‫کلرنس.
‫- حاضر. ‫- تیفانی.
‫- حاضر. ‫- رحیم.
‫میمیمیمی.
‫این دیگه چی بود، رحیم؟
‫فکر کنم اصلا انگلیسی هم نبود.
‫از اونجا که به چند زبان مسلطم، ‫به هر زبانی کلمه‌بندی کنین، مشکلی نداره.
‫آقای سی، ‫شما حتما زیر علف بودین،
‫چون مشخصه که از همه‌جا بی‌خبرین.
‫خب، راستش بالای شعبه آلدی زندگی می‌کنم،
‫ولی، اه... چی... ‫از چی حرف می‌زنی؟
‫مال برنامه جوراب‌های خنگوله.
‫می‌دونین، چندتا جورابن ‫و کارهای خنده‌دار می‌کنن.
‫همه‌جا هست.
‫این جیمه، جوراب باشگاهی. ‫آواز می‌خونه.
‫- اونم توسف... ‫- و تویشاست.
‫دوقلون.
‫نمی‌فهمم. ‫چندتا جوراب...
‫چرت و پرت میگن.
‫من نشونش میدم. ‫جورابم رو از قبل در اوردم.
‫می-می-می-می-میمیمی.
‫تویشا دقیقا همینجوریه.
‫صبر کن ببینم، چی؟ ‫تو این برنامه جوراب‌ها رو دیدی؟
‫معلومه. ‫تموم ترندهای اینترنتی رو بلدم...
‫باب اسفنجی، وقت ماجراجویی، ‫لونی تونز گنگستر.
‫حالا نوبت برنامه جوراب‌های خنگوله.
‫خیلی روان به زبون جورابی حرف می‌زنم. ‫داشته باش.
‫می-می-ممی-می-می-میمیمی.
‫هی، چی... چی گفت؟
‫گفت، «این سفیدپوست پخمه ‫خبر نداره که جوراب‌هاش لنگه به لنگه است».
‫شرم آوره.
‫میمیمیمیمیمی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫امیدوارم یه گردهمایی دیگه...
‫درباره یک سیستم ایمیل جدید نباشه.
‫حاضر نیستم تایید دو مرحله‌ای رو فعال کنم.
‫اصلا بذارن من رو هک کنن.
‫هک هم کردن.
‫یادت نمیاد اکانتت فیلم‌های پورن ‫واسه همه فرستاد؟
‫نخیر.
‫باشه.
‫سلام. این صندلی مال کسیه؟
‫چون می‌تونم سرپا وایستم. ‫شخصیتم رو می‌سازه.
‫چند روزی هست که ‫از کنفرانس معلم‌ها برگشتیم...
‫جایی که من و گرگوری... ‫یه لحظه جوگیر شدیم،
‫چیز خاصی هم نبود.
‫ولی الان هیچ مشکلی نداریم.
‫یعنی اصلا عجیب و غریب هم نشده.
‫راستش مال کسی نیست، ‫ولی ممکنه مال کسی بشه.
‫توسط خودت، اگه... ‫اگه می‌خوای مال خودت کنی.
‫آره، چون جایی واسه نشستن نیست.
‫- پس، آره. ‫- باشه.
‫- باشه پس. ‫- خیلی‌خب.
‫- بگیر بشین، جنین. ‫- باشه.
‫همه سرجاشون بشینن.
‫باید تا چند لحظه دیگه...
‫خبر خیلی مهمی رو بگم.
‫الان‌هاست که پست بسته‌ام رو بیاره.
‫دیگه وقتشه بیای، خوزه ال.
‫شما کی بودین؟
‫سازمان هنرهای دیواری فیلادلفیا هستن.
‫اوه، درسته. ‫به هنرهای دیواری خوشامد میگیم،
‫کسایی که ازشون خوشمون میاد ‫و هیجان‌زده‌ایم.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫خب، هنرهای دیواری ‫یه برنامه دارن که مدرسه به مدرسه میرن،
‫یک سری نقاشی‌های دیواری...
‫فوق‌العاده و الهام‌بخش ‫با دانش آموزها خلق می‌کنن.
‫چندین ساله که درخواست میدم ‫ولی بالاخره الان اومدن اینجا...
‫و بهترین بخشش اینجاست ‫که دیوارنگاره قراره...
‫درست بیرون کلاس من نقاشی بشه.
‫خیلی هیجان‌زده‌ایم که به ابت اومدیم.
‫یک هفته اینجاییم.
‫این دیوارنگاره‌ها درباره میراث هستن.
‫خوشحالیم با همه شما کار کنیم...
‫تا بفهمیم چه چیزی نشانگر میراث ‫دبستان ابت خواهد بود.
‫فهمیدین چی شد؟ ‫با هم‌کلاسی‌هاتون حرف می‌زنین...
‫و برای مدرسه نقاشی می‌کنین.
‫طاقت نداریم، آقای سی.
‫ایولا.
‫می‌دونی، اگه تمرین لازم دارین،
‫می‌تونین یه دست رنگ بنجامین مور ‫توی آپارتمانم بکشین.
‫اه، ما فقط دیوارنگاره کار می‌کنیم.
‫باشه پس یک رنگ سفید نازک ‫روی دیوارم بکشین.
‫اوه، سلام علیک.
‫وای. کلاس بغلیش درس میدی ‫و بعد با بهترین دوستش...
‫قرار می‌ذاری؟
‫اریکا، اینجا بچه هست.
‫بگذریم، فکر کنم باید با مو قطع رابطه کنم.
‫اوه، تا با گرگوری روی هم بریزین.
‫نه. نه، نه، نه. ‫نه، نه.
‫نه، فقط اینکه می‌دونی، ‫بوسه من رو به فکر برد...
‫اگه من دارم بقیه رو می‌بوسم، ‫پس دیگه چقدر...
‫واقعا دلم می‌خواد پیش مو بمونم؟ ‫مگه نه؟
‫پس می‌خوام همه‌چی رو بگم...
‫اه، اه، اه. ‫از چی حرف می‌زنی؟
‫مو که شوهرت نیست.
‫فقط چند بار تو رو بُرده بیرون...
‫و یک کیف با قیمت مناسب گرفته ‫که اصلا ازش خوشت هم نمیاد.
‫ولی من خوشم میاد، ‫تولدم هم نزدیکه، پس...
‫ببین، الان راحت می‌تونی ‫فعالیت‌های خارج از برنامه داشته باشی.
‫آخه حس می‌کنم که ‫یک گفتگوی صادقانه بهش بدهکارم.
‫جزئیاتش رو که بدهکار نیستی.
‫ببین، اگه بخوای بگی، ‫فقط احساساتش رو جریحه‌دار می‌کنه...
‫و احتمالا رابطه دوستیش ‫با گرگوری رو هم نابود می‌کنه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫خبرچینی‌تون تموم شد؟ ‫حالا میشه بریم؟
‫اوه! من در جریان بذار.
‫از اینجور هیجانات توی زندگیم لازم دارم.
‫یه دختر خنگول ولی پدرسوخته‌ای.
‫بارب. اوه، خداجون. ‫ببین چه ایمیلی واسم اومده.
‫نه، نگو که دوباره پورن اومده.
‫نه، دنبال حرف کریستن ماری می‌گشتم...
‫که مدارس افسانه‌ای می‌خواد ‫ابت رو نمونه مردمی کنه،
‫حق با اون بود. ‫یه کارزار آنلاین...
‫چندتا از والدین ما شروع کردن...
‫تا ابت رو بخشی از مدارس ‫نمونه مردمی افسانه‌ای کنن.
‫چقدر گستاخ!
‫چی باعث شده که همچین کاری بکنن؟
‫خب، حتما اسم مدارس افسانه‌ای ‫اونا رو شیر کرده.
‫آوازه‌ی خیلی خوبی دارن.
‫باید یه راهی وجود داشته باشه ‫که جلوش رو بگیریم.
‫یک شماره تلفنی هست...
‫که می‌تونیم زنگ بزنیم ‫درباره کارزار حرف بزنیم.
‫خب پس بهتره که زنگ بزنیم.
‫می‌دونی، تظاهر کنیم ‫که از والدین مشتاق هستیم.
‫آره، می‌دونی، بهتره من زنگ بزنم،
‫چون توی شخصیت‌سازی حرفه‌ایم،
‫«هی، با شماهام،
‫دوست داریم اینجا نمونه مردمی بشیم».
‫باشه، رابرت دنونو.
‫شاید بهتره من زنگ بزنم.
‫اوه.
‫سلام، عزیزم.
‫بله.
‫می‌دونی، دوست دارم اطلاعاتی ‫درباره‌ی تبدیل ابت...
‫به یک مدرسه نمونه مردمی بشنوم.
‫بله.
‫داره جواب میده.
‫آره، پسر. ‫گفتم برو.
‫تو هم قبول می‌کنی بری ‫همینجوری اطلاعات رو بفرستی؟
‫خداحافظ.
‫نمی‌خوام دروغ بگم، بارب، ‫خیلی عالی بازی کردی.
‫بارب، اصلا روحم خبر نداشت ‫که اینقدر بااستعدادی.
‫واسه خودت نابغه‌ای.
‫به تموم نبوغ‌هایی که گیرمون بیاد، ‫احتیاج داریم...
‫چون اون مداس افسانه‌ای کوفتی ‫قراره سراغمون بیاد.
‫مدارس افسانه‌ای سراغمون میاد.
‫متوجه شدیم. آره.
‫جنین. اوه، خوب شد.
‫اینجا رو کثیف نکن.
‫دانش آموزهام پیش تیم هنرهای دیواری هستن،
‫الان که ما حرف می‌زنیم، ‫دارن درباره میراث اینجا تصمیم می‌گیرن.
‫از شروع همه‌چیز حرف می‌زنم.
‫اوه، واو.
‫طاقت ندارم ببینم چی انتخاب می‌کنن.
‫صبر کن، چرا پیش‌شون نیستی؟
‫خب، از اونجا اومدم بیرون...
‫چون نمی‌خوام روی تصمیم‌شون ‫تاثیر بذارم.
‫هنوز دیوارنگاره‌ای که تو مدرسه ‫کشیدم رو یادم میاد.
‫هر موقع رد میشم، ‫یادش میفتم.
‫اوه. آره، دقیقا. می‌بینی؟
‫بخشی از میراث اونجا بودی ‫که فراموش نمیشه.
‫میراث چیز مهمیه. ‫واسه همین عکس من...
‫به‌خاطر خوردن 50 تا بال مرغ تند...
‫روی دیوار تالار مشاهیر ‫رستوران وینگ بول، آویزونه.
‫صبر کن ببینم. ‫اون عکس توئه؟
‫همیشه فکر میکردم مایکل جوردنه.
‫همیشه بهم میگن شبیه همدیگه‌ایم.
‫تنها تفاوت بین اون ام‌جی ‫با این ام‌جی اینه...
‫که من می‌تونم توپ رو کات دار پرت کنم.
‫آقای هیل، دانش آموزهاتون تصمیم گرفتن.
‫- این لحظه رو یادتون باشه... ‫- اوه، اوه.
‫چون تاریخ مسلما به یاد خواهد داشت.
‫احسنت.
‫بحث خیلی خوبی داشتیم.
‫ایده‌های فوق‌العاده‌ی زیادی مطرح شد...
‫که دلشون می‌خواد میراث چی باشه.
‫بالاخره روی یک گزینه خیلی خاص، ‫توافق نظر کردیم.
‫اووه، بذارین حدس بزنم. ‫جان کولترین؟
‫ویل اسمیت؟
‫اوه، خداجون. ‫من که نیستم، ها؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫من رو خندوندین.
‫بوو-یاه!
‫واو. عاشق سرکاری خوبم.
‫ولی جدی میگم...
‫تصمیم گرفتین چی باشه؟
‫مگه جوراب‌ها رو نمی‌بینین؟
‫همه این رو می‌خوان؟
‫بله.
‫بالاخره یه نفر حرف حق بزنه.
‫کلرنس، حرف بزن.
‫آقای سی، ‫از طرف تموم بچه‌های کلاس...
‫دلم می‌خواد بگم...
‫میمیمیمیمیمی.
‫خیلی‌خب، دارم تجزیه و تحلیلش می‌کنم.
‫آخه قضیه اینه که...
‫قبلا توی کلاس به ایده‌های ‫خیلی خوبی رسیده بودیم.
‫واسه همین الان یه خرده جا خوردم.
‫اصلا به میراث اشاره کردن؟
‫آره. بعد یکیشون میراث رو ‫«میر-کون» صدا کرد.
‫بعدش همه خندیدن.
‫ولی بعدش ایده جوراب به ذهنشون رسید...
‫و انگار بیشتر از همه درگیرشون می‌کنه.
‫احتمالش هست که یک روز دیگه ‫فرصت بدی که موضوع رو انتخاب کنیم؟
‫حتما، ولی یادت باشه، ‫ما جمعه از اینجا میریم.
‫برنامه‌ریزی فشرده‌ای داریم.
‫نقاشی‌ها خودشون روی دیوارها نمیرن.
‫زیبا گفتی. ‫ممنونم.
‫- لطف می‌کنی. ‫- قابل نداره.
‫اوه راستی برنامه تلویزیونی رو نشونم دادن.
‫خیلی خنده‌داره.
‫اون قسمت رو دیدی که توسف میگه، ‫«می؟ می میمیمی میمی؟»
‫هر چی بخواد میگه.
‫باید به مدارس افسانه‌ای نشون بدیم ‫که ما از جامون تکون نمی‌خوریم.
‫- اهوم. اهوم. ‫- هر چی تعدادمون بیشتر، قدرتمون بیشتر.
‫باید به اعضاء کلیسا بگم ‫که نامه پشتیبانی بنویسن.
‫یا اینکه می‌تونم یه یادداشت ‫واسه دریماند بفرستم، غیرقابل ردگیری باشه.
‫به بچه‌های کلاسم بگم ‫حروف نامه رو از یه مجله بکنن.
‫جالب میشه.
‫می‌دونین، من و ایگی داریم...
‫فیلم‌های جنگ ستارگان رو دوباره می‌بینیم،
‫به نظرم مبارزه با یک امپراتوری ‫شیطانی عظیم، کار خیلی سختیه.
‫مطمئنین که نمی‌خوایم ‫به یک نمونه مردمی تبدیل بشیم؟
‫چون نمی‌فهمم چرا اینقدر بده.
‫واسه تدریس تو این مدارس، ‫حتی لازم نیست معلم رسمی باشی.
‫ولی با این حال بودجه ما رو می‌گیرن.
‫تازه به هزینه‌های شخصی ‫از طرف خیرین پولدار...
‫با انگیزه‌های پنهون، اشاره نکنم.
‫به به. ‫پول باد آورده اینور اونور بره؟
‫با همچین چیز خوبی من رو تهدید نکن.
‫اوه، اگه تبدیل به مدرسه نمونه مردمی بشیم،
‫دیگه تک تک بچه‌های محله نمی‌تونن ‫روی آموزش در ابت حساب باز کنن.
‫اگه طوری بشه که فقط نصف این دانش آموزها...
‫- قرار باشه سال بعد بیان، چی؟ ‫- کدوم نصف رو میگی؟
‫آوا، مدارس نمونه مردمی ‫خودشون برنامه درسی رو واسه آدم می‌نویسن.
‫خب، من که اصلا قصد ندارم بخونمشون،
‫- ولی به نظر عالی میاد. ‫- نخیر نیست!
‫تموم هویتت رو از دست میدی.
‫کریستن ماری بهم گفت ‫که اونجا می‌شینن...
‫و مطمئن میشن که ‫دقیقا همون کلمات اونا رو بگی.
‫خب، شما باید روی ارائه‌تون کار کنین،
‫چون به نظر میاد ابت...
‫در شرف پیشرفت قرار داره.
‫اوه. پس زنده‌ای.
‫سلام، آره، پسر. ‫هنوز نفس می‌کشم.
‫این رو به چت گروه بگو، داداش. ‫مفقودالاثر شدی.
‫چون هر دفعه که گروه قبلی رو...
‫نمی‌تونی پیدا کنی، ‫یکی جدید می‌سازی.
‫نمی‌تونم تموم 57 تا گروه رو چک کنم.
‫حالا بگذریم. ‫اومدم سر ناهار جنین رو غافلگیر کنم.
‫امیدوارم از غافلگیری خوشش بیاد.
‫و همینطور ناهار.
‫من و ماوریس مشکلی نداریم. ‫هیچ مشکلی نداریم.
‫آخه با همدیگه دوستیم. ‫چرا مشکل داشته باشیم؟
‫اونم یک تعامل ناخوشایند نبود.
‫شما دارین بزرگش می‌کنین.
‫اوه، سلام، ماوریس. ‫سلام.
‫انتظار نداشتم که تو رو سر کارم ببینم.
‫مو-دیت شما از راه رسید.
‫- اوه. ‫- فهمیدی؟
‫مثل شرکت پُستمیت می‌مونه، ‫ولی اسمم موئه و با هم قرار می‌ذاریم.
‫اوه. آخی، مرسی.
‫پنج ستاره گرفتی.
‫خب، امم، می‌خوای فردا بریم بیرون؟
‫اام، آره. 100 درصد.
‫خیلی دوست دارم. آره.
‫شاید بتونیم یه جای خلوت بریم...
‫- جایی که بتونیم حرف بزنیم. ‫- واو.
‫می‌خوای بری «بون تاون»؟
‫بون تاون فیلی رو میگی؟ ‫رستوران گوشت دنده.
‫اوه، آره. ‫آره، آره، آره.
‫خیلی دوست دارم باهات به بون تاون برم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. امروز همون روزیه ‫که یک طرح دیوارنگاره...
‫با معنی و متقاعدکننده ‫انتخاب می‌کنیم که شما...
‫تا آخر عمر فراموشش نمی‌کنین.
‫طرح «برنامه جوراب‌های خنگول» ‫چه مشکلی داشت؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، ‫نظرتون چیه که با من...
‫به یک سفر خیالی بیاین؟
‫بیست سال دیگه در آینده‌ایم.
‫عشق‌تون صندلی کمک راننده نشسته،
‫بچه‌هاتون هم صندلی عقب نشستن...
‫که با زحمت کمربند ایمنیشون رو بستین.
‫جای مدرسه ابت وایمیستین ‫و از شیشه نگاه می‌کنین.
‫صبر کنین. فکر می‌کردم ‫دیوارنگاره قراره توی مدرسه باشه.
‫چرا وقتم رو واسه سر زدن ‫به مدرسه، تلف می‌کنم؟
‫آره. غیرعادیه.
‫باشه. شما... داخل مدرسه‌این،
‫بچه‌هاتون رو می‌رسونین.
‫من بچه‌هام رو اینجا نمی‌فرستم.
‫آره. آخه چه مشکلی توی زندگیم پیش اومده...
‫که بچه‌هام رو به ابت فرستادم؟
‫ببینین، باشه،
‫شما یه فرد بالغ شدین...
‫که اومدین از حرفه کاری‌تون حرف بزنین ‫و یک دیوارنگاره می‌بینین...
‫دیوارنگاره‌ای که با هم‌کلاسی‌هاتون ‫به سختی روش کار کردین.
‫میراث‌تون.
‫حالا، در ذهن‌تون...
‫اون دیوارنگاره واقعا ‫خونواده جوراب‌های خنگوله؟
‫- معلومه. ‫- آره.
‫فقط می‌خوام بگم که شما الان ‫«برنامه جوراب‌های خنگول» رو دوست دارین،
‫ولی شاید تا 20 سال دیگه ‫اصلا اون رو یادتون نیاد.
‫ولی شما گفتی به خاطر تغییرات اقلیمی...
‫تا 20 سال دیگه همه‌مون می‌میریم.
‫گفتم «مگه اینکه الان اقدام کنیم».
‫الان دانش آموزیم. ‫چه اقدامی می‌تونیم بکنیم؟
‫ببینین، ایده برنامه جوراب‌های خنگول رو ‫اجرا نمی‌کنیم، خیلی‌خب؟
‫کلی ایده‌های دیگه‌ای هم ‫به ذهنتون رسیده بود.
‫یکی از اون‌ها رو انتخاب کنین. ‫هر کدوم که خواستین.
‫میمیمی.
‫میمیمیمیمی.
‫- سلام همکار. ‫- سلام.
‫چند ساعت پیش ماوریس رو دیدم ‫و بابت اتفاقی که...
‫تو کنفرانس معلمین افتاد، ناراحتم.
‫حس می‌کنم دوست بدی ‫برای هردوتون بودم.
‫نمی‌خواد حس بدی داشته باشی.
‫ببین، حتی بدون اتفاقی که افتاد،
‫بازم رابطه من و ماوریس ‫آنچنان گیردار نبود.
‫یعنی اگه رابطه خاصی بود ‫که بعد من دیگه...
‫- تو رو نمی‌بوسیدم، مگه نه؟ ‫- درسته.
‫می‌خوام با مو به بون تاون برم...
‫و بعدش می‌خوام باهاش قطع رابطه کنم.
‫واو. خیلی‌خب، حس می‌کنم ‫اطلاعات زیادی گرفتم...
‫و یه جورایی بی‌رحمی می‌کنی.
‫می‌دونم، ولی اگه قراره این کار رو بکنم،
‫شاید بهتره وسط کلی گوشت ‫با صورت پُر از چاشنی باشم.
‫اوه، پس منظورت... رستوران باربیکیو بود.
‫- آره. ‫- اوه. اوه. باشه.
‫امم، خب، ماوریس هنوز دوست منه،
‫پس بهتره من درباره بوسه بهش بگم،
‫از اونجا که باهاش قطع رابطه می‌کنی.
‫اوه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫داشتم با اریکا حرف می‌زدم و گفت...
‫بهتره که وارد جزئیات نشم.
‫خب، من هنوز می‌خوام ‫مشکلی با مو نداشته باشم.
‫نمی‌خوام بابتش عذاب وجدان بگیرم.
‫خب، اگه قراره بفهمه، ‫پس من باید بهش بگم.
‫تو اصلا نمی‌خواستی بهش بگی ‫حالا می‌خوای زودتر بگی؟
‫چون نمی‌خواستم ناراحتش کنم.
‫خیلی‌خب، ببین، ‫گمونم تنها راه حل اینه که...
‫با همدیگه به بون تاون بریم...
‫و ازش عذرخواهی کنیم. ‫تنها راه همینه.
‫باشه. با همدیگه.
‫باشه.
‫آها! خیلی‌خب.
‫خیلی ممنون که صبر کردی.
‫اه، من و دانش آموزهام ‫یه ایده جدید داریم...
‫که هوش از سرتون می‌بره.
‫اون نمونه رنگ‌هایی که واسه ‫اتاق خوابم فرستادم رو دیدی؟
‫دنبال یه چیز سکسی و خطرناکم.
‫بازم میگم که ما ‫اقامتگاه‌های شخصی رو رنگ نمی‌کنیم.
‫سازمان غیرانتفاعی هستیم.
‫کی گفت قراره بهتون پول بدم؟
‫دیوارنگاره ما یک درخت چناره ‫که هر ریشه نشانگر...
‫یک بخش از غرب فیلادلفیاست،
‫گرد هم اومدن تا جامعه قوی ‫ما رو تشکیل بدن.
‫عالیه. بذار گروهم رو بیارم. ‫کارمون رو شروع می‌کنیم.
‫چرا اینقدر ناراحتین؟
‫صبر کنین، امروز دوشنبه است؟
‫ما می‌خواستیم ‫«برنامه جوراب‌های خنگول» رو بکشیم،
‫ولی آقای سی گفت نمی‌تونیم.
‫خیلی‌خب، وقتی که گفتم ‫من و بچه‌ها یه ایده جدید داریم،
‫اعتراف می‌کنم که اونا رو ‫به یک سمت خاص هدایت کردم.
‫خب، دوباره یک سفیدپوست ‫واسه همه تصمیم می‌گیره.
‫پس اینجوری جواب نمیده.
‫هدف هنرهای دیواری اینه که ‫با همکاری بچه‌ها انجام بشه...
‫و بچه‌ها راننده اصلی این دیوارنگاره باشن.
‫آره، درسته، ‫همه می‌روندیم.
‫خب، اونا توی ماشین بودن.
‫انتخاب‌مون نبود.
‫واقعا که، جیکوب، ‫فکر می‌کردم تو...
‫یکی از اون خوبایی.
‫درسته. هستم.
‫نمی‌تونیم بدون عذاب وجدان...
‫دیوارنگاره‌ای رو بکشیم ‫که بچه‌ها علاقه‌ای بهش ندارن.
‫متاسفانه، از اونجا که شما و دانش آموزها...
‫به ایده واحد نرسیدین، ‫دیگه وقت ما هم تموم شده.
‫نه، نه.
‫سال بعد برمی‌گردیم.
‫ما سال دیگه اینجا نیستیم!
‫آره. خیلی ممنون، آقای هیل.
‫خب، انگار برنامه کاریتون خالی شده.
‫نظرت در مورد رنگ ارغوانی ‫واسه راهرو خونه چیه؟
‫میمیمیمی. میمی.
‫نمی‌فهمم.
‫این برنامه مسخره ‫از هوا واسه بچه‌ها مهم‌تره.
‫چیه، حس شوخ‌طبعی نداری؟
‫بهش میگن استخوان بازو. ‫درسته.
‫چرا آخه اینجوری می‌کنی؟
‫ببین، من عاشق «اد، ادد ان اددی» بودم، ‫ولی زیادی بالا بالاش کردن.
‫می‌دونی، کلی سابردیت هست...
‫که واسه یافتن معنای پنهون ‫اون برنامه درست شده.
‫اونا با یک تخته چوب دوست بودن ‫که روش صورتک کشیده شده بود.
‫نوستالژیه. مهمه.
‫نمی‌تونی اون رو از بچه‌ها بگیری.
‫آره، می‌دونم، ‫ولی آخه به نظرم...
‫دیوارنگاره باید نشانگر یه چیز مهم‌تر باشه.
‫مثلا جنین گفت ‫هر دفعه از کنار دیوارنگاره‌ای که...
‫توی دبستان کشیدن، رد میشه،
‫پر از احساس غرور میشه.
‫اوه، نه. ‫نه، نه، نه.
‫واسه این یادم مونده ‫چون خیلی خجالت‌آور بود.
‫باب اسفنجی با دورگ و شنل ‫و این خرت و پرت‌ها بود.
‫آره. واقعا آرزو می‌کردم ‫یه چیز دیگه انتخاب می‌کردیم.
‫- حداقل می‌بردیمش داخل. ‫- دیدی؟
‫من از همین حرف می‌زنم.
‫می‌خوام به چیزی که دوست دارن، ‫احترام بذارم،
‫ولی اینم می‌خوام در آینده...
‫به کاری که کردن، افتخار کنن.
‫آره، خب، حدس بزن چی شد. ‫تدریس یعنی همین، رفیق.
‫باید الان بهشون احترام بذاری ‫در حالی که...
‫واسه آینده آماده‌شون می‌کنی.
‫اوهوم.
‫حق با توئه.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- اوه، دیگه دیر شده.
‫گروه دیوارنگاره دیگه از اینجا رفتن.
‫می‌دونی چیه؟
‫واسه کسی که به حزب سوم رای میده،
‫خیلی زود خودت رو از پیش باخته می‌دونی.
‫یالا ببینم. بیا بریم واسه چندتا ‫هنرمند نازک نارنجی، قلدری کنیم.
‫اومدم مدیر کلمن رو ببینم.
‫خب، اگه می‌خوای حکم احضاریه ‫بهش بدی، موفق باشی.
‫خروجی‌های مخفی تو کل مدرسه داره.
‫نیکول! ‫جاش توی ادینگتون چیکار می‌کنه؟
‫باید دوباره بیارمش ابت.
‫اخراجش کردن.
‫نه، با چه حقی؟
‫«متاسفانه باید به اطلاع شما برسونیم ‫که جاشوا ریچاردسون...
‫دیگه در حد استانداردهای موردنیاز...
‫برای پرورش آموزشی نیست»؟
‫خزعبلاتیه که واسه پایین آوردن ‫نمرات کلی مدرسه، سر هم کردن.
‫اونا رو دانش آموز نمی‌بینن. ‫نمرات آزمون می‌بینن.
‫تا حالا اینقدر ناراحت ندیده بودمش. ‫اینجا واسه‌ش جا هست؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫اون اولین دانش آموزی بود که...
‫به جیکوب گفت «اختاپوس». ‫معلومه که جاشوا رو ثبت نام میکنم.
‫خیلی خوشحال میشه دوباره برگرده ابت.
‫مدارس نمونه مردمی افسانه‌ای...
‫اگه قراره کسی از حوزه آموزشی...
‫سوءاستفاده کنه، باید من باشم.
‫حالا، شما دونفر هم باید همراهی کنین.
‫اول باید با کی بجنگیم؟
‫خب، زیاد درباره سفرمون ‫توی این راه مطمئن نیستم،
‫ولی آمین به مقصدمون.
‫به تیم خوش اومدی.
‫دنده می‌خورم. ‫مرسی.
‫چه خبرا، جنین؟
‫و گرگوری؟ ‫تو هم اهل بون تاون اومدنی؟
‫سلام، ماوریس. ‫می‌خواستیم باهات حرف بزنیم.
‫آره.
‫چرا اینقدر ترسناک، داداش؟
‫روی میز فلفل هالاپینو هست.
‫ببین، می‌دونی که چقدر ‫به رابطه دوستیمون اهمیت میدم.
‫فکر نکنم تا حالا شنیده باشم ‫این حرف رو زده باشی، ولی باشه.
‫و می‌دونی که چقدر منم اهمیت میدم به...
‫- موقعیت رابطه. ‫- آره.
‫و تو هم... آدم خیلی خوبی هستی...
‫ما مست کردیم ‫و تو کنفرانس معلم‌ها همدیگه رو بوسیدیم.
‫تو کنفرانس معلم‌ها هم رو بوسیدیم،
‫ولی هیچ چیز خاصی نبود.
‫آره. هیچ چیز خاصی نبود.
‫آره، کمتر از هیچی، مگه نه؟
‫می‌دونی، یعنی... چیزی که میگی...
‫یه چیز کمتر از هیچ چیز خاصیه؟
‫منفی هیچی.
‫آره. همون.
‫خیلی خیلی متاسفیم.
‫خیلی متاسفیم.
‫هی، اشکال نداره. ‫اتفاق میفته.
‫می‌دونی، اگه می‌تونستم ‫درباره آخرین مهمونی...
‫تعطیلات کریسمس که تو «یو.پی.اس» داشتیم، ‫حرف می‌زدم ولی یادم نمیاد.
‫داخل یه جعبه ‫توی ایوان بیدار شدم.
‫می‌دونین، خوشبختانه همکارهام...
‫یه بسته بادوم زمینی گذاشته بودن، ‫پس مشکل خاصی پیش نیومد.
‫خب، می‌دونی، ‫هیچوقت نمی‌خواستیم ناراحتت کنیم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫کاریه که دیگه شده.
‫با این قضیه خیلی خوب برخورد کردی.
‫آره، آدم خونسردی‌ام.
‫یعنی اگه میگین چیز خاصی نبوده،
‫دلیلی نداره که قرارمون رو ادامه ندیم.
‫مشکلی نداریم.
‫داشتم فکر می‌کردم که شاید...
‫ما زیاد به درد هم نمی‌خوریم.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫می‌خواستی جلوی روی گرگوری ‫باهام قطع رابطه کنی؟
‫الان همونجوری به نظر می‌رسه، ‫ولی نه.
‫هدفمون این نبود.
‫اوه، شما دوتا مریضین.
‫ببین، می‌تونی دوست دخترم رو مال خودت کنی ‫ولی اینا رو نمی‌تونی.
‫- ها؟ ‫- من می‌مونم.
‫لطفا شما برین.
‫عادلانه است.
‫- دوران خوشی... ‫- یه کم سیب‌زمینی سرخ‌کرده میارین؟
‫خیلی‌خب، ممنون از همگی که اومدین.
‫می‌خواستم یه تشکر ویژه ‫از سازمان هنرهای دیواری بکنم.
‫ممنون که برگشتین ‫و با وجود کمبود وقت...
‫کمک‌مون کردین این کار مهم رو انجام بدیم.
‫خب، یکی از معلمین شما ‫دلایل قانع‌کننده‌ای داشت...
‫که مجبور شدیم برگردیم.
‫با دانش آموزهای کلاسم صحبت کردم ‫و بعد از یه بحث طولانی،
‫به ایده‌ای رسیدن که ‫واقعا بهش ایمان داشتن.
‫پس سرتون رو به درد نیارم...
‫همینه!
‫خب، انگار این دسته‌ی جوراب‌های خنگول...
‫حکم «راگ ورمین» این نسل رو داره.
‫«راگرتس» بود، ‫ولی وای.
‫تا ابد اینجا می‌مونه.
‫چقدر خوشحالم که کلاسم طبقه اوله.
‫می‌دونم.
‫پس، انگار کاملا تسلیم شدی، ها؟
‫راستش اگه دقیق‌تر نگاه کنی...
‫در ساختار اجتماعی جوراب‌ها...
‫- آره، برو کنار. ‫- یک موزاییکه...
‫و هر کدوم از بچه‌ها ‫کاشی خودشون رو دارن.
‫اوه. این مال کیه؟
‫این منم در نقش یک دکتر، ‫موقعی که بزرگ بشم...
‫می‌خوام دکتر بشم.
‫آخی.
‫اینم منم در نقش اولین فضانورد...
‫رئیس‌جمهور زن سیاه‌پوست.
‫آه.
‫اینم منم توی کلاس مورد علاقه‌ام...
‫کلاس آقای سی.
‫می‌خوام معلم بشم.
‫وایستا ببینم. ‫پس می‌خوای بزرگ شدی، فقیر بشی؟
‫هی، جاش.
‫امم، می‌دونم که موقع کشیدن ‫دیوارنگاره اینجا نبودی که کمک کنی،
‫ولی فکر کنم یه جای خالی ‫واسه تو اونجا نگه داشتیم.
‫مرسی، آقای سی.
‫آفرین، پسر. ‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫من دنبال یه رنگ جدید...
‫واسه دستشویی طبقه پایینم می‌گشتم.
‫صبر کن ببینم، دستشویی کجا؟
‫ساکت باش، جنین.
‫جیکوبم.
‫درسته. روز محبوبم در هفته، ‫چهارشنبه است.
‫- نمی‌دونستم. ‫- آره.
‫چیکار می‌کنین؟
‫اوه، یه تست شخصیت میدیم...
‫ببینیم کدوم جوراب خنگولیم.
‫به جز من.
‫اطلاعاتم رو به یک هیپی ورشکسته ‫دنبال داده‌ها نمیدم.
‫دیر گفتی. ‫از قبل واست انجام دادم.
‫چی بگم آخه؟ ‫من جوراب نینی کلیشه‌ای هستم.
‫تو هم خانم جوراب اینگ هستی.
‫می‌دونستم.
‫منم توپرای پر زرق و برق ‫اما متکی به نفس هستم.
‫تو هم می‌خوای امتحان کنی، گرگوری؟
‫نه، مرسی.
‫من واست انجام دادم.
‫زیاد اهمیت نمیدم کدوم جوراب باشم.
‫- توسف شدی. ‫- مسخره است!
‫من تویشا کتاب‌خونم.
‫توسف دقیقا همچین حرفی...
‫در قسمت 86 ام زد.
‫خودِ خود توسفه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.