..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫فِرِدی رو شکست دادم.
‫دلم می‌خواد قبل از این‌که از اینجا برم ‫منو شکست بدی.
‫سی روز مونده، پسر.
‫عه.
‫اونجا رو ببینید.
‫امروز یه گروه تازه رسیده.
‫اسلیپر. ‫(به معنیِ رؤیاپرداز)
‫یه راهنمایی کوچولو بهت بکنم؟
‫داری اوضاع رو زیادی برای خودت ‫سخت می‌کنی، داناوان.
‫ما همین الانش هم زندانی هستیم.
‫غذا مزخرفه. تخت‌مون مزخرفه.
‫بیا.
‫این‌جوری بهتره.
‫حواست به خودت باشه. ‫حواست باشه با کی معامله می‌کنی.
‫بیا.
‫دارم سعی می‌کنم پاک بمونم، پسر.
‫فقط یه ذره، تا بتونی این جهنمِ...
‫ترک اعتیاد رو پشت سر بذاری.
‫چشم به هم بزنی، حالت بهتر میشه.
‫وقتی بهتر شدی، یه سر بیا پیش من ‫و ازم تشکر کن. باشه؟
‫آقایون، به اردوگاه کار اجباریِ ‫تری‌راک خوش اومدید.
‫اگه یه نگاه به اطراف بندازید،
‫متوجه می‌شید که حصاری وجود نداره.
‫- حاضرید خونۀ جدیدتون رو ببینید؟ ‫- آره.
‫بریم تو کارش. ‫خیلی‌خب، آقایون.
‫از این‌طرف.
‫یه اتفاق بد قراره توی اردوگاه آتش‌نشانی بیفته.
‫- این بوی همون چیزیه که...؟ ‫- آره.
‫باید طعمش رو بچِشی.
‫می‌دونم سس بولونزِ بُدی ‫جایی برای بهتر شدن نداشت...
‫ولی این معرکه شده.
‫نه، نه، باید همون مزه رو بده
‫تا حس خونه بهش دست بده.
‫صحیح! برای همین...
‫از همون چوب افرا استفاده کردم
‫تا یه تختِ قدیمی مثل تخت قدیمی‌اش ‫براش بسازم.
‫مگر این‌که فکر می‌کنی ‫باید توی اون تخت کوچولو خودشو بچپونه؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫اگه بخواد هم نمی‌تونه. ‫بچه‌مون دیگه بچه نیست.
‫خوبه، چون قبل از صحبت‌هامون شکستمش.
‫می‌دونی، تا وقتی هنوز خونه شلوغ نشده...
‫بیا از خلوت و سکوت استفاده کنیم.
‫می‌خوای با هم یه فیلم ببینیم؟
‫آره لطفاً.
‫ای خدا. ‫ایوـه. زود اومده.
‫معمولاً وقتی مضطرب میشه، زود میاد.
‫یعنی فکرِ بدی بود؟
‫نه، فقط باید باهاش رفتار لطیفی داشته باشیم.
‫- من همیشه لطیفم. ‫- نه نیستی.
‫باید یه لباس مناسب بپوشم.
‫یه غذای سنّتی می‌خوای.
‫آره بابا.
‫از سلول‌های زندان به اردوگاه تابستونی!
‫با همدیگه زندان «لامپوک» بودین؟
‫چطور از یه زندان فوق امنیتی ‫به اردوگاه آتش‌نشانی تنزل پیدا کردی؟
‫پا جای پای تو گذاشتم، داناوان.
‫الان دیگه لئونی هستم. ‫(فامیلی‌اش)
‫خیلی‌خب، پس وقتی گفتی: ‫«بیا شرط ببندیم»
‫منظور اصلی‌ات این بود که ‫«می‌خوام پولت رو بگیرم».
‫می‌خوای انقدر برام راحتش کنی؟
‫خب، هنوز نبُردی که.
‫- سلام گبز. (گابریلا) ‫- سلام.
‫ببخشید، نمی‌خواستم مزاحم بشم.
‫نشدی. ‫بیا باهامون بازی کن.
‫فکر نکنم...
‫- دلش بخواد تنهایی بیاد پیش ما. ‫- نمی‌خوام.
‫ولی دلیل این‌که نمی‌خوام، ‫اینه که تنها نیستم.
‫چشمام داره گابریلا پرزِ المپیکی رو می‌بینه؟
‫- بچه‌ها، ایشون... ‫- کایل فرگوسن،
‫مشهور برای حضور در المپیک و ‫عکسش روی کارتُنِ برشتوک.
‫اونی که همیشه زیر نورافکن بود، گابریلا بود.
‫من حس اینو میدم که دستیارشم.
‫بهت قول میدم همچین حسی نمیدی.
‫آشناییِ من و کایل...
‫به خیلی قبل‌تر از المپیک برمی‌گرده.
‫روزهای تمرین.
‫هوم... یعنی با هم بودین؟
‫حتماً یادم می‌مونه که به بُدی بگم...
‫رگ غیرتت زد بالا.
‫بُدی؟
‫نامزد کردی؟
‫اونم میاد؟ خیلی دوست دارم ببینمش.
‫نه، اون...
‫- زندانیه. ‫- اوهوم.
‫عه. ‫چیه؟ برای ما افاده‌ای شدی؟
‫نه. قضاوت نمی‌کنم.
‫حقیقتاً کنجکاو شده بودم. ‫اصلاً چطور آشنا شدین؟
‫توی جاده، ‫وقتی ماشینم از کار افتاد.
‫قانونی در مورد همچین چیزایی وجود نداره.
‫چون گابریلایی که من می‌شناختم ‫می‌مُرد برای قوانین.
‫- می‌خوای بریم یه مشروبی بخوریم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، هر وقت بس بود بهم بگو.
‫کافیه. ‫ممنون.
‫می‌دونستم برای مرگ ربکا تبرئه میشی...
‫ولی فقط امیدوار بودم ‫یه مقدار خیالت رو راحت کنه،
‫- چون دیگه مشکل قضایی نداری. ‫- آره.
‫تشریفات اداری بعضی وقتا می‌تونن ‫دل آدم داغ‌دیده رو آروم کنن.
‫یعنی چی؟ الان دیگه باید فراموشش کنم... یا؟
‫عه، نه، نه. ‫قضیه رو پردازش کن و حالت رو خوب کن.
‫ولی در طول این مدت، ‫یه مقدار نگرانیم که
‫شاید بعضی از راه‌هایی که بهشون متوسل میشی...
‫- خیلی راه‌های درستی نباشن. ‫- اوهوم.
‫خب، هوم...
‫شروع کردم به رفتن پیش یه روانشناس.
‫- عالیه. ‫- عه، چه خوب. ‫- آره. ‫- آره.
‫اون گفت من پروسۀ سوگواری‌ام رو ‫روی حالت خودکار گذاشته بودم،
‫یادم رفته بود برای خودم صحبت کنم.
‫ما همیشه قصدی جز کمک نداریم...
‫نه، می‌دونم شماها دوستم دارید،
‫ولی یکی از اعضای گروهم رو از دست دادم.
‫به پدر و مادرم زنگ نزدم، ‫به برادرهام زنگ نزدم.
‫و انتظار ندارم چارۀ تمام مشکلاتم رو بدونید.
‫خیلی‌خب.
‫من درکت می‌کنم، رفیق.
‫منم توی جنگل بِتُنی (زندان) ‫خیلی اذیت شدم.
‫این کمکت می‌کنه...
‫ولی فقط در صورتی‌که ازش استفاده کنی.
‫ممنونم، پسر.
‫بچه‌ام برای اولین بار لبخند زده.
‫ولی من نتونستم ببینم. ‫صبر کن تا زبونش باز بشه.
‫- ندیدنِ اون صحنه، داغونت می‌کنه. ‫- می‌خوای نمک بپاشی روی زخمم؟
‫ممکنه یه راهی بلد باشم تا بتونی ‫ملاقات‌های بیشتری با خانواده‌ات داشته باشی.
‫واقعاً تازه‌وارد؟
‫ببین...
‫من معمولاً وقتی درخواستی می‌کنم، ‫مردم قبول می‌کنن.
‫به‌خاطر دلربایی‌مه.
‫برای بچه‌ها هیچی بهتر از ‫ناز و نوازش والدین نیست.
‫ببین...
‫لطف‌های اسلیپر مجانی نیستن.
‫اگه قیمتی داشته باشه، پولش رو میدم.
‫یارو پارتی داره.
‫برای دختر کوچولوم ‫با خوشحالی پول‌هام رو میدم.
‫پارتی‌ای که ربکا داشت روش کار می‌کرد چی؟
‫ربکا خودِ پارتی‌مون بود، بُدی.
‫ضمناً دیگه اینجا نیست، مگه نه؟
‫تو اسلیپر رو نمی‌شناسی.
‫درسته رابط داره ولی سمّیه.
‫طرف برعکس تمام خصوصیت‌های خاصِ تری‌راکه.
‫ببین، تو چیزی نمونده از تری‌راک بری.
‫و سی روز دیگه که رفتی خونه
‫و نِشستی بستنی بخوری،
‫اسلیپر دیگه بهت مربوط نیست.
‫ولی همچنان به من مربوطه.
‫دیگه توی شرایط یکسان نیستیم، بُدی.
‫نباید دشمن‌تراشی کنم.
‫خوش گذشت.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫به شرکت خبر میدم که ‫اتاقی که گذاشتن توش سکونت کنم،
‫به نحو احسن استفاده شد.
‫آخ، راستی... ‫من خودِ شرکتم.
‫وقایع روزت رو می‌نویسی؟
‫نه، مال من نیست.
‫تمرینیه که با زندانی‌هام...
‫که قراره آزادی مشروط بخورن می‌کنم. ‫چه تمرینی؟
‫فهرست‌کردنِ پنج کار برتری که ‫وقتی آزاد شدی انجام میدی.
‫ماه قبل به اندازۀ یک عمر ازمون انرژی گرفت،
‫و حس می‌کنم این کار ‫بهشون انگیزه میده. می‌دونی؟
‫همۀ اینا برای آیندۀ زیردست‌هات؟
‫پس آیندۀ خودت چی؟
‫از کامیون 1591 به گرین‌کرست،
‫برای مأموریت تک‌بیمارِ...
‫مرکز نشاط و تندرستی «هامینگ‌برد اسپرینگز» ‫اقدام می‌کنیم.
‫دریافت شد، 1591.
‫نفس‌تون رو بدید تو. بدید بیرون.
‫می‌دونم نگران منی،
‫ولی چرا برای یه مأموریت پزشکی اومدی؟
‫شغلمه.
‫مردم کلی پول میدن...
‫تا یه هفتۀ سخت و طاقت‌فرسا رو ‫توی یه چادرِ شیک و پیک بگذرونن؟
‫- درک نمی‌کنم. ‫- فقط به خاطر چادرها نیست.
‫به‌خاطر کمکیه که توی چادرها به آدم می‌کنن.
‫توی یکی از این چادرها، مرکز پزشکی‌ـه.
‫اگه انقدر دارن کمک می‌کنن، ‫چه نیازی به ما دارن؟
‫خب، همه جور آدمی هست.
‫می‌شناسمت.
‫نانسی، آره؟ ‫توی انجمن اولیا و مربیان بودی.
‫الان با اسم حکیم «اوپال» می‌شناسنم.
‫حله. هوم... ‫بیمار کجاست؟
‫یکی از الهه‌های من، به ماساژ با روغن بادوم...
‫واکنش نشون داده.
‫از این طرف.
‫مأموریت ماساژ با روغن بادوم نمی‌خوایم. ‫آخ آخ.
‫انگار یه واکنش آلرژیک‌ـه.
‫- آره. ‫- اپی‌فن رو بردار. (اپی‌نفرین)
‫- رواله. ‫- به آجیل‌ها آلرژی نداره؟
‫توی فُرم ورودی‌اش که ندیدم نوشته باشه.
‫دارم.
‫حکیم «اوپال». سریع بیاید!
‫تو پیش بیمار بمون.
‫رواله.
‫خیلی‌خب.
‫- تا حالا اپی‌فن زدی؟ ‫- آره.
‫پس سریع انجامش می‌دیم.
‫یک، دو، سه...
‫اوه.
‫دیدی؟ سریع بود.
‫یالا، وقت تمیز کردنِ ابزارهاست، بچه‌ها.
‫- بریم تو کارش. ‫- برو بریم!
‫هروئین.
‫تروی؟
‫کتابه رو دیدم.
‫از اسلیپر راهنمایی گرفتی؟
‫مواد رو میگم. چقدر...
‫چقدر گرفتی؟ ‫تروی، چقدر؟
‫[قدم برداشتن بر روی زغال]
‫پس مردم واقعاً برای این شکنجه پول میدن.
‫قدم برداشتن بر روی زغال،
‫جزو بستۀ ویژۀ پاکسازی‌مونه.
‫زغال‌ها تا حالا انقدر داغ نشده بودن.
‫حتماً یه جای کار می‌لنگه.
‫اینجا چند تا مسیر زغالی هست؟
‫شش هفت تا.
‫حال‌تون چطوره؟ خوبید؟
‫نه.
‫زغال‌ها چه مدته که دارن می‌سوزن؟
‫حدود یه هفته. چطور؟
‫می‌خوام همه همین الان اینجا رو تخلیه کنن.
‫- همه از اینجا برن! ‫- ببخشید...
‫هنوز باید چاکراهامون رو پاکسازی کنیم.
‫این مثل یه آتیش‌سوزیِ بزرگ توی زیرزمینه.
‫ما دقیقاً روش وایستادیم.
‫همه راه بیفتید، همین الان!
‫«سرزمین آتش»
‫پس زغال‌ها ریشه‌ها رو سوزوندن...
‫و همین کافی بوده تا آتیش ‫زیرِ زمین روشن بمونه؟
‫نه فقط ریشه‌ها.
‫- اینجا یه کمک کنید. ‫- سبزی‌ها، علف‌ها، الوار...
‫- کلی سوخت هست. ‫- برو کمکش کن.
‫رئیس گفت ده سال پیش ‫درخت‌های اینجا رو قطع کردن.
‫ولی مگه آتیش نیاز به اکسیژن نداره؟
‫کلی شکاف توی زمین هست
‫که اکسیژن ازش رد بشه.
‫و کلی احتمالش هست ‫که این تبدیل به...
‫- یه حریق بزرگ بشه. ‫- خیلی‌خب...
‫بیاید مردم عادی رو از محدوده دور کنیم.
‫ایو، تخلیۀ مردم با تو.
‫- یکی از این چادرها رو چادر امداد کن. ‫- اطاعت.
‫خیلی‌خب، بیاید این بیمارها رو ‫ببریم توی چادر امداد.
‫شیلنگ نافذ رو بردارید.
‫سعی کنید اینو از زیرِ زمین مهار کنید.
‫حواس‌تون به حریق‌های لکه‌ای باشه.
‫نه...
‫آتیش داره پخش میشه.
‫شاید فراتر از یه شیلنگ نافذ لازم‌مون بشه.
‫آره، یه گروه عملیاتی هم میاریم. ‫برید.
‫[اردوگاه تری‌راک]
‫بیاید بریم. ‫بیا پسر.
‫باید اگه می‌تونی یه کم بخوری.
‫عه، عه، بوریتوی فاسد خوردی، تروی؟
‫یه چیزی مصرف کرده، فِرِدی.
‫مواد توی اردوگاه؟
‫تا قبل از اسلیپر، از این خبرا نبود.
‫یه عده از اتوبوس پیاده شدن. ‫فقط اسلیپر نبود که.
‫- تهمت نزن. ‫- بچه‌ها، بیاید بریم.
‫بیاید بریم!
‫- باید به فرمانده بگیم. ‫- بعدش چی؟
‫احتمال داره به‌خاطر اون...
‫به ما به دیدِ رابطِ مواد نگاه کنه.
‫بُدی!
‫بیا بریم! ‫برای این تازه‌واردها الگو باش.
‫یالا. زودتر سوار ماشین شید. همین الان!
‫اطاعت، فرمانده.
‫بُدی، می‌تونم تحملش کنم تا تأثیرش تموم بشه.
‫تحملش رو ندارم که برگردم جنگل بِتُنی. (زندان)
‫اگه مجبوری تنهام بذار.
‫تروی، تنهات نمی‌ذارم.
‫بیا بریم. یالا. بیا بریم.
‫آخ.
‫از واحد 1501 به گرین‌کرست،
‫مدیریت حادثه رو توی هامینگ‌برد اسپرینگز ‫برعهده می‌گیرم.
‫- وینس؟ ‫- دریافت شد، 1501. ‫چند مورد بیمار سوختگی داریم.
‫به مداوا و انتقال نیاز داریم.
‫گروه اعزامی با کامیون ‫دارن با شیلنگ کار می‌کنن.
‫خیلی‌خب، تری‌راک الاناست که برسه.
‫با بولدوزر و آبِ بیشتر میان.
‫مأموریت حریقِ ریشه‌ای داری. ‫(ریشۀ درخت)
‫یه کم حسودیم شد.
‫خیلی عجیب و غریبی.
‫آره، آره.
‫چه شروع عجیبی برای دورۀ مراقبه‌تون بود، ‫مگه نه «دلری»؟
‫اصلاً دلم نمی‌خواست ‫این دورۀ مراقبۀ مزخرف رو بیام.
‫بانی التماسم کرد.
‫عه، بانی کیه؟
‫دوست غمگینم که کوچیک‌ترین بچه‌اش ‫تازگی یه خونۀ مستقل گرفته.
‫الان که بچه‌هاش از خونه رفتن ‫می‌خواد «خودِ واقعی‌اش رو پیدا کنه».
‫فکر کردم منظورش از این جمله...
‫موسیقی جازی چیزی بود، ‫نه این‌که از روی آتیش رد بشیم.
‫شاید بد نباشه اینو بگم:
‫خونۀ بدونِ بچه‌ها، خیلی دلگیره.
‫این می‌تونست مثلاً یه سورپرایز خوب...
‫- برای جفت‌تون بشه. ‫- با یه حریقِ ریشه‌ای شروع شد.
‫شاید دوستت فقط نیاز به یه مقدار فضا داشته
‫تا سر از مشکلاتش در بیاره.
‫واحد 1501، نیاز به منابعِ بیشتر داریم.
‫دریافت شد.
‫از این سمت، دوستان.
‫آتیش کجاست، فرمانده؟
‫زیرِ زمینه، بُز.
‫- حریق ریشه‌ای؟ ‫- اولش اون‌طوری شروع شد.
‫حالا یه آتیش کاملِ زیرزمینیِ خار و خاشاکیه.
‫خیلی‌خب، آقایون.
‫امروز مهم این نیست که ‫خط پاکسازی‌مون چقدر عریضه. (حصارکشی)
‫مهم اینه که چقدر عمیقه.
‫- ریشه‌ها می‌تونن شعله‌ور بشن؟ ‫- بله.
‫از زیرِ زمین در میاریم‌شون ‫تا سرعت انتشار آتیش کم بشه.
‫می‌خوام همه با احتیاط عمل کنن.
‫این زمین ثبات نداره. فهمیدین؟
‫- خبر خوبی نداریم؟ ‫- چرا.
‫- آماده شید تا دوست پیدا کنید. ‫- همه دوتا دوتا بشید.
‫کهنه‌کارها و تازه‌کارها. شروع می‌کنیم.
‫فرمانده، یکی از تازه‌واردها...
‫- اسلیپر... ‫- آره، همین الان هم‌گروهش رو انتخاب کرد.
‫سلام، هم‌گروه.
‫دور مورد انتقالیِ اورژانسی دارم؛ ‫بقیه‌شون می‌افته برای بعد.
‫به حال الهه‌هام رسیدگی میشه، مگه نه؟
‫همۀ بیمارها رو در امن و امان ‫منتقل می‌کنیم. آره.
‫آهای... بانی کلاً برنگشت.
‫آخرین بار بانی رو کجا دیدی؟
‫جدا شد تا بره توی «گام آرامش» مراقبه کنه.
‫چیه؟ ‫یکی از وسیله‌بازی‌های بزرگِ اینجاست؟
‫گام آرامش اسمیه که روی ‫پیچ غربیِ رودخانۀ «ایل» گذاشتم.
‫خیلی‌خب.
‫پس یکی‌شون اونجا وسطِ...
‫- دوزخِ حریقِ ریشه‌ای گیر افتاده. ‫- میانبری هم در کار نیست.
‫باید از توی آتیش رد بشیم تا بیاریمش.
‫آهای، تری‌راک.
‫اون خطِ پاکسازی باید 4 متر بره عقب‌تر.
‫- اطاعت. ‫- حله؟
‫خیلی‌خب، ببین...
‫نفس‌های عمیق بکش. ‫برای آب‌خوردن، اجازه بگیر و برو.
‫این قضیه رو حلش می‌کنیم.
‫بیا. شروع کن به کَندن.
‫مواظب زیر پات هم باش.
‫- سلام. ‫- سرِ دوست صمیمی اردوگاه رقابت پیش اومده.
‫الان خیلی هم نگران اون قضیه نیستم.
‫نگران چی هستی؟
‫نمی‌خوام پای تو رو توش باز کنم.
‫اگه پای تو بازه، پای منم بازه.
‫وقتی تروی نشئه بود مُچش رو گرفتم.
‫فکر می‌کنم اون تازه‌وارده، اسلیپر، ‫مواد آورده باشه توی اردوگاه.
‫خیلی‌خب، حالا بابام چی گفت؟
‫بُدی، باید بهش بگی.
‫نِگاش کن. هنوز بچه‌ست.
‫ولی تو چی؟
‫من دارم کاری که مجبورم رو می‌کنم.
‫بُدی، به تازه‌کارها نشون بده
‫چطور مناطق گرم و خشک رو بکَنن. ‫یالا.
‫اثری از الهۀ گمشده‌مون نیست؟ ‫(چون اونا بهش میگن الهه اینم مسخره کرد)
‫نه، فقط دود و آتیش و گرمای محصورشده هست.
‫دوربین حرارتی، دمای اون پایین رو 650 درجه ‫نشون میده.
‫آره، گرمه.
‫خیلی‌خب، لازمه پخش شیم.
‫- تو برو با فرمانده پرز صحبت کن. ‫- اطاعت، رئیس.
‫بانی!
‫ما آتش‌نشانیِ کالیفرنیاییم. ‫اگه صدام رو می‌شنوی، داد بزن.
‫بانی، می‌شنوی؟
‫[مسیر زغالی] ‫[گام آرامش]
‫آخه کدوم خری حاضر میشه داوطلبانه ‫از روی زغال‌های داغ...
‫قدم برداره؟
‫به گمونم مردم دارن سعی می‌کنن ‫احساسات‌شون رو بسوزونن.
‫تو هم داشتی سعی می‌کردی ‫همین کار رو بکنی؟
‫ببین، فرمانده، توهین نباشه...
‫ولی لئونی‌ها، جیک و دخترت...
‫به اندازۀ کافی سعی می‌کنن روانکاوی‌ام کنن، ‫بعلاوۀ روانشناسی که...
‫می‌خواد تشخیص بده بیماریِ...
‫تشخیص بده چه بیماری‌ای داری؟
‫اختلال استرس پس از سانحه‌ست.
‫با مرگ ربکا دوباره فعال شد.
‫قضیۀ رایلی رو زنده کرد.
‫آره.
‫- بخش پیچیدۀ ماجرا همینه. ‫- ولی بدتر هم هست،
‫چون توی قضیۀ ربکا، یه مقدار مقصرم.
‫پس الان یه بخش کوچیکی ‫از عذابی که بُدی داره می‌کشه رو درک می‌کنم.
‫می‌خوای مقصر باشی،
‫ولی هیچ‌کس حاضر نیست مقصر بدونتت.
‫برای فراموش‌کردنِ اون حادثه ‫عذاب وجدان نداشته باش.
‫خب، خانوادۀ ربکا فراموش می‌کنه؟
‫راستش رو بخوای قصد ندارم قضاوت کنم، ولی...
‫خانوادۀ ربکا حتی نیومدن وسایلش رو بردارن.
‫حتی وقتی زنده بود...
‫هیچ‌وقت ملاقاتی نداشت.
‫نامه‌ای براش نمی‌اومد. ‫اینجا توی اردوگاه هیچی براش نمی‌اومد.
‫صبر کن ببینم، یعنی وسایلش هنوز اونجان؟
‫متأسفانه، آره.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. ‫همین‌طور بکَنید.
‫آهای، خیلی به خودت فشار نیار.
‫داری به سختی روی پات وایمیستی.
‫می‌تونم پا به پای بقیه کار کنم. ‫حالم خوبه.
‫نه، خوب نیستی. خب؟ ‫نشئگی رو خوب می‌شناسم.
‫- مخصوصاً با... ‫- اونجا همه چی روبه‌راهه؟
‫- نه. ‫- آره.
‫رفیق کوچولو، تو پسر بزرگی هستی، مگه نه؟
‫بهش چی دادی؟ ‫هروئین؟ فنتانیل؟
‫مگه من رئیس باند مواد مخدرم؟ ‫داداش، احساساتم رو جریحه‌دار کردی.
‫اگه به تروی یا هر کس دیگه‌ای...
‫توی تری‌راک مواد بدی، ‫فقط احساساتت نیستن که جریحه‌دار می‌کنم‌شون.
‫چیه؟ ‫اینجا فقط تو می‌تونی...
‫فرصت رستگاری (مصرف مواد) داشته باشی؟
‫تنها چیزی که به تروی دادم، راهنمایی بود.
‫همون راهنمایی‌ای که توی زندان به من دادی؟
‫پسر... بُدی.
‫از کجا بدونیم اونی که ‫برای تروی مواد جور کرده تو نبودی؟
‫اردوگاه توئه دیگه، نه؟
‫رفقای توئن.
‫من کلاً یه روزه که اینجام.
‫اگه اون بچه توی اردوگاه نشئه‌ست، ‫به گردن توئه.
‫آهای.
‫همه چی ردیفه؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫به هدلی (اسلیپر) نشون بده ‫که مهمان‌نوازیِ واقعیِ تری‌راک چیه.
‫یالا.
‫دَووم بیار، بچه.
‫میشه بپرسم...
‫- از وقتی از هم جدا شدیم، من فرق کردم؟ ‫- از چه نظر؟
‫کایل باعث شد این سؤال برام پیش بیاد.
‫تغییر کردم؟
‫گبز، راستش به نظر شاد میای.
‫بُدی هم همین‌طور. ‫آره، داره آزاد میشه
‫و می‌خواد بیاد پیش من زندگی کنه، پس...
‫بُدی قراره بیاد پیش تو زندگی کنه؟
‫این... فوق‌العاده‌ست.
‫برای جفت‌تون!
‫آهای!
‫نانسی! اوپال! از اونجا بیا بیرون.
‫فقط می‌خوام کیفم رو...
‫- از چادرم بیارم. ‫- نه، نباید بری.
‫گواهینامه و تمام گوی‌هام توشه.
‫باشه، می‌تونی بری آموزشگاه رانندگی ‫دوباره گواهینامه بگیری.
‫گوی‌ها هم کار نمی‌کنن.
‫همونجاست! سی ثانیه فقط.
‫خیلی‌خب، بذار یه چیزی نشونت بدم، اوپال.
‫جیک، نشون بده.
‫اون سنگ می‌تونست پای تو باشه.
‫آموزشگاه رانندگی ساعت هشت باز می‌کنه.
‫بانی!
‫یه منطقۀ گرم و خشک پیدا کردم.
‫آره، این زمین در لحظه ممکنه فرو بریزه.
‫- کمک! ‫- اون صدا رو شنیدی؟
‫از اونجا اومد.
‫کسی داره میاد؟
‫- هیچی نمی‌بینم. ‫- آتیش‌سوزی شده.
‫بانی هم اون‌طرفِ آتیشه.
‫کامیون 1568، یه شیلنگ دراز بیارید سمت شرقی.
‫یه آتیش فعالِ پوشش گیاهی داریم. ‫همه حواس‌شون به زیر پاشون باشه،
‫باید سریع مهارش کنیم. ‫کمکم کنید!
‫خواهش می‌کنم!
‫باید دراز بکشم. ‫نه، بیخیال.
‫دیگه چیزی نمونده. خب؟
‫نمی‌تونم روی پاهام بایستم.
‫عه، عه، عه، عه!
‫مواظب باش. ‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫ببخشید، من...
‫لیز خوردم.
‫خب، مواظب ابزار کوفتی‌ات باش، پسر.
‫خیلی نوک‌تیزه.
‫تبر اگه بیفته، ‫می‌تونه چکمه رو پاره کنه.
‫بُدی، شماها باید ادامه بدید.
‫اگه وایستید، ‫کل خطِ کوفتی وایمیسته.
‫- باشه، رواله. ‫- خیلی‌خب.
‫ابزارت رو بردار.
‫جداً باید دراز بکشم. ‫نه، می‌دونی باید چی‌کار کنی؟
‫فقط چند تا نفس آروم و عمیق بکش، باشه؟
‫یالا. خودتو جمع‌وجور کن. ‫سلام.
‫بانی رو پیدا کردن
‫ولی پشت یه دیوار آتشین گیر افتاده.
‫یکی از حریق‌های ریشه‌ای ‫روی سطح زمین شعله‌ور شده.
‫حالش داره بدتر میشه؟
‫تروی.
‫- بُدی، کمکش کن بلند شه. ‫- آهای.
‫بابام نباید توی این وضع ببینتش.
‫بیا اینجا.
‫سرش رو بگیر. بذار ببرمش...
‫بعدش چی؟
‫باید این قضیه رو گزارش بدم. ‫نه، نه، نه، نکن! نباید بکنی.
‫تروی توی بد وضعیه. ‫یه نگاه بهش بنداز.
‫کمک می‌کنم اینو پشت سر بذاره. باشه؟
‫اگه گزارش بدی، تروی و فِرِدی...
‫و منو می‌فروشی.
‫می‌خواستی در جریان باشی.
‫باید قبول نمی‌کردم ولی کردم.
‫اینجا «در جریان بودن» برای من این شکلیه.
‫تروی. ‫تروی، یالا.
‫کمک! کمک!
‫خیلی‌خب، ببینید، بیاید روی یه منطقه تمرکز کنیم.
‫یه مسیر از اونجا باز کنیم، باشه؟
‫- آهای! کمک! کمکم کنید! ‫- کمک تو راهه، بانی.
‫خوبه، خوبه، ادامه بدید. ‫دیگه باید بتونیم رد بشیم.
‫لطفاً عجله کنید.
‫خیلی‌خب، مسیر باز شد.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. بریم.
‫- جیک، دارم می‌بینمش. ‫- کمک!
‫- کمک... ‫- عه، عه...
‫هِی، هِی، هِی، هِی، ایو!
‫بیخیال، ایو، برو عقب.
‫ببین، زمین به اندازۀ کافی ثبات نداره.
‫لطفاً کمک کنید!
‫تکون نخور! داریم میایم نجاتت بدیم.
‫بانی، خونسرد باش. ‫به زودی میایم اونجا.
‫نیمکت رو بشکنید.
‫مانی، برانکارد رو از کامیون بیار.
‫همونجا بمون. الان میایم نجاتت می‌دیم.
‫در اومد.
‫برای بعدی آماده‌ام.
‫- از ماشین آب الکترولیت‌دار آوردم. ‫- عالیه.
‫- یالا پسر. آهای. ‫- آهای تروی؟
‫- صدامو می‌شنوی؟ ‫- پاشو رفیق.
‫وقتشه پاشی، رفیق. ‫بیا بریم.
‫- آهای. ‫- پاشو.
‫بچه‌هه چِش شده؟ ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫- نه. به اندازۀ کافی زحمت کشیدی. ‫- آروم باش، داداش.
‫رفیق، خودمون از پسش برمیایم، باشه؟
‫واقعاً فقط قصد کمک داشتم.
‫از پسش برمیایم؟
‫چون اگه بیشتر وقت بخوایم ‫تا الکترولیت‌ها تأثیر بذارن،
‫می‌تونم برم حواس بابام رو پرت کنم.
‫- فکر بدی نیست. ‫- نه.
‫نمی‌ذارم بیشتر از این ‫پات به این قضیه باز بشه.
‫تروی بیدار میشه.
‫همین الان بیدار میشه. ‫بیاید تلاش کنیم. تروی.
‫- پاشو. پاشو. ‫- آهای.
‫این باید برای مابقیِ مسیرِ رسیدن به اون ‫کافی باشه.
‫- کمک! ‫- اولی رو کار گذاشتم.
‫- کمک! کمک! ‫- زیر پاتون رو بپایید.
‫دارمت. دارمت.
‫اینم از این.
‫دارمت.
‫خیلی‌خب بانی. ما رسیدیم.
‫اینم از این.
‫از گروه 1508 به گرین‌کرست؛ ‫درخواست امداد هوایی داریم.
‫مرحله به مرحله پیش بیا.
‫خیلی آهسته و پیوسته میای.
‫وای خدا. ‫همه جام درد می‌کنه.
‫بانی، می‌دونم درد می‌کنه ولی از پسش برمیای.
‫همینه.
‫روی تخته بمون. عالیه.
‫یک.
‫دو. خیلی‌خب.
‫تقریباً از اینجا آوردیمت بیرون.
‫فقط ادامه بده.
‫همینه.
‫روی تخته بمون.
‫اینم از این. بیا.
‫- خیلی‌خب، دارینش؟ ‫- چیزیش نیست. بیا.
‫- باید بذاریمش روی تخته. ‫- اینم از این.
‫خیلی‌خب، حله.
‫حله. بیهوش شد. بیاید بریم.
‫تا وقتی هلی‌کوپتر میاد، ‫سوختگی‌هاش رو مداوا کنید.
‫سه، دو، یک.
‫بریم. یالا.
‫خیلی‌خب.
‫حالش مدام بدتر میشه.
‫و اگه همینجا بمونیم، ‫فرمانده میاد اسم‌مون رو داد می‌زنه
‫و همه چی رو می‌فهمه.
‫برو. برگرد سرِ کار.
‫آهای.
‫ببین، بیا اینجا.
‫آخرش که چی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- هر چی ایده که شاملِ...
‫بُردنش به بیمارستان نیست رو ‫استفاده کردم.
‫بدون اطمینان خاطر نمی‌تونم ادامه بدم.
‫ول کن برو.
‫بُدی، نمی‌تونم تو رو ول کنم و برم.
‫آهای، آهای، ازش دور شو.
‫حالم خیلی بهتر شد.
‫چی‌کار کردی؟
‫فقط آب الکترولیت‌دار و بیسکویت دادم.
‫ما هم بهش داده بودیم.
‫به گمونم یه ذره بیشتر لازم داشته.
‫پذیرای عذرخواهیِ گرمت هستم.
‫سلام.
‫پاشو. بیا بریم پسر.
‫بیا برگردیم توی خط. یالا.
‫خیالم راحت شد که تموم شد.
‫از اولش نباید پای تو رو ‫به این قضیه باز می‌کردم.
‫همه برید بیرون!
‫برید.
‫خیلی‌خب، تیم، بیاید بذاریمش روی این تخت اول
‫بعدش جابه‌جاش می‌کنیم.
‫پاول، آرتور، شما دوتا باید جابه‌جاش کنید.
‫سه، دو، یک.
‫عالیه. ‫بدون نقص بود، بچه‌ها. ‫خیلی‌خب، به سمت من بچرخونیدش.
‫سه، دو، یک.
‫عالی بود. ‫آروم، آروم، ایول.
‫برو بریم.
‫پاول، برو یه متکا برای پاهاش بیار.
‫می‌خواستم هامینگ‌برد...
‫یه مکان امن باشه ‫که زن‌ها توش التیام پیدا کنن.
‫می‌خواستی پرورش بدی‌شون. ‫درک می‌کنم.
‫منم دلم می‌خواست پسر بزرگسالم برگرده خونۀ خودم.
‫ولی انگار مهم نیست ما چی می‌خوایم، مگه نه؟
‫ممنون.
‫باید مایعات بدنش رو بیشتر کنیم.
‫فشار خونش داره می‌افته. ‫تخیلۀ هوایی چی شد؟
‫از رئیس 1508 به مرکز. ‫اون امداد هوایی تقریباً کِی می‌رسه؟
‫منتظر بمونید تا گزارش وضعیت بگیرم.
‫سی دقیقه مونده.
‫بانی اون‌قدر وقت داره؟
‫سلام پسر.
‫خوشحالم به حال تروی رسیدگی کردی.
‫- همه از این دید بهش نگاه نمی‌کنن. ‫- ببین...
‫نمی‌دونم توی زندان بین تو و بُدی ‫چه اتفاقی افتاده.
‫ولی ربطی به من نداره.
‫و اعتقاد دارم آدما می‌تونن عوض بشه.
‫باهوشی.
‫خیلی دوست دارم کمکت کنم بچه‌ات رو ببینی.
‫ولی باید دو طرفه باشه.
‫جفت‌مون هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫یه روز شاید نیاز داشته باشم ‫که هوای منو داشته باشی.
‫هر چی لازم باشه ‫که خانواده‌ام رو ببینم پایه‌ام.
‫چه غلطی می‌کنی، فِرِدی؟
‫تو زندگی منو نمی‌گردونی، لئونی.
‫اگه اون‌قدر احمقی که با این مرتیکه ‫معامله می‌کنی...
‫مسلماً خودت زندگی‌ات رو خوب نمی‌گردونی.
‫دیدنِ بچه‌ام حماقته؟
‫وفاداری چی میشه، پسر؟
‫داری ازم می‌خوای بین تو و خانواده‌ام ‫یکی رو انتخاب کنم؟
‫خب، انتخاب خیلی آسونیه، بُدی.
‫- آهای، آهای، خونسرد باشید. ‫- برو عقب. برو عقب.
‫- بیخیال بابا... ‫- آهای، دیگه کاری با هم نداریم.
‫وقتی خواستی خودتو از سیرکِ این دلقک خارج کنی،
‫نیا پیش من گریه و زاری کن.
‫اینم از این.
‫خیلی‌خب، پوستش زیادی سوخته و سفت شده
‫که بخوایم بهش سِرُم بزنیم.
‫اگه مایعات وارد بدنش نکنیم، ‫به بیمارستان نمی‌رسه.
‫می‌دونم.
‫پس وارد بدنش می‌کنیم. ‫از راه سختش.
‫یه جراحیِ دریلِ «ایزی‌-آیو» انجام می‌دیم.
‫پوست رو باز کنیم... ‫مایعات رو بریزیم توی استخوون.
‫آره، کاملاً جواب میده. ‫تو انجامش میدی.
‫- چی؟ ‫- از پسش برمیای.
‫وظیفۀ منه که تشخیص بدم، مگه نه؟
‫آره، اطاعت، رئیس.
‫وای خدا.
‫وقتی حکیم اوپال ‫بهم پیشنهاد پاکسازیِ روده داد،
‫قات زدم و به بانی گفتم احمقه...
‫که منو آورده اینجا.
‫می‌خواستم بترسونمش
‫- که دوباره پولش رو این‌جوری خرج نکنه. ‫- خیلی‌خب.
‫به خودت سخت نگیر.
‫باشه؟
‫ما فکر می‌کنیم خوب می‌فهمیم،
‫ولی بعضی وقتا باید بذاریم عزیزان‌مون...
‫خودشون به چارۀ مشکلات‌شون برسن.
‫به روش خودشون.
‫خیلی‌خب.
‫شروع کن.
‫ببین، از پسش برمیای. ‫ما کارِمون همینه.
‫سِرُم. ممنون.
‫آره، کار گذاشته شد.
‫خیلی‌خب، یالا بانی.
‫کارِت خوب بود. ‫خیلی‌خب.
‫از پیشم نرو.
‫خیلی‌خب.
‫فشار خونش داره بیشتر میشه.
‫اینم از این. موفق شدی.
‫چیزیش نمیشه.
‫هلی‌کوپتر تا بیست دقیقۀ دیگه می‌رسه. ‫می‌تونیم برای انتقال آماده‌اش کنیم.
‫کامیون‌های حمل آب و یه گروه دیگه ‫دارن میان جایگزین گروه چهل و دو بشن.
‫کار همگی خوب بود.
‫خیلی‌خب.
‫سلام دخترم.
‫امروز تو هم با بُدی و فِرِدی می‌گشتی.
‫خبر نداری چرا افتادن به جونِ همدیگه؟
‫نمی‌دونم والا.
‫اوهوم.
‫هِی.
‫توی صحنۀ حادثۀ امروز...
‫سرِ چی دعواتون شده بود؟
‫چیه؟ حالا هیچ‌کدوم‌تون حرفی ندارید بزنید؟
‫هان؟
‫از جفت‌تون بیشتر انتظار داشتم.
‫سی روز. ‫فقط همین‌قدر مونده.
‫خرابش نکن، بُدی.
‫- قصد ندارم خرابش کنم، فرمانده. ‫- خوبه.
‫پس مشکل‌تون هر چی که هست، ‫تمومش کنید.
‫بقیۀ وسایل رو بیارید پایین.
‫با همه‌تونم.
‫کار هنوز تموم نشده.
‫ببین، بیا اینجا.
‫بله، هان؟
‫شبی که با هم آشنا شدیم رو یادته؟
‫توی جاده.
‫آره، معلومه که یادمه.
‫بعدش به بابام زنگ زدم و لو دادمت.
‫حدس زدم.
‫می‌دونی، هنوز درست منو نمی‌شناختی و...
‫کارِ درستی کردی.
‫دقیقاً.
‫اون زمان که نمی‌شناختمت...
‫مرز بین درست و غلط...
‫مثل شب و روز واضح بود
‫- ولی الان... ‫- الان چی؟
‫الان نیست؟
‫همین چند ثانیه پیش به بابام دروغ گفتم، بُدی.
‫خیلی دلم می‌خواد با تو زندگی کنم.
‫ولی وضعیتِ بلاتکلیفی‌مون ‫مدام بزرگ‌تر میشه.
‫و فکر نمی‌کنم نشونۀ خوبی باشه.
‫تا وقتی آزاد نشدم، ‫توی هیچ‌کدوم از مسائل مربوط به اردوگاهم...
‫دخالت نمیدم.
‫قول میدم.
‫سلام غریبه.
‫هیچ‌وقت فهرستی برای خودم درست نکردم
‫چون هیچ‌وقت ازم نخواستن واقعاً چی می‌خوام.
‫حتی هیچ‌وقت بهش فکر هم نکردم.
‫چه سبک غم‌انگیزی برای زندگی‌کردن داری.
‫آره، عالی نیست.
‫ولی الان که چیزی نمونده ‫تا بُدی آزادی مشروط بخوره؛
‫و زندگی گابریلا سر و سامون گرفته؛
‫و به قولی که به لئونی‌ها دادم عمل کردم،
‫آماده‌ام تا کم کم به چیزی که ‫خودم می‌خوام فکر کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، از یک کیلومتری می‌تونم بوی...
‫«بیا فقط دوست باشیم» رو حس کنم.
‫فکر می‌کنی قضیه اینه؟
‫آخه الان توی اتاق هتلت وایستادم.
‫و می‌دونم چی می‌خوام.
‫نامزدی؟
‫یه قرار درست برای آشنایی بیشتر.
‫چی؟ واقعاً تو کی هستی؟
‫دختر همسایه که اومده جیبت رو خالی کنه.
‫مشخصه دیگه.
‫الان بهت دروغ گفتم.
‫چی؟ این‌که واقعاً نیومدی جیبم رو خالی کنی؟
‫همیشه هم این‌قدر باحال نیستم.
‫رابطۀ ما، این مدت مایۀ دلخوشی بوده
‫و شرط می‌بندم
‫- برای تو هم همین‌طور بوده. ‫- اوهوم.
‫یه وقفه‌ای برای جدا شدن از ‫سختی‌های زندگی‌های واقعی‌مونه.
‫خب...
‫تو توی زندگیِ واقعی من هستی.
‫ولی نیستم.
‫هنوز نیستم؛ ‫و ایرادی هم نداره.
‫ولی نمی‌خوام فقط توی خوش‌گذرونی...
‫گیر بیفتیم.
‫- آره. ‫- وگرنه شور و شوق‌مون می‌خوابه و...
‫همچین چیزی نمی‌خوام.
‫منم نمی‌خوام.
‫کارا، من... ‫من واقعاً ازت خوشم میاد.
‫یعنی... خیلی ازت خوشم میاد.
‫خب، هوم...
‫خوبه، چون منم همین‌طورم.
‫هوم... و صد البته، این زندگیِ واقعیِ منه.
‫ایو بیرونه و میگه کار مهمی داره.
‫- ببین، الان برمی‌گردم، باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- ممنون. ‫- وای!
‫اجواتر گزینه‌های غذاییِ بیشتری نیاز داره
‫و تو هم دوستای بیشتری نیاز داری.
‫اوه...
‫نامزدم توی اردوگاه آتش‌نشانیه ‫و هم‌اتاقی‌ام هم معتاد به کاره.
‫در مورد بُدی شاید حق با تو باشه.
‫در مورد چی حق با منه؟ ‫تو می‌میری براش.
‫مشکل همینه. ‫جدی جدی همین‌طوره.
‫و همۀ دوستایی که اینجا دارم، ‫دوستای اون هستن...
‫یا اعضای خانواده‌اش هستن، ‫ولی من تازه اومدم اینجا.
‫می‌ترسم خودمو گُم کنم.
‫اون آدمی که قبلاً بودم رو.
‫درسته که تغییر کردی، گبز،
‫- ولی منظورم این نبود که چیز بَدیه. ‫- فقط نیاز دارم...
‫که با یکی صحبت کنم ‫که منو وَرای اجواتر می‌شناسه.
‫من رفیقتم.
‫بیا یه آبجو بگیریم.
‫خیلی‌خب.
‫باید دست از این عادتم بکِشم ‫که فرض می‌کنم...
‫صلاح همه رو می‌دونم؟
‫دیگه الان می‌خوای دست بکِشی؟
‫بیخیال.
‫واقعاً فکر می‌کردم بُدی...
‫می‌خواد برگرده پیش ما زندگی کنه.
‫سی سالشه.
‫ببین، بچه‌ای که نمی‌خواد برگرده...
‫پیش مامان و باباش زندگی کنه رو ‫باید تحسینش کنیم.
‫اون همه چوب رو برای تختِ بزرگی که ‫نیازش نداریم هدر دادیم؟
‫تو فکرِ این بودم که ‫برای بازسازیِ ایوان ازش استفاده کنم.
‫این‌جوری بعد از این‌که بُدی اومد بیرون...
‫می‌تونیم اینجا شام خانوادگی بخوریم.
‫آخ، بچه‌ها!
‫دوباره میان توی خونه.
‫حتی با این‌که همه‌شون نیستن.
‫چیزی بجز شام خانوادگی احتیاج ندارم.
‫بیا در مورد این حرف بزنیم ‫که من چی احتیاج دارم.
‫سلام، چی شده؟
‫خوبی؟
‫نه پسر.
‫کابوس‌هام دارن بدتر میشن.
‫این مدت یه حرکتی که می‌زنم اینه که ‫سوار ماشین میشم...
‫و چندین ساعت رانندگی می‌کنم،
‫گریه می‌کنم، آواز می‌خونم، جیغ می‌کِشم.
‫همین چرخه رو تکرار می‌کنم تا بی‌حس بشم.
‫- ایو، من... ‫- رفتم پیش متخصص.
‫و می‌دونی...
‫مرگ ربکا پشت سر هم توی ذهنم تکرار میشه.
‫الان مسئله ربکاست؟
‫می‌دونی، تعداد آتش‌نشان‌هایی که ‫با خودکُشی می‌میرن...
‫- بیشتر از کُشته‌های توی عملیاته. ‫- ببین، تو این‌جوری نمیشی.
‫خودمو ترسوندم، پسر.
‫نیاز به این دارم که «ما» دوباره ما باشیم.
‫واقعاً شرمنده‌ام، جیک.
‫باید وقتی داشتن بهت اتهام می‌زدن...
‫که آتش‌افروزی، ازت دفاع می‌کردم.
‫باید بهت زنگ می‌زدم.
‫در حالت عادی، تو اولین کسی می‌بودی
‫- که برای مرگ ربکا بهش زنگ می‌زدم، ولی... ‫- ببین.
‫آبجی...
‫من و تو...
‫مشکلی با هم نداریم.
‫اوهوم؟
‫منم شرمنده‌ام.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫میشه اونو برداری؟
‫این چیه؟ ‫[ربکا لی]
‫زندگیِ ربکا توی یه کارتُنه.
‫نمی‌تونستم تنهایی بازش کنم.
‫اون چیه؟
‫ببینم، ربکا توی «لایت‌هاوس امندز»
‫آشنا داشته؟
‫اصلاح غیرانتفاعیِ جزای کیفری؟
‫جیک،
‫اون داشته روی محکومیتِ ناحق فِرِدی کار می‌کرده.
‫خیلی به آزادکردنش نزدیک بوده.
‫خبر بد اینه که...
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت بتونم ‫به‌خاطر حسن رفتار آزاد بشم.
‫خبر خوب اینه که...
‫حق با تو بود.
‫ولی حالا مجبور بودی انقدر محکم هُلم بدی؟
‫پسر...
‫فقط می‌خواستم باورپذیرتر بشه.
‫حالا که با اسلیپر رفیق شدم...
‫بهم گفت چطور به طرز جادویی‌ای ‫تروی رو نجات داده.
‫وقتی یه نفر نشئه‌ست چطور نجاتش میدن؟
‫بهش مواد میدن.
‫- پس مسئله‌ی مواد مخدرش پا بر جاست؟ ‫- آره.
‫بُدی، گوش کن چی میگم.
‫نباید پای خودت رو توی این قضیه باز کنی.
‫چیزی نمونده آزاد شی.
‫سی روز، بُدی، سی!
‫این همه براش زحمت کشیدی.
‫این همه براش زحمت کشیدیـــم.
‫اون‌موقع اشتباه گفتی، پسر.
‫هنوز من و تو شرایط‌مون...
‫با هم یکسانه.
‫و تا وقتی با همدیگه جلوی اسلیپر رو نگرفتیم، ‫از اینجا نمی‌رم.
‫ما اومدیم توی این اردوگاه ‫تا حبس‌مون رو کاهش بدیم.
‫نمی‌ذارم اسلیپر افزایشش بده.
‫یا فرصت‌مون برای آزادی مشروط و عاقبت بخیری رو ‫خراب کنه.
‫نه فرصت منو، نه فرصت تو رو.
‫فِرِدی، بهت قول میدم.
‫قربون داداش.
‫به نظرم می‌تونستم بزنمت.
‫چیزی نمونده بود. چیزی نمونده بود.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.