..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گزارش!
‫تمام بخش‌ها در حال گزارش دادنن.
‫عده‌ی زیادی آسیب جزئی دیدن، ‫آسیب ساختاری بزرگی به سفینه وارد نشده.
‫گوردن، چرا ما هنوز از این خراب‌ شده نرفتیم؟
‫دارم روش کار می‌کنم، کاپیتان.
‫دارم یه نقشه‌ی آپدیت شده از توزیع پلاسما رو
‫- به کنسولت می‌فرستم. ‫- دریافت شد.
‫شبیه یه اسکرین‌سیور بزرگه، مگه نه؟
‫ای وای، همه سفت بشینین!
‫در بخش فنی یه آسیب ساختاری بزرگ به سفینه وارد شده، قربان،
‫یه جور انفجار.
‫ناوبان، دارم نیروی امدادی رو به ایستگاهت می‌فرستم!
‫بله، قربان!
‫نیوتون، اون پایین چه خبره؟
‫قربان، هر دو القاکننده‌ی فاز کوانتومی رو
‫در موتور بالایی از دست دادیم!
‫الان باید تمام نیروی موجود رو
‫- به تعدیل‌کننده‌های محدودی بفرستم! ‫- متوجه شدم.
‫آیزاک دارم دسترسی رو به ایستگاه تو منتقل می‌کنم.
‫- القا‌کننده‌های فازی به ثبات رسیدن! ‫- کارِت خوب بود!
‫وای خدای من! بیا کمکم کن!
‫پـام!
‫از نیوتون به عرشه‌ی فرماندهی!
‫یکی از افرادمون زیر تیغه‌ی دیوار گیر افتاده!
‫نمی‌تونیم حرکتش بدیم!
‫به کمک ناوبان کِتان نیاز داریم!
‫- الارا! ‫- دارم میرم.
‫ناوبان، این آوار اصن تکون نمی‌خوره!
‫خیلی خب، برو عقب، رئیس!
‫ناوبان!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫از دست دادن یک همکار چیزیه که ‫هر افسری همیشه براش آماده‌ست.
‫و بسیاری از ما شخصاً ‫دردش رو احساس کرده‌ایم،
‫ولی آدم هیچ‌وقت بهش عادت نمی‌کنه.
‫مرگ ناوبان پِین،
‫غمیه که همگی عمیقاً اون رو احساس می‌کنیم.
‫و به خاطر فداکاری‌ای که به خرج داد
‫تا آخر عمر مدیونش خواهیم بود.
‫حالا برای خوندن مدح اون مرحوم،
‫دوست ناوبان پِین ‫و افسر فرمانده‌ش،
‫رئیس بخش فنی نیوتون ‫میاد بالا.
‫سلام به همگی.
‫ممنونم که اومدید.
‫هریسن مرد خیلی خوبی بود.
‫توی تابستون بعد از کلاس هشتم ‫در یه کمپ با هم آشنا شدیم
‫وقتی که نزدیک بود چوب‌پنبه‌ی سرِ شرابی که
‫توی گلوم گیر کرده بود ‫خفه‌م کنه و اون نجاتم داد.
‫من و هریسن خیلی چیزا رو با هم پشت سر گذاشتیم.
‫اون دوست صمیمیم بود.
‫و بسیار به جا بود که فامیلیش پِین [= درد] بود
‫چون احتمالاً موقع مرگش خیلی درد کشید.
‫این حرف دقیقاً از اون جوک‌هاییه که ‫اگه خودش بود هم می‌خندید،
‫یه وقت از دست من عصبانی نشین که جوک توهین‌آمیز گفته باشم.
‫بگذریم...
‫امیدوارم روحت در آرامش باشه، هریسن.
‫تو بهترین بودی.
‫الارا.
‫شماها چه مدت اونجا وایساده بودین؟
‫به اندازه‌ی کافی.
‫پایان شبیه‌سازی.
‫الارا، ما می‌دونیم بابت اتفاقی که افتاد ‫ناراحتی.
‫ولی اینو هم می‌دونیم، خودتم باید بدونی،
‫که تقصیر تو نبوده.
‫چرا، تقصیر منه.
‫ولی نتایج کالبدشکافی اینو نمیگه.
‫اولین تیغه‌ی دیواری که سقوط کرد
‫باعث آسیب درونی بسیار زیادی شد.
‫احتمالش کمه که زنده می‌موند،
‫و اگه تو می‌رفتی اون وسط، ‫احتمالاً خودتم می‌مردی.
‫خب، هرگز نمی‌فهمیم اگه می‌رفتم وسط چی می‌شد ‫چون حتی تلاش هم نکردم.
‫تو تلاش کردی.
‫فقط دیر رسیدی.
‫و ممکن بود ما رئیس بخش امنیت‌مون رو هم از دست بدیم.
‫ولی ندادیم.
‫چون تو تصمیم فرماندهی صحیح رو گرفتی،
‫حتی با وجود اینکه تصمیم دشواری بود.
‫متوجه نیستین، من خشکم زد.
‫منظورت چیه؟
‫داشتم می‌دویدم سمتش.
‫می‌خواستم تیغه‌ی دیوارو از روش بلند کنم،
‫ولی وقتی آتیش اومد جلوم، ‫من خشکم زد.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا.
‫هرگز در عمرم انقدر نترسیده بودم.
‫خیلی خب، خیلی خب، متوجه‌م.
‫ولی داری زیادی به خودت سخت می‌گیری.
‫احتمالاً زن و بچه‌ها و پدر و مادرِ ‫ناوبان پِین اوضاعشون وخیم‌تره.
‫عه، سلام. ‫ما ساعت سه شبیه‌ساز رو رزرو کردیم.
‫شماها کِی کارتون تموم میشه؟
‫فقط یه دقیقه صبر کنین، باشه؟
‫- عه، باشه. نه، عیب نداره. ‫- آره.
‫اصن آدم واسه چی نوبت می‌گیره؟
‫الارا، ممکنه برات مفید باشه ‫که در این باره صحبت کنی.
‫اجرای دوباره‌ی برنامه.
‫من فکر نمی‌کنم این راه موثری باشه برای...
‫برین بیرون. لطفاً.
‫من زود اومدم؟
‫برای یه نامه‌ی تسلیت ‫یه کم کوتاهه.
‫می‌دونم. من توی اینجور چیزا خیلی افتضاحم.
‫نمی‌خوام خیلی کلی به نظر بیاد،
‫ولی طرفو به زحمت می‌شناختم، ‫واسه همین چیزی ندارم بگم.
‫آره، ولی ببین چجوری شورع کردی:
‫"آقا و خانم پِین عزیز، ‫بنده عمیقاً متاسفم
‫"بابت عزیز از دست رفته‌تون.
‫پسرتون خیلی آدم توپی بود."
‫این... اینی که نوشتی خیلی بده.
‫من نویسنده‌ی خوبی نیستم، خب؟
‫آره، خب، چطوره بگی،
‫"پسرتون مرد شجاع و موفقی بود،"
‫و بعد برو پرونده‌شو ببین
‫و رزومه‌شو جمله کن و بنویس.
‫گوردن، محظ رضای خدا، ‫این یارو در راه انجام وظیفه
‫زندگی‌شو از دست داده.
‫باشه، همون بنویس "آدم توپی بود."
‫جداً آدم توپی بود.
‫از خودم که در نیاوردم.
‫بیا تو.
‫کاپیتان، می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟
‫خصوصی؟
‫آره، حتماً. گوردن، می‌تونی...
‫برم از کلی بخوام نامه رو برات بنویسه؟
‫آره، بهش بگو ‫یه طرح کلی بنویسه
‫بعدش من جاهای خالی‌شو پر می‌کنم.
‫- رفتم. ‫- ممنون.
‫ببخشید، ناوبان.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫کاپیتان، من تمایل دارم
‫استعفانامه‌ی رسمی‌مو تقدیم کنم.
‫چی؟
‫بنده شایستگی و شرایط لازم برای ‫پُست ریاست بخش امنیتیِ
‫اورویل و یا هیچ سفینه‌ی ستاره‌ای دیگه‌ای رو ندارم.
‫متوجه‌م احساس گناه می‌کنی
‫- به خاطرِ... ‫- ناوبان پِین مُرد
‫چون من اونقدر می‌ترسیدم که نتونستم کارمو انجام بدم.
‫نخیر، اون مُرد چون در یه موقعیت بحرانی،
‫اتفاقاتی میفته که نمیشه کنترلشون کرد.
‫پِین می‌دونست پوشیدن این یونیفرم ‫چه خطراتی داره،
‫- همونطور که همه‌مون می‌دونیم. ‫- کاپیتان، من می‌تونستم
‫اون آوار رو با یه دست جا به جا کنم.
‫ولی نکردم.
‫چون ترسیده بودم.
‫هریسن مُرد چون من ترسیده بودم.
‫به نظر میاد همه فکر می‌کنن
‫شجاع بودن ‫یعنی از چیزی نترسی.
‫اونطور که من می‌بینم،
‫اگه از چیزی نترسی ‫چیزی وجود نداره که بخوای به خاطرش شجاع باشی.
‫اینو به پدر و مادر هریسن بگین.
‫می‌دونی، من یادمه
‫اون روزی رو که اومدم سوارِ ‫سفینه‌ی اورویل شدم و تو رو ملاقات کردم،
‫خیلی بهت شک داشتم.
‫با خودم فکر کردم،
‫"اون خیلی جوونه. بی‌تجربه‌ست.
‫"امکان نداره حتی بتونه یه دپارتمان رو بگردونه،
‫چه برسه به بخش امنیت رو."
‫الان شیش‌ماه از اون موقع گذشته، ‫و بزار اینو بهت بگم:
‫اگه یه ماکلِنِ عصبانی جلوم باشه
‫که می‌خواد منو بکشه،
‫تنها کسی که می‌خوام بین من و اون باشه ‫تویی.
‫من استعفاتو قبول نمی‌کنم.
‫- کاپیتان، متوجه نیستین... ‫- الارا.
‫اتفاقی که برات افتاد ‫ممکن بود برای هر کسی بیفته،
‫و برای خیلیامون افتاده.
‫ولی اگه قرار باشه این ماجرا ‫واقعاً انقدر از درون اذیتت کنه،
‫من توصیه می‌کنم یه کم کاوش روان‌شناسی داشته باشی.
‫ببین چرا از آتیش ترسیدی.
‫با دکتر فین صحبت کن.
‫با پدر و مادرت صحبت کن.
‫شاید اونا بتونن چیزی بهت بگن.
‫هر چقدر لازم داشتی مرخصی بگیر،
‫ولی هنوز رئیس بخش امنیتمی.
‫کس دیگه‌ای رو نمی‌خوام.
‫شنیدی؟
‫بله، کاپیتان.
‫مرخصی.
‫وای عزیزم، من خیلی متاسفم ‫این اتفاق افتاده.
‫- ممنون، ‫- آخه قضیه اینه که
‫خودت می‌دونستی چنین خطری وجود داره
‫وقتی تصمیم گرفتی ‫دنبال چنین کار جسمانی‌ای بری.
‫- می‌دونم. ‫- شاید این یه نشونه باشه.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که شاید وقتشه بیای خونه
‫- و مدرکتو بگیری. ‫- وای خدا.
‫بابا، دوباره این حرفو پیش نکش، باشه؟ ‫خواهش می‌کنم.
‫- الان نه. ‫- فقط میگم امکانش هست.
‫فقط چون یه کم هوشت کمه
‫دلیل نمیشه نتونی موفق بشی
‫اگه به اندازه‌ی کافی ‫سخت تلاش کنی.
‫خیلی از کسانی که کمبود ذهنی دارن
‫اینجا یه جایی برای خودشون پیدا می‌کنن.
‫- زیباییِ سیاره‌ی زِلِیا همینه. ‫- می‌دونین چیه؟
‫میشه فقط یه بار یه مکالمه داشته باشیم
‫و شماها به من حمله نکنین ‫چون تصمیم گرفتم
‫به ناوگان ملحق شم؟ لطفاً؟
‫ما فقط خوبیتو می‌خوایم،
‫و احساس می‌کنیم کار کردن در ارتش پایین‌تر از شأن تو باشه.
‫هر پدر و مادری باشه ‫همین حرفو به بچه‌ش میگه.
‫هر پدر و مادری که توی زِلِیا باشه.
‫متوجه‌این سیاره‌هایی هستن
‫که در اونجا شغل نظامی داشتن ‫کار بسیار آبرومندانه‌ایه.
‫انسان‌ها با دید بسیار محترمانه‌ای بهش نگاه می‌کنن.
‫بله که انسان‌ها اینجورین.
‫اونا جنگل‌نشینای کهکشانن.
‫بابا، میشه لطفاً واسه یه ثانیه ‫حرف نزنی؟
‫واسه این زنگ نزدم.
‫می‌خوام بدونم چرا ‫از اون آتیش ترسیدم.
‫چیزی هست که به فکرتون برسه،
‫اتفاقی هست که ممکن باشه افتاده باشه،
‫مثلاً وقتی من بچه بودم؟
‫در واقع، آره هست.
‫اواخر شب بود.
‫پدرت در دانشگاه توی یه سمپوزیوم بود،
‫و من وقتی تو توی بغلم بودی ‫در اتاق نشیمن خوابم برد.
‫کمتر از هشت ماهت بود.
‫آتیش توی آشپزخونه شروع شد
‫و بعد اومد توی اتاق نشیمن.
‫بعداً بهمون گفتن به خاطرِ
‫نوسان جریان ژنراتور برق بوده.
‫من از گریه‌ی تو بیدار شدم.
‫انگار که تو داشتی سر من جیغ می‌زدی ‫در خطریم.
‫شعله‌های آتیش محاصره‌مون کرده بود.
‫من از پنجره اومدم بیرون ‫و هر دومونو نجات دادم.
‫و قبل از این به فکرت نرسید ‫اینو برام تعریف کنی؟
‫راستشو بخوای، ‫تمام این ماجرا اونقدر منو ناراحت کرد،
‫که دلم نمی‌خواست درباره‌ش صحبت کنم.
‫تو هم کوچولو بودی.
‫اصن یادت نمی‌اومد چنین اتفاقی افتاده،
‫پس واسه چی باید تعریف می‌کردم؟
‫بیا به یه بحثمون قائله بده:
‫به نظر میاد من وزن اضافه کرده باشم؟
‫صبر کن!
‫کاپیتان.
‫ازتون می‌خوام همین الان منو از خدمت معاف کنید.
‫الارا، ما که صحبت کردیم. ‫فکر کردم...
‫فقط بهم اعتماد کنید، من حالم خوب نیست
‫و وقتی رسیدیم به پایگاه مرزی بعدی اتحادیه
‫میرم خودمو معرفی می‌کنم ‫برای انجام درمان روان‌پزشکی.
‫ولی تا اون موقع،
‫باید در درمانگاه محبوس بشم.
‫صبر کن.
‫چرا فکر می‌کنی حالت خوب نیست؟
‫الان یه دلقک رو توی عرشه‌ی سه دیدم.
‫چی؟
‫- دلقک؟ ‫- اوهوم.
‫یه دلقک واقعی؟
‫آره! و وقتی توی راهرو ‫دویدم دنبالش، غیب شد.
‫واضحه که دارم عقلمو از دست میدم.
‫من از دلقکا خوشم نمیاد.
‫دلقک چیه؟
‫کسی که یه عالمه موی فرفری قرمز داره و ‫صورتشو کلی آرایش می‌کنه.
‫کفشای مسخره‌وار گنده هم پاش می‌کنه.
‫خیلی هم وحشتناکه.
‫واو، داری مامانمو توصیف می‌کنی.
‫دلقکه صحبت کرد؟
‫- نه. ‫-دلقکه...
‫دلقک سیرک بود
‫یا دلقک دوره‌گرد؟
‫چه فرقی دارن؟
‫دلقکای دوره‌گرد خطرناک‌ترین‌هائن،
‫چون گشنه‌شونه.
‫کاپیتان، من واقعاً باید برم به درمانگاه.
‫می‌دونی، معمولاً وقتی کسی اونقدر حضور ذهن داره
‫که از خودش بپرسه ‫داره دیوونه میشه یا نه،
‫نشون میده دیوونه نیست.
‫منظورتون چیه؟
‫منظورم اینه که بیا بریم گزارشات امنیتی رو چک کنیم.
‫گزارشات عرشه‌ی سه رو بگرد، ‫از زمان فهرست‌شده‌ی 468.2 شروع کن...
‫سی دقیقه‌ی گذشته.
‫من نمی‌خوام نگاه کنم.
‫- چی می‌بینین؟ ‫- دلقکو دیدم.
‫لعنت، بابا! نه! بیخیال.
‫باورم نمیشه.
‫برو به تصاویر قسمت چهار عرشه‌ی سه.
‫زمان فهرست‌شده متوالی باشه.
‫این غیر ممکنه. ‫در اون قسمت راهرو
‫هیچ خروجی دیگه‌ای نیست.
‫یهو... ناپدید شد.
‫پس واقعی بود.
‫می‌تونه یه جور شکل حیات بیگانه باشه؟
‫اسکن‌های داخلی نشون میدن که به راستی
‫یک انسان بیگانه اون موقع در عرشه‌ی سه بوده.
‫الان چی؟
‫خیر.
‫امکانش هست که اون ‫یه جوری خودشو از اسکن‌ها مخفی کرده باشه؟
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
‫چند تیم میشیم.
‫آیزاک، در عرشه بمون و به اسکن ادامه بده.
‫تمام اسلحه‌ها رو روی حالت بی‌هوش‌کننده قرار بدین.
‫دلقکه رو زنده می‌خوایم.
‫- کاپیتان؟ ‫- هان؟
‫فکر می‌کنم لازم باشه به همه گوشزد کنیم ‫حواسشون جمع باشه
‫یه وقت یه ظرف پای به سمتشون پرت نشه.
‫در این لحظه، هر چیزی ممکنه، پس آره.
‫مراقب پای، بطری سِلتزِر، و عروسک بادکنکی باشین.
‫بسیار خب، بیاین بریم.
‫انبار محموله رو چک کنین.
‫من و ستوان ‫فرودگاه شاتل‌ها رو می‌گردیم.
‫چراغا روشن.
‫دلقک؟
‫من طبقه‌ی بالایی رو چک می‌کنم.
‫بسیار خب.
‫پوزش می‌خوام، کاپیتان.
‫وقتی اسلحه‌مو برداشت،
‫تنظیمش رو گذاشت روی حالت کشتن.
‫من وقت نداشتم بیارمش پایین.
‫عیب نداره، ‫بهتره که دلقکه مُرد تا اینکه تو بمیری.
‫آیزاک، اسکن‌ها هنوز اونو به عنوان انسان شناسایی می‌کنن؟
‫- بله، کاپیتان. ‫- دارم بهتون میگم،
‫این موجود هیچ‌چیزش انسانی نبود.
‫اگه انسان بود باید می‌تونستم ‫مثه یه شاخه‌ی خشک بشکنمش،
‫ولی اون قوی بود.
‫با اون دندون‌های نیشش...
‫- دلقک خون‌آشام. ‫- خفه‌شو.
‫کاپیتان، من توصیه می‌کنم ‫سفینه رو در حالت هشدار زرد قرار بدیم.
‫تا وقتی بفهمیم اینجا چه خبره، ‫این ایده‌ی خوبیه.
‫بسیار خب، به خدمه خبر بده.
‫کار دیگه‌ای نیست که الان از دستمون بربیاد،
‫ولی در این حین، ‫همگی حواستونو جمع کنین.
‫واسه چی؟
‫دلقک‌های بیشتر.
‫ای کاش می‌تونستم اون موجود لعنتی رو زنده دستگیر کنم.
‫راستشو بخوای، تقریباً خوشحالم که نکردی.
‫نمی‌دونم دلم می‌خواست از نزدیک ببینمش یا نه.
‫کلی، چه اتفاق کوفتی‌ای داره میفته؟
‫نمی‌دونم.
‫حس ششمم بهم میگه
‫با یه موجود بیگانه طرفیم،
‫ولی اسکن‌ها که دروغ نمیگن.
‫ببین، من میرم دوش بگیرم و لباس عوض کنم،
‫ولی حسشو داری بریم تالار غذاخوری ‫یه نوشیدنی بزنیم؟
‫آره، یه نوشیدنی الان خیلی می‌چسبه.
‫باشه. بیست دقیقه‌ی دیگه اونجا می‌بینمت.
‫الارا!
‫الارا، کمکم کن!
‫
‫این دیگه چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫تونستی اسکنش کنی؟
‫خیر، قربان. ‫فقط داشتم تلاش می‌کردم
‫فرمانده رو زنده از اونجا بکشم بالا.
‫اد، چیزی که دیدیم مثه نگاه کردن ‫به ابدیت بود.
‫غیر ممکنه.
‫تک تک قوانین فیزیک رو نقض می‌کنه.
‫خب، اگه غیر ممکنه،
‫پس واقعاً وجود نداره.
‫و اگه واقعاً اتفاقی نمیفته...
‫ینی ما یه مشکلی داریم.
‫هر دوتون دیدینش.
‫هم دیدیم، هم احساس کردیم.
‫نزدیک بود قورتمون هم بده.
‫دکتر، این چیزا امکان نداره واقعی باشن.
‫امکانش هست چیزی که باهاش طرفیم ‫یه جور...
‫جنون جمعی باشه؟
‫یا یه جور ویروس مغزی؟
‫ممکنه یکی توی غذاسازها پیوت گذاشته باشه؟
‫شاید همه‌مون کلی ماده‌ی مخدر مصرف کردیم.
‫خب، همه‌تون دلقکه رو دیدین.
‫حد اقل روی مانیتور که دیدین.
‫ولی تا الان، فقط دو نفرتون
‫تجربه‌ی مستقیم شخصی داشتین.
‫یه تمساح توی انبار محموله‌ی سفینه‌ست.
‫من موفق شدم با یه صندلی له‌ش کنم.
‫از کجا اومد؟
‫نمی‌دونم.
‫در هر صورت، الان له شده.
‫- دکتر؟ ‫- بسیار خب، یه اسکن مغزی از هر کدومتون می‌گیرم،
‫فقط محض احتیاط.
‫کتت رو در بیار و دراز بکش.
‫حدود بیست دقیقه طول می‌کشه.
‫خب؟
‫- راحتی؟ ‫- بله.
‫خوبه.
‫خدمه‌ت کجائن؟
‫همه رفتن ناهار.
‫همه با هم؟
‫اگه شرایط اضطراری پیش بیاد چی؟
‫- دکتر؟ ‫- بله؟
‫واسه چی دست و پامو بستی؟
‫اسکن مغز نیازمند درجه‌ی بالایی از دقت و ظرافته.
‫با کوچکترین حرکتی ‫به راحتی به هم می‌خوره.
‫فقط می‌خوام مطمئن شم بی‌حرکت دراز می‌کشی.
‫حرکت نمی‌کنم، لازم نیست دست و پامو ببندی.
‫کدوممون یه دکتره؟
‫داری فکر می‌کنی چرا نمی‌تونی بشکنیشون، درسته؟
‫الارا کِتانِ ابر قدرتمند
‫نمی‌تونه اونا رو بشکنه.
‫دادم فقط به خاطر تو ‫مقاوتشونو چهار برابر کنن.
‫چرا؟
‫- الان برمی‌گردم. ‫- چی؟
‫فقط باید برم وسایلمو بیارم.
‫چی؟
‫سلام، ناوبان.
‫عه، پرستار پارک.
‫می‌تونی دست و پامو باز کنی؟
‫چرا به تخت بسته شدی؟
‫دکتر فین گفت باید برای
‫اسکن مغز به تخت بسته شم.
‫این حرف اصلاً منطقی نیست.
‫یه جای کار می‌لنگه. بیا دستامو باز کن.
‫- من... متوجه نمیشم. ‫- چیه؟
‫حتماً دکتر رمز رو عوض کرده.
‫چرا باید چنین کاری...
‫کلر!
‫وای خدای من، داری چیکار می‌کنی؟
‫جراحی.
‫کلر، چه مرگت شده؟
‫من درک می‌کنم چه احساسی داری.
‫هیشکی دوست نداره بره دکتر.
‫ولی من اومدم حالتو بهتر کنم.
‫چی؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫بهترین راه برای دست‌یابی به نتایج دقیق
‫در معاینه‌ی مغز
‫اینه که از شکم وارد شی، ‫از وسط قفسه‌ی سینه بری بالا،
‫- و از پایه‌ی مغز بگذری. ‫- نه.
‫نه، کلر، این کارِت دیوانه‌واره.
‫یه اتفاقی برات افتاده.
‫فقط یه ثانیه فکر کن.
‫کمک!
‫یکی کمکم کنه!
‫از الارا به بورتِس.
‫بلافاصله درخواست مامور امنیتی دارم.
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫چرا پرستار پارک رو کشتی؟
‫چرا تلاش کردی الارا رو بکشی؟
‫چرا که نه؟
‫ببین، دکتر فین، ‫واضحه که توی خودت نیستی.
‫ولی اگه می‌خوای یه روزی از این سلول بری بیرون،
‫باید بهمون بگی اینجا چه خبره.
‫پیش از اینکه دست به قتل بزنی ‫اتفاقی برات افتاد
‫که بتونی به یاد بیاری؟
‫چیز عجیبی دیدی؟ ‫چیزیو دیدی
‫- یا احساس کردی که غیر طبیعی باشه؟ ‫- گشنمه.
‫یکی برام پیتزا میاره؟
‫چجور پیتزایی؟
‫نخیر، پیتزا بهش نمیدیم.
‫بسیار خب. ‫چطور هر وقت
‫- آماده بودی صحبت کنی، خبرمون کنی. ‫- کاپیتان.
‫تا حالا شده توی اقامتگاهت بشینی
‫و از پنجره به بیرون نگاه کنی؟
‫تا حالا شده دست نگه داری
‫و تاریکی اون بیرون رو تماشا کنی؟
‫توی فضا ‫خیلی خیلی تاریکه.
‫به نظر خالی میاد.
‫ولی در سایه‌های بی‌کران ‫چیزای وحشتناکی
‫برامون کمین کردن.
‫تو نمی‌تونی ببینیشون،
‫ولی اونا اونجائن.
‫اگه می‌خوای ما رو بترسونی،
‫شکست خوردی.
‫درباره‌ی چی داری حرف می‌زنی؟
‫فکرشم نمی‌تونی بکنی...
‫چه چیزی داره میاد سراغتون.
‫خیلی خب، من جواب می‌خوام، ‫همین الانم می‌خوام.
‫توی این سفینه چه اتفاق کوفتی‌ای داره میفته؟
‫در اسکن‌ها خبری از پیچابی که
‫فرمانده گرِیسن با اون مواجه شد نیست،
‫و هیچ چیز غیر عادی‌ای هم
‫در داخل و یا اطراف درمانگاه ثبت نشده.
‫این کافی نیست.
‫توی این سفینه دلقک و گودال بی‌انتها داریم،
‫و افسر ارشد پزشکی‌مون ‫عقلشو از دست داده.
‫اگه همه‌مون توی اون توفان پلاسمایی مُرده باشیم
‫و الان در یه جور برزخ قرار داشته باشیم چی؟
‫از کجا باید بدونیم توی برزخ هستیم یا نه؟
‫اصن برزخ چجوریه؟
‫- تا حالا ازدواج کردی؟ ‫- نه.
‫- مثه ازدواجه. ‫- صبر کنین.
‫آیزاک، خودِ توفان پلاسمایی چی؟
‫امکانش هست روی ما و یا سفینه
‫به طریقی تاثیر گذاشته باشه؟
‫چگونه، فرمانده؟
‫مطمئن نیستم.
‫اینی که میگم ممکنه به نظر بیاد دارم از کونم صحبت می‌کنم.
‫پس لطفاً تلاش کنید خوب واژه‌ها رو تلفظ کنید.
‫نه، این یه اصطلا... بیخیال.
‫امکانش هست آسیبی که به سفینه وارد شده
‫بیشتر از آسیب ساختاری بوده باشه؟
‫امکانش هست توفان...
‫مرز بین واقعیت
‫و یه چیز دیگه، شاید مثلاً افکار رو،
‫کمرنگ کرده باشه؟
‫ممکنه کونت حرف حساب زده باشه.
‫فرضیه‌ی جالبیه.
‫تصور می‌کنم غیر ممکن نباشه.
‫قبل از اینکه دلقکه و گودال بی‌انتها رو ببینین
‫کسی داشت بهشون فکر می‌کرد؟
‫کاپیتان.
‫این از کجا اومد؟
‫وای خدای من.
‫ممکن نیست اینا واقعی باشن.
‫بندازینش کنار!
‫بندازینش کنار! بندازینش کنار!
‫بندازینش کنار!
‫چی شد؟
‫آیزاک، چقدر برای سفینه خطرناکه
‫اگه دوباره وارد توفان بشیم؟
‫ریسک قابل توجهی داره.
‫در حال حاضر ‫این تنها سر نخمونه.
‫و ممکنه راهنمایی‌مون کنه ‫اینا چه اتفاقی داره می‌افته.
‫اون توفان تقریباً عرشه‌ی فنی رو ‫با خاک یکسان کرد.
‫شاید بتونیم به طریقی ‫سپرهای منحرف‌کننده رو تقویت کنیم.
‫اطلاعات گزارشات اسکنر می‌تونه ‫بهمون طول فرکانسِ
‫بارهای پلاسما رو بده.
‫می‌تونیم منحرف‌کننده‌ها رو جوری تعدیل کنیم
‫که حفاظت بهتری برامون فراهم کنن.
‫اگر چه، خیلی دوام نمیاره.
‫خدمه‌مون دارن تلاش می‌کنن همدیگه رو به قتل برسونن.
‫خیلی خب، بریم انجامش بدیم.
‫الارا، تو و گوردن به بخش فنی گزارش بدین
‫و به رئیس نیوتون کمک کنین ‫سپرهای منحرف‌کننده رو تعدیل کنه.
‫جان، مسیرمونو به سمت توفان پلاسمایی ‫تنظیم کن.
‫پیش‌ران کوانتومی رو تا حد ممکن به کار بگیر ‫طوری که سفینه تیکه‌‌پاره نشه.
‫حتماً، کاپیتان.
‫از این لحظه به بعد، می‌خوام همه ‫همیشه با خودشون اسلحه حمل کنن.
‫بسیار خب. بیاین شروع کنیم.
‫می‌دونی، نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫خیلی می‌ترسم.
‫همه‌مون می‌ترسیم.
‫اون عنکبوته واقعی بود.
‫می‌تونستم شکم مودارشو روی صورتم احساس کنم.
‫وای خدای من. اگه توی دماغم تخم گذاشته باشه
‫و بعد کله‌م به خاطر یه کیسه‌ی گنده‌ی تخم ‫بزرگ بشه
‫و بعد کله‌م بترکه ‫و یه عالمه بچه‌عنکبوت
‫- از مغزم بیان بیرون چی؟ ‫- گوردن،
‫به این چیزا فکر نکن، باشه؟
‫بیا فقط روی کارمون تمرکز کنیم.
‫حق با توئه. ‫اگه شروع کنیم به وحشت کردن،
‫توی دردسر بزرگی می‌افتیم.
‫باور کن که خودم می‌دونم.
‫عه، الارا، منظورم از اون لحاظ نبود.
‫ببخشید.
‫فقط یه کم گرخیده‌م، می‌دونی؟
‫نه، عیب نداره. می‌دونم. خودمم همینم.
‫می‌دونم همه اینو بهت گفتن،
‫ولی می‌دونی اتفاقی که افتاد ‫تقصیر تو نبود، درسته؟
‫چیکار کنیم؟!
‫فرار کن!
‫خیلی خب، من استعفا میدم. ‫همین الان استعفا میدم.
‫دیگه نمی‌تونم اینجا کار کنم!
‫گوردن!
‫از کِتان به هر کسی که می‌تونه صدامو بشنوه.
‫گوردن مُرده.
‫از کِتان به عرشه‌ی فرماندهی. ‫صدامو می‌شنوین؟
‫از کِتان به بخش فنی. ‫صدامو می‌شنوین؟
‫اگه کسی صدامو می‌شنوه، ‫کسی در عرشه‌ی فرماندهی نیست،
‫و داریم به توفان پلاسمایی نزدیک میشیم.
‫باید بدونم سپرهای منحرف‌کننده ‫آماده شدن یا نه.
‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫کسی در این سفینه هست؟
‫سلام، الارا.
‫عه، آیزاک.
‫همه‌جای سفینه رو گشتم، ‫هیشکی اینجا نیست.
‫بله. من در عرشه‌ی فرماندهی بودم،
‫و یهو دیدم تنها هستم.
‫اومدم به بخش فنی
‫تا وضعیت سپرهای منحرف‌کننده رو تعیین کنم.
‫منم همینطور. مستقیم داریم میریم توی توفان پلاسمایی،
‫و بدون سپرها ‫تیکه‌پاره میشیم.
‫نیروی سفینه کاملاً از شبکه خارج شده.
‫اگر چه، اسکنرهای ارتباطی فعالن.
‫شاید بتونیم اونقدر نیرو ازشون منتقل کنیم
‫که بتونیم به گزارشات اصلی سفینه دسترسی پیدا کنیم.
‫این کار ممکنه بهمون بگه چه اتفاقی ‫برای خدمه افتاده. انجامش بده.
‫آیزاک، چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫چرا فقط ما هنوز اینجاییم؟
‫من در این لحظه ‫چیزی بیشتر از تو نمی‌دونم.
‫شاید گزارشات اسکنرها ‫راهنمایی‌مون کنن.
‫این انتقال نیرو چقدر طول می‌کشه؟
‫من تخمین می‌زنم تقریباً چهار دقیقه.
‫من مُردن گوردن رو به چشم دیدم.
‫از شنیدن این امر بسیار متاسفم، ناوبان.
‫هیچ کاری از دستم برنمی‌اومد.
‫نمی‌تونستم نجاتش بدم.
‫ما باید گوش به زنگ باشیم
‫که اگه اون موجود بیگانه برگشت غافلگیر نشیم.
‫سیستم‌های کمینه آنلاین شدن.
‫باید سریع کار کنیم،
‫چرا که منبع تغذیه‌مون محدوده.
‫من بهت نگفتم گوردن چجوری مُرد.
‫فقط گفتم مُرده.
‫تو از کجا می‌دونستی یه موجود بیگانه کشتش؟
‫ما وقت زیادی در اختیار نداریم.
‫باید تمام گزارشات اسکنرها رو بازبینی کنیم
‫اگه می‌خوایم بفهمیم ‫چه اتفاقی برای خدمه افتاده.
‫جواب سوالمو ندادی. ‫تو از کجا می‌دونی؟
‫کار توئه، مگه نه؟ ‫تو پشت تمام این ماجراهایی.
‫مجبورم نکن از این استفاده کنم.
‫روی حالت حد اکثر تنظیم شده، ‫و هر دومون می‌دونیم می‌تونه
‫تو رو تبخیر کنه.
‫من باور نمی‌کنم قصد شلیک کردن به من رو داشته باشی.
‫باور کن، مادر به خطا.
‫حالا بهم بگو اینجا چه خبره.
‫بقیه کجان؟ ‫چه اتفاقی داره برای سفینه می‌افته؟
‫دختر کوچولوی ابله، تو نمی‌تونی منو متوقف کنی.
‫به زودی، راهروهای این سفینه ‫با خون تو قرمز میشن.
‫بدنه‌ی داخلی سفینه در معرض خطر است.
‫بلافاصله سفینه را تخلیه نمایید.
‫بدنه‌ی داخلی سفینه در معرض خطر است.
‫بلافاصله سفینه را تخلیه نمایید.
‫بدنه‌ی داخلی سفینه در معرض خطر است.
‫بلافاصله سفینه را تخلیه نمایید.
‫کاپیتان، باید همین الان شبیه‌سازو خاموش کنیم.
‫باید همین الان متوقفش کنیم.
‫آیزاک، خاموشش کن.
‫متاسفانه نمی‌تونیم
‫در این لحظه شبیه‌سازی رو پایان بدیم.
‫آیزاک، علائم حیاتی‌شو ببین.
‫مقدار آدرنالین خونش خیلی زیاده.
‫آیزاک، همین الان خاموشش کن!
‫متاسفم، کاپیتان.
‫بنده اختیار لازم برای انجام این کارو ندارم.
‫ناوبان کِتان در
‫اجرای این برنامه ‫از دستورالعمل 38 استفاده کرده.
‫کسی نباید با پای برهنه بره توی بخش فنی؟
‫- این چه ربطی داشت به... ‫- نه، 38 رو میگه.
‫عه، 38.
‫صبر کن ببینم، از دستورالعمل 38 واسه این شبیه‌سازی استفاده کرده؟
‫یعنی چی؟
‫یه مقرره‌ست که برای بحرانی‌ترین شرایطه
‫که به رئیس بخش امنیتی در یک سفینه‌ی ستاره‌ای اجازه میده
‫توانایی باطل کردن تمام اختیارات دیگه رو داشته باشه.
‫- از جمله اختیارات کاپیتان. ‫- واسه چی؟
‫برای شرایط نادری که کاپیتان به طریقی ‫صلاحیت رهبری نداشته باشه...
‫اگر تحت اثر بیگانه‌ها باشه،
‫یا اگه بیش از حد مست باشه، ‫از این جور چیزا.
‫اگه از این دستورالعمل به اشتباه استفاده کنن ‫می‌تونه به کارشون خاتمه بده.
‫و قطعاً برای این تعریف نشده ‫که در چنین شرایطی به کار بره.
‫اون می‌ترسیده ما تلاش کنیم ‫شبیه‌سازی رو متوقف کنیم.
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫ناوبان کِتان باید برنامه رو کامل کنه.
‫بدنه‌ی داخلی سفینه در معرض خطر است.
‫بلافاصله سفینه را تخلیه نمایید.
‫وای خدا، نه.
‫- چـ...؟ ‫- الارا، حالت خوبه؟
‫چـ... اینجا چه خبره؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫تو تونستی با موفقیت ‫شبیه‌سازی رو به پایان برسونی.
‫شبیه‌سازی؟ از چی داری صحبت می‌کنی؟
‫هیچ‌کدوم از اون اتفاقات واقعی نبود، الارا.
‫منظورتون اینه من
‫تمام این مدت توی شبیه‌ساز بودم؟
‫بله، همینطوره.
‫چرا؟! چرا این کارو با من کردین؟
‫- ما نکردیم. ‫- خب، پس کار کی بود؟
‫خودت، ناوبان.
‫چی؟
‫الارا، یادت میاد برگشتی به دفتر من
‫بعد از اینکه با پدر و مادرت صحبت کردی؟
‫نه.
‫بهم گفتی از پدر و مادرت پرسیدی به جز
‫ماجرای آتش‌سوزی، چیز دیگه‌ای هم ‫هست که بهت نگفتن یا نه.
‫اونا گفتن نه، ولی تو حرفشونو باور نکردی.
‫واسه همین اجازه خواستی ‫به آیزاک بگی یه شبیه‌ساز ایجاد کنه
‫تا کمکت کنه ترس‌های دیگه‌ای که ممکنه توی
‫ضمیر ناخودآگاهت باشن رو رونمایی کنه
‫تا دیگه هرگز در شرایط بحرانی ‫غافلگیر نشی.
‫من تلاش کردم منصرفت کنم،
‫ولی تهدید کردی علیه خواست من ‫استعفا بدی.
‫درخواست کردی در مقابلِ
‫شرایط ترسناک متعددی قرار بگیری،
‫واسه همین من برنامه‌ای بر اساسِ ‫سوالاتی که از خدمه
‫پرسیده شد طراحی کردم، ‫تا بتونم تعدادی
‫ترس پایه‌ای رو در برنامه قرار بدم.
‫شبیه‌سازی توی راهرو شروع شد،
‫درست قبل از اینکه دلقکه رو ببینی.
‫ولی چجوری...
‫با پاک کردن حافظه.
‫اگه می‌دونستی در یه شبیه‌سازی هستی،
‫ترست واقعی نمی‌بود.
‫واسه همین به یه پاک کردن حافظه‌ی کوتاه مدت نیاز داشتی
‫تا هر آگاهی‌ای که از درخواستی که کرده بودی داشتی ‫محو بشه.
‫عمل خطرناکیه، ولی تو ‫بهم گفتی برای حفاظت از
‫مواد امنیتی طبقه‌بندی‌شده ضروریه.
‫باید به خاطر اینکه به یه افسر پزشکی دروغ گفتی ‫به پرونده‌ت گزارش اضافه کنم.
‫صبر کنین... کی از دلقکا می‌ترسه؟
‫من.
‫تو واقعاً از دلقکا می‌ترسی؟
‫آره. لطفاً انقدر اسمشونو نیار.
‫- گودال بی‌انتها چی؟ ‫- ارتفاع ترس منه.
‫- اون اتفاقات توی درمانگاه چی؟ ‫- اون ترس منه.
‫تا سر حد مرگ از عمل جراحی می‌ترسم.
‫یه بار یه ضایعه‌ی پوستی‌مو برداشتن...
‫کاملاً حمله‌ی عصبی بهم دست داد.
‫عنکبوتا مال من بود.
‫من یه کم عنکبوت‌هراسم.
‫فرمانده گرِیسن ذکر کرد
‫از انزوا می‌ترسه، که بر اساس اون ‫من سفینه‌ی خالی رو طراحی کردم.
‫اینجوری فقط ‫آیزاکِ دیوونه و روانی می‌مونه.
‫واسه این یکی می‌تونی از بورتس تشکر کنی.
‫ترس از پیروزیِ یه دشمن برتر.
‫من بسیار احساس خجالت‌زدگی می‌کنم.
‫می‌تونم بروم؟
‫باشه.
‫آیزاک، گمونم باید تشکر کنم.
‫شما بهم دستور دادی، ناوبان، ‫من چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.
‫الارا، تو دستورالعمل 38 رو به جریان انداختی ‫تا نزاری ما
‫وقتی اوضاع اون تو خیلی بد شد ‫برنامه رو قطع کنیم.
‫باید به خاطر وضعیتی که ما رو توش قرار دادی
‫همینجا دادگاه نظامی برات تشکیل بدم.
‫ما واقعاً نگرانت بودیم.
‫کاپیتان، من بسیار متاسفم.
‫یادم نمیاد این کارو کرده باشم،
‫ولی بازم ‫خیلی متاسفم.
‫چون کسی صدمه ندید ‫ایراد نمی‌گیرم.
‫و همینطور به این خاطر که ‫هر بحرانی که آیزاک به سمتت انداخت رو
‫با موفقیت پشت سر گذاشتی.
‫با هر موقعیت دیوانه‌واری که طرف بودی رو
‫مثه یه افسر درجه‌ی یک کنار اومدی.
‫نباید در ذهنت ذره‌ای شک داشته باشی
‫که توانایی انجام وظیفه‌تو داری.
‫فردا صبح می‌بینمتون.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.