..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چرا عشق در غیاب معشوق پرشورتر می‌شه؟
‫چه حسی داره؟
‫هوم. ‫چه حسی داره؟
‫حسش عادیه. ‫حس خاصی نداره.
‫انگار حواس آدم لحظه‌ای پرت می‌شه و یهو...
‫می‌بینه کتابی که دستش بود دیگه نیست، ‫قهوه‌اش دیگه نیست،
‫دیگه تو اتاقش نیست...
‫و تا مچ پا تو جویی فرو رفته،
‫یا از وسط بزرگراهی...
‫وای پشم‌هام!
‫یا مرتعی پر از گاو سر در آورده.
‫ضمنا... خودش هم برهنه است.
‫به گذشته سفر کرده و برهنه است.
‫رخت‌خوابمون یهو ولو می‌شه.
‫یا دوشمون همین‌طور باز می‌مونه، ‫یا بیکن بیش از حد سرخ می‌شه،
‫یا صدای شکستن فنجون قهوه ‫رو کف خونه به گوش می‌رسه...
‫و می‌فهمه غیبش زده.
‫باز هم رفت.
‫کپه‌ای لباس ازش به جا موند.
‫[«تاریخچه مختصر زمان» ‫به قلم استیون هاوکینگ]
‫بعدش هم انتظار کشیدن آدم...
‫شروع می‌شه.
‫سفر در زمان قدرت فوق‌بشری محسوب نمی‌شه.
‫ناتوانی محسوب می‌شه. ‫از مشکلاتم محسوب می‌شه.
‫نمی‌تونم تو همین لحظه بمونم، یهو...
‫تو زمان سر می‌خورم ‫و به گذشته سفر می‌کنم.
‫وقتی می‌ره، منتظرش می‌مونم و نگرانش می‌شم.
‫با خودم می‌گم یعنی کجاست؟ ‫به چه زمانی سفر کرده؟
‫یعنی در خطره یا نه؟
‫خب، گاهی اوقات آدم به همون ‫جای سابقش برمی‌گرده.
‫برمی‌گرده کنار کتاب و قهوه‌اش ‫و مشکلی پیش نمیاد.
‫چیزی نمی‌شه. ‫پنج دقیقه‌ای برمی‌گرده؛ در حد یه چرته.
‫ولی گاهی اوقات ‫چندین روز، چندین هفته...
‫و چندین ماه طول می‌کشه ‫و آدم باید جون سالم به در ببره.
‫در سه زمینه خیلی ماهر شدم: ‫دویدن، مبارزه کردن و سرقت.
‫آدمی که همه‌جا برهنه می‌ره، ‫باید تو این زمینه‌ها...
‫مهارت داشته باشه.
‫گه توش.
‫خب، سوال دشواری پرسیدین.
‫بی‌شوخی دارین چنین سوالی می‌پرسین؟
‫اولین آشناییمون کی بوده؟
‫اولین آشناییمون؟
‫«اولین» یعنی چی؟
‫شوهر من مسافر زمانه. ‫پیچیده است.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫«همسر مسافر زمان»
‫اگه آدم مسافر زمان نباشه،
‫چیزی جز گذشته نداره.
‫اگه هنرمند باشه ‫یا خیال کنه هنرمنده،
‫قراره به آینده شکل بده.
‫گاهی اوقات می‌تونه آینده رو ‫تو ظرفی مملو از پساب ببینه.
‫باقی اوقات هم...
‫- کلر؟ حالت خوبه؟ ‫- می‌دونی باید چیکار کنم؟
‫[بیست سالگی کلر]
‫دکتر فلمن، باید برم کتابخونه.
‫- خیلی‌خب. ‫- باید برم کتابخونه نیوبری.
‫- مگه چی دارن؟ ‫- پورن دارن.
‫باقی اوقات هم...
‫باقی اوقات، می‌فهمه آینده ‫صرفا وقایعی رو شامل می‌شه...
‫که وقتی آدم دنبال چیز دیگه‌ایه،
‫به وقوع می‌پیوندن.
‫ملت خیال می‌کنن کتابخونه ‫جای بی سر و صداییه.
‫کتابخونه از نظر من جای شلوغیه.
‫آدم که مسافر زمان باشه، ‫گذشته از نظرش زنده است.
‫هنوز در حال وقوعه، ‫هنوز خطرناکه.
‫کل کتاب‌های تو قفسه...
‫عین میله‌های قفسی می‌مونن...
‫که موجود وحشی درونش بی‌قراره.
‫گذشته از نظر بقیه به اتمام رسیده.
‫ولی از نظر من... خب، هنوز دارم ‫سعی می‌کنم ازش جون سالم به در ببرم.
‫این‌ها مال توئن؟ ‫بین کتابخونه‌ها پیداشون کردم.
‫اِم... آره، مرسی.
‫هنری، چند وقته می‌خوام ازت بپرسم...
‫که چرا همیشه لباس‌هات رو جا می‌ذاری؟
‫- مگه همه نمی‌ذارن؟ ‫- نه‌خیر.
‫داستانش پیچیده است.
‫خیلی‌خب. تعریف کن.
‫- داستانش مفصله. ‫- من که فرصت دارم.
‫چه خوش‌شانسی.
‫سلام هنری.
‫سلام.
‫- ... زبان... ‫- عه، عذر می‌خوام.
‫حالت خوبه؟
‫آره، نه، خوبم. ‫اینجا چه خبره؟
‫باید راجع به فرهنگ لغات ارائه بدیم.
‫وای خدا. من عاشق فرهنگ لغاتم.
‫می‌دونین بهترین خصوصیت فرهنگ لغت چیه؟
‫کتابیه که صرفا از کلمات مرتب تشکیل شده.
‫آها، ما کمک نمی‌خوایم. ‫مرسی هنری.
‫مرتب بودن خیلی مهمه.
‫از من بشنوین.
‫احتمالا اگه یه لحظه صبر کنین، ‫آقای دی‌تامبل...
‫- بتونن کمکتون کنن. ‫- ممنون.
‫[کتابدار مسئول کلکسیون‌های خاص]
‫- عه، سلام ایزابل. ‫- هوم؟
‫زن جوانی تو اتاق ارائه شماره دوئه.
‫می‌شه لطفا بعد از این که از حرف‌های ‫خسته‌کننده تام خوابش برد،
‫بیدارش کنی و با شوق و ذوق...
‫ازم تعریف کنی؟
‫- «آثار چاوسر به نشر کلمسکات پرس». ‫- چی شده؟
‫کتابش رو دیدی؟
‫آره. واسه آثار چاوسر تصویرسازی کردن.
‫اساسا پورن محسوب می‌شه،
‫ولی می‌شه تو قطار خوندش. ‫چطور مگه؟
‫اون خانم جوان می‌خواد آثار پورن رو ببینه.
‫خیلی‌خب.
‫سلام. کمکی از دستم برمیاد؟
‫اِم، دنبال «آثار چاوسر به نشر کلمسکات پرس» ‫هستین، درسته؟
‫- سلام هنری. ‫- عه...
‫سلام.
‫- شرمنده... نمی‌شنـ... ‫- کلر هستم.
‫فامیلیم ابشیره.
‫کلر ابشیر هستم.
‫حالتون خوبه؟
‫گمون کنم خوب باشم، چطور مگه؟
‫اِم، چهره‌تون یه‌جوری شده.
‫- چه‌جوری شده؟ ‫- اِم...
‫دارم سعی می‌کنم دلیلی بهتر ‫از ضربه به سرت پیدا کنم.
‫شرمنده. اِم...
‫انتظار نداشتم امروز باهات آشنا بشم، اِم...
‫یعنی اصلا انتظار نداشتم ‫تو کتابخونه باهات آشنا بشم. چـ...
‫کتابداری؟
‫خب...
‫- آره. ‫- کتابداری.
‫آها.
‫فامیلیت هم دی‌تامبله.
‫کمی طول می‌کشه به فامیلیت عادت کنم.
‫عذر می‌خوام، اِم... ‫متوجه منظورتون نمی‌شم...
‫یه خال مادرزادی...
‫توت‌فرنگی‌شکل نداری؟
‫عین توت‌فرنگی له شده نمی‌مونه؟
‫رو پای چپت چنین خالی نداری؟
‫ضمنا، زیر موهای جلوییت جای زخمه.
‫الان معلوم نیست، ‫آخه موهات خیلی بلنده.
‫راستش، موهات واقعا خیلی بلنده.
‫تعمدا بلند کردی؟
‫اصلا بهم نگفته بودی ‫چی شده بود که زخمی شدی.
‫خودم ازت پرسیده بودم، ولی گمون نکنم ‫خوشت بیاد راجع بهش حرف بزنی.
‫یعنی قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫آره.
‫خب، نه. خودم تو رو دیدم.
‫من خال مادرزادیت رو ‫چهارده سال پیش دیده بودم.
‫چهارده ساله که می‌شناسمت، ‫ولی الان...
‫جوری اینجا وایستادی ‫که انگار تا حالا...
‫- من رو ندیدی. ‫- ندیدم دیگه.
‫خودم می‌دونم.
‫خیلی جوانی.
‫به عمرم این‌قدر جوان ندیده بودمت.
‫خیلی‌خب، متوجهی که چرا به جا نمیارمت؟
‫- آره. ‫- پس یعنی خبر داری...
‫- که من... ‫- مشکلت رو می‌گی؟ خبر دارم.
‫- کی بهت گفته؟ ‫- خودت بهم گفتی.
‫خیلی‌خب، نمی‌شه اینجا صحبت کرد، ‫بهتره بریم قهوه بخوریم.
‫- یا مشروب بخوریم. ‫- خیلی‌خب، مشروب بخوریم.
‫شام بخوریم!
‫چه سریع پیش رفتیم.
‫چهارده ساله‌ها.
‫- خب، امشب ببینمت؟ ‫- اِم، آره.
‫- آره، امشب می‌بینمت. ‫- باشه.
‫شرمنده، مطمئن نیستم چطور...
‫نه، من هم نیستم.
‫معمولا بلدم حرف دل زنان رو بفهمم.
‫- زنان؟ ‫- اِم، ملت رو می‌گم.
‫جفتشون رو می‌گم.
‫خیلی‌خب.
‫باشه، تا بعد.
‫جفتشون رو می‌گم.
‫خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تا حالا برام گل نیاورده بودی.
‫- به نظرت اثر می‌کنه؟ ‫- در چه راستا عمل کنه؟ یعنی...
‫الان چه هدفی داریم؟
‫قرار گذاشتیم؟ ‫دیدارمون قرار محسوب می‌شه؟
‫[دفترچه یادداشت]
‫این چیه؟
‫متشکل از 152 تاریخ قرارهامونه.
‫صد و پنجاه و دو تاریخ قرار.
‫اخیرا دعوا کردی؟
‫معلومه. خیال کردی گل‌ها رو چطوری گرفتم؟
‫اِم...
‫اِم... کی این فهرست رو نوشته؟
‫خودم نوشتم. وقتی بچه بودم ‫بهم گفتی بنویسم.
‫- من بهت گفتم؟ ‫- اوهوم.
‫بهم گفتی که بدونم ‫قراره کی پیدات بشه.
‫آها، خودت چند سال پیش ‫بهم گفته بودی این فهرست رو...
‫از روی همین دفترچه ‫که الان بهت می‌دم حفظ کرده بودی،
‫ولی خودت اول این تاریخ‌ها رو بهم گفته بودی،
‫خودم مطمئن نیستم ‫این اطلاعات از کجا...
‫به وجود اومدن. ‫فهرستش عین...
‫- نوار موبیوس می‌مونه... ‫- خیلی‌خب، لطفا چیزی نگو!
‫این‌قدر تند حرف نزن.
‫شرمنده، اتفاق گیج‌کننده‌ایه.
‫فرصت فکر کردن ‫خودم بیشتر بوده.
‫یعنی تا حالا چنین تجربه‌ای نداشتی؟
‫ترتیب آشناییت با کسی اشتباه نبوده؟
‫نه.
‫خودش بهت هشدار نداده بود ‫که ممکنه چنین اتفاقی رخ بده؟
‫- کی رو می‌گی؟ ‫- مربیت رو می‌گم دیگه.
‫خودم می‌دونم کل مسائل...
‫سفر در زمان رو از یکی یاد گرفته بودی.
‫وقتی بچه بودی، ‫کل قوانینش رو...
‫از مسافر زمان دیگه‌ای یاد گرفته بودی.
‫- بهت نگفتم طرف کی بوده؟ ‫- نه. هنوز که نگفتی.
‫که این‌طور.
‫خب... ‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه...
‫- هوم. ‫- من قراره...
‫تو آینده خودم،
‫- از گذشته تو سر در بیارم. ‫- درسته.
‫چهارده سال می‌بینمت.
‫من رو صد و پنجاه و دو بار می‌بینی.
‫اِم، اون موقع چند سالم بود؟
‫من که فوقش تا چهل و اندی سالگیت رو دیدم.
‫جوان‌تر از سی سالگیت رو هم ندیدم.
‫- الان چند سالته؟ ‫- اِم...
‫بیست و هشت سالمه.
‫قیافه‌ات خیلی فرق می‌کنه.
‫انگار شق و رق شدی.
‫انگار خودت رو از نو ساختی.
‫- حتما چنین اتفاقی کمی برات غیرعادیه. ‫- جذابه.
‫- جذابه؟ ‫- آره، جذابه.
‫قبل از قرارمون، خوش‌تیپ کردی.
‫پس دیدارمون از این قراره؟ ‫اومدیم سر قرار؟
‫- آره. ‫- یعنی واقعا اومدیم سر قرار؟
‫- آره. ‫- عه، عملکردم چطور بوده؟
‫- خیلی شگفت‌انگیز بوده. ‫- عه.
‫خب، در واقع منظورم اینه...
‫که نهایت توان...
‫بشریت همینه دیگه.
‫چه عالی.
‫دیگه سوالی نداری؟
‫هوم، یهو حواسم پرت شد.
‫تمرکز کن.
‫- سوالی ازم بپرس. ‫- خیلی‌خب.
‫چرا تو رو انتخاب کردم؟
‫چرا این همه به کرات ‫به دیدنت اومدم؟
‫مجبورم جواب این سوالت رو بعدا بدم.
‫- ولی واقعا دلیلی داشته؟ ‫- آره. دلیلی داشته.
‫سوال بعدیت رو بپرس.
‫خیلی‌خب، اِم...
‫سرگرمی خاصی نداری؟ ‫کتاب محبوب خاصی نداری؟
‫تمایلات جنسی غیرعادی خاصی نداری ‫که بهتر باشه بهم بگی؟
‫یه مسئله‌ای هست.
‫چه مسئله‌ایه؟
‫قراره باهات ازدواج کنم.
‫می‌خواستم قبلش مقدمه‌چینی کنم. ‫ولی، اِم...
‫یهو گفتم دیگه.
‫من همسر آینده‌ات هستم.
‫- کی گفته؟ ‫- خودت گفتی.
‫خودت بهم گفته بودی.
‫برام توضیح داده بودی ‫از آینده‌ای که توش...
‫زن و شوهر هستیم ‫به گذشته سفر کردی.
‫عذر می‌خوام، نمی... نمی‌خواستم ‫این شکلی یهویی بهت بگم،
‫ولی ما در آینده زن و شوهریم.
‫مبارک باشه.
‫- بی‌شوخی؟ مبارک باشه؟ ‫- چی...
‫- می‌خواستم چی بگم؟ ‫- واسه خودت ارزش خاصی قائل نیستی، مگه نه؟
‫چه بدونم، هیچ جوابی به ذهنم نمی‌رسه که...
‫- آخه «مبارک باشه»؟ ‫- چنین مکالمه‌ای...
‫- واقعا بی‌سابقه است. ‫- قطعا همین‌طوره.
‫عذر می‌خوام، آخه هضمش خیلی دشواره.
‫موقع ادای «هضم» دستم رو بگیر.
‫- من ازدواج کردم؟ ‫- آره.
‫- تو همسـ... ‫- آره، همین‌طوره.
‫- تو همسرمی؟ ‫- آره. همسر آینده‌ات هستم.
‫من که چهار ساعت پیش باهات آشنا شدم ‫و هنوز غذامون رو هم سفارش ندادیم.
‫خودم می‌دونم. می‌دونم. جدی می‌گم. ‫یعنی... درک می‌کنم.
‫درک می‌کنم. من چهارده سال فرصت داشتم.
‫ولی تو همین امروز فهمیدی... ‫هضمش خیلی دشواره.
‫آره.
‫خب، ازم سوال بپرس.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫از اون‌جایی که قراره ‫با هم ازدواج کنیم، اِم...
‫البته توهین نباشه‌ها، ‫ولی به نقل از تو این‌جوریه.
‫خب، از نظر فنی، ‫به نقل از خودت این‌جوریه،
‫ولی اگه دقت کنی، ‫وضعیت هر زوجی همین‌طوریه دیگه...
‫ لطفا چنین کاری نکن. ‫- چیکار نکنم؟
‫وقتی می‌گم «زوج»، ‫آب دهنت رو قورت نده.
‫- آب دهنم رو قورت دادم؟ ‫- آره، خیلی هم بلند قورت دادی.
‫- از میز کناری نگاهت کرد. ‫- عجب.
‫خب، سوال بپرس دیگه.
‫چطور آشنا شدیم؟
‫یعنی از نظر خودم ‫چطور آشنا شدیم؟
‫هوم.
‫مارک.
‫تویی مارک؟
‫اینجا مخصوص خودمه.
‫حق نداری بیای اینجا.
‫آخ!
‫سلام کلر.
‫- تو کی هستی؟ ‫- خب، منم، هنری.
‫هنری؟
‫آره، حالت تهوع بهم دست داده.
‫خودت که می‌دونی گاهی اوقات ‫موقع سفر بالا میارم.
‫تو کی هستی؟
‫اِم، هنوز من رو نمی‌شناسی کلر؟
‫هنوز آشنا نشدیم؟
‫- نه. ‫- آها، خیلی‌خب.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره. ‫اِم، آخه همین الان داری باهام آشنا می‌شی...
‫و خودت می‌دونی دوستت هستم، خب؟
‫بهت قول می‌دم دوستت هستم. ‫اسمم هنریه.
‫من که دوستی به نام هنری ندارم.
‫خب، الان دیگه داری.
‫ببین، می‌شه لطفی در حقم بکنی ‫و برام لباس بیاری؟
‫واسه چی؟
‫آخه خودم لباس ندارم.
‫ضمنا، شرط می‌بندم ‫انتخاب لباست حرف نداره.
‫عه، عه، عه، عه.
‫واسه چی تو خونه می‌دوی؟
‫نل، خودت که می‌دونی دوست خیالی یعنی چی.
‫- درسته. ‫- تو جنگل یه دوست خیالی پیدا کردم...
‫و قراره براش لباس ببرم، ‫آخه خودش برهنه است.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یعنی همین‌جاست.
‫آره، روش بنویس محور زمین.
‫آها، باشه.
‫محور زمین.
‫خیلی‌خب، آماده‌ام.
‫- چه سریع پوشیدی. ‫- خیلی تمرین کردم.
‫خون‌ریزی کردی.
‫- خب، سمتم کفش پرت کردی دیگه. ‫- عذرخواهی نمی‌کنم.
‫واسه چی باید بکنی؟
‫اون جای چیه؟
‫عه، این رو می‌گی؟ ‫خال مادرزادیه بابا.
‫نگران نباش، درد نداره.
‫عین توت‌فرنگی له‌شده می‌مونه.
‫یکی دیگه هم همین رو گفته بود.
‫نه.
‫- چی شده؟ ‫- خب، کس دیگه‌ای نگفته بود.
‫دایناسورها رو هم دیدی؟
‫یه بار شکم دایناسوری رو ناز کرده بودم.
‫راستش، دو بار ناز کردم، ‫ولی تو موزه تاریخ طبیعی بود.
‫دایناسور واقعی رو می‌گم.
‫خب، تو زمان که سفر می‌کنم، ‫ولی اون‌قدر به گذشته نمی‌رم.
‫از بدو تولدم سعی کردم تو زمان ثابتی بمونم.
‫- زمان دایناسورها رو می‌گی؟ ‫- نه کلر.
‫زمان دایناسورها رو نمی‌گم.
‫در آینده بچه داری؟
‫اِم...
‫نه. متأسفانه ندارم.
‫همسر داری؟
‫- آره. ‫- خوشگله؟
‫- خیلی خوشگله. ‫- اسمش چیه؟
‫خب، خیلی بامزه است، ‫اسمش کلره.
‫- هم‌اسم منه. ‫- آره. هم‌اسم توئه.
‫در اولین نگاه عاشق شده بودین؟
‫- ای خدا، امیدوارم این‌طور نبوده باشه. ‫- می‌بوسیش؟
‫- اِم... آره. ‫- واسه چی؟
‫چون کار قشنگیه ‫و من هم عاشقشم.
‫چرا از بوسیدن ملت خوشت میاد؟
‫خودت چرا از شونه کردن ‫یال اسبت خوشت میاد؟
‫من که شونه نمی‌کنم، ‫دارم قشو می‌کنم.
‫خیلی‌خب، ولش کن. ‫اِم، کلر،
‫قراره کمی دیگه ناپدید بشم.
‫- می‌شه من هم تماشا کنم؟ ‫- آره، می‌شه.
‫ولی اگه لطفی در حقم بکنی، خوشحال می‌شم.
‫آخه وقتی برم، لباس‌هام اینجا می‌مونن.
‫ولی اگه برداریشون ‫و جای امنی بذاریشون، خوشحال می‌شم.
‫مثلا زیر سنگی بذاریشون.
‫ضمنا، اگه می‌شه تو جعبه‌ای بذارشون...
‫- که خشک و سالم بمونن. ‫- قراره برگردی؟
‫آره، به کرات برمی‌گردم.
‫خودم یه سری از بازگشت‌هام رو تجربه کردم،
‫قراره نسخه‌های جوان‌تر ‫یا شاید پیرترم رو ببینی.
‫نمی‌شه خودت لباس بیاری؟
‫نمی‌تونم چیزی بیارم. ‫قانونش از همین قراره.
‫چرا قانونی داره؟
‫- نمی‌دونم. ‫- قوانینش رو کی بهت گفته؟
‫خیلی سوال می‌پرسی، مگه نه؟
‫- خودت گفتی می‌تونم بپرسم. ‫- خب،
‫اولین باری که چنین تجربه‌ای داشتم،
‫- مردی رو دیده بودم. ‫- کی بود؟
‫اون هم...
‫مسافر زمان بود، ‫ولی داستانش خیلی مفصله کلر.
‫خوبه.
‫من داستان دوست دارم.
‫بیا دیگه هنری. ‫یه دقیقه دیگه تعطیل می‌شه‌ها.
‫و در شیکاگو...
‫بیاین دیگه. بیاین بریم.
‫چیزی نمونده تعطیل کنیم.
‫لطفا به طرف درب خروجی برین.
‫- وای! ‫- زودباش دیگه.
‫چطور بود هنری؟ ‫از اولین موزه‌ای که اومدی خوشت اومد؟
‫- اوهوم. ‫- خیلی هم کیف کرده.
‫- مگه نه هنری؟ ‫- اوهوم.
‫آره.
‫...به طرف درب خروجی برین.
‫[هفت سالگی هنری]
‫- می‌شه بازم بریم؟ ‫- معلومه که می‌شه.
‫- مثلا امشب؟ ‫- زود می‌ریم.
‫خوب بخوابی.
‫آهای! بچه‌جان. هنری.
‫اینو تنت کن.
‫برگشتی به سه ساعت پیش.
‫یه سطل آشغال جلوته.
‫از این بابت می‌گم که ‫یک دقیقه دیگه...
‫قراره حالت بد بشه.
‫از کجا می‌دونستی حالم بد می‌شه؟
‫چون منم مسافر زمانم.
‫[هفت سالگی و بیست و هشت سالگی هنری]
‫حسابی تمرین کردم.
‫خیال می‌کردم بیشتر جا بخوری.
‫- از چی؟ ‫- که یهویی اینجا پیدات شد.
‫اینجا اولین موزه‌ایه که اومدم.
‫گفتم لابد دارم خوابش رو می‌بینم.
‫ببخشید هنری، ولی نه. ‫اینجا خواب نیست.
‫- محل کارت اینجاست؟ ‫- نه، محل کارم اینجا نیست.
‫این لباس‌ها رو مثل اون ‫تی‌شرتی که تنته، دزدیدم.
‫گفتم که منم مسافر زمانم.
‫مثلا تو سه ساعت برگشتی گذشته، ‫ولی من مثلا...
‫- الآن چه سالیه؟ ‫- سال 1987.
‫خب، پس 21 سال برگشتم.
‫توی دنیا بازم مسافر زمان هست؟
‫سلام گنده‌بک. ‫چطور مطوری؟
‫قِلی قِلی قِلی.
‫خیلی غلغلکیه نه؟ ‫می‌خوای غلغلکش بدی؟
‫بیا بلندت کنم.
‫اصلا خوش‌خنده نیستن. ‫پس بگو چرا منقرض شدن.
‫کِی باهاشون آشنا می‌شم؟ ‫بقیه مسافرهای زمان رو می‌گم.
‫لابد گرسنه‌ای، نه؟
‫سفر در زمان اشتهای ‫آدم رو باز می‌کنه. بیا بریم.
‫خیلی‌خب.
‫حسابی بخور.
‫تا یه دقیقه دیگه دوباره ‫حالت تهوع بهت دست می‌ده،
‫بعدش صاف برمی‌گردی خونه.
‫روالش همین‌طوریه.
‫باشه.
‫خب.
‫امروز روزیه که قراره آموزشت بدم.
‫لابد به خیالم خیلی بالغ شدم.
‫چطوری برگردم خونه؟
‫یهویی می‌ری.
‫ولی گاهی اوقات ‫مستقیم نمی‌ری خونه.
‫اول می‌ری یه زمان دیگه.
‫یه دفعه من سه بار پشت هم...
‫پرت شدم زمان‌های متفاوت، ‫ولی معمولا خودت برمی‌گردی خونه.
‫- می‌تونم آینده هم برم؟ ‫- آره.
‫بعضی وقت‌ها می‌شه. ‫معمولا پیش نمیاد، ولی شدنیه.
‫کارمون چیه؟
‫یعنی چی که «کارمون چیه»؟
‫مسافر زمانیم دیگه. ‫مجرم‌ها رو دستگیر می‌کنیم؟
‫عه، نه. شرمنده هنری.
‫نه تنها مجرم دستگیر نمی‌کنیم، ‫بلکه خودمون مجرمیم.
‫مدام باید فرار کنیم، ‫دزدی کنیم و دعوا کنیم.
‫چون هرجا ظاهر می‌شیم ‫هم لخت مادرزادیم...
‫هم حالت تهوع داریم. ‫دست خودمون نیست.
‫یعنی آدم بدی هستیم؟
‫تمام پوست‌کلفت‌ها ‫آدم‌های بدی هستن.
‫واسه همینه که موظّفم...
‫بهت یاد بدم چطوری ‫خفن‌ترین آدم بده دنیا باشی.
‫یعنی قراره بعدا هم ببینمت؟
‫آره، زیاد می‌بینیم.
‫- قول می‌دی؟ ‫- آره، قول می‌دم.
‫راستش منم همسن تو بودم، ‫دقیقا توی سنی که الآن هستی،
‫یه یاروی دیگه اومد گذشته ‫که منو آموزش بده.
‫الآنم نوبت منه که ‫تو رو آموزش بدم.
‫پس کلی آدم مثل ما هست؟
‫آره.
‫کلی مسافر زمان عین ما هست.
‫خوبه.
‫چه حسی داری هنری؟ ‫از اینکه می‌خوام آموزشت بدم.
‫ترسناکه.
‫خب، دنیا هم جای ترسناکیه.
‫پس می‌دونی درستش چیه؟ ‫درستش اینه تو ترسناک‌تر باشی.
‫نمی‌دونم چرا چنین حرفی زدم. ‫چقدر امروز...
‫حرف‌های بالغانه می‌زنم. ‫قضیه چیه؟
‫چیزی نیست.
‫داری می‌ری خونه. ‫می‌بینمت.
‫خیلی‌خب.
‫یا خدا.
‫ای بابا، خجالت نکشین. ‫نگاه نمی‌کنم.
‫این چه گُهی بود خوردی؟
‫خواهشا... یه دقیقه اجازه می‌دی؟
‫چه مرگته؟
‫می‌شه لطفا تاریخ و ساعت رو بهم بگین؟
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- صرفا تاریخ...
‫با ساعت رو پرسیدم، ‫چیز خاصی نخواستم.
‫ای وای، دوباره داره میاد...
‫- عه... 26 ژوئنه. ‫- ممنون.
‫آره، ساعت 8 و 15 دقیقه‌ست.
‫غلط می‌کنی باهاش حرف می‌زنی. ‫طرف لخته!
‫سال 2008؟
‫باشه، باشه. پس یعنی...
‫دو ساعت غیبم زده، ‫پس لباس‌هام اینجا نیستن.
‫لباس‌هات؟
‫لباست رو لازم دارم.
‫- چیمو لازم داری؟ ‫- واقعا درد داره.
‫واسه خودم نه، واسه تو.
‫وای خدا!
‫وای!
‫- اسمت چیه؟ ‫- دانا.
‫خب، دانا.
‫صرفا می‌خوام لباس‌های...
‫دوست پسرت رو بپوشم و ‫برم رد کارم.
‫اگه خواستی ببرش بیمارستان و...
‫زنگ بزن پلیس.
‫هرچقدر دوست داری ‫واسشون از مشخصاتم بگو،
‫ولی از اونجا که لختم، ‫می‌فهمی خیلی سخته تو این شرایط...
‫آدم جزئیات رو حفظ کنه.
‫این گل‌ها رو هم خودش بهت داده؟
‫- آره. ‫- چه قشنگ.
‫بهش نمیاد دست و دلباز باشه.
‫بماند که کلا آدم آشغالیه و...
‫تو هم ریدی با این انتخابت.
‫می‌شه اینا رو ببرم؟ ‫خودم با یکی قرار دارم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اولین باره واسم گل می‌گیری.
‫- فکر کردی این‌جوری خامت می‌شم؟ ‫- نه آخه...
‫یعنی بهتر بود می‌رفتیم خونه خودت.
‫- مگه خونه تو مشکلی داره؟ ‫- مشکلش اینه که خونه منه.
‫انقدر آدم شلخته‌ایم ‫که خونه‌م عین طویله‌ست.
‫جالبه من یه عمریه می‌شناسمت،
‫ولی اون‌جوری که ‫تصور می‌کردم نیستی.
‫یعنی ناامید شدی؟
‫نه، نه. صرفا... تصورم فرق داشت.
‫بهتر بود یا بدتر؟
‫فرق داشت دیگه.
‫ای بابا. حتی بدتر هم شده.
‫جنابعالی باید تا یک میلیون بشماری.
‫هشتاد و پنج، هشتاد و شیش، ‫هشتاد و هفت...
‫هشتاد و هشت، هشتاد و نه، نود ‫می‌شه عجله کنی؟
‫- تو بشمار. ‫- بابا چهارده سال منتظر بودم!
‫گفتم بشمار! زودباش. ‫بشمار، بشمار، بشمار.
‫نود، نود و یک،
‫نود و دو، نود و سه...
‫نود و چهار، نود و پنج، ‫نود و شیش...
‫نود و هفت، نود و هشت.
‫- تموم نشد؟ ‫- نه، یه دقیقه اجازه بده.
‫- زودباش بشمار. ‫- نود و... چند بودم؟
‫نود و هفت، نود و هشت...
‫- نود و نه، صد. ‫- ای بمیری.
‫صد و یک، صد و دو، صد و سه،
‫صد و چهار، صد و پنج،
‫صد و شیش، صد و هفت...
‫صد و هشت، صد و نه، صد و ده.
‫انگار نه انگار آدم بالغ ‫اینجا زندگی می‌کنه.
‫عه، اذیتم نکن دیگه.
‫تا حالا به عمرم انقدر بالغ نبودم.
‫معمولا من بقیه رو هل می‌دم.
‫جدی؟ دیگه از این خبرها نیست.
‫این همونه که فکر می‌کنم؟
‫آره دیگه. دندون شیریمه.
‫- دندون شیریت رو نگه داشتی؟ ‫- نه، یهویی پیداش کردم.
‫تا یه دقیقه دیگه غیب می‌شه. ‫برمی‌گرده زیر بالشم...
‫که وقتی بچه بودم گذاشتمش.
‫تمام اجزای وجودم تو زمان سفر می‌کنن. ‫حتی ناخن‌هایی که گرفتم.
‫- چه چندش. ‫- تازه بگم چی چندش‌تره؟
‫وقتی موهایی که ‫کوتاه کردم همراهم میان.
‫- واسه همین موهاتو بلند کردی؟ ‫- کلا بلند دوست دارم.
‫تازه یه وقتایی...
‫از همین اولش بگم که نترسی،
‫یه وقتایی خون بدنم برمی‌گرده.
‫عین یه حوض خونی ظاهر می‌شه. ‫که یعنی یه جای دیگه...
‫توی یه زمان دیگه زخمی شدم، یا...
‫مثلا ممکنه خون‌دماغ شده باشم...
‫می‌دونم.
‫- می‌دونی؟ از کجا؟ ‫- چون یه بار...
‫- فکر کردم... ‫- نه. نگو، نگو، نگو.
‫اگه چیزی هست که ‫فعلا قرار نیست بدونم...
‫همون بهتر ندونم.
‫سری قبل که دیدمت ‫همین حرف رو زدی.
‫دمم گرم.
‫چرا مدام دلواپس چیزی هستی؟
‫گاهی آدم توی زندگیش ‫زخمی می‌شه دیگه، نه؟
‫نه صرفا خودم، ‫واسه همه همینه.
‫دل آدم فقط به جمله «امروز نیست» خوشه.
‫- هنری. ‫- جان؟
‫امروز نیست.
‫وای، چقدر زور داری تو.
‫اوهوم، دیگه گفتم یه کاری کنم ‫حال و هوامون عوض شه.
‫آره. همیشه حرف حرف خودته؟
‫اصلا شک نکن، ‫یه ذره هم رحم ندارم.
‫اشکال نداره، چون خودتم رحم نداری.
‫- من رحم ندارم؟ ‫- آره.
‫چهارده سال آزگار ‫باهام محترمانه رفتار کردی.
‫- مطمئنی من بودم؟ ‫- آره، از مشق‌هام گرفته،
‫تا بازی رومیزی و درد دل کردن و ‫کلاس زبان فرانسه و چکرز بازی کردن.
‫دورانی که نوجوون حشری بودم،
‫حتی نمی‌تونستم اون ‫رفتارت رو تحمل کنم.
‫از همون اول می‌خواستمت.
‫آخه می‌دونی، بچه بودی دیگه.
‫الآن بزرگ شدم؟
‫انگار یکی دیگه هم بزرگ شده.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫ظاهرا اونقدری دراز شده که...
‫واسه ترن‌هوایی سوار شدن ‫نخواد از باباش اجازه بگیره.
‫وای هنری! خیلی جوونی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه‌سر می‌رم دستشویی.
‫باشه. اون طرفیه.
‫اگه لامپ رو روشن کنی ‫ازت دلخور نمی‌شم.
‫هوم، چرا؟
‫- لختم دیگه. ‫- آره راستی.
‫مرسی که یادم دادی.
‫هنری خان، محض اطلاعت می‌گم ‫که دیگه از این غلط‌ها نکنی،
‫دقیقا اولین جایی که گشتم ‫کشوی پایینی بود.
‫عه...
‫اصلا به من مربوط نیست کیه، ‫نمی‌خوام توضیح بدی.
‫- خیلی‌خب. ‫- زندگی خودته.
‫آخه خودت نپرسیدی ‫با کسی هستم یا نه.
‫آره، ولی بد نبود یه اشاره‌ای بهش بکنی،
‫ترجیحا از موقع شام ‫تا قبل اینکه بریم تو تخت.
‫نگفتم چون دلیل داشتم.
‫- به چه دلیل؟ ‫- آخه واقعا...
‫- دلم می‌خواست سکس کنیم. ‫- آها! باز شوخیت گرفت؟
‫- باز بامزه شدی؟ ‫- هم بامزه، هم چرب‌زبون.
‫چرب‌زبون؟ ولم کن!
‫- اینگریده. ‫- چی؟
‫اسمش اینگریده و دوست دخترمه.
‫الهی بمیرم برات اینگرید خانم. ‫چون دیگه من پیدام شده.
‫عجب آدمی هستی، ‫واقعا خل و چل شدی؟
‫من خل شدم؟ من خل شدم؟
‫من به عمرم تو رو ندیده بودم،
‫یهویی برگشتی می‌گی زنمی.
‫یعنی حتی اندازه سر سوزن ‫به نظرت ترسناک نیست؟
‫اگه من انقدر ترسناکم ‫پس چرا باهام سکس کردی؟
‫راستش نمی‌دونستم ‫سکس کردن دلیل می‌خواد.
‫گم شو!
‫پس خوشت میاد ‫خانم‌های روانی رو بکنی؟
‫دیگه ببخشید که اکثرتون روانی هستین.
‫- مگه نیستین؟ ‫- گم شو بابا!
‫من که نگفتم دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫- کِی دوباره میای پیشم؟ ‫- زود میام. شیش روز دیگه.
‫می‌شه 29 سپتامبر. ‫الآنم نترسی‌ها.
‫وقتی غیب می‌شم چنین اتفاقی میفته.
‫ولی بهش عادت می‌کنی. ‫قراره زیاد این صحنه رو ببینی.
‫دفعه بعد یه دفترچه بیار، ‫روزهایی که قراره بیام...
‫گندت بزنن.
‫- گم شو! ‫- آخ! پدرسگ...
‫پس خوشت میاد ‫خانم‌های روانی رو بکنی؟
‫دیگه ببخشید که اکثرتون روانی هستین.
‫گم شو بابا!
‫وای، وای، وای...
‫همه‌شون یه لنگه‌ان.
‫مرتیکه گاو.
‫- کلر! ‫- کلر!
‫خیلی گاوی!
‫خیلی گاوی.
‫[بیست و هشت سالگی و سی و شش سالگی هنری]
‫خیلی گاوم.
‫خدمت شما.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- نه.
‫نمی‌خوام.
‫واقعا حرف‌هام از ته دلم نبود.
‫معلومه که بود.
‫خلاصه این همه راه اومدم،
‫که بهت بگم از ته دلم نبوده، ‫ولی بعد...
‫با حماقت تمام ده دقیقه ‫وایستادم اون بیرون...
‫همون‌جوری بهت زل زدم.
‫ده دقیقه؟ من که تازه نشستم.
‫سلام.
‫هنوز فرانسوی تمرین می‌کنی؟
‫- دلم واست تنگ شده بود. ‫- تازه باهام خوابیدی که.
‫- نه، اون تو نبودی. ‫- بی‌خیال.
‫تازه دوست‌پسر جوون پیدا کردی.
‫واقعا فکر کردی ‫بهش خیانت می‌کنم؟
‫ظاهرا که خیلی بی‌شعوره.
‫این همه سال داشتی...
‫چنین چیزی رو مخفی می‌کردی؟ ‫رازت بی‌شعور بودنت بود؟
‫تقریبا راز هر مردی همینه.
‫- کفش من خورده تو سرت؟ ‫- عه.
‫آره. اولین بار بود ‫سمتم کفش پرت کردی.
‫هنوزم می‌گم حقت بود.
‫کل بچگیم منتظر تو بودم. ‫دلم واست پر می‌کشید.
‫- می‌دونم. ‫- اصلا هم نمی‌دونی.
‫شخصیت من با تو شکل گرفته. ‫با تصور تو.
‫بعد مشخص شد بی‌شعوری.
‫ولی یه چیزی بگم:
‫مردی که شخصیت تو ‫باهاش شکل گرفته،
‫جالبه بدونی اونم ‫شخصیتش با تو شکل گرفته.
‫- خیلی تخمیه. ‫- آره، انقدر تخمیه...
‫که حتی روش اسم گذاشتن: ازدواج.
‫اینکه دو نفر می‌خوان ‫کسی باشن که طرف مقابل...
‫فکر می‌کنه هستن. ‫عملا عشق همینه.
‫تو که نشنیدی بهم چی گفت.
‫کلر، حرفی که اون زد رو منم زدم. ‫بگم چرا همچین حرفی زد؟
‫چون سفر در زمان عذابه. ‫واقعا کابوسه.
‫مثل اینه چشم به انتظار طوفان بشینی و...
‫واست سوال باشه ‫این دفعه زنده می‌مونی یا نه؟
‫این پسره که می‌بینی، ‫سفر در زمان توی زندگیش...
‫هیچ لطفی بهش نکرده بود.
‫تا امروز.
‫امروز لاتاری عمرش رو برنده شد.
‫- پس چرا رفتارش انقدر... ‫- می‌دونی چی بدتر از اینه که...
‫مدام دلواپس چیزی باشی؟
‫آینده.
‫آینده ترسناک‌ترین چیز دنیاست.
‫چون یهو می‌بینی دیگه ‫از همه‌چی بُریدی.
‫بی‌چاره می‌شی.
‫امیدوار موندن بدترین و ‫دردناک‌ترین نوع شکنجه‌ست.
‫چرا اینا رو خودش بهم نگفت؟
‫بهت گفت.
‫فقط یه‌کم لفتش داد.
‫چه ژاکت مسخره‌ای تنت کردی.
‫خب...
‫دندون اسب دزدی رو که نمی‌شمرن.
‫الآنم داری می‌ری خونه.
‫تا یه دقیقه دیگه می‌رم، آره.
‫- پیش منِ پیر؟ ‫- پیش زنم.
‫- تخم‌سگ. ‫- جان؟
‫تو می‌رسی به منِ پیر، ‫بعد خود جوونت نصیبم می‌شه،
‫که از قضا بی‌شعوره. ‫انصاف نیست.
‫نه، بی‌شعور نیست. ‫خودتم می‌دونی که نیست.
‫ولی تو که نمی‌شه.
‫واقعا چطوری از اون، به این رسیدی؟
‫چی می‌شه که یهو... ‫مثلا...
‫شهاب‌سنگ می‌خوره ‫به اون کله‌ی پوکش؟
‫آره، شهاب‌سنگی به اسم کلر.
‫الآن تعریف کردی؟
‫بهت گفتم شهاب‌سنگ دیگه. ‫هرجور می‌خوای برداشت کن.
‫اصلا نیمه‌ی پر لیوان رو ببین، ‫خیلی از من خوشگل‌تره.
‫- نه‌خیرم. ‫- چرا بابا.
‫اشکال نداره، ناراحت نشدم. ‫اصلا خودم هم باهات موافقم.
‫منم باهاش سکس داشتم دیگه.
‫ویسکی و نوشابه دوست دارم.
‫- سلام هنری. ‫- سلام هنری.
‫- اینگرید چطوره؟ ‫- خوبه.
‫چون آبم با این توی جوب نمی‌ره ‫احتمالا شب برم پیش اینگرید.
‫تا اینجاش که خیلی خوب ‫با هم ساختین.
‫سرت به کار خودت باشه.
‫آهای!
‫- نه که من اهل نصیحت کردن باشم. ‫- خدا نکنه.
‫ولی یه پیرمردی خیلی وقت پیش...
‫حرف مهمی بهم زد.
‫گفت آدم باید دوتا چیز رو ‫توی زندگیش غنیمت بشماره:
‫اول اینکه عشق زندگیش رو پیدا کنه، ‫دوم اینکه سعی کنه دیرتر بمیره.
‫امشب اولی رو انجام دادی، ‫دومی تازه شروع شده.
‫دیگه بچه‌بازی بسه.
‫خودت از شنیدن این حرف‌ها خسته نشدی؟
‫نمی‌دونم، اینش رو تو بگو.
‫زیاد وقت نداری جوونک.
‫خون خودت رو دیدی، ‫می‌دونی یه اتفاقی قراره بیفته.
‫آره ولی امروز که نمیفته.
‫عه. پس بالأخره قرار گم شی بری؟
‫موهاتو کوتاه کن.
‫[هنری 36 ساله]
‫[و کلر 28 ساله]
‫توی چه زمانی بودی؟
‫آها.
‫ببخشید کفشم خورد تو سرت.
‫- دیر یا زود می‌خورد دیگه. ‫- هوم...
‫[کلر 20 ساله]
‫[هنری 28 ساله]
‫آهای.
‫تویی هنری؟
‫مدت‌ها پیش، ‫مردان می‌زدن به دریا و...
‫خانم‌ها منتظرشون می‌موندن.
‫لبه دریا منتظر می‌موندن،
‫توی خط افق چشم به دنبال ‫یه کشتی کوچیک بودن.
‫الآنم، منم که منتظر هنری می‌مونم.
‫امروز نیست.
‫دوست ندارم جایی باشم ‫که اون پیشم نیست.
‫ولی من مدام غیبم می‌زنه و ‫نمی‌تونه باهام بیاد.
‫آخه چرا همیشه می‌ره ‫جایی که من نمی‌تونم باشم؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.