‫آنچه در «سرزمین آتش» گذشت...
‫یالا، دست منو بگیر.
‫- بُدی! یالا! ‫- بابا!
‫نه، نه، نه، بُدی!
‫گابریلا، چی‌کار می‌کنی؟
‫نـــه!
‫زنده‌ام؟
‫وقتی اون‌جوری پریدم دنبالت، ‫بایدم زنده باشی.
‫پریدی تا نجاتم بدی؟
‫بُدی! بیاید کمکش کنیم.
‫- ببین، باید یه صحبتی با هم بکنیم. ‫- در مورد چی؟
‫تو و بُدی.
‫بهش قول داده بودم ‫برای تولد ده سالگیش میام بیرون.
‫چارلی، قرار نیست برگردی زندان.
‫لیست انتظار عمل پیوند، ‫ممکنه تا ده سال طول بکشه،
‫پس باید همین الان اقدام کنیم.
‫من حتی واجد شرایط عمل پیوند هم نیستم.
‫با متخصصت صحبت می‌کنم ‫و اگه بگه برای دورۀ درمانی بیام،
‫با پرواز میرم انجامش میدم.
‫قانوناً فامیلیش رو عوض کرده
‫تا ما پیداش نکنیم. اینو می‌دونستی؟
‫خیلی‌خب، آقایون. آماده باشید...
‫تا تمرینات‌مون رو با ایستگاه ۴۲ انجام بدیم.
‫[آتش‌نشانی کالیفرنیا]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[وینسنت لئونی]
‫وقتی بچه‌ات زندانیه، یه چیزی هست
‫که هیچ‌کس براش آماده‌ات نمی‌کنه ‫و اون انتظاره.
‫نمی‌تونیم هر وقت خواستیم بغلش کنیم،
‫حتی نمی‌تونیم هر وقت خواستیم ‫سرش داد بزنیم.
‫انگار خودم نمی‌دونم.
‫بعد از اینکه بُدی رو توی جنگل پیدا کردیم،
‫اون‌قدر سریع گذاشت رفت
‫که فرصت نکردم بهش بگم...
‫توی عملیات واقعاً مایۀ افتخارم شد.
‫امروز بهش بگو، وینس.
‫یه کم امیدوارتر باش...
‫وای خدا، جواب آزمایشم ‫توی اون اپلیکیشن رباتِ دکتری...
‫که لی‌لی مجبورم کرد دانلودش کنم اومده.
‫- خب؟ ‫- اوضاع خوبه.
‫کراتینِ بدنم اومده پایین.
‫عه. ‫داره زنگ می‌زنه. خیلی‌خب.
‫اگه الکی امیدوار شده باشم چی؟
‫اگه خودت جوابشو ندی، من جواب میدم.
‫لی‌لی، این اعداد همون معنی‌ای رو میدن ‫که من فکر می‌کنم؟
‫ممنون.
‫همین الان واجد شرایطِ عمل پیوند شدم.
‫اوه...
‫بررسی سلامت جسمانی‌ات چطور پیش رفت؟
‫حال بیمار خوبه (خودشو میگه) ‫ولی با سیم خاردار...
‫دعوام شد و کتک خوردم.
‫آخ!
‫امروز صبح خیلی با عجله از خونه زدی بیرون.
‫تا اینجا دویدم و ‫ خونِ بدنم رو به جریان انداختم.
‫آخه بعد از ترخیص از بیمارستان ‫اولین روزیه که برگشتم اینجا.
‫مطمئنی دلیل اینکه اومدی توی ایستگاه تمرین کنی ‫این نیست که...
‫می‌خوای از صحبت در مورد بُدی طفره بری؟
‫چیزی نمونده که بخوایم صحبتش رو بکنیم.
‫باشه؟
‫بُدی زنگ زد بیمارستان تا مطمئن بشه ‫در راه نجاتش نمُردم.
‫تو و اون کم کم دارید به یاد میارید
‫که مثل دوتا داداش بودین
‫و اینکه ما با هم یه خانوادۀ بزرگِ ‫آتش‌نشانیِ کالیفرنیا هستیم.
‫مگه نه؟
‫یه... یه چیزی رو می‌دونی؟
‫با اینکه سال اولی هستی، ‫رفاقت رو به حد اعلی رسوندی.
‫وقتی دیدم پریدی پایین،
‫چه‌می‌دونم، یهویی...
‫ببین، تنها چیزی که دیدم ‫این بود که برای بُدی پریدی پایین.
‫عزیزم، میشه لطفاً الان
‫این مسئله‌ی پیچیده رو مطرح نکنیم؟
‫گوش کن، گوش کن، حرفم این بود که...
‫چیزی که باید می‌دیدم، تو بودی.
‫گبز، باید شجاعت و تعهد و استعدادت رو می‌دیدم.
‫قبلاً خیلی چیزا گفتم،
‫ولی می‌خواستم حتماً ‫اینایی که الان گفتم رو هم بشنوی.
‫امشب وقتی با همدیگه رفتیم خونه،
‫بقیۀ وسایلم رو هم باز می‌کنیم.
‫شما چون صاحبین مشاغل کوچک هستید،
‫یادگیریِ نحوۀ استفاده از کپسول آتش‌نشانی ‫در لحظۀ نیاز...
‫مسلماً فکر خوبی نیست.
‫پس، امروز یه آتیش مهار شده راه میندازیم
‫تا یادتون بدیم چطور خاموشش کنید.
‫گبز، می‌خوای افتخارش نصیب تو بشه؟
‫اوهوم.
‫آهای داناوان، باهامون میای؟
‫ببین، ببین، بسپارش به من.
‫سلام.
‫یه لطفی در حقم بکن.
‫دیگه از بالای پل‌ها نپر پایین،
‫حداقل یه امروز رو! باشه؟
‫حتماً برات عجیبه که دوباره برگشتی ایستگاه.
‫عجیب‌تر از این نیست که ‫تو امروز مربی‌ام هستی.
‫پوستت رو می‌کَنم.
‫فکر می‌کردم فقط ‫جلسۀ امنیت تجهیزات آتش‌نشانی‌ـه.
‫اووووه، امروز خودت متوجه میشی.
‫بذار برم آماده بشم.
‫چهار پیام صوتیِ جدید دارید.
‫مانی پرز، بیمۀ اتومبیل‌تون دو ماه عقب افتاده.
‫لطفاً به محض اینکه
‫این پیام رو دریافت کردید، ‫باهامون تماس بگیرید.
‫از بانک «هومبولت میچوال» تماس گرفتم.
‫می‌خواستم ببینم چطور می‌تونیم ‫به پرداخت معوقۀ کارت اعتباری‌تون کمک کنیم.
‫لطفاً با این شماره‌مون تماس بگیرید.
‫۱۸۰۰...
‫خیلی‌خب، همگی گوش کنید.
‫می‌خواستم یه چیزی رو اعلام کنم.
‫چارلیِ عزیزمون...
‫امروز ظهر آزادی مشروطِ پیش از موعد می‌گیره!
‫ایول!
‫دو ساعت دیگه باید پیش شما دلقک‌ها بمونم ‫ولی کیه که براش مهم باشه؟
‫برای همه‌مون، پسر. ‫برای ما مهمه.
‫می‌دونید، اگه چارلی توی زندان می‌موند،
‫هنوز شش ماه دیگه از محکومیتش می‌موند.
‫ولی چون توی این طرح شرکت کرد،
‫امروز می‌تونه زودتر بره پیش خانواده‌اش.
‫چارلی! الگوی بقیه شدی!
‫برو دیگه، مَرد! چی می‌خوای اینجا؟
‫خیلی‌خب، دوست ندارم توی روز آخر ‫حوصله‌ات رو سر ببرم،
‫ولی امروز یه پروتکل امنیتیِ روتین رو ‫در زمان آتش‌سوزی تمرین می‌کنیم.
‫باید به‌درد بخور باشه،
‫چون رسماً برای عضویت توی آتش‌نشانی کالیفرنیا ‫تقاضا کردم.
‫هِی، هِی، هِی، اینکه یکی‌مون...
‫کاری رو بکنه ‫که ما الان داریم می‌کنیم، خنده‌دار نیست.
‫ولی خوبیش به اینه که بیشتر حقوق می‌گیری.
‫فرصت‌های بیشتری برای کمک به مردم داری.
‫سخته که بخوای سابقۀ کیفری‌ات رو پاک کنی ‫تا واجد شرایط بشی ولی...
‫آتش‌نشانی کالیفرنیا باید از خداش باشه ‫که تو عضوش باشی.
‫آره.
‫این حرفت برام ارزشمنده،
‫چون فرزند بزرگان آتش‌نشانی ‫یعنی خانوادۀ لئونی بهم گفت.
‫نمی‌دونستم سالمندان رو هم جذب می‌کنن.
‫بیا جلو تا سالمند رو نشونت بدم. ‫- خیلی‌خب. ‫- عه، عه، عه.
‫بس کنید. بیاید به ایو نشون بدیم ‫که چطور روزمون رو شروع می‌کنیم.
‫حاضرید؟ ‫یک، دو...
‫- تری ‌راک! (تری = سه) ‫- برو بریم.
‫این انرژی رو دوست دارم.
‫بازه.
‫خانم لئونی؟
‫کارا.
‫یهویی هوس کردی که...
‫یه سر به خونۀ مامانِ دوست‌پسر سابقت بزنی؟
‫براتون سوپ آوردم.
‫من بیماری کلیوی دارم، نه آنفلوانزا.
‫الان دیگه واجد شرایط عمل پیوند هستم.
‫راستش، خونۀ بغلی بودم
‫و داشتم خونۀ مامانم رو ‫برای فروش آماده می‌کردم
‫و باید بجز گریه‌کردن با عکس‌های قدیمی
‫دست‌هام رو مشغولِ یه کاری می‌کردم.
‫شما هم که همیشه عاشق سوپش بودین.
‫آره. ممنون.
‫می‌تونی بذاریش اونجا. ‫من و مامانت خیلی این شوخی رو می‌کردیم
‫که انگار داریم رومئو و ژولیت بزرگ می‌کنیم ‫(معادل لیلی و مجنون)
‫چون تو و بُدی خیلی از شب‌های مدرسه
‫یواشکی می‌رفتید بیرون.
‫شما هم خبر داشتید؟
‫مامان‌ها همه چیو می‌بینن، کارا.
‫بعداً می‌بینم‌تون، خانم لئونی.
‫پس مراقبت و نگهداری از ارّه برقی‌تون
‫باعث میشه توی مأموریت ‫کلی وقت‌تون هدر نره.
‫زنجیرش همون‌طور که باید و شاید، ‫سفت و محکم‌ـه، چارلی.
‫خیلی عالی ازش نگهداری کردی.
‫بهتر از اکثر سال‌اولی‌هام. ‫این کار توی خون‌ـته.
‫چارلی، وقتی آزاد شدی ‫اولین کاری که می‌کنی چیه؟
‫رستوران؟
‫سینما؟ چی؟
‫نوه‌ام رو بغل می‌کنم.
‫رفیق خودمی!
‫خیلی‌خب بابابزرگ، بیشتر از همه ‫دلت برای چیِ اردوگاه آتش‌نشانی تنگ میشه؟
‫برای من؟ بگو برای من.
‫سریال آبکیِ «خانوادۀ بُدی».
‫اوووه!
‫دیو و بُدی! (به‌جای دیو و دلبر)
‫خداییش؟
‫نه.
‫لعنتی! از صداش معلوم بود تصادف بدی بود.
‫حتماً کابل برق رو هم قطع کرده.
‫برق رفت.
‫ژنراتور تا یه دقیقه دیگه فعال میشه، بچه‌ها.
‫- نگران نباشید. ‫- ایستگاه ۴۲
‫یه کابل برق اصلی توی منطقه‌تون قطع شد.
‫اینم از این!
‫یه شهروند گزارش داده یه ونِ باربری ‫نزدیک ایستگاه‌تون تصادف کرده.
‫فرمانده، من میرم وضعیت رو ارزیابی کنم.
‫این همون ونِ باربری‌ـه.
‫همه بشینید روی زمین! بشینید!
‫«سرزمین آتش»
‫اگه کمک لازم دارید
‫دست‌تون رو بیارید بالا تا بیام پیش‌تون.
‫خیلی‌خب، دوستان، اگه می‌تونید راه برید ‫با این آتش‌نشان فوراً برید بیرون.
‫- این یارو نزدیک بود به کُشتن‌مون بده. ‫- مسته؟
‫- کسی آسیب دیده؟ شماها خوبید؟ ‫- من خوبم.
‫رئیس، یه ونِ باربری داریم ‫که الان توی جایگاه اول تصادف کرد.
‫اولین مصدومی که می‌بینم راننده‌ست. ‫آقا!
‫بچه‌ها، این ماشین رو ثابت کنید ‫تا مصدوم رو در بیارم.
‫خیلی‌خب.
‫پوستم داره کَنده میشه؟
‫چیزی نیست. من مراقبت هستم.
‫دارمت!
‫گرین‌کرست، اینجا ایستگاه ۴۲ ـه ‫و اینجا چندین مجروح داریم.
‫یه خودرو به جایگاه اول برخورد کرده. ‫آتیش‌سوزی شده.
‫دریافت شد، رئیس...
‫آروم، آروم، داریمت. داریمت.
‫خیلی‌خب. مجرای تنفسی آزاده.
‫نبض تند می‌زنه ولی ضعیفه. ‫احتمال مشکل قلبی عروقی هست.
‫میشه لطفاً ماشین رو خاموش کنی، آقا؟
‫باید به مقصد برسم.
‫امروز نه، رفیق. ‫ترقوه‌اش شکسته.
‫توی جایگاه سه آتیش‌سوزی شده.
‫می‌تونید تصادف رو مدیریت کنید؟
‫بله، از پسش برمیایم.
‫یه گردبند طبی می‌خوام.
‫نه، نه، نه. ببین، ببین، ‫الان فکرت درست کار نمی‌کنه.
‫دنده رو خلاص کن. ‫دنده رو خلاص کن. ‫شاید بیاد عقب.
‫عه، عه، فِرِدی برو کنار. برو عقب.
‫قضیه چیه؟ این یارو از آتش‌نشان‌ها متنفره؟
‫ببین، اسمت... ‫ببین، ببین، ببین، اسمت چیه؟
‫اسمت چیه؟ اسمت چیه؟
‫دنیل هستم.
‫دنیل. دنیل، من مانی‌ام.
‫آخرین باری که خوابیدی کِی بوده؟
‫وقت خوابیدن ندارم. ‫اضافه‌حقوق رو لازم دارم.
‫آره، اینو می‌فهمم، داداش،
‫ولی باید این چرخه رو متوقف کنی ‫وگرنه یکی آسیب می‌بینه.
‫یکی بجز خودت.
‫بی‌خیال، پسر. ‫نذار کار از کار بگذره.
‫خوبه پسر. خوبه.
‫آب‌پاش‌ها فعال نشدن. ‫لابد ماشین خورده به عمود.
‫اگه مانی روی تصادف نظارت داره...
‫- شیلنگ‌ها رو راه میندازم. ‫- ذهنم رو خوندی.
‫- مشکلی نداری؟ ‫- نه. نه.
‫فِرِدی، بُدی، لانگان، همۀ بچه‌ها،
‫کمک کنید ایو شیلنگ‌ها رو راه بندازه. برید.
‫اون گردنبند طبیِ کوفتی چی شد؟
‫دارم میارم، فرمانده.
‫می‌دونید تقریباً کِی برق میاد؟
‫دستگاه دیالیز و کولرم باید دوباره راه بیفته.
‫هنوز اطلاعی نداریم، خانم.
‫- خانم لئونی؟ ‫- کارا؟
‫چیزی نیست، حالم خوبه.
‫ولی فکر نکنم من خوب باشم.
‫وای خدا.
‫بشین.
‫برق رفت، بعدش وقتی برگشت...
‫بوی این می‌اومد که انگار ‫وسایل برقی دارن می‌سوزن،
‫و از پریز داشت دود بلند می‌شد. ‫من رفتم...
‫کامپیوترم رو از برق بکشم ‫ولی برگشت سمتِ خودم و...
‫چیزی نیست. سوختگیِ ناشی از برق داری.
‫احتمالاً به‌خاطر نوسان برق بوده ‫که وارد یه کابل معیوب شده.
‫هزار بار به مامانم گفتم ‫سیم‌کشی‌های قدیمی خونه رو نوسازی کن.
‫آره، وینس هم خیلی گفت.
‫اه، بی‌خیال.
‫جیک، کمک کن اینو جابه‌جا کنم.
‫باید شیلنگ رو رد کنیم.
‫مجبوریم این توری رو بِبُریم.
‫- قیچی آهن‌بُر رو بیار. ‫- باشه.
‫نه، نه، چِفتش رو بچرخون.
‫- خودِ شیلنگ رو نچرخون. ‫- حله.
‫خوب شد.
‫بچه‌ها، کمک کنید این قفسه رو ‫از اینجا بزنم کنار.
‫باید نازلِ شیلنگ رو رد کنم.
‫هنوز آتیش هست و کپسول‌ها دارن تموم میشن.
‫یالا.
‫کمک.
‫عه. عه.
‫پسرا، صدامو می‌شنوید؟
‫یکی بیاد اینجا کمک! چارلی.
‫- چی شده؟ ‫- آهای، بُدی.
‫چه خبره؟
‫رفیق‌مون چارلی زیر کامیون گیر کرده.
‫چی؟ ‫آهای، ایو!
‫ایو! ایو!
‫کامیونِ لعنتی پرت شد.
‫کمک لازم دارم!
‫از روم بلندش کنید! از روم بلندش کنید.
‫درست میشه. ‫میاریمت بیرون.
‫درسته؟
‫برش دارید.
‫آروم آروم، باشه؟
‫حواسم بهت هست.
‫برو بریم.
‫بابت این جریانات شرمنده‌ام.
‫سه شیفت کار می‌کنم ولی بازم کافی نیست.
‫شرم‌آوره.
‫خب، اینو از من بشنو، ‫راه‌های بدتری هم برای امرار معاش هست.
‫شاید لازم باشه برم بیمارستان.
‫دارم ترتیبش رو میدم، رفیق.
‫شهروندهای عادی توی درمانگاه جاشون امنه. ‫منتظر وسیلۀ حمل و نقلن.
‫آتیش در چه حاله؟
‫هنوز ادامه داره و دوتا کپسول‌مون تموم شده.
‫قصد داریم شیلنگ رو از اینجا رد کنیم.
‫ببین اون آمبولانس خیابون ۵۸ چی شد.
‫الان.
‫می‌بینی؟ ‫دقیقاً واسه همین مدام به هیئت مدیره میگم
‫باید خودمون آمبولانس داشته باشیم. ‫اینجا کلی مجروح داریم.
‫بچه‌ها، دوباره الوار رو چک کنید.
‫باید ثابت باشن تا چارلی رو آزاد کنیم.
‫هر یه سانت بیاد بالا، یه سانت آزاد میشه. ‫سلام چارلی.
‫عین یه مراسم پیشواز می‌مونه.
‫پیشواز از چی؟ بازنشستگی؟
‫اگه خودت بخوای، آره.
‫ولی فکر می‌کردم می‌خوای آتش‌نشان بشی.
‫آهای بُدی، برو به فِرِدی کمک کن ‫تا الوار رو بذاره زیر ماشین.
‫- سلام. ‫- در عرض کمتر از دو ساعت دیگه آزاد می‌شد.
‫خیلی نزدیک بود. ‫اون‌وقت کامیون لعنتی افتاد روش.
‫- از روش بلندش می‌کنیم. ‫- برای چی؟
‫تا ناقص‌تر از اون وقتی‌که
‫- زندانی شد، از اینجا بره بیرون؟ ‫- نه، فِرِدی.
‫اینجاش رو اشتباه می‌کنی.
‫چارلی با هر وضعی از اینجا بره بیرون،
‫یه قهرمانه.
‫شنیدی؟
‫می‌تونیم به‌خاطر چارلی، سریع‌تر انجامش بدیم.
‫آره، با برق سوخته.
‫خیلی‌خب، ما امروز خیلی سرمون شلوغه، خانم.
‫وضعیت بیمار چطوره؟
‫بیمار به‌هوشه و وضعیتش مساعده. ‫زود باشید!
‫نمی‌دونستم مرکز تماس‌های فوریتی ‫می‌تونه هفت دقیقه روی حالت انتظار بذارتت.
‫اداره‌شون بدجوری تحت تأثیر این قطعی برق ‫قرار گرفته.
‫کارا، شرمنده، یه کم سوزناکه.
‫اوه!
‫دارید بافت مُرده رو برمی‌دارید؟
‫- آره. ‫- سطحی؟
‫میشه گفت سطحی، آره. ‫با یه کم ضخامت.
‫می‌بینم که به کمک‌های اولیه علاقه داری.
‫رشتۀ پرستاریِ اورژانس می‌خونم.
‫عه، پا گذاشتی جای پای مامانت.
‫معرکه‌ست، کارا.
‫- موفق باشی. ‫- ممنون.
‫شنیدم بُدی رفته تری راک.
‫آره.
‫درسته که به لیگ بیسبال نمی‌رسه ‫ولی طرح بزرگیه.
‫آره درسته. ‫شهر اجواتر خیلی خوش‌شانسه که همچین طرحی داره.
‫کِی توی رشتۀ پرستاریِ اورژانس مشغول میشی؟
‫هفتۀ دیگه آزمون بورد دارم. ‫(آزمون ارزیابیِ تخصص)
‫وقتی فکر کردم آینده‌ام با بُدی‌ـه
‫پرستاری رو به حالت وقفه گذاشتم.
‫فکر می‌کردم بیسبال باعث میشه ‫دائماً توی سفر باشیم.
‫و وقتی از هم جدا شدیم، تنها بودم.
‫و تصمیم گرفتم به ندای قلبم گوش کنم.
‫فهمیدم خودم چی می‌خوام.
‫هیجان‌زده‌ام.
‫- حالتون خوبه؟ ‫- آره.
‫فقط چون کولر خاموشه، گرمم شده.
‫خب، بهتره استراحت کنید.
‫حتی دیالیزتون رو هم تموم نکردین.
‫می‌خوای خودت بافت‌های مُردۀ ‫سوختگی‌های برقت رو برداری؟
‫اوه، حتی منم نمی‌تونم.
‫یه کم استراحت کن، پسر.
‫مرخصی استعلاجی. (با حقوق)
‫حتماً یه حکمتی توش بوده.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، آماده‌ای بلندش کنیم؟
‫بریم.
‫آره.
‫خیلی‌خب، بریم. رد شدیم.
‫اینم از شیلنگ.
‫نذارید شیلنگ پیچ بخوره تا عوضش کنیم.
‫بُدی، فِرِدی، بیاید.
‫کیسۀ هوا رو بذارید زیر میلۀ چرخ.
‫- باشه. ‫- الان می‌کنیم.
‫وقتی بلندش کنیم و زیرش الوار بذاریم،
‫سریع چارلی رو بیرون میاریم، بچه‌ها.
‫خیلی‌خب، دوتا از اینا.
‫بیا بچرخونیمش.
‫- شرمنده که این‌جوری شد، فرمانده. ‫- این‌جوری نکن، چارلی.
‫کاری نکردی که عذرخواهی کنی.
‫از اینجا میاریمت بیرون.
‫ببینم فرمانده، حالت خوبه؟
‫چطور یه زندانی تحت نظارت من مجروح شده
‫و من زودتر از بقیه متوجه نشدم؟
‫خب، هرج و مرج شده.
‫هر مشکلی که پیش اومده رو کنترل کردیم.
‫- اشکالی نداره. ‫- امروز کل روز...
‫هوای بچه‌هام رو داشتی.
‫تنهایی نمی‌تونستم از پس همۀ این کارها بر بیام.
‫ممنون.
‫- کار تیمی‌ـه، فرمانده. ‫- ببین...
‫فقط می‌خواستی بدونی که حواست بهت هست.
‫داری بیشتر از توانت زحمت می‌کشی.
‫این کار رو برای افراد من می‌کنی ‫و ممنونت میشم.
‫ازت ممنونم.
‫یالا بچه‌ها، باید چارلی رو ببریم خونه.
‫دلم برای این خونه تنگ شده بود.
‫برای شام‌های خانوادگی.
‫آره، یکشنبه‌ها از مشتری‌های ثابت‌مون بودی.
‫سُس یکشنبه‌های وینس.
‫اوهوم.
‫من و شما قدیما صمیمی بودیم.
‫جوک‌های ناجور می‌گفتیم.
‫وقتی مامانم داشت کار می‌کرد ‫منو بُردین دکتر.
‫آره.
‫الان هم باهام خوبید.
‫انگار یکی مثل همۀ آدمای این شهرم.
‫تحمل رفتار خوب‌تون رو ندارم.
‫خانواده‌مون خیلی سختی کشیده.
‫یعنی می‌گید به‌خاطر رایلی از هم فاصله گرفتیم؟
‫نه. قبلش اون‌جوری شد.
‫تا بُدی مصدوم شد، سریع ازش جدا شدی.
‫بعدش بیسبال هم نتونست بازی کنه.
‫همۀ اینا منجر به اون قرص‌ها شد.
‫هضم این چیزا برای یه مامان سخته.
‫بُدی این‌جوری بهتون گفته؟
‫خیلی‌خب. یالا، باید بپاشیم به وسط این آتیش.
‫همینه. یالا، یالا.
‫خیلی‌خب. کفایت می‌کنه.
‫- خسته نباشی. ‫- خیلی‌خب...
‫خسته نباشید.
‫کلی طول می‌کشه ‫تا چک کنیم جایی آتیش نمونده باشه.
‫آره خب، خوبه که گروه تری راک اینجاست.
‫آره. ما هم بهشون ملحق می‌شیم.
‫برای چک‌کردن؟
‫آره. مشکلی با این قضیه داری؟
‫نه.
‫نه، من و بُدی با هم خوبیم.
‫خوبه.
‫وقتی تموم شد، ‫برای همه یه غذای درست و حسابی می‌پزیم.
‫اطاعت.
‫- اوضاع چطوره، چارلی؟ ‫- خیالت راحت جایی نمی‌رم.
‫شاید چارلی نباید تنها کسی باشه ‫که تقاضای عضویت به آتش‌نشانی کالیفرنیا میده.
‫به عضویت فکر کردی، بُدی؟
‫اونی که امروز آزاد میشه، چارلی‌ـه.
‫به زودی نوبت تو هم می‌رسه.
‫فقط باید برنامه‌ریزی کنی و آماده بشی.
‫آهای بُز، باید برای خارج‌کردنش جا باز کنیم.
‫- بیا این چیزه رو این زیر در بیاریم. ‫- اطاعت، فرمانده.
‫چی شده؟
‫گیر کرده.
‫خب پس، بیاید یه کم دیگه کیسۀ هوا رو باد کنیم. ‫شروع کنید.
‫یالا. زود باش، رفیق. ‫دیگه چیزی نمونده.
‫اون کیسه رو زیادی باد نکنی، بُز. ‫فقط دو سانت می‌خوایم.
‫خوشحالم این آخرین روزیه که مجبورم
‫اون چهرۀ از خود راضی‌ات رو تحمل کنم.
‫مگه عاشق لبخندم نبودی؟
‫صرفاً داشتم رعایت حالتو می‌کردم.
‫- آخ! ‫- دست نگه دار.
‫وزن داره جابه‌جا میشه.
‫- بُدی، اونو بکِش عقب. ‫- یعنی چی؟
‫کامیون ثبات نداره. ‫ممکنه چارلی رو لِه کنه.
‫بیشتر! یالا! یالا!
‫یالا فِرِدی، از اون زور بازوت استفاده کن!
‫دیگه چیزی نمونده. خوبه.
‫بُدی، اون الوار رو فشار بده جلو.
‫حله.
‫جَوون، این ماشینه منو لِه می‌کنه؟
‫ما نمی‌ذاریم.
‫ایستگاه‌های نزدیک سرشون خیلی شلوغه.
‫داریم با تمام سرعت کار می‌کنیم
‫تا یه موقع نذاریم آتیش گسترش پیدا کنه. ‫چارلی چطوره؟
‫کیسه‌های هوا ‫دارن توازن کامیون رو به هم می‌زنن.
‫داریم تلاش می‌کنیم درستش کنیم.
‫جَک لازم دارم ولی بهش دسترسی نداریم.
‫همین‌جوری ادامه بده، ایو. ‫ما الان میایم اونجا.
‫بی‌خیال.
‫- داری میگی بُدی پیشنهاد جدایی داده؟ ‫- آره.
‫دلم شکسته بود.
‫بیسبال همۀ هویت و شخصیتش شده بود
‫و از دست دادنش
‫اعتماد به نفسش رو نابود کرد.
‫چون خیلی عاشقش بود.
‫به نظرم به‌خاطر این بود ‫که وینس عاشق بیسبال بود.
‫بُدی فقط می‌خواست باباش بهش افتخار کنه.
‫آخ...
‫بیسبال سریع‌ترین راه ‫برای به دست آوردنِ دل وینس بود.
‫به نظرم عضویت توی آتش‌نشانی کالیفرنیا
‫براش زیادی سنگین بوده و...
‫بیسبال به نظرش طبیعی می‌اومده.
‫و وینس هم از این ورزش خوشش می‌اومده.
‫باورم نمیشه متوجه نشده بودم.
‫آخ! آخ!
‫- اوه. ‫- کارا؟ ‫چقدر عجیب.
‫دستم داره تیر می‌کشه.
‫دوشاخه به اونجام که نخورده، خورده؟ ‫- خودم کمرم رو نمی‌بینم. ‫- نه.
‫نه، نه، نمی‌بینم...
‫گندش بزنن، کارا، یه زخم خروج داری. ‫(زخمی که برق ازش خارج شده)
‫وای خدا. خیلی‌خب...
‫- کارا... ‫- پس یعنی برق از وسط بدنم رد شده. (قلب)
‫آره، آره، آره.
‫هنوز ۲۹ سالَمه. نباید سکته کنم.
‫اَه! پس کو این آمبولانس؟
‫باشه، اصلاً ولش کن.
‫یه زن ۲۹ ساله دارم ‫با سوختگی ناشی از برق
‫و احتمال مشکل قلبی
‫و یه آمبولانس باید خیلی وقت پیش ‫می‌اومد اینجا. یه دونه بفرستید.
‫باشه رئیس.
‫شما توی صف قرار می‌گیرید ‫ولی سرمون خیلی شلوغه.
‫- بیهوش نشو. ‫- خانم لئونی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫خیلی‌خب. شروع می‌کنیم.
‫یالا کارا.
‫خوبه، خوبه. کامیون تقریباً ثابت شد.
‫یه برانکارد آماده می‌‌خوایم.
‫به محض اینکه پاش آزاد شد، ‫می‌کشیمش بیرون.
‫حس می‌کنم لباسم خیس و خنک شده.
‫داره ازش سوخت نشتی می‌کنه؟
‫باید یه چیز جاذب بندازیم روش
‫و تهدید رو خنثی کنیم.
‫اون سوخت نیست، بچه‌ها.
‫- اون...؟ ‫- خونریزی داره.
‫احتمالاً یه مدتی میشه که خونریزی داره.
‫بُدی، تو دیگه شروع نکن برام پچ پچ کردن.
‫- راستش رو بگو. ‫- ببین چارلی، خونریزی داری.
‫دقیق نمی‌دونم داره از کجات میاد.
‫- اگه از رانِ پاش باشه... ‫- اون‌وقت دو برابر کار می‌کنیم.
‫چون چارلی تحت نظارت من
‫توی آخرین ساعت حبسش توی گروه من نمی‌میره.
‫از این خبرا نیست، ایو.
‫به پام نیاز دارم
‫تا آتش‌نشان بشم.
‫یه کسی برای خودم بشم
‫که نوه‌هام بهم نگن بابابزرگِ زندانی.
‫بدونِ پام، هیچ امیدی نیست.
‫نه، نه، چارلی. امیدت رو از دست نده.
‫احتمالاً چارۀ دیگه‌ای ندارم.
‫ببین، مَرد...
‫زندگی... زندگی سورپرایزت می‌کنه.
‫می‌دونی، بچه که بودم...
‫این ایستگاه برام منفورترین جا بود.
‫فکر می‌کردم لیاقت پوشیدن یونیفرمِ ‫آتش‌نشانیِ کالیفرنیا رو ندارم.
‫اصلاً فکر می‌کردم لیاقت لئونی بودن رو ندارم.
‫فامیلیِ واقعی‌ام اینه.
‫نام خانوادگیم.
‫می‌دونی، ولی...
‫بالأخره فهمیدم که...
‫اینجا توی آتش‌نشانی کالیفرنیا ‫یه خانواده دارم،
‫چه لیاقتش رو داشته باشم، چه نداشته باشم. ‫تو هم همین‌طور.
‫خب؟ پس انقدر دری وری نگو
‫و دَووم بیار.
‫ببین، می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫خیلی‌خب، کامیون خونریزی رو بند آورده
‫پس اگه شریان ران پاش باشه
‫- ممکنه تا چند دقیقه دیگه بمیره. ‫- آره.
‫پس یه گارو می‌خوایم
‫و باید به محض اینکه اومد بیرون ‫زخمش رو ببندیم. باشه؟
‫آره. ببین، همه چی تحت کنترله.
‫پشت این آتش‌نشان رو خالی نمی‌کنیم.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، ‫حاضر باشید تا کامیون رو بلند کنید.
‫زود باشید.
‫مردمک‌ها برابرن و واکنش نشون میدن.
‫یالا، کارا، عزیزم. صدامو داری؟
‫دختر خوب! ایول.
‫آخ. آه.
‫دستگاه شوک الکتریکی لازم داری.
‫الکتروشوک؟
‫خوبه. خیلی خوبه.
‫البته اگه کمک برسه. ‫پس اورژانس کجاست؟
‫خانم لئونی... دست‌هاتون عرق کردن.
‫نبض‌تون چطوره؟
‫نگران وضعیت‌تون هستم.
‫برآوردِ خیلی خوبی کردی.
‫پرستار عالی‌ای میشی.
‫- وینس. ‫- سلام.
‫من الان پیش کارا هستم، همسایۀ بغلی‌‌مون.
‫کارا؟ کارای قلب‌شکن؟
‫ای بابا، گوشی روی بلندگوئه.
‫عه. سلام کارا.
‫- سلام. ‫- کارا با برق سوخته.
‫یه زخم خروج هم داره ‫که الان از ایست قلبی برش گردوندم.
‫ببینم، احیای قلبی کردی؟
‫شارون خیلی حرکت پر فشاریه.
‫برای وضع کلیه‌ات خیلی بَده.
‫کارا لازم داشت، ‫یه آمبولانس هم لازم داره ولی این یه مورد
‫- خیلی داره طول می‌کشه. ‫- نفست بریده بریده‌ست.
‫آقای لئونی، خانم انرژی ندارن.
‫خیلی نگرانم که غش کنن.
‫دوست دارم لطف احیای قلبی‌شون رو جبران کنم ‫ولی خودمم خیلی ضعیفم.
‫وقتی برق رفت دیالیزت متوقف شد، آره؟
‫کولر هم همین‌طور.
‫اگه آمبولانس برسه، منم سوارش میشم.
‫حداقل کاریه که می‌تونن بکنن.
‫آقای لئونی، ظاهراً حالشون خوب نیست.
‫بدجوری نیاز به آمبولانس دارن.
‫شارون، الان میام پیشت. ‫طاقت بیار.
‫کارا، یه کلاس فشردۀ پرستاریِ در لحظه ‫برات می‌ذارم.
‫شاید از حال برم، عزیزم ‫ولی اشکالی نداره.
‫قبلاً هم اتفاق افتاده.
‫میشه پاهام رو بیاری بالا؟
‫بعدش فقط مجرای تنفسی مهمه.
‫باید یاد بمونه که باز نگهش داری.
‫بعداً نمی‌تونم بهت یادآوری کنم.
‫مجرای تنفسی.
‫مجرای تنفسی. مجرای تنفسی.
‫ببخشید، می‌دونم درد داره.
‫تو همون شیرجه‌زنِ المپیک هستی، آره؟
‫توی زندگی قبلیم بودم، آره.
‫وای. خیلی شجاعی.
‫آتش‌نشانی خیلی ترسناک‌تره. باور کن!
‫آره، یه شغل تثبیت‌شده داشتی ‫ولی الان یه شغل جدید رو شروع کردی.
‫از کجا می‌دونی چی می‌خوای و میری سراغش؟
‫همیشه دلم می‌خواست قنادی خودمو بزنم.
‫از همون موقع که اولین هم‌زن برقی‌ام رو گرفتم.
‫ولی رستوران‌ها ریسک‌شون بالاست، ‫واسه همین...
‫از ذهنم بیرونش کردم
‫و به خودم گفتم می‌تونم حسابداری‌ام ‫که حقوق ثابت داره رو ادامه بدم.
‫ولی الان چندین سال بعد
‫بالأخره رفتم دنبال چیزی که از اول می‌خواستمش.
‫با رفتن دنبال چیزی که واقعاً می‌خواستیش ‫وقتت رو هدر ندادی.
‫حتماً خیلی از هم‌سن و سال‌هات عاقل‌تری.
‫خسته نباشی، گبز.
‫شاید در مورد شغلِ زندگیم حق با تو باشی
‫ولی بعید می‌دونم در مورد مابقی زندگیم
‫- همین نظر رو داشته باشی. ‫- هر چی که هست
‫اشتباه‌های منو نکن.
‫منتظر نمون.
‫همین الان به ندای قلبت گوش کن.
‫خیلی‌خب، کامیون برداشته شد. شروع کنیم.
‫آماده باش زخم رو ببندی. ‫بُدی، من و تو...
‫- یک ضرب می‌کشیمش. خب؟ ‫- باشه.
‫یک، دو، سه، بکِش.
‫خیلی‌خب، فِرِدی، ازت می‌خوام ‫این زخم رو ببندی
‫- و روش فشار بذاری. ‫- باشه.
‫همین‌جوری. قشنگ بذار روش.
‫می‌بینی چارلی؟ پات صحیح و سالمه.
‫اون آتل رو برام آماده کن.
‫هر چقدر می‌تونی پات رو بیار بالا.
‫رفیق‌مون در چه حاله؟
‫- خدا رو شکر اومد بیرون. ‫- ببین...
‫کامیون رو کار دارم. ‫دوتا بیمار دارم، قضیه اورژانسیه.
‫کامیون رو با آژیر و چراغ می‌خوام.
‫باشه، درستش می‌کنیم. ‫بچه‌ها، بیاید این ونِ باربری رو ببریم بیرون
‫و کامیون رو بدیم به رئیس ‫تا چارلی بره خونه.
‫فِرِدی، رامیرز، با من میاید. ‫تا کامیون آزاد شد، می‌ریم.
‫صبر کن. کمکی از دستم برمیاد؟
‫باید اینجا بمونی.
‫مایۀ افتخارم بشو. ‫شنیدم داشتی چی می‌گفتی.
‫نظرت چیه اون برچسب رو عوض کنی؟ هان؟
‫نمی‌دونم داناوان کیه، ‫ولی فامیلیِ تو نیست.
‫بُدی.
‫هواتو داریم. هواتو داریم. باشه مَرد؟
‫داریمت.
‫نبضش ضعیف و نامنظمه.
‫- چارلی؟ ‫- دَووم بیار، مَرد. ‫داره از حال میره.
‫ایو؟ ایو، چه خبره؟
‫نبض نداره.
‫- احیای قلبی رو شروع می‌کنم. ‫- چی؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫یالا، یالا، بیاید اینجا بچه‌ها.
‫نباید از دست بدیمش.
‫سرم رو وصل کنید.
‫تا ته بازش کنید. خب؟
‫پاشو، چارلی! ‫تو این‌جوری از دنیا نمی‌ری.
‫هنوز نبض نداره.
‫- نباید توی روز آخر حبسش بمیره. ‫- نمی‌میره.
‫ولی اگه بدون یکی از پاهاش بیدار بشه، ‫عصبی میشه.
‫پس حتماً اونجا رو فشار بده.
‫بیدار شو، چارلی. یالا!
‫- نبض داره. ‫- زنده‌ست.
‫خدا رو شکر.
‫آهای. آهای چارلی. صدامو می‌شنوی؟
‫دوباره تو؟
‫الحق که رفیق خودمی.
‫تموم شد، چارلی. خوبه.
‫میشه اکسیژن هوای تازه بهش بدین؟
‫۱۵ لیتر در دقیقه. ‫یه گاروی دیگه هم بزنید.
‫به روی چشم.
‫حقیقت ماجرا رو بگو. اون...؟
‫وضعیتش وخیمه ولی خوبه.
‫موفق شدیم. زنده‌ست.
‫- روبه‌راهی فرمانده؟ ‫- چی؟
‫آره. آره،‌ فقط...
‫فقط اخیراً خیلی نخوابیدم. همین.
‫خب، به اون راننده گفتی بره پیش متخصص.
‫شاید بهتر باشه به نصیحت خودت گوش کنی.
‫درسته.
‫آره، بعد از این قضیه، ‫دیگه دو شیفته کار نمی‌کنم.
‫ببین، با کمال احترام، فرمانده...
‫فقط به‌خاطر دو شیفت کار کردنه؟
‫مجبور... مجبور نیستی به من بگی
‫ولی رئیس لئونی کمکم کرد ‫خیلی مشکلات رو پشت سر بذارم.
‫شاید بتونه به تو هم کمک کنه.
‫وای خدا.
‫شارون.
‫فضا رو باز کنید، بچه‌ها. ‫باشه رئیس.
‫چه مدته که این‌جوریه؟ ‫حدود ده دقیقه.
‫این مدت پارچه‌های خنک روش گذاشتم ‫و مجرای تنفسی‌اش رو باز نگه داشتم.
‫ تپش قلب و تعریق بیش از حد داره. ‫داروی ادرار آور لازم داره.
‫ممنون، کارا.
‫دورتون خالیه، قربان. ‫یالا عزیزم.
‫وقتشه بیدار شی.
‫یه سرم سالین بردار.
‫چی شده؟
‫بیمارِ امروزم چشمم رو به یه چیزی باز کرد.
‫تو منو می‌بینی.
‫حمایتم می‌کنی.
‫و دوستت دارم.
‫خیلی زیاد، جیک.
‫واسه همین...
‫این حرفی که می‌خوام بزنم خیلی سخته.
‫چه حرفی خیلی سخته؟
‫من به بُدی علاقه دارم.
‫آره، می‌دونستم.
‫دلم نمی‌خواد علاقه داشته باشم.
‫حتی نمی‌خوام باهاش به چیزی برسم.
‫- اصلاً جور در نمیاد... ‫- لطفاً!
‫گبز، اصلاً دلم نمی‌خواد کمکت کنم که
‫سبک و سنگین کنی که با بُدی قرار بذاری یا نه.
‫نمی‌دونم. من...
‫فقط به این دلیل بهش اشاره کردم ‫که درک کنی...
‫که نمی‌خوام تو رو ول کنم ‫و برم عاشق یکی دیگه بشم.
‫ولی...
‫ولی اگه قلبم کامل پیش تو نباشه، ‫نمی‌تونم باهات باشم.
‫بیش از حد بهت احترام می‌ذارم، جیک.
‫از این وضع متنفرم.
‫یالا.
‫- بالأخره به‌هوش اومد. ‫- هوم؟
‫وینس...
‫تقریباً توی یه روز هم نزدیک بود خودتو بکُشی
‫هم واجد شرایط عمل پیوند شدی.
‫کارا کجاست؟
‫حالش خوبه؟
‫آره، آره، اون...
‫اون خوبه. به لطف تو.
‫گذاشتم با آمبولانس اول بره.
‫خوبه. حال بقیه چطوره؟
‫حال بُدی چطوره؟ ‫وضعیتِ امیدوارتر بودن چطوره؟
‫راستش امیدوارتر نشده بودم
‫تا اینکه امروز دیدمش.
‫خیلی‌خب، کارا بهم گفت ‫که بُدی پیشنهاد جدایی رو داده
‫و بیسبال صرفاً راهی بوده ‫برای اینکه تو رو به خودش علاقه‌مند کنه.
‫پس... دوباره از کارا خوش‌مون میاد؟
‫آره بابا. بُدی دروغ گفته ‫که اون پیشنهاد جدایی داده.
‫یه کم نگرانم که...
‫بهش به اندازۀ کافی فضا برای اشتباه‌کردن ندم.
‫چون خیلی نگرانشم که حالش خوب باشه.
‫شاید باید یه کم بیشتر حرف‌شنوی داشته باشم.
‫هوم. حرف‌شنوی از همه یا فقط...
‫کدوم گوری بودین؟
‫این زمانِ واکنش به حادثه‌تون ‫واقعاً شرم‌آوره.
‫برید خجالت بکشید.
‫[وینسنت لئونی]
‫شارون حالش خوبه. وینس پیششه.
‫چیه؟ داری میای اینجا؟
‫نه. نه، فقط...
‫دارم توی چک‌کردنِ ثانویه کمک می‌کنم.
‫«نه، دارم توی چک‌کردنِ ثانویه کمک می‌کنم.»
‫بُدی، منم، پسر!
‫به اینی که میگم فکر کن.
‫تو، من، جیک، وینس...
‫اینجا توی ایستگاه.
‫ممکنه خوش بگذره.
‫باشه، ولی این بچه‌هایی که فامیلی‌شون ‫با من فرق داره چی؟
‫مثلاً فِرِدی، چارلی.
‫گوش کن، چیزی که امروز دیدم...
‫چیزایی که از تو و تری راک دیدم...
‫یه گروه متشکل از آتش‌نشان‌های خیلی قابله.
‫این انتقال از اردوگاه آتش‌نشانی ‫به ایستگاه آتش‌نشانی...
‫نباید انقدر روندش سخت باشه. ‫اگه بشه که عالی میشه.
‫کاغذبازی‌هاش خیلی زیاده.
‫اگه تغییرش بدیم چی؟ من و تو.
‫بچه‌ها، ساعت از ۱۲ ظهر گذشته. ‫چارلی آزاده.
‫افسر فرمانده میگه بعد از بیمارستان ‫دیگه برنمی‌گرده اینجا.
‫وقت خداحافظیه.
‫یالا، میلز. کل روز رو وقت نداریم.
‫تو هم همین‌طور، داناوان. بجنب.
‫درستش لئونی‌ـه.
‫می‌دونید دیابت داره دیگه؟
‫باشه. توی مسیر نظارت می‌کنیم.
‫- فشار خون هم داره. ‫- حواس‌مون هست.
‫اون پاش رو لازم داره. ‫حفظش می‌کنید دیگه؟
‫امروز آزادی مشروط می‌گیره.
‫محمولۀ ارزشمندیه.
‫خیلی‌خب، گوش کنید.
‫امروز، چارلی از تری راک میره.
‫اماکن رو نجات داد، جون آدما رو نجات داد.
‫خودشو اصلاح کرد.
‫باعث میشه این طرح برای فرمانده‌هایی مثل من ‫ارزشش رو داشته باشه.
‫امروز چارلی فارغ میشه.
‫امروز چارلی یه قهرمانه.
‫خدا به همراهت، دوستِ من.
‫حاضرید؟ یک، دو...
‫تری راک!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.