..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هنوز هم این‌ها رو تماشا می‌کنی؟
‫امیدوارم نکنی.
‫امیدوارم کار بهتری پیدا کرده باشی.
‫یا با شخص بهتری ‫سرگرم شده باشی.
‫ولی ظاهرا باز هم از این‌ها می‌سازم. ‫واسه چی؟
‫لابد می‌خوام روزهام رو ‫با انجام کاری شب کنم...
‫که مجبور نشم با هم سن و سالان خودم ‫ارتباط برقرار کنم.
‫پیر بودن عین خیلی کم سن و سال بودنه.
‫حوصله سر بره.
‫- کی ناهار می‌خوریم؟ ‫- سه ساعت دیگه ناهار می‌خوریم.
‫می‌گن دوران کودکی، ‫دوران سحرآمیزیه.
‫ولی چیزهای محدودی ‫یاد آدم می‌مونه.
‫- اکثر دورانی کودکی به صبر کردن می‌گذره. ‫- کی کریسمس می‌شه؟
‫کلی تا کریسمس مونده بابا.
‫وقتی آدم بچه است، ‫همیشه در انتظاره.
‫- می‌شه باهات بازی کنم؟ ‫- نه‌خیر.
‫- چرا نه‌خیر؟ ‫- به خاطر شخصیتت.
‫مامان، مارک می‌گه من شخصیت دارم!
‫همه شخصیت دارن دیگه کلر.
‫- مریض شدی؟ ‫- خوبم.
‫صرفا باید کمی دراز بکشم، همین.
‫گمون کنم مامان جون دوباره غمگین شده.
‫مامان جون چیزیش نیست. ‫نظرت چیه که بری با اسباب‌بازی‌هات بازی کنی؟
‫اطلاع داشتن از چیزی که آدم منتظرشه،
‫تنها چیزیه که از بی‌اطلاعیش...
‫بدتره. ‫آخه از من بشنوین:
‫بهتره هیچ‌کس...
‫تو سن شش سالگی ‫با نیمه گمشده‌اش آشنا نشه.
‫قبلا هم این داستان رو براتون تعریف کردم،
‫ولی باید درک کنین ‫که من داستان زندگی مسافر زمانی رو...
‫روایت نمی‌کنم.
‫داستان زندگی همسر ‫مسافر زمانه رو روایت می‌کنم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫هوم.
‫«همسر مسافر زمان»
‫مارک؟ صدای تو بود مارک؟
‫اینجا پاتوق خودمه.
‫حق نداری بیای اینجا.
‫سلام کلر؟
‫شما کی هستین؟
‫- منم، هنری. ‫- هنری؟
‫دایناسور هم دیدی؟
‫به وضوح به خاطر میارمش.
‫ظاهرش و لحن صحبتش رو به خاطر میارم.
‫مردی رو به خاطر میارم که می‌گفت ‫از آینده اومده و غیرممکن بود.
‫- می‌خواستم از همه‌چی سر در بیارم. ‫- در آینده بچه داری؟
‫- نه، متأسفانه ندارم. ‫- همسر داری؟
‫- آره. ‫- اسمش چیه؟
‫خب، واقعا بامزه است، ‫اسمش کلره.
‫- هم‌اسم منه. ‫- آره. هم‌اسم توئه.
‫ولی آدم درک نمی‌کنه ‫وقتی چنین فرد باهوشی...
‫وارد زندگی آدم می‌شه،
‫چیز دیگه‌ای رو هم ‫وارد زندگیش می‌کنه.
‫حضور نداشتنش حس می‌شه.
‫حضور نداشتنش عین سایه ‫رو زندگی آدم می‌افته.
‫قراره الان ناپدید بشم.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫یادت باشه ‫که لباس‌هام رو تو جعبه‌ای بذاری...
‫تا واسه دفعه بعدی ‫خشک بمونن.
‫- کی باز هم می‌بینمت؟ ‫- به زودی می‌بینی.
‫شش روز دیگه، بیست و نهم سپتامبر می‌بینمت.
‫دفعه بعد دفتری با خودت بیار. ‫فهرست تاریخ‌های ملاقات‌هامون رو بهت می‌گم.
‫اگه دو ورق بکنیم، ‫زودتر فردا می‌شه؟
‫نه عزیز دلم، معلومه که نمی‌شه.
‫پس به چه دردی می‌خوره؟
‫صفحه تقویم رو عوض نکردی.
‫خودت می‌تونی جای من عوضش کنی عزیز دلم.
‫[شنبه، بیست و چهارم سپتامبر]
‫[یکشنبه، بیست و پنجم سپتامبر]
‫می‌خوای عوضش کنی؟
‫[یکشنبه، بیست و پنجم سپتامبر]
‫[دوشنبه، بیست و ششم سپتامبر]
‫[سه‌شنبه، بیست و هفتم سپتامبر]
‫[چهارشنبه، بیست و هشتم سپتامبر]
‫[دفترچه یادداشت صد و پنجاه برگی]
‫این کتابه که خالیه.
‫دفتره دیگه.
‫می‌شه مال من باشه؟
‫[چهارشنبه، بیست و هشتم سپتامبر]
‫[پنج‌شنبه، بیست و نهم سپتامبر]
‫[دفترچه یادداشت صد و پنجاه برگی]
‫[شش سالگی کلر و سی و یک سالگی هنری]
‫سلام خواب‌آلو.
‫احسنت که دفترچه آوردی.
‫- خودت بهم گفته بودی بیارم. ‫- عه، واقعا؟
‫دمم گرم که این‌قدر باهوشم.
‫باید یادم باشه بهت بگم.
‫- خب، غذامون کو؟ ‫- غذا دیگه چیه؟
‫موقع سفر در زمان گرسنه می‌شم.
‫هنوز بهت نگفتم؟
‫- نه. ‫- خب...
‫الان دارم می‌گم دیگه.
‫دوازدهم اکتبر سال دو هزار.
‫- چندتا دیگه مونده؟ ‫- خب، کلا صد و پنجاه دو باره.
‫مسلما دو بارش تا الان رخ داده.
‫از دفعه قبل جوان‌تر می‌زنی.
‫دهم ژانویه سال دو هزار و یک.
‫اولش به نظر می‌اومد ‫کلی هنری متفاوت وجود داره.
‫رنگ موی یکیشون تیره بود.
‫اون از همه‌شون بامزه‌تر بود.
‫- چرا باید چکرز بازی کنیم؟ ‫- [هشت سالگی کلر و سی و دو سالگی هنری]
‫من که «نینتندو» دارم.
‫نمی‌شه بازی‌های ویدئویی بازی کنم.
‫اون‌جوری در زمان سفر می‌کنم.
‫هنری مسن‌تری هم بود ‫که موهاش رو به خاکستری شدن بود.
‫عین بابام می‌موند. ‫همیشه مجبورم می‌کرد تکالیفم رو انجام بدم.
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫- معلومه که نه. ‫- چرا نداری؟
‫- از کارهاش خوشم نمیاد. ‫- [ده سالگی کلر و سی و شش سالگی هنری]
‫حرفت اصلا منطقی نیست.
‫فرانسوی حرف زدن تو هم منطقی نیست.
‫بدش به من.
‫یکیشون هم غمگین بود.
‫هنری غمگینی بود.
‫- عجب! ‫- راستی، امروز چندمه؟
‫بیستم اوت هزار و نهصد و نود و نهه. ‫چطور خودت نمی‌دونی؟
‫- من که تازه رسیدم اینجا. ‫- [یازده سالگی کلر و چهل و یک سالگی هنری]
‫پنج دقیقه پیش بیست و هفتم مارس ‫دو هزار و بیست و دو بود.
‫صبحی بارونی بود ‫و داشتم نون تست درست می‌کردم.
‫ولی خودت بهم گفته بودی ‫کی میای اینجا.
‫بهم گفته بودی یادداشتش کنم.
‫که چی؟ دلیل نمی‌شه خودم بدونم ‫این‌دفعه قراره به کدوم تاریخ سفر کنم.
‫- چرا نمی‌شه؟ ‫- چون مسافر زمانم دیگه.
‫- که چی؟ ‫- مثلا...
‫بگو این چه کارتیه؟
‫- هفت خشته. ‫- خیلی‌خب.
‫بعدش چه کارتی میاد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- هشت خشت نمیاد؟
‫- نه. ‫- چرا نمیاد؟
‫چون کارت‌ها قاطی شدن دیگه.
‫دقیقا. من مسافر زمانم.
‫من هم قاطی شدم.
‫باز هم بردی؟
‫مسلما مهم نبود، ‫آخه در واقع همگیشون...
‫همون هنری بودن، ‫صرفا بر خورده بودن.
‫- می‌تونی بیاین خونه‌مون‌ها. ‫- [دوازده سالگی کلر و سی و پنج سالگی هنری]
‫عه. ‫خیلی لطف داری،
‫ولی حق ندارم قبل از سال دو هزار و هشت ‫با خانواده‌ات آشنا بشم.
‫قراره با خانواده‌ام آشنا بشی؟
‫اِم...
‫آره. در آینده آشنا می‌شم. ‫سال دو هزار و هشت آشنا می‌شم.
‫- واسه چی؟ ‫- اِم، می‌شم دیگه.
‫یهو... باهاشون آشنا می‌شم.
‫من هم موقع آشناییتون هستم؟
‫اِم...
‫سال دو هزار و هشت ‫چند سالم می‌شه؟
‫نمی‌دونم، اِم، مطمئن نیستم.
‫- بیست سالم می‌شه. ‫- چه سریع حساب کردی.
‫- بیست سال خیلی زیاده. ‫- نه. اون‌قدرها هم زیاد نیست.
‫سن مناسبیه دیگه.
‫از نظر خودت بامزه نیست؟
‫چی بامزه نیست؟
‫خب، اسم من کلره. ‫اسم همسرت هم کلره.
‫می‌دونی چیه؟ گاهی اوقات کمی بامزه است.
‫بازی کنیم؟ ‫می‌خوای چی بازی کنیم؟
‫تا آدم کارت‌ها رو بر نزنه، ‫نمی‌تونه بازی کنه،
‫ولی وقتی بر زد،
‫دیگه نمی‌شه فهمید ‫بعدش چه کارتی میاد.
‫کلر! کلر! کلر!
‫[سیزده سالگی کلر و چهل و دو سالگی هنری]
‫هنری!
‫بامزه بود.
‫صدای شلیک رو نشنیده بودم. ‫فقط صدای خودش رو شنیده بودم.
‫هنری!
‫- کلر! ‫- داری چیکار می‌کنی کلر؟
‫- به کی شلیک کردین؟ ‫- چیزی نمونده بود به خودت شلیک کنم!
‫کلر، خودت که می‌دونی ‫نباید موقع شکارمون...
‫بیای اینجا. ‫من که بارها بهت گفتم.
‫به کلی شلیک کردین؟ ‫کی اسمم رو فریاد زده بود؟
‫کسی اسمت رو فریاد نزده بود.
‫داشتی خواب می‌دیدی عزیز دلم. ‫ببین چی می‌گم...
‫هنری!
‫هنری! هنری!
‫هنری!
‫کلر؟ ‫کلر، چی شده عزیز دلم؟
‫به یکی شلیک کردین.
‫- به آقایی شلیک کردین! ‫- خب، الان کجاست؟
‫خونش رو ببین!
‫- کدوم خون؟ ‫- خون ریخته بود.
‫احتمالا خیال کرده بودی.
‫یعنی کمی نگران نیستی؟
‫- نگران باشم؟ وحشت کردم. ‫- [سیزده سالگی کلر و سی و دو سالگی هنری]
‫گمون کنم الان رخم رو می‌زنی.
‫ممکن بود خود مسن‌ترت بوده باشی ‫که داشتی تو چمنزار جون می‌دادی.
‫ممکن بود.
‫آها! دیدی؟ ‫انتظارش رو نداشتی‌ها.
‫ممکنه الان یه جایی رو به موت باشی.
‫خب، من که رو به موت نیستم. ‫اینجا نشستم و باهات صحبت می‌کنم.
‫منظورم زمان دیگه‌ای بود.
‫همه یه زمانی می‌میرن دیگه.
‫خودت که متوجه منظورم هستی.
‫آینده همه به بن‌بست منجر می‌شه کلر.
‫واسه همین بهتره آدم ندونه ‫بعدش چی می‌شه.
‫آخه قراره بالاخره به بن‌بست ختم بشه.
‫همسرت نگرانت نمی‌شه؟
‫چرا، معلومه که می‌شه.
‫عین من نگرانت می‌شه؟
‫خب، می‌شه گفت عین تو نگرانم می‌شه.
‫همسرت در آینده‌ای ‫که خانواده‌ام رو می‌شناسی...
‫و اسم خودش هم کلره، ‫نگرانت می‌شه؟
‫آره.
‫گاهی اوقات فکر احمقانه‌ای ‫به ذهنم خطور می‌کنه.
‫از چه نظر احمقانه است؟
‫راجع به همسرت ‫فکری به ذهنم خطور می‌کنه.
‫ازدواج احمقانه ‫از خود ازدواج هم احمقانه‌تره.
‫به نظرم با خودم ازدواج کردی.
‫آدم نجیب چه جوابی می‌ده؟
‫اون موقع دلم براش نمی‌سوخت، ‫ولی الان دلم می‌سوزه.
‫سیزده سالگی همسر آینده‌اش رو دیده بود.
‫زنی که خودش باهاش سکس داشته ‫و باهاش ازدواج کرده،
‫تو دوران کودکی...
‫ازش می‌خواد بگه ‫چه نقشی تو زندگیش داره؟
‫آدم نجیب چه جوابی می‌ده؟
‫به بچه‌ای که قراره در آینده مشترکشون...
‫زنی بشه که عاشقشه، چی می‌گه؟
‫ما تو آینده ازدواج نمی‌کنیم.
‫این شکلی نمی‌شه، خب؟
‫خودت رو می‌شناسم،
‫خانواده‌ات رو هم می‌شناسم، ‫ولی من و تو زن و شوهر نیستیم.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌تونم اطلاعات دیگه‌ای ‫در اختیارت بذارم، خب؟
‫آخه... ‫اطلاع داشتن خیلی قشنگ نیست...
‫گفتم خیلی‌خب دیگه.
‫نوبت توئه.
‫مسلما آدم نجیب دروغ می‌گه.
‫دروغ‌های افراد نجیب ‫از دردناک‌ترین...
‫چیزهای دنیا هستن.
‫ولی مسلما اون موقع ‫چنین فکری به ذهنم خطور نکرده بود.
‫اون موقع دوستی نامرئی داشتم ‫و زندگیم عین افسانه‌ها می‌موند.
‫افسانه‌ها از نظر آدم بزرگ‌ها ‫روایاتی قشنگ و ناچیز هستن،
‫ولی چیزی که همه بچه‌ها ‫بلدن رو از یاد می‌برن.
‫باید تو هر افسانه‌ای...
‫جادوگری حضور داشته باشه.
‫- کلر؟ ‫- [سی و دو سالگی هنری]
‫خودتی کلر؟
‫اِم، اینجا لباسی نیست.
‫- لباس‌هام کجان؟ ‫- خب، تو جعبه که نیستن.
‫[سی و دو سالگی هنری و شانزده سالگی کلر]
‫- سلام. ‫- عه.
‫سلام.
‫ظاهرت خیلی...
‫- به شونزده سالگی می‌خوره؟ ‫- آره.
‫به شونزده سالگی می‌خوره.
‫دقیقا می‌خواستم همین رو بگم.
‫عه، تا حالا شونزده سالگیم رو ندیده بودی؟
‫نه، دیده بودم. ‫ولی این‌قدر چیز نبودی...
‫چی نبودم؟
‫لباس‌هام کجان کلر؟
‫لباس‌هات مال بابام بودن، ‫اینه که بالاخره مجبور شدم پسشون بدم.
‫- اینه که برات لباس جدید خریدم. ‫- چه عالی. ممنون.
‫لباس‌های جدیدم کجان؟
‫آها، می‌شه گفت همین اطراف ‫پخش و پلا شدن.
‫- پخش و پلا شدن؟ ‫- آره، پخش و پلا شدن.
‫مجبوری بری دنبالشون بگردی.
‫کلر، من که برهنه‌ام.
‫من که بارها برهنه دیدمت.
‫درسته، ولی این دفعه فرق می‌کنه.
‫خیلی‌خب. چه فرقی می‌کنه؟
‫خب، الان سنت بالا رفته. ‫باید قوانین رو رعایت کنیم.
‫می‌شه گفت اگه برهنگی ملت ‫واسه آدم لذت‌بخش باشه،
‫نباید برهنه ببیندشون.
‫خیلی‌خب. پس چکرز بازی کنیم؟
‫هر مهره‌ام رو که بزنی،
‫یه لباس بهت جایزه می‌دم.
‫بیا دیگه.
‫خب، تموم شد!
‫تو که تا حالا به این خوبی ‫بازی نکرده بودی.
‫خب، نمی‌خواستم بهت سخت بگیرم. ‫باز هم بازی کنیم؟
‫- نه، فکر دیگه‌ای دارم. ‫- من هم همین‌طور.
‫نمی‌خوام بستنی بخورم.
‫- این‌جوری آروم می‌شی. ‫- نمی‌خوام آروم بشم.
‫من می‌خوام آروم بشی.
‫باید دستمال داشته باشم، ‫نمی‌تونم...
‫- با دست خالی... ‫- خودم می‌دونم.
‫- سلام جیسون! ‫- سلام روث! بپر بالا.
‫امشب می‌بینمت.
‫- امشب می‌بینمت، مگه نه؟ ‫- اوهوم.
‫این بی‌شعور که امشب ‫جلودارم نمی‌شه، مگه نه؟
‫از دوستانت هستن؟
‫می‌شناسمشون.
‫بزن به چاک!
‫- ایول بابا! ‫- بزن به چاک!
‫[شرمنده، رفتم مهمونی. بوس.]
‫[چهل و یک سالگی هنری]
‫- سلام کلر. ‫- چه خبر بچه‌ها؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- سلام کلر. ‫- سلام.
‫[چهل و یک سالگی هنری و شانزده سالگی کلر]
‫سلام کلر! ‫اصلا نمی‌ذاری کسی بهت دست بزنه‌ها.
‫- پیراهن قشنگی پوشیدی. ‫- واسه تو که نپوشیدم.
‫♪ از پسش برمیام، اگه بی‌خیال شدم ‫هم تصمیمش با خودم بوده. ♪
‫- بیا اینجا! خیلی به موقع رسیدی. ‫- که چیکار کنیم؟
‫که چندین میلیون عضله ببینیم. ‫بیا.
‫- چی رو تماشا می‌کنین؟ ‫- استخر رو تماشا می‌کنیم!
‫استخری پر از مردان رو تماشا می‌کنیم!
‫وای خدایا!
‫دقیقا. از پارسال ندیده بودمش.
‫ولی خیلی خوش‌هیکل شده.
‫♪ این‌قدر خوشگلی ‫که واقعا می‌خوام مال خودم باشی. ♪
‫♪ گفتم این‌قدر خوشگلی ‫که واقعا می‌خوام مال خودم باشی. ♪
‫♪ چهار، پنج، شش، ‫بیا حالش رو ببر. ♪
‫♪ با چنین بر و رویی، ♪
‫♪ دیگه پول لازم نداری، ‫مگه نه عزیز دلم؟ ♪
‫کلر!
‫- چه مرگت شده؟ ‫- عه، کی گفته چیزیم شده؟
‫- نمی‌تونی منحرف باشی. ‫- خب، طرف کی بود؟
‫همون آقا مسنه رو می‌گم.
‫همونی رو می‌گیم که داشتی ‫باهاش بستنی می‌خوردی.
‫همگیمون دیده بودیمتون.
‫[شرمنده. رفتم مهمونی. بوس.]
‫متأهله؟
‫- بهش میاد متأهل باشه. ‫- بهش میاد مسن باشه.
‫- مسن و متأهل یکی‌ان دیگه. ‫- صرفا از آشناهامه.
‫باهاش رابطه‌ای ندارم.
‫- رابطه! ‫- خب، پس با کی رابطه داری؟
‫نمی‌دونم بابا. ‫هنوز تصمیم نگرفتم.
‫من که تازه رسیدم!
‫- کجا می‌ری؟ ‫- کلر!
‫- وایستا! نمی‌شه به این زودی بری خونه. ‫- خب، من که قرار نیست برم خونه.
‫می‌خوام تو استخر ‫تنی به آب بزنم.
‫♪ با رقصیدنت حال می‌کنم، ‫با رقصیدنت حال می‌کنم. ♪
‫برو بالا! برو بالا!
‫خیلی‌خب بچه‌ها، یه بار دیگه.
‫جیسون کمی خوش‌هیکل شده‌ها.
‫اگه تازه متوجه شدی،
‫یعنی تا الان حواست ‫جای دیگه‌ای بوده.
‫♪ خیلی حال می‌کنم که... ‫خیلی حال می‌کنم که... ♪
‫برو که رفتیم!
‫اگه می‌خوای با مرد متأهلی باشی،
‫خودت هم خوب می‌دونی ‫که اصلا نمی‌شه.
‫هنری! هنری!
‫کلر!
‫حالت خوبه کلر؟ ‫من همین‌جام.
‫- هنری! ‫- کلر!
‫[سی و دو سالگی هنری و شانزده سالگی کلر]
‫عه.
‫- سلام کلر. ‫- سلام.
‫این دفعه لباس گذاشتی.
‫خوبه، مرسی.
‫می‌ذارم لباست رو بپوشی.
‫اِم، واسه تو هم رخ داده؟
‫دفعه‌ای که برهنه بودم رو می‌گم.
‫آره، برای منم رخ داده.
‫- امروز قراره بریم دور بزنیم. ‫- دور بزنیم؟
‫گواهینامه گرفتم.
‫نمی‌ترسی کسی ما رو با هم ببینه؟
‫کسی خونه نیست. ‫خر که نیستم.
‫حالت خوبه؟
‫- کلر! ‫- سوار شو.
‫تا نگی قضیه چیه هیچ‌جا نمیام.
‫- گفتم سوار شو! ‫- باشه.
‫چه تند می‌ری.
‫خونه‌ات کجاست؟
‫نباید از آینده چیزی بهت بگم.
‫آینده رو نگفتم، الان کجاست؟
‫لابد یه هنری دیگه ‫توی این زمان هست.
‫- نسخه جوان‌تر خودت. ‫- آره.
‫جدی؟ پس کجاست؟
‫- فایده‌اش چیه که بگم؟ ‫- چرا نگی؟
‫یا خدا! حالا لازم نیست انقدر تند بری.
‫پس بگو چرا گفتنش فایده‌ای نداره؟
‫- اگه آروم بری بهت می‌گم. ‫- بگو تا تندتر نرفتم.
‫قرمزه! قرمزه!
‫بسه کلر!
‫سرنشین مضطربی هستی، ‫رو این رفتارت کار کن.
‫می‌شه جون عزیزت آروم بری؟
‫زودباش دیگه، توضیح بده.
‫چرا فایده‌ای نداره...
‫که بهم بگی نسخه جوانت کجاست؟ ‫می‌خوام ببینمش.
‫شاید باهاش جور شدم. ‫تقریبا هم‌سن خودمه دیگه.
‫فعلا نباید باهام آشنا بشی.
‫- کی گفته؟ ‫- تاریخ گفته.
‫برای من که هنوز مقرر نشده.
‫ولی برای من شده و ‫نمی‌شه عوضش کرد.
‫حالا می‌شه آروم بری؟
‫پس فعلا نباید ببینمت،
‫ولی می‌دونی دیگه ‫اجازه چه کاری رو ندارم؟
‫اجازه ندارم بمیرم.
‫یا خدا کلر!
‫من بزرگسالی تو رو دیدم، ‫تو بزرگسالی من رو دیدی.
‫پس امروز نمی‌میریم دیگه؟ ‫ممکن نیست.
‫آره ولی شاید بقیه رو به کشتن بدی.
‫آروم باش بابا، بگم چرا؟
‫چون با چشم بسته هم بلدم برونم.
‫- از دست تو! ‫- فرمون رو می‌خوای؟ بگیر!
‫تو چه مرگت شده؟
‫چه عجب که بالأخره پرسیدی!
‫دستت خونی شده.
‫خودم رو زخمی کردم.
‫دیدی؟ مال ناخن‌های خودمه.
‫گفتم که سرنشین مضطربی هستی.
‫واسه اینه که خاطره خوشی ‫از تصادف ندارم.
‫آره ولی خودت می‌دونستی ‫امروز اتفاقی نمیفته...
‫ممکن بود تصادف کنی ‫یک سال زمین گیر بشی!
‫یا حتی یکی رو به کشتن بدی.
‫یا منجر به مرگ خانواده‌ای بشی،
‫که تا آخر عمر عذاب‌وجدان داشته باشی.
‫- واسه من سخنرانی نکن! ‫- خفه شو و گوش کن!
‫زندگی تو هرچی که باشه، ‫چیزیه که تماما...
‫از انتخابات خودت خلق شده.
‫چه آینده ثابت باشه چه نباشه، ‫نتیجه تصمیمات خودته.
‫تویی که باعث تثبیتش می‌شی. ‫مسیرت از پیش تعیین شده نیست،
‫همچنان بسته به تصمیمات خودته.
‫دیگه نوبرش رو آوردم.
‫مثل آقا بالا سر واست تعیین تکلیف کردم.
‫«آقا بالا سر» چیه؟
‫هرچیزی رو به وقتش می‌فهمی کلر.
‫کی؟
‫آینده رو می‌گی؟
‫همون موقعی که من و ‫خانواده‌ام رو می‌شناسی،
‫حتی با زنی که هم‌اسم منه ازدواج کردی؟
‫آینده ما کنار هم نیست کلر.
‫خوبه!
‫خب...
‫می‌دونم چیزی شده. ‫دوست داری واسم بگی؟
‫تا حالا دستگیر شدی؟
‫عه، خب...
‫من لخت مادرزاد ظاهر می‌شم و ‫غذام رو می‌دزدم،
‫پس مسلما دستگیر شدم.
‫ولی بازم فرقی نداره.
‫چون اگه بندازنت بازداشتگاه،
‫دوباره غیب می‌شی، مگه نه؟
‫معمولا حتی قبل رسیدن ‫به بازداشتگاه غیب می‌شم،
‫ولی عملا همینه، آره.
‫پس وقتی می‌ری به گذشته،
‫می‌تونی از زیر هرکاری قسر در بری.
‫آخه... گمونم بشه. ‫ولی اهمیتی که نداره.
‫یه پسری هست.
‫به اسم جیسون.
‫جیسون اولی توی مدرسه‌مونه. ‫اسکاتلندیه.
‫خب؟
‫قضیه جیسون چیه؟
‫می‌خوام واسم بکشیش.
‫چرا؟
‫با مجموعه اختصاصی ‫کتابخانه نیوبری تماس گرفتین.
‫کی؟ آها نه. یه لحظه وایستین. ‫این پسر جدیده اسمش چیه؟
‫هنری دی‌تامبل کیه؟
‫در خدمتم!
‫[بیست و چهار سالگی هنری]
‫سلام، با من کار داشتن؟
‫خانمه پشت خط عصبی بود؟
‫- خانم نبود. ‫- ایول.
‫- الو؟ ‫- سلام، منم.
‫چه گیری کردیم.
‫[به همراه سی و دو سالگی هنری]
‫اگه باز می‌خوای بیام دنبالت ‫باید بگم سر کارم.
‫خواستم بگم امشب تنها نمون.
‫- چی شد؟ ‫- بین ساعت هشت و ده،
‫شاهد کنار خودت داشته باش.
‫نکنه می‌خوای کسی رو بکشی؟
‫بین ساعت هشت و ده، فهمیدی؟
‫واقعا می‌خوای یکی رو بکشی.
‫- خداحافظی کن. ‫- کون لقت.
‫همچنین.
‫قصد داری بگی طرف چی کار کرده؟
‫نمی‌خوام درموردش چیزی بگم.
‫می‌شه باور کنی که واقعا ‫سزاوار همچین چیزیه؟
‫آره.
‫کجا مشخص می‌شه طرف عاشقه؟ ‫که عاشق واقعیه؟
‫با حرف‌های عاشقانه که نمی‌شه.
‫- نباید بیای. ‫- می‌خوام باشم.
‫مثل موسیقی احساس نمی‌شه.
‫نباید بیای چون تو هم شاهد می‌خوای.
‫می‌خوام خودم ببینمش.
‫موقعی می‌فهمی که ‫حاضره واست آدم بکشه.
‫- توی داشبورد. ‫- چی؟
‫توی داشبورد رو ببین.
‫مال بابامه.
‫مگه باهات چی کار کرده؟
‫آدم گاویه.
‫آره خب...
‫خودمم سابقه گاو بودن دارم.
‫- جلوی ورودی که ماشین نیست. ‫- خونه تنهاست. تحقیق کردم.
‫اومدم.
‫باشه دیگه، گفتم اومدم! بسه.
‫تو کی هستی؟
‫ببین یه ماشینی پشت سرم هست،
‫که قراره سوار صندوقش بشی.
‫که چی؟
‫چون اگه همین جا بزنم بکشمت،
‫احتمالش کمتره که از زیرش در برم،
‫و ممکنه توی دردسر بیفتم.
‫آهای، شنیدی چی گفتم؟
‫آهای، اسلحه رو دیدی؟ ‫خوابت برده؟
‫مرتیکه نجس داری رو منم می‌ریزی.
‫کدوم آدمی با اسلحه دیدن ‫می‌شاشه به خودش؟
‫واقعا مشکلت چیه؟
‫سرت رو ببر داخل.
‫می‌خوام صندوق رو ببندم،
‫ببر داخل وگرنه یه چیزیت می‌شه.
‫می‌خوای من رو بکشی.
‫آره خب، حالا نمی‌خواد ‫الکی بدترش کنی.
‫شاشید روم.
‫- خیلی‌خب. ‫- بدترین قتل تاریخه.
‫- صدای چیه؟ ‫- هوم؟
‫آها! بی‌خیالش. ‫از ماشین نیست.
‫پسره نفسش بالا نمیاد.
‫- مگه اسپری‌اش رو نیاوردی؟ ‫- چیش رو؟
‫آخه آسم داره. ‫همیشه اسپری داره، خودم دیدمش.
‫که چی؟
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- نه. باید برگردیم...
‫- دنبال اسپری پسره. ‫- نه، نه، نه! کلر.
‫نه کلر، جدی گفتم. ‫اصلا چنین کاری نمی‌کنم، اصلا.
‫قرار نیست بکشیمش.
‫خیلی‌خب.
‫باید اذیتش کنی و منم نگاه کنم،
‫ولی قرار نیست بکشیمش.
‫به چی می‌خندی؟
‫کشتن کجا بود؟ ‫رفتیم اسپری آسمش رو آوردیم.
‫دو دقیقه دیگه واسش ‫جا هم پهن می‌کنیم.
‫فکر کردی خنده‌داره؟
‫فکر کردی قضیه شوخیه؟
‫نه.
‫می‌خوای بگم چی کار کرده؟
‫آره، بگو.
‫وای خدا!
‫حالت خوبه؟
‫- بهت تجاوز کرده؟ ‫- نه.
‫- بهت تجاوز کرد؟ ‫- نه.
‫نه، فقط کتکم زد.
‫من رو...
‫سوار ماشینش کرد...
‫برد یه جایی که پاتوق خیلی‌هاست.
‫می‌شه بگی دقیقا چی شد؟
‫ازم عصبانی شد.
‫گفت...
‫گفت حقش این نبود،
‫که نظرم رو عوض کنم.
‫- ولی من هیچ‌وقت قبول نکردم. ‫- اشکال نداره.
‫- نه، آخه من قبول نکردم. ‫- اشکال نداره، چیزی نیست.
‫من رو سوزوند.
‫چی کار کرد؟
‫سیگار دستش بود.
‫گندش بزنن! گندش بزنن!
‫گفتی نمی‌خوای بکشیمش؟
‫- نه نمی‌خواد. ‫- تو برو خونه.
‫- بذار خودم حلش کنم. ‫- نه، قرار نیست بکشیمش.
‫کلر قرار نیست تو هم...
‫نه، بسه! نمی‌خواد!
‫نمی‌خواد از روی عصبانیت خودت کاری بکنی،
‫مسئله عصبانیت تو نیست.
‫قراره اذیتش کنیم، ‫نه اینکه بکشیمش.
‫بهم تجاوز نکرد.
‫- خب؟ ‫- خب.
‫باشه، ببخشید.
‫معلومه که تجاوز کرد.
‫معلومه که کرد.
‫من توی ماشینش بودم، ‫جایی بودیم که دیده نمی‌شدیم.
‫چه دلیلی داشت که نکنه؟
‫هیچ‌وقت به هنری راستش رو نگفتم.
‫اگه واقعیت رو بهش می‌گفتم، ‫واسه خودمم واقعی‌تر می‌شد،
‫منم دلم نمی‌خواست واقعی باشه.
‫[محل دبیرستان نلسون آلگرن آینده]
‫زودباش، پیاده شو. ‫گفتم زود پیاده شو.
‫آدم موقع حرف زدن با مردی که...
‫قرار بوده سکس اولش باشه،
‫از هیولایی نمی‌گه که ‫به زور خودش رو بهت تحمیل کرده.
‫هنری هیچ‌وقت از واقعیت باخبر نشد.
‫واسه همین وقت‌هایی که ‫کنار هنری بودم واسه خودم واقعی نبود.
‫وقتی کنارم حضور داشت ‫می‌تونستم فکر کنم واقعی نبوده.
‫هرچند که الآن خیلی وقته از دنیا رفته.
‫گمونم الآن دیگه کاری نمی‌کنه کلر.
‫- می‌خوای باهام چی کار کنی؟ ‫- فعلا نمی‌دونم.
‫کلر تو نظری نداری؟
‫کوفت!
‫می‌خوای من رو بکشی؟
‫بکشمت؟
‫وقتی آسم داری و سیگار می‌کشی ‫لازم نیست کسی بکشت.
‫تو بگو چی کارش کنیم کلر.
‫پرده گوشش رو پاره کنم؟
‫دماغش رو بشکنم؟
‫نه، دماغش که قبلا شکسته.
‫- تاندون آشیلش رو قطع کنم؟ ‫- نه.
‫بعدش مدت زیادی ‫نمی‌تونه فوتبال بازی کنه.
‫نه! توروخدا نه.
‫انقدر خواهش تمنا نکن. ‫یهو دیدی خوشم اومد.
‫تو کی هستی؟
‫از دوست‌های کلرم. ‫خواست بیام مردونه حرف بزنیم.
‫البته جنابعالی که مرد محسوب نمی‌شی.
‫چطوری دلت اومد چنین کاری بکنی؟
‫- چی کار کردم؟ ‫- خبر دارم چی کار کردی جیسون.
‫راستش رو بگو.
‫هم راستش رو گفت ‫هم نشونم داد.
‫گوشیش رو نشونت داد؟ ‫گوشیت رو نشونش دادی؟
‫مسئله گوشی کوفتیش نیست!
‫گوشیت رو نشون بده. ‫پیام‌هاش رو بخون!
‫قبل اینکه من رو بزنی ‫پیام‌هاش رو بخون.
‫که بعدش بفهمی قضیه چی بوده.
‫که خودش توی پیام‌هاش چی گفته. ‫رفتیم خوش گذروندیم.
‫بعدش بهم پیام داد،
‫هم شبش پیام داد، ‫هم فردا صبحش.
‫می‌خوای بگم چی گفت؟
‫گفت «مرسی که بهم حال دادی!»
‫خودش گفت «حال دادی». ‫پیام‌هاش رو بخون!
‫- بیا اینجا. ‫- نه!
‫بگو دیگه کلر.
‫گوشیت رو نشون بده. ‫پیام‌هات رو نشون بده.
‫- پاکشون کردم. ‫- چرا؟
‫چرا پاکشون کردی؟ ‫می‌دونی چرا پاکشون کرده؟
‫چون باور کن می‌گم ‫چنین کاری نکردم.
‫وقتی کارت باهام تموم شد،
‫وقتی هر بلایی خواستی سرم آوردی،
‫وقتی یه دل سیر...
‫نشستی من رو کتک زدی،
‫گوشی خودم توی جیب حوله‌ست. ‫من پیام‌ها رو پاک نکردم.
‫بخونشون تا ببینی بعدش ‫چه حسی بهت دست می‌ده.
‫واقعا اون پیام‌ها رو دادم.
‫- چون می‌ترسیدم. ‫- می‌دونم.
‫چون نمی‌خواستم ازم عصبانی بشه.
‫- درک می‌کنم. ‫- می‌خواستم طبیعی باشه.
‫که باورم بشه این اتفاق عادیه.
‫«حال دادی». ‫دقیقا همین رو گفت.
‫- خودش این رو گفت. ‫- حرفی که زده مهم نیست!
‫جای زخم‌هاش رو دیدم. ‫بدنش رو سوزوندی.
‫بابا مگه از پشت کوه اومدی؟
‫نفهمیدی قضیه چیه؟ ‫خوشش اومد، خوشش میاد.
‫- گفت بهش حال دادم! ‫- نه، ندادی.
‫تو مگه از اون رفیق‌های اسکل باباشی؟
‫- می‌گم خوشش میاد. ‫- نه، خوشش نمیاد.
‫عاشق این کارهاست. ‫خودش می‌خواست.
‫- اصلا خوشش نمیاد. ‫- دوست داره خشن باشه.
‫اصلا دوست نداره، ‫هیچ‌وقت هم نداشته!
‫توی اسکل از کجا می‌دونی؟
‫چون خیر سرم شوهرشم!
‫من...
‫- گندش بزنن، فکر کنم قراره غیب بشم. ‫- نه، الآن نشو.
‫علتش رو نمی‌دونم، ‫ولی فکر کنم این به کارت بیاد.
‫دوستت دارم.
‫تف.
‫نمی‌خواستم جیسون ‫دست و پا بسته و لخت،
‫از حمله آسم بیفته بمیره.
‫راستش دلم می‌خواست. ‫ولی نمی‌خواستم خودم اونجا باشم.
‫از طرفی نمی‌خواستم ‫باهاش تنها باشم.
‫واسه همین زنگ زدم به دوست‌هام.
‫به هر دختری که می‌شناختم ‫زنگ زدم و گفتم بیان پیشم.
‫[سی و دو سالگی هنری]
‫کجا بودی؟
‫[به همراه بیست و چهار سالگی کلر]
‫همیشه واسم سوال بود ‫چرا این خودکاره رو نگه داشتی.
‫خودت دادیش بهم.
‫تو باهاش چی کار کردی؟
‫قانونی وضع کردم:
‫فقط دخترهایی باید می‌اومدن ‫که پسری اذیتشون کرده.
‫وقتی منتظرشون بودم،
‫تمام کارهایی که جیسون...
‫اون شب انجام داد رو...
‫روی خود جیسون نوشتم.
‫[بهم گفت این‌طوری عشقم رو اثبات می‌کنم] ‫[به این روانی اعتماد نکنید]
‫همه‌شون رو دعوت کردم که ‫داستان‌های خودشون رو بنویسن.
‫[بچه پولدار آشغال]
‫مدت زیادی اونجا موندیم.
‫[«نه» یعنی نه]
‫جیسون شد اولین مجسمه من.
‫اون شب متوجه شدم که ‫هنر صرفا چیزی نیست،
‫که روی دیوار آویزونش کنی، ‫یا بذاریش روی ازاره.
‫گاهی اوقات... می‌تونه انتقام باشه.
‫بعدش فقط یک بار هنری رو ‫توی محوطه خونه‌مون دیدم.
‫[چهل و یک سالگی هنری ‫و هجده سالگی کلر]
‫که اونم داستانش مفصله.
‫سلام هنری.
‫دو سال بعد اون ماجرا،
‫بعد اینکه عشق زندگیم رو ‫چهارده سال ملاقات کردم،
‫تازه برای اولین بار دیدمش.
‫وقتی که دیدمش ‫جوان‌تر از همیشه بود.
‫حتی نمی‌دونست من کی هستم،
‫و جذاب‌ترین مردی بود...
‫که به عمرم دیدم.
‫- هنری. ‫- بالأخره قسمتم شد.
‫دلبری که از شیش سالگی ‫منتظرش بودم قسمتم شد.
‫که آدم گاوی هم بود.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.