‫آنچه در سرزمین آتش گذشت...
‫چند وقت پیش برای بابام یه کارت اعتباری گرفتم.
‫الان کلی اعتبار پرداخت‌نشده روی اون کارت هست.
‫اولین قسط رو باید امروز پرداخت کنید.
‫انتظار کشیدن برای یه لیست پیوند، ‫تا ده سال ممکنه طول بکشه.
‫با متخصصت صحبت می‌کنم،
‫و اگه بگه با هواپیما بیام ‫تا تحت درمان قرار بگیرم، حتماً میام.
‫- امروز وینس نمیاد. ‫- آره، من جاش رو پُر می‌کنم.
‫پس اونی که باید باهاش هماهنگ بشی منم.
‫بهش بگو. به وینس بگو چی‌کار کردی
‫تا هیئت مدیره رو قانع کنی ‫که بهم مرخصی بدون حقوق بدن.
‫«آدما در اوج غرور، سقوط می‌کنن.»
‫حس می‌کنم خیلی وقته که دارم سقوط می‌کنم.
‫♪ تولدت مبارک... ♪
‫سفت بشین.
‫همینه. خوبه. خسته نباشی، بُدی.
‫ارّه اول کم چیزی نیست.
‫ممنون، بابا.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آره، همینه پسر!
‫یه آس بهم بده.
‫حس می‌کنم «بلک‌جک» در راهه. ‫(نوعی کارت‌بازی)
‫بازم بده.
‫بی‌خیال پسر. ‫این‌جوری از بیست و یک می‌زنه بالا.
‫دارم یه ریسک حساب شده می‌کنم، رفیق.
‫تو کاری نداشته باش.
‫بده.
‫- بیست و هفت. باختی. ‫- دیدی گفتم؟
‫چهارده.
‫بیست و یک. شما باختید.
‫اون ۱۰ رو باید اون می‌داد.
‫این پول اجاره‌ام بود که سوخت.
‫- مشکل من نیست. ‫- یه کاری می‌کنم مشکل تو بشه.
‫دعوا نکنید وگرنه جفت‌تون رو میندازم بیرون.
‫- بشین. ‫- آهای!
‫تمومش کنید، رفقا.
‫ارزشش رو نداری.
‫شرمنده.
‫این صندلی‌ها برای بازیکن‌ها هستن.
‫بازی می‌کنی یا نمی‌کنی؟
‫ساعت ۴:۳۰ صبحه، رفیق.
‫آره، یه سر برم عابربانک، سریع برمی‌گردم.
‫الان میام.
‫چه عجب تشریف آوردین! بیا ببینم.
‫- دلم برات تنگ شده بود. ‫- منم همین‌طور.
‫برای اجواتر هم همین‌طور.
‫می‌دونستی همۀ لس‌آنجلسی‌ها اینفلوئنسر هستن؟
‫به معنای کلمه همه!
‫نمی‌دونم لی‌لی چی بهم زد ‫ولی خیلی حالم خوبه.
‫بهت سلام رسوند.
‫حالا تو بگو چقدر دلت برام تنگ شده بود.
‫در حد مرگ! خودت می‌دونی دیگه.
‫متوسل شدم به گذروندنِ وقتم با پدر پاسکال.
‫کلاً دو روز نبودم، یهویی منقلب شدی؟
‫هوم... نه.
‫ولی... می‌دونی، فقط صحبت می‌کنیم
‫و اون باعث شد بفهمم که...
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫در مورد کاری که به‌خاطر محافظت از خودت کردم. ‫خب؟
‫هوم...
‫خیلی‌خب، یه شمع توی کلیساش روشن کردی
‫یا سه تا ذکر گفتی و تسبیح انداختی ‫یا دعای پدر مقدس رو خوندی؟
‫ای بابا، داره بهم دلشوره میدی.
‫من بودم که باعث شدم ‫مرخصی استعلاجی بهت بدن، نه لوک.
‫نه، نه!
‫چرا؟ چرا باید همچین کاری بکنی؟
‫شار، ترسیده بودم، خب؟
‫دکتر گفت آروم آروم پیش برو، ‫تو گازشو گرفتی.
‫تو توقف‌ناپذیری، واسه همین...
‫رفتی با هیئت مدیره پشت سرم حرف زدی؟
‫جلوت رو گرفتم.
‫نه! ما کارهامون رو این‌جوری انجام نمی‌دیم.
‫نه، اون‌وقت گذاشتی به‌جای تو ‫همۀ کاسه کوزه‌ها سر برادرت شکسته بشه؟
‫راستش خودش هوامو داشت.
‫ازش تشکر کردم.
‫یعنی شما دوتا منو مدیریت کردین؟!
‫نه. این تقصیرِ... ‫لوک رو مقصر ندون.
‫تقصیر اون نیست. این یه مورد رو نه.
‫در راستای انتخاب‌های من پیش رفت.
‫همیشه بهم میگی اصلاً تحملش رو نداری ‫که بُدی رو از دست بدی،
‫میگی تحمل نداری...
‫که یه عضو دیگۀ این خانواده رو از دست بدی. ‫منم همین‌طور!
‫واسه همین من...
‫من جایی نمی‌رم.
‫از روشی که استفاده کردی اصلاً خوشم نیومد.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫منم خوشم نیومد.
‫شرمنده.
‫یه کم وقت استراحت در قبالِ یک عمر زندگی ‫چیزی حساب نمیشه.
‫یوهو! اولین نفر رسیدم.
‫لذت بردی کل این مدت ‫داشتی از پشت نگاهم می‌کردی؟
‫از جلوت که خوشگل‌تر بود.
‫یالا بچه‌ها. ‫بیاید اینجا یه کم آب بخوریم. خب؟
‫یه دقیقه استراحت کنید.
‫بعدش برمی‌گردیم اردوگاه.
‫اوه.
‫خیلی دوست دارم کوکی رو بیارم اینجا.
‫نه! باید عروسی‌مون رو اینجا بگیریم.
‫داری ازدواج می‌کنی؟
‫ربکا که توی اردوگاه زنان‌ـه...
‫چیزایی بیشتر از توافق پیش از محاکمه حالیشه.
‫میگه اگه ازدواج کنیم،
‫می‌تونیم بازدیدهای نکاحی داشته باشیم.
‫دفعۀ بعدی که کوکی بیاد، ‫ازش خواستگاری می‌کنم.
‫به نظر خوب میاد، فِرِدی.
‫آخر هفته رو پیش دوست‌دخترم می‌مونم.
‫به‌به!
‫بی‌صبرانه منتظرم ببینمش.
‫حالا که حرف از ربکا شد،
‫دیشب دیدم که دوباره ‫داشتی بهش دل می‌دادی قلوه می‌گرفتی.
‫هوم؟!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. بیاید بریم. ‫برمی‌گردیم اردوگاه. یالا.
‫بریم.
‫- هوم! ‫- اوهوم.
‫خوشمزه‌ست، نه؟
‫وانمود کن توی آشپزخونه کارم درسته.
‫می‌تونی هر روز از اینا بخوری.
‫از صبحونه گرفته تا ناهار و شام.
‫اینی که گفتی خیلی خوشمزه به نظر میاد!
‫صبر کن، صبر کن، خب...
‫الان یعنی قبول کردی بیای با هم زندگی کنیم؟
‫هنوز دارم بهش فکر می‌کنم.
‫تصمیم بزرگیه.
‫جیک، زوج‌هایی که سریع میرن پیش هم زندگی کنن،
‫- همه چیزشون خراب میشه. ‫- ببین، ببین، گبز. (گابریلا)
‫زندگی مشترک، چیزی رو خراب نمی‌کنه.
‫مطمئنم این برای جفت‌مون صدق می‌کنه.
‫لطفاً فقط قبول کن.
‫آخه هنوز نگران بابام هستم.
‫دیشب دوباره کل شب بیرون بوده.
‫خب، می‌دونی...
‫شاید ایشون دارن از زندگی شخصی‌شون لذت می‌برن.
‫به صورت خصوصی!
‫کاش موضوع همین بود، ولی...
‫نمی‌دونم والا.
‫شب‌ها دیر میاد خونه، ‫خیلی باهام روراست نیست...
‫اوه، صبحونه از اون بوریتوهای معروفِ جیک داریم؟
‫خیلی‌خب!
‫آره، این... این سفره به افتخار برگشتنِ توئه.
‫- اوهوم. ‫- ممنونم، عزیزم.
‫و شرط می‌بندم مراقبت دلسوزانۀ ایدن ‫کمکت کرده خیلی سریع‌تر خوب بشی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫- ایدن کمک نکرده؟ ‫- چی شد؟
‫خب، رفقای خیلی صمیمی‌ای شدیم.
‫حسودیتون نشه.
‫حسودیتون نشه، حسودیتون نشه!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، بعدش چی شد؟
‫ولی اون هنوز سر قضیۀ ازدواجش ناراحته
‫که... کاملاً درک می‌کنم.
‫اوهوم.
‫می‌بینی؟
‫اگه سریع بری زیر یه سقف، ‫ممکنه اوضاع قاراشمیش بشه.
‫چیزی بوده که من در جریانش نیستم؟
‫خیلی‌خب، آقایون، یادتون نره.
‫این بخش از اجواتر، ‫بستر اصلیِ آتیش‌سوزیِ پوشش‌های گیاهیه.
‫پس چیزی رو جا نذارید. لطفاً!
‫این مال خواهر توئه؟
‫نه، ولی ممکنه مال خواهر یکی باشه.
‫حس خوبی به این صلیب‌های یادبود ندارم.
‫چرا آدم باید یادش بمونه ‫که یه نفر کجا مُرده؟
‫خب، اگه از بابام بپرسی، ‫بهت میگه به‌خاطر احترامه.
‫- تکریم اون شخص. ‫- نظر تو چیه؟
‫من فقط دارم سعی می‌کنم مثل تو ‫به آینده فکر کنم.
‫ورای تصادف، ورای رایلی.
‫مواظب باشید، بچه‌ها.
‫آهای، فرمانده، مراقب باش.
‫آروم برو!
‫اوه، زیادی سریع بود.
‫بریم!
‫برید اون بالا.
‫فِرِدی، اون ماشین واژگون‌شده رو ارزیابی کن.
‫عه، عه، عه، عه.
‫آهای، آهای، وایستا، وایستا!
‫این‌جوری بیشتر به خودت آسیب می‌زنی.
‫وایستا! هواتو داریم.
‫قضیه بزن درروـه.
‫- دنبالش بریم؟ ‫- نه، یه گشت کامل بزنید
‫و مطمئن بشید که کسی توی اون ماشین نباشه. ‫بُدی، تو با من بیا.
‫سلام. صدام رو می‌شنوی؟
‫اسم من مانی‌ـه.
‫من... من یارا هستم.
‫چی... چی شد؟
‫یه احمق زد به ماشین‌تون.
‫ولی کمک‌تون می‌کنیم، خب؟
‫سم.
‫سم، بیدار شو.
‫سم... سم، بیدار شو.
‫آهای فرمانده.
‫«سرزمین آتش»
‫یعنی تو و گابریلا ‫نمی‌خواید برید زیر یه سقف زندگی کنید؟
‫آخه من بدم نمیاد یه هم‌اتاقی داشته باشم،
‫یعنی اگه اون سر اجاره‌اش دنبال خونه‌ست.
‫نه، بس کن، بس کن. می‌خوایم این کار رو بکنیم.
‫فقط اینکه گبز می‌خواد...
‫می‌خواد مطمئن بشه.
‫و من به این فرصتی که می‌خواد احترام می‌ذارم.
‫انگار یه کم حالت گرفته‌ست.
‫آخه من در مورد رابطه‌مون مطمئنم، خب؟
‫اوهوم.
‫با خودم میگم ای‌کاش اونم مطمئن بود؟
‫آره، آره، معلومه که میگم، ولی...
‫با گبز طرفم! ‫پس می‌تونم براش صبور باشم.
‫می‌تونی؟
‫- خفه شو! ‫- اون...
‫خیلی بانمکی. خیلی بانمکی.
‫خیلی حس خوبی داره که برگشتم پیشتون. ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫می‌دونی، ما هم خوشحالیم که برگشتی.
‫من داشتم با بوریتوها صحبت می‌کردم، ولی...
‫- نظر لطفته. ‫- عجب!
‫اوه. ‫بیا بریم، جیگر.
‫دلم برای این صدا تنگ شده بود.
‫این طناب‌بندی نمی‌ذاره ماشین بیفته پایین؟
‫فقط تا وقتی که کامیون برسه.
‫عه، عه، عه، دارید زیادی می‌کشید.
‫بیشتر از این نمی‌تونید بکِشید.
‫گِره بزنید.
‫فرمانده، اونا باید از ماشین بیان بیرون.
‫می‌دونم بُدی.
‫ولی تجهیزات همچین آزادسازی‌ای رو نداریم.
‫خب؟ حالا نیروی پشتیبانی تو راهه.
‫پس برو چند تا مخروط ترافیکی بذار.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫یه چیزی داره نشتی می‌کنه. بنزینه؟
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. گوش کنید. گوش کنید. ‫بیاید اینجا.
‫نمی‌خوایم به این کابوس وحشتناک ‫آتیش‌سوزی هم اضافه بشه
‫پس بیل‌هاتون رو بردارید، ‫یه کم از اون خاک بردارید،
‫بپاشید روی این بنزینه ‫و تا کامیون برسه...
‫بریزیدش توی سطل ‫تا بیان این ماشینه رو از لبه بکِشن عقب.
‫- یالا، یالا. برید برید برید. ‫- چشم.
‫فرمانده امروز یه کم به هم ریخته نیست؟
‫یه کم؟
‫ممنون که اومدی، لوک.
‫- این چیه؟ ‫- یه پازله که تا وقتی حالت خوب میشه
‫حواست رو از دیالیز پرت کنه، خانمِ بچه‌مثبت!
‫حتی بعد از اینکه...
‫منو بابت کاری که نکردم سرزنش کردی؟
‫آره. چه خاطره‌ای بود.
‫اوه... خیلی شرمنده‌ام که حتی فکر کردم...
‫باشه، باشه...
‫...که می‌خوای شغلم رو بدزدی.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم به اندازۀ کافی عذرخواهی کنم.
‫اونی که باید برات کادو می‌آورد من بودم.
‫آره، باید می‌آوردی.
‫ولی هدیۀ من، حضورِ گرمِ توئه.
‫- ای بابا. ‫- آره دیگه.
‫شرمنده‌مون کردی.
‫ولی فارغ از شوخی، قبلاً هم برای این خانواده ‫سپر بلا شده بودی.
‫- انصاف نیست. ‫- خب... ما فامیلیم، شار.
‫هر چقدر هم تلاش کنی نمی‌تونی از شرم خلاص بشی.
‫خیلی خوشحالم که سعی نکردی شغلم رو بدزدی.
‫و اینکه چغلی‌ام رو نکردی!
‫گوش کن، حالا که اینجا کنارمی...
‫یه مسئله‌ی دیگه هم هست ‫که باید در موردش صحبت کنیم.
‫چیز خوشایندی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫شارون، من خبر دارم.
‫از چی خبر داری؟
‫که از نفوذت استفاده کردی تا مانی کاری کنه ‫که بُدی توی «تری‌راک» بمونه.
‫قضیه چی بوده؟
‫آهای رئیس، اون کامیون تقریباً کِی می‌رسه؟
‫توی بد ترافیکی گیر افتادیم ولی...
‫- نهایت تلاش‌مون رو می‌کنیم. ‫- این‌جوری فایده نداره.
‫همون دفعه اول شنیدم چی گفتی. ‫یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫دریافت شد.
‫فقط همین کار رو بلدی، جیک؟
‫ایو، نمی‌تونم از روی ماشین‌ها رد بشم که.
‫ببینم، صدای بابام استرسی بود؟
‫منم استرس دارم.
‫اگه... اگه مثلاً...
‫- فقـ... ‫- ایده‌ای داری؟
‫خب، صرفاً چون کامیون نمی‌تونه بره جلو، ‫دلیل نمیشه ما هم نریم.
‫- پس ما... ‫- آره. نه، نه، نه.
‫میشه اولسون بشینه پشت فرمون
‫و در اسرع وقت کامیون رو بیاره اونجا.
‫در این حین ما می‌تونیم با ابزار ترکیبی ‫بُدوییم بریم اونجا.
‫دژکوپ و زنجیر و کیف امداد رو هم ببریم.
‫همه چی که نیست...
‫ولی بهمون این امکان رو میده ‫که صحنه رو ارزیابی کنیم.
‫- فکر خوبیه. ‫- آره.
‫خب، می‌دونم کِی وقت اجرا کردن یه ایدۀ خوبه.
‫مانی، ما پیاده با تجهیزات...
‫میایم سمت شما.
‫کامیون وقتی تونست می‌رسونه خودشو.
‫دریافت شد.
‫همیشه به ما تازه‌کارها یاد می‌دین ‫که شجاعتِ حرف‌زدن داشته باشیم.
‫درسته. خب؟
‫گذاشتی کل ایده‌ات رو بدزده و به رئیس بگه؟
‫کار تیمی‌ـه.
‫آهای، مانی.
‫بله؟
‫حس می‌کنم پاهام دارن کَنده میشن
‫و برادرم سم بیدار نمیشه.
‫احتمالاً این‌جوری بهتر باشه، یارا.
‫اگه برادرت بیدار بشه و بترسه،
‫ممکنه این ماشین رو تکون بده. ‫نمی‌خوایم همچین اتفاقی بیفته.
‫چون در این‌صورت از بالای پرتگاه می‌افتیم؟
‫ما خیلی خیلی بالاییم.
‫خواهش می‌کنم!
‫ما رو از اینجا بیارید بیرون.
‫منتظریم تا تجهیزات مناسب برسه، یارا.
‫ولی فعلاً ازت می‌خوام اصلاً تکون نخوری.
‫می‌تونی این کار رو برام بکنی؟
‫آره.
‫خوبه.
‫لطفاً، لطفاً عجله کنید.
‫زود باشید، کدوم گوری هستید رفقا؟
‫- اون بالا چه خبره؟ ‫- یه ماشین تصادف کرده.
‫وقت ندارن وایستن حرف بزنن، عزیزم.
‫بذار کارشون رو بکنن.
‫- به کی زنگ می‌زنی؟ ‫- بچه‌ها.
‫دوباره؟
‫چه عجب! آهای رئیس...
‫دوتا بیمار داریم.
‫یکی‌شون با آسیب لگنی هوشیاره،
‫اون یکی بیهوشه ولی نفس می‌کشه.
‫- بیا از اونجا درشون بیاریم. ‫- به همین سادگی نیست، رئیس.
‫ماشین اون لبه داره تلوتلو می‌خوره.
‫اگه یه کم در جهت اشتباه بکِشونیمش،
‫می‌افته و جفت اون بچه‌ها هم باهاش میرن پایین.
‫چند بار باید توی این جاده‌ها تصادف بشه
‫تا تصمیم بگیرن امن‌ترشون کنن؟
‫این وحشتناک‌ترین تصادفیه که تا حالا دیدم.
‫متأسفانه وحشتناک‌ترین تصادفی نیست که من دیدم.
‫شرمنده. نبـ...
‫- نباید... ‫- نه، اشکالی نداره. اشکالی نداره. جدی میگم.
‫با همچین تصادف جدی‌ای،
‫دلم می‌خواد مطمئن بشم ‫بابام آمادگیش رو داره.
‫به نظر تو هم یه چیزیش شده؟
‫آره، این مدت خسته و استرسی بوده.
‫آره، ذهنش درگیره و سریع از کوره در میره.
‫یه چیزیش شده.
‫هر چی که باشه، من هواشو دارم.
‫- همه‌مون هواشو داریم. نگران نباش. خب؟ ‫- ممنون.
‫گوش کن، رئیس. ‫وقتی این آزادسازی رو شروع کنیم،
‫تعادل ماشین رو به هم می‌زنیم
‫و احتمال داره بیفته پایین.
‫پس باید فوق‌العاده سریع کار کنیم، رئیس.
‫و اگه بتونیم قبل از تموم‌شدنِ قضیه ‫حداقل یکی از خواهربرادرها رو نجات بدیم،
‫خودش یه بُرد بزرگه.
‫گفتی «خواهربرادر»؟
‫آره، برادر و خواهر هستن.
‫دختره یارا روی صندلی شاگردـه.
‫دسترسی بهش راحت‌تره. ‫من میگم بریم تو کارش.
‫یه ارزیابی می‌کنیم ‫و شیشۀ عقب رو برمی‌داریم.
‫نه، مانی، اون‌جوری فشار بیشتر میشه.
‫نمی‌خوام ریسک اینو بکنم ‫که برادرش بیفته پایین.
‫رئیس، این‌جوری که من می‌بینم ‫نجات دو نفر قطعی نیست ولی یه نفر چرا.
‫خب، بیا امیدوار باشیم ‫دیدگاه من فرق داشته باشه.
‫خواهش می‌کنم! نه! نه، خواهش می‌کنم! ‫وای خدا.
‫بگید که اون ماشین ما نیست.
‫نیروی پشتیبانی نیاز دارم.
‫- پدر و مادر اون بچه‌ها اومدن؟ ‫- دوستان، دوستان، لطفاً!
‫خواهش می‌کنم، آقا، خانم.
‫خانم، ازتون می‌خوام آروم باشید.
‫نه. لطفاً سعی کنید...
‫مامان! بابا!
‫بچه‌هاتون الان به ما نیاز دارن.
‫دوستان، خانم، خانم،
‫- لطفاً آروم باشید. ‫- گوش کنید. گوش کنید.
‫نمی‌تونید به اون ماشین ‫یا بچه‌هاتون دست بزنید. شرمنده.
‫- مانی، بسپارش به من. مانی، بسپارش به من. ‫- از سر راه برو کنار.
‫- رئیس. رئیس. ‫- رایلی!
‫- رئیس، نه، وینس، نه. ‫- رایلی! از سر راهم برو کنار، لوک.
‫- بس کن! بس کن! وینس! وینس، نه. ‫- رایلی.
‫گوش کن چی میگم. ‫هیچ کاری از دستت برنمیاد.
‫هیچ کاری از دستت بر نمیاد.
‫اون مُرده. ‫نه.
‫رایلی مُرده.
‫- نه! نه! نه. ‫- متأسفم.
‫متأسفم.
‫نه! وای خدا.
‫- وای! ‫- شرمنده.
‫شرمنده، بابا.
‫بابا؟ بابا.
‫بابا.
‫خوبی؟
‫هیچ‌وقت این سؤال رو سرِ کار ازم نپرس.
‫مانی، نقشه‌ات به اندازۀ کافی خوب نیست.
‫یعنی چی که به اندازۀ کافی خوب نیست؟
‫تنها راهیه که می‌تونیم تضمین کنیم ‫امروز جون یه نفر رو نجات می‌دیم.
‫ماشین رو باز می‌کنیم، یارا رو می‌کشیم بیرون.
‫تا نیم ساعت دیگه ‫اینجا پدر و مادرشو بغل می‌کنه.
‫بعدش چی؟ هفتۀ بعد...
‫همه‌شون برن توی مراسم ختم برادرش؟ نه.
‫همین‌جوری ماشین رو ایمن‌سازی می‌کنیم
‫تا اون‌قدر ثبات پیدا کنه ‫که جفت‌شون رو آزاد کنیم.
‫بدونِ کامیون که بهش قفل بشه؟ ‫هر اتفاقی برخلاف انتظار پیش بره،
‫جفت بچه‌هاشون رو روی این پل از دست میدن.
‫- نمی‌ذارم این‌جوری بشه. ‫- کاری نمی‌تونی...
‫بهت دستور میدم، مانی!
‫خیلی‌خب، گوش کنید.
‫هنوز کامیون نرسیده اینجا،
‫پس زنجیرها رو بردارید و ‫ماشین رو به اون گاردریلِ اونجا ببندید.
‫- اطاعت. ‫- انگار رئیس جون گرفته!
‫- فرمانده هم انگار عصبانیه. ‫- آره.
‫منم این وسط دخالت نمی‌کنم، ‫از دستورات پیروی می‌کنم.
‫پیشنهاد می‌کنم شما هم همین کار رو بکنید.
‫آهای.
‫می‌دونیم که این ماشین ‫هر لحظه ممکنه بیفته، خب؟
‫- پس سرعت عمل مهم‌ترین چیزه. شنیدین؟ ‫- بله رئیس.
‫رئیس، رئیس...
‫اگه کوچیک‌ترین مشکلی پیش بیاد... ‫آره می‌دونم.
‫ماشین می‌افته. اونا می‌میرن. گرفتم، مانی.
‫میشه لطفاً دوباره به راه‌حل من فکر کنی؟
‫سم گیر افتاده، خب؟ ‫دسترسی به اون خیلی سخته.
‫بیرون آوردنِ یارا یه چیز قطعیه. خب؟
‫مسلمه. یه چیز سرراسته.
‫اینکه به‌جای یارا ‫بخوایم جفتشون رو نجات بدیم...
‫خیلی براش ریسکیه.
‫اگه این کار رو بدونِ ایمن‌سازیِ ماشین بکنیم، ‫اون پسره فاتحه‌اش خونده‌ست.
‫باید منتظر کامیون بمونیم.
‫خودتم می‌دونی.
‫حالا یا به گروهت بگو کمک کنن، ‫یا از سر راه برید کنار.
‫آهای، یارا.
‫من وینس هستم.
‫تو اونی هستی که ‫بالأخره از اینجا میارتمون بیرون؟
‫خودِ خودشم.
‫ولی قبل از اینکه ماشین رو تیکه‌پاره کنیم...
‫باید مطمئن بشیم که در امن و امانه. باشه؟
‫باشه.
‫گوش کن،
‫اگه وقتی هنوز اونجا بودی، برادرت بیدار شد،
‫ازت می‌خوام خونسرد نگهش داری و ‫نذاری تکون بخوره.
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم، وینس.
‫خودمم خیلی خونسرد نیستم.
‫ولی می‌تونی باشی.
‫می‌دونی می‌تونی.
‫نفس عمیق بکش.
‫این مشکل رو پشت سر می‌ذاریم. ‫من، تو و سم!
‫خیلی‌خب.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫صدای پدر و مادرم رو شنیدم ولی نمی‌بینم‌شون.
‫اونا هم تصادف کردن؟
‫نه، یه خراش هم بهشون نیفتاده.
‫خوبه. خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫میشه باهاشون صحبت کنم؟
‫محض اینکه یه موقع ‫این عملیات موفقیت آمیز نبود.
‫یارا،
‫نمی‌خوام پُز بدم ولی...
‫من یه جورایی توی این کار معرکه‌ام.
‫الان جوابت منفی بود؟
‫نه، جوابم مثبته.
‫ولی باید بهم قول بدی...
‫که خونسردیت رو حفظ...
‫- حفظ می‌کنم و ثابت می‌مونم. ‫- آره.
‫قول میدم.
‫این شد یه چیز.
‫الان برمی‌گردم.
‫ما می‌خوایم بچه‌هامون رو... ‫- همین الان ببینیم. ‫- شرمنده، آقا.
‫ولی نمی‌تونم بذارم برید اونجا.
‫اون ماشین داره اون لبه تلوتلو می‌خوره.
‫اگه بهش دست بزنید، یا اگه یارا...
‫یه کم بیش از حد تکون بخوره، اون‌وقت...
‫ببینید، شرایط پر خطریه،
‫و چون اگه خودم جای شما بودم، ‫می‌خواستم اینو بدونم...
‫دارم بهتون راستش رو میگم.
‫مامان، بابا، من رئیس لئونی هستم.
‫حالشون چطوره؟
‫تا یه دقیقه دیگه می‌ذارم ‫خودتون از نزدیک ببینید.
‫عه...
‫خدا رو شکر. ممنون.
‫رئیس، مطمئنی این کار عاقلانه‌ست؟
‫یه هشدار کوچولو دربارۀ چیزی که قراره ببینید:
‫سم بیهوش‌ـه.
‫یارا به‌هوش‌ـه.
‫به پدر و مادرش نیاز داره.
‫پس...
‫اگه چیزی هست که می‌خواید به اون ‫یا به سم بگید،
‫الان وقت خوبیه.
‫بیاید.
‫بابا؟
‫چی شده؟
‫برای مابقی کارهای امروز آمادگی داری؟
‫آخه خسته‌ای. کل شب بیرون بودی.
‫چیه؟ نکنه باید سرِ یه ساعت مشخص بخوابم؟
‫بابا، داری از سؤالاتم طفره میری.
‫به یه سری مشکلات مالی برخوردم.
‫بهت گفتم اون همه پولی که...
‫خرج شیرجه‌زنیِ من کردی رو بهت پس میدم.
‫خونه رو از دست دادم، دخترم.
‫تو راهِ دستشوییِ خونۀ خودت...
‫گُم شدی؟ یا اینکه نمی‌خوای...
‫بهم بگی قضیه‌تون با مانی چی بوده؟
‫پسرم توی تری‌راک‌ـه. خب که چی؟
‫باید اعتراف کنی که اتفاقی نیست!
‫اردوگاه‌های آتش‌نشانیِ کالیفرنیا ‫اون‌قدرها هم زیاد نیستن.
‫نه، منظورم این بود که...
‫بعد از مُشتی که به جیک زد ‫همین که توی اردوگاه آتش‌نشانیه اتفاقی نیست!
‫درِ دهنِ مردم رو نمیشه بست، شارون.
‫اولین باری که رفتی بُدی رو ببینی، ‫افسر فرمانده زیر سبیلی رد کرده.
‫مانی هم از اون آدمایی نیست ‫که همچین ریسکی رو به جون می‌خرن،
‫مگر اینکه بهش فشار آورده باشی.
‫یه تقاضا کردم.
‫من خودم نرفتم دنبال این اطلاعات بگردم، شارون.
‫همین‌جوری بهش رسیدم ‫و نمی‌دونستم باهاش چی‌کار کنم.
‫- هیچی. کاری نمی‌کنی! ‫- می‌دونم.
‫البته، ولی الان که دارم ‫برای «رد ریور» پول جمع می‌کنم...
‫هیئت مدیره حتماً می‌خواد تری‌راک رو چک کنه
‫و اگه این ماجرا رو بررسی کنن...
‫فکر نمی‌کنم اهمیتی به یه زندانیِ ناشناس بِدن
‫که فامیلی‌اش با من فرق داره.
‫ساکرامنتو مشکلات بزرگتری داره ‫که باید نگران‌شون باشه.
‫خیلی‌خب. امیدوارم حق با تو باشه.
‫ولی خیلی راحت از این قضیه خبردار شدم.
‫الان نمی‌خوام بترسونمت.
‫فقط می‌خوام آماده باشیم، چون شاید...
‫یکی که توی جناح تو نیست، ‫بره در موردش تحقیق کنه.
‫همین.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫ببینم، خبری از رانندۀ بزن دررو نشد؟
‫نه، هنوز نه. ‫ولی با پای پیاده خیلی هم دور نمیشه.
‫ببین، خیالم راحت شد ‫که رئیس نقشۀ بابام رو رد کرد.
‫آخه الان به تصمیم‌گیری‌هاش اعتماد ندارم.
‫آره ولی منم مطمئن نیستم ‫میشه به نقشۀ بابام اعتماد کرد یا نه.
‫منظورت چیه؟
‫خواهرم توی همچین جاده‌ای مُرد.
‫وقتی صحنه رو دید، تقریباً از درون نابود شد.
‫من خیلی تمرین کردم...
‫که رایلی رو با آدمایی که ‫کمک‌شون می‌کنیم قاتی نکنم، ولی...
‫فکر نکنم بابام توی این مورد مثل من باشه.
‫شاید بهتر باشه باهاش صحبت کنی.
‫آره، سعی کردم.
‫من و اون مثل آب و روغن می‌مونیم.
‫ولی قشنگ معلومه که از تو خوشش میاد.
‫حواسم بهش هست.
‫یه ماشین یهویی پیداش شد و زد بهمون.
‫سرعت اون ماشینه خیلی بالا بود، بابا.
‫بعدش هم که فرار کرد.
‫طرف ترسو بوده، پیداش می‌کنیم.
‫خیلی می‌ترسم، مامان. نه، نه.
‫نه، نه.
‫فکر کنم به اندازۀ کافی بهتون نمیگم
‫- که چقدر دوست‌تون دارم. ‫- چرا میگی.
‫نمیگم چقدر به تو و سمی افتخار می‌کنم.
‫واقعاً شرمنده‌ام ‫که هیچ‌وقت اون سگه رو براتون نگرفتیم.
‫بعدش اون موش خونگی رو گرفتید.
‫یادته؟
‫سیندرلا.
‫درسته.
‫مامان...
‫دوتاتون خیلی خوب ازش مراقبت کردین.
‫فکر کنم پنج سالی زنده موند.
‫یه زندگی بزرگ و طولانی و کامل.
‫الان برمی‌گردم.
‫بابا؟
‫موش خوش‌شانسی بود.
‫هِی، هِی، کجا میری؟
‫ببین...
‫همسرم می‌خواست همه‌مون با یه ماشین بریم،
‫ولی من گذاشتم بچه‌ها با یه ماشین دیگه برن.
‫هوم...
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫تقصیر منه.
‫بهم زنگ زده بود.
‫تماسش بی‌پاسخ موند و... ‫می‌خواست...
‫می‌خواست بهم زنگ بزنه ‫تا به‌جای بُدی من برم...
‫من برم دنبالش.
‫ولی من جواب تماسش رو ندادم.
‫- بُدی. ‫- مامان.
‫چی شد؟
‫چی شد؟ هوم؟
‫- مواد مخدر مصرف کرده بودی؟ چیزی زده بودی؟ ‫- بس کن.
‫- دوباره معتاد شدی؟ ‫- بس کن!
‫نه. نه، بابا. رایلی یهویی...
‫خواست از ماشین بره بیرون ‫و من دولا شدم...
‫تا برش گردونم داخل.
‫- اینو ننداز گردنِ اون. ‫- نه!
‫تقصیر توئه. تقصیر توئه.
‫خانواده‌ات همین‌جوریش کلی درد داره.
‫اگه می‌خوای با کسی دعوا کنی، با من دعوا کن.
‫- با من دعوا کن! با من دعوا کن! ‫- نه.
‫بیا بغلم. ‫تقصیر اون نبوده.
‫وینس، منو ببین. منو ببین.
‫کاملاً اتفاقی بوده.
‫اگه بلایی سر بچه‌هام بیاد،
‫اون‌موقع چی‌کار کنم؟
‫نمی‌ذارم کار به اونجا کشیده بشه.
‫قول میدم.
‫برگرد پیش خانواده‌ات.
‫بهت نیاز دارن.
‫مگه روالش این نیست که نباید به شهروندان ‫وعده و وعید بدیم؟
‫- نه، این‌جوری نیست. ‫- بُدی گفت این قضیه شاید...
‫رئیس رو یادِ تصادف رایلی انداخته باشه.
‫یکی باید با رئیس صحبت کنه.
‫نه، نه. اگه ذهنش درگیره، ‫با حرف‌زدن اوضاع فقط بدتر میشه.
‫این عملیات نجات همین‌جوریش خیلی پر خطره.
‫ایو، اگه فکر بهتری داری بگو.
‫به نظرم باید با بُدی صحبت کنیم.
‫خیلی‌خب، مامان، بابا، بیاید عقب.
‫رئیس؟
‫شاسیِ این ماشین بیش از حد آسیب دیده.
‫اینکه کامیون نیومده رو بی‌خیال.
‫این ماشین با دو تا آدم زنده ‫داره از هم می‌پاشه.
‫خب، کامیون هر لحظه ممکنه برسه.
‫ما وقت نداریم، رئیس.
‫من از همین می‌ترسیدم. از همینی که می‌بینی.
‫شاسی داره کَنده میشه.
‫پس تقویتش کن.
‫وای خدا! کمکم کنید، لطفاً.
‫کمک!
‫- لطفاً کمکم کنید. ‫- خیلی‌خب، مامان، بابا...
‫باید برگردید. ببخشید، برگردید.
‫بچه‌ها، طناب‌هاتون رو دوباره ایمن کنید.
‫یه جای بکسلِ دیگه روی این ماشین پیدا کنید.
‫پرز، زنجیر رو به اون یکی «استرات بار» وصل کن.
‫یارا، گوش کن چی میگم.
‫می‌دونم ترسیدی.
‫از اینجا میاریمت بیرون، باشه؟
‫سم در چه حاله؟
‫اون... اون... هنوز نفس می‌کشه.
‫خوبه. خیلی خوبه.
‫الان برمی‌گردم، باشه؟
‫باشه.
‫معاون کلانتر، باید همین الان جاده باز بشه.
‫باید اون کامیون رو بیاریم اینجا.
‫این ماشین دیگه خیلی دَووم نمیاره.
‫- این تصادف... ‫- مثل تصادف رایلی می‌مونه. می‌دونم.
‫خودت خوبی؟
‫نه، من خوبم. خب؟ ‫من الان فکرم اینجاست ولی...
‫داره روی نقشه‌های بابام تأثیر می‌ذاره.
‫جیک، باید نقشه رو عوض کنیم.
‫الان که این ماشین داره می‌افته، باهات موافقم.
‫من میگم نقشۀ فرمانده رو اجرا کنیم.
‫صبر کن، صبر کن، بابای منم...
‫- الان درست فکر نمی‌کنه. ‫- یعنی...
‫روی این پل یه رهبر نداریم ‫که ذهنش درگیر نباشه؟
‫این‌طور به نظر میاد.
‫به مرکز بیسیم بزنیم؟
‫گزارش‌شون رو بدیم؟
‫- می‌تونیم این کار رو بکنیم؟ ‫- نه. نه.
‫یه فرصت به رئیس می‌دیم ‫تا حرف‌مون رو بشنوه.
‫خب، تنهایی باید بهش بگی، جیک.
‫به حرف تو گوش می‌کنه.
‫ببین، ببین، به‌خاطر قاطعیتت تحسینت کرد.
‫تو می‌دونی که نقشۀ فرمانده درسته.
‫برو درستش کن.
‫باشه. ‫هِی، هِی...
‫ممنون، جیک.
‫خواهش.
‫آهای، رئیس...
‫حاضری قبول کنی که نقشه‌ات موفقیت‌آمیز نبود؟
‫مانی، اگه با نقشۀ تو پیش بریم، ‫یارا رو میاریم بیرون.
‫عالی میشه. بعدش چی؟ می‌ذاریم سم بمیره؟
‫معلومه که نه، رئیس. ‫هر کاری در توان‌مون باشه برای سم می‌کنیم.
‫به محض اینکه اون کامیون...
‫دیگه وقت برای کامیون نیست، رئیس.
‫ماشین داره از هم می‌پاشه. ‫یه نقشۀ دوم لازم داریم.
‫- خواهش می‌کنم، رئیس. ‫- رئیس، فرمانده راست میگه.
‫نقشۀ بی‌عیب و نقصی نیست ‫ولی بهترین گزینه‌ایه که الان داریم.
‫وقتی یارا اومد بیرون، ‫می‌تونیم دوباره ارزیابی کنیم.
‫واقعاً اعتقادت اینه که...
‫نقشۀ مانی توی این شرایط بهتره، آره؟
‫بله، رئیس.
‫همون‌طور که گفتم، ‫می‌دونم کِی وقت اجرا کردن یه ایدۀ خوبه.
‫- قبول کن دیگه، رئیس. ‫- خیلی‌خب...
‫به محض اینکه یارا اومد بیرون، می‌ریم...
‫می‌ریم سراغ سم، مگه نه؟
‫- باشه؟ ‫- بریم شروع کنیم.
‫خیلی‌خب، آتش‌نشان‌ها، دنبال من بیاید. ‫یالا!
‫یالا، زود باشید، زود باشید، زود باشید.
‫خیلی‌خب، مراقب زنجیرها باشید.
‫بذارید بگم می‌خوایم چی‌کار کنیم.
‫با ابزار ترکیبی اون دریچه رو می‌ترکونیم،
‫با ارّه رفت و برگشتی، لولاها رو می‌بُریم،
‫و اون‌قدر فضا ایجاد می‌کنیم ‫که یه برانکارد رد بشه. فهمیدین؟
‫خوبه. برید مشغول بشید. برید. ‫برید مشغول بشید.
‫به نظرت ریسکش بالا نیست؟
‫الان چارۀ دیگه‌ای نداریم، دخترم.
‫به لطف رئیس‌تون این‌جوری شد.
‫دیگه وقت نداریم که ماشین رو ارزیابی کنیم.
‫باید مستقیم بریم سراغ برداشتنِ دریچۀ ماشین.
‫بابا. ببین...
‫مطمئنی آمادگیِ این کار رو داری؟
‫الان وقت احوالپرسی نیست، دخترم.
‫مشغول کار شو.
‫خب، لی‌لی بهترین متخصص کلیه ‫توی دانشگاه لس‌آنجلس رو بهم معرفی کرد.
‫یه رژیم دیالیز جدید دارم،
‫یه برنامۀ درمانیِ جدید برای کلیه‌هام دارم.
‫خداییش چون اولین باریه که می‌تونم ‫اعتراف کنم چقدر وضعم بد بود،
‫حس می‌کنم بالأخره، رو به بهبود هستم.
‫اوهوم.
‫رو به بهبود بودن چیز خوبیه.
‫اون لبخندی که ‫خیلی دوست داری بزنی رو نشونم بده.
‫آره.
‫وینس بهم گفته بود مریض هستی
‫ولی نمی‌دونستم چقدر وخیمه
‫یا چه مدته.
‫می‌تونستم کمک کنم، شارون.
‫نمی‌خواستم کسی از بچه‌های اداره بفهمه.
‫حتی برادر شوهرم.
‫درک می‌کنم.
‫پوستت کَنده شد تا رئیس حوزه شدی.
‫آره، بعدش توی مدت کوتاهی که مرخصی بودم،
‫یادم اومد هیچ چیز مهم‌تر از خانواده نیست.
‫- آره. ‫- پسرم!
‫انگار بچه‌ام دوباره زنده شده، لوک.
‫بعد از مرگِ رایلی...
‫دیگه هیچ‌وقت یه آدم کامل نمی‌شم،
‫ولی این‌جوری حس می‌کنم ‫خیلی نزدیک به کامل‌بودنه.
‫پس... آره.
‫از جایگاهم استفاده کردم ‫تا چند تا قانون رو دور بزنم.
‫اینم از این.
‫اگه هیئت مدیره اومد ته و توی قضیه رو در بیاره، ‫فقط همینو بگو.
‫چون هیچ‌کس با خرسِ مادر بحث نمی‌کنه.
‫- خیلی‌خب! ‫- می‌بینی؟
‫الان آماده شدی.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫پس...
‫مانی قوانین رو دور زده ‫چون بهش گفتی مریض هستی.
‫آره، ببین، من فکر کردم...
‫- چی؟ ‫- نه، مسخره‌ست.
‫ببین، راستش بخشی از وجودم فکر کرد ‫که شاید تو و مانی...
‫- که به هم علاقه‌مند شدیم؟! ‫- خب؟
‫آخه جفت‌مون می‌دونیم ‫اگه قرار بود طلاق بگیری،
‫با من ازدواج می‌کردی.
‫برادرم مردِ خیلی خوش‌شانسیه.
‫لوک، من مثل برادرم دوستت دارم.
‫و وقتی فکر کردم منو فروختی،
‫داغون و عصبانی و ناراحت شدم، ‫و به این فکر کردم...
‫که دیگه هیچ‌وقت توی زندگیم نباشی. ‫نمی‌خوام دوباره همچین فکری بکنم.
‫مجبور نیستی، شارون.
‫- دیگه برو. ‫- شار...
‫و ما هیچ‌وقت دیگه از این حرف‌ها نمی‌زنیم.
‫پیش هیچ‌کس! علی‌الخصوص وینس.
‫هیچ‌وقت از این قضیه نمی‌گذره.
‫آره.
‫فقط برو بیرون. از خونه‌ام برو بیرون.
‫ببخشید.
‫آروم، جیک.
‫خوبه. خوبه.
‫خوبه، بردارید.
‫برید کنار.
‫خیلی‌خب.
‫اون سقف رو بیشتر باز کنید.
‫خیلی‌خب، اون برانکارد رو آماده کنید.
‫خیلی‌خب، یارا. ‫دارم میام، خب؟
‫- دارم میام ببرمت. ‫- سلام. باشه.
‫- آروم، جیک. ‫- خیلی‌خب، یارا.
‫بذار بهت بگم باید چی‌کار کنی، خب؟
‫می‌تونی دستت رو به اهرم کنار صندلی برسونی
‫- و کمکم کنی بیارمش پایین؟ ‫- باشه.
‫همین‌جوری. همین‌جوری. گرفتیش؟ خیلی‌خب.
‫پس این برانکارد چی شد؟
‫خیلی خوشحالم از دیدنتون.
‫ما هم همین‌طور، یارا.
‫خیلی‌خب.
‫بلندت می‌کنیم می‌ذاریمت روی برانکارد. باشه؟
‫- بعدش نوبت سم‌ـه، آره؟ ‫- آره، در دست اقدامه.
‫حاضری؟ حالا.
‫حاضری؟ ‫حالا.
‫- خیلی‌خب. ‫- اینم از این.
‫یک... دو.
‫وایستید، وایستید.
‫چه خبره؟ چرا وایستادید؟
‫تکون نخور.
‫خیلی‌خب. بیاید.
‫یک، دو، سه.
‫یارا رو تقریباً آوردن بیرون.
‫خبر خوبیه، رفیق.
‫آره واقعاً.
‫آفرین. آروم بچه‌ها. آروم.
‫عالی بود.
‫یارا! عزیزم!
‫رئیس! ‫وای خدا.
‫ما همینجاییم. ‫گوش کنید، دوستان.
‫آمبولانس خیلی بهمون نزدیکه و ‫می‌تونیم سوارش کنیم. خب؟
‫باید یارا رو برسونیم بیمارستان.
‫باشه؟ بریم. ‫پس سم چی میشه؟
‫هر کاری در توان‌مون باشه می‌کنیم،
‫و برعکسِ رئیسم، بهتون قولی نمیدم.
‫پس لطفاً وقتی رفتید بیرون، ‫توی منطقۀ امن بمونید.
‫- مراقب پشت سرت باش. ‫- باشه.
‫چیه؟
‫می‌دونم نباید اون قول رو می‌دادم، ولی...
‫چرا باید با پدر و مادرش این‌جوری حرف بزنی؟
‫دارم واقعیت رو بهشون میگم، رئیس.
‫باید طبق نقشۀ من پیش می‌رفتی. ‫نقشۀ تو؟
‫نقشۀ تو وقت‌مون رو هدر داد
‫و نتونستیم ارزیابی کنیم، رئیس.
‫نقشۀ تو باعث شد...
‫این عملیات نجاتی که خودش غیرمحتمل بود، ‫احتمالش یک درصد بشه.
‫احتمالاً همین، این خانواده رو داغون می‌کنه.
‫از طرز حرف‌زدنم ‫با پدر و مادر بچه‌ها خوشت نیومد؟
‫خودت برو بهشون بگو.
‫یه قول دیگه بده که شاید نتونی عملیش کنی.
‫حق با توئه.
‫من باید می‌گفتم.
‫خوبه.
‫بابات داره منطق سرش میشه.
‫پس چرا داره مسیر رو اشتباهی میره؟
‫آهای، آهای، ‫پدر و مادرهاشون اون‌طرفی رفتن، بابا.
‫اون‌طرفی رفتن.
‫گروه تو و فرماندهت هم اون سمتی رفتن. ‫بکِش عقب، بُدی.
‫وضعیت رو بدتر از اونی نکن که باید باشه.
‫بدتر؟ بدتر به اون میگن که بری توی اون ماشین
‫تا سم رو بیاری بیرون.
‫- تنها راه نجات اون دختر همینه. ‫- دختر؟
‫- دختر؟ بابا... ‫- ولم کن، لوک!
‫آهای! آهای! بابا. ‫- بابا... ‫- بُدی.
‫ولم کن. این یه دستوره.
‫اونی که توی اون ماشینه رایلی نیست، بابا.
‫رایلی نیست.
‫ببین، این قضیه برای منم سخته
‫ولی نباید با هم قاتی‌شون کنی.
‫می‌دونم. آره.
‫آره.
‫حق با توئه.
‫رایلی مُرده.
‫ولی سم نه.
‫اگه بتونم کمکش کنم نمی‌میره.
‫داشتم می‌دیدم. خوبی؟
‫اونی که باید نگرانش باشیم بابامه.
‫جیک و ایو دارن یارا رو می‌برن توی آمبولانس.
‫می‌تونم بهشون بیسیم بزنم.
‫نه، نه، ربطی به آتش‌نشانی کالیفرنیا نداره. ‫یه موضوع خانوادگیه.
‫این قضیه بین من و اونه.
‫با یه هُل نمی‌تونی منو دور نگه داری، بابا.
‫- آهای، بیا... ‫- بذار این کار رو بکنم.
‫ترجیح میدی از بالای پُل بیفتی
‫ولی به اون پدر و مادر نگی ‫که بچه‌شون رو از دست دادیم.
‫درک می‌کنم. ولی اینم درک می‌کنم...
‫که امروز ما آتش‌نشان هستیم، نه اعضای خانواده.
‫و اگه توی این کار موفق نشیم، ‫اون خانواده‌ای که اونجاست
‫دنبال یه مقصر می‌گرده.
‫و مقصر ماییم.
‫تو هم بعد از مرگ رایلی همین کار رو کردی.
‫ازش متنفرم.
‫خودتو خالی کن.
‫بهتره به من بگی تا به کسِ دیگه.
‫از بچۀ خودم متنفرم.
‫من دیگه چه‌جور آدمی‌ام؟
‫من...
‫از خودم متنفرم
‫که گذاشتم قضیه انقدر بیخ پیدا کنه.
‫از تو هم متنفرم.
‫خیلی برای پسرم بدآموزی داشتی.
‫راست میگی، من اون عمو باحاله‌ام.
‫وظیفۀ من بود که اولین آبجو رو بدم دستش.
‫تو که پدرش نیستی!
‫برای رایلی هم همین کار رو کردم.
‫اون مثل رایلی نیست.
‫واقعاً مُرده، آره؟
‫واقعاً مُرده، مگه نه؟
‫اون مُرده.
‫وای خدا. دختر کوچولوم.
‫آهای... بابا!
‫هِی، بس کن! ‫بس کن، بس کن، بس کن. بی‌خیال شو.
‫نمی‌تونم. باید برم اونجا.
‫باید اون بچه رو نجات بدم. ‫به پدر و مادرش قول دادم.
‫ببین، اگه سعی کنی بری توی این ماشینه، ‫تعادلش رو به هم می‌زنی.
‫شاید بتونی سم رو آزاد کنی و هُلش بدی بیرون،
‫ولی قبل از اینکه خودت بیای بیرون، ‫این ماشین رو هُل میدی پایین.
‫خب، باید تلاشم رو بکنم. باید...
‫مامان تحملِ از دست دادنت رو نداره.
‫بهت احتیاج داره.
‫خب؟ مامان احتیاجت داره.
‫اون خانواده هم احتیاجت داره.
‫چون فقط تو درک می‌کنی ‫که احتمالاً قراره چه مصیبتی رو تجربه کنن.
‫مثل سگ تلاش می‌کنیم
‫تا سم رو نجات بدیم... تا وقتی تموم بشه.
‫به هر طریقی که شده. خب؟
‫تا وقتی لازم باشه پیش خانواده‌اش می‌مونم.
‫سلام؟
‫من کجام؟ من کجام؟
‫سم. سم؟
‫ببین سم، تصادف کردی.
‫اسمم رو بلدی؟
‫یارا کجاست؟
‫خواهرم رو کُشتم؟
‫نه، نکُشتی.
‫اون در امانه، سم. حالش خوبه.
‫منو از اینجا بیار بیرون!
‫سم، سم، سم، باید ثابت باشی.
‫- باید ثابت باشی. ‫- الان از بالای پُل می‌افتم.
‫- الان میام بیرون. ‫- نه، نه، نه، سم، سم.
‫سم، با تکون‌خوردن‌هات وضعیت رو بدتر می‌کنی. ‫شاید... بس کن!
‫دلم نمی‌خواد بمیرم!
‫سم، بس کن!
‫بُدی، نه، نرو!
‫بُدی!
‫کمکم کن! منو از اینجا ببر بیرون.
‫واقعاً رفت توی ماشین؟
‫نه، نه، نه، نه!
‫- الان می‌افتیم؟ ‫- سم. نه. نمی‌افتی.
‫نمی‌ذارم بیفتی، خب؟ کمربندت رو باز کن.
‫بُدی! ‫آهای، چی‌کار می‌کنی؟
‫کاری که باید زودتر می‌کردم. گزارش میدم.
‫گرین‌کرست. با فرماندهیِ ۱۸ کار دارم.
‫گیر کردم. ‫نه، چیزیت نیست. چیزیت نیست.
‫دستت رو بده من.
‫گندش بزنن. ‫برانکارد دومِ من کو؟
‫ما توی «لجوود» هستیم
‫و رهبرهامون تصمیماتِ سؤال‌برانگیزی می‌گیرن.
‫یه آتش‌نشانِ زندانی...
‫از کنار پُلِ کوفتی آویزون شده.
‫- زود باش. ‫- بُدی!
‫لطفاً کمکم کنید، کمکم کنید. ‫چرا این کار رو کردی؟
‫- کمکم کن، لطفاً. ‫- کمک کن بیاد بیرون، بابا.
‫باید جلوش رو می‌گرفتم. بابا، فقط...
‫همین الان بیارش بیرون وگرنه جفت‌مون می‌میریم ‫و کل زحماتم هدر میره.
‫دارمت. دارمت.
‫ممنون، ممنون، کمکم کن.
‫- بیا. ‫- منم اومدم، رئیس.
‫ممنون، ممنون.
‫ولش کن، رئیس. ‫- من می‌گیرمش. ‫- گرفتیش؟
‫بُدی رو بیار، بُدی رو بیار.
‫برو، برو! چیزیت نیست، رفیق.
‫بُدی! ‫بیا اینجا.
‫این ماشینه الان می‌افته. یالا!
‫دستم رو بگیر.
‫- بابا! ‫- یالا!
‫دستم رو بگیر، بُدی!
‫سعی کن بگیریش.
‫- بابا... ‫- یالا!
‫نه، نه، نه، بُدی!
‫بُدی!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.