‫قربان.
‫ممنون.
‫هوم فایر ۱، اوپن رینج ‫صحبت می‌کنه، دریافت می‌کنی؟
‫دریافت شد، اوپن رینج.
‫وضعیت؟
‫موقعیت امن شد برادر.
‫خارق‌العاده‌س.
‫محموله؟
‫داریم طبقه به طبقه می‌گردیم.
‫ساکنین خیلی...
‫همکاری نکردن.
‫غافلگیر شدم.
‫این آدما خدا می‌دونه به ‫چه چیزایی پسرفت کردن.
‫عین این می‌مونه که از موش کثیفی عصبانی بشی
‫که درست رو از غلط تشخیص نمیده.
‫آره خب، بوی نظم و قانون
‫کمک می‌کنه یادشون بیاد.
‫قطعا همینطوره.
‫منو بی‌خبر نذار.
‫دریافت شد.
‫قربان.
‫چیه؟
دو نفر از افرادمون توی خروجی شرقی، مجروح شدن
‫نه! نه، نه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
«مــــردگــان مــتــحرک» «فصل یازدهم: قسمت چهاردهم»
‫- دریل. ‫- سلام.
‫- همین الآن داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫واقعا؟
اخیراً یکم درگیر کارای فرعی شدم...
خبری از خونه نشده؟
‫- نه دقیقا، اما... ‫- دیکسون.
‫امروز بهمون ملحق میشی؟
‫آره.
‫می‌خوای بعداً ناهار بخوریم؟
‫آره. سر ظهر تو غذاخوری؟
‫حله.
‫باشه.
‫چیه؟
بازم رفتی دور این غذاهای قدیمی...
‫قبلا هم دوستشون داشتم.
‫نمی‌خوای؟
‫صبح بخیر.
‫اختصاص وظیفه امروز بِدین شرحه...
‫داگلاس و راس، بخش آ.
‫لیم و بیکر، شما بخش ب.
‫مک‌هیو و هاول، بخش ج رو بردارن.
‫و اسپینوزا و دیکسون، ‫می‌خوام شما تو بخش د باشین.
‫سوالی هست؟
‫خیلی خب، بزنید بریم تو کارش.
‫ببین، مشکلی که اکثر مردم دارن
‫وقتیه که شروع می‌کنن به وحشت کردن.
‫اما وقتی من اطراف واکرهام،
‫سرعت ضربان قلبم در واقع کم میشه.
‫دیکسون شاهده.
‫شاهد چی؟
‫چطوری خودمو دور و بر واکرها
‫مدیریت می‌کنم. ‫یالا.
‫اوه آره، آره.
‫چیز... ‫چیز خوبیه.
‫هی، دیکسون، اسپینوزا...
‫چه خبر؟
‫یه گله واکر شمال بیرون اینجا دیده شده.
‫بهمون گفتن بریم بررسیش کنیم.
‫ویکر میگه وظیفه ما فقط گشت زدنه.
‫آره، و حالا می‌خواد ببینه
‫بیرون دیوارها چیکار می‌تونید بکنید.
‫ببینین، بخش‌تون رو ‫پوشش دادن، پس بزنید بریم.
‫یالا!
‫یه قدم دیگه برداری، مردی.
‫اسلحه‌هاتون رو بندازین.
‫اول تو.
‫عمرا.
‫ما اومدیم کمک کنیم.
‫و شما کدوم خرهایی هستین؟
‫- من... ‫- اسمش مگیه.
‫خدای من.
‫همگی.
‫بیاید آت و آشغال‌همون رو غلاف کنیم.
‫میشه؟
‫سلام بچه جون.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ما اینجا زندگی می‌کنیم.
‫خیلی‌خب. حالا چی میشه؟
‫گابریل دست اوناست.
‫نه، اینطور نیست.
‫یالا.
‫ایان، درها رو پوشونده ‫تا آپارتمان رو مخفی نگه‌داره.
‫چندتایی تو ساختمون هست.
‫مگی؟
‫هی.
‫مطمئن نبودم زنده مونده باشی.
‫تقریبا داشتم می‌مردم...
‫آدمای شما اسلحه‌هاشون رو دزدیدن؟
‫- به کاروان‌شون دستبرد زدن؟ ‫- نه.
‫مطمئنی؟
‫واقعاً خسته شدم از بس اینو پرسیدن.
‫منم همینطور.
می‌دونی، چرا یکم جرات به خرج نمیدی، و
‫دست از طفره رفتن ‫برنمی‌داری و بهش نمیگی دروغ‌گو.
‫رییس‌تون تو قفسه کتابش جمجمه داشت،
‫پس آره، دلم می‌خواد بگم کسشر میگید.
‫- کار ما نبود. ‫- آره؟ پس کار کی بود؟
‫مهم نیست.
‫باید این آدما رو از اینجا ببریم بیرون.
‫نمی‌تونیم بریم.
‫نه وقتی هنوز بقیه مردمم پنهان شدن.
‫خیلی‌خب. می‌خوای چیکار کنی؟
‫به چندتا تیم تقسیم می‌شیم،
‫هر طبقه رو دنبال هرکس ‫که باقی مونده می‌گردیم،
‫بعدش با هم یه راه خروج پیدا می‌کنیم.
‫باشه.
‫خیلی خب، بزنید بریم.
‫تو همینجا بمون.
‫اونا نیاز دارن یکی که بهش ‫اعتماد دارن ازشون محافظت کنه.
‫اون با من میاد.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫اوه، خیلی نمونده.
‫اوناهشش.
‫بقیه کجان؟
‫بقیه‌ای نیست.
‫می‌خوای چهارتایی‌مون همه‌شون رو بکشیم؟
‫قرار نیست بکشیدشون.
‫قراره ازشون رد بشین.
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫دارم راجع به رفیقم کوپر حرف می‌زنم.
‫ما با هم بزرگ شدیم.
‫اون تو یه خونه بزرگ زندگی می‌کرد... ‫دقیقا... دقیقاً اون پایین.
‫پدرش در واقع رییس بانک اس‌دی اس بود.
‫بگذریم، پدرش یه قحطی‌زده هم بود،
‫پس دفترش رو به یه اتاق وحشت تبدیل کرد.
‫هر آشغال نابی که ‫داشت اونجا نگه می‌داشت،
‫مثل ویسکی، علف، اکتسازی، کوکایین.
‫اون تو پول نقد هم نگه می‌داشت.
‫یه خروار.
‫و اون چیزیه که من می‌خوام برام بیارین.
‫اسگل‌مون کردی، آره؟
‫نه عزیزم، اسگل‌تون نکردم.
‫خیلی خب، ببینید، مادرِ جنده من
‫حساب‌های منو مسدود کرده،
‫پس باید دست به روش‌های ‫خلاقانه‌ای برای پشتیبانی از...
‫سبک زندگیم بزنم.
‫خب بگو این کله‌کیری‌ها انجامش بدن.
‫نمی‌خوان چون نمی‌تونن ‫اون پایین شلیک کنن.
‫ببینید، گلوله‌های شلیک شده رو می‌شمرن،
‫پس باعث میشه سؤال پیش بیاد.
‫و اگه اینا نتونن شلیک کنن، خب،
‫احتمالش هست که واکرها گله‌ای ‫بریزن روشون و اون زیر خفه بشن.
‫اما شما دوتا؟
‫می‌دونم از پسش برمیاین.
‫بهتون ایمان دارم.
‫حالا، این رمز
‫قفل الکتریکی دفتره.
‫یه ژنراتور خورشیدی تو گاراژ هست،
‫- که می‌تونید... ‫- نه.
‫نه، انجامش نمی‌دیم.
‫چرا، می‌دین.
‫حالا، یکم جَنم از خودتون نشون می‌دین،
‫بعدش از اون گله رد می‌شین،
‫و پول منو برام میارین.
‫وگرنه چی؟
‫هی، حال بچه‌هاتون چطوره؟
‫بچه کوچولوی تو، تازه دو ‫کلاس رو جهشی خوند، مگه نه؟
‫و... و کوکو، ‫به راه رفتن افتاده؟
‫هی، هی.
‫فکر می‌کنی "آموزشات نظامی پیشرفته‌"ت
‫الآن بهت کمک می‌کنه؟
‫بندازش، وگرنه جفت‌تون می‌میرین!
‫نه قبل این که سر این عوضی رو جدا کنم.
‫بذار یه‌چیزی رو رک بهت بگم.
‫یه بار دیگه بچه‌هامون رو تهدید کنی،
‫- شکمت رو سفره می‌کنم... ‫- هی!
‫هی، کی حرفی از صدمه زدن به بچه‌ها زد؟
‫فقط دارم می‌گم می‌تونم ‫زندگی‌شون رو آسون‌تر کنم.
‫یا می‌تونین جفت‌شون رو یتیم کنین.
‫تصمیم با توئه.
‫این کارو انجام می‌دیم و تمومه؟
‫آره.
‫کاملا.
‫هی.
‫خون... ‫تازه‌ست.
‫از این طرف.
‫اینجا.
‫واسه قفل به برق نیاز داری.
‫هی، پشت سرت.
‫از تبدیل شدن‌شون چند روز بیشتر نمی‌گذره.
‫آره.
‫سلام؟
‫هی!
‫شما با یه گروه دیگه‌این؟!
‫ما با ارتش کامن‌ولثیم.
‫خدایا. ‫من واقعاً متأسفم.
‫پول این توئه، اما من...
‫من تنها بازمانده‌م.
‫قبلا هم این کارو کرده.
‫لطفا، لطفا! ‫لطفاً ولم نکنید!
‫- نه، نه. ‫- ولم نکنید!
خیلی وقته که اینجام! لطفا
‫نه، نه، نه. ‫ولت نمی‌کنیم.
ما طرفِ آدمایی که فرستادنت اینجا نیستیم.
‫مجبورت کردن بیای اینجا؟
‫من بدهکار بودم، ‫بعدش یه روز،
‫یه مرد دم در خونه‌م پیداش شد،
‫و گفت می‌تونه برام تسویه‌ش کنه.
‫من دوتا بچه دارم.
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. کجا... ‫- لطفا!
‫چند نفر ازتون فرستادن اینجا؟
‫۱۲ نفر.
‫اما فقط سه نفرمون تونستیم بیایم داخل.
‫ژنراتورها رو روشن کردیم، ‫و بعدش... و بعدش،
‫دو نفری که باهام بودن، ‫علیه هم شدن.
‫پس جفت‌شون رو بیرون گیر انداختم...
‫همون وقت برق رفت،
‫و نتونستم این درو باز کنم!
‫تو پیشش بمون. ‫من میرم ژنراتور رو پیدا کنم.
‫چیزی نیست. ‫فقط صبر کن، باشه؟
‫باشه.
‫اسمت چیه؟
‫اسمم اپریله.
‫من روزیتام.
‫روزیتا.
‫گوش کنید، نمی‌خوام نگران بشید.
‫یه کاریش می‌کنیم، باشه؟
‫تو بدون اینکه حرفی بزنی رفتی.
‫رفتم چون به تخمم بود.
‫رفتم چون این چیزی بود که همه نیاز داشتن.
‫درسته؟
‫اونا رو چطوری پیدا کردی؟
‫و اون... ‫نسبتش باهات چیه؟
‫ازدواج کردی؟
‫دیوونه‌واره، مگه نه؟
‫اینجا بودنت جور در میاد.
‫تو گذاشتن اون جمجمه‌ها ‫رو قفسه ایان دست داشتی؟
‫اینو کسی میگه که با گِشتاپو ‫(پلیس مخفی) دم‌خور شده.
‫ما خبر نداشتیم.
‫جایی که الآن توش زندگی می‌کنیم از
‫هرجایی که قبلا دیدیم متفاوته.
‫نه، نیست.
‫آرزو داشتم باشن، اما...
‫اونا فقط می‌خوان جوامع دیگه رو ببلعن.
‫اونا عین نجواگرا‌هان.
‫فقط نقاب‌شون فرق می‌کنه.
‫نیگان، صدامو می‌شنوی؟
‫آره. کجایین؟
‫طبقه پنجم.
‫گوش کن، سربازها پخش شدن،
‫اما بازه زمان‌مونی ‫داره تنگ‌تر میشه.
‫به بقیه بگو راه بیفتن.
‫دریافت شد.
‫هی، مگی هنوز باهاته؟
‫آره.
‫خیلی خب، ببین. ‫چیزه...
‫دست از نگرانی بردار.
‫زودی می‌بینمت.
‫اوه گندش بزنن.
‫بشین و همینجا بمون!
‫گروهبان، یه کامیون توی محوطه پیدا کردم.
‫یه بچه داخلش قایم شده بود.
‫- گفتی یه بچه؟ ‫- بله
‫این پایین خبری نیست، شما برین بالا!
‫زنجبیل؟
‫حدودا دوازده هفته‌مه...
‫و اره، از نیگانه!
‫دلش نمی‌خواست بهت بگم.
‫هی، آنی! دریافت می‌کنی؟
‫همینجام.
‫یکی رو پیدا کردم...
‫کی؟
‫پسر مگی.
‫چــی؟!
‫اره.
‫ظاهراً یه مسافر قاچاقی توی ماشینت بوده ‫که خبر نداشتی!
‫الآن میام پیشت.
‫نه، تو پیش آنی بمون.
‫نیگان...
‫جاش امنه! باشه؟
‫حواست به دور و اطراف باشه.
‫اگه اتفاقی براش بیوفته...
‫قول میدم اون اتفاق اول برای خودم بیوفته.
‫پسرت دستِ آدم قابل اعتمادیه...
‫توی دست کسی‌ـه که پدرش رو کشت!
‫طبقه پنجم خبری نیست.
‫می‌دونم اون چه آدمیه...
‫و چه کارایی کرده.
‫خودش بهم گفته.
‫و با این وجود هنوز باهاشی؟
‫دست همه‌مون آلوده‌ست...
‫با چشمای خودم دیدم مردم برای زنده ‫موندن چه بلا هایی که سر هم در نیاوردن!
‫بعضی‌وقتا، اون بلا ها سر خودم میومد.
‫بعضی‌وقتا هم من نوبت خودم بود.
‫به کارایی که کردم افتخار نمی‌کنم ‫، اما اتفاقی‌ـه که افتاده.
‫تنها کاری که الآن می‌تونم بکنم ‫اینه که آدم بهتری باشم.
‫درست مثل اون...
‫هرگز نباید کاری که کرده رو فراموش کنه...
‫فراموش نکرده.
‫دو نفر برن سمت دربِ ورودی!
‫برای من مهمه که الآن کیه...
‫الآن کسی‌ـه که برای محافظت از بچه تو...
‫حتی جونشم می‌ده.
‫مامانم بهم گفته از تو دور بمونم.
‫خب، مامانت زنِ واقعاً باهوشیه.
‫چرا از تو خوشش نمیاد؟
‫به خاطر یه موضوعی که مربوط به ‫سال ها پیش‌ـه.
‫اتفاقی بدی بوده؟
‫اره.
‫اره، بود. اتفاق خیلی بدی بود.
‫تو آدم بدی هستی؟
‫بودم.
‫ببین بچه‌جون، من...
‫مامانم بهم گفته یه آدم بد بابام رو کشته.
‫تو بودی، نه؟
‫اره.
‫اره، من باباتُ کشتم.
‫ببین...
‫بچه‌جون، چیزی که من از تو و مادرت گرفتم...
‫واقعاً هیچ‌کاری نیست که بتونم...
‫برای جبران‌ـش انجام بدم.
‫می‌دونم که دلت می‌خواد اون ماشه رو بکشی...
‫و سرزنشت نمی‌کنم.
‫اما اگه اینکارو بکنی،...
‫آدم بدها می‌فهمن ما کجا قایم شدیم.
‫شاید به خاطر کاری که با بابات کردم مرگ حقم باشه،
‫کاری که با خانواده‌ت کردم...
‫اما آدمایی که اینجا‌ـن...
‫حق‌شون نیست بمیرن.
‫اپریل، گوشت با منه؟
‫اره.
‫خیلی‌خب، داریم میایم داخل.
‫خدایا...
‫ممنون! ممنون...
‫- تموم شد، تموم شد. ‫- ممنون.
‫گاوصندوق اون داخله!
‫- می‌تونی بازش کنی؟ ‫- نمی‌دونم
‫سعی خودمونُ می‌کنیم.
‫صدای چیه؟
‫لعنتی!
‫نه، نه، نه...
‫نــه! داره اونارو رو می‌کشونه اینجا.
‫- باشه، باشه. ‫- خفه‌ش کن
‫خب، فقط باید برق مدار رو قطع کنم.
‫عجله‌کن! عجله‌کن...
‫زودباش!
‫بیا اینجا یه کمکی کن.
‫دارن میان! زودباشین...
‫می‌دونم.
‫زودباشین، لطفا.
‫یالا.
‫از جلوی در بیا کنار.
‫باید دقیقاً از همون راهی بریم بیرون که اومدیم داخل.
‫- دست از پا خطا نکنید! از در می‌ریم بیرون ‫- باشه
‫- آماده‌ای؟ ‫- وایسا
‫به اندازه کافی خون روش نیست.
‫خدای‌من، نه.
‫- اینو بپوش ‫- پس تو چی؟
‫نگران من نباش.
‫ممنون.
‫مهمون نمی‌خواین صاحب‌خونه؟
‫از کجا می‌دونستین اینجا‌ـیم؟
‫واسه ناهار نیومدین، منم رفتم سراغ مرسر.
‫آلوز و کستل گفتن...
‫اومدین اینجا پول بدزدین.
‫نه.
‫همچین اتفاقی نیوفتاد.
‫چه‌خبره؟ الآن دیگه خونه‌های مردمُ غارت می‌کنین؟
‫سباستین مجبورمون کرد بیایم اینجا.
‫بچه‌هامون رو تهدید کرد.
‫شما کی هستین؟
‫چندتا سرباز چند نفر از ما رو آوردن اینجا،
‫و بهمون گفتن اگه...
‫گاو صندوق رو به‌دست بیاریم، یکم ‫از پول رو بهمون می‌دن.
‫چند نفر بودین؟
‫دوازده...الآن فقط من موندم.
‫چندتا دیگه تیر داریم؟
‫شاید ده تا.
‫اون بیرون خیلی بیشتر از اینا واکر هست.
‫خودتونُ جمع و جور کنید تا بریم.
‫نه، نه، نه.
‫نه، نه! لظفا...
‫نه، نه، نه، نه. توروخدا...
‫خیلی‌خب...
‫این آدما...
‫هرکدومشون رو که پیدا کردین، اگه اطلاعات ‫بدردبخوری بهتون ندادن،
‫با یه تیر خلاصشون کنید و به راهتون ادامه بدین.
‫طِی چند ساعت آینده تفنگ‌هامون رو پیدا می‌کنیم.
‫در غیر این صورت، اینجا رو با ‫خاک یکسان می‌کنیم.
‫گابریل، آرون...دریافت می‌کنید؟
‫اره.
‫- الایجا پیش شماست؟ ‫- اره
‫خوبه...یه نقشه‌ای زده به سرم.
‫چیزی پیدا نکردین؟
‫هیچی، قربان.
‫آرون، بریم روی سقف.
‫بازم همون کشیش حروم‌زاده‌ست!
‫یالا بریم.
‫ایست!
‫بندازش...
‫دیگه کافیه!
‫چه فکری با خودتون کردین؟
‫علیه من در بیاین؟
‫علیه کامن‌ولث، به چه قیمتی؟
‫یه مشت جنگ‌سالار احمق و دزد؟
‫واقعاً فکرمی‌کردم باهوش‌تر از اینا حرفا باشین...
‫همه سربازها، همین الآن بیاین روی سقف!
‫نیرو پشتیبانی می‌خوام...
‫قربان، دشمن حمله کرده!
‫عقب‌نشینی کنید...
‫باشه.
‫چه جالب!
‫خداوندا به من خِردی عطا که کن تفاوت‌ها را تشخیص دهم. ‫(خطی از کتاب دعای آرامش)
‫ببینید، حتماً یه سوتفاهمی پیش اومده...
‫فکرکنم بهتره همه‌مون...
‫یکم آروم باشیم، نه؟
‫گوش‌کن.
‫گوش‌کن، می‌تونیم بشینیم و حرف بزنیم...
‫خدایا...
‫خدایا کمک کن...
‫نه.
‫نــه!
‫نه، نه.
‫کــمــک! نه.
‫واقعاً کمک کردین!
‫اره نتیجه‌ش رو می‌بینم...
‫اما مجبور نیستیم به تو
‫پولُ بچسب!
‫قبل از اون بدبختا چند نفر دیگه هم فرستاده بودین؟
‫نمی‌دونم.
‫حدود ۳۰ تا، شاید ۴۰ تا؟
‫ولی خب داریم دستِ پُر برمی‌...
‫باید پولارو بدین بهش.
‫- به سباستین ‫- چی؟
‫- نه ‫- اگه بهش ندین، میاد سراغتون.
‫مبارزه‌ای که قطعا برنده‌ش شما نیستین.
‫خودم کیف‌ها رو از درِ ورودی رد می‌کنم.
‫منُ نمی‌گردن.
‫باشه.
‫ببین کیا اومدن...
‫خب؟
‫آفرین!
‫دست‌خوش به همه‌تون.
‫آفرین!
‫به‌به.
‫هـی، آلوز و...
‫آلوز و کستل کجا‌ـن؟
‫جون سالم به در نبردن.
‫- این چیه؟ ‫- سهم شما
‫فکر می‌کردین سهم‌تون رو نمیدم؟
‫خدایا، تبریک می‌گم بچه‌ها...
‫ترکوندیم!
راستی، خیلی خوشحالم که با هم آشتی کردیم.
‫اوپن رینج، دریافت می‌کنی؟
‫اوپن‌رینج؟
‫جانم؟
‫سلام.
‫دیر وقته.
‫کجا بودی؟
‫داشتم جون چندتا دوست رو نجات می‌دادم.
‫که اینطور؟
‫اره.
‫پسرِ فرماندار فرستاده بودشون ‫به یه مأموریت...
‫می‌گرده دنبال آدمای بدبخت بی‌چاره...
‫به‌خاطر یه‌مشت پول نقد می‌فرستدشون ‫وسط گله‌ واکرا...
‫بیشتر‌ـشون جون ‫سالم به در نبردن.
‫دوستای تو رو واسه انجام ‫این کار فرستاده؟
‫اره.
‫اونا جون سالم به در بردن؟
‫به‌سختی...
‫خوبه.
‫و پول چی؟
‫به‌دست‌ـش آوردن؟
‫اره.
‫بلاخره...
‫چرا...چرا اون آدما رو فرستادین؟
‫مگه چیکار کرده بودن؟
‫اونا خودشون رو توی شرایط بدی ‫قرار داده بودن،
‫راه بدی رو در پیش گرفته بودن،
‫یا خلاف قوانین عمل کردن...
‫یه راه‌نجات پیش روشون گذاشتم،
‫ببین، چرخ اینجا می‌چرخه...
‫چون همه نقش‌شون رو به خوبی ایفا می‌کنن.
‫اگه نتونن یا وظیفه‌شون رو انجام ندن...
‫بقیه افراد اذیت می‌شن...
‫سیستم به کُلی از هم می‌پاشه...
‫نباید اجازه بدیم همچین اتفاقی بیوفته.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫اره.
‫اره، مردم یا می‌تونن مشکل‌ساز باشن...
‫یا اینکه مفید.
‫می‌دونستم درک می‌کنی...
‫خب...
‫بیشتر از این مزاحمت نمی‌شم.
‫- کارول ‫- بله؟
‫صحبت کردن با آدمی که ‫اینقدر فهمیده‌ست...
‫واقعاً لذت‌بخشه.
‫خیلیا اینطوری نیستن.
‫من و تو یه کار ناتموم نداریم، درسته؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫برگرد پیش مامانت.
‫بهش کمک کن جهان رو از نو بسازه.
‫و چند سال بعد، وقتی که یه‌ذره بزرگ‌تر شدی،
‫بیا سراغ من.
‫و بهت قول میدم، حل‌ش می‌کنیم.
‫چی می‌گفت بهت؟
‫الآن می‌خواین چیکار کنین؟
‫به کامن‌ولث که نمی‌تونید برگردید.
‫نه، راستش مجبوریم.
‫لنس باید بدونه چه اتفاقی اینجا افتاده...
‫خب. در حال حاضر مشکل مهم‌تر...
‫این آدما‌ـن.
‫دیر یا زود هورنسبی میاد سراغشون...
‫پس باید دست‌ به‌کار بشیم.
‫این همه اتفاق به خاطر یه‌مشت تفنگ!
‫اما اگه دزدیدن تفنگ‌ها کار ما نبوده، پس کار کیه؟
‫« دو هفته قبــل »
‫نه، نه! توروخدا...
‫نـــه!
‫لطفا! نــه! نــه! نــه...
‫نه، لطفا...لطفا
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد...
‫که یه‌مشت غریبه، همه رو بکشن ‫جز شما دو تا...
‫مگه اینکه، غریبه نبوده باشن...
‫یعنی داریم دروغ می‌گیم؟
‫هر اتفاقی که داره میوفته...
‫اگه میلتون هم قاطی‌ش باشه...
‫به هیچکس هیچی نگو!
‫می‌تونی اینجا رو تغییر بدی...
‫می‌تونی بیشتر از تأثیر داشته باشی.
‫ازم انتظار داری به اون یارو اعتماد کنم؟
‫انتظار دارم به من اعتماد کنی!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.