‫من اوترد پسر اوترد هستم.
‫اخبار مهمی به افرویچ رسید.
‫- الفوین توی جاده اسیر شده. ‫- توسط کی؟
‫ما فکر می‌کنیم اونا مزدور باشن.
‫ما به دست داشتن لرد ‫اتلهلم توی این قضیه مشکوکیم.
‫و سرنوشت من طبق این وقایع تغییر کرد.
‫لرد اتلهلم داره یه شورش رو ترتیب میده.
‫اون با کنستانتین متحد شده...
‫و به اون ازدواج با بانو ‫الفوین رو پیشکش کرده.
‫ما کجا پیداش می‌کنیم؟
‫توی یه قلعه که در شمال ‫این‌جاست، به اسم ببنبرگ.
‫حق موروثی من توسط ‫پسرعموم ویتگار از من دزدیده شده.
‫اسم تو فراموش میشه!
‫حالا فرصت اینو دارم که اونو پس بگیرم.
‫من نیروهای وسکس رو رهبری می‌کنم و ‫ما اسکاتلندی‌ها رو به بیرون مرزها میرونیم.
‫در همین حال اتلهلم تسلیم ‫میشه و الفوین برمیگرده.
‫اما شاه ادوارد نقشه‌ی دیگه‌ای داشت.
‫در عوض ازدواج با الفوین ‫و منزوی شدن لرد اتلهلم...
‫ما نورثامبریا رو به دو قسمت تقسیم می‌کنیم.
‫زمین‌های اطراف ببنبرگ تحت ‫کنترل اسکاتلندی‌ها در میاد...
‫و از شر اتلهلم هم راحت میشیم.
‫این‌طوری از اون حمایتی نمیشه.
‫من به خواهرت قول دادم ‫که از الفوین مراقبت می‌کنم.
‫- من با اوترد هستم. ‫- ما با اوترد هستیم.
‫اتلستن پسرم، تو چی میگی؟
‫من از لرد اوترد پیروی می‌کنم.
‫فکر کنم اوضاع طبق چیزی که ‫می‌خوای پیش نمیره، اعلیحضرت.
‫من سرپیچی بیشتری رو تحمل نمی‌کنم.
‫هر کسی این‌جا رو ترک کنه ‫مجازات مرگ در انتظارشه!
‫همه‌چی مقدر شده!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫زودباشید! بجنبید! الان صبح میشه. ‫[افرویچ]
‫شاید بهتر باشه قبل رفتن منو به کشتن ندی. ‫[یورک - پادشاهی نورثامبریا]
‫حرکت کن!
‫- پادشاه نظرش بر نگشت؟ ‫- اون از همه‌ی مشاورینش فاصله گرفته.
‫قطعا اون با ساکسون‌ها درگیر نمیشه.
‫اینو به الدرمن‌های مرسیا بگو.
‫ما با طلوع آفتاب حرکت می‌کنیم.
‫هنوز افرادش در رو مسدود کردن؟
‫آره، و انگار مرسیایی‌ها ‫برای رفتن مصمم هستند.
‫می‌ترسم هیچ کدوم کوتاه نیان.
‫تو هم نمی‌تونی بخوابی؟
‫پادشاه امشب به من علاقه‌ای نداره.
‫من بهش گفتم که نباید به نورثامبریا ‫پشت کنه و اون از این حرفم خوشش نیومد.
‫هیچ مردی از شنیدن حقیقت ‫از دهن زنی که عاشقشه لذت نمیبره.
‫هوم.
‫با این حال، وقتی حرفی ‫باید گفته بشه، خدا با ماست.
‫کماکان داره از دستورات من سرپیچی میشه.
‫نیروهای وسکس رو آماده ‫کنید. همه باید دم در جمع بشن.
‫چشم،‌ اعلیحضرت.
‫بانو.
‫ادوارد، با ساکسون‌های دیگه درگیر نشو.
‫یاگفو، تو باید به وینچستر برگردی.
‫الان وقت متحد شدن نیست.
‫ما متحدین تو نیستیم، فقط ‫زن‌هایی هستیم که عاشقتن.
‫قسم می‌خورم که فقط اون چیزی ‫که به نظرم حقیقته رو بگم و برم.
‫نقشه‌ی تو برای رها کردن الفوین...
‫و معامله‌ کردن با ‫اسکاتلندی‌ها بدون مزایا نیست.
‫این می‌تونه صلح رو به ارمغان بیاره، بله.
‫اما بهای اون چند دسته شدن ساکسون‌ها هست.
‫با جدا کردن مرسیا از وسکس ریسک نکن.
‫تو باید به لرد الدهم مشاوره بدی.
‫اما این کارو نمی‌کنم، ‫چون من با لرد الدهم موافقم.
‫اگه اتلفلد بود از اوترد پیروی می‌کرد.
‫من پادشاهم. من پیروی نمی‌کنم.
‫تو پادشاهی هستی که انتخاب کردی رهبری نکنی.
‫این تصمیمت اون‌قدر عجیبه ‫که چراییش برای من سوال شده.
‫و من فقط یه جواب دارم.
‫ترس.
‫- من از اتلهلم، کنستانتین و بقیه ترسی ندارم. ‫- نه، اما تو از آلفرد و میراثش می‌ترسی.
‫من یه چیزی به تو میگم.
‫تو به قدری قوی هستی که می‌تونی مردی ‫باشی که رویای پدرش رو محقق می‌کنه.
‫لازم نیست این رو به ‫عهده‌ی نوادگانت بذاری.
‫تو لایق اینی که در این دوران...
‫به عنوان کسی که انگلیس ‫رو متحد می‌کنه زندگی کنی.
‫- این ترس نیست که جلوی من رو میگیره. ‫- من مادرتم...
‫و وقتی که می‌ترسی می‌فهمم.
‫برای همین این‌جام که بهت بگم...
‫که باور دارم تو لایق این لحظه‌ای.
‫تو به همون اندازه‌ی پدرت...
‫خوب و راستین و نجیب هستی.
‫و برای همین خدا کمکت می‌کنه.
‫این سرنوشت توئه.
‫این فرصت رو غنیمت بشمار.
‫پست‌های خودتون رو ترک ‫کنید! به ارتش ملحق شید!
‫وسکس پا پس کشید.
‫افراد ادوارد دیگه از ‫این دیوارها دفاع نمی‌کنند.
‫ما حرکت می‌کنیم.
‫- درها رو باز کنید. ‫- بله، سرورم.
‫به ببنبرگ میریم، لرد اوترد؟
‫بذار پادشاه اعتبارش رو داشته باشه.
‫اگه این دستور شماست.
‫من به یه نفر احتیاج دارم که از ‫سرزمین‌های مرزی نورثامبریا دفاع کنه.
‫ما توی جاده با شاه اسکاتلند مواجه میشیم!
‫ما اتحاد اون رو با ‫لرد اتلهلم در هم میشکنیم...
‫و برای گرفتن دختر اتلفلد مذاکره می‌کنیم.
‫ما نورثامبریا رو برای ‫ساکسون‌ها نگه می‌داریم!
‫پیش به سوی ببنبرگ!
[ببنبرگ - بامبورگ - پادشاهی نورثامبریا]
‫انتظار داریم که محاصره بشیم؟
‫نه، ما می‌خوایم برای جنگ به جنوب بریم.
‫ما نباید بیشتر از حد ضرورت از ‫مهمان‌نوازی نورثامبریایی ها استفاده کنیم.
‫به محض این‌که ارتش کنستانتین بیاد...
‫و ازدواج انجام بگیره،
‫ما با تدارکات‌مون از این‌جا میریم.
‫این ارتش کی به این‌جا میرسه؟
‫به زودی.
‫اون نمی‌دونه.
‫با این همه هارت و پورتش ‫نمیدونه اسکاتلندی‌ها کی میان.
‫اون فقط امیدواره که بیان.
‫پسرعموت اوترد هنوز برای ‫پادشاه ساکسونی‌ها میجنگه؟
‫بله.
‫برای همین ما از این‌جا نمیریم...
‫صرف نظر از متحدین‌مون و قول‌هایی که دادیم.
‫ببین توی جاده کیو پیدا کردم.
‫کینلف. دیر کردی.
‫سرورم، من سفر مهمی داشتم، ‫خیلی حرفا برای گفتن دارم.
‫اولش من گم شدم...
‫- کنار پل شکسته توی... ‫- نه! الان وقتش نیست، کینلف.
‫چه خبرهایی آوردی.
‫اینا چیزایی هست که ۲ شب ‫پیش توسط پیش قراول‌ها دیده شده.
‫افراد کنستانتین یه قایق نزدیک ‫بندرش توی دینبر آماده کردن.
‫یه قایق نمی‌تونه یه ارتش رو منتقل کنه.
‫ممکنه این یه گروه پیشرو باشه ‫که با خود کنستانتین حرکت می‌کنن؟
‫کنستانتین پادشاه بزرگیه.
‫اون مثل یه تاجر از ‫بندر وارد یه قلعه نمیشه.
‫ممکنه یه هدیه برای مراسم عروسی آورده باشه؟
‫نه، این کارش برای به رخ کشیدن قدرتشه.
‫اون هر نیرویی که بتونه توی ‫راه پیدا کنه رو رهبری می‌کنه.
‫موافقم. بعیده که اون از ‫طریق دریا به جنوب بیاد.
‫کنستانتین با نقشه عمل می‌کنه. اون میدونه که ‫موج‌های دریا خیلی راحت مسیرشون عوض میشه...
‫و خطر طوفان‌های تابستونی هست.
‫خیلی خب، ما طبق نقشه جلو میریم.
‫اگه شانس بیاریم چند روز طول ‫می‌کشه که ارتشش به طور کامل جمع بشه.
‫به پیش.
‫هر سربازی باید روزانه ۳ بار گزارش بده.
‫وقتی ارتش شاه کنستانتین از افق ظاهر ‫شد،‌اون توی اون کلیسا آتش روشن کنید.
‫مادر.
‫این جایی هست که تو می‌مونی.
‫این رو خطی بدون که ازش نباید عبور کنی.
‫ادوارد، جون من اهمیتی نداره.
‫خطری دودمان تو رو تهدید ‫نمی‌کنه... و تنها چیزی که مهمه همینه.
‫ببنبرگ چه‌قدر با این‌جا فاصله داره؟
‫۵ مایل، اما سفر ما طولانی‌تره. ‫[حدود ۸ کیلومتر]
‫سپیده دم ما از وسط جنگل به ‫غرب میریم تا قلعه رو دور بزنیم.
‫و توی جاده‌ی بالاترش شبیخون بزنیم.
‫من کسی نیستم که سوال نظامی بپرسم،
‫اما قطعا شایعه‌ی اردو زدن یه ‫ارتش بزرگ پخش میشه، مگه نه؟
‫یه زمانی میرسه که ما ‫دیگه نمی‌تونیم مخفی بمونیم.
‫فقط باید دعا کنیم که خدا با ما باشه.
‫تو این‌جا می‌مونی و خر ‫نمیشی که به میدون جنگ بری؟
‫اگه زخمی‌ها به کمک من ‫احتیاج داشته باشن، شاید...
‫اون نمیره.
‫ما نقش خودمون رو می‌دونیم.
‫در بعضی مواقع مردها باید به تنهایی با ‫مشکلات مواجه بشن، و این یکی از اون مواقع هست.
‫به سرورمون اطلاع بدید.
‫اون پادشاهه.
‫یه پادشاه کشتی بهتری رو انتخاب می‌کرد.
‫البته این یکی شاید استثنا باشه.
‫افرادم توی بندرگاه پیاده میشن.
‫یه پادشاه از درب اصلی یه قلعه واردش میشه.
‫اونا دارن میان.
‫آماده باشید، پادشاه اسکاتلند وارد میشه!
‫اعلیحضرت. تو از چیزی که ‫برنامه ریزی کرده بودیم زودتر اومدی.
‫من دوست دارم بقیه رو غافلگیر کنم.
‫امیدوار بودم که ورودت ‫کمی مخفیانه‌تر می‌بود.
‫من پادشاه نشدم که توی جنگل مخفی بشم.
‫ولی ما با ارزش‌ترین عنصری که توی جنگ...
‫هست یعنی غافلگیری رو اختیار داریم.
‫اگه اینو به باد بدیم، ‫ممکنه ادوارد بفهمه که...
‫همه جا جاسوس هست. اون به زودی مطلع میشه.
‫درسته، اما نقطه‌ ضعف ‫اون سراسیمگیش هست.
‫- وقتی که اون در مورد اتحاد ما بفهمه... ‫- من منتظر نمیشینم که اون به ما حمله کنه.
‫این بزدلانه هست.
‫فکر می‌کردم موافقت کردیم ‫که حمله وقتی صورت بگیره...
‫که تو با مرسیا وصلت کرده باشی.
‫و منم سر قولم هستم.
‫این پسریه که پادشاه ساکسون‌ها میشه؟
‫درسته. الفورد، بیا و به ‫شاه کنستانتین تعظیم کن...
‫بذار این پادشاه به یه ‫پادشاه آینده یه نصیحتی بکنه.
‫به هر کسی که نحصیتت می‌کنه اعتماد نکن.
‫- متوجه شدم. ‫- خب، بیاید غذا بخوریم.
‫از بانو الفوین بخواه که به ما ملحق بشه.
‫نه!
‫من ترجیح میدم بعد از ‫شام تنها اونو ملاقات کنم.
‫هیچ وقت با معده‌ی خالی ‫یه عروس رو ملاقات نکن.
‫مگه نه؟
‫هی، نظرت چیه، سرورم؟
‫خوبه سه نفرمون سوار ‫اسب شیم و از این‌جا...
‫به سمت دروازه بتازیم و به ‫پسرعموت یه درس حسابی بدیم؟
‫تاختن به سمت دروازه ‫کاریه که قبلا امتحانش کردم.
‫شاید راه تو بهتر از اینه که ‫این همه آدم رو به کشتن بدیم.
‫بیخیال! اونا می‌خواستن به تو ملحق بشن.
‫این چیزیه که اونا منتظرش بودن.
‫اونا تا آخر عمرشون داستان‌هایی ‫از این نبرد رو تعریف می‌کنن.
‫"ببنبرگ، نقش من توی فتحش"
‫هی.
‫سرورم. خبر مهمی دارم. نقشه‌ی ‫ما برای شبیخون نابهنگام بود.
‫کنستانتین الان توی قلعه هست.
‫جاسوسا گفتند که اون از دریا اومده.
‫- این تقصیر منه. من در این مورد مشورت دادم. ‫- این‌طور نیست.
‫ما داشتیم روی حدس عمل ‫می‌کردیم و حدس‌مون اشتباه بود.
‫چند نفر توی این قایق بودن؟
‫فکر می‌کنیم فقط یه تعداد ‫انگشت‌شماری باهاش بودن.
‫همون‌طور که اوترد پیش بینی کرده بود.
‫این رو به عنوان یه نشونه در نظر ‫نگیر. ما یه نقشه‌ی دیگه می‌کشیم.
‫این یه نشونه‌ هست که ما باید ‫قبل از اومدن ارتشش حمله کنیم...
‫- نه. ‫- همه‌ی هدف‌های ما توی یه جا هستند.
‫اگه الان به قلعه حمله کنیم می‌تونیم ‫اتلهلم و کنستانتین رو توی تله بندازیم.
‫الفوین درون قلعه هست. اون مجبور به ‫این ازدواج میشه و اونا تهدیدش می‌کنن.
‫بله، اونا سعی می‌کنن ازش برای ‫معامله کردن استفاده کنند، اما...
‫اما ما به اتلهلم اعتماد می‌کنیم که ‫وقتی گیر افتاده منطقی عمل کنه؟
‫اگه ما بریم پیش کنستانتین، ‫این یه مذاکره میشه.
‫اما حالا ما کاری می‌کنیم که چیزی ‫برای از دست دادن نداشته باشه.
‫ما صدها نفر نیرو داریم. البته ‫که ببنبرگ استحکامات قوی داره، بله،
‫اما ما خیلی بیشتر از اون‌ها نیرو داریم.
‫دختر خودش وسط حقه‌بازی‌هاش مرد.
‫ما نمی‌تونیم در آشوبی که ببنبرگ رو در ‫بر میگیره بچه‌ی اتلفلد رو به خطر بندازیم.
‫یه راه دیگه‌ای هست.
‫من با چند نفر از افرادم این‌جا رو ‫ترک می‌کنم. منتظر خبر ما باشید.
‫ما الفوین رو از قلعه خارج ‫می‌کنیم و بعد شما می‌تونید حمله کنید.
‫- چطور؟ ‫- بندرگاه، سرورم؟
‫نه. یه راهی به درون ببنبرگ هست که...
‫یه ارتش نمی‌تونه از اون‌جا ‫رد بشه، حتی ۶ نفر هم نمی‌تونن.
‫به نظرم خیلی خطرناکه، اما با تعداد کم...
‫شاید ممکن باشه.
‫وقتی این تعداد کم با نگهبان‌های ‫ببنبرگ مواجه بشن چه اتفاقی میفته؟
‫پیرلیگ،‌ به اندازه‌ای قدرت ‫داری که به ما ملحق بشی؟
‫اون‌ قدری قدرت داری که جلوی منو بگیری؟
‫سرورم، بذارید من بخشی از این گروه باشم.
‫هر خطری که باشه، اون‌قدری ‫مرد هستم که باهاش مواجه بشم.
‫۴ عددیه که همیشه در ‫گذشته‌ برای ما جواب داده.
‫نیروها رو به حالت آماده باش ‫در بیار. تا علامت من حمله نکن.
‫طفره رفتن بسه. نقشه چیه؟
‫اگه جواب بده، ما با الفوین برمیگردیم.
‫اگه جواب نده؟
‫این آخرین باری میشه که ما با هم حرف زدیم.
‫ما میریم شمال، از ببنبرگ رد ‫میشیم و به خلیج کوچیک بعدی میریم.
‫ما از کسی که می‌شناسم کمک میگیریم.
‫اگه کمک نرسه چی؟
‫اون موقع فینان باید یه فکری بکنه.
‫چی؟
‫ما کار داریم. با راهبه‌ها لاس نزن.
‫این کار رو به عهده‌ی تو میذاریم، اوترد.
‫اگه خبر داده بودی که میای ‫برات نوشیدنی آماده می‌کردیم.
‫- این‌جایی! ‫- شانس آوردی.
‫من بیشتر ماه رو توی ‫جزیره هستم. باید خبر میدادی.
‫من نمی‌دونستم که می‌خوام بیام.
‫- اما خدایان نقشه‌ی دیگه‌ای داشتن. ‫- اومدی دنبال آلیس؟
‫اون حالش خیلی بهتره،
‫البته هنوز رویای مرگ ملکه رو می‌بینه.
‫من برای ببنبرگ اومدم.
‫وقتش رسید؟ افراد لازم رو داری؟
‫ادوارد جنوب این‌جا یه ارتش داره.
‫عجب. معمولا خبر این چیزا به ما میرسه.
‫قبلش من باید با تعداد کمی از افرادم...
‫وارد قلعه بشم تا بانو الفوین رو آزاد کنم.
‫اه. تو یه نقشه داری؟
‫یه نقشه داره شکل میگیره. ‫اما من به کمک احتیاج دارم.
‫- تو نه، من به کمک... ‫- نه! نه، اون خیلی بچه هست.
‫کمک اونو نمی‌خوام. اصلا کمک اونو نمی‌خوام.
‫اون‌قدری شانس دارم که ‫هستن تاجر توی این‌ زمین‌ها باشه؟
‫اوترد، معلومه که خدایان طرف تو هستن. بیا.
‫اون نمی‌خواد بره چون ‫این‌جا پول خوبی در میاره.
‫- ما به یه محل داد و ستد تبدیل شدیم. ‫- من پیدات می‌کنم.
‫اگه از من دزدی کنی پیشمون میشی!
‫اوترد!
‫من اومدم بهت پیشنهاد پول ‫بدم، نه این‌که ازت پول بگیرم.
‫من نیازی ندارم، و کاری ‫که خواستی رو هم انجام دادم.
‫آره، می‌دونم، و حالا بیشتر می‌خوام.
‫من می‌خوام به ببنبرگ وارد بشم...
‫و تو با پرت کردن حواس ‫نگهبانا به من کمک می‌کنی.
‫نه. نه، قطعا نه. نه امروز ‫و نه هیچ روز دیگه‌ای.
‫تصمیم بی‌خردانه‌ای هست.
‫من زمین‌هام رو پس میگیرم...
‫و ما برای مجازات تو ‫برای این امتناع برمیگردیم.
‫اگه منو تهدید کنی امشب میرم به ببنبرگ ‫و در مورد حمله‌ی شما به اونا هشدار میدم.
‫نه این‌ کارو نمی‌کنی.
‫من مشغول پول در آوردنم.
‫بگو ببینم.
‫والهالا از مردی که به احمق‌ها ‫عتیقه می‌فروشه استقبال می‌کنه؟
‫اجداد من برای پولدار شدن ‫به این سرزمین اومدن، اوترد.
‫من فقط دارم طبق حق ذاتیم زندگی می‌کنم.
‫تو حتی لازم نیست شمشیر بکشی.
‫فقط می‌خوام نگهبانا رو به ساحل بکشونی.
‫و برای این‌کار من بهت ‫پول میدم... خیلی زیاد.
‫تو پول کافی رو نداری.
‫می‌دونی که وقتی ببنبرگ رو بگیرم دارم.
‫و توی مسابقه‌ی بین ویتگار و ‫من، تو می‌دونی که کی برنده میشه.
‫من به وفاداری معروف نیستم، اوترد.
‫سپردن چنین چیزی به من عاقلانه نیست.
‫جدا کردن یه نگهبان از ‫پستش کار ساده‌ای نیست.
‫- این برات هزینه داره. ‫- بله، می‌دونم.
‫فینان بیرونه.
‫اون نقشه رو توضیح میده.
‫پیرلیگ می‌تونه کوچیک‌ترین ‫قایق ما رو قرض بگیره.
‫اگه اون رو توی آب ببینن فکر ‫می‌کنن که اون برای زیارت اومده.
‫مطمئن شو که اونو پس بیاری.
‫هر کاری از دستم بر بیاد می‌کنم.
‫موفق باشی.
‫میگم... شاید بهتر باشه من به شما ملحق بشم.
‫نه، لطفا این‌ کارو نکن. تو این‌جا ‫چیزهایی داری که باید ازشون محافظت کنی.
‫من هیچ وقت مطمئن نیستم ‫که بشه به هستن اعتماد کرد.
‫من دارم تصمیم درستی میگیرم؟
‫نمی‌تونه اشتباه باشه که بخوای ‫از بانو الفوین محافظت کنی...
‫یا برای بچه‌هات یه خونه پیدا کنی.
‫این که چنین زمانی برای ‫تو مناسب هست یا نه رو...
‫نمی‌دونم. امیدوارم که باشه.
‫اما نیتت خالصه و برای ‫همین خدای من با تو همراهه.
‫تا سپیده دم کار رو تموم کن.
‫و فردا روز اول یه دنیای جدید میشه.
‫- همه نقشه رو فهمیدن؟ ‫- بله!
‫- بله. ‫- هی، به اون بگو.
‫اون نگهبانا رو قبل عوض شدن ‫جریان موج‌ها به بیرون می‌کشه،
‫و باعث میشه تو یه فرصت ‫خیلی کوچیک و بی‌پروایانه...
‫برای رد شدن از اتاق نگهبانا ‫قبل برگشتنشون پیدا کنی.
‫تو اون قسمتی که هیچ غلطی ‫نمی‌کنی رو فراموش کردی.
‫آره، من توی قایق میشینم ‫و هیچ غلطی نمی‌کنم.
‫وقتی علامت رو ببینم ‫اونا رو میارم بیرون.
‫عالیه، همه‌ی ما موافقت کردیم.
‫شب داره نزدیک میشه و ‫هنوز خبری از اوترد نشد.
‫اعلیحضرت، صبور باشید.
‫اون هیچ وقت شما رو ناامید نکرده.
‫اون قبلا برای زمین‌های خودش نمی‌جنگید.
‫با این‌که از اتحاد ساکسون‌ها حرف میزنه، ‫ما می‌دونیم چی اونو به این‌جا آورده.
‫- فکر نمی‌کنم این منصفانه باشه. ‫- شاید نباشه.
‫اما کی ته دلش خیر ساکسون‌ها رو می‌خواد،
‫- من یا اوترد؟ من... ‫- سرورم...
‫جاسوسای شمال این‌جا میگن که اسکاتلندی‌ها ‫اردوگاه رو ترک کردن و به این سمت میان.
‫- تا کی به ببنبرگ میرسن؟ ‫- مشخص نیست.
‫بستگی داره که اونا برای ‫نیروی کمکی توقف می‌کنن...
‫- یا کل نیروهاشون همینه. ‫- اوترد چی؟
‫خبری ازش نیست، کسی هم اونو ندیده.
‫ما نمی‌تونیم ردش رو بگیریم.
‫در مورد چی بحث میشه که ما باید بدونیم؟
‫چی از من مخفی نگه داشته میشه؟
‫فکر می‌کنم اون می‌خواد حمله کنه.
‫بدون لرد اوترد؟
‫به نظر میاد اون براش مهم نیست ‫که پدر من زنده می‌مونه یا میمیره.
‫حرف زدن با اون در مورد الفوین تاثیری ‫نداره، و اهمیتی هم به ارد الفورد نمیده.
‫ادوارد از دست رفته.
‫اون‌قدر به‌خاطر خیانت اتلهلم خشمگین شده...
‫که پسر خودش رو در یه ‫محاصره به خطر میندازه؟
‫اون یه چیزیش شده.
‫انگار که الان باور داره ‫که همیشه خدا یاریش می‌کنه.
‫بانوی من.
‫بانو.
‫شاید در ترغیب پادشاه زیاده‌روی کردم.
‫با من به جنوب بیا.
‫نه! من از نبرد فرار نمی‌کنم.
‫من این‌جا می‌مونم چون ‫شاید به درد مصدومین بخورم.
‫من پیشنهاد نمیدم که فرار کنیم،
‫اما اگه می‌خوای از یه کشتار ‫جلوگیری کنی به دنبال من بیا.
‫می‌خوای بپری و شنا کنی؟
‫شاید.
‫نذار آرامش دریا گولت بزنه.
‫امواج این‌جا سریع جهت عوض ‫می‌کنن. به یه صخره کوبیده میشی.
‫برام مهم نیست. زندگی من تموم شده.
‫تو پادشاه اسکاتلندی‌ها هستی؟
‫تو عروسی؟
‫این‌طور به من گفتن.
‫چرا ازدواج نکردی؟ تو از پدر منم مسن‌تری.
‫کدوم پدرت رو میگی؟
‫عذر می‌خوام، شوخی بی‌رحمانه‌ای بود.
‫- همین الانش هم از من متنفری؟ ‫- بله.
‫چرا؟
‫چون نمی‌خوام با تو ازدواج کنم!
‫این یه حقیقت ساده هست. ‫این به من تحمیل شده.
‫منم نمی‌خوام با تو ازدواج کنم.
‫- پس منو از این معامله آزاد کن. ‫- نه.
‫چون من قول دادم.
‫من دارم مبادله میشم.
‫اوضاع این‌جوریه دیگه.
‫تو ثروتمند میشی و به خوبی ازت مراقبت میشه.
‫- این نفرین بدی نیست... ‫- تو اصلا نمی‌دونی چه حسی دارم!
‫کیه که بهش علاقه داری؟
‫بله؟
‫دلت پیش کیه که این‌‌قدر باعث رنجشت شده؟
‫اعلیحضرت. من باکره هستم.
‫من اینو نپرسیدم.
‫من سفره‌ی دلم رو پیش تو باز نمی‌کنم.
‫خب...
‫چون داریم ازدواج می‌کنیم،
‫من حس می‌کنم که باید ‫اعتمادم رو به تو پیشکش کنم.
‫من عاشق یه نفر هستم.
‫اون زن هم متاهله...
‫با این حال مال منه.
‫و نمی‌خوام با پریدن روی یه ‫دختر نجیب‌زاده به اون خیانت کنم.
‫پس...
‫تو همسر من میشی.
‫توی در هر قلعه‌ای که دوست ‫داری در آسایش زندگی می‌کنی.
‫من از ثروت‌ سرزمین‌های ‫تو در مرسیا بهره‌مند میشم.
‫شاید بهت سر بزنم...
‫اما به اتاق خوابت نمیام.
‫به طور خلاصه...
‫ازدواج ما بی‌ثمره...
‫و من هیچ وقت تو رو دوست نخواهم داشت.
‫اعلیحضرت...
‫مدت‌ها بود که کسی با من صادق نبوده.
‫این اجدادت خیلی لاغر بودن، مگه نه؟
‫برای رفتن و برگشتن چه‌ قدر وقت داریم؟
‫تا هستن به خشکی برسه و نقشه رو اجرا کنه،
‫به اندازه‌ی کافی وقت داریم.
‫سرورم.
‫دریا به یه کشتی دیگه خیانت کرد.
‫این ساحل زمین ویتگار ببنبرگ هست.
‫شما اینو می‌دونید.
‫ما نمی‌خوایم بدون اجازه وارد بشیم،
‫فقط می‌خوایم منتظر جنس‌هامون ‫بمونیم که دریا اونا رو به ساحل بیاره.
‫کی با تو سفر می‌کنه، راهبه؟
‫یه تاجر که به لیندسفارن عتیقه میاره.
‫خودت رو معرفی کن.
‫هستن. اجازه بده که منتظر موج بمونیم...
‫و تو می‌تونی مقداری غنیمت از ما رو بگیری.
‫این‌جا صبر کن.
‫مسیر از بین رفته.
‫راه دیگه‌ای هست؟ می‌تونیم خودمون برگردیم؟
‫وقتی نمونده. موج داره برمیگرده. ‫سربازا پستشون رو ترک می‌کنن.
‫تو همیشه می‌خواستی که توی ببنبرگ بمیری.
‫بیاید کمتر حرف ‫بنزیم. ما بالا میریم.
‫کمکی نکن. الان وقتش نیست ‫که با این چیزا حواسمون پرت بشه.
‫اعلیحضرت، ما به خوبی از شما...
‫و لرد اتلهلم مهمان‌نوازی کردیم.
‫اجازه بدید که من غنیمت‌ها ‫رو به عنوان غرامت بردارم.
‫جنس‌ها چی هستن؟
‫عتیقه جات و نمک.
‫وقتی که موج‌ها بیان، شاید ‫جنس‌های بیشتری پیدا بشه.
‫من در زمینم هر چیزی ‫که دریا بیاره رو برمیدارم.
‫این رسم معموله. می‌تونی ‫هر کاری صلاح می‌دونی بکنی.
‫اما...
‫اگه جات بودم حواسم به حقه‌ها بود.
‫دانمارکی‌ها قبل حمله افرادی ‫رو برای شناسایی می‌فرستن.
‫وقتی ما به جنوب رفتیم،
‫شاید دزدای دریایی گریبانگیرت بشن.
‫اون موقع دنبال می‌خوای ما رو پیدا کنی.
‫افراد، به ساحل برید.
‫شماها به حیاط مرکزی برید.
‫وقتی موج برگشت به اندازه‌ی ‫خودتون غنیمت بردارید.
‫- اون پسرعموشه؟ ‫- آره. اما خیلی بهم شبیه نیستن.
‫وقتی یه مرد طماع ببینم می‌شناسم.
‫چیزای مشترک زیادی دارید. ‫باید بتونی اونو به حرف بگیری.
‫ممنون که به ما اجازه دادید ‫که گنج‌مون رو جمع کنیم.
‫ما می‌بینیم که دیگه دریا چی رو ‫میاره و زمین شما رو ترک می‌کنیم.
‫حرفشو نزن، خودتون رو مهمون من بدونید.
‫بیاید داخل قلعه، اون‌جا آتیش داریم گرمه.
‫لطف داری، اما ما کارمون زیاده.
‫من باید زائرین رو به جزیره برسونم.
‫این‌جا خطرات زیادی سراغ مسافرا میاد.
‫به داخل قلعه بیاید.
‫یه جشن عروسی در راهه و ما دوست ‫داریم شما در اون حضور داشته باشید.
‫افراد من جنس‌های تو رو جمع ‫می‌کنن، البته ما یه خراجی میگیریم.
‫غنائم رو بردارید!
‫هستن خیلی سخاوتمنده.
‫اوه، ای خدا!
‫باورت میشه؟
‫دستتو بده من! دستتو بده من!
‫اون یکی دستت رو بده من!
‫بکشش بالا!
‫ممنون.
‫سریعا هر چیزی که می‌تونید ‫بردارید و به پست‌هاتون برگردید.
‫و مراقب کشتی‌های دانمارکی دیگه باشید.
‫من می‌خوام یه جای خلوت لباس بپوشم.
‫توی قلعه بخشی برای زنان هست؟
‫می‌تونی به آشپزخونه ‫بری. اون‌جا چند تا زن هستند.
‫این یکی.
‫این‌جا نسبت به بقیه ضعیف‌تر ‫به نظر میاد. امتحانش کن.
‫خیلی سریع و پر سر و صدا انجامش میدی!
‫من صدای کسی رو نمی‌شنوم.
‫فکر می‌کنم هستن اونا رو به ساحل کشونده.
‫هستن!
‫این چهره‌ای هست که من فراموش نمی‌کنم.
‫تو اون بیچاره‌ای هستی ‫که کشتیت نابود شد؟
‫- بله. ‫- اه.
‫من تو رو یادم نمیاد، سرورم.
‫نه.
‫نه، انگار منو یادت نمیاد.
‫آخرین باری که همو دیدیم،
‫تو منو توی مقبره‌ی ‫آلفرد زندانی کردی.
‫محاصره‌ی وینچستر، ‫این روی حافظه‌ی من حک شده.
‫و با این حال بعدش زنده ‫موندی و پیشرفت کردی.
‫هر دوی ما...
‫آدمای جوون‌تری بودیم.
‫نوه‌ی من بعد اون قضیه تا ‫چند سال خواب درستی نداشت.
‫خب، قندیل‌های تخمام از بین رفت...
‫و راهم رو می‌کشم و میرم.
‫یه مدتی بمون،‌ هستن.
‫ما خاطرات زیادی برای بازگو کردن داریم.
‫حفره رو مسدود کن.
‫کافیه.
‫قربان.
‫هی، هی.
‫بیا، احتمالش زیاده که تو رو بشناسن.
‫اگه یکی از شما دو نفر شناسایی بشید چی؟
‫من یه نقشه‌ای برای این دارم.
‫زودباشید. بیاید الفوین رو پیدا کنیم!
‫- سرورم، منتظر علامت اوترد باشید. ‫- ما صبر کردیم و چیزی نشنیدیم.
‫وقتی که در اون می‌تونیم بر ‫دشمن پیروز بشیم داره به سر میاد.
‫اما اوترد یا الفوین چی؟ اونا کشته میشن!
‫- این دیوونگیه. ‫- آره.
‫اما ما باید از دستورش اطاعت کنیم.
‫اون پادشاه اسکاتلندی‌هاست؟
‫آره.
‫سرورم!
‫هی، شماها!
‫توی حیاط مرکزی بمونید.
‫چرا کنستانتین افرادش رو این‌جا گذاشته؟
‫ما ما در مورد روش‌هایی که برای ‫محافظت استفاده می‌کنیم صحبت نمی‌کنیم.
‫باشه!
‫شاه کنستانتین؟
‫افرادت جایی می‌گرده که نباید بگرده.
‫اون یکی از افراد من نیست.
‫فکر می‌کنم خرت کردن، لرد ویتگار.
‫چطور از افراد من عبور کردید؟
‫شماها هم دانمارکی‌های کشتی شکسته هستید؟
‫اونا رو شکنجه بدید تا راستشو بگن.
‫نشونشون بدید که هر دزد ‫دریایی با چی مواجه میشه.
‫شما دارید به خدا خدمت می‌کنید، دوستان.
‫توی محموله‌ی بعدی من ‫۲ برابر این گیرتون میاد.
‫- بانو الفوین؟ ‫- بله؟
‫- بیا. ‫- نه!
‫بیا! من دارم سعی می‌کنم نجاتت بدم!
‫من چندین بار اینو شنیدم ‫و هیچ وقت حقیقت نداشته.
‫بانو الفوین، من لرد هستن هستم.
‫- من دوست پدر حقیقیت بودم! ‫- لرد هستن؟
‫تو سعی کردی مادرم رو بکشی! کمک!
‫کمکم کنید! اعلیحضرت!
‫این مرد سعی کرد منو بگیره.
‫اون دختر اشتباه کرده.
‫اگه به اون بانوی جوان ‫بی‌احترامی کردم عذرخواهی می‌کنم.
‫رفتار ما با زن‌ها مثل شما نیست.
‫من مرد با شرافتی هستم. ‫شاید سوتفاهم برام پیش اومده.
‫تو یه دروغگویی.
‫نقشه‌ی تو معلوم شد و ‫بقیه‌ی افرادت دستگیر شدن.
‫حقیقت رو به من بگو که ‫چرا به ببنبرگ اومدی...
‫و این‌طوری فقط ‫جون اونا رو میگیرم.
‫من حقیقت رو میگم،
‫من فقط به خودم خدمت می‌کنم.
‫من این‌جا هیچ همدستی ندارم.
‫و بخشی از هیچ نقشه‌ای نیستم.
‫ترتیب اینو بدید.
‫و کشیش رو بیارید!
‫بیاید این ازدواج رو تمومش کنیم!
‫شاید ما راه اشتباهی رو اومدیم.
‫مزرعه دار گفت این شرقه، ‫اما حالا فکر می‌کنم که غربه.
‫من به گفته شده که خیلی از ‫جنگل‌ نشین‌ها به اون زن ملحق شدند.
‫ما می‌دونیم که این‌جایید!
‫ما پیش‌آهنگ‌های شما رو دیدیم!
‫بانو السویت.
‫هر کاری می‌خواید بکنید! ما حرف نمیزنیم.
‫حماقت کردی که به اینجا اومدی.
‫من با مسیحی‌ها دوست نیستم.
‫شاید، بله.
‫اما...
‫ما به کمک تو نیاز داریم.
‫دست نگه دارید!
‫بذارید من اولین ضربه رو بزنم.
‫سرورم!
‫سربازا دارن از جنوب نزدیک میشن.
‫- چند نفر؟ ‫- خیلی زیادن.
‫من برمیگردم. صبر کنید.
‫تو، دروازه رو مهر و موم کن!
‫نه، هنوز نه.
‫نزدیک‌تر نیا!
‫حرف بزن!
‫من از طرف ادوارد،
‫پادشاه ساکسون و این زمین‌ها یه پیام آوردم!
‫به ما لرد اتلهلم و بانو الفوین ‫رو بدید و ما حمله نمی‌کنیم.
‫اگه درخواست ما رو رد کنید شما ‫رو محاصره می‌کنیم و بعد می‌کشیم!
‫هیچ کسی زنده نمی‌مونه!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.