‫ریاتسوتون رو داخل اون گوی‌ها متمرکز کنین.
‫چی شد؟!
چه خبر شد یهویی؟
‫اون که...
‫چی؟!
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫منظره‌ی واندنرایش که سیریتی رو پوشونده بود...
‫داره محو می‌شه...!
آخه چرا؟ چرا همچین اتفاقی میفته؟
‫این کوئینسیا واقعاً چی تو سرشونه؟!
‫عجبا!!
‫ما رو بگو که تازه شروع کرده بودیم چس‌مثقال دروازه بسازیم...
‫این دشمنا هیچ محدودیتی تو تواناییاشون ندارن؟!
‫اوضاع خرابه‌ها...
‫باید سریع کار دروازه رو تموم کنیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بازش کن!
تو...؟
‫یو... مشتاق دیدار... کوروساکی.
‫گریمجو!
چند سال گذشته؟
‫انگار اون زخمی که روت انداختم، خوب شده.
‫پس چی خیال کردی... ‫خودتم که همچین بد نیستی.
فکر کرده بودی مردم؟
‫من تا حلواتو نخورم نمی‌میرم!
‫خیلی منتظر این لحظه بودم.
‫تا بتونم سنگامو با توی عوضی وابکنم...
‫ایچیگو!
‫نل؟!
‫خیلی دلتنگت بودم، ایچیگو!
می‌دونی اوراهارا-سان چیکار کرده؟
‫یه دستبند برام ساخته که بتونم به دلخواه بچه شم و بزرگ شم!
‫حالا دیگه می‌تونم واقعاً بهت کمک کنم، ایچیگو!
‫خب... شاید دیگه دلم نخواد که دوباره بچه شم البته...
‫حداقل تا وقتی این دستبندو دارم!
‫اینوئه...
‫احتمالاً داری به خودت می‌گی...
آخه چرا اون باید همچین چیزای غیرضروری‌ای بسازه...؟
‫ولی این فکرا رو نکن. اوراهارا-سان داره تلاششو می‌کنه.
چی می‌گی، سادو-کون...؟ من کی گفتم؟
‫من همچین فکرایی نمی‌کنم اصلاً!
‫نلیِل، عوضی تو چه مرگته؟!
‫مزاحمی! گمشو کنار!
‫اینو من باید بگم.
‫اگه فقط اومدی اینجا که دعوا راه بندازی، راهتو بکش و برگرد.
باید بهت یادآوری کنم که من شماره‌ 3 ام؟
‫قرار نیست از یه شماره 6 مثل تو دستور بگیرم.
‫مزخرف می‌گی.
‫حالا که آیزن نیست، اون اعداد دیگه معنایی ندارن!
‫اصلاً چرا همین الان مشخص نکنیم... ‫ که بین من و تو، کدوممون برتره؟!
‫وایسا، گریمجو...!
‫اِهم... اِهم...
‫بسه بسه!
چه خبره اینجا؟ عاقل بینتون نیست؟
‫ما برای این‌کارا نیومدیم اینجاها!
‫اون صدا...
‫میشه قبل از اینکه ما رو ببینن، عجله کنین و بیاین داخل؟!
اون جعبه... نکنه...؟
‫دِ یالا بجنبین و بیاین تو دیگه!
‫ریروکا؟!
‫محض اطلاع، منم هستم.
‫یوکیو!
‫یه محض اطلاع دیگه... ‫اگه تابلو نیست براتون...
‫این قابلیت منه که می‌بینین.
‫می‌دونستم که شماها زنده‌این!
‫گذشته از اینا... شما اینجا چیکار می‌کنین؟!
‫حالا فعلاً بیاین تو... ‫توضیحش باشه برای بعد.
‫خیله‌خب...
کجاشو باید برات توضیح بدم، ایچیگو؟
‫شوخیت گرفته؟!
‫منظوری چیه که «کجاشو»؟ ‫باید از اول تا آخرشو توضیح بدی! کلشو!
‫ک-ل-ش-و گفتم!
‫کلشو... مگه نه؟!
‫راستش ما تو هوئکو موندو فهمیدیم...
‫شرمنده...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
آه! پس اون موقع فهمیدین؟
‫هرچی نیرو بیشتر داشته باشیم، بهتره.
‫که اینطور... ولی به نظرت...
عجیب نیست که من از قافله عقب موندم؟
‫راست می‌گه.
‫خب... تو که این اواخر خیلی سرت شلوغ بوده...
‫اون قیافه‌ی خسته چیه داری تحویل من می‌دی؟!
‫وقت نشد دیگه...
‫جدی؟ فکر کردم که کلی وقت داریم!
‫مثلاً تو راه اومدن به اینجا!
‫چیزی که جامعه‌ی ارواحو به دنیای زنده‌ها وصل می‌کنه...
‫عالم دانگای‌ـه.
تا اینجاشو که می‌دونی؟
‫آره.
‫تو اطراف دانگای...
یه سری ناحیه هست با سایزای مختلف که بهشون می‌گن دره‌ی شیون
‫جایی که ارواح گمشده ساکنن.
‫گارگانتا هم وجود داره تا فضای خالی بین اون نواحی رو پر کنه.
‫داخل گارگانتا که می‌ری، ریاتسو ناپایدار می‌شه.
‫اگه یکی مدام ریاتسوشو آزاد نکنه و برای ‫خودش جاپا نسازه، نمی‌تونه اونجا بند شه.
‫ولی به نظر میاد که دره‌های شیون استثنا هستن.
‫می‌تونن به عنوان یه فضای ریشی به خاطر ‫ساختار متفاوت ریشیشون اونجا وجود داشته باشن.
‫کیسکه تصمیم گرفته که از اونا به نفع خودمون استفاده کنه.
‫برای همینم این دوتا رو پیدا کردیم و با خودمون آوردیم.
‫به خاطر قابلیت اون دختر برای حرکت دادن ‫یه هدف به داخل و خارج اشیاء محبوبش...
‫هنوزم باورم نمیشه که تونستن ما رو پیدا کنن.
‫و قابلیت این پسر برای ساختن بُعدِ خودش با استفاده از برق.
‫فقط به صرف وجود برق کار نمی‌کنه... ولی مهم نیست...
‫از قابلیت ریروکا استفاده کردیم که یه دره‌ی شیونو تو یه جعبه بذاریم،
‫بعدشم با قابلیت یوکیو جوری تنظیمش کردیم که یه اتاق با ریل باشه.
‫و بالاخره تونستیم که الان کاملش کنیم.
‫البته... فقط می‌تونیم مسافت کوتاهی رو حرکت کنیم...
‫اونم از اینجا تا میخی که به عنوان نشون تو قصر سلطنتی کاشتم.
‫با این حال... مزیت ورود به قلمروی دشمن...
‫اونم بدون استفاده از ریاتسو، خیلی زیاده.
‫الان دیگه می‌تونیم ترتیب یه حمله‌ی غافلگیرانه رو بدیم.
‫با یه حرکت کارشونو می‌سازیم، ایچیگو.
‫اوی اوی... یه جای کار می‌لنگه‌ها!
‫دروازه‌ای که الان ساختیم داره محو می‌شه.
‫چه خبره اینجا؟!
‫به خاطر کمبود ریاتسوـه...
‫چی؟!
‫به کاپیتان اوکیتاکه نیاز داریم...
‫وقتی بحث میزان ریاتسو باشه...
‫هیچ کاپیتانی نزدیکشم نیست.
‫با این وضعیت...
با این وضعیت، چی؟
‫چیزی تموم نشده هنوز.
‫یادومارو-سان...
‫شیهاکوشوها رو پوشیدیما!
‫توپای ما رو یالا رد کن بیاد، کیسکه!
‫این اعداد نشون می‌دن که ریاتسوی کافی نداریم.
پس چرا از تقویت‌کننده‌ی ریاتسو استفاده نمی‌کنین؟
‫اگه همچین چیزی داری، خب زودتر بگو لطفاً!
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که کار به اینجا برسه، می‌دونی؟
‫نمی‌ذارم از خودگذشتگیت به هدر بره، اوکیتاکه...
‫الان می‌ریم به قصر سلطنتی و ناغافل حمله می‌کنیم.
‫وقتی داشتم پادشاه ارواحو مهروموم می‌کردم...
‫یه میخ دیگه هم عین اون پایینی، کنارش کاشتم.
‫اگه اونا جابجا نشده باشن،
‫باید بتونیم که درست از جلوشون در بیایم.
‫از اون لحظه استفاده کن تا...
‫با قوی‌ترین گتسوگات، یوهاباخو بزنی.
‫ایچیگو... من می‌دونم که از پسش برمیای.
‫گرفتم.
‫ما هم راه کسایی که مزاحمت می‌شنو می‌بندیم.
‫نوچه‌هاشو بسپار به ما!
‫باشه... روتون حساب کردم.
‫فکر کنم لمِ قدرتِ گارد سلطنتی دستمون اومده...
ولی قدرت یوهاباخ واقعاً چیه؟
‫کاش از اوشو-سان بیشتر پرسیده بودیم.
‫رو مخ!
‫من اینجا واقعاً گیج شدم.
‫نمی‌دونم اینجا چه خبره... ولی اینقدر درگیر گذشته نباش!
‫خیلی بدم میاد که داری به ما حس افسردگی می‌دی!
‫راست می‌گی... خیلی ممنون، ریروکا-چان!
‫برای چی داری به خاطر این تشکر می‌کنی؟! چندش!
‫بگذریم...
تو چرا اومدی طرف ما، گریمجو؟
ها؟ کی گفته اومدم طرف شما؟
‫مرتیکه‌ی خرو ببین.
‫اگه بذارم اون یوهاباخ هر غلطی دلش می‌خواد بکنه، ‫اثری از هوئکو موندو نمی‌مونه.
‫اگه هوئکو موندو ناپدید شه، ‫توی آشغالو کجا بکشم؟
‫اینم حرفیه.
‫فرزندان من...
چی شده؟
‫آروم باش، ناک لِ وار.
‫چشه؟ چشه؟ چشه این یارو؟!
‫حالا که اعلی‌حضرت شبیه هیولا شده...
چرا این یارو هیچ احساسی از خودش بروز نمی‌ده؟
می‌ترسونمتون؟
‫اینقدر نترسین.
‫به موقعش به ظاهرم عادت می‌کنین.
‫آه، پس اینجوریه...
‫اینجوریه که از قدرت لبریز باشی.
‫اگه از اینجا بیفتیم می‌میریم!
‫هی! چجوری می‌تونی اینقدر خونسرد باشی، هاشوالـ-؟
‫بی‌خیال...
‫چه قدرت شکوهمندی.
‫دنیایی که پادشاه ارواح ازش رفته باشه...
‫نمی‌تونه بدون قدرت‌های اعلی‌حضرت وجود داشته باشه.
‫ما رو راهنمایی کنید، اعلی‌حضرت.
‫هاشوالت، فرزند اول من.
‫پشت سر من بأیست و مسیرم رو تماشا کن.
‫اول با بازآفرینی کشورمون شروع می‌کنم.
‫تقریباً رسیدیم. آماده‌این؟
‫آره.
‫محض اطلاع...
‫من قصد ندارم اینجا رو ترک کنم.
‫هرکاری خواستین بدون من بکنین.
‫چی میگی واسه خودت؟
‫نگاه، من نمی‌دونم تو کی‌ای، ولی-
‫منم تو رو نمی‌شناسم.
‫مگه قبل‌تر خودشونو معرفی نکردن؟
‫گانجو-کون کرد، ولی یوکیو-کون نادیده‌ش گرفت.
‫به پشمم هم نیست که کی‌ای، ‫ولی بذار اینو بگم!
‫ما داریم میریم واسه‌ی جونمون بجنگیم، ‫اونوقت جنابعالی می‌خوای اینجا بمونی؟
‫من توی این قضیه کشیده شدم.
‫موظف نیستم روی جونم ریسک کنم.
‫ریسک کردن زندگیت به اجبار ‫که ریسک نیست!
‫می‌دونی اینجا قایم شی و هرکاری بکنی.
‫ولی اگه ما ببازیم، این گارگانتا هم نابود میشه!
قراره ببازین؟
‫ولش کن، گانجو.
‫اون شکستت داد. ‫تو باختی.
‫یوکیو، تو اینجا بمون.
‫فکر کردم از اولش همینو گفتم.
‫تو هم همینطور، ریروکا.
‫اینجا بمون.
‫چی؟!
‫قدرت‌های تو...
‫برای جون سالم به در بردن از این نبرد کافی نیستن.
‫چی میگی؟!
‫من قبلاً توی دره‌ی شیون بودم.
‫می‌دونم چقدر چیزای ناز رو دوست داری.
‫و فقط می‌تونی چیزایی که عاشقشونی رو توی جعبه‌ت بذاری.
‫دره‌ی شیون هرچیزی هست غیر جیغ.
‫عمراً بتونی توی جعبه‌ت جاش کنی.
‫مگه برای ما به خودت فشار نیاوردی؟
‫ممنون.
‫نـ-نخیرم!
‫پس یه لطف دیگه بهمون بکن، باشه؟
‫اینجا با یوکیو بمون و آماده باش ‫که هرموقعی ما رو بکشونی بیرون.
‫چرا...؟
‫باشه...
‫هی، ایچیگو.
‫تو بزرگ شدی.
‫جدی؟ کجام؟
‫خب، شایدم نه.
‫گمونم همیشه اینجوری بودی.
‫آماده‌ست!
‫رسیدیم.
‫بریم.
‫باشه.
‫پشت این دروازه، قصر سطلنتیه.
‫ممنون بچه‌ها. ‫برامون آرزوی مؤفقیت کنید!
‫چشم!
‫دارم دروازه رو باز می‌کنم! ‫همه آماده‌اید؟
‫آره!
‫اینجا دیگه چیه؟!
‫این قصر سلطنتی نیست...
‫این شهر کوئینسی‌هاست...
‫وایستا ببینم... ‫پس کدوم گوری‌ایم؟
‫ا-اینا چین؟!
‫فکر کردم داریم میریم قصر سلطنتی.
‫چجوری از یه شهر کوئینسی‌ها سر در آوردیم؟
‫اینجا چه خبره، کیسکه؟!
‫مگه قرار نبود بریم قصر سلطنتی؟!
‫مختصاتمون درست بالای سیریتی‌ـه.
‫باید توی قصر سلطنتی باشیم.
‫غیرممکنه...!
یعنی به اونجایی نرسیدیم که میخ کاشته بودم...؟
‫ایچیگو...
‫پس به عبارت دیگه،
‫شهری که قبل‌تر از سیریتی بلند شد...
‫روی یه قصر سلطنتی تخریب‌شده بازسازی شده.
‫عمراً! اون یه لحظه پیش بود، چطور ممکنه-
‫دقیقاً...
‫دشمنمون همینقدر قوی شده.
‫ایچیگو...
‫انگار اینجا بدون شک قصر سلطنتیه.
‫یوهاباخ لعنتی... قصر سلطنتی رو باب میل خودش بازسازی کرد.
‫نگاه. لبه‌ی شهر یه دایره‌ست.
‫اینجا احتمالاً یکی از ریدِن‌های جوخه‌ی صفر
‫توی قصر سلطنتیه.
‫ولی نمی‌تونیم قصر سلطنتی‌ای که ‫باید بالاش معلق باشه رو ببینیم.
‫پس میگی...
‫قصر سلطنتی پایین آورده شده...
‫و همه‌چیزش به دست دشمن افتاده؟
‫ا-اصلاً همچین چیزی ممکنه...؟
‫ما به لطف این که توی گارگانتا بودیم
‫توی این قضیه گیر نکردیم.
‫باید خودمونو خوش‌شانس بدونیم.
‫ریاتسوی نه-ساما!
‫این ریاتسو مالِ... یوشیرو ـه؟
‫کی؟
‫شیهوین یوشیرو.
‫برادر کوچک‌ترم که بعد از تبعید من...
‫سردسته‌ی قبیله‌ی شیهوین شد.
‫یـ-یوروئیچی-سان، تو داداش داری؟ ‫چرا نگفته بودی؟!
‫چرا باید بهت بگم یه برادر کوچک‌تر دارم؟
‫مگه نامزدمی؟
‫الان میام، نه-ساما!
‫ها؟!
‫ا-اسکل! چه غلطی می‌کنی؟!
‫شرمنده... انگار به دلایلی نمی‌تونم جای‌پا درست کنم.
‫انگار پیدا کردن یه جای‌پا با ریشی اینجا راحت نیست.
‫منظورتون چیه؟
‫مطمئنم تو هم حسش می‌کنی،
‫ولی غلظت ریشی توی جو قصر سلطنتی...
‫خیلی بالاست.
‫درسته.
‫در حال عادی، با این غلظت ریشی...
‫درست کردن جای‌پا باید راحت باشه.
‫که یعنی فقط یه دلیل می‌مونه ‫که چرا نمی‌تونیم.
‫تمام ریشی این منطقه تحت کنترل دشمنه.
‫براشون منطقیه که میدان نبردی بسازن...
‫که به ضرر ما باشه.
‫کوئینسی‌ها می‌تونن ریشی اطرافشون رو دستکاری و استفاده کنن.
‫این کاریه که از رهبرشون برمیاد.
‫خصوصاً کسی که می‌تونه پادشاه ارواح رو بکشه.
‫راست میگی...
‫از وقتی که اومدیم اینجا، ریاتسوی پادشاه ارواح رو حس نکردم.
‫یعنی واقعاً کشته شده؟
‫خب، خب...
‫خیلی دورن،
‫ولی می‌تونم ریاتسوی گروه ایچیگو-کون‌اینا رو حس کنم.
‫این که نیروهای پیشتازمون از صحنه‌ی روزگار پاک نشدن، خبر خوبیه.
‫اگه پادشاه ارواح به دست دشمن مرده باشه،
‫باید دشمن رو شکست بدیم و یه پادشاه ارواح جدید انتخاب کنیم.
‫اگه اوکیتاکه می‌تونست حرف بزنه ‫هم احتمالاً همینو می‌گفت.
‫بیاید راه بیفتیم.
‫حالا که نمی‌تونیم با گروه ایچیگو-کون ملاقات کنیم،
‫باید مسیری که بهمون داده شده رو ادامه بدیم.
‫ما 13 جوخه‌ی امنیتی دیوان هستیم.
‫پس بیاید برای امنیت دیوان، به جلو حرکت کنیم.
‫بله، قربان!
‫وای!
‫حالا چی؟
‫اون دیگه چیه؟!
‫مگه تابلو نیست؟
‫قلعه‌ی دشمنمونه.
‫نه تنها که فرار نمی‌کنن و قایم نمیشن...
‫فرش قرمزم برامون پهن می‌کنن.
‫دقیقاً.
‫خوب دل و جیگر دارن...
‫یوهاباخ-ساما...
‫انگار گروه کوروساکی ایچیگو...
‫و 13 جوخه‌ی امنیتی دیوان...
‫همزمان به اینجا رسیدن...
‫ولت.
‫این قلعه زیربنای یک دنیای نو شده.
‫تک و تنها دنیای حقیقی.
‫روزی به نام وار ولت شناخته میشه.
‫دنیای حقیقی
‫پس باید تک‌تک اونا رو بکشیم.
‫برای محقق کردن آینده‌ای که توی چشم‌هاتون منعکس شده.
‫اینجا، در زیربنای دنیای نو...
‫در وار ولت.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
آتشی که از چنگال می‌چکد، محوپذیر نیست
تیغ زمین را به آتش می‌کشد
و یار پنهانم را آشکار می‌کند
دستامو کنار هم می‌ذارم و راز و نیاز می‌کنم
ای خدای بزرگ، چرا تقدیرت اینقدر ظالمانه‌ست؟
اراده‌م برای زدن نقاب شجاعت در آستانه‌ی شکسته
دست به هرکاری که می‌زنم انگار اشتباهه، می‌دونی؟
آروم باش، من هنوز بهت ایمان دارم
حتی اگه از هم جدا افتاده باشیم
حتی اگه روزی منو به باد فراموشی بسپاری
Ah
آه، ما برای درک همدیگه به واژه نیاز نداریم
ارتباط ما فراتر از این چیزاست
خدای بزرگ، شرمنده ولی تو داری دروغ می‌گی
پس بیا نقاب شجاعت بزنیم و با خنده ردش کنیم
‫با تو، فکر کنم بتونیم تقدیرو بپیچونیم
‫بپیچونیم ‫بتونیم تقدیرو ‫ فکر کنم ‫با تو،
‫با تو، فکر کنم بتونیم تقدیرو بپیچونیم
تو شبای تنهایی که هوای گریه دارم
با تو راز و نیاز می‌کنم
پس بدون که من تنهات نمی‌ذارم
Te to te o awasete oinori o suru yo
Kamisama anata wa hinekure mono
Tsuyogaru kokoro ga mou sugu oresou
Nani o yattemo dame ni naru shina
Nante ussee, shinjiteru yo
Kimi to hanarebanare demo
Itsuka boku o wasureta to shite mo
Kotoba wa mou hitsuyou nai sa
Sore ijou ni tsuujiatte ru
Kamisama gomen, omae usokusai
Tsuyogari de nee warai tobashite
Kimi to shukumei o nejimakete ikesou da
Nakitai kurai sabishii yoru ni
Oinori o suru yo
Kodoku ni shinai to
Type Setting: Lazier
Te
to
te
o
awasete
oinori
o
suru
yo
Kami
sama
anata
wa
hinekure
mono
Tsuyogaru
kokoro
ga
mou
sugu
oresou
Nani
o
yattemo
dame
ni
naru
shina
Nante
ussee,
shinjiteru
yo
Kimi
to
hanarebanare
demo
Itsuka
boku
o
wasureta
to
shite
mo
Kotoba
wa
mou
hitsuyou
nai
sa
Sore
ijou
ni
tsuujiatte
ru
Kami
sama
gomen,
omae
usokusai
Tsuyogari
de
nee
warai
tobashite
Kimi
to
shukumei
o
nejimakete
ikesou
da
Nakitai
kurai
sabishii
yoru
ni
Oinori
o
suru
yo
Kodoku
ni
shinai
to
Te
to
te
o
a
wa
se
te
o
i
no
ri
o
su
ru
yo
Ka
mi
sa
ma
a
na
ta
wa
hi
ne
ku
re
mo
no
Tsu
yo
ga
ru
ko
ro
ga
mo
u
su
gu
o
re
so
u
Na
ni
o
yat
te
mo
da
me
ni
na
ru
shi
na
Nan
te
us
see,
shin
ji
te
ru
yo
Ki
mi
to
ha
na
re
ba
na
re
de
mo
It
su
ka
bo
ku
o
wa
su
re
ta
to
shi
te
mo
Ko
to
ba
wa
mo
u
hit
su
yo
u
nai
sa
So
re
i
jou
ni
tsu
u
ji
at
te
ru
Ka
mi
sa
ma
go
men,
o
ma
e
u
so
ku
sai
Tsu
yo
ga
ri
de
nee
wa
ra
i
to
ba
shi
te
Ki
mi
to
shu
ku
mei
o
ne
ji
ma
ke
te
i
ke
sou
da
Na
ki
ta
i
ku
rai
sa
bi
shii
yo
ru
ni
O
i
no
ri
o
su
ru
yo
Ko
do
ku
ni
shi
na
i
to