من اوترد، پسر اوترد هستم.‏‏
بریدا بعد از مرگ تکان‌دهندۀ دخترش...‏
‏- می‌گیرمت!‏ ‏- نه!‏
‏...با شکست از افرویچ، فرار کرد.‏
عقب نشینی!‏
اتلستن مشتاق پیدا کردن پدر واقعیش، پادشاه وسکس بود.‏
اما توجه ادوارد، به عشق جدیدش بانو یاگفو جلب شد.‏
اگرچه عجیب بود، ولی از نظر من اوقاتی که داشتیم لذت بخش بود.‏
و الفلد، ملکه‌ای که دیگه عاشقش نبود...‏
دست به دامن خداوند،‏ به دنبال بازگشت غرور از دست رفته‌ش بود.‏
خداوند از قلب تو آگاهه.‏
برات دعا می‌کنم.‏
اتلفلدِ عزیزم درحال مرگه.‏
‏- بهار رو نمی‌بینه.‏ ‏- حتماً اشتباه می‌کنی، فینان.‏
خیلی دووم نمیاره.‏
الفوین رو برای جانشینی خودش انتخاب کرد.‏
تمام آرزوم اینه که بدونم دخترم بانوی بعدی مرسیا خواهد بود.‏
اماً طبق معمول در مرسیا،‏ به همین سادگی نمی‌شه وارث حکومت شد.‏
بانوی جوان الفوین،‏ برای حکمرانی مناسب نیست.‏
اربابت، کسی رو برای جاگزینی مد نظر داره؟
بدون شک داره، لرد بِرگرد.‏
من عازم شدم،‏ تا کنار عشقم باشم.‏
از خدا می‌خوام قبل از این که دیر بشه،‏ بهش برسم.‏
همه‌چی مقدر شده.‏
یک!‏
دو!‏
‏- دووم نمیاره.‏ ‏- موضوع دووم آوردنش نیست.‏
باید درد بکشه.‏
سه!‏
دردی که هرگز از یادش نمی‌ره.‏
‏- بعد صبر می‌کنیم تا ببینیم تسلیم می‌شه یا نه.‏ ‏- چهار!‏
پنج!‏
شش!‏
هفت!‏
هشت!‏
نه!‏
اگر تا سومین طلوع خداوند تو رو شفا نداد...‏
تو رو رها کرده تا بمیری.‏
مثل من.‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‏[ ایلزبرگ، آیلسبری ]‏ ‏[ پادشاهی مرسیا ]‏
برین، قربان.‏
کجاست؟
تو این فکر بودم، کی تشریف فرما می‌شی.‏
استراحت نمی‌کنی؟
اون بانوی مرسیاست.‏ می‌تونه هرکاری بخواد بکنه.‏
تا الان صد بار بهم اینو گفته.‏
بهش گفتم مریضه.‏
منم بهت گفتم دوست ندارم مدام یه‌جا دراز بکشم.‏
وقت واسه دراز کشیدن زیاده.‏
بسه، آماده‌ام.‏
منو همراهی می‌کنی؟
کجا می‌خوای بری؟
تعهداتی دارم که باید بهشون عمل کنم.‏
بذار ما بریم.‏
می‌دونستی مریضه اون‌وقت به من نگفتی؟
ازم خواست کمکش کنم و حرفی نزنم،‏ منم هردو رو انجام دادم.‏
داره می‌میره، اوترد.‏
قبلاً هم دیدم، اونایی که مرگ‌شون نزدیکه...‏
ناگهان احساس سرزندگی می‌کنن...‏
ولی زیادی هم خودت رو وا نده،‏ هنوز یذره وقت براش مونده.‏
‏[ یورکشایر وولدز ]‏ ‏[ پادشاهی نورثامبریا ]‏‏‎
خداوندِ میخکوب شده‌ات، از مرگ فرار کرد، آره؟
بعد از سه روز تحمل کردنِ تمام عذاب‌های جهنم.‏
فکر می‌کنی که روز قیامت تو رو از مرگ نجات می‌ده؟
اصل اعتقادی ما همینه، آره.‏
اون خدای تو هم بود، بریدا.‏
فراموش نکن زندگی‌ت با اون شروع شده،‏ نه دانمارکی‌ها.‏
‏- تو فرزند اونی، درست مثل همۀ...‏ ‏- بگو پس چرا منو رها کرد؟
چرا؟
اگه ویبکه فرزنش بود،‏ چرا گذاشت بمیره؟ چرا؟
الان ازت محافظت می‌کنه، پدر؟ توی این لحظه نجاتت می‌ده؟
اگه اون تصمیم گرفته که اینجا عمر من به پایان برسه، حرفی ندارم.‏
زیاد مطمئن نباش که اون کوچکترین اختیاری روی نحوۀ مرگت داشته باشه.‏
قرار نیست مرگت سریع باشه.‏ این تازه شروعشه.‏
کمکش کن! کمک!‏
کجاست، پدر؟ داره میاد؟ توی راهه؟
کمکش کن!‏
عجبیه که می‌بینم انقدر خالیه.‏
خالی نیست.‏
هنوز نه.‏
نه. هنوز نه.‏
مجبور نیستین این کارو تنها انجام بدین.‏
‏- من کنارتون هستم.‏ ‏- خیلی از لطفت ممنونم.‏
فقط امیدوارم وقتی که زمان حکومت من رسید...‏
قدرت مادرم رو پیدا کنم.‏
من سال‌ها به مادرتون خدمت کردم.‏
شما دختر اون هستین.‏ خیلی از خصوصیات اونو در شما می‌بینم.‏
همیشه فکر می‌کردم حکومت یعنی درگیری...‏
ولی حقیقت اینه که مردم دنبال صلح هستن.‏
اگه شکم‌شون سیر باشه...‏
سقفی بالا سرشون باشه...‏
جاشون گرم باشه...‏
اون‌وقت کم کم بهت احترام می‌ذارن.‏
کجا داریم می‌ریم؟
با یکی از الدرمن‌هایی که باید بهش رسیدگی کنم، کار دارم.‏
‏- الان وقت این کار نیست.‏ ‏- حالا تو بهم می‌گی، کی وقتشه کی نیست؟
الان باید با بیماری‌ت بجنگی.‏
ساده لوح نباش، اوترد.‏ مبارزه قبلاً انجام شده.‏
‏- چرا انقدر ساده تسلیم می‌شی؟ ‏- من تسلیم نشدم.‏
این بیماری انتخاب خودم نبوده.‏ چیزیه که خدا مقدر کرده.‏
‏- بانوی من.‏ ‏- الدرمن بِرگرد.‏
نامه‌ای که راجع بهش حرف زدیم رو تکمیل کردم.‏
‏- این... خیلی زیاده.‏ ‏- خیلی ناچیزه.‏‏
باید از مرسیا محافظت بشه و مطمئنم شما هر کاری لازم باشه انجام می‌دین‏.‏
بانوی من...‏
شما رفتار خوبی با ما داشتین.‏
بی کم و کاست.‏
یادمه یه زمانی از فکر کردن به این که تو بر تخت حکومت می‌شینی، وحشت می‌کرد.‏
آدما تغییر می‌کن، فقط زمان لازمه.‏
چی بهش دادی؟
زمینی داشتم که می‌خواستم بدمش به مردم...‏
تا مطمئن بشم که بعد از من هم باقی می‌مونه.‏
‏- تاج و تخت به کی می‌رسه؟ ‏‏- الفوین.‏
الفوین اون دختری که قبلاً می‌شناختی نیست.‏ از وظیفۀ خودش آگاهه.‏
اگه من و ادوارد بتونیم با جانشین‌هامون اتحاد خودمون رو حفظ کنیم...‏
اینطوری صلح و اتحاد ما می‌تونه برای نسل‌ها باقی بمونه.‏
آلدهلم برای محافظت ازش اینجا می‌مونه،‏ و یه ارتش هم برای محافظ خواهد داشت.‏
دوست ندارم بیشتر از این از تو چیزی بخوام.‏
‏- اتلفلد.‏ ‏- لطفاً...‏
بذار حرف بزنم.‏
اگه بدونم تو برای مراقبت ازش هستی...‏
با رضایت بیشتری ترکش می‌کنم.‏
‏- حتی لازم نیست اینو ازم بخوای.‏ ‏- می‌خوام.‏
زندگیِ تو اینجا کنار من نیست.‏
الفوین قوم و خویش تو نیست.‏
‏- وقتی اومدی پیشم، کمکت نکردم...‏ ‏- کافیه.‏
با تمام وجودم از الفوین و مرسیا محافظت می‌کنم.‏
بیا...‏
بذار یه جای خلوت واسه نشستن پیدا کنیم،‏ وگرنه برخی فکر می‌کنن سوگند خودم رو شکستم.‏
دروازه از اون طرفه.‏
دروازه‌های دیگه‌ای هم داریم...‏
دروازه‌هایی که زیاد ازشون محافظت نمی‌شه.‏
یعنی تمام این سال‌ها می‌تونستم قایمکی بیام داخل و باهات معاشرت کنم؟
‏[ وینتنسیستر، وینچستر ]‏ ‏[ پادشاهی وسکس ]‏
باید به شوهرم هم بگم که تکمیل شده.‏
شاید واسه دیدنش بره به لیندیسفارن.‏
مطمئنم که هم اعلی‌حضرت و هم پادشاه...‏
تحت تاثیر قدردانی شما قرار می‌گیرن.‏
تو صبح زود بیدار می‌شی، درسته؟
هر روز صبح با نور نارنجی طلوع برای اعلی‌حضرت‌مون دعا می‌کنم.‏
پادشاه امروز صبح رفت.‏
احیاناً شاهد رفتنش نبودی؟
کسی همراهش بود؟
گمونم می‌کنم که بانو یاگفو همراهش بود.‏
با ما بیا به لیندیسفارن.‏
پادشاه بهم هشدار دادن که حضور من در اونجا...‏
ممکن به عنوان مطالبۀ سرزمین تلقی بشه.‏
و البته که پدرم هم پشت اونو گرفت.‏
نه، من باید همینجا بمونم.‏
با ما بیا، ولی به اونا نگو.‏
این تحریک‌گری نیست.‏
یه قدردانی مقدسه.‏
چیزی خالصانه‌تر از این نیست.‏
دوست دارم شکوهش رو با چشم‌های خودم شاهد باشم.‏
شکی ندارم که پادشاه هم شاهد شکوه شما خواهد بود.‏
یه فرصت واسه دعا کردن می‌خوای؟
می‌خوای چه دعایی بکنم؟
نمی‌دونم.‏
بهترین دعایی که باهاش می‌تونی از خدا بخوای جونت رو نجات بده، چیه؟
جون من در دستان توئه، نه اون.‏
فکر می‌کنی دنیای بعد از مرگ هم وجود داره؟
به‌نظر من همۀ ما در زندگی ابدی بهش می‌پیوندیم.‏
خدای تو به زندگی برگشت درحالی که دختر من مرده.‏
دخترت در زندگی ابدی همراهشه.‏
بهش بگو برش گردونه.‏
برش گردونه؟
خدای من این کارو نمی‌کنه.‏
پس، یه زندگی،‏ در ازای یه زندگی.‏
ارور! ارور، خودتو به‌خاطر دخترم فدا می‌کنی؟
نه، معاملۀ زندگی در کار نیست!‏
پس فکر کن یه تهدیده. دخترم رو برگردون وگرنه مرگ این گردن توئه.‏
‏- نمی‌تونم.‏ خدات که می‌تونه، درسته؟
تو صدای اونی، پس حرف بزن!‏ برش گردون!‏
‏- برش گردون.‏ ‏- خدای من، این زن رو ببخش.‏
نذار بیش از این دستش به خون آلوده بشه!‏
اون به عنوان بندۀ تو به دنیا اومد.‏ لازم نیست که در عذاب بمیره.‏
هنوزم می‌تونه توبه کنه،‏ و در بهشت به دخترش ملحق بشه.‏
دخترم مرده.‏
دخترم مرده. من گم شدم.‏
آدم‌ها هرگز به معنای واقعی گم نمی‌شن.‏
خدا پیدات می‌کنه.‏ تو مسیحی به دنیا اومدی.‏‏
خدا شاهد خوبی‌هایی که از طریق تو به قلب دخترت منتقل شده، بوده.‏
خدات ویبکه رو نجات نداد،‏ گذاشت بمیره.‏
زندگیِ بعدی‌ای برای اون وجود نداره.‏
اون تنهاست.‏
تنهاست.‏
منم تنهام!‏
نه، نیستی.‏
‏- گمونم بهتره اینجا استراحت کنیم.‏ ‏- یذره فقط.‏
سرده؟ من خیلی سردمه.‏
سرما خیلی زیاد نیست.‏
باید بهم می‌گفتی.‏
سهمی از دردی که دارم رو به تو مدیون نیستم.‏
همیشه به این فکر کردم که...‏
از چه چیزهایی گذشتیم...‏
تا کسی بشیم که الان هستیم.‏
ازش پشیمونی؟
گاهی اوقات.‏
اما وقتی که احساس پشیمونی سراغم میاد،‏ تمام وجودم رو در بر می‌گیره.‏‏
تو چی؟
توی این سال‌ها شده از سرنوشت بخوای مسیر دیگه‌ای رو پیش‌روت بذاره؟
مردم مرسیا راضی هستن.‏ امنیت دارن.‏
چطور می‌تونم کارهایی که تو کردی رو انکار کنم؟
این جواب سوال من نبود.‏
برای خودمون رویاهایی داشتم.‏
یه خانواده تشکیل بدیم.‏
یه خانوادۀ خوشبخت.‏
اما حتی با اون خوشبختی،‏ توی رویاهام...‏
هیچ‌وقت نمی‌شه که نگران نباشیم نکنه انتخاب اشتباهی کرده باشیم.‏
نفرین زندگی اینه که نگران چیزی که ممکن بود رخ بده باشیم.‏
سرنوشت تو این بود که صلح رو برای مرسیا به ارمغان بیاری...‏
ازش محافظت کنی.‏
کی از تو محافظت می‌کنه؟ اوتردِ ببنبرگ.‏
من محافظت لازم ندارم.‏
داری.‏
داری درد زیادی رو تحمل می‌کنی.‏
بهت می‌گفتم اگه...‏
دخترم بزرگترین گناه خدای تو رو مرتکب شد.‏
اگه این خدا وجود داشته باشه،‏ دخترم راهی جهنم می‌شه.‏
اون بخش کتاب مقدس (جهنم)‏ از دید من زیاد واقعی به‌نظر نمیاد.‏‏
از نظر من نمی‌شه بهشت و والهالا رو از هم جدا کرد...‏
اگر باور داشته باشیم که بعد از این یه زندگی بهتر وجود داره.‏
‏- نه، دخترت فرصتی برای گناه کردن نداشت.‏ ‏- بقیه رو مجبور می‌کرد براش آدم بکشن.‏
با اینکه خودش آدم بکشه فرقی نداره.‏
همونطور که پدر مادر به بچه‌هاشون یاد می‌دن،‏ اون فقط می‌خواست تو رو راضی کنه، همین.‏
گناه اون نیست که بخواد به‌خاطرش توبه کنه.‏
برای ایمان آوردن به خدای من دیر نشده، بریدا.‏
هیچ‌وقت دیر نیست.‏
ایمان به خدای تو، دانمارکی‌ها رو ضعیف کرد.‏
روح‌شون رو از دست دادن.‏ دخترم جونش رو از دست داد.‏
من تو رو مقصر می‌دونم.‏
کلیسات رو مقصر می‌دونم،‏ همینطور پادشاه و ملکه‌ت.‏
و از همه بیشتر،‏ به اصطلاح دانمارکی‌هایی رو مقصر می‌دونم...‏
که به اونا تعظیم کردن و از دستور و احکام اونا پیروی کردن.‏
باید یه چیزی بخوری.‏
نمی‌تونم دردت رو خاتمه بدم.‏
هیچ‌چی نمی‌تونه.‏
ولی دخترت، الان در آرامشه.‏
شاید در راه پیدا کردن آرامش برای خودت، توبه کردی.‏
نونت رو نمی‌خوام.‏
فکر کنم که این نون خودت بود.‏
بهتره نظرت رو عوض کنی.‏
‏[ افرویچ، یورک ]‏ ‏[ پادشاهی نورثامبریا ]‏‏
هیچ افتخاری براش توی یخ زدن تا سرحد مرگ نیست.‏
هیچ افتخاری توی کاری که با ما کرد نیست...‏
‏- و با این حال تو می‌بخشیش.‏ ‏- خدایان اونو بخشیدن.‏
محاکمه‌شون رو پشت‌سر گذاشت.‏ حتما مورد لطف‌شون قرار گرفته.‏
اگه دستش شروع کنه به خوب شدن...‏
اون‌موقع می‌تونیم راجع‌به این که اجازه بدیم برگرده به شهر حرف بزنیم.‏
‏- گوش کن، اون برادرمه!‏ ‏- منم زنتم!‏
سرنوشتش تعیین شده.‏ حالا بستگی به خدا داره.‏
یا می‌میره یا زنده می‌مونه.‏
تا دستش رو باز نکردیم، نمی‌فهمیم.‏
‏- بفرمایین.‏ ‏- ممنون.‏
اون دیگه چی بود؟
افراد پادشاه.‏
آخرین باری که پدرت رو دیدی کی بود؟
خیلی وقت پیش.‏
مطمئنم، الان قدت از اون بلندتر شده.‏
‏- دایی.‏ ‏- الفوین.‏
‏- دیر کردم؟ کجاست؟ ‏- اینجا نیست.‏
‏- کجاست؟ ‏- با اوترد رفت.‏
‏- البته.‏ ‏- می‌خواست اونو ببینه، قبل از اینکه...‏
نمی‌فهمم، چرا داره از پیش ما می‌ره.‏
زمان، بارها و بارها دارایی‌های ما رو غارت می‌کنه.‏
مادرت، بهترینِ ماست.‏
اگه می‌تونستم نگهش دارم،‏ می‌دونی که این کارو می‌کردم.‏
می‌دونم.‏
به الدرمن‌ها دستور آماده‌‌باش داده شده.‏
نگرانم نکنه به خواسته‌های مادرم احترام نذارن.‏
حواسم به الدرمن‌ها هست.‏ نگران نباش.‏
من و مادرت آروزی مشترکی داشتیم.‏
اینکه به آروزی پدرمون مبنی بر وجود اتحاد، احترام بذاریم.‏
به جان تو و مادرت قسم می‌خورم...‏
هرکاری از دستم بر بیاد برای حفظ این اتحاد انجام می‌دم.‏
خواهش می‌کنم، پروردگار من به سخنان این بنده گوش دهید.‏
فرصت نشد باهات حرف بزنم...‏
عاشقتم.‏
از تمام دستاوردهامون محافظت می‌کنم، خواهر.‏
قسم می‌خورم.‏
بندۀ خود ویبکه را...‏
در ردیف اولیای الهی،‏ و بلندمرتبه‌ترین فرشتگان خود قرار ده.‏
او فرزند خداست.‏
خواهش می‌کنم، پروردگار من به سخنان این بنده گوش دهید.‏
بانو السویت...‏
لازم نیست چیزی بگی، لرد اوترد.‏
ازت می‌پرسم...‏
چیزی می‌شنوی؟
امـم...‏
شبه. مردم خوابیدن.‏
از بیرون نه.‏
از اینجا. از این اتاق.‏
صدایی می‌شنوی؟
نه، چیزی جز صدای خودمون نمی‌شنوم.‏
ما فانی هستیم.‏ صدای خودمون برام مهم نیست.‏
اون حرف نمی‌زنه.‏
فکر کردم الان دیگه با من حرف می‌زنه.‏
واضح نیست، که بهش نیاز دارم؟
تنها خواسته‌م ازش این بود که...‏
با من حرف بزنه.‏‏ بهش نیاز دارم.‏
شاید سکوتش باشه که،‏ به شما آرامش...‏
نیازی به آرامشش ندارم.‏
می‌خوام باهام حرف بزنه.‏
زندگیم رو بهش دادم.‏
ساعت‌های زیادی مشغول دعا بودم، لرد اوترد.‏
التماسش کردم، اتلفلد رو نجات بده.‏
باید بدونم گوش می‌کنه یا نه.‏
نگرانم که دعاهات بیهوده بوده باشه.‏
خواهش می‌کنم، پروردگار من به سخنان این بنده گوش دهید.‏
خواهش می‌کنم، پروردگار من به سخنان...‏
‏- بانو السویت...‏ ‏- می‌خوام مجبورش کنم به حرفم گوش بده!‏
نگو.‏
چیزی که می‌خوای بگی رو نگو.‏
اون منو رها کرده.‏
اتلفلد هم رها کرده.‏
تمام زندگیم رو بهش دادم.‏
و هیچ‌چی برام نمونده.‏
الفوین کجاست؟
منتظر ویتان‌ـه.‏
اونا ازش سوء استفاده می‌کنن.‏
اونا به اتفلد احترام می‌ذاشتن. حتماً‏ به جانشینش هم احترام می‌ذارن.‏
الفوین بیش از حد جوونه،‏ و تجربه نداره.‏
اونا بهش خیانت می‌کنن.‏
اون می‌تونه احترام‌شون رو جلب کنه،‏ درست مثل اتلفلد.‏
اتلفلد هرچقدر که عاقل‌تر می‌شد...‏
بازم بهترین خصلت‌ها رو برای مردم می‌دید.‏
ولی اشتباه می‌کرد.‏
همین الانش هم مرگ‌های زیادی رخ داده، اوترد.‏
تحمل مرگ بیشتر رو ندارم.‏
زیادی خوردم...‏
‏- همینجا ولم کنین.‏ ‏- حالت خوبه.‏
‏- وای، خدا.‏ ‏- بیا، برو بالا.‏
‏- افراد آماده‌ان؟ ‏- منتظر دستور شما هستن.‏
خبری از پدر پیرلیگ نشده؟
یه پیشاهنگ گزارش داده که اونو با جادوگر دانمارکی دیده.‏
پس احتمالاً مرده.‏
برگرد به موقعیتت.‏ زیاد طول نمی‌کشه.‏
اتلستن؟
چی...‏
تو با اوترد اومدی.‏
دنبال فرصتی بود که با بانو اتلفلد خداحافظی کنه.‏
فرصتی که حضورش در اینجا رو از من دریغ کرد.‏
خب، انگار اون تا اینجا چیزهای زیادی رو از شما گرفته.‏
بیشتر اوقات، دنبال تو سرگردانم.‏
مطمئناً، پیدا کردنم زیاد سخت نبوده.‏
انگار حالا هم‌دیگه رو پیدا کردیم.‏
مواردی هست که باید رسیدیگی بشن.‏ ما...‏
می‌خوام بیشتر باهات حرف بزنم.‏
چیزهای زیادی در زندگی جفت‌مون تغییر کرده،‏ ولی الان وقت حرف زدن نیست.‏
از دیدنت خوشحال شدم، اتلستن.‏
مادرم خیلی به شما لطف داشت.‏ خوشحال می‌شد که کنارش باشین.‏
شبیه مادرتی.‏
الدرمن‌ها بهت گفتن؟
وقتی موقع ملاقات با ویتان رسید،‏ زنگ رو به صدا در میا‌ریم.‏
اونا از اینکه حتی برای یه لحظه مرسیا رو بدون حاکم رها کنن...‏
وحشت دارن.‏
الدرمن‌ها به مادرت احترام می‌ذاشتن.‏ همینطور به خواسته‌هاش هم احترام می‌ذارن.‏
و لرد اتلهلم هم اینجاست.‏
به همون اندازه که حضورش ممکنه منفعت‌طلبانه باشه...‏
می‌تونه به تأخیر امور کمک کنه.‏
فقط چند ساعته که مادرم مرده و به همین زودی اون دنبال صدمه زدن بهشه.‏
نه، اگه مادرم بود جانشینی رو به تاخیر نمی‌انداخت،‏ و منم این کارو نمی‌کنم.‏
شما در عزاداری هستین.‏ حتماً بخشیده می‌شین...‏
مادرم منو نمی‌بخشید.‏
من چیزی رو که اون برای این سرزمین و مردمش می‌خواست، انکار نمی‌کنم.‏
باید زودتر می‌اومدم اینجا.‏
مهم اینه وقتی بهت نیاز داشت اینجا کنارش بودی.‏
اینجا می‌مونی؟
‏- تا وقتی که الفوین وارث حکومت بشه.‏ ‏- مادربزرگش باید این اجازه رو بده.‏
بانو السویت نگرانه که نکنه این تصمیم اشتباه باشه.‏
پیرزن‌های بدخلق، کم پیش میاد که برای بچه‌های خوشون بیشتر بخوان.‏
ممکنه حق با اون باشه.‏
چرا خودمون رو به این آدما وابسته می‌کنیم، اوترد؟
فکر نکنم تصمیش با خودمون باشه.‏
چون سرنوشت‌مون همینه؟
سرنوشت بی‌رحمه.‏
چیزی جز غم و درد برای ما نداره.‏‏
مسیری که برامون در نظر گرفته همینه.‏
موندم وقتی که اینجا رو ترک کردم سرنوشت منو از دست داد؟
مدتیه که از درد خلاص شدم،‏ و چیزهای بهتری به دست آوردم.‏
گمونم درد، انتخاب ماست، نه سرنوشت.‏
بگو ببینم، اوترد.‏
بالاخره با چی می‌تونی از دردی که داری خلاص بشی؟
‏- از چی حرف می‌زنن؟ ‏- نمی‌دونم.‏
ولی مطمئنم چیز خوبی نیست.‏
باید برگردیم به قصر.‏
تو بهش خوش‌خدمتی کردی.‏
تلاشم رو کردم. اون فقط می‌خواست مردم در امان باشن.‏
نتونست چاره‌ای برای راحت‌تر کردن جانشینی پیدا کنه؟
تلاشش رو کرد.‏
اما الدرمن‌ها، حتی وقتی بهش احترام می‌ذاشتن آدم‌های سرسختی بودن.‏
رسوم قدیمی براشون جذابیت بیشتری داشت.‏
به‌نظرم هنوزم می‌تونی برای مرسیا خیلی مفید باشی، لرد آلدهلم.‏
مجبور نیستی انقدر زود بیای اینجا.‏
‏- هنوز شروع نکردیم.‏ ‏- چرا مجبورم.‏
کنار وایستا!‏
حکومت بعد از جلسه با ویتان واگذار می‌شه، نه قبلش.‏
انتظار نداشتم تو رو اینجا ببینم.‏
‏- برای ادای احترام اینجام.‏ ‏- من شک دارم.‏
مردی که احترامی نداره مطمئناً نمی‌تونه اونو ادا کنه.‏
‏- سرورم.‏ ‏- دیگه زیادی طول کشیده...‏
‏- باید مرگش رو اعلام کنیم.‏ ‏- گمونم بهتر باشه پادشاه تصمیم بگیره که...‏
کی زنگ رو به صدا در بیاریم، سرورم.‏
‏- فقط داشتم پیشنهاد می‌دادم...‏ ‏- که شما اندوه پادشاه رو...‏
‏- بهتر از خودش درک می‌کنین؟ ‏- فکر کردی کی هستی که با من اینجوری حرف می‌زنی؟
مراقب حرف زدنت باش!‏
زنگ در زمان درست به صدا در خواهد اومد.‏
نزدیک سحره، بذار اول خورشید طلوع کنه.‏
درو ببند!‏ تخمام داره یخ می‌زنه!‏
‏- یه خبریه.‏ ‏- برگرد توی تختت.‏
یذره بخواب. ممکنه لرد اوترد صبح ما رو بخواد.‏
اونجا، اونو دیدی؟ پاشو.‏
نه، نه، به‌خاطر آبجوـه.‏ داری توهم می‌بینی.‏
‏- حواست باشه اونو کدوم طرفی می‌گیری.‏ ‏- سربازها اومدن اینجا.‏
فکر می‌کنی حمله کردن؟
پادشاه اینجاست، بدون دفاع.‏
باید برم دستشویی.‏
برو اوترد رو پیدا کن.‏ منم می‌رم سراغ بیقه.‏
کار احمقانه‌ای نکن.‏
‏- فهمیدی؟ ‏- آره.‏
وقتشه.‏
زنگ رو به صدا در بیار،‏ بذار مرگ خواهرم علنی بشه.‏
به‌نظر آشفته‌ای.‏
از سیاه خوشم نمیاد.‏ خیلی سرده.‏
هرکی از سیاه خوشش بیاد آدم عجیبیه.‏
وقتشه.‏
اون ازت خواست ار مرسیا محافظت کنی.‏
تو فقط کار خوب و درست رو انجام دادی.‏
گمونم.‏
اتلستن!‏
لعنتی!‏
اوترد!‏
ولش کن.‏
چی شد؟ حالت خوبه؟
قربان، فکر کنم باید اینو ببینین.‏
‏- اون کی‌ان؟ ‏- الدرمن‌ها.‏
یالا!‏
‏- شما از کی دستور گرفتین؟ ‏- یالا!‏ بگو!‏
اوترد، من اینو می‌شناسم.‏
دیدم دیشب با پادشاه حرف می‌زد.‏
دید‌ی‌شون؟
‏- الدرمن‌ها رو دیدی؟ ‏- آره.‏
‏- خب کجا هستن؟ ‏- مردن.‏
مردن؟ ممکن نیست.‏
تو... چی‌کار کردی؟
پاتو از گلیمت درازتر کردی، آتلدهلم!‏
تنها توضیحی که باید ارائه کنم مثالی از گذشتۀ ماست.‏
قدرت وسکس و مرسیا فقط با اتحادی که...‏
زیر نظر خواهرم شکل گرفت، افزایش پیدا کرد.‏
نمی‌تونستم ببینم که اون قدرت الان محو شده باشه.‏
بانو اتلفلد خواستن که دخترشون وارث حکومت باشه.‏
‏- اون قدرت مادرش رو داره.‏ ‏- من همچین چیزی نمی‌بینم.‏
قدرت خواهرم با زمان به دست اومد.‏
اگه بخوام منتظر خواهر زاده‌ام بمونم تا قدرت خودش رو پیدا کنه...‏
مرسیا رو آسیب‌پذیر می‌کنه.‏ اون وارث تاج و تخت نمی‌شه.‏
خب، افراد دیگه‌ای از نسل شما هستن که می‌تونن حکومت رو در دست بگیرن.‏
امید پدر به اتحاد ما بود.‏
این رویای مشترکی بود که من و خواهرم داشتیم، ولی الان مرده.‏
اگه می‌دونست که می‌شه پادشاهی رو با...‏
اون هرگز این کارو با ریختن خون بی‌گناه‌ انجام نمی‌داد!‏
دست‌های اون آلوده نیست.‏ تصمیم این کار با من بود، و مجبور به این کار شدم.‏
الدرمن‌ها رشوه دریافت کرده بودن...‏
تا از خواسته‌های خواهرم سرپیچی کنن.‏
این مردها سد راه برنامه بودن.‏
‏- من فقط فسادزدایی کردم.‏ ‏- جانشینی اینجوری انجام نمی‌شه!‏
تا قبل از حکمرانی خواهرم،‏ جانشینی همیشه با خون‌ریزی تعیین می‌شد!‏
نمی‌خواستم بازم اینطوری باشه.‏
ریخته شدن خون چند نفر،‏ بهتر از ریخته شدن خون هزاران نفره.‏
تو الدرمن‌های مرسیا رو کشتی!‏
و با این کار،‏ امنیت مرسیا رو تضمین کردم.‏
من فرمان خدا رو اجرا می‌کنم.‏
من پادشاه زوایا و ساکسون‌ها خواهم بود.‏
پس، هنوز زنده‌ای؟
به‌خاطر توئه.‏
دست‌هام رو نگاه می‌کنی؟
دستت داره خوب می‌شه.‏‏
خدا تو رو بخشیده.‏
تو چی، برادر؟
تو هم منو بخشیدی؟
اگه تصمیمش با زنم بود،‏ کوچکترین کمکی بهت نمی‌شد.‏
پس شانس آوردم که با اون نیست.‏
اون یه دانمارکی واقعی نیست.‏
یه دانمارکی واقعی،‏ مثل تو به خانواده‌ش خیانت نمی‌کنه.‏
تو هم‌خون منی.‏
می‌فهمی؟ هم‌خون منی.‏
زمان باقی کارها رو انجام می‌ده.‏
‏- بانو السویت رو ندیدی؟ ‏- چرا، با الفوین اومد اینجا.‏
‏- اونا...‏ ‏- بلند حرف نزن.‏
باید از اینجا بری.‏ امن نیست.‏
فقط یه خراشه. خوب می‌شی.‏ شاید یه زخم خوب برات بمونه.‏
خونی که ازم رفت شبیه یه خراش نبود.‏
خب رفقا، آماده شین.‏
افراد من دنبال اسب‌هاشون هستن.‏ ‏دنبال دردسر نیستیم.‏
تو الدرمن‌ها رو کشتی.‏
‏- کاری بود که باید انجام می‌شد.‏ ‏- اونا پیرمرد بودن.‏
بی‌دفاع.‏
حتما اوترد اخلاق‌مداریِ قوی خودش رو به تو یاد داده.‏
مطمئناً اینم بهت یاد داده که اگه می‌خوای از خشونت بیشتر جلوگیری کنی...‏
باید از پیش حمله کنی.‏
اگرچه، قصدم این نبود که تو هم توی این حمله گرفتار بشی.‏
افرادم گفتن خوب جنگیدی.‏
نه به اندازۀ کافی،‏ وگرنه زنده نبود که بهت اینو بگه.‏
‏- خون قوی‌ای داری.‏ ‏- مهارتم فقط برمی‌گرده به تمریناتم.‏
باید خودم رو برای مراسم آماده کنم.‏
تو هم شرکت می‌کنی؟
من پیش اوترد می‌مونم.‏
خب، اگه نظرت عوض شد از حضورت استقبال می‌کنیم.‏
اتلفلد هم‌خون تو بود... درست مثل من.‏
تمومه.‏
اون بهم آرامش داد.‏
وقتی کنارش بودم،‏ حسش می‌کردم.‏
مطمئنم اگه اینجا بود دلش می‌خواست دوباره به آرامش برسی.‏
نمی‌شد ادای احترامی بهتر از این انجام داد.‏
به‌نظر راهپیمایی شایسته‌ایه.‏
همینطوره.‏
‏- می‌خوای کارش رو تلافی کنی؟ ‏- کاری رو کرد که همیشه یه پادشاه انجام می‌ده.‏
هیچ پادشاهی بدون خون‌ریزی حکومت نکرده.‏ این توی طبیعت‌شون نیست.‏
این راه پادشاه شدن نیست، اوترد.‏
گمونم تنها راهش همینه.‏
تمومه.‏
حکومت ادوارد به چالش کشیده نمی‌شه.‏
پادشاهی‌شون نسل به نسل ادامه داره تا وقتی نوبت خودشون برسه...‏
همونطور که شاه آلفرد می‌خواست.‏
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.