‫خصوصیت جالب عجین شدن ‫زندگی با سفر در زمان...
‫اینه که آدم مشکلات دیگه‌ای هم داره.
‫کل مشکلات عادی هم ‫تو زندگی آدم دخیل هستن.
‫مثلا....
‫دوستانش رو می‌گم.
‫[بیست و هشت سالگی هنری]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫[بیست و هشت سالگی هنری ‫و سی و سه سالگی گومز]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫- خب، کلر چطوره؟ ‫- خوبه، خوبه. آره.
‫- عین همیشه است. ‫- آها.
‫- شاریز خوبه؟ ‫- آره، خوبه.
‫باید بپرسیم دیگه، نه؟
‫آخه اگه نپرسیم، ‫وقتی برپردیم پیششون،
‫خودشون ازمون می‌پرسن، مگه نه؟
‫شاریز می‌پرسه: «کلر چطوره؟»
‫کلر هم می‌پرسه: «شاریز چطوره؟»
‫ما هم اگه نپرسیم، ‫تو دردسر می‌افتیم، مگه نه؟
‫خب، خودشون که همخونه‌ان.
‫احتمالا از حال و احوال همدیگه خبر دارن.
‫آره. نکته خوبی بود.
‫راستش، می‌شه گفت ‫داشتم شوخی می‌کردم.
‫- درسته. همین‌طوره. ‫- شوخی مشاهداتی بود.
‫فهمیدم! آره.
‫چرا این شکلی نگاهم می‌کنی؟
‫- چه شکلی؟ ‫- چه بدونم. همین شکلی دیگه.
‫چه شکلی؟
‫همیشه غیرعادی نگاهم می‌کنی.
‫- مسافر زمانی دیگه. ‫- خودم می‌دونم.
‫تو اولین اتفاق جالب عمرمی.
‫البته خودم وکیلم.
‫بهم پول می‌دن ‫که از وقوع وقایع جالب...
‫جلوگیری کنم. ‫ولی حال و روزم رو ببین.
‫با یه مسافر زمان رفیق شدم.
‫- ولی واقعا شدی؟ ‫- چی شدم؟
‫من و تو واقعا رفیقیم؟
‫خب، به نقل از خودت که هستیم.
‫به نقل خودم؟ ‫یعنی چی؟
‫خب، خودت رو که نمی‌گم، ‫نسخه آینده‌ات رو می‌گم.
‫- مگه اون چقدر اطلاعات داره؟ ‫- از تو که خیلی بیشتر داره.
‫راستش، آخه به نظرم...
‫وجه اشتراک‌های زیادی نداریم،
‫- متوجه منظورم هستی؟ ‫- اوهوم.
‫آره، البته یه وجه اشتراک تابلو داریم.
‫- وجه اشتراک تابلو؟ ‫- آره.
‫تنها وجه اشتراکمون ‫اینه که جفتمون می‌خوایم با کلر سکس کنیم.
‫نه! نه، نه، این‌طور نـ...
‫- اصلا این‌طور نیست. ‫- آروم باش!
‫- اشکالی نداره. ‫- می‌خوام درک کنی...
‫که اصلا این‌طور نیست.
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره. ‫درک می‌کنم. خب؟
‫البته اگه در این راستا اقدام کنی،
‫خودم دارت می‌زنم؛
‫ولی اگه اقدامی نکنی، ‫حسادت و ناتوانیت رو...
‫محترم می‌شمارم.
‫سلامتی.
‫- باید بگی چرت گفتی. ‫- مشکلی نیست پسر.
‫- باید عذرخواهی کنی. ‫- بابت چی؟
‫من چنین احساسی یا هیچ حس دیگه‌ای...
‫به کلر ندارم.
‫- وای، حتما همین‌طوره. ‫- باید عذرخواهی کنی!
‫بهتره خودت بگیری بشینی...
‫تا کونت به صدا نیفتاده.
‫خیلی‌خب، سعی کردیم با هم مشروب بخوریم، ‫ولی به نتیجه نرسید.
‫بیا ادامه ندیم.
‫ببین.
‫اگه به نظرت همیشه ‫غیرعادی نگاهت می‌کنم،
‫شاید دلیلی داره که خودت خبر نداری.
‫عه، شاید بهتر باشه ‫اول شام مهمونم کنی،
‫بعدش دستت رو ‫روی زانوم بذاری.
‫- من قبلا دیدمت. ‫- خودم می‌دونم. مست بودم.
‫- قبلش هم دیدمت. ‫- قبل از کی من رو دیدی؟
‫- قبل از اون موقع هم دیده بودمت. ‫- عه، پس کی دیده بودی؟
‫- من شناختمت. ‫- کجا دیده بودیم؟
‫هوم، شاید اگه داشتیم ‫مثل آدم مشروب می‌خوردیم،
‫بهت می‌گفتم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[دفتر نقاشی]
‫«همسر مسافر زمان»
‫[ سی و هشت سالگی هنری ‫و شانزده سالگی کلر]
‫می‌شه استراحت کنم؟
‫مگه داری چیکار می‌کنی؟ ‫تو که همون‌جا نشستی.
‫- می‌شه ببینمش؟ ‫- هنوز نمی‌شه.
‫امیدوارم حواست باشه ‫که لباس تنمه.
‫از کجا فهمیدی؟
‫خب، نقاشیت رو از قبل دیدم.
‫تقلب کردی.
‫خب، برهنه کشیدن من ‫هم تقلب محسوب می‌شه.
‫- صدای چی بود؟ ‫- چیزی نبود.
‫احتمالا سنجابی بوده.
‫چرا خیال کردی ‫خودم نمی‌دونم.
‫- دقیقا صدای کی بوده؟ ‫- صدای کسی نبود.
‫یادت باشه که من با خانواده‌ات آشنا شدم.
‫خیلی وقت پیش باهاشون آشنا شدم.
‫واسه چی لبخند می‌زنی؟
‫- خب، لابد بامزه بود دیگه. ‫- کجاش بامزه بود؟
‫خودت بامزه بودی.
‫- من بامزه بودم؟ ‫- آره.
‫خودت بامزه بودی کلر ابشیر. ‫خیلی بامزه‌ای.
‫[بیست سالگی کلر ‫و بیست و هشت سالگی هنری]
‫از والدینت متنفری؟
‫نه، معلومه که نه. ‫واسه چی باید ازشون متنفر باشم؟
‫آخه ظاهرا خیلی دور از خودشون ساکن شدی.
‫به این زودی‌ها می‌رسیم.
‫خونه‌شون دور نیست.
‫راحت بشین. آروم باش. ‫چت شده؟
‫سوار ماشینم.
‫خیلی‌خب، مگه ماشین چشه؟
‫نگران خودم هستم.
‫اگه الان در زمان سفر کنم،
‫هر جا که برم، ‫سرعتم نود و پنج کیلومتر بر ساعته.
‫در اون صورت، جسم له شده‌ام ‫با قیافه متعجبم...
‫تو تاریخ ثبت می‌شه.
‫گوشیت مدام زنگ می‌خوره.
‫- آره. ‫- ولی جواب نمی‌دی.
‫آره، چیزی نیست.
‫مواظب باشی‌ها. ‫ممکنه کم‌کم خیال کنم اون یکی دوست‌دختره.
‫خب، خودشه.
‫- اینگریده؟ ‫- نه‌خیر. گومزه.
‫- گومزه؟ ‫- راستش، کمی کدروت بینمون پیش اومده.
‫خب، صرفا داره سعی می‌کنه ‫باهات رفاقت کنه.
‫خب، باید بس کنه.
‫چه خوشت بیاد، چه نیاد،
‫قراره بهترین دوستت بشه.
‫- کی گفته؟ ‫- نسخه آینده‌ات گفته.
‫بهتره به حرف اون گوش نکنی.
‫همه می‌دونن من دروغگوی بی‌شعوری هستم.
‫خب، نسخه آینده‌ات نیست. ‫نسخه آینده‌ات خیلی خفنه.
‫می‌شه این‌قدر جلوی خودم ‫نگی خودم رو ترجیح می‌دی؟
‫طرف خودته، ولی خیلی خفنه. ‫مگه می‌تونم ترجیحش ندم؟
‫عه، چه عالی. خیلی خوبه.
‫من کلا یه نفر هستم،
‫ولی دوم شدم.
‫یعنی در هیچ زمینه‌ای بهتر نیستم؟
‫موهام چی؟ ‫موهام قشنگ‌تر نیست؟
‫سکست خوبه. ‫از سکس باهات خیلی خوشم میاد.
‫عه، خب، خوبه. ‫ممنون که نظرت رو بیان کردی.
‫خب، اساسا دارم ‫با برادر کودک‌سال عشق زندگیم...
‫بهش خیانت می‌کنم، ‫ولی خوبه.
‫خب، وقتی این‌طوری توصیف می‌کنی، ‫واقعا هم خوب جلوه می‌کنه. مرسی.
‫گومزه؟
‫- آره. ‫- جواب بده.
‫- مجبورم؟ ‫- آره. مودبانه هم صحبت کن.
‫سلام.
‫- سلام همرزم عزیزم. ‫- سلام همرزم خان.
‫خب، با کلر زدین به دل جاده؟
‫همه‌چی خوب پیش می‌ره؟
‫- آره، چرا که نه؟ ‫- سفر در زمان مشکلی ایجاد نکرد؟
‫خب، یهو رفتم دالاس ‫تو سال شصت و سه...
‫و به کاروان سواره‌ای شلیک کردم.
‫امیدوارم اتفاق مهمی رو ‫تغییر نداده باشم.
‫- شوخی می‌کنه دیگه، نه؟ ‫- آره، شوخی می‌کنم.
‫باید به شوخ‌طبعیت عادت کنم.
‫خب، اون‌جوری تا حدی ‫در وقتمون صرفه‌جویی می‌شه.
‫- ببین، دیروز... ‫- ولش کن بابا.
‫شرمنده که از دستت عصبانی شدم.
‫اشکالی نداره. ‫جفتمون زیاده‌روی کرده بودیم.
‫من با کمال میل فراموشش می‌کنم.
‫- من هم همین‌طور. ‫- خوبه.
‫راستی، اِم...
‫اِم، یادته گفته بودم ‫چند وقت پیش دیده بودمت...
‫و اولین باری که دیدمت، شناخته بودمت؟
‫- اوهوم. ‫- اِم...
‫اشکالی نداره راجع بهش ‫صحبت کنیم؟
‫- نه، معلومه که نداره. ‫- یعنی...
‫موجب وقوع علیت نمی‌شه؟
‫جانم؟ ‫بریم.
‫خب، اگه بهت بگم، ‫رو علیتش...
‫- تأثیری نمی‌ذاره؟ ‫- علیت زمان رو می‌گی؟
‫اصلا...
‫اصلا خودت می‌فهمی ‫چی داری می‌گی...
‫یا صرفا هرچی به ذهنت برسه، بیان می‌کنی؟
‫می‌دونی چیه هنری؟
‫گور بابات پسر!
‫نه، نه، نه، وایستا، وایستا. ‫شوخی کردم پسر. شـ...
‫باز هم شوخی کردم.
‫ما که از همدیگه خوشمون نمیاد.
‫اگه از همدیگه خوشمون نیاد،
‫چطوری قراره بهترین دوستم بشه؟
‫ازش خوشم نمیاد.
‫ولی قراره بهترین دوستت بشه.
‫چطوری؟ آخه چطور ممکنه؟
‫خب، رسیدیم. ‫خونه مادریم اینجاست.
‫- خونه بچگی‌هام اینجاست. ‫- خیلی‌خب.
‫بزرگه. به نظرم بزرگه.
‫عجیبه که فرض کنم ‫تا حالا ندیدیش.
‫این خونه مال یه خانواده است؟
‫این همه جا رو می‌خواین چیکار؟
‫مشکلاتمون رو توش جا می‌دیم دیگه.
‫مشکل بازگشت به محل زندگی کودکی...
‫اینه که تقریبا هیچی عین سابق نیست.
‫آدم به خودش می‌گه ‫همه‌چی عین سابقه،
‫ولی بعدش یکی دیگه ‫متوجه تفاوت‌هاش می‌شه.
‫ایشون مارکه. قول بده ازش بی‌شعورتر نباشی.
‫خب، من که سر بی‌شعوری ‫با بقیه رقابت نمی‌کنم.
‫قول می‌دی؟
‫- قول می‌دم. ‫- ممنون.
‫- سلام عزیز دلم. ‫- بالاخره اومد.
‫خب، پس ایشون مرد مذکوره، ها؟
‫مامان، بابا، مارک، ‫ایشون هنری دی‌تامبل هستن.
‫خوش‌وقتم.
‫- فیلیپ صدام کن. ‫- آها! من هم لوسیل هستم.
‫- بفرما، به خونه‌مون خوش اومدی. ‫- سلام لوسیل.
‫عذر می‌خوام، مامان خطابش کردی؟ ‫چطور ممکنه؟
‫مگه می‌شه ایشون مامانت باشه؟ ‫مگه یازده سالگی زاییدینش؟
‫وای! مسخره‌بازی درنیار.
‫خب، پس جناب‌عالی مرد خوش‌شانسی هستی ‫که اخیرا خواهر کوچکم رو...
‫- بی‌حرمت می‌کنی، مگه نه؟ ‫- آره، خب، راستش...
‫یکی از خواهرهات رو بی‌حرمت می‌کنم.
‫- اِم. این رو واسه شما آوردم. ‫- ممنون.
‫- مرسی. ‫- مرسی.
‫- بفرما. بفرما تو. ‫- آره، آره، بریم.
‫خب، کلر بهمون گفته ‫تو کتابخونه نیوبری کار می‌کنی.
‫آره، درسته، تو نیوبری کار می‌کنم.
‫- کتابدار هستی. ‫- آره. کتابدار بخش مجموعه اختصاصیش هستم.
‫آها.
‫خب، برنامه درازمدتت از چه قراره؟
‫- فیلیپ. ‫- چیه؟
‫راستش، برنامه‌ام تقریبا همینه.
‫کتاب که همیشه هست.
‫خیلی‌خب.
‫تا حالا اومدین نیوبری؟
‫گاهی اوقات از اونجا موکل داریم.
‫موکلین شرکت حقوقیم رو می‌گم.
‫آها، درسته، آره، کلر گفته بود ‫وکیل هستین. ایول.
‫آره، وکیل گناهان خودم هستم.
‫دوست من هم وکیله. یعنی...
‫الان دیگه دو وکیل آشنا دارم.
‫- سه‌تا می‌شه. من هم وکیل هستم. ‫- هنوز وکیل نشدی.
‫اساسا وکیل محسوب می‌شم.
‫خب، تو خانواده‌تون دو وکیل دارین، ها؟
‫هوم. آره. خیلی بهشون افتخار می‌کنیم.
‫خب، حتما اگه یکیتون قانون‌شکنی کرد، ‫به کارتون میاد دیگه؟
‫گـ... گمون نکنم چنین کاری کنیم.
‫نه که اصلا بخواین قانون‌شکنی کنین. ‫صرفا منظورم...
‫این بود که خیالتون راحته.
‫اِم...
‫اگه یهو خواستین از خود بیخود بشین،
‫خیالتون راحته.
‫- اسم دوستت چیه؟ ‫- کدوم دوستم؟
‫- دوست وکیلت رو می‌گم. ‫- آها، آره، اسمش گومزه.
‫جف گومز رو می‌گی؟ ‫نه بابا، اون که الان ساکن کنتاکیه.
‫اسم... اسم کاملش چیه؟ ‫شاید بشناسمش.
‫خیلی از وکلای جوان رو می‌شناسم.
‫اِم... همون گومزه دیگه. ‫گومز صداش می‌کنیم.
‫- سلام. ‫- گومیلینسکیه.
‫خوش‌وقتم خانم گومیلینسکی.
‫نه! نه، منظـ... نه، ‫گومز مخفف گومیلینسکیه.
‫می‌شه گفت لقبشه. ‫اسمش یان گومیلینسکیه.
‫- درسته. ‫- خودمون گومز صداش می‌کنیم.
‫- آره، یادم رفته بود. ‫- آها.
‫اسمش رو یادت رفته بود؟
‫آره، بالاخره آدم گاهی اوقات ‫اسم دوستانش رو...
‫از یاد می‌بره دیگه.
‫خب، تو اینجا می‌خوابی. ‫اتاق آبی رو بهت دادن.
‫اِم، مستراح اون پشته.
‫- می‌رم برات حوله بیارم. ‫- اینجا که اصلا آبی نیست.
‫قبلا آبی بود. ‫اسمش روش مونده.
‫- اتاق خودت کجاست؟ ‫- چطور مگه؟
‫آها، صرفا می‌خوام ببینمش.
‫ضمنا، می‌خوام مسیرش رو یاد بگیرم ‫که بتونم تو تاریکی تا اونجا بیام.
‫بیا.
‫ظاهرا اتاق‌هامون خیلی با هم فاصله دارن.
‫نمی‌دونم والدینم با خودشون ‫چه فکری کرده بودن.
‫وای.
‫عه.
‫- اونجا همون چمنزاره است؟ ‫- آره.
‫اون طرفش هم جنگله، ‫تو خود جنگل هم...
‫محوطه بازیه که قراره اونجا آشنا بشیم.
‫وای.
‫ای خدا، خیلی عجیبه ‫که خودت اطلاعی نداری.
‫- خیال نمی‌کردم این‌قدر کوچک باشه. ‫- چی رو می‌گی؟
‫چمنزاره رو می‌گم. ‫خیال می‌کردم وسیع‌تر باشه.
‫اِم، به نظر من که وسیع بود.
‫ولی گمون کنم همه‌چی ‫تو بچگی بزرگ‌تر جلوه می‌کنه دیگه.
‫بزرگ‌تر و مهم‌تر جلوه می‌کنه.
‫اِم، ولی تو از بچگی...
‫می‌ری اونجا، مگه نه؟
‫آره، ولی الان که از دید تو ‫بهش نگاه کردم، متوجه شدم.
‫می‌شه بریم محوطه باز ‫وسط جنگل رو ببینیم؟
‫شاید رفتیم، آره، ‫بعد از ناهار می‌ریم.
‫شاید رفتیم؟
‫- اِم، حس می‌کنم مشکلی پیش اومده. ‫- نه.
‫چیه؟
‫آخه...
‫آخه چی؟
‫محوطه باز وسط جنگله دیگه.
‫آره.
‫اونجا محل مخصوص ملاقاتمون بود.
‫یعنی محل مخصوص ‫ملاقات خودمون بود دیگه.
‫- خب، آره. ‫- یعنی من همون آدمم دیگه.
‫کلر، من همون آدمی‌ام ‫که اونجا باهاش آشنا شدی.
‫- آره، خودم می‌دونم. ‫- منم دیگه کلر.
‫من هنری‌ام. همون هنری‌ام.
‫یه روزی می‌شی.
‫خوشت نمیاد اینجا باشم، مگه نه؟
‫حس می‌کنی اون یکی نسخه‌ام ‫به اینجا تعلق داره.
‫- حرفت مسخره است. ‫- آره، همین‌طوره. ولی درست گفتم؟
‫راستش، امکانش هست سعی کنی ‫باهام مهربون باشی‌ها.
‫ممکنه عادتمون بشه ‫و کلا با هم مهربون باشیم.
‫- برنده شدم. ‫- چی؟ باز هم شکستم دادی.
‫- دارم ماهر می‌شم. ‫- نه‌خیر، نمی‌شی.
‫من که مهربونم.
‫آره، ولی انگار دائما بابت تفاوت من ‫با اون، ناامید جلوه می‌کنی.
‫خب، خودت هم دائما ‫تفاوت‌هاتون رو بروز می‌دی.
‫ظاهرا قراره اون شکلی بشم.
‫تا حالا به ذهنت خطور نکرده ‫که حتما عاشق شدن...
‫به روند طبیعی، ‫چقدر شگفت‌انگیزه؟
‫شاید بگی احساساتی‌ام، ولی..
‫به نظرم فعلا مزایای شگفت‌انگیزی داره.
‫- مواظب باش. ‫- ببخشید.
‫- وسایلم رو پرت نکن. ‫- تخته نرد، شطرنج و چکرز آهنربایی.
‫واقعا این‌قدر چکرز دوست داری؟
‫آره، قبلا چکرز بازی می‌کردم. ‫با خودش با همین بازی می‌کردم.
‫منظورم با خودته.
‫می‌شه گفت قدیمی شده.
‫قدیمی شده، ‫ولی خیلی برام عزیزه.
‫چیزهای قدیمی عزیز نیستن کلر.
‫هر چیز جدیدی ‫که به قدر کافی...
‫براش تعلل کنی، قدیمی می‌شه.
‫- راحت باش، برام سخنرانی کن! ‫- باشه، چرا که نه؟
‫سخنرانی که خوبه.
‫آخه درک نمی‌کنی، مگه نه؟
‫شمایی که مسافر زمان نیستین، ‫اصلا درک نمی‌کنین.
‫جوری وسایل قدیمیتون رو ‫نگه می‌دارین...
‫که انگار گذشته الان هم مهمه.
‫در حالی که زمانی ‫جز زمان حال وجود نداره،
‫نگران آینده‌این؛ ‫ولی آینده که هنوز از راه نرسیده.
‫همیشه فقط زمان حال...
‫در اختیارمونه.
‫گذشته وقایعی محسوب می‌شه ‫که به مرگ آدم ختم نشدن،
‫آینده قطعا به مرگ آدم ختم می‌شه،
‫ولی فقط همین وقایع وسطش مهمه.
‫تو مهمی.
‫خودم و خودت،
‫همین الان مهمیم.
‫خودم و خودت...
‫همین الان مهمیم.
‫چرا همیشه موقع ‫سکس با تو...
‫حی می‌کنم ‫قراره برم جهنم؟
‫نمی‌دونم،
‫ولی به عمرم تعریفی ‫بهتر از این نشنیده بودم.
‫در رو قفل کن.
‫کلر خانم! ‫ولش کن.
‫پنج دقیقه دیگه ناهار می‌خوریم.
‫خیلی‌خب، بریم ناهار.
‫باید بریم سر میز.
‫اِم... شرمنده، من دیگه شروع کردم. ‫کار از کار گذشته.
‫نه بابا، بیا ببینم. ‫باید برگردی اتاق خودت.
‫آبی به دست و صورتت بزن.
‫آبی به دست و صورتم بزنم.
‫این روزها این شکلی می‌گن؟
‫کلر؟
‫- وای خدایا! اینجایی! ‫- اِم. سلام.
‫دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫وای! اینجا رو باش! چه هیکلی!
‫- اِم، شما کی باشین؟ ‫- من کی باشم؟
‫وای هنری، ‫من عشق زندگیتم؛
‫قراره با من ازدواج کنی.
‫وای خدا، ببخشید! ‫مدام یادم می‌ره...
‫که تو هنوز اون وقایع رو ‫تجربه نکردی.
‫حتما سفر در زمان خیلی گیج‌کننده است! ‫منم، آلیشیا.
‫- آلیشیایی؟ خواهرشی؟ ‫- درسته هنری عزیزم.
‫خواهر کلر هستم. درسته...
‫سر جناب‌عالی خیلی تو این خونه شلوغ بوده.
‫برات حوله آوردم. ‫آبی‌رنگ هستن.
‫حالا چیز آبی‌رنگی تو اتاقت هست. ‫راضی شدی؟
‫- من کاری نکردم... ‫- عه، پس آشنا شدین؟
‫اِم، آره. ‫ولی...
‫داری سر به سر هنری می‌ذاری آلیشیا؟
‫زیاد فرصت نداشتم.
‫خواهش می‌کنم سر به سر ‫دوست‌پسرم نذار.
‫باهاش سکس هم نکن.
‫خیلی‌خب، هر چی تو بگی آبجی.
‫اِم، می‌شه یکیتون ‫شرایط رو توضیح بده.
‫ایشون خواهر کوچکم، آلیشیاست.
‫- متوجه شدم. ‫- آها، می‌دونه مسافر زمانی...
‫و متأسفانه خوشش میاد ‫ملت رو تحریک کنه.
‫- نه بابا؟ ‫- آره، عذر می‌خوام،
‫ولی واقعا قیافه‌ات ‫خیلی خفن شده بود.
‫اوهوم. اِم، عذر می‌خوام، وایستین ببینم. ‫از کجا خبر داره مسافر زمانم؟
‫- خودم بهش گفتم دیگه. ‫- چی؟ واسه چی؟
‫- چند باری دیده بودمت. ‫- آره.
‫گاهی اوقات که زمستون بود، ‫مجبور می‌شدم بیارمت تو خونه.
‫البته طبقه پایین قایمت می‌کردم،
‫ولی آلیشیا همه‌اش می‌گفت ‫مردان برهنه‌ای تو زیرزمینمون هستن.
‫خلاصه مجبور شدم ‫براش توضیح بدم که دهنش رو ببنده.
‫چی؟ بهش گفتی من مسافر زمانم...
‫- و تو هم باور کردی؟ ‫- در غیر اون صورت،
‫خیال می‌کردم خواهرم ‫زیر خونه‌مون...
‫مردان برهنه قاچاق می‌کنه.
‫سفر در زمان در مقایسه با اون فرضم ‫این‌قدر ناامیدکننده بود...
‫که با خودم گفتم ‫حتما راست می‌گه دیگه.
‫واقعا عین نقاشی هنری می‌مونی.
‫- نقاشی هنری؟ ‫- ولی موهات فرق می‌کنه.
‫الان مدل موت قشنگ‌تره. ‫بهتره مدلش رو عوض نکنی.
‫- اِم، کدوم نقاشی رو می‌گی؟ ‫- نقاشیه رو ندیدی؟
‫وای، باید نقاشیه رو نشونش بدی.
‫- هنوز شیکاگوئه؟ ‫- نه، راستش همین‌جاست.
‫نمی‌خوام تو خونه خودم پیداش کنه.
‫- چرا نکنه؟ خیلی خوشش میاد. ‫- همین دیگه.
‫بیا، باید بریم سر میز.
‫- تو هم آبی به دست و صورتت بزن. ‫- اِم، نقاشی من رو کشیدی؟
‫- باید خودت ببینیش! ‫- بیا دیگه.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫این‌جوری نترسونش.
‫وظیفه‌ام ترسوندن ‫دوست‌پسرهاته دیگه.
‫وظیفه الهی خواهر کوچکت همینه.
‫- خیلی جیگره. ‫- خودم می‌دونم جیگره.
‫- تو که جیگر صداش نمی‌کردی. ‫- چون عاشقش بودم و...
‫- به اینش دقت نکرده بودم. ‫- واسه حرفت دلیل داری؟
‫چون ظاهرا که همه‌جاش رو ‫خوب دیده بودی.
‫تف!
‫بی‌شعور!
‫احیانا لخت افتادم روی شما؟
‫ای بابا.
‫اون زمان بچه بودم. ‫الآنم خودش بچه‌ست.
‫بچه که نیست کلر.
‫من عاشق نسخه بالغش شدم.
‫الآن که پیداش شده ‫زیادی جوانه.
‫- جوان و جیگره. ‫- اینش مهم نیست.
‫- تف. ‫- چی شد؟
‫شیر آبه.
‫تخم سگ!
‫ای کله پدرت.
‫فکر کنم تو ماشین حالت تهوع گرفته.
‫- همین. ‫- آخی، طفلکی.
‫حالا می‌شه دیرتر ناهار خورد.
‫با نل صحبت کن. ‫یه ساعت ناهار رو بندازیم عقب.
‫- یه ساعته خوب می‌شه؟ ‫- آره.
‫آره بابا، مطمئنم خوب می‌شه.
‫کاش زودتر خوب بشه.
‫می‌شه، حتما می‌شه. ‫چیزیش نیست.
‫خوبی عزیزدلم؟
‫آره.
‫از کی تا حالا...
‫از اول شومینه کاذب داشتیم؟
‫آره، کاش واقعیش رو گرفته بودیم.
‫از روزی که خونه رو خریدیم ‫سرش بحث داشتیم،
‫مگه نه لوسیل؟
‫همیشه فکر می‌کردم واقعیه.
‫سلام.
‫♪ می‌خوام دعوا راه بندازم ♪
‫بریم تو کارش، آهای تو!
‫همونی که دور گردنت یه چیز سبزه.
‫آره با خودت بودم.
‫دوربینی که بالای اون ساختمونه،
‫چند نفرتون رو گرفته،
‫ولی اونی که بالای اون ستون بزرگه‌ست،
‫اصلا دید خوبی بهتون نداره.
‫الآنم دقیقا قیافه‌ات رو گرفت. ‫دمت گرم.
‫آفرین. باقی شما هم...
‫توی دردسر نیستین.
‫چطوری همرزم؟
‫به آینده خوش اومدی. ‫اومدی سال 2022.
‫خواهشا به خط موم اشاره نکن.
‫طاقت بیار. ‫درستش می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، محض اطلاعتون بگم:
‫فیلم‌های این دوتا دوربین،
‫مستقیم به هاردهایی آپلود می‌شن،
‫که شما عمرا بهش دسترسی پیدا کنین.
‫از طرف دیگه شرکای حقوقی من،
‫درخواست کرده بودن که ‫فیلم‌های امشب رو ببینن.
‫منم یه‌جورایی...
‫حدس می‌زدم که امشب اتفاقی بیفته.
‫حالا توصیه‌ام به شما اینه؛
‫بهتره بگم توصیه حقوقیم اینه:
‫گم‌شین برین خونه.
‫- سلام نل. ‫- عه، چطوری کلر؟
‫- می‌شه ناهار رو یک ساعت عقب بندازیم؟ ‫- چشم، هرچی شما بگی.
‫ناراحت نمی‌شی؟
‫ناراحت بشم؟ ‫نه خیر، اصلا هم نمی‌شم.
‫اصلا غصه منو نخور.
‫نظرت درموردش چیه؟
‫درمورد کی عسلم؟ ‫دوست‌پسر جوانت؟
‫آره.
‫خوش‌قیافه که هست.
‫ببین منو، طرف پولداره؟
‫پتانسیلش رو داره.
‫همه‌شون کلی پتانسیل دارن. ‫همه‌شون دارن.
‫نظر من اینه که حتما ‫مجبورش کن پولدار بشه.
‫وگرنه باقی عمرت رو کنار...
‫سینک ظرفشویی می‌گذرونی.
‫راستی اون دوست خیالیم رو یادته؟
‫همونی که گفته بودم ‫توی جنگل پیداش کردم.
‫تو بودی؟ مگه آلیشیا نگفته بود؟
‫نه، من گفته بودم.
‫شما هم که انقدر شلوغ بودین،
‫انقدر ور ور می‌کردین که ‫گمونم قاطی کردم.
‫به هنری گفته بودم که ‫تمام رازهام رو به تو می‌گفتم.
‫پس خیلی عاقل بودی،
‫هرچند حافظه‌ام دیگه یاری نمی‌کنه.
‫چایی می‌خوری واست بریزم؟
‫- نه، مرسی. ‫- قهوه چی؟
‫نه، واقعا نمی‌خوام.
‫حتما که نباید واسم ‫چیزی درست کنی.
‫اذیت که نمی‌شم عزیزدلم. ‫کارم همینه.
‫بدجوری له و لورده شدی،
‫ولی توی هوای تاریک ‫کسی متوجه می‌شه.
‫آره.
‫وقتی سفر در زمان می‌کنم ‫حتی بدتر هم می‌شه.
‫می‌دونم همرزم.
‫چرا هی می‌گی «همرزم»؟
‫رگه لهستانی دارم دیگه. ‫خانواده‌ام لهستانی هستن.
‫لهستان هم زمانی کمونیستی بوده،
‫واسه همین همدیگه رو ‫همرزم صدا می‌زدن.
‫حالا چرا ما صدا بزنیم؟
‫راستش تا الآن چنین ‫سوالی ازم نپرسیده بودی.
‫چون من از 2008 اومدم. ‫تازه باهات آشنا شدم.
‫سال 2008؟ هی یادم می‌ره. ‫هنوز ازم خوشت نمیاد؟
‫مگه قراره خوشم بیاد؟
‫باز خوبه نقطه اشتراکی داریم.
‫جدی؟ چه اشتراکی؟
‫جفتمون عاشق یک زن هستیم.
‫خبر داری خیلی تابلویی دیگه؟
‫همرزم‌خان.
‫از صد فرسخی تابلویی. ‫کلر فهمیده، منم فهمیدم.
‫لابد شاریز هم بو برده.
‫شاریز می‌دونه؟
‫بله.
‫جوابت بله‌ست.
‫متأسفانه جنابعالی ازم خوشت میاد.
‫حالا اوضاع احوالم توی...
‫- این سالی که اومدم چطوره؟ ‫- هنوز زنده‌ای.
‫آها...
‫گفتم لابد با شرایطی که دارم...
‫زیاد قرار نیست زنده بمونم.
‫نمی‌فهمم توی پیری ‫چطوری دوام آوردم.
‫آره، ولی سال 2022 هنوز زنده‌ای.
‫جدا؟ منتظری بمیرم که ‫بیای جام رو بگیری؟
‫از خداته شرّم کنده بشه؟
‫راستش با اینکه شرّت کنده بشه ‫مشکلی دارم که...
‫یه مقدار پیچیده و خسته کننده‌ست.
‫مشکلت چیه؟
‫چون خیلی ناراحت می‌شم.
‫ما رفقای صمیمی هستیم هنری. ‫کم‌کم باهاش کنار میای.
‫لابد خیال کردی دلیل دیگه‌ای داره...
‫که اومدم بین یه مشت ‫روانی موتورسوار...
‫هزارتا دروغ تحویلشون دادم،
‫که جون جنابعالی رو نجات بدم؟
‫مگه دروغ گفتی دوربین دارین؟
‫معلومه که دوربین نداریم.
‫دهنتو.
‫چته؟
‫دمت گرم.
‫- باهات حال می‌کنم. ‫- می‌دونم.
‫چطوری با کسی حال می‌کنم ‫که به زن آینده‌ام چشم داره؟
‫هوم، چون با گذر زمان ‫شرایط تغییر می‌کنه.
‫مثلا توی این دوران دیگه ‫به زن فعلیت چشم دارم.
‫ولی می‌دونی چی با گذر زمان عوض نمی‌شه؟
‫چی؟
‫اینکه می‌دونم شانسی ندارم.
‫قبل اینکه خودت رو بشناسم،
‫یا اصلا بدونم شخص واقعی هستی،
‫می‌دونستم عاشق توئه.
‫این بخشش رو به کل نفهمیدم.
‫- نقاشیه رو دیده بودم. ‫- کدوم نقاشی؟
‫نقاشی‌ای که کلر از تو کشیده بود.
‫یعنی از یه نقاشی فهمیدی عاشقمه؟
‫مگه خودت ندیدیش؟
‫ندیدی چه نقاشی‌ای ازت کشیده؟
‫گفتم لابد عاشق این یاروئه.
‫قهوه‌ات رو بذار رو میز.
‫بیست و یکم سپتامبر سال 2022 ‫توی براکنر.
‫ساعت هفت و سی و دو دقیقه ‫تا هشت و پنج دقیقه.
‫رسیدی خونه حتما یادداشت کن.
‫کلر؟
‫گمونم صدای هنری بود. ‫فکر کنم برگشته.
‫[بیست و یکم سپتامبر سال 2022 ‫بین ساعات هفت و سی و دو، تا هشت و پنج]
‫[به گومز بگو اونجا باشه.]
‫هنری؟
‫هنری برگشتی؟
‫آره، آره برگشتم.
‫حالم خوبه.
‫کجا رفته بودی؟
‫با گومز رفته بودیم بار.
‫حالا مهم نیست.
‫قرار ناهار چی شد؟
‫دیگه وقتش شده.
‫بهشون بگم مریضی؟
‫نه، نمی‌خواد. الآن میام. ‫تو برو...
‫یه‌کم معطل کن، باشه؟
‫باشه.
‫می‌شه این بار بهم سخت نگیری؟
‫پس خودتم بهم سخت نگیر.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫سعی می‌کنم.
‫حتما بکن.
‫تو هم بکن.
‫گندش بزنن.
‫تف.
‫چه بوی خوبی داره، مگه نه؟
‫شما هم از بوی سوپ خوشتون میاد؟
‫می‌تونیم شروع کنیم، ‫هنری هم زود میاد.
‫کم‌کم دارم استنشاقش می‌کنم.
‫مدام داره بدتر و بدتر می‌شه.
‫هنری مهمون ماست عزیزدلم. ‫اشکال نداره منتظرش بمونیم.
‫می‌خوای برم دنبالش؟
‫شاید یه چیز سنگین ‫افتاده روش و گیر کرده.
‫مارک، بسه دیگه.
‫دیگه باید راستش رو بهتون بگم، خب؟
‫بپا جلو فامیل سوتی ندی.
‫بسه مارک.
‫من و هنری یه‌جورایی دعوامون شد.
‫نه که دعوای واقعی بکنیم، ‫می‌دونین دیگه...
‫دعواهای اول رابطه.
‫آره، دقیقا. اوایلشه دیگه.
‫- آره. ‫- متوجه‌ام...
‫الآنه که بیاد سر میز و...
‫فقط ازتون می‌خوام ‫خوش‌برخورد باشین.
‫- یعنی... ازش بازجویی نکنین. ‫- اصلا نمی‌کنیم.
‫- منظورم تو بودی بابا. ‫- من؟
‫نه، معلومه که خوش‌برخوردیم.
‫از خدامونه باهاش آشنا بشیم.
‫تو بودی که باهاش دعوا راه انداختی.
‫حالا دقیقا که دعوا نبود.
‫صرفا...
‫حرفی که زد یه مقدار ناراحتم کرد.
‫می‌شه گفت منم...
‫یه‌مقدار...
‫چطوری بگم؛ پیش‌داوری کردم.
‫ببخشید! از همگی عذر می‌خوام.
‫کاش بدون من شروع می‌کردین.
‫وای، عجب بوی خوبی می‌ده.
‫نه. عه... نه.
‫به خاطر صورتمه؟
‫لابد خودتون بهتر می‌دونین،
‫مخالفت کردن با کلر ‫چه عواقبی داره دیگه؟
‫من نزدمش. ‫من کی زدمت؟
‫نه، نه، مسلما منو نزده.
‫نه، زخم صورتش به‌خاطر...
‫زد و خورده؟
‫- توی حموم زمین خوردم. ‫- توی حموم زمین خورد.
‫آره، خیلی بد افتادم. ‫حسابی زخمی شدم.
‫آره، خیلی بد بود. ‫خیلی بد زمین خورد.
‫آخه چرا بهمون نگفتی؟
‫- یادم رفت؟ ‫- یادت رفت؟
‫آره خب، یادش رفت. ‫چون دعوا کردن دیگه.
‫دعوا که نکردیم، ‫اصلا دعوایی نبود.
‫ما کلا دعوایی نیستیم، مگه نه کلر؟
‫داشتیم دعوا می‌کردیم دیگه.
‫- داشتم واسشون می‌گفتم. ‫- خب؟
‫اوهوم، من پیش‌داوری کرده بودم.
‫یادته چقدر پیش‌داوری کردم؟
‫آره، نبودی کلر داشت تعریف می‌کرد.
‫آره، داشتم می‌گفتم که...
‫انقدر حالم بد بود،
‫که یادم رفت بگم زمین خورده.
‫دقیقا، همینه.
‫البته دعوای واقعی که نبود، صرفا...
‫خب هنری، خانواده‌ات چی کاره‌ان؟
‫راستش کلر چیزی ازشون نگفته.
‫لابد بازم یادش رفته.
‫خب، پدرم ویولن‌زن...
‫ارکسترای شیکاگوئه.
‫ای وای من! چقدر خوب. ‫جدی؟
‫ما هم رفته بودیم ارکسترای شیکاگو.
‫- خیلی هم رفتیم. ‫- آره، پس حتما...
‫پدرت رو اونجا دیدیم.
‫آره، گمونم حتما دیدین.
‫واقعا خیلی جالب شد.
‫ایشون ویولن‌زن اصلیه؟
‫- نه، یکی از ویولن‌زن‌هاست. ‫- مادرت چی کاره‌ست؟
‫مادرم وقتی بچه بودم از دنیا رفت.
‫- ای وای، تسلیت می‌گم. ‫- آره، ایشون خواننده بودن.
‫همکار پدرم بودن.
‫مادرش همون آنت لین رابینسون بود.
‫شوخی نکن! جدا؟
‫- جدا؟ ‫- آره، واقعا کارش درست بود.
‫کارش خارق‌العاده بود.
‫راستش چندتا از اجراهاش رو داریم.
‫شناختی کی بود دیگه، مگه نه فیلیپ؟
‫آره بابا، فوق‌العاده هنرمند بود.
‫فوق‌العاده خانم بود.
‫چون مامانم بود ‫از این دید ندیده بودمش.
‫ولی این سوپ عجیب چیزیه.
‫بوی خیلی خوبی داره. ‫ببخشید بابت خنگی من...
‫- مجبور شدین دیر میل کنین. ‫- راستش آلیشیا نوازنده ویولن‌سله.
‫- من آرایشگرم. ‫- بلده ویولن‌سل بزنه.
‫از بچگی عاشقش بود.
‫نه، من آرایشگرم. ‫از آرایشگری خوشم میاد.
‫ببخشیدها، ولی یه سوالی داشتم.
‫شما دیر اومدین سر میز ‫چون زمین خورده بودین...
‫از این بحث رد شدیم مارک.
‫پس کی دعوا کردین؟
‫مگه مهمه؟
‫آخه گفتی به خاطر دعواتون...
‫یادت رفت بگی هنری زخمی شده، ‫پس لابد بعد زمین خوردنش بوده.
‫ولی درک نمی‌کنم چطوری ‫توی اون شرایط دعوا کردین.
‫ما که دادگاهی نشدیم مارک. ‫نکنه شدیم و خبر نداریم؟
‫من کسی رو دادگاهی نکردم.
‫فقط نمی‌فهمم کی دعواتون شد.
‫گفتم که دعوایی نداشتیم.
‫من پیش‌داوری کردم، همین و بس.
‫یه‌خرده نکته‌سنج شدم. ‫دیگه هم بسه.
‫بابای هنری می‌تونه بهت یاد بده.
‫- روم سیاه. ‫- ویولن‌زنه دیگه.
‫می‌تونه بهت یاد بده، مگه نه؟
‫آرایشگری یاد بده؟ ‫مگه بلده؟
‫می‌تونه توی مسیر اصلیت ‫کمکت کنه آلیشیا.
‫همین الآنشم توی مسیر اصلیمم. ‫شغلم چیزیه که توش واردم.
‫چه اصراریه وقتی بلد نیستم ‫ویولن‌سل بزنم؟
‫چون من مادرم و حق دارم ‫به دخترهام افتخار کنم.
‫دخترهای نوازنده و هنرمندم.
‫من هنرجوام مامان.
‫این افتخار کردن نیست، ‫ناامید شدنه.
‫وقتی بدونی یکی توانایی‌هاش بیشتره،
‫- به معنی ناامیدی نیست. ‫- معلومه که هست.
‫داره ازت خون میاد.
‫عه.
‫معذرت می‌خوام، ببخشید.
‫فکر کردم همه‌اش رو تمیز کردم.
‫خودم رو زخمی کردم.
‫نگران نباشین، دیگه تمیزش کردم.
‫شدم عین قبل.
‫عجب.
‫اجازه بدین توضیح بدم.
‫تو افتاده بودی کف زمین حموم،
‫لخت بودی و ازت خون می‌رفت،
‫که کلر توی همین شرایط،
‫ناگهان نکته‌سنج می‌شه.
‫بعد همون‌جوری ولت می‌کنه و می‌ره،
‫کل اون حادثه رو فراموش می‌کنه، ‫ولی با این حال...
‫به‌طور مبهم یادش می‌مونه ‫که یه‌مقدار پیش‌داوری کرده.
‫- کم و بیش. ‫- خفه شو.
‫- جدی می‌گم. دهن گشادت رو ببند. ‫- اوهوم.
‫بگم از چی سیر شدم؟
‫از همه‌چی! ‫مامان، دخترت آرایشگره...
‫خیلی هم از این بابت خوشحاله،
‫هیچ اشکالی هم نداره که باشه.
‫اون‌یکی دخترت هنرجوئه،
‫که یعنی بهتره تمرین دزدی کنه،
‫چون ببخشید که قراره ‫با یه کتابدار ازدواج کنه.
‫و پسر یکی یدونه‌ات...
‫که از قضا یه‌پا تخم‌سگ بی‌شعوره،
‫برخلاف ظاهر غلط اندازش ‫که عین عقب افتاده‌هاست،
‫موفق شد وکیل بشه.
‫یاد بگیرین با این مسائل کنار بیایین.
‫ممنون بابت سوپ خوشمزه‌تون.
‫با اجازه.
‫گفت می‌خوان ازدواج کنن؟
‫کلر؟
‫اینجایی کلر؟
‫- هنری. ‫- سلام.
‫چیزی نیست، در اتاقش قلق داره.
‫تف.
‫داره کجا می‌ره؟
‫[بیست و هشت و ‫سی و هشت سالگی هنری]
‫می‌ره دنبال من.
‫آدم وقتی جوانه...
‫فقط چیزی رو می‌بینه که دلش می‌خواد.
‫هیچ‌چیزی مانع ‫رویای کودکانه‌اش نمی‌شه.
‫ولی وقتی بزرگ می‌شه، ‫دید واضح‌تری پیدا می‌کنه و...
‫بخش کمتری از رویاش رو می‌بینه.
‫واقعا منظوری ندارن. ‫مامان و بابام رو می‌گم. حتی مارک.
‫بهرحال، آدمن دیگه.
‫طول می‌کشه آدم متوجه بشه، نه؟
‫که مامان و باباش هم آدمن.
‫وقتی بی‌قراری می‌کرد ‫این نقاشی رو با خودش می‌برد شیکاگو.
‫اگه بهم می‌گفتی...
‫روی کبودی‌هات کرم لکه‌بر می‌زدم.
‫می‌شه کمکم کنی؟
‫توی چی کمکت کنم؟
‫کلر؟
‫ظاهرا این حیاط واست ‫هیچ معنی خاصی نداره.
‫حتی با دیدنش حس ‫آشناپنداری هم نمی‌گیری؟
‫می‌خواستم واسه دفعه اولی که...
‫قرار بود بیارمت اینجا ‫مهمونی راه بندازم، ببخشید که نشد.
‫دیگه مهم نیست.
‫الآن پیشتم.
‫آره.
‫الآن پیشتم.
‫خب، نظرت چیه؟
‫خواهرت خیلی آرایشگر خوبیه.
‫نمی‌خوای بهم بگی نظرت چیه؟
‫من دوستی به اسم هنری ندارم.
‫نمی‌خواد بترسی، باور کن دوستتم.
‫زمان دایناسورها رو هم دیدی؟
‫یه بار شکم دایناسوری رو ناز کرده بودم.
‫همسر داری؟
‫خیلی بامزه‌ست که اسمش کلره.
‫- هم‌اسم منه. ‫- قراره غیب بشم.
‫می‌شه نگاه کنم؟
‫- قراره بازم برگردی؟ ‫- آره.
‫قراره کلی منو ببینی.
‫بعضی موقع‌ها فکرهای عجیبی می‌کنم.
‫اسم همسرت هم کلره؟
‫فکر کنم همسرت منم.
‫ما توی آینده زن و شوهر نیستیم.
‫ممکنه الان یه جایی، تو تاریخ خاصی...
‫- ...رو به موت باشی. ‫- سلام هنری.
‫می‌دونستی تاحالا منو نبوسیدی؟
‫میلیون‌ها بار بوسیدمت.
‫چرا همیشه من باید منتظرت بمونم؟
‫بذار خودش پیش بیاد.
‫می‌خواستی سوالی بپرسی.
‫کلر ابشیر...
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫یه دفعه توی این دیدارهامون ‫ازم سوالی پرسیدی یا...
‫بهتره بگم قرار بود بپرسی.
‫که فرصت نشد جوابت رو بدم.
‫چی پرسیده بودم؟
‫ولی جوابش بله‌ست.
‫آره. وای خدا، آره.
‫معذرت هم می‌خوام.
‫- واسه چی؟ ‫- از همون اول عاشقت بودم.
‫از همون لحظه‌ای که ‫توی اون کتابخونه مسخره دیدمت.
‫از همون لحظه دیوونه‌ات شده بودم.
‫ولی انتظار آدم دیگه‌ای رو داشتم.
‫خب اشکال نداره.
‫می‌تونم باشم.
‫می‌تونم آدم دیگه‌ای باشم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.