‫آماده‌ست
‫ ممنون از همه که تشریف آوردید
‫ امروز عزاداریم
‫ عزادار فقدان غم‌انگیز سیلویا
‫فرمین و خانواده‌ش درخواست دارن
‫هرکسی هر حرفی برای گفتن به سیلویا داره
‫یا هرطور که می‌خواد حرف‌هاش رو بیان کنه
‫شهرمون به‌خاطر جیوهٔ معادن سمی شد
‫مجبور شدیم مرده‌ها و اجدادمون رو تنها بذاریم
‫سم به استخون‌هاشون نفوذ کرده بود
‫اینجا ما خانواده‌ای پیدا کردیم ‫که جسممون رو شفا دادن و روحمون رو تغذیه کردن
‫سیلویا همیشه الهام‌بخشمون بود ‫که روبه‌جلو حرکت کنیم و مسیرمون رو پیدا کنیم
‫همسرم قوی بود
‫اراده‌ش برای زندگی بهم انگیزه می‌داد
‫مهم نبود زندگی چقدر سخت بشه، ‫هیچ‌وقت ترس برش نمی‌داشت
‫اون برای همه زندگی کرد
‫عشق من
‫توی دنیایی که امروز درِش زندگی می‌کنیم،
‫زندگی مثل سیلویا ساختارشکن و جسورانه‌ست
‫پس امروز، براش جشن می‌گیریم
‫و از خدا می‌خوایم،
‫که مثل اون،
‫ظرفیتی که سیلویا داشت رو بهمون بده
‫تا چالش‌های زندگی رو پشت‌سر بذاریم
‫و با شهامت ادامه بدیم، تا به‌سمت دنیایی بهتر قدم برداریم
‫می‌دونم که سیلویا می‌خواد به تلاش ‫برای پیداکردن مکانی آروم ادامه بدیم
‫ما فکر کردیم کاسا روخا همچین مکانیه
‫متأسفانه، کاسا روخا نمی‌تونه از دست ‫نیروهای این دنیای فاسد فرار کنه
‫خداحافظ، سیلویا. خداحافظ، کاسا روخا
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫الو؟
‫سلام، منم
‫ الی
‫ دینا از پیشمون رفته
‫منظورت چیه «از پیشمون رفته»؟
‫ طوری نیست. پیداش کردم
‫بگیر بشین. اونو بخون. با دقت
‫پیام داده بودی
‫به تو ندادم
‫متأسفم
‫باید هم باشی
‫صحیح
‫بیا یه جای ساکت برای حرف‌زدن پیدا کنیم، خب؟
‫واقعاً بی‌رحمانه بود
‫می‌دونم
‫و متأسفانه، یه‌جورایی نکته‌ش همین بود
‫و نتیجهٔ عکس داد
‫عجیبه. کی فکرشو می‌کرد اون‌طور بی‌رحمانه حرف‌زدن ‫باعث می‌شد آدم بخواد بذاره و بره؟
‫عزیزم، من سعی داشتم بهت بفهمونم...
‫شاید بهتر باشه این درس‌های آموزنده رو بذاریم کنار، بابا
‫و بذاری من یه لحظه صحبت کنم
‫آره
‫سراپا گوشم
‫اینجا برای من زندگی‌ای نیست
‫نه اونی که من می‌خوام به‌هرحال
‫و...
‫و نه اونی که تو یا... مامان حتی بخواید،
‫اگه یکی‌تون راست می‌گفتید
‫می‌خوام برم خونه
‫- حالا می‌شه حرف بزنم؟ ‫- نه
‫هنوز حرفم تموم نشده
‫می‌خوام برم خونه
‫ولی مشکل اینجاست که...
‫خونه‌ای ندارم
‫یه خانواده دارم، ولی...
‫خونه‌ای ندارم
‫پس، همون‌طور که تو دوست داری بگی: «راه‌حل چیه؟»
‫حالا می‌تونی حرف بزنی
‫من...
‫راه‌حلی ندارم
‫می‌دونی، بعضی وقت‌ها این جواب خیلی بهتریه
‫خب، تو می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫راستی‌راستی؟
‫نمی‌دونم
‫و اشکالی نداره
‫ولی...
‫هر تصمیمی بگیرم، ازت می‌خوام پشتم باشی
‫مشکلی نیست
‫و در چهارطاق بازه. و... جدی می‌گم
‫شِرووِر نیست
‫و اگه تصمیم گرفتی می‌خوای برگردی، ‫بازم در چهارطاق بازه
‫و با همهٔ این حرف‌ها...
‫راه‌حلی براش ندارم. اما...
‫یه فکر دارم
‫وقتی مامانت برسه بهت می‌گم
‫همه‌چی رو آوردید؟
‫سلام
‫یه نقشه داشتم که شما رو برگردونم آمریکا
‫جواب نداد
‫دیگه چیزی ندارم بهت پیشنهاد بدم
‫شاید گزینه‌هامون به ته رسیده
‫فکر کنم وقتشه خودمو تحویل بدم
‫چه دردی رو دوا می‌کنه؟
‫شاید بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم بهت نیاز دارم
‫وقتی به این فکر می‌کنم که نتونستیم اون‌قدر که باید ‫بهت برسیم، از غصه دق می‌کنم
‫که احساس کردی این بار رو باید تنهایی به دوش بکشی
‫وسط ناکجاآباده. به‌معنای‌واقعی توی رادار نیست
‫روی بیشتر نقشه‌ها وجود نداره
‫نگاه. یه سپر باد شمالی کوهستانی توی ساحل غربی داره
‫احتمالاً اون قسمت جزیره اکثر روزها بارون می‌باره
‫برای پرورش خرچنگ حرف نداره
‫اون‌طرف، آفتاب روشن، منبع هیزم بیش از نیازمون
‫آب شیرین، و بخش داخلی ‫توی یه شیب جنوبی روبه‌پایین می‌ریزه
‫می‌شه روش کشاورزی کرد. ساختمون ساخت
‫می‌خوای دوش بگیری؟ یه آبشار انتخاب کن
‫گرسنه‌ته؟ یه انبه تو راهت بکَن. ‫سرخالو، موز، نارگیل
‫بهشته
‫هیچی اونجا نیست
‫فعلاً نه
‫و کی همهٔ این‌ها رو می‌سازه؟
‫- ما. کاسا روخا می‌سازه ‫- وای خدا
‫کل تشکیلات رو منتقل می‌کنیم اونجا
‫اسمش چیه؟
‫اسم همون‌جایی که همین حالا توش زندگی می‌کنیم
‫نه. نه، نیست
‫نه کارتلی. نه زتایی. فقط خودمون
‫پناهگاه واقعی
‫ساحل پشه
‫ایستگاه آخر
‫صاحبش کیه؟
‫تو
‫ما. متعلق به خانوادهٔ فاکسه
‫دوستش دارم
‫- چون آخه... ‫- نه، نه، نه، نه، نه
‫ما برمی‌گردیم
‫ما سه تا یا همه‌مون، ولی درهرصورت برمی‌گردیم
‫باید همین امروز تصمیم بگیریم
‫یا می‌تونی اینجا بمونی و «کمپ فاکس» رو بسازی
‫موفق باشی. ولی خودتی و خودت
‫مامان
‫ما می‌ریم خونه. می‌ریم خونه
‫ببخشید، و خونه دقیقاً کجاست؟
‫هرجا که به خونه تبدیلش بکنیم، ولی اونجا نه!
‫و خونه چه‌شکلیه، مارگو؟
‫اوه، آره، معلومه. دینا یه بچه‌ست ‫که به یه ماشین پلیس کوبیده،
‫پس توی کشور و خونه‌مون، ‫احتمالاً یه مجازات کوچیک براش ببُرن
‫اما تو؟
‫تروریسم داخلی. قتل
‫- بابا، بس کن ‫- نه
‫چرا این‌قدر گه‌بازی درمیاری؟
‫وضع خودت هم بهتر از ما نیست، الی
‫تو بودی که برنامهٔ سندپایپر آژانس امنیت ملی رو تعطیل کردی
خودتو فروختی، که حالا افسوس بخوری
‫پس فیلم بازی نکن که انگار یه کار قهرمانانه کردی. ‫نه‌خیر. از خودخواهی‌ت بوده
‫آهای!
‫هی، من نیستم که داره پیشنهاد ‫برگشتن به اون سگ‌دونی رو می‌ده
‫زندان رو فراموش کن، کل کشور ‫با سیم خاردار محاصره شده
‫کل این بی‌صاحب‌مونده یه زندانه!
‫ای خدا! خفه شید!
‫کِی بوده که فقط برای یه بار هم شده...
‫...به ما فکر کنین؟
‫به خواستهٔ ما فکر کنین
‫- عزیزم، ما همیشه به شما فکر کردیم... ‫- شِرووِره، مامان
‫از وقتی اومدیم اینجا، همه‌ش نقشهٔ تو ‫و نقشهٔ بابا بوده و بس
‫یک بار هم از من نپرسیدین نظرم چیه
‫یک بار هم از دینا نپرسیدین نظرش چیه
‫دارین همون غلطی رو می‌کنین که همیشه می‌کنین
‫برای همه‌مون تصمیم می‌گیرین
‫و دور گردنمون طناب انداختین و مثل سگ ما رو می‌کِشین!
‫من و دینا هیچ قدرتی نداریم. همه‌چیزمون رو فدا کردیم
‫تو چی، بابا؟
‫تو... تو برامون چی رو فدا کردی؟ یکی رو نام ببر
‫نه سؤالی. نه رأی‌گیری‌ای
‫هیچ گهی نمی‌دونیم که چی شده. شماها چی‌کار می‌کنین
‫دیگه از شنیدن اینکه چی به‌صلاحمونه حالم به هم می‌خوره
‫«به‌صلاح بچه‌ها»
‫مثل باروبندیل باهامون برخورد می‌کنین، یا...
‫یا عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی کوفتی‌تون
‫کِی حق اظهارنظر داریم؟
‫خب دارین ما رو مستقل بار میارین دیگه، نه؟
‫توی چه سنی می‌تونیم اظهارنظر کنیم؟
‫ای خدا، مامان
‫تمام عمر کوفتی‌م رو با این فکر گذرونده‌م که ‫به‌خاطر باباست که این‌طوری زندگی می‌کنیم
‫و به‌خاطر تو بوده
‫تمام عمرم بهم دروغ گفتی
‫به جفتمون
‫هنوز هم نمی‌دونم چرا
‫حتی نمی‌دونم یه دروغ چطور می‌تونه این‌قدر طول بکشه
‫چطور... چطور این‌همه ادامه پیدا می‌کنه
‫تا یکی از شما دهن لامصبشو باز کنه ‫و حقیقت کوفتی رو بگه؟
‫می‌شه از اینجا شروع کنیم؟
‫من اشتباه کردم
‫راست می‌گه. هر دو اشتباه کردیم
‫الی، حرف نزن
‫تو خیلی کوچیک بودی
‫این اندازه بودی
‫و...
‫قبل اینکه حتی زبون باز کنی، ما... ‫تصمیم گرفتیم بهت نگیم
‫به تو هم همین‌طور
‫و بعد گذشت، و دوباره، تصمیم گرفتیم بهت نگیم
‫و بعد زمان بیشتری گذشت. بزرگ‌تر شدی
‫زبون باز کردی، و...
‫و دوباره تصمیم گرفتیم بهت نگیم
‫و بعد زمان بیشتری گذشت، و دوباره ‫تصمیم گرفتیم بهت نگیم تا اینکه...
‫دیگه اهمیتی نداشت،
‫تا اینکه اهمیت پیدا کرد
‫اهمیت داره
‫این راز...
‫که نگه داشتیم مثل... مثل یه زهر بوده
‫گاهی اوقات بهت نگاه می‌کنم که ‫داری می‌خندی یا شیطنت و مسخره‌بازی می‌کنی،
‫گاهی وقت‌ها خوابی
‫و از خودم می‌پرسم، این زهر...
‫کِی وقت مناسبش می‌رسه که به بچه‌هام بدمش؟
‫نه
‫وقت مناسبی وجود نداره، ‫برای همین هیچ‌وقت اونو بهتون ندادیم
‫فکر کردیم می‌تونیم از نو شروع کنیم. ‫تقریباً جواب هم داد
‫خدایا، یه دقیقه باید برم. ببخشید
‫می‌دونی، حقیقت اینه که،
‫فکر کنم من فقط زندگی مخفیانه رو بلدم
‫ببخشید که تنهات گذاشتم
‫یعنی چی؟
‫نه، دینا، نگاه نکن
‫ریچارد بومانت لعنتی اینجاست
‫چی؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫چارلی، چی‌کار می‌کنی؟
‫موفق شدیم، پاپا
‫بالاخره
‫چیزی که داریم می‌سازیم این هتل رو ارزون نشون می‌ده
‫بگذریم... اومدن
‫چه‌عجب. فکر کردم هتل اشتباهی رفتین
‫سلام
‫- خوش‌حالم می‌بینمت ‫- منم همین‌طور
‫- قربان ‫- قربان
‫خواهش می‌کنم، بذارید بهتون معرفی کنم
‫- این دخترم کِلره ‫- سلام
‫خانوادهٔ باتیستا. و این هم دوستش انیه
‫- من نفر اضافه‌ام ‫- از دیدنت خوش‌وقتم
‫- خیلی‌خب، بریم به کارمون برسیم؟ ‫- بریم
‫- موافقم ‫- باشه
‫خیلی‌خب، خوش باشید
‫خب، فقط خواستم با...
‫- فعلاً! خوش بگذره ‫- خوش‌حال شدم
‫- یه‌خرده پیاده‌روی داره ولی... ‫- این مارگاریتا رو می‌خوام
‫چارلی
‫چارلی، این دیوونگیه
‫چارلی
‫چی شده؟
‫چند نفر رو دیدم که می‌شناختم
‫از کجا؟ کی؟
‫توسعه‌دهنده‌ها
‫ریچارد بهم نشونشون داد
‫شاید فقط برای اقامت اومده‌ن اینجا
‫آره. بیا بچه‌ها رو پیدا کنیم و گورمونو گم کنیم
‫همین‌جاییم
‫اوه، عالی. ممنون
‫ویدئوکنفرانس آماده‌ست. ‫سرمایه‌گذارها دارن وارد می‌شن
‫خیلی هم عالی. خب، فکر کنم معلوم باشه کجا باید بشینیم
‫- چرا وسط نمی‌شینی؟ ‫- اوه، مرسی
‫ستاره رو مرکز باید گذاشت. نه؟
‫بله، البته
‫خیلی‌خب
‫خب، هیجان‌انگیزه
‫سه تا امضا و می‌شیم
‫یکی از بزرگ‌ترین توسعه‌دهندگان نیمکره
‫نیمکرهٔ شمالی و غربی
‫اوه، اومدن
‫- سلام ‫- سلام
‫ما رو می‌بینید؟
‫خب شما دو تا
‫آسانسور، راهرو، راه‌پلهٔ جلویی
‫- ورودی اتاق کنفرانس ‫- حله
‫- حاضرید؟ ‫- بله
‫خوبه. بریم
‫- کدوم گوری‌ان؟ ‫- هیچ‌جا پیداشون نیست
‫گندش بزنه. یکی از افراد گیرموئه
‫مطمئنی؟
‫جلوی چشم‌هام یه نفر رو با قداره کشت
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫الی
‫افراد گیرمو با ریچارد کار می‌کنن
‫- چی باعث شد همچین حرفی بزنی؟ ‫- خودش بهم گفت
‫- کی؟ ‫- ریچارد
‫خیلی‌خب، می‌رم ساحل رو بررسی کنم
‫باشه
‫چی؟
‫طبقهٔ سوم چند نفر مسلحن
‫تمام مهمان‌ها و نقاط ورود رو ایمن کنید
‫ممنون از همه که به ما پیوستید
‫مدارک رو به‌محض اینکه امضاشون کنیم می‌فرستیم
‫رسم میزبانی رو به جا میاری و اول امضا کنی؟
‫کسی تکون نخوره!
‫دست‌ها روی میز! شنیدید که!
‫ای حروم‌زاده‌ها! می‌دونید من کی‌ام؟
‫اینجا چه خبره؟
‫چارلی، تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اون آدم‌ها رو دیدم که با اسلحه اومدن اینجا
‫مامانت اینجاست؟
‫تو یه دروغ‌گوی آشغال و دورویی. ‫هرچی که قبلاً گفتی دروغ بود
‫- جواب منو بده. مامانت اینجاست؟ ‫- گور پدرت
‫بردار. بردار. بردار
‫فراموشش کن، زن
‫سلام، خانم‌ها و آقایون
‫شاید تو ندونی من کی‌ام،
‫اما من خوب می‌دونم تو کی هستی، کارتر آلبرکت
‫تو یه جنایت‌کاری
‫علیه بشریت و طبیعت مرتکب جنایت شدی
‫با فساد و طمعت بارهاوبارها از حقیقت اجتناب کردی
‫توی ساحل نیستن
‫وقت نداریم. اومده‌ن که اینجا رو منفجر کنن
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون من... توی خونه‌ش بودم
‫اون‌ها رو دیدم، مین‌های چسبان
‫از اون چیزهایی نیستن که بی‌هدف تهیه کنی
‫هی
‫- مامان، بابا ‫- هی، چارلی کدوم گوریه؟
‫نمی‌دونم
‫ریچارد گرفتش، بردش
‫می‌دونستم. تو رو ندید؟ کسی باهاش بود؟
‫نه، یه گروه دیگه آدم مسلح بودن
‫- چارلی رو گرفته‌ن ‫- کجا بردش؟
‫نمی‌دونم. یه جایی توی طبقهٔ بالا
‫- خب. نشونم بده ‫- باشه
‫داری این سیاره رو آلوده می‌کنی
‫نابودش کردی
‫با یه قاتل هیچ فرقی نداری
‫خب، در برابر یه هیئت‌منصفهٔ جهانی اعتراف می‌کنی
‫تو و پلتفرم‌هات ده‌ها و هزاران دنبال‌کننده دارید. درسته؟
‫پس وقتی رسانه‌ها وارد این برنامه بشن، میلیون‌ها نفر بیشتر می‌شن
‫عذر می‌خوام
‫به‌منظور یک اقدام احتیاطی،
‫از تمام مهمان‌ها درخواست کردیم که ‫به اتاق‌هاشون برگردن، لطفاً
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫جناب پاپا!
‫خواهرکوچولوی قشنگم
‫۳۰ دقیقه وقت داریم
‫ «اسم من کارتر آلبرکت است
‫ متولد مونتاوکِ نیویورک
‫من به شرکت‌هایم دستور دادم تا ۴۰میلیون لیتر زبالهٔ سمی
‫و فلزات سنگین معدن را با پمپاژ آن به رودخانهٔ «پَسیان» از بین ببرند ‫[ رودخانه‌ای در ناحیهٔ پست شمالی گواتمالا ]
که بزرگ‌ترین فاجعهٔ زیست‌محیطی معدن‌کاری ‫در تاریخ آمریکای مرکزی بود
‫به گناهم اعتراف می‌کنم، و درخواست دارم که...
‫...عدالتی متناسب با جنایت اجرا شود»
‫برو به جهنم
‫ولم کن! بهم دست نزن!
‫طبقهٔ سوم
‫صدای چی بود؟
‫خیلی‌خب
‫ایست! تکون نخور!
‫همه برید پایین!
‫- اون چی بود؟ ‫- گارد ملی کوفتی. بهت که گفتم
‫آروم. راهرو
‫باید تمومش کنیم
‫- نه، نه ‫- باید همین حالا تمومش کنیم!
‫نه. ادامه بده. ادامه بده. ادامه بده
‫ «اسم من آندره‌آ باتیستا است
‫تیر خوردم! تیر خوردم!
‫خوب می‌شی
‫خیلی‌خب، بیاید
‫مامان، این طبقه نیست
‫هی. چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌رم طبقهٔ دوم رو چک کنم
‫اگه تجهیزات انفجاری باشه، اینجا باید باشن
‫- تو نمی‌دونی کی اونجاست ‫- چارلی رو گرفته‌ن
‫من یک شبه‌نظامی استخدام کردم تا ‫مردم یک روستا را به‌زور از ملک خارج کنند
‫بدو، سریع‌تر
‫ته راهرو چند نفر مسلح هستن
‫ما توی این راه‌پله‌ایم، درست بیرون لابی
‫یه راه‌پلهٔ دومی هم اون پشت هست که بالا می‌ره
‫آره، دیده‌مش
‫بچه‌ها، اینجا رو محاصره کرده‌ن
‫باید همین الآن بیاریمش بیرون. ‫ریچارد ممکنه بخواد تلافی کنه
‫خیلی‌خب
‫می‌رم اون راه‌پله رو بررسی کنم، ببینم کاری می‌شه کرد
‫- باشه، منم باهات میام ‫- نه، نه، نه. نه. نه. بمون
‫لزومی نداره همه‌مون بریم، خب؟
‫چی‌کار می‌خوای بکنی؟
‫یه راه دیگه پیدا کنم
‫عجله کن
‫باشه
‫ تحقیقات سطحی درمورد قتل‌ها صورت گرفت،
‫اما با دادن ۶۰۰ دلار به دادستان مشکل حل شد
‫چرا داره این کارو می‌کنه؟
‫ریچارد؟
‫آره
‫فکر می‌کنه آدم‌خوبه‌ست
‫ فقط خواستار عدالت هستم»
‫اینم از این. عدالت
‫امضاش کن
‫پس حالا همه‌چی رو می‌دم به تو؟
‫آره، چون لیاقتش رو نداری. حالا امضاش کن
‫لطفاً کمک کنید. برادرم دیوانه‌ست
‫ اون مادرم رو کشته، حالا می‌خواد من و پدرم رو هم بکشه
‫ لطفاً کمک کنید! - ‫ ببین، خیلی‌خب -
‫«این‌جانب رافائل کلودیو باتیستا
من پدر چهارده فرزند از دختران ۱۱ساله هستم که در زمین من زندگی می‌کنند
‫همچنین زمین را تخریب کرده‌ام
‫شش سال پیش ۶۰۰۰ هکتار ‫از منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ مکائوی سرخ‌فام را سوزاندم
‫امضاش کن!
‫خیلی‌خب، دیگه بریم
‫چاشنی رو بده
‫لطفاً چاشنی رو بده
‫چارلی، بیا بریم
‫اوه، تُف
‫چارلی، برو!
‫مارگو، در!
‫- بابا! ‫- من باشم نزدیک‌تر نمیام، بچه‌جون
‫باید بگم خیلی خوش‌حال نیستم ‫تو و خانواده‌ت رو اینجا می‌بینم
‫و شرمنده که از پشت بهت شلیک کردم
‫اما به نظر نسبت به تهدیدهای خشونت‌آمیز بی‌تفاوتی
‫وقتت سر اومده، الی
‫مرگ آهسته‌ای در پیش داری، ‫ولی به خانواده‌ت رحم می‌کنم
‫چارلی، برو پیش مادرت
‫- بابا! ‫- چارلی. چارلی
‫مثل بابات نباش
‫چارلی
‫برو بمیر، بیل
‫چارلی، همین حالا باید بریم
‫از گلوله سریع‌تر نیستی
‫چارلی، با مادرت برو
‫بابا!
‫طوری نیست
‫برای ما این کارو بکن
‫بیا، عزیزم
‫نه، این‌قدر بهمون نگید آروم باشیم!
‫لطفاً، بذارید رد بشیم. بابام اون بالاست
‫قبلاً این روند رو انجام دادیم
‫زمین و سفر برای رسیدن به اونجا ‫طولانی و دشوار خواهد بود
‫لطفاً چیزهای سنگین و بی‌ارزش رو بذارید باشه
‫- چطور پیش می‌ره؟ ‫- خوبه
‫اینو یادمه
‫راه بیفتین
« ساحل پشه »
‫یه‌سری چیزها بردارید و ببرید اونجا
‫چارلی
‫حالتون چطوره؟ خوش اومدید. سفر چطور بود؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.