..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت چهارم ‫«شیاطین روی زمین»
‫آتو می‌گه که توی روز هفتم
‫خدا به زمین نگاه کرد و دید که ‫همه‌چیز آماده‌ست.
‫حالا من یه مسیحی خداترسم، ‫یه معتقد واقعی
‫ولی اگه آدم دیگه‌ای بودم
‫به خودم جرئت می‌دادم و ‫می‌خواستم پولم رو پس بده.
‫خب،‌ صحبت از خدا قرار نیست ما رو قوی کنه
‫و اگه می‌خوایم با این جیرهٔ غذایی که داریم
‫زمستون رو زنده به سر کنیم
‫پس باید شروع به شکار کنیم.
‫امروز، به سه گروه تقسیم می‌شیم.
‫اتو، مک‌کندریک، خودم
‫تفنگ‌ها رو برمی‌داریم و واسه ‫غذا از دماغه بالا می‌ریم.
‫گروه دیگه اینجا می‌مونه
‫و حداقل یک ساعت ‫کل ساحل رو پیاده‌روی می‌کنید
‫که قدرت بدنی‌تون حفظ بشه.
‫باید بذاری کمک‌تون کنم.
‫تیرانداز ماهری‌م. ‫فقط یه تفنگ باشه حله.
‫آقایون
‫می‌دونم الان ممکنه ‫روحیه‌تون خیلی پایین باشه
‫ولی اگه تصمیم بگیرید ‫که بی‌حرکت بمونید
‫خونتون غلیظ و داخل رگ‌هاتون لخته می‌شه.
‫ارگان‌هاتون سست می‌شن و نهایتاً ‫از کار میفتن
‫و به دردناک‌ترین شکل ممکن می‌میرید.
‫مفهومه؟
‫- کاملاً منظورم رو رسوندم؟ ‫- آره.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫افراد همون‌طور که بهشون گفتم عمل کردن
‫ولی تلاش و شوقی نشون نمی‌دادن.
‫بدون سختی و هدف کارهای داخل کشتی
‫سرگردان بودن.
‫تصیمیم گرفتیم اولین قایق‌مون رو بشکنیم.
‫ولی آتیش حاصلش بهشون ‫گرما و راحتی کمی داشت.
‫با این‌حال، رفته رفته که ‫از سختی‌های ترک اعتیاد
‫و از سلطهٔ اعتیادم خلاص می‌شم
‫احساس قدرت بیشتری می‌کنم.
‫چند هفته گذشته
‫یا شایدم چند ماه؟
‫و آذوقه‌ها دارن کم می‌شن.
‫و سرما به استخون‌هامون رخنه می‌کنه.
‫چرا این‌‌همه بدبختی سر من میاری؟
‫حق من بیشتر از ایناست!
‫ولی من خودم رو نمی‌بازم.
‫رفقا،‌ بلند شید.
‫فُک دارن.
‫فک دارن.
‫غذا.
‫- گرسنه‌مونه. ‫- مبادله؟
‫آره.
‫چی داریم؟
‫فلاسک جیبی.
‫- بیا. ‫- نه،‌ نه، این.
‫- چاقوی نهنگ‌کُشی. این خوبه. ‫- آره، این خوبه.
‫فلاسک خوبیه.
‫اینم خیلی تیزه.
‫آره، اینم یه نگاه بنداز.
‫نه؟
‫آره.
‫نه، اینو که نمی‌شه خورد!
‫ما غذا می‌خوایم.
‫اون.
‫خب؟
‫آره، اینو بگیر. ‫یه تیکه ازش ببر.
‫خیلی‌خب پسرا،‌ برید عقب.
‫می‌دونن چی می‌خوایم.
‫آهای خوشگله!
‫چندتا چوب بذار رو آتیش.
‫باریکلا مایکل.
‫فکر نکنم تابه به اندازهٔ کافی داغ باشه.
‫داغه. ‫می‌خوای خودت بیای درستش کنی؟
‫دندون رو جیگر بذار.
‫همین‌طور خام هم می‌تونم بخورمش.
‫هممم.
‫منم والا.
‫هممم. خوبه.
‫اگه همین‌طوری بهمون فک بدن
‫پیه رو می‌تونیم واسه گرم‌کردن استفاده کنیم
‫- به اندازهٔ کافی هم گوشت واسه‌ دووم آوردن هست. ‫- هممم.
‫نگاشون کن نیششون تا بناگوش بازه.
‫باید یه معاملهٔ چرب و نرم جوش بدیم.
‫مشکل اینه همین الانشم می‌دونن ‫مثل خر تو گل گیر کردیم.
‫فکر می‌کنی می‌ذارن از گرسنگی بمیریم؟
‫باکمال میل. ‫این مرتیکه‌های کافری که من می‌بینم
‫خودشون رو واسه مسیحی‌های نجیبی مثل ما ‫تو دردسر نمی‌ندازن.
‫کدوم نجابت منظورته؟
‫حقیقت محضه خب.
‫اگه با پیشنهاد ما حال نکنن
‫دمشون رو می‌ذارن رو کول‌شون ‫و دِ برو که رفتیم!
‫بهشون تفنگ بده خب.
‫به‌ازای هر تنفگ ۵ فک مُرده. ‫سه تفنگ داریم می‌شه ۱۵تا.
‫می‌تونیم باهاش زمستون رو سر کنیم.
‫بهشون می‌گم ده تا، ‫هر تفنگ ده فک.
‫البته که شک دارم
‫اون وحشی‌های حرومزاده ‫اصلا بلد باشن تا ۱۰ بشمرن!
‫هوی!
‫آره، با توام! ‫بیا بالا.
‫خب می‌خوام مبادله کنم.
‫اینو می‌بینی؟
‫این‌ یکی. ‫این، جلویی.
‫آره. بزن، یالا.
‫تفنگ خوبیه.
‫حالا، به‌ازای هر تفنگ
‫۱۰ تا از فک‌هاتون رو ‫واسه خوردن می‌خوام.
‫- ده. ‫- لطفا.
‫ها؟
‫نه،‌ نه، نه.از سگ کمترم اگه بذارم ‫دوتا اسکیموی شپشو تیغم بزنن.
‫- ده. ‫- گه تو این وضعیت.
‫چهار فک واسه یه تفنگ؟ ‫مرتیکه فکر کردی خرم؟
‫اگه الان راهشون رو بکشن برن، ‫مرگمون حتمیه.
‫- بدون اونام زنده می‌مونیم. ‫- نه،‌ نمی‌مونیم.
‫اصلا می‌دونی چیه، بده اونو ببینم.
‫اینم بخشی از معامله‌ست.
‫تابه کجاست؟
‫خیلی‌خوب بود.
‫«و از تمامیِ هم‌رزم‌های من، تنها
‫برای رفتن من گریه و فغان کردند.
‫تمام معشوقانم به گریه دستی را
‫برای ماندن من رو به آسمان کردند.
‫مُقدّر است که این امر را وظیفه بدانم
‫که از میان من و تو، ‫منم که زنده بمانم
‫تو را خبر بدهم آمده‌ست وقت خزانت
‫شبت به‌خیر و خوشی باشد و سفر به سلامت!»
‫یه شکار...
‫یه شکار چاق و چلهٔ خوب دارید.
‫می‌تونم کمک‌تون کنم، ‫می‌تونم قصابی‌ش کنم.
‫آره،‌ آره ‫قُل و زنجیرم رو ببینید.
‫می‌دونید، اون عوضی‌ها به من اعتماد ندارن.
‫فکر می‌کنم من خطرناکم.
‫هیس، هیس. نه، نه،‌ نه.
‫بذار انجامش بدم. بذار قصابی کنم. ‫راحت می‌تونم انجامش بدم،‌ یالا.
‫فقط یه... ‫آره، چاقوت رو بده.
‫فقط چاقوت رو می‌خوام.
‫خودت می‌بری؟
‫- هم. ‫- معلومه که خودت می‌خوای.
‫ببُر پس، من نگاه می‌کنم.
‫اوه اوه، عجیب چیزیه.
‫وای.
‫همم.
‫بده ببینم.
‫بدتر از اینم خورده‌م. ‫خیلی بدتر.
‫همم.
‫ها.
‫هوم؟
‫چشم هم خورده‌م.
‫تو یه چشم به‌هم زدن می‌ندازی بالا.
‫هر کوفت و زهر ماری که بهم بدین رو
‫یه نفسه قورت می‌دم.
‫ادا اطوار ندارم، مغز، تخم، سوراخ کون ‫هر چی باشه در خدمتم.
‫همم.
‫چی می‌گن؟
‫فکر کنم می‌خوان برن.
‫غلط اضافی! نمی‌تونن.
‫دریا داره یخ می‌زنه.
‫اگه الان نرن، پیش ما گیر میفتن.
‫فُک بیشتری می‌خوایم.
‫نه، اون‌قدری ازشون گرفتیم ‫که دووم بیاریم.
‫اگه قبل تموم شدن‌شون برگردن، ‫مشکلی واسه‌مون پیش نمیاد.
‫خب چطوره اون پیری بره،
‫و اون‌یکی پیش ما بمونه؟
‫اگه با هم برن که نمی‌شه مطمئن شد برگردن.
‫می‌تونیم باهاشون صحبت کنیم، ‫ولی تهدیدشون نکن.
‫همین‌که اینکارو کنی ‫می‌رن و پشت سرشون رو هم نگاه نمی‌کنن.
‫ممکنه اون یه تفنگ دستشون باشه
‫ولی نه تخم شلیک دارن، نه باروتش رو.
‫پس به‌نظرم می‌تونم این حرومی‌ها رو ‫هر جور دوست دارم تهدید کنم.
‫ایشون اینجا می‌مونه.
‫- توام می‌تونی گورت رو گم کنی بری. ‫- مایکل.
‫نه، به من پشت نکن.
‫فکر کردی کشتن‌شون نظرشون رو عوض می‌کنه ‫نه؟
‫هنوز که کسی رو نکشتم بابا.
‫فقط می‌خوام یه‌کم توجه بیشتری جلب کنم ‫همین.
‫تفنگ رو بیار پایین.
‫لطفا.
‫عذر می‌خوام.
‫ببخشید.
‫می‌تونی بمونی؟
‫امکانش هست اون با ما بمونه؟ ‫لطفا.
‫اون می‌مونه...
‫هااا.
‫واسه تو.
‫حلقه‌ت کارساز نیست.
‫اگه نتونن چیزی رو بخورن، ‫بسوزونن یا بکنن توش
‫اینجا خیلی به‌کارشون نمیاد.
‫خنگ که نیستن.
‫می‌تونن با بقیهٔ صیادها معامله‌ش کنن
‫اون می‌مونه.
‫آره؟
‫ممنون.
‫بیا بریم.
‫می‌بینم که کار خلافت به‌درد خورد.
‫پیست.
‫- بریتانیاست؟ ‫- آره، آره.
‫بدجور آدمو غافل‌گیر می‌کنی مرتیکه، ‫اینو قبول دارم هنری درکس.
‫یادته دربارهٔ زمان صحبت کردیم؟
‫زمانی که فکر می‌کردیم هیچ وقت اتفاق نیفته.
‫خوب یادمه.
‫پس به‌گمونم خودت کم و بیش ‫بدونی چی می‌خوام بهت بگم.
‫زمانش هنوز نرسیده.
‫- نمی‌تونه وقتش باشه، اینجا نه. ‫- رسیده مایکل.
‫گوه مفت نخور.
‫وقتی اون اسکیموی پیر فردا بره
‫منو با خودش می‌بره.
‫همه‌چی رو راست و ریس کردم خودم.
‫فقط باید یه سوهان به من بدی ‫که این زنجیرا رو در بیارم
‫و البته... همون‌طور که گفتیم ‫خودت رو به اون راه بزنی.
‫ترجیح می‌دی با یه مشت «یاک» زندگی کنی؟
‫ممکنه، اگه بذارن زمستون رو ‫باهاشون سر می‌کنم.
‫و بهار برمی‌گردم و یه کشتی پیدا می‌کنم.
‫اون‌وقت کجا به سلامتی؟
‫هر جا که باشه.
‫نیو بدفورد، سباسوپول.
‫یه‌جوری گم و گور شم که انگار از اول نبودم.
‫این مورد رو قسم می‌خورم دیگه.
‫- الان اینجا همه‌مون گیر کردیم. ‫- آره.
‫چرا باید از این همه آدم ‫به تو کمک کنم فرار کنی؟
‫خب تو الان فقط منو زنده نگه‌داشتی
‫که بعدا بدی منو دارم بزنن.
‫الان کجای این کار منطقیه ‫و با عقل جور در میاد؟
‫بذار شانسم رو با یاک‌ها امتحان کنم.
‫البته که ممکنه این وحشی‌های حرومزاده ‫منو به نیزه بکشن عاقبت،
‫ولی اگرم بکنن، اینجا که کسی از مردن من ‫شیون و زاری نمی‌کنه.
‫خب پر بیراه هم نمی‌گی، ‫من یه صیاد نهنگم، نه زندانبان.
‫همینو می‌گم.
‫بهش فکر کن، ‫یه نون‌خور کمتر!
‫و وقتی هم به انگلستان برگردی
‫کسی کار به کارت نداره.
‫با بکستر می‌تونید به کسب و کارتون برسید
‫بدون اینکه من واسه‌تون دردسری درست کنم.
‫حتی می‌تونی سهم منم واسه خودت ببری.
‫می‌دونی، واسه این کمکی که بهم می‌کنی.
‫تو یه حرومزادهٔ شیطانِ
‫کثیفِ
‫حقه‌بازی هنری.
‫و مطمئنم همیشه هم اینطوری بودی.
‫شاید.
‫ولی اگه چیزی باشم که می‌گی
‫چرا باید همچین موجود شروری رو
‫کنار خودتون نگه‌دارین، ‫وقتی یه فرصت خدادای واسه ول کردنش داری؟
‫آها.
‫داخل چادر نمی‌تونی ازش استفاده کنی.
‫به‌هر حال اون گوشت فُکی که خوردم ‫دل و روده‌م رو به هم ریخته.
‫بخوای نخوای کل شب رو واسه ریدن ‫باید بیام و برم.
‫- داشتم فکر می‌کردم که... ‫- خب؟
‫نظرت چیه منم باهات بیام؟
‫خب، اینجا امن‌تره.
‫نمی‌تونیم زمستون رو زنده به آخر برسونیم، ‫اونم هفت نفر؟ محاله.
‫یکی‌دوتاشون ممکنه بمیرن، ‫ولی قول می‌دم تو یکی از اونا نیستی.
‫ترجیح می‌دم مثل تو شانسم رو با ‫یاک‌ها امتحان کنم.
‫قرار من این نبود، من تنهایی می‌رم.
‫خب، منم قرار جدیدی واسه خودم ‫تعیین می‌کنم.
‫مثل تو، چرا که نه؟
‫به نفعته همین‌جا بمونی.
‫نه، منم باهات میام.
‫و اون سوهان هم بلیط خروجم حساب می‌شه.
‫همیشه
‫یه کله‌خراب بی‌همه‌چیز بودی مایکل کاوندیش.
‫فکر کردی می‌تونی خرم کنی، ‫ولی از این خبرا نیست.
‫من اینجا نمی‌مونم که با بقیه بمیرم.
‫- آره. ‫- برنامه‌های بزرگ‌تری دارم.
‫درسته.
‫آماده شو ولی گوش‌‌به‌زنگ سوتم باش.
‫تا وقتی صداش رو نشنیدی نیا بیرون.
‫هیسس.
‫هنوز که سوت نزدم.
‫من منتظر سوت کسی نمی‌مونم.
‫برنامه عوض شده.
‫- عوض شده؟ ‫- آره.
‫چطور؟
‫باید یه چیزی بهت نشون بدم.
‫چیو نشون بدی؟
‫یه نگاهی بنداز داخل چادر.
‫چیو باید نگاه کنم الان گوساله؟
‫زودباش مایکل.
‫خوشت میاد.
‫برنامهٔ من این نبود مایکل.
‫خودت مجبورم کردی تو سرم بیفته.
‫حتما به درکس کمک کرده زنجیرش رو در بیاره.
‫پس حقشه، ‫کره‌خر احمق.
‫الان ما چکار کنیم؟
‫الان که گوشت فکی در کار نیست، ‫چی باید بخوریم؟
‫گرسنه‌مون می‌شه.
‫مگه اینکه هوس کنیم کاپیتان کاوندیش ‫رو کباب کنیم بخوریم.
‫چرا آخه درکس اون اسکیموها رو باید می‌کشت؟
‫احتمالا چیزی داشته‌ن که می‌خواسته‌ش.
‫الان با این نره خر چکار کنیم؟
‫خب دفنش می‌کنیم، معلومه.
‫پروردگارا،
‫ما را در درک مقصود و مرحمتت یاری ده.
‫- کون لقش. ‫- ما را از شرّ
‫گناه کبیرهٔ ناامیدی حفظ کن.
‫مگذار به دام شیطان بیفتیم،
‫ما را نیروه ده
‫که به حکمت کارهایت در دنیا ‫ایمان داشته باشیم.
‫به‌خاطرمان آور
‫که عشقت این دنیا را خلق کرده،
‫و عشقت هر لحظه این دنیا را پابرجا کرده‌ست.
‫به‌خاطرمان آور
‫که همگی ما تنها بخشی از ‫رمز و راز بی‌کران تو هستیم
‫و اینکه هرگز لحظه‌ای غایب نبوده‌ای.
‫حتی اگر ما نتوانیم حضورت را ببینیم
‫یا با چیزهای پست‌تری آن را اشتباه بگیریم
‫هنوز هم درست در کنار مایی.
‫پروردگارا سپاس. ‫آمین.
‫خود شیطان بین ما زندگی کرده.
‫رد پاهاش رو توی برف دیده‌م.
‫رد سم، نشان شیطان. ‫خیلی واضح ردش روی برف بود.
‫منم دیده‌مش.
‫مثل رد سم یه خوک، یا بز...
‫هیچ رد پایی نیست.
‫هیچ نشانی هم وجود نداره.
‫تنها شیطانِ اینجا، ‫اونیه که درون ما رخنه کرده.
‫درکس شیطانه، ‫که به شکل و شمایل انسانی ظاهر شده.
‫- اون مثل من و تو انسان نیست. ‫- اون شیطان نیست.
‫یه روح متأثر و شکنجه‌شده‌ست، قبول. ‫ولی شیطان نیست.
‫خودم توی خواب‌هام دیده‌مش. ‫بارها باهاش صحبت کرده‌م.
‫سه تا جناز بیرون رو دستمون باد کرده
‫اینو بذار کنار رویاهای تخمیت.
‫هر چیزی هم که ممکنه بوده باشه، ‫الان دیگه رفته.
‫آره.
‫ولی کجا رفته؟
‫و کی گفته دیگه برنمی‌گرده؟
‫می‌تونیم کمپ یاک‌ها رو پیدا کنیم
‫اونا هم می‌تونن ما رو به ‫ایستگاه صید نهنگ یانکی
‫توی جزیرهٔ «بلک‌لید» ببرن. ‫اونجا جامون امنه.
‫تو که نمی‌دونی کمپ یانک‌ها کجاست ‫یا اصلا چقدر از اینجا دوره.
‫من دیگه وعده وعید بقیه تو کتم نمی‌ره.
‫از وقتی که «هال» رو ترک کردیم ‫پیرو دستورات بودیم
‫و همین باعث شد عاقبت توی همچین ‫بدبختی و کثافتی اسیر بشیم.
‫ردی که ازشون به جا نمونده.
‫هیچ نشانی هم نیست که ما بشناسیمش.
‫اونایی که می‌خوان توی این ‫مکان نفرین‌شده بمونن، می‌تونن بمونن
‫ولی من دیگه یه ساعت هم اینجا موندنی نیستم.
‫حداقل امشب شام رو اینجا باشید.
‫آتو، تو آدم خوبی هستی
‫ولی اگه سر راهم قرار بگیری ‫می‌زنم ناکارت می‌کنم.
‫آدمای زیادی نیستن
‫که حاضر باشن پشت یکی مثل من در بیان.
‫- پس ممنون. ‫- بیخیال بابا.
‫موفق باشی.
‫تو هم همینطور.
‫اگه هنری درکس شیطان نباشه
‫پس من نمی‌تونم ماهیتش رو بفهمم.
‫اگه کلمهٔ انگیسی‌ای واسه ‫همچین آدمی درست شده باشه
‫بعید می‌دونم یادش گرفته باشم.
‫بعدا هم قرار نیست یادش بگیری،
‫حداقل نه توی کتاب آدما.
‫خب خواب دیدی که همه‌مون می‌میریم
‫و داره به واقعیت تعبیر می‌شه.
‫غذای خیلی کمی واسه‌مون مونده
‫دریا کاملاً یخ زده
‫و روز به روز داریم یخ می‌زنیم، ‫بدون هیچ امیدی واسه...
‫کمک
‫یا نجات.
‫معجزه اتفاق میفته.
‫اگه شیطان و شر بزرگ وجود داره، ‫چرا خدا و خیر وجود نداشته باشه؟
‫نشونه‌ و معجزه‌های لعنتی.
‫تو هم با این نشونه و معجزه‌های لعنتی‌ت.
‫جز این چی تو چنته داری تحویلم بدی؟
‫چیزی قرار نیست بهت بگم.
‫دیگه نه.
‫اگه می‌خوایم زنده بمونیم، باید شکار کنیم.
‫چی؟
‫باید شکار کنیم.
‫آره، می‌دونم.
‫همینکه هوا بهتر بشه می‌ریم.
‫خرس چی؟
‫می‌شه خرس رو خورد؟
‫آره. می‌شه.
‫خوب شد الان؟
‫- پاتریک. ‫- هوم؟
‫خبری نیست. ‫دارم یخ می‌زنم.
‫بیا جامون رو عوض کنیم.
‫انسان، گرگ انسان است.
‫وای لعنتی.
‫بیا اینجا.
‫بیا دیگه!
‫بیا.
‫بیا اینجا!
‫بیا دیگه!
‫بیا اینجا.
‫بیا و سینه‌ت رو سپر گلوله‌هام کن!
‫بیا پیش من.
‫بیا اینجا!
‫بیا دیگه!
‫بیا اینجا.
‫بیا. بیا اینجا!
‫همینجا دراز بکش و استراحت کن،
‫فعلا مهم نیست کی هستی.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.