیاد.‏
‏- منظورت چیه «الان نه زیاد»؟ ‏- دایی‌ت مرد شجاعیه.‏
می‌خواد یه فرصت داشته باشه تا از این شرایط خلاص شه.‏
‏- خودش همینو می‌خواد.‏ ‏- کوی‌داگ؟
کوی‌داگ، نمیر!‏ کوی‌داگ، نمیر... نمیر!‏
با من بمون.‏
‏- مامان آتیش گرفته. داره می‌سوزه!‏ ‏- چیزی نیست، عزیزم.‏
‏- وای، نه. سنسی.‏ ‏- چیزی نیست. من اینجام.‏
سنسی!‏ بیا پیش من دراز بکش.‏
‏- من همینجام.‏ ‏- وای، خدا. نه!‏
با من بمون، پسر.‏ می‌دونی باید چی‌کار کنی.‏
کوی‌داگ!‏
من می‌میرم. می‌میرم!‏
تنهایی از پسش بر نمیام!‏
اگه بمیری، همه‌چیز از دست می‌ره.‏ متوجه‌ای؟
واسه سیاه‌هایی مثل من و تو هیچ قاعده و قانونی وجود نداره.‏
فقط درست و اشتباه وجود داره.‏
اگه به نظر سفیدپوست‌ها باشه،‏ نفس کشیدن ما هم جرمه!‏
می‌فهمی چی می‌گم؟
بله، قربان.‏
‏- ها؟ ‏- بله، قربان.‏
خیلی خب.‏
این اتفاق‌ها واسه چی افتاد، پرنده؟
باهام چی‌کار کردی؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.