..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫باورم نمیشه این سفر دیگه داره تموم میشه.
‫آخ که چه حالی بده موقعی که ‫سوار هواپیما شم و برگردم خونه.
‫آره، حتماً، با هواپیما برمی‌گردیم.
‫تا اون موقع، می‌تونیم یه گوشه بشینیم ‫و توی عروسی خواهرت استراحت کنیم.
‫میتر، چی شده؟!
‫شرمنده رفیق.
‫همین که به دیدن خواهرم فکر می‌کنم ‫دلشوره می‌گیرم.
‫و وقتی دلشوره می‌گیریم ‫قاطی می‌کنم و از اگزوزم صدا میدم.
‫بیخیال، بهش فکر نکن.
‫مطمئنم چیزی نیست که نگرانش باشی.
‫آخه تو نمی‌دونی.
‫وقتی که کنار خواهرم هستم
‫یه اتفاق عجیبی برام میوفته.
‫نه‌بابا ‫فکر نکنم خواهرت اونقدرها هم بد باشه.
‫احتمالاً فقط یه‌کم حسود باشه ‫که تو نقل مکان کردی یه‌جای جدید
‫و اون هیچوقت نتونسته از ‫کلبه‌ی درویشی پدر و ما...
‫عجب کاخ حقّیه!
‫♪ دوتا رفیق با هم ♪ ‫♪ می‌زنن به دل جادّه ♪
‫♪ با کلی ماجراجویی جدید در پس هر پیچ ♪
‫♪ چه با سرعت مسابقه بدن ♪
‫♪ چه بکسل بشن ♪
‫♪ ماشین‌ها توی دل جاده ♪ ‫♪ تا آخرش با هم هستن ♪
«روز ازدواج» [قسمت نهم]
‫تو اینجا بزرگ شدی؟!
‫آره، ولی خیلی جالبه.
‫وقتی برمی‌گردی به خونه‌ی قدیمیت
‫همیشه کوچیک‌تر از چیزیه که توی ذهنت بوده.
‫عجب. ‫اصلاً انتظار همچین چیزی رو نداشتم.
‫- هی آقایون، شما کارت دعوت دارید؟ ‫- جان؟
‫- آقای مک‌کوئین! ‫- کروز!
‫نیازی نیست با فامیلی منو صدا بزنی بگی ‫«آقای مک‌کوئین».
‫الان دیگه جفتمون مسابقه‌دهنده هستیم.
‫باشه لایتنینگ.
‫نه، ببخشید. ‫اینطوری که صدات زدم یه‌ذره عجیب بود.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟! ‫- عروسی پسرعمو ماتئوـمه.
‫داره با یه دختر مثلاً سرشناس امروزیِ عجیب ‫ازدواج می‌کنه.
‫محض اطلاعتون این دختر مثلاً سرشکاف امروزی ‫خواهر بنده تشریف داره.
‫میتر! ‫اینطوری که ما فامیل می‌شیم!
‫اسم من میشه میتر رامیرز!
‫- فکر نکنم اینطو... ‫- بگو ببینم، تعطیلات بین فصل‌ها چطوره؟
‫عالیه. ‫یه مدرسه‌ی مسابقات راه انداختم
‫یه خیریه تشکیل دادم که به ‫استهلاک‌یافته‌ها لاستیک زمستونی میده
‫و دارم فرانسوی هم یاد می‌گیرم.
‫وای! ‫این...این کارهای خیلی زیادیه.
‫بله موسیو. ‫خب، تو چه‌خبر؟
‫با میتر توی سفری بودیم ‫که هوش از سرت می‌پروند
‫و حقیقتش، واقعاً دیگه دلم می‌خواد برم خونه.
‫ای وای. ‫خانم خانم‌ها پیداش شد.
‫خواهرت اونه؟
‫می‌دونم. ‫با هم مو نمی‌زنیم، مگه نه؟
‫وای خدا جونم، داداش کوچیکه!
‫داداش کوچیکه، داداش کوچیکه ‫داداش کوچیکه، داداش کوچیکـه!
‫و میشه بپرسم این مهمون‌های ‫بسیار با کلاست کی‌ها هستن؟
‫اینا دوست‌هام هستن. ‫لایتنینگ و کروز.
‫و ایشون هم خواهر عزیزم، ماتوـه.
‫ماتو؟!
‫آره، مثل «مانتو» اما بدون «نـ».
‫- خواهرت که مهربونه. ‫- صبر کن، الان می‌بینی.
‫- داداش کوچیکه... ‫- صبر...
‫خیلی خوشحالم که تونستی بیای.
‫صبر کن...
‫از اونجایی که هیچکس هیچوقت نمی‌فهمه
‫- چی توی مُخت می‌گذره! ‫- بفرما شروع شد!
‫با این اخلاق خونسردت که همیشه میگی ‫«ای وای، نیازی نیست بدونم دارم کجا میرم».
‫نه‌خیر، فشاری نمیشم ‫چون بهتر از این حرف‌هام.
‫همیشه آخرش بحث اینه که ‫کی بهتره، نه؟
‫من همچین حرفی نزدم!
‫نه، نه، نه، نه ‫نه، نه، نه.
‫به‌نظرم همه‌مون جواب اون سؤال رو می‌دونیم.
‫مگه نه؟
‫من عمراً...نه، نه!
‫آممم، میتر ‫حالِت خوبه؟
‫فکر کنم بدونیم کی بهتره.
‫خیلی‌خب، دیگه بسه! ‫می‌خوای بدونی کی بهتره؟ شروع کن!
‫تا درخت بلوط قدیمی مسابقه می‌دیم. ‫با دنده عقب!
‫شروع!
‫- میتر! ‫- پس عروسی چی؟!
‫شما فامیل عروس هستید یا داماد؟
‫آروم‌تر برو!
‫آره، ایول!
‫من بُردم، من بُردم ‫روغن موتور رو من خوردم!
‫خیلی‌خب دیگه، نظرتون چیه برگردیم به عروسی؟
‫هرکی دوتا مسابقه از سه‌تا ببره. ‫مسابقه‌ی نقاشی روی چمن!
‫قبوله.
‫یوهــو! ‫جونم خودم!
‫جونمی‌جـون! ‫یوهــو!
‫برنده، ماتو!
‫داری چیکار می‌کنی کروز؟!
‫یادم رفت بگم توی تعطیلات ‫مجوز داوری هم گرفتم.
‫جالبه.
‫- هرکی سه‌تا از پنج‌تا برنده شه! ‫- قبوله!
‫هرکی اول برسه بالای درخت. ‫یک، دو، سه شروع!
‫خیلی‌خب دیگه رفیق.
‫نظرتون چیه بگیم مساوی شدید ‫و بریم به کارمون برسیم، چطوره؟
‫- مساوی؟ ‫- عمراً!
‫برنده، ماتو!
‫خلاص! خلاص! ‫خلاص!
‫برنده، میتر!
‫یک، دو، سه ‫سنگ!
‫ق-س-ط-ن-ط-ن-ی-ه. ‫قسطنطنیه.
‫درسته. ‫برنده میتر!
‫آخ!
‫- فولکس قورباغه‌ای! ‫- برنده ماتو!
‫- آی! ‫- پلاک نبراسکا!
‫برنده میتر!
‫برنده ماتو!
‫- برنده میتر! ‫- برنده ماتو!
‫برنده میتر!
‫- زُل بزنیم! ‫- شروع!
‫آی، آی! ‫حشره رفت توی چشمم! درش بیار!
‫برنده، ماتـو!
‫ایول، آخ جون! ‫۵۱ مسابقه از ۱۰۰تا برنده شدم!
‫برنده شدم! بردم! ‫بچه‌ها، من بردم!
‫خیلی‌خب بابا. ‫نمی‌خواد حالا بادت رو توی بوقت بندازی
‫- و انقدر به خودت بنازی. ‫- من به خودم ننازیدم. من شوق دارم.
‫برعکس آقا که توی دنیا ‫هیچی براش اهمیت نداره.
‫من؟ حداقل مثل تو نیستم که هر چرت‌وپرتی ‫که توی ذهنم میاد رو برم به همه بگم.
‫صبر کنید!
‫آمم...
‫گفته بودم یه نموره هم ‫مشاوره دادن یاد گرفتم؟
‫خب، به‌نظرم گفتگوی خیلی کارآمدی داشتیم.
‫میتر، برگشتی به حالت عادّیت؟
‫بله. اتفاقاً معلوم شد هم‌دیگه ‫رو تحسین هم می‌کنیم.
‫بعضی وقت‌ها میگم کاش بتونم ‫هر احساسی که دارم با بقیه هم سهیم شم.
‫درست عین آبجی بزرگه‌‍م.
‫و منم میگم کاش بتونم عین داداش ‫کوچیکه‌‍م هر چند وقت یه‌بار بیخیال باشم.
‫نه، نه، نباید این‌کار رو بکنی. ‫فقط یه لحظه صبر کن، لطفاً.
‫دیگه خیلی صبر کردم. ‫واسه‌ی این مسخره‌بازی‌ها وقت ندارم.
‫کارهای خیلی مهم‌تری دارم.
‫ببخشید عزیزم.
‫فکر کنم عروسی کنسله.
‫نترسید.
‫من اتفاقاً عاقد با مجوز هم هستم.
‫معلومه که هست، چرا نباشه.
‫من شما رو...زن و شوهر اعلام می‌کنم!
‫وای. ‫عجب روز عجیبی بود.
‫آره خب، از این سفر همچین چیزی بعید نبود.
‫یعنی با میتر بهت خوش نگذشت؟
‫نه، نه اتفاقاً میتر عالیه.
‫اما اینکه برگردم سر خونه ‫و زندگی عادی و آرومم
‫خیلی بهتره واسه‌‍م.
‫چـ...چطور؟
‫دوستان و آشناها توجه. ‫فک و فامیل عزیز، گوش بدید.
‫اینکه چند سال گذشته من و ‫خواهرم زیاد پیش هم نبودیم
‫و وقت نگذروندیم کاملاً درسته.
‫اما این رویه قراره تغییر کنه.
‫چون می‌دونید... ‫فکر کنم منظورم اینه که
‫ما ممکنه زمان خیلی کمی ‫روی این سیاره زنده باشیم.
‫پس باید بیشتر وقتمون رو به کسایی ‫که برامون عزیزن اختصاص بدیم.
‫مسیرهایی که انتخاب می‌کنیم ‫ممکنه بعضی وقت‌ها ترسناک باشن.
‫یا اراده‌مون رو به چالش بکشن.
‫یا حتی ممکنه باعث بشن
‫دلیل اینکه چرا از اولش این سفر ‫رو شروع کردیم زیر سؤال ببرن.
‫اما درسته، تمام اون پیچ‌وخم‌‌های غیرقابل ‫انتظار، تمام دست‌اندازهای توی جاده...
‫اینا هستن که به زندگی ‫کردنِ زندگی ارزش میدن.
‫آممم...آمم...
‫و به همین دلیل ‫به‌عنوان رئیس جمهور شما
‫تمام ماشین‌های دنیا را فرا می‌خوانم
‫تا بر علیه حمله‌ی زامبی‌ها قد علم کنند
‫و این موجودات آفت جان را نابود کنند
‫وگرنه دیر یا زود سیاره‌ی زمین ‫به‌دست آن‌ها نابود خواهد شد!
‫ممنون از همگی.
‫- این چی میگـ...؟ ‫- ها؟
‫به افتخار عروس و دوماد!
‫عشقم، می‌خوای تا کیک عروسی مسابقه بدیم؟
‫عزیزم، جور دیگه‌ای بود ناراحت می‌شدم.
‫یک، دو، سه ‫شروع!
‫سخنرانی قشنگی کردی رفیق.
‫دست خودم نیست ولی هی فکر می‌کنم ‫قبلاً یه‌جایی شنیدمش.
‫خب، نمی‌تونستم بذارم حروم شه.
‫واقعاً از دیدنتون خوشحال شدم بچه‌ها. ‫پرواز به سلامت.
‫آها، یادم نبود. ‫مرسی.
‫راستش، داشتم فکر می‌کردم بهتره زمینی بریم.
‫- واقعاً؟! ‫- می‌دونی، عجله نکنیم.
‫بریم توی جاده‌های فرعی. ‫شاید حتی چندتا دوست جدید پیدا کنیم.
‫به‌نظرت اولین توقف امشبمون کجا باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫بریم ببینیم جاده‌ی قدیمی ‫چه خوابی برامون دیده، با تمام دست‌اندازهاش.
‫به‌نظرم باید بریم ‫موزه‌ی واکسی که موقع
‫بیرون اومدن از خروجی ‫ازش رد شدیم رو ببینیم.
‫یادم مونده که حتماً انجامش بدم.
‫- تا حالا از... ‫- توی مسیر می‌بینمت خانم مسابقه‌دهنده.
‫شک نکن می‌بینی لایتنینگ.
‫اوه اوه، اصلاً. ‫هنوز هم صدا کردن اسمت عجیبه.
‫یه‌کاری کنیم، سه توقف اول با تو.
‫۱۲تای بعدی هم من انتخاب می‌کنم.
‫آخ خدا، باشه.
‫«بعد از تیتراژ ادامه داره...»
‫♪ دوتا رفیق با هم ♪ ‫♪ می‌زنن به دل جادّه ♪
‫♪ با کلی ماجراجویی جدید در پس هر پیچ ♪
‫♪ چه با سرعت مسابقه بدن ♪ ‫♪ چه بکسل بشن ♪
‫♪ این ماشین‌ها توی دل جاده ♪ ‫♪ تا آخرش با هم هستن ♪
‫♪ در امتداد خط افق ویراژ میدن ♪ ‫♪ چیزهای دیدنی زیاد سر راهشونه ♪
‫♪ با هیجان و معماهای مهیج ♪ ‫♪ دست و پنجه نرم می‌کنن ♪
‫♪ موقعیت‌های عجیبی ♪ ‫♪ که هنوز باورش براشون سخته ♪
‫♪ خیلی غیرقابل پیش‌بینی بوده ♪ ‫♪ اما دقیقاً دنبال همین بودن ♪
‫♪ چون وقتی توی جاده هستی ♪ ‫♪ و با دوست‌هات توی سفری ♪
‫♪ شاید ندونی داری کجا میری ♪ ‫♪ اما می‌دونی که کجاها بودی ♪
‫♪ و وقتی سفر تموم بشه ♪ ‫♪ و داستان‌ها رو برای هم بگید ♪
‫♪ همیشه به اون حس وابسته می‌شید که... ♪
‫♪ وقتی توی جاده هستی ♪ ‫♪ و با دوست‌هات توی سفری ♪
‫♪ شاید ندونی داری کجا میری ♪ ‫♪ اما می‌دونی که کجاها بودی ♪
‫♪ و وقتی سفر تموم بشه ♪ ‫♪ و داستان‌ها رو برای هم بگید ♪
‫♪ همیشه به اون حس وابسته می‌شید که... ♪
‫♪ ماشین‌های در دل جاده بودید ♪
‫برام سؤاله ماه عسل کجا رفتن.
‫- ماتئو! ‫- ماتو!
‫ماتئــو!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.