‫آنچه در سرزمین آتش گذشت...
‫اگه این طرح رو بگذرونی، ‫یاد می‌گیری که آتیش‌ها رو خاموش کنی،
‫حتی آتیشِ مشکلات!
‫تو ماشین می‌دزدیدی.
‫ولی من با ماشینی که خواهرم توش بود تصادف کردم.
‫آدم با بدترین کار زندگیش تعریف نمیشه.
‫نظرت چیه توی جاده...
‫همون‌جایی که ماشینم خراب شد ‫همدیگه رو ببینیم؟
‫که بهم گفتی رد شدن از اون خط ‫منو توی دردسر میندازه؟
‫اگه تو از خط رد نشی و نیای این‌طرف،
‫منم رد نمی‌شم.
‫من مریضم. بیماری مزمن کلیوی دارم.
‫پیوند لازم داری؟ ‫دوران حبست رو خوب بگذرون.
‫بهتره برگردی سرِ کار. ‫عمراً اگه برم.
‫من پرستار منصوب‌شدۀ تو هستم.
‫زنگ زدی تا بهم خبر بدی...
‫که به دوست‌دخترم زنگ می‌زدی
‫می‌خواستم خیالت راحت بشه ‫که من و اون فقط دوستیم.
‫بُدی، فکر کردی نگرانتم؟
‫وقتی با جیک نامزدی... ‫نمی‌تونی با من دوست باشی.
‫دیگه اصلاً نمی‌خوای منو ببینی؟
‫نمی‌دونم چه‌جوری ولی یه وکیلِ تراز اول ‫شده بهترین زندانیِ من.
‫اردوگاه آتش‌نشانی در مقایسه با ‫فعالیت‌های قضایی، مثل تعطیلات می‌مونه.
‫شنیدم فرماندهِ زنان داشت می‌گفت
‫یکی از اعضاش وکیله.
‫- ربکا. ‫- شاید بتونه کمکت کنه.
‫سلام، ربکا. ‫من بُدی‌ام.
‫رفیقم فِرِدی، به ناحق متهم شده.
‫یه نگاه به پرونده‌اش میندازم. ‫ممنون.
‫- بعداً می‌بینمت؟ ‫- امیدوارم!
‫خسته نباشید، بچه‌ها.
‫آتیش حدود ۲۰ متر فاصله داره.
‫اون دوده یا آدمه؟
‫یه چیزی اینجاست!
‫آهای چارلی، چی دیدی؟
‫آهای، آهای، چارلی.
‫چارلی.
‫چارلی، برگرد سراغ کار.
‫چارلی، ما باید...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫همه حالشون خوبه؟
‫بُدی!
‫- صدامو می‌شنوی؟ ‫- آره.
‫چی شد؟ ‫آبگرمکن.
‫جلوی این خونه رو منفجر کرد،
‫ارتباطی به آتیش نداشت.
‫عجب! بیشتر به جواهرفروشی می‌خوره.
‫صبر کنید ببینم، وای خدا!
‫باید برید پیش بهیارها تا معاینه‌تون کنن، باشه؟
‫آره، پاشو. آروم و آهسته.
‫چارلی، دارمت. پاشو. ‫برو بریم.
‫نه، برید بیرون!
‫- نه، همه‌تون... ‫- خانم، لطفاً نیاید جلو.
‫نه، نمی‌خوام این محکوم‌ها دست به وسایلم بزنن.
‫صاحب‌خونه‌ست.
‫یه عده هیچ‌وقت نمی‌تونن ‫لباس یکسرۀ نارنجی رو نادیده بگیرن.
‫خانم! ‫ببخشید.
‫سلام. اسم من مانی‌ـه.
‫ببینم، خوبی؟
‫خیلی شدید بود. ‫سلام ربکا. آره.
‫خیلی نزدیک بودی. مطمئنی خوبی؟
‫آره، حالم خوبه.
‫چیزیم نشده.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی، من...
‫یه زمان یه خونۀ بزرگ و وسایل شیک داشتم.
‫بیش از حد بهش اهمیت می‌دادم.
‫یه جورایی مثل اون خانمه.
‫- دلت برای اون دوران تنگ شده؟ ‫- نه.
‫دارم یاد می‌گیرم بدونِ این چیزا ‫از خودم خوشم بیاد.
‫راستی، اون دوستت فِرِدی، ‫توافق پیش از محاکمۀ خیلی بدی رو قبول کرده.
‫- پرونده‌اش رو بررسی کردی؟ ‫- آره.
‫امیدی هم هست؟
‫وکالتِ توی زندان، خیلی زحمت داره ولی...
‫آدم خیلی مجاب‌کننده‌ای هستم.
‫برو بذار معاینه‌ات کنن.
‫باشه.
‫سلام، وینسنت.
‫پدر پاسکال! ‫(پدر روحانی)
‫اومدم اینجا تا هزینۀ...
‫جرائم آتش‌سوزی ماه قبل رو بدم.
‫خیلی‌خب.
‫- می‌تونستید با ایمیل بفرستید. ‫- آره خب...
‫تو هم هر یکشنبه‌ای که می‌خواستی ‫می‌تونستی بیای...
‫و بهم بگی که پرچین‌هام ‫خیلی به سیم‌های برق نزدیکه.
‫اجازه هست؟ ‫ممنون.
‫می‌دونید، هنوز با یه دست...
‫می‌تونم تعداد دفعاتی که ‫اومدم کلیسا رو حساب کنم، خب؟
‫- با حسابِ عروسی‌ام. ‫- اوهوم.
‫خب، یه خودکار دارید؟
‫- تا چک‌ها رو بنویسم. ‫- آها، آره.
‫هوم...
‫[مدیریت املاک؛ تقاضای اجاره رد شد] ‫[اعتبار مالیِ غیرقابل قبولی دارید]
‫[گابریلا]
‫[الان نمی‌تونم صحبت کنم] ‫[دارم کار می‌کنم]
‫[کارت اعتباریم چی شده؟]
‫سلام.
‫همه جا رو دنبالت گشتم.
‫حالت خوبه؟
‫تا الان سه تا آپارتمان درخواستم رو رد کردن
‫چون سابقه اعتباری‌ام خراب شده.
‫خیلی‌خب، هوم...
‫خب، عزیزم، ببین...
‫من پول پس‌انداز کردم، پس چقدر...
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫خودم از پسِ هزینه‌هام برمیام.
‫سابقۀ اعتباریِ عالی‌ای دارم.
‫خب پس، مشکل چیه؟
‫گبز؟ (مخفف گابریلا)
‫بابام پنج سال پیش اولین خونه‌اش رو خرید.
‫یه عمر بود برای اون خونه ‫ سرمایه‌گذاری کرده بود.
‫طولی نکشید که لوله‌ها ترکیدن
‫واسه همین با کمال میل کمکش کردم.
‫ولی این قضیه مال اون‌موقعست و...
‫چند وقت پیش، یه کارت اعتباری برای بابام گرفتم.
‫الان کلی اعتبار پرداخت‌نشده توی اون کارت هست.
‫دارم بهش پیامک میدم.
‫میگه اشتباهی استفاده‌اش کرده
‫و تسویه‌اش می‌کنه.
‫خیلی‌خب، پس عالیه.
‫دیگه مشکلی نمی‌مونه. درسته؟
‫پس اینجایی!
‫پسرم از آخرین باری که دیدمش خوشتیپ‌تر شده؟
‫مامان.
‫آخیش.
‫مامان،
‫- معرفی می‌کنم... ‫- گابریلا پرز، آره.
‫ورزشکار المپیک که خدمتگزار مردم شد.
‫توی اینترنت تحقیق کردم. ‫عه!
‫می‌دونی، تا قبل از تو ‫طولانی‌ترین رابطه‌ای که پسرم داشت...
‫با آتش‌نشانی بود!
‫وقتی شنیدم می‌خواید زیر یه سقف زندگی کنید ‫خیلی سورپرایز شدم.
‫معرکه‌ست.
‫واقعاً هم... ‫سورپرایزکننده‌ست.
‫خیلی‌خب، مأموریت داریم.
‫هوم... ‫- باید بریم، مامان. ‫- گوش کن...
‫اندفعه برای شارون اومدم اینجا،
‫ولی دفعۀ بعد، می‌ریم «هاگ آیلند» ‫و صدف خوراکی کباب می‌کنیم.
‫خوشحال شدم از آشنایی‌تون، دکتر کرافورد.
‫بگو لیلی!
‫خدا رو چه دیدی؟ ‫شاید یه روز بهم گفتی مامان.
‫این یه درخواست کمکِ تنفسی‌ـه.
‫نباید خیلی طول بکشه. بیا بریم.
‫ترفندی بلدی که بشه زودتر آزادی مشروط گرفت؟
‫مسلماً هر چی بیشتر آتیش خاموش کنی ‫زودتر میشه.
‫همه واسه همین اینجان.
‫ولی ترفندهای دیگه‌ای هم هست.
‫بیاید وسایل رو جمع کنیم.
‫اعتبارهای تحصیلی، خوش‌رفتاری.
‫گرچه به نظرم بیشتر به پسرای شیطون می‌خوری.
‫خب، دارم سعی می‌کنم این‌طور نباشم.
‫مامانم... ‫مریضه.
‫متأسفم.
‫باید از قوانین پیروی کنم تا آزاد بشم.
‫بچه‌ننه‌ای مثل تو چطور از اینجا سر در آورده؟
‫کلی چیز هستن که بابت‌شون گیر نیفتادم
‫و سرِ یه چیز گیر افتادم.
‫من سر از اینجا در آوردم، ‫چون استرس باعث شد نوشیدنی زهرماری بخورم
‫و بعدش نِشستم پشت فرمون.
‫کلیشه‌ایه، مگه نه؟ ‫وکیلی که اعتیاد به نوشیدنی داره!
‫اگه برای اردوگاه آتش‌نشانی ‫واجد شرایط شدی، پس...
‫حتماً به کسی آسیب نرسوندی.
‫نه بابا، نه، تلفاتی در کار نبود.
‫بجز یه تابلوی ایست و زندگی مشترکم.
‫بعلاوۀ گواهیِ وکالتم،
‫میراث پدر و مادرم.
‫ادامه بدم...
‫یا دیگه داره زیادی غم‌انگیز میشه؟
‫بقیۀ وسایلم رو خودم می‌تونم جمع کنم.
‫خانم، این چمن هنوز می‌تونه شعله‌ور بشه.
‫غبار غلیظ هست، کلی شیشه شکسته هست.
‫نه، خیلی ممنونم.
‫فقط، الان که آتیش خاموش شده،
‫ترجیح می‌دم وسایل با ارزشم...
‫به وسیلۀ مجرم‌ها جابه‌جا نشه.
‫خیلی‌خب، خانم‌ها و آقایون...
‫برگردید توی ماشین‌هاتون.
‫قبلش هر چی جمع‌آوری کردین بهم بدین.
‫- چشم فرمانده. ‫- به روی چشم.
‫باشه.
‫به‌به. مارکِ لورواتی‌ـه.
‫زلم زیمبوی خیلی بزرگیه.
‫هان.
‫می‌دونی، تو راه که بودم، ‫داشتم به این فکر می‌کردم
‫بعضی وقتا یه مُشت جریمۀ آتش‌سوزی ‫خیلی عادیه و معنای خاصی نداره.
‫ولی وقتای دیگه...
‫نه.
‫الان وقتای دیگه نیست.
‫انگار به هم ریخته‌ای. ‫اگه خواستی بیا حرف بزنیم.
‫کالیفرنیا داره می‌سوزه، پدر. ‫من همیشه به هم ریخته‌ام.
‫راحت باش بابا، منو دیوید صدا بزن.
‫خیلی‌خب، منو وینس صدا بزن.
‫وینست اسم پدر بزرگم بود. ‫(البته وینس مخفف وینسته)
‫خب، وینس...
‫بفرما.
‫می‌دونی، تو ستون این شهری.
‫ملت نگرانِ خانواده‌ات هستن.
‫اصلاً حال خودت چطوره؟
‫شاید بد نباشه یه موقعی ‫با هم یه آبجویی بخوریم.
‫من شنوندۀ خوبی‌ام.
‫می‌دونی چیه؟
‫حواسم هست که خدا این یه دفعه رو ببخشه.
‫اندفعه رو ببخش.
‫ممنون، دیوید.
‫خیلی لطف داری ولی این روزا وقتم یه کم پُره.
‫خب، می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫پدر پاسکال بود؟
‫ظاهراً رفیق جدیدمه.
‫اینجا چه خبره؟
‫شیک و پیک کردی داری کجا میری؟
‫میرم کافۀ اسموکیز تا لیلی رو ببینم.
‫عه. خوبه.
‫شاید بتونه یه سری ‫نصیحت‌های پزشکی بهت بکنه، نه؟
‫بعید می‌دونم. ‫بهش نمی‌گم مریضم.
‫بی‌خیال.
‫اگه قرار باشه روزهام رو پُر کنم،
‫نمی‌خوام کل برنامه‌هام صحبت دربارۀ کلیه باشه.
‫خیلی‌خب، درک می‌کنم.
‫روزِ کاریِ خوبی داشته باشی.
‫خب، میشه پرداختی‌های معوقه رو قسط‌بندی کنیم؟
‫پرداختی اول رو باید همین امروز بدیم.
‫سلام، بُدی. کاری داشتی؟
‫کمک می‌خواستم.
‫چی شده؟
‫ببین، می‌خوام اعتبارهای تحصیلی کسب کنم
‫تا زودتر آزادی مشروط بخورم،
‫ولی کاغذبازی‌هاش خیلی وحشتناکه.
‫عالیه، بُدی.
‫این‌جوری از این طرح سربلند بیرون میای.
‫گوش کن، پروسۀ درخواستش یه مقدار کُنده
‫ولی می‌تونم کمکت کنم که سریع‌تر پیش بره.
‫خیلی خوشحال میشم این کار رو بکنم.
‫ممنون فرمانده. ‫ایدۀ خیلی خوبیه، پسر.
‫کاپیتان پرز؟
‫برو توی خوابگاه، زندانی!
‫یه مشکلی داریم.
‫شرمنده.
‫به مامانم گفتم ‫می‌خوام بهت پیشنهاد بدم بریم زیر یه سقف.
‫نگران این قضیه نیستم. ‫نگران قضیۀ بابامم.
‫اگه بابات گفته کارت اعتباری رو درست می‌کنه،
‫پس کارت اعتباری رو درست می‌کنه.
‫به حرفش اعتماد دارم. ‫فقط نمی‌دونم چطور میشه...
‫یه روزه، چند هزار دلار بعلاوۀ سودش رو جور کرد.
‫- نگرانم! ‫- ببین، اون باباته. وظیفه‌شه که...
‫بیاید اینجا. ‫من اندی هستم.
‫من بودم زنگ زدم آتش‌نشانی. ‫این همکارم وس‌ـه.
‫سلام! آهای، وس. آهای، آهای.
‫من جیک هستم، خب؟
‫ببینم، آسم داری؟
‫نه؟ به چیزی حساسیت داری؟
‫یهویی... یهویی تنگی نفس گرفتم.
‫خیلی‌خب، اکسیژن می‌خوایم و پیس‌میکر.
‫وس، سعی نکن حرف بزنی.
‫اندی، چه مدته که وس این‌جوری شده؟
‫اون...
‫وارث. اسپری. کیف.
‫کیف. میدان.
‫خیلی‌خب، یه مشکلی محیطی در جریانه.
‫جیک؟
‫پنج نفر دیگه این گوشه افتادن.
‫چه خبره؟
‫واحد اعزام گرین‌کرست.
‫حدس می‌زنیم نشتی کربن منوکسید ‫وجود داشته باشه.
‫فوراً نیروی پشتیبانی می‌خوایم.
‫باید این افراد رو از اینجا ببریم بیرون.
‫بعدش بریم به مشتری‌های شراب‌سازی ‫ خبر بدیم، آره؟
‫قبلش باید ماسک‌هامون رو از ماشین برداریم.
‫سلام! ‫پسرا، یه خبراییه.
‫فکر کنم قراره...
‫افسر فرمانده جدید از رومون رد بشه.
‫همه بلند شن.
‫به صف شید.
‫اگه چیزی برای مخفی‌کردن ندارید،
‫پس دلیلی برای نگرانی ندارید.
‫یه کم احترام بذار، پسر!
‫احترام باید دو طرفه باشه، پیرمرد.
‫تلفن همراه! ‫قلیون الکتریکی.
‫لانگان، اشفورد، گزارشتون رد میشه.
‫اون مال من نیست، پسر! ‫- من برش نداشتم. ‫- هِی، هِی!
‫هِی، ولش کن پسر. ‫رفیق، ارزشش رو نداره.
‫بی‌خیال، ولم کن.
‫این چه وضعشه؟
‫بیا بریم. ‫حق با اونه.
‫ارزشِ برگشتن به زندان رو نداره.
‫ولی اگه ته و توی این قضیه رو در نیاریم
‫همه‌تون راهیِ زندان می‌شید.
‫ما حتی نمی‌دونیم داری چی میگی.
‫یه شیء با ارزش...
‫توی جمع‌آوری وسایل امروز صبح توی میپل گُم شده.
‫اگه تا آخر امروز، کسی پا پیش نذاره،
‫شخصاً تضمین می‌کنم که تک‌تک‌تون...
‫امشب توی سلول زندان بخوابید.
‫حالا می‌ذارم خودتون ‫با هم مشورت کنید...
‫و ببینید می‌خواید اوضاع این‌طور پیش بره یا نه.
‫کمک‌شون کنید.
‫برو بریم.
‫دارمش..
‫دارمش. خب...
‫وس. ‫آروم، آروم، آروم.
‫این آتش‌نشان‌ها می‌برنت، خب؟
‫می‌دونم ترسیدی ‫ولی همه چی درست میشه.
‫وقتی اکسیژن بیشتری بهت برسه،
‫حالت خیلی بهتر میشه، خب؟
‫تا این چادرِ درمانی چقدر راهه؟
‫۱۵ دقیقه. کمک‌مون کنید. ‫وسایل‌تون رو بردارید.
‫باید گاز رو بررسی کنم
‫ولی ظاهراً نشتیِ کربن منوکسیدـه.
‫پنج تا قربانی داخلن.
‫تا جایی که ما می‌دونیم! ممکنه بیشتر باشن.
‫باشه، می‌ریم یه گشت کامل می‌زنیم.
‫آتش‌سوزی رو به نشتی کربن منوکسید ترجیح میدم.
‫حداقل میشه شعله‌ها رو دید. ‫کربن منوکسید خیلی آب‌زیرکاهه.
‫به نظرت منبع‌های بالقوه چیا هستن، تازه‌کار؟
‫اجاق، موتورِ ماشین، آبگرمکن.
‫هر چیزی که سوخت رو تغذیه می‌کنه.
‫باید خط گاز رو قطع کنیم ‫به امید اینکه نشتی بند بیاد.
‫این کار اکثر منبع‌ها رو حذف می‌کنه، ‫البته امیدوارم!
‫الان می‌کنم.
‫نگرانیم که این گاز، منجر به انفجار بشه؟
‫کربن منوکسید اشتعال‌پذیره ‫ولی به اندازۀ گاز طبیعی اشتعال‌پذیر نیست.
‫فقط اونجا یه موقع سیگار برگ روشن نکنید.
‫باید همۀ چیزایی که آتیش رو تغذیه می‌کنن هم ‫خنثی کنیم، نه؟
‫درسته، پرز. ‫حدس بزن چی شده.
‫تو با من میای. ‫بیا بریم یه گشتی بزنیم.
‫سه هفتۀ وامونده قبل از آزادی مشروطِ من!
‫هر کی برش داشته به نفعشه اعتراف کنه.
‫پیرمرد، از کجا بدونیم خودت برنداشتی؟
‫پسر جان، درسته که پیرم... ‫ولی روانی‌ام!
‫آهای، آهای، آهای! کافیه! نه!
‫ببینید، ما این دو ماه اخیر ‫هوای همدیگه رو داشتیم.
‫حتی جون همدیگه رو هم نجات دادیم.
‫غیر از اینه؟
‫درسته که قبلاً مجرم بودیم ‫ولی الان دیگه نیستیم.
‫نه.
‫آتش‌نشانیم!
‫- حالا مهم نیست بقیه چی بگن. ‫- آره.
‫اون صاحب‌خونه که میاد بهمون ‫اتهام دزدی می‌زنه...
‫و این افسر فرماندهِ جدید ‫که می‌خواد به جون همدیگه بندازتمون،
‫اونا ما رو توصیف نمی‌کنن! ‫معلومه که نمی‌کنن.
‫- خودمون می‌کنیم. ‫- آره!
‫با رفتارهامون.
‫با حرف‌هامون.
‫چارلی،
‫توی مأموریت چیزی دزدیدی؟
‫نه ندزدیدم.
‫حرفتو باور می‌کنم.
‫تو چی، پرکینز؟
‫نه.
‫وین؟ براون؟
‫ما پشت همدیگه وایمیستیم. خب؟
‫حالا چه موقع مهارکردنِ آتیش باشه،
‫چه موقع افتادن توی آتیشِ مشکلات باشه!
‫اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫من یه چای یخ می‌خورم، لطفاً.
‫منم همین‌طور. ‫الان میارم خدمت‌تون.
‫ممنون.
‫به‌جای نوشیدنی زهرماری، چای یخ سفارش دادی.
‫کی بهت گفت مریضم؟
‫نباید سؤال اصلی این باشه که: ‫چرا بهم نگفتی؟
‫مسخره‌ست. شارون فکر کردی...
‫اگه خونه‌ام آتیش بگیره به کی زنگ می‌زنم؟
‫امیدوارم زنگ بزنی آتش‌نشانی.
‫تو جراح قلب هستی. ‫مشکل من کلیه‌هامه.
‫آره خب، ولی پزشک خفنی هم هستم.
‫صحبت‌های انگیزشی‌ام رو دیدی؟
‫نه، سه یا پنج بار اونا رو برام فرستادی
‫ولی بازم ندیدم‌شون.
‫خب پس می‌دونی که چقدر نفوذ دارم.
‫بیمارستان‌ها، محقق‌ها، زیست‌فناوری.
‫از دفترم توی لس‌آنجلس به همه‌شون دسترسی دارم
‫و امیدوارم تو هم باهام بیای.
‫بُدی چند وقت دیگه میاد خونه.
‫تا وقتی اون اینجاست، جایی نمی‌رم.
‫خیلی‌خب.
‫ازت می‌خوام با ذهن باز به این قضیه فکر کنی.
‫خب؟
‫و اینا...
‫توی این قضیه کمکت می‌کنه.
‫ولمون کن!
‫کاملاً قانونی‌ان.
‫جفت‌مون توی ساعت کاری نیستیم.
‫یعنی برای دلسوزی نیومدی؟
‫برای ماریجوانا اومدی؟ ‫آره.
‫واقعاً؟
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫وای خدا. بریم ببینیم چی میشه.
‫صبر کن ببینم، آتیش‌سوزی شده؟
‫چه خبره؟
‫آهای، آقا؟
‫حتماً بوی نوشیدنی‌هامون گیج‌تون کرده.
‫کربن منوکسید گیج‌مون کرده!
‫من که بویی حس نمی‌کنم.
‫آره، نمی‌کنی. چون بویی نداره.
‫اینجا هم نشتیِ کربن منوکسید هست.
‫بچه‌ها، پخش شید. ‫تمام وسایل گازی رو پیدا کنید.
‫همه چی رو از کار بندازید. یالا!
‫خانم‌ها و آقایون، این شراب‌سازی تعطیله.
‫از همه می‌خوام برن بیرون. بفرمایید.
‫تعطیله؟ چی؟ چرا؟
‫الان ساعت شلوغیِ کارمه.
‫عه!
‫دلیلش همینه که دیدی.
‫همه برن بیرون! همین حالا!
‫این شبیه تمرینات همکاریِ تیمی نیست.
‫بیشتر شبیهِ تمرینات از هم پاشوندن تیم‌ـه.
‫همگی بشینید روی زمین.
‫دست‌هاتون زیرتون باشه.
‫یکی یکی همه‌تون رو بازجویی می‌کنیم
‫تا به یه جواب برسیم.
‫چون این‌طور که به نظر میاد،
‫همه‌تون قراره برگردین زندان.
‫گناهکاریم مگر اینکه خلافش ثابت بشه؟
‫مطمئنم مرکز بازپروری و اصلاح ‫نمی‌خواد یه شکایت تپل ازش بشه.
‫کی می‌خواد براتون شکایت تنظیم کنه؟
‫وکیل زندانیِ خودمون!
‫ربکا لی،
‫وکیل حقوقیِ ممنوع‌الکار و بی‌آبرو.
‫ببین، ما حتی نمی‌دونیم چی دزدیده شده.
‫یه ساعت مُچیِ لورواتی.
‫از خونه‌ای که روش کار می‌کردین دزدیده شده.
‫می‌گیریش؟
‫مابقی گازها رو هم قطع کردیم، ‫ولی هنوز دارن بی‌هوش میشن.
‫منبع کربن منوکسید شاید از خط گاز اصلی نباشه.
‫پیدا کردنش سرسام‌آور میشه.
‫آهای، آهای، رفیق. چی‌کار...
‫خیلی‌خب، این یارو اولویت اوله.
‫با اولین آمبولانس از اینجا میره.
‫تازه‌کار «ت.ج.ت»؟
‫تراکم. جریان هوا. تنفس.
‫یالا.
‫بدو، بدو، بدو.
‫دووم بیار، رفیق.
‫مرکز، میشه وضعیت گشت دوم رو بگید؟
‫سه تا بیمار دیگه پیدا کردیم.
‫دریافت شد.
‫نبض داره.
‫خوبه، خوبه. ‫نفس بکش، رفیق، نفس بکش.
‫خسته نباشید.
‫وس.
‫ببین، ببین، الان یه گاز سمی رو استنشاق کردی.
‫اکسیژن می‌خوای تا حالت خوب بشه. یادت رفت؟
‫وس؟ وس بروکس؟
‫می‌شناسیش؟
‫آره، قبلاً توی «لیگ کودکان» مربی بودیم. ‫(بیسبال)
‫بچه‌اش توی تیم «سنت‌ماری» بازیکن خوبی بود.
‫من باید... ‫نه، اکسیژن لازم داری.
‫همین‌جوری این اکسیژن رو تنفس کن.
‫بعداً بحث می‌کنیم که کی باید قهرمان می‌شد.
‫اینا خیلی خوشمزه‌ترن ‫یا اینکه تأثیر اون خوراکی‌هاییه که دادی؟
‫خوبه. پس ریلکس‌تر شدی.
‫- هوم... ‫- آره.
‫خب، صف انتظار لیست پیوند ‫ممکنه ده سال طول بکشه،
‫پس باید همین الان اقدام کنیم و منتظر نَمونیم.
‫چقدر ضد حالی!
‫من حتی واجد شرایط پیوند هم نیستم.
‫ولی خب، اگه حالم بهتر بشه...
‫وقتی! وقتی از رابط‌های من استفاده کنی...
‫و حالت بهتر بشه.
‫بی‌خیال، بیا بریم بستنی بخوریم و سیب‌زمینی.
‫شارون،
‫نمی‌ذارم تنهایی این قضیه رو پشت سر بذاری.
‫وینس رو دارم.
‫خب، الان گیر منم افتادی.
‫فروشندۀ خوراکی‌هام؟! (منظورش مواده)
‫ممنون.
‫عه. ‫همه چی روبه‌راهه؟
‫نه. گروه بُدی متهم شده به...
‫دزدی از یه مأموریت جمع‌آوریِ بعد از آتش‌سوزی.
‫یه ساعت‌مُچی لورواتی گُم شده،
‫از اون انجمن دروازه‌دار که توی میپل‌ـه.
‫اَه!
‫اون همه لباس‌نارنجی ‫اومدن توی چمن‌های شیکِ جلوی خونه‌شون...
‫و اونا فقط یه گروه خلافکار دیدن.
‫خیلی‌خب. من میرم اونجا.
‫که چی‌کار کنی؟
‫هر کاری بتونم می‌کنم تا به پسرم کمک کنم.
‫ساعت‌مُچی رو جایگزین می‌کنم.
‫خیلی‌خب، می‌خوایم این کار رو بکنیم؟
‫تو هم دنبالم میای؟
‫نمی‌ذارم با این توهم‌زاهایی که خوردی ‫تنهایی جایی بری.
‫با این خوراکی‌ها! ‫نمی‌تونیم رانندگی کنیم.
‫راننده‌ام برای همینه دیگه.
‫راننده‌ات!
‫چقدر باکلاسی.
‫خیلی خوشحالم تو رو داریم.
‫خب وس، حالت چطوره؟
‫بهتر یا بدتر از وقتی که از تیمم شکست خوردی؟
‫نمی‌دونم کجا...
‫اینا آخری‌هاشون هستن، رئیس.
‫خیلی‌خب، گشت کامل شد؟
‫آره، گشت دوم داره تموم میشه.
‫وایستا ببینم... ‫وس کجا رفت؟
‫گیج و منگ بود.
‫شاید برگشته باشه تو. ‫چه فکری پیش خودش می‌کرده؟
‫فکر نمی‌کنه. مسمومیت کربن منوکسید گرفته.
‫جفت‌تون برید مخزن‌های هواتون رو عوض کنید.
‫برید. پیداش کنید.
‫چون یکی‌تون دزدی کرده، کار متوقف نمیشه.
‫این وسایل رو جمع کنید.
‫الان!
‫ببین، هیچ‌کدوم از دخترای ما ‫ساعت‌مُچی رو ندزدیدن.
‫کار گروه تو بوده؟
‫اصلاً راه نداره. نه.
‫خب، اگه هیچ‌کدوم از ماها نبودیم...
‫فرمانده‌تون برای دزدی حبس خورده.
‫دزدیِ ماشین.
‫بُدی، خودت حساب کن.
‫کی توی صحنۀ جرم بود؟
‫آخرین کسی ساعت‌مُچی دستش بود، خودش بود.
‫دیدمش.
‫می‌تونی کلی جون بکَنی تا اعتبار جمع کنی
‫و حبست کوتاه‌تر بشه ‫ولی هیچی نمی‌تونه سریع‌تر از...
‫گفتنِ حقیقت، ببرتت بیرون.
‫خبرکشی جواب میده.
‫من...
‫مطمئنم اونی که ساعت رو دزدیده ‫خودش میاد اعتراف می‌کنه.
‫حتی فرمانده.
‫خیلی‌خب.
‫اعتمادت به اون، ‫بیشتر از عشقت به مامانته؟
‫گاز رو قطع کردیم و دریچه‌ها رو باز کردیم
‫ولی هنوز کربن منوکسید سر به فلک کشیده.
‫پس یه منبع دیگه هست. ‫به شرکت گاز میگم...
‫گازِ کل بلوک رو قطع کنه. ‫باشه، دریافت شد.
‫خیلی‌خب، باید سریع‌تر وس رو پیدا کنیم ‫وگرنه باید بی‌خیالش بشیم.
‫بعدش یا باید یه نفر بمیره، یا سه نفر.
‫صبر کن. یه صدایی می‌شنوم. ‫وس؟
‫- نبض داره. ‫- خیلی‌خب، دارمش.
‫آهای وس، بیا بریم رفیق.
‫می‌ریم یه سفر کوچولو.
‫بریم!
‫صبر کن. قیافه‌ات داد می‌زنه که نشئه‌ای.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫باشه، باشه.
‫خیلی بهتر شد.
‫ممنون.
‫سلام.
‫سلام، من شارون هستم.
‫سلام، لیلی هستم.
‫کیت هستم. کمکی از دستم برمیاد؟
‫خیلی خوشحالم که پرسیدی، ‫چون یه کاری داشتیم.
‫گزارش دادی که یه ساعت‌مُچی دزدیده شده
‫و سر این قضیه ممکنه ‫خیلی‌ها دوباره برگردن زندان
‫و یکی از اون افراد، پسر منه.
‫بله، اون مامان یکی از آتش‌نشان‌هاییه
‫- که امروز صبح اینجا بودن. ‫- محکوم‌ها!
‫اونا زندانی‌ان و دارن سعی می‌کنن ‫زندگی‌شون رو متحول کنن،
‫و اتهامی که بهشون زدی ‫ممکنه براشون خیلی گرون تموم بشه.
‫اتهام؟
‫وقتی کسی ازت دزدی می‌کنه، ‫زنگ نمی‌زنی پلیس؟
‫اون‌وقت از کجا می‌دونی کار اونا بوده؟
‫مدرکی داری؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، نیومدیم اینجا...
‫که انگشت اتهام به سمت کسی بگیریم.
‫اومدیم یه پیشنهادی بدیم.
‫اگه اون اتهام رو پس بگیری،
‫من ساعت‌مُچی رو جایگزین می‌کنم.
‫یه دونه دیگه می‌خرم. ‫مهم نیست چقدر می‌ارزه.
‫پولدار نیستم ولی اهمیتی نداره.
‫با کمال احترام، ‫ارزش آدما برام بیشتر از اشیائه.
‫فقط اینکه، این «اشیاء» نیست.
‫یادگار خانوادگی‌ایه که چندین نسله ‫توی خانواده‌مون دست به دست شده.
‫پس با کمال احترام...
‫لطفاً برید.
‫ممنون.
‫پیداش کردین!
‫کار جفت‌تون عالی بود.
‫حال وس چطوره؟ ‫دیوارِ آبی.
‫یه استخر شناست.
‫آب، آب. ‫آره. می‌بینی؟
‫هذیون‌های کمبود اکسیژنه.
‫این یارو باید با آمبولانس بعدی بره.
‫مسمومیتش بیشتره.
‫مکسین.
‫- مکسین داخله. ‫- ببین، ببین، ببین...
‫آروم باش.
‫- مکس... مکسین. ‫- خونسرد باش. خونسرد باش.
‫عه!
‫چی گفت؟ گفت «داخل»؟
‫ببینم، مکسین کیه؟ ‫مکسین زنشه.
‫استخر شنا؟
‫دیوارِ آبی؟
‫نزدیک جایی که پیداش کردیم ‫یه نقاشی روی دیوار بود.
‫کلاً آب بود.
‫داره میگه زنش هنوز اونجاست، خب؟
‫به نظر من که خیلی واضح گفت. ‫رئیس، ما همه رو آوردیم بیرون.
‫اگه ربطی به اون دیواره داشته باشه،
‫باید برگردیم داخل دیگه؟ نه؟
‫ریسکیه ولی...
‫نبض داره. ‫- آهای، آهای. ‫- باشه، باشه.
‫باشه، داریم میایم.
‫رئیس، باید به حرفش گوش کنیم، نه؟
‫برید. ببینید پیداش می‌کنید یا نه.
‫امیدوارم بیمارستان بتونه وس رو نجات بده.
‫برید، برید، برید.
‫این آخرین مخزن اکسیژن ماست.
‫آره، می‌دونم.
‫قدر تک تک نفس‌هامون رو می‌دونیم.
‫باید بریم، شارون.
‫بی‌خیال، باید یه کاری باشه که بتونم بکنم.
‫بعضی وقتا کمکی که پیشنهاد میشه،
‫کمکی نیست که تقاضا میشه، مگه نه؟
‫درسته.
‫کیت؟
‫میشه یکی از اونا رو بردارم؟
‫لزومی نداره تنهایی این کار رو بکنی.
‫به این زودی ناامید نشو.
‫اون‌قدر حبس گذروندم که بدونم ‫کِی وقتم داره به سر می‌رسه.
‫فقط یه سال دیگه از حبسم مونده.
‫اون اتوبوس داره میاد.
‫من که برمی‌گردم.
‫بهش قول دادم برای تولد ده سالگی‌اش میام بیرون.
‫ولی خب... اینم یه قول دیگه که زدم زیرش.
‫برنمی‌گردی زندان.
‫چون یکی میره اعتراف می‌کنه.
‫من میرم به افسر فرمانده میگم.
‫چیو بهش میگی؟
‫که من ساعت‌مُچی رو دزدیدم.
‫بُدی.
‫تو اون ساعته رو برنداشتی.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چون می‌شناسمت.
‫دلایل خیلی منطقی‌تری به ذهنم می‌رسه.
‫حرف حسابت چیه؟
‫فکر می‌کنم اگه به مشکلی خورده باشی،
‫این به نظر راه سریعی برای حلش باشه.
‫اگه جای تو بودم بیشتر مراقب حرفام می‌بودم.
‫ببین، فرماندهی که من می‌شناسم
‫دست رو دست نمی‌ذاره تا افرادش...
‫برای کاری که اون کرده تاوان بدن.
‫گذشته‌ام رو برات تعریف کردم
‫تا درک کنی که قضاوتت نمی‌کنم.
‫نه اینکه تو بیای قضاوتم کنی.
‫الان من قضاوتت نکردم.
‫هنوز وقت هست تا کار درست رو انجام بدی.
‫ساعت‌مُچی پیدا شده.
‫چی؟
‫کجا؟
‫یه دیوارِ آبی.
‫یه در اینجاست.
‫پشتش خالیه.
‫ظاهراً منبع رو پیدا کردیم.
‫نبض داره. ‫غیرقانونی اینجا ساکن بودن.
‫احتمالاً به کسی هم چیزی نگفتن.
‫وس تنها کسی بوده که می‌دونسته اون اینجاست.
‫و وقتی فهمیده چقدر اوضاع خطرناکه،
‫نمی‌تونسته حرف بزنه.
‫- کل این مدت داشته این گاز رو تنفس می‌کرده. ‫- خیلی‌خب.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫اکسیژن تموم کردی؟
‫تو برو. من پشت سرت میام.
‫نه.
‫گوش کن، دارم بهت دستور میدم، تازه‌کار.
‫برو! ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫با یه مخزن نفس می‌کشیم.
‫بیا، یالا.
‫از پسش برمیایم.
‫خیلی‌خب.
‫حله.
‫با همدیگه.
‫بیاید سوار ماشین بکنیدش.
‫یالا. بیاید.
‫ببینم، وس چی شد؟
‫زنده نموند.
‫تو راهِ بیمارستان مُرد.
‫پرز،
‫اولین کُشتۀ مأموریت‌هاته.
‫اشکالی نداره ناراحت بشی.
‫حالا برمی‌گردیم سراغ کارمون.
‫خیلی‌خب، دوستان. گوش کنید!
‫سلام، من شارون لئونی هستم.
‫نمی‌دونم منو می‌شناسید یا نه، ‫اینم دوستم کیت ریچی‌ـه.
‫می‌خواد یه چیزی بگه.
‫یه عذرخواهی بهتون بدهکارم.
‫ساعت‌مُچی‌ای که گم کرده بودم رو پیدا کردیم.
‫- یعنی شارون پیداش کرد. ‫- با همکاری همدیگه پیداش کردیم.
‫سوخته بود.
‫قابل شناسایی نبود.
‫و من...
‫اشتباه کردم.
‫این همه اذیت شدیم ‫سر اینکه ظاهرِ ساعتش عوض شده بوده.
‫ساعته برام مهم نیست.
‫بازم دلیل نمیشه که بتونیم بمونیم.
‫واقعاً شرمنده‌ام...
‫که این همه بهتون زحمت دادم.
‫این اتهام رو از روی پیش‌داوری زدم.
‫و...
‫کاش می‌تونستم همۀ حرفام رو پس بگیرم.
‫شرمنده.
‫هر کاری می‌تونستیم کردیم.
‫تو هر کاری تونستی کردی.
‫پس چرا حس می‌کنم به‌خاطر من مُرده؟
‫انگار می‌تونستم...
‫زودتر متوجه قضیه بشم.
‫ولی تو همۀ اطلاعات رو نداشتی.
‫اون نمی‌تونست حرف بزنه.
‫ببین، اون و مکسین...
‫توی جزیره‌ای سرگردون بودن که...
‫هیچ‌کدوم‌مون نمی‌تونستیم کمک‌شون کنیم.
‫مگر اینکه بهمون راه ورود رو نشون می‌دادن.
‫آدمایی که بیشتر از بقیه به کمک نیاز دارن،
‫همیشه حس می‌کنن از پس مشکل برمیان.
‫من و بابام قدیما خیلی جاها تِلِپ می‌شدیم.
‫اوایل، حال می‌داد.
‫کل درآمدش رو خرجِ من می‌کرد.
‫برای تمریناتم.
‫برای شیرجه‌زنی، مربی‌ها، مسابقات.
‫در صورتی‌که توی خونۀ عمه‌ام تِلِپ می‌شدیم.
‫بعدش هم خونۀ یکی از رفقاش.
‫بعدش یه مسافرخونه.
‫بعدش ماشین‌مون.
‫فقط دو ماه بود ولی...
‫حس می‌کردم یه عمر بوده.
‫عزیزم، اصلاً خبر نداشتم.
‫ببین، خیلی خیلی متأسفم.
‫برام سخته که با مردم در موردش صحبت کنم.
‫طرز نگاه‌شون بهم عوض میشه.
‫حس می‌کنن نیازمند هستم.
‫اولاً...
‫طبق چیزی که امروز دیدیم...
‫نیاز به کمک‌داشتن هیچ ایرادی نداره.
‫ولی قضیۀ اینکه بیای پیش من زندگی کنی...
‫ربطی به این حرفا نداره.
‫می‌دونم.
‫خب، این بالا (عقل) می‌دونم.
‫ولی اینجا...
‫قلبم هنوز می‌خواد بحث مالی بکنه.
‫برای زیر یک سقف زندگی‌کردن...
‫- من... ‫- نه.
‫ببین، الان لازم نیست در موردش صحبت کنی.
‫ولی اگه خواستی امشب رو...
‫بیا خونۀ من.
‫- خوشحال می‌شم. ‫- حله.
‫کمکت رو قبول می‌کنم.
‫نمیام لس‌آنجلس ولی با متخصصت صحبت می‌کنم
‫و اگه اون گفت برای دوره‌های درمانی بیام اونجا،
‫با هواپیما میام و انجامشون میدم. ‫آهان.
‫و اگه هنوز پیشنهادت برقراره،
‫اون دستگاه باکلاس دیالیز رو قبول می‌کنم.
‫ایول!
‫من هنوز نشئه‌ام یا تو؟
‫این کار رو می‌کنی؟
‫لیلی.
‫این‌جوری خیلی بهتر از تنهایی اقدام کردنه.
‫ممنون. ‫دوستت دارم، شارون.
‫منم دوستت دارم.
‫آهای، فرمانده.
‫من...
‫نمی‌دونم چطور...
‫فُرم تقاضات رو پر کردم.
‫یه دورۀ هنری‌ـه.
‫گفتم اعتبار آسونی برات فراهم می‌کنه.
‫ممنون.
‫می‌تونی با ادامه‌دادن به پیشرفتت...
‫و بیرون رفتن از اینجا ازم تشکر کنی.
‫چرا منو باور داری؟
‫چون می‌دونم چه حسی داره ‫که به آدم شک داشته باشن.
‫فرمانده، شرمنده رفیق.
‫نه...
‫فقط می‌خواستی کار درست رو انجام بدی، بُدی.
‫ازت ممنونم.
‫همه چی روبه‌راهه، فرمانده؟
‫آره پسر، روبه‌راه‌تر از این نمیشه.
‫هیچ‌کس قرار نیست برگرده زندان.
‫دخترم شاده. ‫کارش درسته،
‫شاید با نامزدش برن زیر یه سقف.
‫اینا خودشون کم چیزایی نیستن.
‫اوهوم.
‫امروز دیدم که یه مرد خوب، الکی الکی مُرد.
‫از قرار معلوم توی شراب‌سازی‌ای که ‫توش کار می‌کرده غیرقانونی ساکن بوده.
‫اگه می‌دونستیم...
‫چی بگم والا، شاید اون...
‫شاید اون نمی‌مرد.
‫یکی از فرازها انجیل امثال میگه:
‫«آدما در اوج غرور، سقوط می‌کنن.»
‫آره، غرور.
‫فکر نکنم دیگه غروری برام مونده باشه.
‫می‌دونی، حس می‌کنم...
‫حس می‌کنم خیلی وقته که دارم سقوط می‌کنم.
‫حتماً خسته‌ای.
‫آره، خسته‌ام.
‫بیشتر کُفری‌ام.
‫رایلی مُرده.
‫بُدی زندانی شده.
‫الانم که شارون مریضه.
‫احتمالش هست بمیره.
‫پس...
‫به گمونم می‌دونی باید چی در جوابت بگم.
‫آره.
‫«پشت هر کار خدا یه حکمتی هست.»
‫آره؟
‫خب، اگه این حقیقت داشت...
‫تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که ‫از حکمتش سر در نمیارم. قبول داری؟
‫این ده هزار دلاره. ‫باید پول قبض‌هام رو بدم.
‫بده.
‫۲۱.
‫۱۹... مهمون برنده میشه.
‫- عالی بود. ‫- ایول.
‫تازه‌واردها شانس میارن.
‫نه، قدیما اینجا یه کم شانس آوردم.
‫سلام.
‫شماها هنوز اینجایید؟
‫افسر فرمانده داره کاغذبازی‌ها رو انجام میده.
‫پس ۳۰ دقیقۀ کامل وقت دارم ‫که پیشت باشم.
‫می‌دونی که حق نداریم با هم دوست بشیم.
‫دیگه... ‫دیگه باید برگردم توی خوابگاه.
‫نباید ریسک کنم.
‫واسه همین اومده بودی بیرون؟
‫چون گفتم میشه جشن بگیریم
‫که ساعت‌مُچی پیدا شد.
‫دیدی بهت گفتم فرمانده برش نداشته؟
‫آدم وفاداری هستی.
‫برام جذابه.
‫ببین، ربکا، من...
‫ممنونم از تعریف.
‫ولی...
‫من دختر فرمانده نیستم؟
‫- اون قضیه‌اش فرق داره. ‫- آره.
‫اون برای خودش بیرونه و تو اینجایی.
‫بیا فرار کنیم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.