‫« نـگـهـبـانـان »
‫« خدایی وارد ایبار می‌شود » ‫(بازی با کلمات Abar و A bar ‫اولی فامیلی انجلا، و دومی به معنای بار)
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چیه؟
‫فردا شب باهام شام می‌خوری؟
‫نه
‫- برات آبجو آوردم ‫- مگه نمی‌بینی پلیسم؟
‫چرا
‫دارم بهت میگم برو، ‫ولی گوشِت بدهکار نیست
‫- بهم گفتی برم؟ ‫- سربسته گفتم
‫اگه حدس بزنم چرا تک و تنها ‫داری اینجا نوشیدنی می‌خوری،
‫- می‌ذاری پیشت بشینم؟ ‫- حتماً
‫چرا دارم تک و تنها نوشیدنی می‌خورم؟
‫به مناسبت سالگرد فوت والدینت یادبود گرفتی
‫بشین
‫ممنون
‫خب، کی توی بخش بهت گفته بیای اینجا؟
‫با کسی توی بخش صحبت نکردم
‫- پس کی درمورد مامان بابام بهت گفته؟ ‫- خودت
‫- نگفتم ‫- بعداً میگی
‫حدود ۲۰ دقیقۀ دیگه
‫- منتها هنوز بهت نگفتم، مگه نه؟ ‫- آره
‫پس از کجا خبر داشتی؟
‫من دکتر منهتنم
‫تابلوئه
‫شک داری؟
‫شک ندارم. فقط برام سؤاله که
‫چرا دکتر منهتن واقعی
‫نقاب دکتر منهتن رو زده
‫نمی‌خوام منو بشناسن
از اون کارای زئوسی‌ـه؟
‫زئوس؟
‫خدای یونانی‌ها
‫توی تمام داستان‌ها،
‫زئوس از المپ میاد زمین تا با یکی بخوابه، ‫(المپ اقامتگاه زئوس است)
‫ولی برای اینکه شبیه مخلوقات بشه، ‫خودش رو تبدیل می‌کنه به یه قو ای چیزی
‫حدس می‌زنم تو ۲۰ سال بعد از اینکه
‫آدم‌ها رو به حال خودشون ول کردی،
‫یه سر از مریخ اومدی سایگون
اونی که روی مریخـه، من نیستم
‫- جدی؟ ‫- یه فیلمـه که از من، در حالِ
‫انجام یه سری الگوهای ‫از قبل تعیین‌شده، ضبط شده،
‫یه چیزی مثل برنامۀ کامپیوتری
‫باهاش مردم رو گول زدی تا ‫فکر کنن توی مریخی
‫زدی تو خال
‫پس این ۲۰ سال آزگار کجا بودی؟
‫توی اروپا
‫- یکی از قمرهای مشتریـه ‫- آها، اون اروپا
‫اونوقت اونجا چیکار می‌کردی؟
‫اصولاً باید سؤالت رو با زمان حال بپرسی
‫متوجه نمیشم
‫من به طرز منحصر به فردی ‫زمان رو تجربه می‌کنم،
‫که مخصوصاً تو رو خیلی عصبانی می‌کنه
‫با این وجود، من در آنِ واحد،
‫هم توی این بار هستم و ‫دارم با تو صحبت می‌کنم،
‫هم توی اروپا مشغول خلق حیاتم
‫عجب
‫چطوری زندگی رو خلق می‌کنی؟
‫با تکون دادنِ دست‌‌هام
‫الان سال ۱۹۸۵ ایم
‫یک لایۀ نازک اتمسفر مه‌آلود
‫ضخیم، و تبدیل به یک پوشش نیلی میشه (آسمان)
‫یک سرددشت خشک تبدیل به ‫گرم‌دشتی حاصلخيز میشه
‫چمنزاری پهناور در سراسر ‫خاکِ بى‌آب‌ و علف‌ قمر سبز میشه
‫یک اقیانوس اولیه، تبدیل میشه به یه منبع خلقتِ مایع
‫من روی دریاچۀ جنین قدم می‌زنم،
‫پرورشگاهی مملو از معجزه،
‫و پُر از موجودات بال‌دار و سُم‌دار
‫تو روی آب راه میری؟
‫گهگداری آره
‫چه باحال
‫کارت که تموم بشه ‫آخر هفته رو مرخصی می‌گیری؟
‫نه، کل این فرآیند طی ‫تقریباً۹۰ ثانیه کامل میشه
‫- عادیـه ‫- جان؟
‫عادیـه که مرد ظرف کمتر از ‫۲ دقیقه خلق حیات کنه
‫آها، یه جوک در مورد سکس
‫- باحاله ‫- ممنون
‫خب، آدم و حوا چطور؟
‫اونا رو هم خلق می‌کنی دیگه؟
‫آدم و حوا واقعی نیستن
‫توی اروپا، من واقعاً آفریدم‌شون
‫کالبدشون رو از میکروب‌های ‫توی آب ساختم
‫دو تا بچه که به لطفِ
‫بلوغ زیست‌مکانیکی سریع
‫خیلی زود زن و مرد می‌شدن
‫بهشون ذهنی پیشرفته‌تر،
‫قدرت تکلم فطری و خودآگاهی عطا می‌کنم
‫و بعد، مکانی رو برای زندگی ‫در اختیارشون می‌گذارم
‫یه عمارت
‫یه عمارت در اختیارشون گذاشتی؟
‫- آره. تلپورتش کردم... ‫- به مشتری
‫- به اروپا. اروپا... ‫- قمر مشتری
‫- قبلاً گفتی ‫- هنوزم شک داری
‫فقط برام سؤاله چرا یه عمارت رو از ‫این طرف کهکشان تلپورت کردی اونورش؟
‫خودت که می‌تونی یه عمارت بسازی
‫عمارت یه جای بخصوصه
‫جاییـه که از بچگیم ‫باهاش یه جور ارتباط دارم
‫اونجا احساس امنیت می‌کنم
‫چون الان یه بچه‌ای
‫آره، همین الان
‫در آنِ واحد، هم اینجا با من حرف می‌زنی،
‫هم روی قمر مشتری مشغول آفرینش حیاتی،
‫هم داری توی یه عمارت در ‫حومۀ انگلیس بزرگ میشی؟
‫راستش من توی هايدلبرگ‌ ‫بزرگ شدم، داخل آلمان،
‫تا اینکه مامانم عاشق یکی از افسرهای ‫گردان حفاظتی نازی میشه و ولمون می‌کنه میره
‫اجداد پدرم یهودین
‫من و بابام هم از ترس جون‌مون ‫فرار می‌کنیم میریم انگلستان
‫قبل از اینکه به دنیای جدید بریم، ‫حرفش می‌پیچیه که
‫ارباب و بانوی عمارت
‫درهای عمارت رو به روی نیازمندان باز می‌کنن
‫اوهوم. این اتفاق توی چه سالی می‌افته؟
‫۱۹۳۶
‫پدرم داشت یه ساعت رو تعمیر می‌کرد
‫حداقل می‌تونه ساعتـه رو تعمیر کنه
‫یه تیکه نون برام بیار
‫من توی راهروهای این مکان عجیب پرسه می‌زنم
‫من سال‌ها بعد راجع به
‫طیف الکترومغناطیسی فروسرخ مطالعه می‌کنم،
‫ولی همین الانشم این سؤال که ‫نامرئی شدم یا نه ذهنم رو درگیر کرده
‫یه چیزی چشمم رو می‌گیره...
‫یه جو که در حصر خودشـه
‫اون موقع متوجهش نمیشم، اما بعداً،
‫این باعث میشه یه شیشه ‫مختص خودم، توی اروپا بسازم
‫سال ۱۹۳۶،
‫مامان باباها راجع به سکس ‫با بچه‌هاشون حرف نمی‌زنن
‫اونجا، داخل کمدِ تاریک،
‫روحمم خبر نداره که دارم ‫چی می‌بینم و می‌شنوم
‫اما هر کاری که این دو نفر ‫دارن با هم می‌کنن،
‫شدیداً لذت‌بخشـه
‫این اولین باریـه که با عشق آشنا میشم
‫خب، چند تا تازه‌وارد اینجا هستن
‫خوش آمدید
‫- اسم من هنز آسترمنـه ‫- هنز
‫یه عالمه ممنونم که در خونه‌تون رو ‫به روی ما باز کردید
‫خودت رو معرفی کن
‫جان
‫سرت رو بگیر بالا
‫- سلام، جان ‫- سلام
‫هنز، ممکن هست خصوصی با جان صحبت کنیم؟
‫دوست داریم وقتی که بچه‌ها اینجا هستن، ‫با همه‌شون آشنا بشیم
‫می‌دونیم که ما رو توی اتاق خواب دیدی
‫مشکلی هم نداره
‫کاری که ما می‌کردیم...
‫خدای من...
‫تو شاهدِ... چیز بدی نبودی
‫چیز قشنگیـه
‫ما داشتیم یه زندگی خلق می‌کردیم
‫می‌دونی، ما...
‫یه پسر داشتیم که الان‌ ‫هم سن و سال تو بود
‫منتها...
‫مریض شد و فوت کرد
‫خواست خدا بود
‫مشیت الهی اینه که
‫ما باز هم تلاش کنیم
‫جان، این مال توئه
‫خودت انجیل داری؟
‫نه. بابام بهش اعتقاد نداره
‫خب، مشکلی نیست
‫بازم داستان‌های خیلی قشنگی داره
‫اسم اولین داستانش هست: «پیدایش»
‫و درمورد خلق دنیا به‌دست خداونده
‫می‌دونی، یه زمانی هیچ چیزی وجود نداشت و...
‫خدا همه چیز رو به‌وجود آورد
‫آسمون، دریا، و حتی آدم‌ها
‫اسم اولین انسان‌ها آدم و حوا بود
‫چطوره با هم معامله کنیم؟
‫تو یه لطفی در ازای انجیل بهمون بکن
‫مدت‌ها بعد که از اینجا رفتی،
‫و توی آمریکا برای خودت مَردی شدی...
‫هدفت رو بذار خلق یه چیز قشنگ
‫- این لطف رو بهمون می‌کنی، جان؟ ‫- باشه
‫پس به زبون بیارش، جان
‫یه چیز قشنگ خلق می‌کنم
‫۷۰ سال بعد،
‫و ۶۳۰ میلیون کیلومتر دورتر از اونجا،
‫به قولم عمل می‌کنم
‫یه چیز زیبا خلق می‌کنم
‫درون تودۀ جوّی‌ای که ‫خودم به‌وجود آورده بودم،
‫جلوی همون عمارتی که ‫چندین دهه قبل توش
‫زندگی کردن و از دنیا رفتن،
‫آدم و حوا رو آفریدم،
‫نه به شکل خودم،
‫بلکه به شکل اونا
‫عجب
‫رفیق، باید بهت بگم
‫قوۀ تخیلت حرف نداره
‫چیه؟ چیزی تو گلوت گیر کرده؟
‫۶ ماه بعد از الان، یکی از دوستام بهم میگه که
قوۀ تخیلم تعطیلـه
‫مگه رفیق هم داری؟
‫شاید بیشتر همکارم محسوب بشه
‫یه بار سعی کرد منو بکُشه
‫عجب
‫خب، بگو ببینم،
‫اگه این همه به خودت زحمت دادی،
‫تا باغ عدن رو بسازی، چرا از اونجا رفتی؟
‫تا بتونم با تو آشنا بشم
‫بیخیال، رفیق
‫من عاشقتم
‫نه بابا!
‫ما که تازه آشنا شدیم
‫آخه کِی عاشق من شدی؟
‫از قبل عاشقت بودم
‫حتی قبل از اینکه منو ببینی؟
‫برای من...
‫چیزی به اسم «گذشته» وجود نداره
‫پس هیچ لحظه‌ای هم وجود نداره؟
‫- لحظه؟ ‫- یه لحظه
‫لحظه‌ای که با خودت میگی:
‫«لعنتی، من عاشق شدم»
‫مثلاً، من الان دارم به تو که ‫پشت نقابت قایم شدی، نگاه می‌کنم،
‫و حسم ۱۸۰ درجه برعکس اون لحظه‌ست
‫هممم. اگه گریم آبی نمی‌کردی، ‫شاید خوش‌قیافه بودی
‫گریم نیست
‫- ذاتاً آبی هستی ‫- آره
‫فکر می‌کردم دکتر منهتن می‌درخشه
‫اگه می‌خواستم می‌شد،
‫ولی زیادی جلب توجه می‌کنه
‫بیخیال. اینجا کسی توجه نمی‌کنه
‫یه کوچولو بدرخش
‫ترجیح میدم تا قبول نکردی فردا شب باهام ‫شام بخوری، مطمئن نشی دکتر منهتنم
‫دوست آبی‌رنگ من،
‫شاید به خیالت همه چیزو درمورد من بدونی،
‫ولی توی پیشنهادت یه اشتباه اساسی کردی
‫من از دکتر منهتن متنفرم
‫چرا؟
‫۴۰ سال پیش،
‫نیکسون میره سراغ آدم آبی گُنده،
‫و ازش می‌خواد بره ویتنام
‫منهتن با قد ۳۰ متریش میره اونجا
‫ویت‌کُنگ رو با لیزرهای دستش به آتیش می‌کِشه
‫یه پسربچه سوختن دهکده‌ش رو ،به چشم می‌بینه
‫پسره بزرگ میشه،
‫یه عروسک‌گردون میشه، ‫چون می‌خواد کنترل دست خودش باشه
‫یه بمب می‌سازه. ۲۲ سال پیش توی همچین شبی، ‫اون بمب پدر و مادر من رو از بین می‌بره
‫امشب...
‫سالروز فوت والدینتـه؟
‫خودت می‌دونستی. ‫قبل از نشستن اینو گفتی
‫آره، ولی همین الان بهم گفتیش
‫درمورد ویتنام هم،
‫من سعی داشتم همون چیزی باشم ‫که مردم ازم می‌خواستن
‫سرباز، ابرقهرمان، ناجی
‫سعی کردم کار درست رو بکنم و...
‫اگه آرومت می‌کنه، بگم که ازش پشیمونم
‫آها
‫پس حتماً قبل از انجامش ‫می‌دونستی که آخر سر
‫پشیمون میشی. ‫پس چرا بازم همون کارو کردی؟
‫تا حالا هیچ کاری نکردی که بدونی ‫آخرش پشیمون میشی؟
‫شاید
‫پس فردا شب باهام شام می‌خوری؟
‫خب، تو که از ریز و درشتِ آینده خبر داری
‫فردا شب باهات شام می‌خورم؟
‫- آره ‫- اشتباهـه
‫امشب، شدی شکل تمام آدم‌های مستی که
‫دوست دارن شبیه منهتن باشن و دارن ‫سالگرد پیروزی مقابل ویتنام رو جشن می‌گیرن
‫ولی فردا، حسابی تابلو میشی
‫اگه همراهت بیام تو رستوران،
‫ملت چهارچشمی نگاهمون می‌کنن، رفیق
‫وقتی می‌تونم تلپورتت کنم یه جای دیگه، ‫چرا بریم توی رستوران؟
‫آره، آره. چه فکر بکری
‫ولی بالاخره باید بریم تو ملأ عام
‫اینو می‌خوای چیکارش کنی، دکی جون؟
‫راستش، خودت یه راه‌حل قشنگ‌ برای
‫مشکل ظاهرم پیدا کردی
‫- جداً؟ ‫- آره
‫الان داری برام توضیحش میدی
‫در واقع برای تو...
‫میشه دو هفته دیگه
‫دائو وان نوی. ۲۶ ساله
‫علت مرگ: نشت ناگهانی گاز. ‫اقوام درجه یکی هم نداره.
‫مایکل دکلان. ۳۶ ساله
‫علت مرگ: اوردوز هروئین. ‫فامیل درجه یکی هم نداره.
‫ویلیام هیت. ۳۳ ساله
‫علت مرگ: خودکُشی. ‫بستگان درجه یکی هم نداره.
‫تنها زندگی کرده و تنها هم مُرده
‫۴۸ ساعت دیگه،
‫اجساد همه‌شون رو می‌سوزون
‫همه‌شون خاکستر میشن و میرن تو هوای سایگون
‫یکی‌شونو انتخاب کن
‫انجلا، من عملاً می‌تونم ‫شبیه هر کی بخوای بشم
‫چرا محدودش کنیم به همین افراد؟
‫چون اینا آدم‌های واقعین
‫شناسنامه‌ و شماره تأمین اجتماعی و گذرنامه
‫و هر چیزی که برای حضور توی ‫این دنیا لازمتـه رو دارن. پس انتخاب کن
‫ظاهرم برام مهم نیست
‫تو باید با کالبد من راحت باشی
‫خب، منم برام مهم نیست
‫پس باید بتونی خیلی راحت ‫یکی‌شون رو انتخاب کنی
‫مگر اینکه بنا به دلایلی، هنوز ‫همۀ گزینه‌ها رو نشونم ندادی
‫اسمش کالوین جلانیـه
‫یهو افتاد مُرد
‫احتمالاً به‌خاطر سکتۀ قلبی
‫خانواده‌ای نداره که ‫هزینۀ کالبدشکافیش رو بدن، پس...
‫خاکستر میشه و میره تو هوای سایگون
‫منم باهاش راحتم
‫از اسمش خوشم میاد
‫کالوین
‫نظرت چیه؟
‫صدات عوض شده
‫تارهای صوتیم توی انتقال شُل شد
‫- برگردونم‌شون به حالت قبل؟ ‫- نه! مشکلی باهاش ندارم
‫یادت رفت...
‫اینو پاک کنی
‫قراره خیلی چیزهای دیگه هم یادم بره
‫بعداً راجع بهش صحبت می‌کنیم
‫- یه راه‌حل قشنگ دارم؟ ‫- آره
‫خب، چه راه‌حلیـه؟
‫- نمی‌تونم بهت بگم ‫- چرا؟
‫چون اونوقت فکر تو نیست
‫رفیق، تو این کار یه پا اوستایی ها
‫- ممنون ‫- پس، می‌تونی آینده رو ببینی،
‫ولی واسه من تعریف نمی‌کنی
‫آینده رو نمی‌بینم، ‫تجربه‌ش می‌کنم
‫الان داری فردا شب، و شام خوردن‌مون
‫- با همدیگه رو هم تجربه می‌کنی؟ ‫- آره
‫در اشتباهی
‫ولی فرض می‌کنم درسته
‫خب، بعد از شام،
‫- ما چند سال با همیم؟ ‫- ۱۰ سال
‫خب، انگار میشه باهاش کنار اومد. ‫اون موقع بازم جوونم.
‫بازم می‌تونم عاشق بشم. ‫چطور تموم میشه؟
‫غم‌‌انگيز
‫می‌خوای یه خرده دقیق‌تر بگی؟
‫ترجیح میدم نگم
‫پس ۱۰ سال رابطه، با یه پایان غم‌‌انگيز،
‫می‌تونم باهاش کنار بیام
‫ولی هنوزم مجاب نشدم
‫مجاب نشدی که چی؟
‫که تو از آینده خبر داری
‫قراره آهنگ مورد علاقه‌ت ‫از دستگاه پخش بشه،
‫همین... الان
‫یا خدا. پشمام
‫اولین باره تو عمرم می‌شنومش
‫اسمش «تونل عشق»ـه، ‫و الان آهنگ مورد علاقتـه
‫تو قدر یه پشکل هم از آینده خبر نداری
‫ولی بامزه‌ای
‫الان برات خنده‌داره، ‫ولی ۶ ماه دیگه،
‫به همین خاطر ازم می‌خوای برم
‫- به خیالم ۱۰ سال با همیم ‫- آره
‫پس ۶ ماه دیگه چی میشه؟
‫الان داره اتفاق می‌افته. ‫ما داریم سکس می‌کنیم.
‫به‌نظر نمیاد که بهت بگم باید بری
‫هنوز نه
‫الان داری ازم می‌پرسی که کجام
‫کجایی؟
‫توی بار...
‫همون شبی که آشنا شدیم
‫قبل از اینکه تخم‌مرغـه رو به‌وجود بیارم
‫دارم راجع به دعوامون توی آینده بهت میگم
‫- خفه شو ‫- اینکه بهم میگی برم
‫- خفه شو، ببند دهنتو ‫- باشه
‫لعنتی
‫قرار نیست دعوامون بشه
‫چون من بهت نمیگم که باید بری
‫دعوامون میشه و...
‫این حرف رو هم می‌زنی
‫شرمنده، ولی همین الانم داره اتفاق می‌افته
‫- دلت دعوا می‌خواد؟ ‫- نه،
‫ولی من هر چی بخوام ‫بازم دعوامون میشه
‫اگه جلوشو بگیریم دعوامون نمیشه
‫اینو در مورد من می‌دونستی
‫می‌دونستی من کیم و چه درکی از مسائل دارم
‫اولین شبی که همدیگه رو ‫دیدیم اینو بهت گفتم،
‫چون می‌دونستم آخرش ‫به جر و بحث می‌کِشه
‫- ما جر و بحث‌مون نشده ‫- چیزی نمونده بشه
‫الان میگی...
‫- بهم نگو قراره چه زری بزنم! ‫- بهم نگو قراره چه زری بزنم!
این منصفانه نیست
،اگه قرار نیست با هم بمونیم
پس اصلاً چرا با همیم؟
با عقل جور در نمیاد
تا الان، توانایی من برای دونستن آینده
شدیداً بهت قوت قلب میداد
بهت احساس امنیت و ثباتی می‌داد که موقع
بزرگ شدن توی یتیم‌خونه مشابه‌اش رو تجربه نکردی
نخیر - مگه دوران کودکی‌ات سرشار از ترس دائم -
از اینکه خانواده‌ای نصیبت نشه نبود؟ - ...جرأتشو نداری -
چون خانوادۀ خودتو از دست دادی - !بس کن -
الان داریم دعوا می‌کنیم
آره، غیب گفتی
تو چی دربارۀ ترس می‌دونی؟
اصلاً آخرین باری که ترسیده بودی، کِی بود؟ - سال 1959 -
من توی هیلا فلتزِ نیومکزیکو هستم
ساعتم رو داخل محفظۀ میدان محض جا گذاشتم و
،حالا داخلش گیر افتادم
،کاملاً می‌دونم وقتی شمارش معکوس تموم بشه
پوستم می‌سوزه و از بدنم جدا میشه
پس 50 سال؟
آخرین باری که ترسیده بودی، 50 سال پیش بود؟
.نه، انجلا من همین الان دارم متلاشی میشم
و بعد خودت رو تیکه‌تیکه از نو ساختی و
دیگه هیچوقت نترسیدی
،چون اگه از هر اتفاقی که قراره بیفته خبر داری
از چی ممکنه بترسی؟
چه ریسکی هست؟
منم که دارم ریسک می‌کنم
از اون روزی که توی بار
اومدی طرف من، هر روز دارم ریسک می‌کنم
تو چه غلطی می‌کنی؟
متأسفم
لازمـه به زبون بیارمش؟
آره
برو
فروگداخت راکتور
!احمقا
هرجور فرصتی بهشون دادم
،خورشیدی، بادی انتقال توان برقی
آخه برای چی
همش باید اون بمب‌های
لعنتی‌شون رو بسازن؟
...این ممکنه ضد و نقیض به نظر بیاد، ولی
اونا باعث میشن احساس امنیت کنن
خوشحالم دوباره می‌بینمت، جان
من هم همینطور، آدرین
از کجا فهمیدی منم؟
چون فقط دکتر منهتن
انقدر خایه داره که
لخت مادرزاد بیاد اینجا
یه چیزی بپوشم؟
به قطب جنوب خوش برگشتی، جان
ممنونم که اومدی دیدنم
چند وقت گذشته؟ - ...برای تو، 24 سال -
و 41 روز و 13 ساعت
...برای من، همین الان - اتفاق میفته. آره، آره، یادمـه -
،خب، جان، 24 سال و 41 روز و 13 ساعت پیش، چی دارم بهت میگم؟
همین الان خواستی منو نابود کنی
دارم بهت میگم ازت ناامید شدم
درسته
از اون بابت شرمنده
حالا داری توضیح میدی که همین الان 3 میلیون نفر رو کُشتی
،داری بهم میگی «از لحاظ اخلاقی، کیش و مات شدی»
من قمار می‌کردم
قمار؟
سر اینکه اخلاقیاتی داری
می‌بینم هنوزم تهاجم‌های فضایی تولید می‌کنی
...و با هر ماهی مرکب
صلح جهانی رو حفظ می‌کنم
...کالبدی که برای خودت انتخاب کردی
جالبه
جالب؟
دیگه دهۀ 80 نیست، جان
...الان چنین استیلای فرهنگی‌ای خیلی
دردسرساز محسوب میشه
الان 2009 هستش، دکتر
،وقتی تو اروپا بودی خیلی چیزا عوض شدن
از کجا می‌دونی توی اروپا بودم؟
یه فیل کوچولو بهم گفت
...چیزی که نمی‌دونم
،اینه که چرا یه مرد آبی قالب یه انسان رو به خودش گرفته
گرچه شاید یه حدس حساب شده ای بزنم
اسمش چیه؟
انجلا
عشق
...خب
بذار دوباره حدس بزنم
،این ظاهر رو به خودت گرفتی
چون اون روحشم خبر نداره که
تو قدرتمندترین موجود توی
تاریخ بشریت هستی و
در حالی که تو می‌خوای تو رو فقط به خاطر خودت دوست داشته باشه
به محض اینکه دیدمش، بهش گفتم کی هستم
اون می‌دونه کی هستی؟
آره
مشکل همینـه
،چون کدوم آدمی با عقل سلیم
دلش می‌خواد عاشق یه خدا باشه؟
،پس نمی‌خوای فقط شبیه یه آدم فانی باشی
می‌خوای واقعاً فانی باشی
کمکم می‌کنی؟
چرا خودت نمی‌تونی اینکارو بکنی؟
تو بهم بگو، آدرین
...چون
قوۀ تخیلت تعطیله
،باید اعتراف کنم، مرد
قوۀ تخیل حرف نداره
!الان می‌خندی! واو
این انجلا باید خیلی خوب باشه
شیش ماه پیش، داره بهم میگه که
قوۀ تخیلم حرف نداره
به چیزی رو بهم بگو
تو مغز داری؟
ببخشید؟ - خب، به نظر قیافۀ -
...انسان‌ها رو کپی کردی، ولی
فیزیولوژی انسان‌ها رو چی؟
...تو مغز و
اعضای درونی و خون داری؟ - آره -
چطور؟ -
...خب
،به لحاظ تئوری
می‌تونیم دستگاهی رو توی قشر پیش‌پیشانیِ مغزت کار بذاریم که
حافظه‌ات رو دور می‌زنه
بدون داشتن آگاهی
،نسبت به توانایی‌هات
!نمی‌تونی ازشون استفاده کنی
...البته شاید جز به عنوان یه واکنش
توی شرایطی که زندگیت در خطر باشه
می‌تونی راه بری و حرف بزنی و
،بدون اینکه کسی بفهمه بین مردم عادی زندگی کنی
فقط نمی‌دونی که دکتر منهتن بودی
چقدر طول می‌کشه این... دستگاه رو بسازی؟
اوه، جانِ عزیزم
من 30 سال پیش ساختمش
،جان، همونطور که بهم یادآوری کردی
من سعی کردم نابودت کنم
ولی کاهشگرِ میدان محضی که
،تو رو کشیدم داخلش، در واقع
نقشۀ دوم بود
یعنی منفجر کردنت
بگو ببینم، جان
می‌دونی داخل این چیه؟
راستش نمی‌دونم
چون در معرض
،ذرات تاکیون قرارش دادم ،یه بخش کوچیکی از هستی
.که حتی تو هم نمی‌تونی ببینیش یه نقطۀ کور
...جان، این
نقشۀ اولـه
یعنی فراموشی
...حالا به این انجلا بگو که
این رو بذاره اینجا
بلافاصله اثر می‌کنه
،یادت میره کی هستی ،چیکار می‌تونی بکنی
و هر اتفاقی که برات افتاده رو فراموش می‌کنی
،پس اگه کار ناتمومی داری
الان وقتشـه تمومش کنی
انجلا یه پدربزرگ داره که فعلاً ازش بی‌خبره
من و اون باید دربارۀ مسائلی حرف بزنیم
،خب، بهتره همین الان باهاش حرف بزنی
تا هنوز خودتو می‌شناسی
ممنونم، آدرین. همینکارو می‌کنم
...نه، یه چیزی هست که
در ازای این می‌خوام
...من دنیا رو از
آخرالزمان هسته‌ای نجات دادم، جان
،به جز تو و یه عدۀ منتخب
هیچکس خبر نداره
...برنامه‌های من برای یه آیندۀ عالی
نادیده گرفته شدن
...یه بار ازت پرسیدم، جان
...که
همۀ اینا در نهایت ارزشش رو داره یا نه
...از جواب دادن طفره رفتی و
...گفتی که
«هیچی... هیچوقت تموم نمیشه»
،بگو ببینم، جان
زنده می‌مونم تا آرمان‌شهرم رو ببینم؟
آره
ولی اینجا نه
نمی‌فهمم
...من سعی کردم
...گونه‌ای از زندگی رو خلق کنم که
از زندگیِ روی زمین برتره
مهربانانه‌تر، خوشایندتر
موجوداتی که خلق شدن تا ،به جای خودشون
به دیگران اهمیت بدن
و من موفق شدم، آدرین
روی اروپا اینکارو کردم
جای قشنگیـه
،سرسبز و بکر
،سرشار از زندگی
کاملاً عاری از نفاق
ولی فقط می‌خوان من رو خوشحال و ستایش کنن
،عشق‌شون بی‌کرانـه
که به همین دلیل، اصلاً رضایت‌بخش نیست
که یعنی باید مخلوقاتم رو ترک کنم
،اونا هنوز اونجان
فقط منتظرن تا یکی رو بپرستن
انگار... بهشتـه
دوست داری بفرستمت اونجا، آدرین؟
آره، جان
دوست دارم
خدا به همراهت
فقط فشارش میدم توی سرت؟
آره
من خودمو غیرقابل لمس می‌کنم
حتماً سریع دستت رو بیار بیرون
از کجا می‌دونی جواب میده؟
نمی‌دونم
همین باعث میشه یه ریسک باشه
حرف زدن یا راه رفتن رو هم فراموش می‌کنی؟
،نه. اونطور که فهمیدم
فقط روی حافظه‌ام تأثیر می‌ذاره
شاید بتونی بهم بگی که یجور تصادف کردم
بهتره از ویتنام بریم
،یه جایی که کسی ما رو نمی‌شناسه از نو شروع کنیم
من هر جایی می‌تونم پلیس باشم
تالسا چطوره؟
خانوادم اهل اونجاست
به نظرم فکر خیلی خوبیـه
.البته که اینطور فکر می‌کنی .فکر خودتـه
در واقع فکر خودت بود
چی شده؟
،اگه همه چیز رو فراموش کنی
هنوزم خودتی؟
...شاید خاطراتم رو فراموش کنم، انجلا
ولی تو منو از دست نمیدی
باشه، نمی‌فهمم چی میگی، مرد
،و تو اطلاعات زیادی بهم نمیدی
،دکتر منهتن. پس تا بهم ثابت نکنی
جوابم برای شام فردا شب هنوزم منفیـه
چیزی مد نظر داری؟
تو گفتی می‌تونی زندگی خلق کنی
همین الان زندگی خلق کن
باشه
همین؟ - اصولاً زندگی محسوب میشه -
یه مرغ خیلی بهتر می‌شد
ولی هنوزم باهام شام می‌خوری
نه، ولی دوست دارم بیشتر دربارۀ
این 10 سال باشکوهِ قبلِ فاجعه که با هم می‌مونیم، بشنوم
چی می‌خوای بدونی؟
بچه‌ای داریم؟ - آره، سه‌تا -
یه پسر و دوتا دختر
اونا مثلاً... نیمه خدا هستن؟
من هیچوقت بدون رضایت کسی توانایی‌هام رو بهش منتقل نمی‌کنم
پس می‌تونی اینکارو بکنی؟ قدرت‌هات رو بدی به یکی دیگه؟
گمونم می‌تونم مؤلفه‌های اتمی‌ام رو
به یه‌جور مادۀ ارگانیک تبدیل کنم
،اگه یکی اون رو بخوره
قدرت‌هام رو به دست میاره
پس می‌تونی بذاری‌شون توی این تخم و
اگه من بخورمش، می‌تونم روی آب راه برم؟
به لحاظ تئوری، بله
خب، من بچه نمی‌خوام
،هیچوقت بچه نمی‌خواستم
،و هیچوقت هم بچه‌دار نمیشم
،پس شرمنده، دکی
باید یه تخم دیگه رو حامله کنی (یکی دیگه رو)
اونا بچه‌های واقعی ما نیستن
اونا...فرزند خونده‌ان
کجا اونا رو به فرزندی قبول می‌کنیم؟
تالسا
چی؟ - تالسایِ اکلاهما -
خانوادت اهل اونجاست
کی اینو بهت گفته؟ - تو گفتی -
نه، من نگفتم
.شیش ماه دیگه بهم میگی وقتی حلقه رو بهت میدم
حلقه؟
حالا داریم نامزد می‌کنیم؟
به نوعی، آره
ولی این بعد اون دعوای بزرگـه که بهت میگم بری؟
آره - ...باشه. خب -
،بعد چه مدت زندگی توی تالسا
این سه‌تا بچه رو به فرزندی قبول می‌کنیم؟
اینش رو نمی‌دونم
منظورت چیه نمی‌دونی؟
فکر می‌کردم همه چی رو می‌دونی
یه برهۀ زمانی هست که نمی‌تونم ببینم
،وقتی سعی می‌کنم ببنمش فقط تاریکی می‌بینم
،فقط می‌دونم که تو، قبل از شروعش
،و موقع اتمامش
حضور داری
چرا می‌خندی؟
چیزی نیست
فقط به خاطر حرفی که زدی
حرفت خیلی شبیه یه تونل بود
یه تونل عشق
تونل عشق
ده سال، ها؟
بعدش فاجعه؟
درسته
ولی بهم نمیگی چی میشه؟
نمیگم
شاید باید بذارم این توی مغزت بمونه
اینطوری دیگه نمی‌دونی همه چیز چطوری تموم میشه
همه‌اش رو می‌سپرم دست تو
می‌خوای زانو بزنی؟
آره
دوستت دارم
منم دوستت دارم
سلام، عزیزم
افتادیم توی هچل
کال؟
جان؟
حالت خوبه؟
جان؟
ما توی تالسای اکلاهما هستیم
الان 2019 هستش
...باید بیدارت می‌کردم
چون توی خطری
آدمای اینجا، مردم بدی هستن
،می‌دونن تو کی هستی
و دارن میان بهت صدمه بزنن
خودت می‌دونی کی هستی؟
هنوز صورت اونو داری
جان، بچه‌ها بالان
نباید این شکلی باشی، باشه؟
باید دوباره قیافه‌ات رو تغییر بدی
...نه
باید پیش‌روی کنم - منظورت چیه؟ -
...جان، برای این کارا وقت نداریم - این ساعت خرابـه -
یادتـه چی شد؟ چطوری خراب شد؟
کریسمسـه
یه مرد نقاب‌دار در رو می‌شکونه و میاد تو
تو من رو هل میدی روی زمین
گلوله می‌خوره به ساعت
.دو نفر بودن یکی‌شون می‌خواست توی آشپزخونه
بهم شلیک کنه، ولی تو ترتیبش رو دادی
...بدون
،داشتن آگاهی نسبت به توانایی‌هات
!نمی‌تونی ازشون استفاده کنی
...البته شاید جز به عنوان یه واکنش
توی شرایطی که زندگی‌ات در خطر باشه
ممنونم، آدرین
حالا می‌فهمم چی شد
...آدرین
با کی حرف می‌زنی؟
.ببخشید، انجلا این حتماً خیلی اذیتت می‌کنه
در نتیجۀ برداشته شدن دستگاه دچار سردرگمی شدم و
کاملاً مطمئن نیستم توی چه زمانی هستم
میشه لطفاً یه لحظه منو ببخشی؟
...مادرسگ - !بابایی! بابایی -
اوه، لعنتی
!بابایی! بابایی
مامان؟
!بابایی - !چیزی نیست! چیزی نیست -
چه خبره؟
!یه مرد آبی روی استخرمونـه - !نگاه کن -
اون شبیه کال‌ـه
چون خودشـه
ننه سگ
اونا کجان؟ کجا فرستادی‌شون؟
چیزی نیست. خطری تهدیدشون نمی‌کنه
نه
از روی استخر بیا اینور و
همین الان بهم بگو کجان
باید منو روی استخر ببینی - چرا؟ -
برای بعداً مهمـه
باشه. دیدم
حالا بگو بچه‌هامونو کجا فرستادی
پیش پدربزرگت هستن
!چی؟
،الان توی مرکز تالسا
توی تئاتر دریم‌لند هستن
مشکلی نیست. پدربزرگت منتظرشون بود
کِی با بابابزرگم حرف زدی؟
ده سال پیش، توی کارنک ایستادم
،واید داره دستگاه رو بهم میده
...و بهم میگه
...پس اگه کار ناتمومی داری
الان وقتشـه تمومش کنی
برای همین به نیویورک تلپورت کردم
دارم میرم طرف عمارتی که زمانی ،متعلق به نلسون گاردنر
...ملقب به کاپیتان متروپلیس
رهبر مینت‌من بوده
،وقتی سال‌ها پیش فوت کرد
این ملک رو به یه آشنای قدیمی سپرد
آقای ریوز، سلام
من جان آسترمن هستم
این باید معنی خاصی داشته باشه؟
اوه
شاید به عنوان دکتر منهتن من رو بهتر بشناسید
میشه یه لحظه حرف بزنیم؟
آره
خیلی خب
مگه نباید آبی باشی؟
اخیراً تغییراتی در زندگی‌ام اعمال کردم
،می‌خوام چندتا تغییر دیگه اعمال کنم
،که به همین خاطر می‌خواستم با شما صحبت کنم
...آقای ریوز
زندگی ما از طریق ،یکی که هر دو می‌شناسیم
عمیقاً به هم مرتبط شده
،ولی آینده نامعلومـه و توانایی من
...برای تأثیر روی وقایع
محدوده
به منظور تحصیل اطمینان ،برای یه نتیجۀ مطلوب
مایلم با شما متحد بشم
می‌خوای با من تیم بشی؟
شما هودد جاستس هستید
یه قهرمان - اوه، پس موضوع همینـه -
می‌خوای یه نقاب لعنتی بزنم، ها؟
نه
موضوع انجلاست
انجلا؟
نوه‌تون
من نوه‌ای ندارم
ولی یه پسر داشتید
،اون یه دختر داشت
که میشه نوۀ شما
اوه. پس اینطوریـه، ها؟
توی ویتنام باهاش آشنا شدم
ما عاشق همدیگه‌ایم
به زودی ازدواج می‌کنیم و به تالسا نقل مکان می‌کنیم و
انجلا اونجا یه مأمور پلیس میشه
نمی‌دونم برای چی باید بخواد بره به تالسا
،مطمئن نیستم هنوز بدونه
ولی گمونم به خاطر اینه که حس می‌کنه
اهل اونجاست
از جون من چی می‌خوای؟ - هیچی -
ولی انجلا می‌خواد. به کمکتون نیاز داره
اون اصلاً نمی‌دونه من وجود دارم
به خاطر اینه که شما نخواستید
از وجودتون اطلاع داشته باشه
نه، اون نمی‌خواد توی زندگیش باشم - می‌خواد -
تو چی می‌دونی؟
می‌دونم به محض اینکه دیدمش ...احساس پوچی و فقدانِ
عمیقی رو حس کردم
اینو می‌دونم، چون بارها میگه که
،یه خانواده نمی‌خواد
با اینحال از اعمالش پیداست که تمام خواسته‌هاش در یک کلمه خلاصه میشه: خانواده
اینو می‌دونم چون الان دارم باهاش حرف می‌زنم
الان داری باهاش حرف می‌زنی؟
به طور نسبی، آره
،برای تو همین الانـه، ولی برای اون
ده سال پیشـه
درسته
الان داری باهاش حرف می‌زنی؟
به طور نسبی، بله
میشه یه چیزی ازش بپرسی؟
معلومـه - ،ازش بپرس -
از کجا می‌دونست جاد کرافورد عضو سایکلوپس بوده؟
ازش بپرس از کجا می‌دونست یه ردای کلان
توی کمدش قایم کرده بوده
می‌خواد بدونه از کجا می‌دونستید جاد کرافورد
از اعضای سایکلوپس بوده و از کجا می‌دونستید که
یه رداء کلان توی کمدش قایم کرده بوده؟
جاد کرافورد کیـه؟
گفت نمی‌دونه جاد کرافورد کیـه
ولی الان می‌دونه
!نه...نه، نه، نه، لعنتی
من همۀ اینا رو شروع کردم؟
من بابابزرگم رو فرستادم اینجا؟
این تقصیر منـه؟
من گیج شدم
تو گیج شدی؟
اینکه جاد کرافود مُرده، چیز خوبی نیست؟
مهمـه ایده‌اش از طرف کی بوده؟
آره، مهمـه
من به این خاطر از اون پیرمرد ،دربارۀ کرافورد پرسیدم
چون اون کُشته بودش
اول مرغ بوده یا تخم‌مرغ
چی؟
تناقض
،کدومش اول بوده مرغ یا تخم‌مرغ؟
انگار جواب اینه که جفت‌شون
دقیقاً همزمان
من گشنه‌ام
!مادرسگ
چه غلطی می‌کنی؟
وافل درست می‌کنم. مواظب تخم‌مرغ‌ها باش
!خدا لعنتت کنه، جان
!وقت برای این کارا نداریم
من بیدارت کردم چون سوارنظام می‌دونه کی هستی و
دارن میان سراغت
،شاید با بابابزرگم متحد شده باشی
ولی اون هم با بانو ترو دست به یکی کرده و کاملاً مطمئنم که
اون هم می‌دونه کی هستی
...پس مسخره بازی در نیار و
اونا الانش هم اینجان
چی؟ - سوارنظام هفتم -
توی یه وانت اون طرف خیابونن
پشت وانت یه اسلحۀ تاکیونی هستش که
ازش استفاده می‌کنن تا ناخواسته من رو تلپورت کنن
و بعد نابودم می‌کنن
تمام این مدت اینجا بودن و
الان داری بهم میگی؟
مسائل مهم‌تری برای حرف زدن بودن
!اونا می‌خوان تو رو بکُشن
آره - !پس بیا جلوشونو بگیریم -
نمی‌تونیم
چرا؟ - نمی‌تونیم جلوشون رو بگیریم -
هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم - من می‌تونم یه کاری بکنم -
چیه؟
این همون لحظه‌ست - کدوم لحظه؟ -
،الان بهت گفتم نمی‌تونی نجاتم بدی
ولی تو بازم تلاشتو می‌کنی
،شبی که با هم آشنا شدیم توی بار دربارۀ
لحظه‌ای که عاشقت شدم، ازم پرسیدی
این همون لحظه‌ست
این حرفات قراره رومانتیک باشن؟
ببخشید؟ - این همه مدت با هم بودیم و -
الان عاشق من شدی؟
نه. من همیشه عاشقت بودم
...درک من از زمان - آره، می‌فهمم -
همینجا بمون تا من جونتو نجات بدم
!هی
!لعنتی! لعنتی
ما برنده میشیم
اشتباه می‌کردی
نه، انجلا
نمی‌کردم
چی؟
متأسفم
!جان
نمی‌تونم همینطوری دکتر منهتن صدات کنم
اسم کوچیکت چیه؟
جان هستم
بدون اِچ
جان بدون اِچ
من انجلا هستم - می‌دونم -
آره، البته که می‌دونی
پس ما ده سال توی تونل عشق بودیم و
،وقتی خارج میشیم اتفاق بدی میفته؟
درسته
ولی بهم نمیگی چه اتفاقی؟
نمیگم
باشه، جان
واقعاً از حرف زدن باهات لذت بردم
صد درصد یکی از گفتگوهای
،جالبی بوده که داشتم
...ولی اگه بدونم رابطه‌ام با یکی
عاقبت خوشی نداره، نمی‌تونم بهش نزدیک بشم
اصولاً مگه تمام رابطه‌ها پایان غم‌انگیزی ندارن؟
آره. گمونم درست میگی
،پس فردا شب باهام
شام می‌خوری؟
کیر توش. چرا که نه؟
« سریال پس از تیتراژ ادامه دارد »
اینجا می‌مونید، ارباب؟
نه
اینجا می‌مونید، ارباب؟
نه
اینجا می‌مونید، ارباب؟
نه
اینجا می‌مونید، ارباب؟
نه
اینجا می‌مونید، ارباب؟
نه
،اگه دوباره اون آهنگ تبریک رو بخونی
روی چکمه‌هات بالا میارم
فیلیپس و کروکشنکز اصرار کردن اینو برات آماده کنم
قبل اینکه پشت سر هم روی صورتم
گوجه له کردن یا بعدش؟
...کاری که اگه
قبول می‌کردی بمونی، ازش دست می‌کشیدن
،اگه چیزی نمی‌دونستم
فکر می‌کردم دلت می‌خواد عذاب بکشی
حالا چیزی می‌دونی؟
می‌خوای یه کتاب دیگه برات بیارم؟
نه. این یکی رو دوست دارم
چرا؟
تو درک نمی‌کنی
مسئله تنهاییـه
من تنهایی رو درک می‌کنم
چون باباییِ بزرگِ آبی‌تون
شما رو ول کرد و دیگه برنگشت؟
من اینجا بودم
اولین کسی بودم که از آب شکل گرفتم
وقتی آسمون رو روشن کرد و شش‌هام رو
پر از هوا کرد، من اینجا بودم
جوانه زدن چمن از زمین بی‌جون رو دیدم و
کمی بعد دیدم که
حیوانات رو آورد تا روش بچرن
...اون جلوی چشمای خودم
بهشت رو ساخت
چرا بهشت برات کافی نیست؟
اینجا خونۀ من نیست
خونۀ من 630 میلیون کیلومتر فاصله داره
...و فرزندانم
...هر هشت میلیارد‌شون
بدون شک توی گهواره‌هاشون ایستادن و
،از روی بیچارگی زار می‌زنن
که من برگردم
...بهشت کافی نیست چون
بهشت به من نیاز نداره
از کیک کوفتیت لذت ببر
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.