..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫(سال ۱۹۵۳)
‫♪ دختر کوچولو، دختر کوچولو... ♪
‫- این دفعه محکم باش، خیلی‌خب؟ ‫- باشه، عزیزم.
‫اوه!
‫- می‌خوای... ‫- من فقط...
‫شرمنده. سعی کن... ‫ببخشید.
‫♪ یک بوسه زد و برده‌ش شدم ♪
‫♪ از اون موقع دیگه قلبم ‫به حرف نمی‌کنه ♪
‫♪ همه‌ش به من امر و نهی می‌کنه ♪
‫♪ کاری کرد که ضربان قلبم بالا و پایین بره ♪
‫اون‌ها خونواده‌ی واقعی من‌ هستن.
‫اصلا دوستم داری؟
‫اون‌ها خونواده‌ی واقعی من‌ هستن.
‫اصلا دوستم داری؟
‫می‌دونی که نمی‌تونی اینجا باشی.
‫چمدونم رو ازم گرفتی، هربلت.
‫جای دیگه‌ای ندارم برم.
‫یک نظام جدیده، لایلا.
‫- اون‌ها خونواده‌ی واقعی من‌ هستن. ‫- و می‌خوان سر به نیستت کنن.
‫اصلا دوستم داری؟
‫اوه، فهمیدم.
‫دینگ-دانگ، جنده خانم مُرده، ‫پس به جاش دخترش تقاص پس بده؟
‫زیاد منصفانه نیست.
‫این...
‫امم، تو هر بازه‌ی زمانی که بخوای، ‫می‌تونیم بفرستیمت...
‫باشه.
‫برلین غربی.
‫۱۹۸۹.
‫اه، خیلی‌خب.
‫- باشه. ‫- نگاه کن.
گلوله است.
‫به امید دیدار.
(برلین، ۱۹۸۹)
‫ای بچه زرنگ.
‫ببین کی نقشه فرار مامانش رو پیدا کرده.
‫لایلای عزیزم، هر چیزی که دنبالت می‌کنه، ‫به فرار کردن ادامه بده.
‫برای یک زندگی عادی، واینستا.
‫«عادی» برای دخترهایی مثل ما معنی نداره.
‫و یادت باشه که به هیچکس اعتماد نکنی.
‫به جز من.
‫می‌بوسمت، مامان.
‫به راه رفتن ادامه بده!
‫هی.
‫میشه پتکت رو قرض بگیرم؟
وقتشه شروع کنیم.
‫مامانت کجاست؟
‫با نوازنده بیس رفت.
‫اوممم؟
‫کِی برمی‌گرده؟
‫یک هفته دیگه.
‫بعضی وقت‌ها با نوازنده‌های بیس ‫از این کارها می‌کنه.
‫یکی رو از آتلانتا تا اینجا دنبال کردیم و...
‫مامان‌ها از همه بدترن.
‫همین رو بگو.
‫مشکلی واسم پیش نمیاد. ‫لازم نیست بمونی.
‫تو هم لازم نیست بمونی.
‫هی.
‫نظرت چیه من و تو با هم بریم آمریکا ‫و یکی از دوست‌های قدیمیم رو بترسونیم؟
‫خوش می‌گذره.
‫همم...
‫باشه. میام.
‫خوبه.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫♪ اگه می‌خوای بیای سوار ماشینم بشی ♪
‫♪ سوار رینگ‌های طلایی سه چرخ ایمپالا بشی ♪
‫- ♪ چرا اینجوری زندگی می‌کنم؟ ♪ ‫- ♪ هی! ♪
‫♪ حتما تقصیر پوله!‌ ♪
‫♪ اگه می‌خوای باهام بیای نشئه کنیم ♪
‫♪ یه نخ پشت بنز کلاس ای بکشیم ♪
‫♪ اوه، چرا باید اینطوری زندگی کنم؟ ♪
‫♪ هی! حتما تقصیر پوله! ♪
‫♪ حتما تقصیر پوله! ♪
‫اوه. این کارها یعنی چی، پیرمرد؟
‫الان من رو کُشتی ‫و توی صندوق عقب ماشینت انداختی؟
‫بله همین کار رو کردم. ‫تو هم به مدت ۲۲ دقیقه مُرده بودی.
‫کاملا آسیب‌پذیر بودی!
‫می‌تونستم تک تک اندام‌های بدنت رو بردارم.
‫چرا؟
‫مسئله اینجاست ‫اگه واقعا دنیا داره به پایان می‌رسه،
‫پس دیگه وقتی واسه‌ت نمونده ‫که بر استعدادهات مسلط بشی.
‫اوه!
‫- کلی کار باید بکنیم! ‫- نه، بابا!
‫بهش گفتی؟
‫کی، ویکتور؟
‫هنوز نه.
اوه ‫پسر.
اصلا ‫به مذاقش خوش نمیاد.
‫- کاری که باید انجام میشد رو کردم. ‫- فقط میگم...
‫باید خونوادگی تصمیم می‌گرفتیم.
‫و کدوم خونواده رو میگی، بروتوس؟ (از قاتلین ژولیوس سزار)
‫درضمن چه لباس قشنگی پوشیدی.
‫شبیه یه جوش شدی که هنوز نترکیده.
‫بهتر نیست... یکی رو پیدا کنیم ‫که باهاش حرف بزنی؟
‫من حالم خوبه. ‫اونی که بحران هویت داره، تویی.
‫اوه، جدی؟ حال «خوب» همون چیزیه ‫که توی هتل سر من آوردی؟
‫لوتر.
‫بن می‌خواد جلسه خونوادگی تشکیل بده.
‫اوه، راست میگی. ‫آره، خوبه. موافقم.
‫هر دو خونواده.
‫ می‌تونی اعضا خونواده‌ت رو راضی کنی ‫که شرکت کنن؟
‫اوه، داری جدی میگی. امم...
‫اه...
‫من هستم.
‫اون که میاد. خوبه.
‫چی کار داری می‌کنی؟ ‫استنلی رفته! باید یه کاری بکنیم!
برو دودکش رو یه نگاهی بنداز!
‫اون توی دودکش کوفتی نیست! ‫کوگل بلیتز شده!
‫بعد تقصیر کیه، ها؟ خودت آوردیش اینجا!
‫تبریک میگم. ‫هر دونفرتون پدر و مادر کمی افتضاحی هستین.
‫میشه تمرکز کنیم؟ یالا. دفعه قبلی چطور باز شد؟
‫- نمی‌دونم. یه جورایی از قبل باز بود. ‫- «یه جورایی از قبل باز بود».
‫دیگو، تو باید می‌رفتی مهندس میشدی. ‫حیف شدی.
‫اصلا چرا می‌خوای بری اونجا؟ ‫فقط سوشی و زهرماره.
‫وقتی که نسخه آینده من رو ‫توی پناهگاه کمیسیون دیدیم،
‫به خودم درباره‌ی اوبلیوین هشدار دادم.
‫- حالا، پوگو بهم گفت... ‫- وواه، وواه، وایستا ببینم!
‫- پوگو زنده است؟ ‫- یه پوگو دیگه است، ولی آره.
‫میمون گفت که بابا چندین سال ‫وقت صرف آموزش اسپاروها کرده...
‫برای یک جور ماموریت فوق سری به...
‫اوبلیوین؟
‫پس من برگشتم اینجا ‫و فهمیدم که شما دوتا بیمار مقاربتی نازنازی...
‫در واقع اونجا بودین.
‫همه‌چی به اوبلیوین ختم میشه. ‫پس باید بریم اونجا.
‫- ابدا! همچین اتفاقی نمیفته. ‫- به هیچ وجه! به زور زنده بیرون اومدیم.
‫آره؟ خب که چی؟ ‫این قضیه بزرگ‌تر از شما دوتاست.
‫کسی که انگشت‌ داره، ‫این حرف‌ها رو می‌زنه.
‫واسه ارضا مامانی ‫دستم‌هام اینجوری نشد، خیلی‌خب؟
‫رفتم اونجا و انگشت‌هام رو به یه چیزی که...
‫چاقو روی زنجیر داشت، ‫از دست دادم.
‫هی، ببین، دیگو شاید ۹۰ درصد خنگ ‫و ۱۰ درصد هم فشار لگن باشه،
‫ولی درباره اوبلیوین راست میگه، خیلی‌خب؟
‫فقط به‌خاطر اینکه جنابعالی میگی، ‫قرار نیست بدو بدو بریم اونجا.
‫خوبه. چون قراره با ما بیاین.
‫این باید جالب باشه.
‫- کجا؟ ‫- آکادمی اسپارو.
‫دنیا داره به آخر می‌رسه، پس فکر کنم ‫وقتش رسیده مزخرفات‌مون رو کنار بذاریم...
‫و با هم روی این کوگل بلیتز کار کنیم.
‫آره؟ وگرنه چی؟
‫وگرنه آخرین نفری که ناپدید میشه، ‫استنلی نیست.
‫یالا.
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم.
‫خودش به چشم‌هاش چاقو زده.
‫خوش اومدین.
‫راحت باشین خونه خودتونه.
‫جنده خانم، خونه‌ خودمونه.
‫- جانم؟ ‫- اه، پاستیل می‌خوری؟
‫ویکتور و کلاوس کدوم گوری‌ان؟
‫اگه شانس بیاریم، ‫احتمالا تا الان کوگل بلیتز شدن.
‫- بعضی وقت‌ها خیلی منفی‌باش میشی. ‫- اووه، چه بلایی سر دستت اومده؟
‫وقت واسه چرت و پرت گفتن نداریم. ‫همگی بشینین.
‫خواهش می‌کردی خوب میشد.
‫نه.
‫پس، اه... یه جورایی قشنگه، نه؟
‫همه‌مون اینجا جمع شدیم.
‫یک خونواده بزرگ.
‫- حس می‌کنم عرق کردم. عرق کردم؟ ‫- نه، مشکلی نداری.
‫ببینین، می‌دونم بینمون خصومت بوده.
‫حالا هر چی. گذشته‌ها، گذشته، مگه نه؟
‫سوال داری؟
‫آره، اگه من تو رو بکشم، ‫بن خودمون رو پس می‌گیریم؟
‫بالفرض.
‫همینجوری حرف بزنی دیگه ‫بعد فقط از دست‌هات خون نمیاد.
‫خیلی‌خب، اگه بحث دوقلوهای تستوسترونی ‫تموم شد، دوست دارم به برنامه برگردیم.
‫کجاست؟
‫ویکتور.
‫با هارلن چی کار کردین؟
‫اون‌ها هیچ کاری نکردن.
‫من کردم.
‫هارلن رو کشتم.
‫چی...
‫من... نمی‌فهمم.
‫- چرا؟ ‫- چون لیاقت نداشت زنده بمونه.
‫چی؟ چون اون‌ها همچین حرفی زدن؟
‫نباید به حرف‌شون گوش کنی.
‫بیست دلار روی کوچولوئه می‌بندم.
‫حق ندارن به ما بگن که چی کار کنیم، چی کار نکنیم.
‫قبول می‌کنم.
‫می‌تونستی با من حرف بزنی. ‫می‌تونستیم یه راه دیگه پیدا کنیم.
‫که چی بشه، دوباره بهمون دروغ بگی ‫و طرف اون رو بگیری؟
‫همچین اتفاقی نیفتاد.
‫اوه، نه، دقیقا همین اتفاق افتاد.
‫می‌دونم که هارلن مادرهای ما رو کشته.
‫- چی؟ ‫- وواه.
‫- چی؟ ‫- لعنت.
‫اوه اوه، پیچش داستانی.
‫کی بهت گفت؟
‫هارلن.
‫بعد از اینکه جنابعالی ‫درست تو صورتم دروغ گفتی.
‫حقیقت داره، ویکتور؟ ‫هارلن این چیزها رو شروع کرد؟
‫آره، ولی نمی‌خواسته از عمد ‫به کسی صدمه بزنه. اون...
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چون می‌شناختمش.
‫و پسر مهربون و خوبی بود، ‫تا اینکه من اون رو مثل خودمون کردم.
‫خیلی‌خب؟ ‫پس تقصیر من بوده.
‫و اگه کسی رو می‌خوای که سرزنش کنی، ‫من اینجام...
‫چی باعث شده فکر کنی ‫که سرزنشت نمی‌کنم؟
‫این کارت به‌خاطر نجات دنیا نبوده.
‫این کار رو کردی تا ناراحتم کنی.
‫تلافی برای...
‫بگو.
‫اسمش رو بگو.
‫می‌دونین چیه؟ ‫شاید بهتر باشه یه دقیقه... خیلی‌خب.
‫- کُشتن هارلن، کلیر رو برمی‌گردونه؟ ‫- محافظت از اون، سیسی رو برمی‌گردونه؟
‫- همونقدر که واسه تو شخصی بوده... ‫- من کسی رو نکشتم!
‫ولی جون همه رو به خطر انداختی! ‫اصلا می‌دونی چه حسی داره؟
‫چه حسی داشت تو رو ببینم که واسه محافظت کردن ‫از مردی که به نابودی دخترم کمک کرد،
‫بیشتر از اینکه بخوای دخترم رو برگردونی، ‫خودت رو به آب و آتیش می‌زدی؟
‫نمی‌دونم چطور کلیر رو برگردونم.
‫خیلی‌خب؟ هیچکس نمی‌دونه. ‫ولی من کنارت بودم.
‫- سعی کردم. من... ‫- که چی؟
‫کمکم کنی سوگواری کنم؟
‫خدایا، کل این خونواده همه‌ش می‌خوان ‫به من بگن که دردم رو تحمل کنم...
‫و نگران درمان درد تو باشن!
‫یه نفر باید بهاش رو می‌داد...
‫چون تو هیچوقت نمی‌دادی.
‫دنیا رو نابود کنی، ‫پوگو رو بکشی، نزدیک بود منم بکشی،
‫و به‌خاطر چی؟
‫تا ما همه تلاش کنیم ‫خرابکاری تو رو درست کنیم؟
‫دیگه خسته شدم.
‫سخت نگیر، آلیسون.
‫- خیلی‌خب، من... ‫- دهنت رو ببند!
‫آلیسون.
‫هر دفعه که یک زندگی جدید ‫واسه خودم می‌سازم،
‫تو دنیا رو نابود می‌کنی و ازم می‌گیریش!
‫چطور بدون گفتن «یه شایعه‌ای شنیدم» این کار رو می‌کنی؟
‫یه هدیه کوچیک باقی‌مونده از هارلن.
‫خیلی‌خب، دیگه بسه. ‫قدرتت رو بذار کنار، آلیسون.
‫درست نیست!
‫باید توی همون زیرزمین ولت می‌کردیم.
‫وواه! آلیسون، دیگه بسه!
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫بیاین ادامه بدیم.
چه قشنگ.
دقیقا عین ما دعوا می‌کنین.
‫نه، مرد.
‫ما اینجوری دعوا نمی‌کنیم.
(جنیفر)
‫خب بگو ببینم. ‫دوست داری با هم چی کار کنیم؟
‫واسه تفریح.
‫متوجه سوالت نمیشم.
‫توی خط زمانی شما، سفر خونوادگی نمی‌رفتیم؟
‫با بابامون؟
‫معلومه که نه.
‫طرف مثل یک دیکتاتور لاشی بود.
‫نه، نه. با اون همه‌ش باید ماموریت می‌رفتیم.
‫ماموریت پشت ماموریت...
‫چطور ممکنه که هیچ چیزی ‫درباره قدرت خودت نمی‌دونی؟
‫هیچ چیزی توی آکادمی یاد نگرفتی؟
‫خب، توی آکادمی قدیمی ‫از همون اول اوضاع قاراشمیش شد.
‫چطور مگه؟
‫شماره پنج در زمان گم شد.
‫فقط.. غیبش زد.
‫موقع حادثه جنیفر، بن مُرد.
‫- غم‌انگیزه. ‫- اوه، غم‌انگیز؟ هنوز تموم نشده.
‫سال‌ها دخترت رو چیزخور می‌کردی ‫و بهش مواد می‌دادی.
‫لوتر رو به یک پسر نیمه میمون ‫و عجیب الخلقه تبدیل کردی.
‫من رو تو جعبه‌ای پُر از اشباح زندانی کردی.
‫و بعدش هم خودت رو کشتی...
‫تا هیچکدوم از ما به جوابی نرسیم.
‫که اینطور.
‫دارم میگم که پدر مزخرفی بودی.
‫- بله. متوجه شدم. ممنون. ‫- خوبه.
‫وقتشه که واسه‌ت جبران کنم.
‫از همین حالا.
‫تو الان من رو کشتی ‫و توی صندوق عقب ماشین انداختی.
‫- شک دارم، بابا. ‫- بذار سر جزئیاتش بحث نکنیم.
‫یک پیشنهاد جدید دارم.
‫بهت کمک می‌کنم ‫بر قدرت‌های خودت مسلط بشی،
‫تو هم دیگه اینقدر من رو ‫به‌خاطر گناه اون یکی پدر، سرزنش نکنی.
‫اجازه بدی یه شروع جدید داشته باشیم.
‫باشه ولی بهت که گفتم، ‫نمی‌تونم کنترل کنم چقدر بمیرم.
‫فقط یکی از اون رمز و رازهای زندگیه.
‫چرند نگو.
‫- خوب مُردن هم مهارتیه مثل بقیه مهارت‌ها. ‫- دارم میگم که...
‫فقط به مربی مناسب احتیاج داری. ‫بهم اعتماد داری؟
‫آره. اعتماد دارم.
‫مهارت تقریبا جاودانگی، ‫یک موهبت باورنکردنیه.
‫با این حال، در فواصل غیرقابل پیش‌بینی ‫بدون اینکه کنترل کنی،
‫با عکس‌العمل‌های یک آدم شل و ول، ‫دوباره زنده میشی.
‫اصلا قادر به دفاع از خودت ‫یا هم‌تیمی‌هات نیستی.
‫به نحوی، یک چیز مفید رو ‫به وبال گردنت تبدیل کردی.
‫آره، خب، نمی‌خوام بگم ‫که نظرت واسم مهمه،
‫ولی اگه قرار بود قدرت خودم رو بهتر کنم،
باید چی کار کنم؟
‫اول از همه باید عکس‌العمل‌ها رو تقویت کنیم. ‫کار نیکو کردن از پر کردن است.
‫برو اونجا وایستا.
‫وقتی اونقدر سریع شدی ‫که این توپ رو بگیری،
‫موفق شدی بهترش کنی.
‫چرا که نه؟ ‫باشه.
‫ولی محض اطلاعت...
‫هماهنگی دست و چشم‌هام، ‫مثل یک گربه مست می‌مونه.
‫دیدی؟
‫هاها!
‫کلاوس هارگریوز. ‫تمرینات احیا.
‫شروع آزمایش: ساعت ۱:۱۵ ظهر.
‫♪ اون روز بچه‌ام به دنیا اومد ♪
‫♪ به روشی عادی به دنیا اومد... ♪
زمان ‫احیا بعد از مرگ، ‫هجده دقیقه و شش ثانیه.
‫گولم زدی.
‫می‌بینی؟ خیلی کندی!
‫دوباره!
‫پدر مزخرفی هستی!
‫دوباره!‌ ‫بگیرش!
‫یازده دقیقه و شش ثانیه.
‫بهتر شد، ‫ولی به اندازه کافی خوب نیست.
‫تمرکز کن، کلاوس.
‫تو می‌تونی. ‫دوباره!
‫نه دقیقه و بیست ثانیه.
‫درد می‌کنه.
‫به نظرم کم کم داری ‫قلقش رو یاد می‌گیری، پسرجان!
‫دوباره!
‫فکر کنم دارم یاد می‌گیرم.
‫شش دقیقه.
‫چهار دقیقه.
‫دو دقیقه. عالیه!
‫سریع‌تر. سریع‌تر!
‫سریع‌تر.
‫می‌بینی؟ ‫هیچوقت بهت شک نداشتم.
‫حالا آماده‌ای.
‫آماده واسه چی؟
‫قشنگه، مگه نه؟
‫اوه، واو.
‫چیزی که استنلی رو بلعید.
‫به همراه چند میلیارد آدم دیگه.
‫آره، کسایی که نمی‌شناسم ‫و واسه‌م مهم نیستن.
‫درسته. همه‌چی فقط به تو مربوط میشه.
‫همه ما توی این قضیه بی‌اهمیتیم.
‫این چیز قراره کل عالم رو ببلعه.
‫از چی ساخته شده؟
‫سیاه‌چاله‌های ریزی که در فواصل زمانی کوتاه ‫در حال فروپاشی هستن.
‫- چرا ما به داخلش کشیده نمیشیم؟ ‫- واقعا نمی‌دونیم.
‫شما نباید اینجا وجود داشته باشین ‫و اینم نباید اینجا باشه.
‫یک موقعیت ناممکن برای ‫یک موقعیت ناممکن.
‫عالم دنبال بالانس و تعادله.
‫گریس امواج رو ردگیری کرده. موج ‫بعدی سه ساعت دیگه است.
‫- خیلی‌خب، پس چی کار کنیم؟ ‫- به دام میندازیمش.
‫- کُره دایسون؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫ضریب حصر؟
در اوج شار انرژی 0.98 میشه.
‫مقاومت کششی؟
‫سقف یو‌تی‌اس ۱۰ هزار گیگاپاسکال.
‫- الان خیلی جذاب حرف می‌زنن؟ ‫- نه!
- ‫نظرت چیه، شماره پنج؟ ‫- ممکنه جواب بده.
‫یا همه‌مون به طرز وحشتناکی می‌میریم.
‫من پایه‌ام.
‫- واسه این کار به تو احتیاج نداریم. ‫- جانم؟
‫واسه اینکه جواب بده، ‫به اسلون، لایلا، کریستوفر و...
‫ویکتور احتیاج دارین.
‫البته.
‫تو جزو خونواده‌ای، ویکتور.
‫و هیچ چیزی وجود نداره...
‫که باعث بشه عشقم به تو کم بشه.
‫چی... واسه هر چیزی که ‫الان اومدی بگی،
‫باید بگم اگه آلیسون هنوز اونجاست ‫نمیام کمک کنم.
‫فقط اومدم ژاکتم رو بردارم.
کل این مدت منتظر بودی ‫یکی بیاد دنبالت که خواهش کنه؟
‫واو!
‫خیلی خجالت‌آوره.
‫خب، الان دیگه با قاطعیت میشه گفت ‫که بن ما بهتر بود.
‫آره بهم گفتن.
‫ولی مگه اون نمُرد؟
‫می‌دونی، مردم میگن که عزت نفس داریم، ‫ولی تو دیگه یه آشغال به تمام معنایی.
‫اجازه میدی دنیا نابود بشه ‫چون از دست خواهرت عصبانی‌ای؟
‫باریکلا.
‫- من الان همچین کاری نمی‌کنم. ‫- واسه‌م مهم نیست.
‫به هر حال دیگه کم کم اهمیتی نداره.
‫تا چند روز دیگه، ‫همه‌مون کوگل-برشته میشیم.
‫و گمونم هارلن به‌خاطر هیچ و پوچ مُرد.
‫آفرین.
‫فقط دیگه روی ملافه‌های من گریه نکن.
‫حال به‌هم زنه.
‫بی‌خیال. فکر کردم داریم میریم خونه.
‫تو یه موهبت داری که امتناع می‌کنی ‫به طور کامل ازش استفاده کنی.
‫بگو ببینم. چرا تو از بین همه، ‫از مردگان می‌ترسی؟
‫اوه، چی بگم.
‫شاید چون یک آشغالی در دنیای واقعی...
‫وقتی بچه بودم توی یک جعبه ‫پر از اشباح من رو زندونی کرد.
‫دقیقا! نمی‌تونیم گذشته رو تغییر بدیم، ‫ولی می‌تونیم باهاش روبرو بشیم.
‫اینجا موهبتت تبدیل به کابوست شد.
‫یک مرد تا موقعی که شیاطین دوران کودکی ‫خودش رو از بین نبره، تبدیل به مرد نمیشه.
‫اوه آره. چه حرف قشنگی زد، اوبی-ونگ، ‫ولی شیاطین من واقعی هستن.
درست به‌همین خاطر باید باهاشون روبرو بشی.
‫اینجا یه چیز حیاتی رو از دست دادی.
‫وقتشه که پس بگیریش.
‫فقط شامپاین هست.
‫چقدر سوسول.
‫صحبت از سوسول شد، اه...
‫هیچ راهنمایی‌ای نداری بکنی ‫که چطور یه کار کنم داداش خنگت...
‫عذرخواهیم رو قبول کنه؟
‫مردم دلشون عذرخواهی نمی‌خواد.
‫می‌خوان اعتراف بشنون.
‫می‌خوان اونجا وایستی و راه‌های مسخره‌ای که ‫بهشون آسیب رسوندی رو لیست کنی...
‫تا بدونن که درک می‌کنی.
‫مگه اینکه ویکتور باشی، ‫در اون صورت هیچ چیزی کافی نیست.
‫آره. یه خرده هیجان‌انگیز بود.
‫امم، درباره‌ی اون قضیه چه احساسی داری...
‫مشکلی ندارم.
‫مزه تلخ یک آبجو گینس رو ترجیح میدم.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم که ‫کشتن هارلن حالم رو بهتر می‌کنه.
‫یا بدتر می‌کنه.
‫اصلا یه کاری می‌کنه.
‫ولی...
‫هیچ تاثیری نداشت.
‫یا شاید در آن واحد همه‌چیز رو احساس می‌کنی،
‫و همه‌چیز به نوعی همدیگه رو خنثی می‌کنن.
‫نه، فکر کنم کم کم دارم ‫همه‌چیز رو درک می‌کنم.
‫منظورت چیه؟
‫خب، اونطور که من می‌بینم، ‫تا چند روز دیگه همه‌مون می‌میریم.
‫یا سر از یک خط زمانی جدید در میاریم...
‫که هارلن احتمالا هیچوقت وجود خارجی نداشته.
‫همه‌ش مزخرفه.
‫یعنی، هیچ... هیچکدومش واقعی نیست.
‫هیچ چیزی باقی نمی‌مونه.
ای بابا. خیلی خوردی.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫فکر کردن درباره سفر در زمان، ‫مخ آدم رو به درد میاره، قبول دارم، ولی...
‫چیزمیزها بازم واقعی‌ان.
‫فقط اونقدر سریع در حال حرکتن...
‫که با تغییراتش سرگیجه می‌گیری.
‫مثل اسکیت‌بازهای نمایشیه...
‫و اون... حرکت پرش سه‌گانه سالچو ‫داگی استایل‌مانند یا هر چی هست، می‌مونه...
‫که تو باید یه نقطه کانونی رو انتخاب کنی.
‫یه چیز محسوس که روش قفل کنی،
واسه‌ت ‫مهم نباشه که اطرافت چه تغییری بکنه.
‫و اگه یکی قبلا داشتم ‫و از دستش دادمش، چی؟
‫بعد یکی دیگه پیدا می‌کنی.
‫وگرنه زمین می خوری.
‫آماده‌ایم.
‫خیلی‌خب، چطور شروع کنیم؟
‫تا حالا لونه زنبورها رو جابجا کردی؟
‫نه، چون کار عجیبیه.
‫نمی‌تونی همینجوری برش داری.
‫باید در حالی که دورش حفاظ می‌کشی، ‫لونه رو هم آروم نگه داری،
‫و بعد به دام میندازیش.
‫یکی از سیاه‌چاله‌های داخلش با سرعت متفاوتی ارتعاش می‌کنه.
‫- می‌تونم احساسش کنم. ‫- خوبه.
‫هر اتفاقی افتاد، ‫نذار سرعتش زیاد بشه یا تغییر کنه،
‫وگرنه همه‌چیز خراب میشه.
‫زنبورها رو تکون ندم. فهمیدم.
‫لایلا، هر وقت آماده بودی، ‫دقیقا همون کار ویکتور رو بکن.
‫هی، چی کار داره می‌کنه؟
‫از گرانش خودش برای ‫متراکم کردنش استفاده می‌کنه.
‫خیلی خفنه، ها؟
‫بهم نگفته بودین که دارین ‫یه زندان واسه خدا درست می‌کنین.
‫مامان؟
‫حق ندارین کار رو بکنین.
‫یه خرده سرمون شلوغه، گریس.
‫روز انتقام در قلب من بود...
‫از چی داری حرف می‌زنی؟
‫و سال رستگاری من فرا رسیده.
‫لعنت!
‫روز انتقام در قلب من بود،
‫و سال رستگاری من فرا رسیده.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫به خودت بیا، ترسو...
‫لعنت!
‫هی، مامان، مامان، مامان!
‫منم، دیگو. کاری نکن بهت صدمه بزنیم.
‫-روز انتقام در قلب من بود... ‫- وواه!
‫و سال رستگاری من فرا رسیده!
‫لایلا، بهت احتیاج دارم.
‫خصومت شخصی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫♪ به پیش ♪
‫♪ سربازان مسیحی ♪
‫♪ به سمت جنگ ♪
‫♪ رژه برین ♪
‫کریستوفر، حالا!
بیا اینجا!
‫زود باش بگو از چی می‌ترسی؟
‫- اشباحی که صورت آدم رو می‌خورن؟ ‫- نه.
‫از شکست خوردن می‌ترسی ‫واسه همین دلت نمی‌خواد تلاش کنی.
‫چون ترجیح میدی دست بکشی تا اینکه بخوای ناامید کنی.
‫- کی رو ناامید کنم؟ ‫- من.
‫در هر خط زمانی،
اونقدر معلم باهوشی هستم ‫که اجازه ندم آموزش نبینی.
‫نتیجه اینکه اتفاقی نبوده.
‫کاری کردم شما بچه‌ها احساس کوچیکی بکنین، ‫نسبت به قدرت‌های خودتون سردرگم باشین...
‫تا بتونم شما رو کنترل کنم.
‫چی؟ چرا آخه... ‫چرا آخه همچین کاری کردی؟
‫الان مهم نیست. تمرکز کن!
‫امروز شاهد بودم که چه کارها کردی.
‫داخل اون نمای ظاهری بیش از حد پیراسته،
‫تو یک جنگجویی.
‫این ارواح هستن که از تو می‌ترسن.
‫- چطور باهاشون مبارزه کنم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی با تموم وجودم باور دارم...
‫که می‌تونی بجنگی.
‫بهشون نشون بده.
‫همون چیزی باش که ‫می‌ترسیدم بهش تبدیل بشی.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، باشه. میرم سراغشون.
‫خب، چه معجزه‌ای هستی.
‫جواب داد؟
‫موج بعدی کوگل تا سه، دو،
‫یک ثانیه دیگه است.
‫آهنگ Another One Bites The Dust ‫از گروه کویین
‫♪ اووه، بزن بریم! ♪
‫♪ استیو در حالی که ‫لبه کلاهش رو پایین داده ♪
‫♪ با احتیاط از خیابون رد میشه ♪
‫♪ صدایی جز صدای قدم‌های خودش ‫به گوش نمی‌رسه ♪
‫♪ مسلسل‌ها آماده شلیک‌ان ♪
‫♪ آماده‌ای؟ ‫آهای، واسه این آماده‌ای؟ ♪
‫♪ روی صندلی‌ نیم خیز شدی؟ ♪
‫♪ بیرون راهرو، گلوله‌ها همزمان... ♪
‫♪ با تپش قلب، هوا رو می‌شکافن ‫آره ♪
‫♪ یکی ديگه به خاک سياه می‌نشینه ♪
‫♪ و یکی دیگه قربانی میشه ‫و باز یکی دیگه ♪
‫♪ یکی ديگه به خاک سياه می‌نشینه ‫هی ♪
‫♪ آهای، سراغ تو هم میام ♪
‫♪ یکی ديگه به خاک سياه می‌نشینه ♪
‫♪ فکر کردی وقتی بری... ♪
‫♪ چطور می‌تونم به زندگی ادامه بدم؟ ♪
‫♪ به خاطر داشته‌هام من رو انتخاب کردی ♪
‫♪ بعد من رو تنها به حال خودم رها کردی ♪
‫♪ خوشحالی؟ راضی شدی؟ ♪
‫♪ چقدر دیگه می‌تونی ‫تو این مخمصه دووم بیاری؟ ♪
‫♪ بیرون راهرو، گلوله‌ها همزمان... ♪
‫♪ با تپش قلب، هوا رو می‌شکافن ‫مواظب باش! ♪
‫از من دوری می‌کنی؟
‫لو رفتم.
‫راهنمای سفرم؟
‫من، اه، یه فهرست جدید واست درست کردم.
‫تموم بناهای تاریخی ایتالیایی مورد علاقه‌ت ‫که هنوز پابرجا موندن،
‫البته بر اساس هر منطقه، ‫رنگ‌بندی شده.
‫ای خوره.
‫خب، الان دنیا رو نجات دادی. ‫لیاقتش رو داری که بالاخره ببینیشون.
‫و... منم دوست دارم با تو ببینمشون.
‫من، امم....
‫خودم درستش کردم.
نتونستم توی این زمان کم، الماس پیدا کنم،
‫ولی از سنگ‌های ماهه.
‫امم، با خودم آوردمش،
‫و یه جورایی واسه یه موقعیت خاص ‫نگه داشته بودمش،
‫و خب، من...
‫لوتر، خیلی قشنگه.
‫اسلون،
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫متاسفم همچین اتفاقی ‫واسه مامان رباتیت افتاد.
‫- مادر واقعیم نبود. ‫- خیلی‌خب.
‫ببخشید که درباره‌ی استنلی بهت دروغ گفتم.
‫می‌دونی که منم دلم واسه‌ش تنگ شده.
فسقلی با گوش‌های لرزونش رو دوست داشتم.
‫لیاقتش این نبود.
‫آره، درسته.
‫می‌دونی چرا آوردمش پیش تو؟
‫چون یک روان‌پریشی؟
‫نه.
‫چون یه بزدلم.
‫اینکه یه بچه بندازم توی بغلت، ‫ببینم ما رو رد می‌کنی و میری...
‫تا اینکه بخوام حقیقت رو بهت بگم، ‫واسه‌م راحت‌تر بود.
‫که یعنی؟
‫من حامله‌ام، دیگو.
‫دیگو.
‫حامله‌ام.
‫بعدا هر جور که بخوای تست میدم، ‫ولی الان فقط، میشه فقط...
‫مامانم به قلبم شلیک کرده بود.
‫خبر داشتی؟
‫آره. شماره پنج بهم گفت. ‫تو از کجا فهمیدی؟
‫تلفنخونه‌ی بی‌نهایت.
‫دلم واسه چهره کوفتیت تنگ شده بود، ‫واسه همین یواشکی رفتم نگاهت کنم.
‫و در عوض...
‫مسئله اینه که...
‫من در زمینه... مادر بودن خوب نیستم.
مثل مادر خودم.
‫ولی تو رو با استن دیدم ‫و پدر خوبی میشی.
‫از جون من چی می‌خوای لایلا؟
‫خیلی‌خب.
‫راستش رو بگم؟
‫فکر کنم باید از دستم فرار کنی.
‫من، امم...
‫فکر کنم خیلی داغونم.
‫و به نظرم کسی که هیچوقت ‫یه خونواده نداشته...
‫توی موقعیتی نیست ‫که بخواد یه خونواده داشته باشه.
‫ولی من همچین چیزی می‌خوام.
‫با تو.
‫میشه درباره‌ش فکر کنم؟
‫آره.
‫البته.
‫هی، یه هم‌نشین می‌خوای؟
‫حتما.
‫خیلی‌خب.
‫هی، اونجا کار خوبی کردی.
‫مامان رو کشتی که دیگو مجبور نباشه.
‫خدایا. چه خونواده عجیبی هستیم، مگه نه؟
‫ببخشید. آره، وقتی گفتم، خودمم فهمیدم.
‫چیزی نیست.
‫با آلیسون می‌خوایم چی کار کنیم؟
‫همه‌مون نگران آلیسونیم، ولی...
‫من واسه تو می‌ترسم.
‫واقعا؟
‫- آره. ‫- اون یه نفر رو کشته.
‫من فقط داشتم کار درست رو می‌کردم ‫و جون هارلن رو نجات بدم.
‫می‌دونی چرا اینقدر دلم می‌خواست ‫که پرش زمانی آخری واقعا جواب بده؟
‫چون پیر شدی و خسته‌ای؟
‫چون یه اتاق هیئت مدیره ‫پُر از آدم رو سلاخی کردم...
‫تا کاری کنم که برگردیم اینجا.
‫لعنت.
‫یه نصحیت کوچیک از طرف ‫کسی که قبلا توی این موقعیت بوده، بدم؟
‫حساب و کتاب نکن.
‫همچین معادله‌ای وجود نداره.
‫هیچ فرمول «نجات پنج هارلن ‫برای هر دو کلیر» وجود نداره.
‫کسایی مثل ما، هیچوقت...
‫نمی‌تونیم اونقدر جون کسی رو نجات بدیم ‫که جبران جون کسایی که گرفتیم، بشه.
‫من همچین چیزی رو قبول نمی‌کنم.
‫پس غرق میشی.
‫این بهای قدرتمند بودنه. ‫بعضی وقت‌ها روی مورچه پا میذاریم.
‫و هر چه زودتر این موضوع رو بفهمی، زودتر در امان خواهیم بود.
‫این حرفت یعنی چی؟
‫یعنی اینکه تو خیلی خطرناکی، ‫ویکتور هارگریوز.
‫تصمیماتی که تو می‌گیری، ‫روی کل دنیا تاثیر میذاره.
‫بنابراین مهم نیست که این تصمیمات ‫چقدر خیرخواهانه به نظر بیان،
‫نمی‌تونی به تنهایی اون تصمیم‌ها رو بگیری.
‫می‌دونی به قهرمانی که ‫به تنهایی کار می‌کنه...
‫و به حرف هیچکس گوش نمیده، ‫چی میگن؟
‫ضدقهرمان.
‫من ضدقهرمان نیستم، شماره پنج.
‫ویکتور، به خدا قسم امیدوارم ‫که هیچوقت هم بهش تبدیل نشی.
‫ولی باید منتظر ماند و دید.
‫دیگه سرکش بازی در نیار.
‫اگه به چیزی احتیاج داشتی، ‫من همیشه در کنارت هستم.
‫ولی اگه دوباره بهمون دروغ بگی...
‫ویکتور، خودم می‌کُشمت.
‫خوشحالم که صلح کردیم. جواب داد.
‫آره.
‫ولی بدون شک صبح می‌کشیمشون، مگه نه؟
‫و کریس هم می‌خواد چاقوبازه رو بکشه.
‫کسی قرار نیست کسی رو بکشه.
‫چرا نه؟
‫نقشه‌ت رو دنبال کردیم، خونواده‌‌ها رو ‫با هم ادغام کردیم، دنیا رو نجات دادیم.
‫- دیگه بهشون احتیاجی نداریم. ‫- من هنوز کارم تموم نشده.
‫چی تموم نشده؟
‫بین من و باباست.
‫با بابا قرار گذاشتی؟
‫شاید.
‫باشه. من دیگه نیستم.
‫- بشین سر جات. ‫- نه.
دیگه اختیار ما دست تو نیست.
‫تو یه رهبر افتضاحی ‫که فقط به خودت وفاداری.
‫تو حق نداری جای کریستوفر حرف بزنی.
‫واقعا، داداش؟
‫من شماره یکم. ‫هر وقت چیزی بگم، بهش عمل می‌کنین.
‫دیگه از این خبرها نیست.
‫به افتخار زندگی جدید ‫بدون این کله خر.
‫♪ جلوه‌ی عجیب تو از عشق ♪
‫♪ مگه نمی‌دونی شب‌ها ‫من رو بیدار نگه میداری... ♪
‫کریستوفر، چی شده؟
‫جلو نیا، فی.
‫کریس، چیزی نیست.
‫- فی! ‫- می‌خوام کمکت کنم. فقط...
‫اوه خدای من!‌ لوتر!
‫باید همین حالا بریم.
‫باید بریم بیرون!
‫صبر کن. بن!
‫♪ و احساس شرمساری می‌کنم ‫که تو چیزی احساس نمی‌کنی ♪
‫فرار کنین!
‫♪ و حالا که واقعی شده، ‫دیگه همون احساس رو نخواهم داشت ♪
‫♪ و احساس شرمساری می‌کنم ‫که تو چیزی احساس نمی‌کنی ♪
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫♪ و احساس شرمساری می‌کنم ‫که تو چیزی احساس نمی‌کنی ♪
‫♪ و حالا که واقعی شده، ‫دیگه همون احساس رو نخواهم داشت ♪
‫♪ و احساس شرمساری می‌کنم ‫که تو چیزی احساس نمی‌کنی ♪
‫♪ از این زوال ♪
‫♪ اعتماد انسانی به چیزی ‫که تو رو مرد می‌کنه ♪
‫♪ چیزی که تو رو مرد می‌کنه ♪
‫♪ قبل از اینکه خرد بشی، ‫چقدر می‌تونی تحمل کنی؟ ♪
‫♪ و احساس شرمساری می‌کنم ‫که تو چیزی احساس نمی‌کنی ♪
‫♪ و حالا که واقعی شده، ‫دیگه همون احساس رو نخواهم داشت ♪
‫♪ و احساس شرمساری می‌کنم ‫که تو چیزی احساس نمی‌کنی ♪
‫♪ و حالا که واقعی شده، ‫دیگه همون احساس رو نخواهم داشت ♪