..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه در فصل گذشتۀ «سرزمین آتش» گذشت...
‫- دارم خودمو اصلاح می‌کنم. ‫- می‌خوای خودتو اصلاح کنی؟
‫به‌خاطر خودت بکن. ‫به یکی از افرادم دستور مستقیم دادی؟
‫کارآموزمی یا جایگزینم؟
‫۱۹ سالَم بود که حامله شدم.
‫جِن بچۀ بُدی‌ـه؟
‫- اینا از کجا اومدن؟ ‫- اسلیپر. ‫این قضیه تموم نشده.
‫برای همین اومدم. ‫اومدم کلیه‌ام رو اهدا کنم، ‫بدونِ شرط و شروط.
‫وقتی بتونیم با هم باشیم خوشحال می‌شم.
‫ولی اگه هیچ‌وقت نشه چی؟
اگه فقط الان برامون مونده باشه چی؟ تست اعتیادت مثبت بوده بُدی
‫این می‌تونه صاف برت گردونه زندان.
‫فِرِدی، مطمئن نیستم بتونیم آزادت کنیم.
‫اعتقاد دارم توی تری‌راک ‫داری معاملات مواد می‌کنی.
‫اگه تقصیرات رو به گردن بگیری، ‫فِرِدی آزادِ آزاد می‌شه.
‫فقط یه آدم بد کافیه
‫تا جای خاصی مثل تری‌راک رو...
‫به گند بکِشه.
‫اون آدم بد منم.
‫از نفوذت استفاده کن، بیارش بیرون.
‫تلاشم رو کردم. ‫با نگه‌داشتنش توی تری‌راک
‫همه‌چی رو بدتر کردم.
‫بُدی، با این حکم می‌جنگم.
‫گابریلا، ازت می‌خوام منو فراموش کنی.
‫برو زندگی‌ات رو بکن ‫و آینده‌ای که لایقشی رو بساز.
‫بدونِ من.
‫گرین‌کرست.
‫واحد ۴۲ و تری‌راک ‫یه نقطۀ تکیه‌گاهی در کنارِ آتیش...
‫برقرار کردند. تمام!
‫فرمانده پرز، تری‌راک رو ببر شرقِ موقعیتِ من
‫و یه خط امن ایجاد کنید.
‫جلوش رو می‌گیرید تا یه موقع دور نزنه ‫از دست‌مون در بره.
‫دریافت شد، رئیس.
‫شرق موقعیت شما یه خط امن ایجاد می‌کنیم.
‫تری‌راک داره راه می‌افته.
‫شنیدین که رئیس چی گفت، آقایون.
‫زمین رو می‌کَنیم ‫و چیزی از دورمون رد نمی‌شه.
‫باشه، بسپرش به من.
‫وای که چقدر عاشق این شغلم.
‫آره، بُدی.
‫برو تو کارش. خاموشش کن.
‫پسرمون غریزۀ این کار رو داره.
‫به مامانش رفته.
‫توی تری‌راک دل‌مون برات تنگ شده، پسر.
‫سلام. حیف که الان دیگه با ماست.
‫سمت چپ‌تون فشار رو بیشتر می‌کنیم.
‫شما دوتا چقدر طولش دادین!
‫تازه‌کار حس شوخ‌طبعی داره.
‫شنیدی؟
‫هوات رو دارم، بُدی.
‫بُدی، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫لئونی.
‫لئونی!
‫پاشو.
‫ملاقاتی داری.
‫همون همیشگی اومده ببینتت.
‫[۶ ماه در زندان]
‫یه قراری داشتیم، بابا.
‫گفتم فقط خودت بیا ملاقاتم، نه کسِ دیگه‌ای.
‫بُدی.
‫تو اعترافی کردی که جفت‌مون می‌دونیم دروغه
‫و شش ماهه داری بدونِ هیچ توضیحی ‫اینجا آب خنک می‌خوری.
‫بدونِ اینکه جواب نامه‌هام رو بدی، ‫بدونِ اینکه منو ببینی. چرا؟
‫کار درست رو در حق فِرِدی کردی ‫ولی الان ببین، آزاد شده.
‫اون‌وقت تو اینجا داری...
‫برای موادی که اصلاً نکِشیدی، حبس می‌خوری.
‫درصورتی‌که ما این مدت اون بیرون ‫داشتیم سعی می‌کردیم تبرئه‌ات کنیم.
‫از مامانم یاد بگیرید.
‫یا از گابریلا.
‫منو فراموش کنید.
‫مهم نیست چی‌کار کردم یا نکردم.
‫الان همونجایی هستم که باید باشم.
‫یه نگاه به بابات بنداز.
‫یه نگاه بهش بنداز.
‫ببین داری چقدر عذابش می‌دی.
‫داره از نگرانی برای تو می‌میره.
‫رفتی دعوا کردی و منتقلت کردن...
‫زندانِ «اسپن بلاک»؟ احمقی؟
‫اینجا جای آدمای خشنه.
‫در جریانم.
‫بگو که عمداً خودت رو ننداختی اسپن بلاک.
‫می‌دونم داری چه غلطی می‌کنی.
‫اسلیپر توی اسپن بلاک‌ـه، درسته؟
‫و قدم به قدم با شیطنت‌های مختلف ‫راهت رو بهش هموار می‌کنی.
‫باید قبل از اینکه اسلیپر دستش به من برسه ‫بهش برسم.
‫اون‌وقت آخرش چی می‌شه، بُدی؟
‫یا می‌میری یا قاتل می‌شی.
‫بُدی.
‫بی‌خیال.
‫تو همچین آدمی نیستی. نکن...
‫لطفاً این کار رو نکن.
‫به مامان بگو دوستش دارم.
‫می‌تونی خودت بهش بگی.
‫آهای فرمانده. فرمانده!
‫- حق نداری برم گردونی زندان. ‫- خفه شو.
‫برای سیگار کشیدن؟ بی‌خیال پسر.
‫این یکی خیلی زبون‌درازـه، فرمانده.
‫فقط یه ماه مونده بود، «بِک».
‫باید توی طرح کار می‌کردی، ‫طبق قوانین پیش می‌رفتی و می‌اومدی بیرون.
‫الانم عصبانی‌ای، چون با قاچاقی که...
‫می‌دونی نباید می‌کردی، خرابش کردی.
‫منم عصبانی‌ام.
‫فرمانده پرز خیلی روی «روحِ قانون» ‫تأکید داشت. (مفهوم قانون مهم‌تر از متن آن است)
‫روحِ قانونِ فرمانده پرز...
‫گذاشت مواد مخدر بیاد توی تری‌راک،
‫ما رو زیر نظر قرار داد ‫و تا الانِ الان به خطر انداختمون.
‫بی‌دلیل نیست که من اینجام و اون نیست.
‫- راه بیفت. ‫- آره...
‫دلیلش بُدی لئونی‌ـه.
‫وینس: [یه کار اورژانسی در مورد بُدی]
‫جنویو، کمکم می‌کنی دفتر علومت رو پیدا کنم؟ ‫وینس: [یه کار اورژانسی در مورد بُدی]
‫نه.
‫موز می‌خوری؟
‫به گمونم جوابت به این سؤال هم «نه»ـه، آره؟
‫بیا.
‫[ملکه کلاسیا] ‫نبرد نهایی...
‫با ملکه کلاسیا؟
‫ممنون، عمو جیک.
‫یه بهایی داره.
‫چند وقته منتظر اون شمارۀ مجله‌ای.
‫می‌رم توی ماشین.
‫خیلی باهاش خوبی.
‫آره خب، می‌دونی، شرایط برای من آسون‌تره.
‫چون جفت‌مون از کتاب‌های کُمیکِ مثل هم ‫خوش‌مون میاد
‫ضمناً، اخیراً بهش نگفتم ‫مادرِ تنی‌اش هستم.
‫نه، اونی که آوردش زیرِ یه سقف
‫و بهش غذا داد و جواب‌های یک کلمه‌ای تحویل گرفت ‫من بودم.
‫آره، از قهر بودن ارتقا پیدا کردی.
‫آره.
‫هنوز سراغ باباش رو نگرفته؟
‫نمی‌خواد بحثش رو باز کنه.
‫ببین، اصلاً دوست ندارم ‫که این قضیه رو به بُدی نگفتیم.
‫و فکر می‌کنم که...
‫خب، خوبه که راز تو نیست ‫که بخوای در موردش تصمیم بگیری.
‫رازِ منه.
‫راست می‌گی.
‫می‌دونم. راست می‌گی.
بخت یارت، کاپیتان کراوفورد.
‫شیرجه‌ت یه‌کم شل بود
‫تا جایی که من می‌دونم، ‫دیگه مربی ندارم
‫دیدم خبری ازت نشده ‫گفتم بیام سلامی بکنم
‫من که تو و کارا رو هر چهارشنبه ‫توی برنامه‌ی نجات‌یافته می‌بینم
‫چی شده؟
‫ونس پیامک داد ‫و قضیه‌ی بُدی رو گفت
‫من بیخیال اون داستان شدم ‫خودتم که میدونی
‫گبز، بدی یکی رو می‌خواد ‫که پای حرفاش بشینه
‫اولین نفر هم ‫تو به ذهنم اومدی
‫جدی می‌گی؟
‫چون از لحنت مشخصه که آخرین نفر بودم.
‫بُدی بهم گفت فراموشش کنم
‫با این حال رفتم دیدنش؛ ‫ولی اون نیومد دیدنم
‫براش نامه نوشتم؛ جواب نامه‌هامم نداد
‫بُدی منو تا پای خُرد کردن برد، جیک
‫تا پاش...
‫می‌دونم که تو دوست بُدی‌ای
‫ولی خیال می‌کردم دوست منم هستی.
‫بیخیال گبز، خودت خوب می‌دونی ‫دوست تو هم هستم.
‫پس یه جوری از بُدی باهام حرف نزن
‫که انگار دوست‌پسرمه
‫اصلاً از بُدی با من حرف نزن!
‫عه، نِگاش کن!
‫- اومده توی بلوکِ الف. ‫- اسلیپر.
‫بی‌صبرانه منتظر بودم ‫از انفرادی برگردی اینجا.
‫ملاقاتت با بابات چطور بود؟ ‫بهش گفتم می‌خوام دخلت رو بیارم.
‫بهش تسلیت می‌گم.
‫خدا نصیب هیچ پدری نکنه ‫که مجبور بشه دوتا بچه رو خاک کنه.
‫♪ آروم باش و بچرخ... ♪
‫خب...
‫گبز نمیاد.
‫رفتی پیش گبز؟ برای قضیۀ بُدی؟
‫آره. از گبز حرف‌شنوی داره.
‫اوضاع عوض شده.
‫بُدی عوض شده، بچه‌ها.
‫شش ماه بین آدم‌بدها زندگی کرده
‫و دیگه باور کرده یکی از اوناست.
‫نه نیست! فقط خودش رو فدا کرد
‫تا بالأخره عدالت در حق فِرِدی اجرا بشه.
‫- درسته، درسته. ‫- و ما...
‫دروغی گفت که دودش توی چشم خیلی‌ها رفت.
‫نمی‌تونم اون آسیبی که وارد کرد رو ‫سَرسَری بگیرم.
‫شارون هم نمی‌تونه.
‫هنوز نه.
‫باورم نمی‌شه هنوز توی اون کمپین آتش‌نشانی‌ـه.
‫چند ماه شده.
‫ببین، شارون هر وقت خودش حال کنه برمی‌گرده.
‫باشه؟ اون...
‫به مرور زمان، با زخمی که خورده کنار میاد.
‫ولی بُدی همچین گزینه‌ای نداره.
‫اگه...
‫اگه همین الان کاری نکنیم، ‫از دست می‌دیمش.
‫عه، عه، صبر کن ببینم. ‫چطور از دست می‌دیمش؟
‫اونجا یه اتفاقی قراره براش بیفته
‫و اون با اشتیاق کامل داره می‌ره سمتش.
‫باید بدونه که بیرون از زندان یه هدفی داره.
‫یه چیزی که ارزش جنگیدن ‫برای آزاد شدن رو داشته باشه.
‫می‌شه انقدر میز رو تکون ندی؟
‫من نیستم.
‫زلزله! همه پناه بگیرید.
‫هِی، هِی، هِی!
‫برو، برو! روی زمین! نه، نه، نه!
‫کمک! بچه‌ام!
‫- کمک! ‫- سرت رو بدزد، سرت رو بدزد.
‫بیا. اینم از این.
‫پاشو.
‫بلند شو. بلند شو. برو توی چارچوب در وایستا.
‫همه یه چیزی بگیرن روی سرشون.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫همه خوبن؟
‫- آره. ‫- کسی نیاز به کمک داره؟
‫- ممنون. ‫- خوبی؟
‫ما اینجا مشکلی نداریم.
‫- روبه‌راهی؟ ‫- مرکز فوریت‌های اورژانسی، بفرمایید.
‫لطفاً کمک کنید. ‫فکر کنم زلزله اومده و من اینجا گیر...
‫مرکز فوریت‌های اورژانسی، بفرمایید.
‫تمامیِ واحدها باید آماده‌باش باشن.
‫من توی ماشینم گیر افتادم.
‫به تمام قوا نیاز داریم.
‫خطوط برق قطع شدن و سرتاسرِ...
‫کمک! کمکم کنید! کمک!
‫«سرزمین آتش»
‫هر فیلم یا سریالی که زیرنویس جایی نیست؛ ‫توی با‌ما‌بی‍‍‍‍ن با زیرنویس هست!
‫جیک، گروه رو تا آتیش‌سوزیِ اردوگاه رهبری کن.
‫هوشیار باشید.
‫نمی‌دونیم زلزله با جاده‌ها چی‌کار کرده.
‫لئونی هستم، ‫می‌خوام ببینم حال بچه‌ام خوبه یا نه.
‫مالی، بیا بریم! ‫بسپرش به من.
‫پرز. ‫آماده‌ای بریم؟
‫بله، فرمانده.
‫از صبوریِ شما ممنونیم.
‫چرا که نه؟ به‌عنوان رئیس آتش‌نشانی ‫توی یه زلزله...
‫کاری بهتر از این ندارم که تلفن رو...
‫نگه دارم تا مرکز بازپروری و اصلاح...
‫الو؟ ‫الـ...
‫رئیس لئونی هستم.
‫اصلاً دوست ندارم اینو ازت بخوام، ولی...
‫می‌تونی برام پارتی‌بازی کنی؟
‫ببین بُدی بعد از زلزله حالش خوبه یا نه.
‫کول، خوبی؟ ‫آره.
‫ولی نگرانِ اونا هستم.
‫زن و بچه‌هام توی استاکتون‌ان.
‫- ببینم، چی‌کار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام ببینم خانواده‌ام چطورن.
‫زلزله...
‫۶.۷ ریشتر بود.
‫مرکز زلزله دقیقاً کنارِ شهر شما بوده.
‫چرا می‌دونی من بچۀ کجام؟
‫بررسی‌های ویژه‌ام رو کردم، لئونی.
‫فکر کردی در کمال آرامش ‫با یه خبرچین هم‌سلولی می‌شم؟
‫شنیدم برای آزاد کردنِ یکی از دوست‌هات
‫جرمی رو به گردن گرفتی که کار تو نبوده.
‫برای من خیلی ارزشمنده.
‫آره خب...
‫فِرِدی از اولش اصلاً نباید زندانی می‌شد.
‫منم اصلاً نباید برمی‌گشتم شهرمون.
‫بچه داری؟
‫نه.
‫ولی الان یه چاقو دارم.
‫هوم.
‫مدارهای گوشی‌ام خراب شدن.
‫پیامک‌هام ارسال نمی‌شن.
‫نگران کارا هستی؟
‫اوهوم. جِن بیشتر.
‫حتماً حسابی وحشت کرده.
‫می‌خوای یه نصیحت درست‌وحسابی ‫از یه ریش‌سفیدِ سابقاً فرمانده بشنوی؟
‫خیلی هم ریش‌سفید نیستی.
‫نباید بذاری نگرانی برای خانوادۀ خودت
‫حواست رو از نجات‌دادنِ خانوادۀ یکی دیگه ‫پرت کنه.
‫یا حتی برای امنیت گروهت، ‫که بتونن در امان برگردن خونه پیش خانواده‌هاشون.
‫مسئولیت خیلی بزرگیه، رفیق.
‫باز خدا رو شکر می‌کنم ‫که وینس منو توی ایستگاه ۴۲ راه داد.
‫آخه هر ایستگاهی قبول نمی‌کرد...
‫سروان تنزل‌‌یافته که نزدیک بود بذاره مواد، ‫تری‌راک رو داغون کنه بیاد پیش‌شون.
‫می‌دونی؟
‫مانی، قبل از اینکه اعترافِ دروغِ بُدی
‫دوباره کل پرونده رو باز کنه،
‫داشتی تری‌راک رو به یه سر و سامونی می‌رسوندی.
‫ایو داره خیلی خوب اونجا رو مدیریت می‌کنه ولی...
‫تو هم اگه بودی عالی بودی.
‫عه، عه، عه!
‫گرین‌کرست، کامیون ۱۵۹۱ در صحنۀ...
‫اردوگاه رنچو سکویا حضور داره.
‫دسترسی به جاده کاملاً مسدود شده.
‫گرین‌کرست،
‫واحد ۱۵۰۸، فرماندهیِ حادثه رو ‫توی رنچو سکویا برعهده می‌گیرم.
‫این جاده کاملاً غیرقابل استفاده‌ست
‫ولی تنها راه ورود و خروج‌مونه. ‫این چیزیه که تو می‌بینی.
‫چی لازم داریم، فرمانده؟ ‫خیلی‌خب، گوش کنید.
‫پیاده پیش می‌ریم.
‫کوله‌های آب و کپسول آتش‌نشانی بردارید.
‫می‌خوام هر کی اونجاست خارج بشه، ‫چه پیاده یا چه کول‌شده.
‫محل گردآوری همینجا باشه؛ ‫ضمناً گرین‌کرست...
‫به تری‌راک نیاز داریم ‫که همین الان بیاد این جاده رو باز کنه.
‫گوش کنید، تری‌راک!
‫یه زلزله و آتیش‌سوزی ‫ارزش یه تماس به خونه‌هاتون رو داره.
‫اگه از دستوراتم پیروی کنید، ‫ترتیبی می‌دم...
‫که در امن و امان برگردید تری‌راک ‫تا بتونید با خونه‌هاتون تماس بگیرید.
‫یه‌سری درخت افتادن روی زمین ‫و دسترسی به آتیش‌سوزی اردوگاه رو مسدود کردن.
‫آتیش‌ها از روی محلی که شعله‌ور می‌شن ‫نام‌گذاری می‌شن
‫پس آقایون...
‫به رنچو سکویا خوش اومدین.
‫کمک! کمک!
‫آهای.
‫آتیش!
‫خواهش می‌کنم! کسی نیست؟
‫کمک! من اینجام!
‫مالی، رابینز، ‫از اونجا بیاریدشون بیرون.
‫جیک، مانی، به آتیش رسیدگی کنید. ‫دریافت شد، رئیس.
‫از این‌طرف. ‫گرین‌کرست،
‫یه کاروان داریم که بخشی‌اش آتیش گرفته
‫با چمنِ ۶ در ۶
‫و سرعت انتشار آتیش، متوسطه.
‫بگو... بگو چی شد.
‫پسرمون!
‫- پسرمون! ‫- پسرت؟ هنوز اونجاست؟
‫- کسی اونجاست؟ ‫- نه، نه، نه.
‫رفته مدرسه.
‫وقتی زلزله متوقف شد ‫رفتم روی صندلی راننده نِشستم
‫تا برم پسرم رو بیارم.
‫ولی نمی‌دونستم جاده‌ها چقدر دست‌انداز دارن.
‫گاز هنوز روشن بود (توی کاروان) ‫و پرده‌ها آتیش گرفتن.
‫یه امدادگر با کیتِ لوله‌گذاری می‌خوام ‫که بیاد سی‌سی‌پی.
‫گفتی با آتیش اجاق، آتیش راه افتاد؟
‫اجاق پروپانی؟ ‫بله.
‫لاندن داشت برام پنکیک درست می‌کرد.
‫توی اون ماشینه ‫یه کپسول پروپان هم هست که آتیش گرفته، جیک.
‫اطرافش بوته‌ها و برگ‌های خشکه.
‫اون ماشین عملاً...
‫بمبی‌ـه که با عناصر آتش‌افروز پوشیده شده ‫و یه فتیلۀ روشن داره.
‫درصورتی‌که تنها ابزار ما ‫کوله‌های آب و کپسول‌های آتش‌نشانی‌ان.
‫عالی شد.
‫شروع کنید، بچه‌ها.
‫خاموشش کنید!
‫درسته بچه نداری ‫ولی مطمئنم یه زن توی زندگی‌ات داری
‫که اون همه نامه برات می‌نویسه.
‫حالا اسمش چیه؟
‫گابریلا.
‫بیشتر از هر کسی، برای اون اینجا موندم.
‫وقتی توی تری‌راک بودم ‫نمی‌تونستیم از هم دور بمونیم.
‫مثل من و مامان بچه‌هام.
‫عشق زندگی‌ام.
‫خب، من نمی‌خوام عشق زندگی اون بشم.
‫لیاقت بهتر از اینا رو داره.
‫پسرمون... اسمش تامی‌ـه...
‫یه نامه برای مدرسه‌اش نوشتیم
‫که اگه زلزلۀ بزرگتری اومد چی‌کار کنه.
‫آره. خودمم یه چندتایی از اون نامه‌ها نوشتم.
‫آهای؟ کسی اونجاست؟
‫ما کمک لازم داریم، خواهش می‌کنم!
‫من رئیس لئونی هستم از آتش‌نشانی کالیفرنیا.
‫ما اینجاییم!
‫اگه می‌تونید راه برید، ‫بیاید به سمتِ صدام.
‫اگه نمی‌تونید، همین‌طوری داد بزنید، ‫ما میایم سمت‌تون.
‫رئیس، اصلاً دوست ندارم اینو بهت بگم ‫ولی این آتیش...
‫داره مواد اشتعال‌پذیر رو سریع‌تر از ‫اونی که بتونیم مهارش کنیم می‌خوره.
‫ببین، اگه بازم روی این آتیشه کار کنیم، ‫کپسول پروپان منفجر می‌شه
‫و جون بچه‌های گروه به خطر می‌افته.
‫ولی اگه بریم روی حالت تدافعی،
‫چند قدم فاصله بگیریم ‫و برای انفجار پناه بگیریم،
‫سرعت انتشار آتیش، سر به فلک می‌کشه.
‫ضمناً هنوز دسترسی‌ای به شیلنگ نداریم.
‫اول جون‌تون، بعدش زمین.
‫خودت می‌دونی باید چه تصمیمی بگیری. ‫فقط باید قطعی‌اش کنی، فرمانده.
‫دریافت شد، رئیس. ‫تدافعی عمل می‌کنیم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، برگردید عقب.
‫این کاروان هر لحظه ممکنه منفجر بشه. ‫برگردید! بیاید بریم!
‫راه بیفتید، راه بیفتید!
‫بریم! برگردید!
‫کسی آسیب ندید؟
‫همه در امانن. ‫تصمیم‌گیری خوبی بود، فرمانده.
‫مورگان؟ مورگان!
‫حواست به فشارِ بعدی باشه.
‫ببینم، بِک کجاست؟ ‫با ارّه خیلی کاربلده.
‫مجبور شدم برش گردونم زندان. ‫شوخی می‌کنی؟
‫الان می‌خوای نشون بدی فرماندهِ غیوری هستی؟
‫برگردوندنِ بِک به زندان، ‫هیچ ربطی به من نداره.
‫- آره جون عمه‌ات. ‫- من...
‫خیلی‌خب، آمبولانس رسید.
‫راه رو باز کنید! یالا!
‫خیلی‌خب، بیمارمون کجاست؟
‫از این‌طرف، پرز.
‫با چی طرفیم؟
‫مردِ ۴۰ ساله، آتیش‌سوزیِ کاروان.
‫این بیمار، برای انتقال توی اولویت اوله.
‫پرز، لوله‌گذاری رو شروع کن.
‫رئیس، بُدی از زلزله آسیبی ندیده.
‫پسرخاله‌ام نگهبان زندانه.
‫می‌دونستم نگران می‌شی ‫برای همین باهاش تماس گرفتم.
‫ممنون داداش.
‫بذار ببینم.
‫سوختگی درجۀ سهِ تیغه‌های چرخشی داخلی
‫به کل قفسۀ سینه و شکم.
‫بیاید از اینجا ببریمش و وارد آمبولانس کنیمش. ‫یالا.
‫غذا!
‫از طرفِ اسلیپر.
‫دعوا!
‫متفرق شید! متفرق شید!
‫آهای بُدی! تو که پشت سر من بودی.
‫- چی شد یهویی؟ ‫- نه، نه، نه، نه! نه...
‫نباید ببینن داری کمکم می‌کنی.
‫خب، دیگه دیر شد.
‫پالس اکسیمتر ۶۷ـه.
‫ریه‌هاش باید یه‌کم جای نفس‌کشیدن داشته باشن.
‫بُرش می‌دیم تا انقباض رو آزاد کنیم.
‫می‌خوای توی صحنۀ حادثه ‫«اسكاروتومی‌» انجام بدی؟
‫نه.
‫تو برمی‌داری.
‫تمرینش رو داشتی. ‫روی یه جسد!
‫هیچ‌چیز آدم رو برای اولین آتیش‌سوزی ‫آماده نمی‌کنه، مگه نه؟
‫تنها راهی که می‌شه اون...
‫یا این رو یاد گرفت، توی صحنۀ حادثه‌ست.
‫تو این کار رو توی صحنۀ حادثه یاد گرفتی؟
‫آره. توی افعانستان بودم ‫و دور و برم داشتن شلیک می‌کردن.
‫لازم نیست تر و تمیز باشه ‫فقط باید با این کار زندگی‌اش رو نجات بدیم.
‫حس نکنی زیرِ فشاری.
‫از استخوون چنبر تا خط زیربغلی میانی رو ‫از دو طرف بِبُر.
‫با عمق یکی دو سانتی‌متر.
‫خیلی‌خب.
‫حالا خطوط رو به‌هم وصل کن تا ‫حرفِ «اچ» درست کنی.
‫خیلی‌خب.
‫قفسۀ سینه‌اش داره میاد بالا.
‫پالس اکسیمتر داره بهتر می‌شه.
‫داره جواب می‌ده.
‫موفق شدم.
‫جوری نگو که انگار خیلی غافل‌گیر شدی.
‫من که نشدم.
‫به گمونم روز پُر مشغله‌ای برای توئه،
‫آقای رئیس لئونی!
‫خب، منو که می‌شناسی. هر کاری می‌کنم ‫تا برای داداش بزرگه‌ام رئیس‌بازی کنم.
‫ببین کیو تو راه سوار کردم.
‫هم کلیه گرفت، هم سواری! ‫به‌نظرم کریسمسِ امسال...
‫باید یه کادوی درست‌وحسابی بهم بدی.
‫کِی برگشتی؟
‫می‌خواستم سورپرایزت کنم.
‫سورپرایز شدم.
‫جاده باز شد! بیاید بریم!
‫خیلی‌خب، برو بریم.
‫این کامیون‌ها رو راه بندازید، خب؟
‫یه آتیش داریم که باید خاموشش کنیم ‫و بالأخره راهش باز شد. راه بیفتید!
‫شرط می‌بندم خیلی دلت می‌خواست ‫تو این دستور رو بدی، نه؟
‫نه.
‫دلم نمی‌خواست. ‫الان من رئیس حوزه نیستم. تویی.
‫خب، موقتاً رئیس حوزه‌ام، تا وقتی که تو برگردی.
‫یه نازلِ آتش‌نشانی بهم بده.
‫خانمِ آتش‌نشان، ‫اینجا شوهرت فرمانده حادثه‌ست، نه من.
‫باشه، برو بردار.
‫ممنون!
‫بیمارستان حسابی پُر شده. ‫واسه همین توی ایستگاه ۴۲، تریاژ راه انداختم.
‫ازت می‌خوام برام مدیریتش کنی، خب؟
‫در ضمن، وین...
‫حال بُدی خوبه.
‫یه چندتا از زندانی‌ها، از زلزله آسیب دیدن.
‫اون جزوشون نبوده.
‫آره می‌دونم. شنیدم. ممنون.
‫خواهش.
‫شارون اصلاً...
‫اصلاً سراغش رو نگرفت؟
‫برو درمانگاه، به رئیس زندان بگو
‫اسلیپر گفته بزننت. ‫می‌تونه بلیت خروجت باشه.
‫بلیتِ چی؟ ‫حیاطِ بازداشتِ حفاظت‌شده؟
‫اون‌وقت واقعاً منو به دیدِ خبرچین می‌بینن.
‫ببین، یه چندتا جوراب تمیز بهم بده.
‫بیا.
‫یه...
‫یه سوزن و نخ می‌خوام.
‫امان از تیک‌تاکِ کوفتی.
‫دیگه همه فکر می‌کنن دکترن.
‫اینو از اینترنت یاد نگرفتم.
‫از مامانم یاد گرفتم.
‫نمی‌دونم از دیدنِ کدوم بیشتر شوکه شدم؛
‫اینکه کامیون بالأخره رسید
‫یا اینکه شارون لئونی خودش اومده اینجا.
‫آره واقعاً، عین اینه که روح دیده باشی، نه؟
‫آره، آره، منم از دیدن‌تون خوشحالم.
‫بسه هر چی زُل زدین.
‫باید این آتیشه رو مهار کنید.
‫کلاهِ ریاستت کجاست؟
‫کلاهِ فرماندهی‌ات کجاست؟
‫در کل به جیک بیشتر میاد.
‫جیک فرمانده شده؟ ‫تبریک می‌گم.
‫آره، آره.
‫این دو سه ماهی که نبودی ‫خیلی اتفاق‌ها افتاده.
‫آره دیگه.
‫[ایستگاه آتش‌نشانی اجواتر]
‫آممم... سلام.
‫زودتر از من برگشتی.
‫سلام، آتیش خاموش شد.
‫نمی‌خواستم برای تمیزکاری بمونم
‫چون گفتم اینجا بیشتر به‌درد می‌خورم
‫ولی پانسمان ۴x۴ تموم کردیم.
‫شار. ‫چی...
‫تو...
‫چند هفته رفتی...
‫تا عضو آتش‌نشانیِ «پاین» بشی و...
‫برات خوشحال بودم.
‫چون کلیۀ جدیدت رو گرفتی ‫و رفتی یه دورِ امتحانی باهاش بزنی.
‫حالا که بالأخره برگشتی
‫می‌خوای در مورد پانسمان صحبت کنی؟
‫کار داریم خب.
‫بیمارِ امروزم، ‫کاروانش سوخت و خاکستر شد.
‫شوهرش توی آی‌سی‌یوـه.
‫تنها چیزی که براش مهمه، بچه‌شه.
‫سعی کردن وسط زلزله ‫با ماشین برن دنبالش.
‫بچۀ ما توی زندانه.
‫نمی‌خوای بپرسی حالش چطوره؟
‫داره با عواقبِ اقداماتش سر و کله می‌زنه.
‫اگه پارسال بود، ‫می‌گفتی براش خوبه.
‫پارسال هر فرصتی گیر می‌آوردی ‫می‌رفتی بهش سر می‌زدی.
‫اون‌وقت آخرش چی شد، وینس؟
‫اون‌قدر به پسرم بها دادم
‫که گذاشتم دوباره خودش رو راهیِ زندان کنه.
‫مجبور شدم با مانی برم ملاقاتِ بُدی.
‫با تو نه، با مانی!
‫مجبور شدم از لوک بخوام ‫برام حالش رو جویا بشه.
‫ضمناً چند ماهه خواب ندارم.
‫خوب می‌دونم چه حسی داری.
‫خب، حق با تو بود.
‫کلی کار داریم.
‫ببینم، یه دقیقه وقت داری؟
‫وقتی اون دکترِ اورژانس ‫اسكاروتومی‌ رو دید...
‫قیافه‌اش رو دیدی؟
‫این‌طوری بود که: «کی اینو زده؟»
‫آره، فکر کنم خوشش نیومد که گفتم:
‫«امدادگرها هر کاری دکترها می‌کنن، می‌کنن
‫فقط غرور و بی‌ام‌دابلیوهاشون رو ندارن.»
‫اینو که گفتی رگِ پیشونی‌اش ‫از عصبانیت زد بیرون.
‫رئیس، بهمون کار بده.
‫هر چی زودتر ساعت‌های فعالیتم رو پُر کنم،
‫زودتر امدادگرِ آتش‌نشانِ دارای گواهی می‌شم.
‫درسته، و هر چه سریع‌تر برمی‌گردی ‫ایستگاه ۴۲...
‫چون جات همینجاست. ‫تمام‌وقت.
‫وایستا، وایستا، وایستا، رئیس. ‫ایستگاه ۵۸ یه آمبولانس داره.
‫شما هم آمبولانس دارید؟
‫خب، ایستگاه ۴۲، لئونی رو داره.
‫فعلاً برید راحت باشید.
‫- ۳۰ دقیقه استراحت کنید. استحقاقش رو دارید. ‫- باشه.
‫بله، دریافت شد. ‫منو در جریان بذارید.
‫می‌دونی، معمولاً وقتی رئیس حوزه...
‫دعوتت می‌کنه باهاش بری بیرون ‫تا فرمانده‌شدنت رو جشن بگیری
‫باید قبول کنی.
‫خب؟ حداقل باید جوابش رو بدی.
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ازم خوشت نمیاد.
‫نه، نه، مسئله این نیست، رئیس. ‫فقط اینکه...
‫یه‌کم سخته برای شغلی بهم تبریک بگن
‫که چون دوستم تنزل درجه گرفته
‫و اون یکی دوستم افتاده زندان، ‫بهم رسیده.
‫حس می‌کنی از راه کثیفی بهش رسیدی. ‫- یه‌کم. ‫- آره.
‫مانی همیشه فکر می‌کرد ‫هدفم اینه که شغلش رو بگیرم
‫و الان بهش رسیدم. ‫آره خب، منم علناً اعلام کرده بودم
‫شغل شارون رو می‌خوام، ‫الان هم گرفتمش.
‫گرچه اهدای کلیه، عذاب‌وجدانم رو کم کرد.
‫می‌تونی این روش رو امتحان کنی.
‫طرز رسیدن‌مون به این مقام، مزخرف بود.
‫ولی دلیل نمی‌شه که نتونیم تا وقتی اینجاییم
‫کار خوب بکنیم، مگه نه؟
‫به سلامتی.
‫به یارو کمک کردیم که دوباره نفس بکشه، دیه‌گو.
‫این اداها که...
‫به فلانی فرصت دوباره دادیم، ‫هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شه.
‫که به بچه‌هاشون بگن دوستشون دارن
‫که سؤال‌هاشون رو بپرسن
‫که هر کاری رو بکنن ‫که عقب مینداختن
‫چون همه تا ابد زنده نیستن
خب، از وقتی هم رو دیدیم
‫خب، نظرت درمورد اینکه ‫لحظه رو زندگی کنیم چیه؟
‫بیا اینجا
‫چهارماهگیمون مبارک
‫چهارماهگی‌مون مبارک
‫شرایط بُدی خوب نیست.
‫در چه حد؟
‫اگه بگم اینکه امروز بفهمه پدرِ یه بچه‌ست
‫مسئله‌ی مرگ و زندگی‌ـشه، چی؟
‫کارا، من وقتی بابام مُرد ‫هم‌سن جِن بودم.
‫اگه بُدی پدرش باشه چی؟
‫یعنی...
‫نباید حداقل...
‫این گزینه رو داشته باشه که بشناستش، ‫قبل از اینکه دیر بشه؟
‫ببین عزیزم، نمی‌خوام بهت فشار بیارم.
‫نمی‌خوام، ولی...
‫امروز، در اسرع وقت،
‫شاید آخرین فرصت برای نجات‌دادنش باشه.
‫با این یکی رفیقِ اسلیپر رو می‌زنم.
‫اینم مال خودِ اسلیپر‌ـه.
‫باید همین امشب انجام بشه.
‫ویوین.
‫اسم مامانم این بود.
‫چی شد؟
‫مُرد.
‫سکتۀ قلبی.
‫ولی اگه از بابام بپرسی،
‫می‌گه از شدتِ دل‌شکستگی به‌خاطر من مُرد.
‫تصورش برام سخته.
‫احتمالش هست که خودت به‌زودی اینو تجربه کنی.
‫با گوشی‌ات...
‫می‌شه یه زنگ بزنم؟
‫از شانسِ خوبت...
‫طرحِ مکالمۀ نامحدود دارم.
‫[تماس ناشناس]
‫ممنون.
‫الو؟ ‫مانی.
‫خیلی وقت ندارم، پس لطفاً فقط گوش کن.
‫- بُدی، چه خبره؟ ‫- جدی جدی...
‫باید خداحافظی کنم. ‫اگه زنگ بزنم مامان و بابام
‫انقدر حرف می‌زنن ‫که نمی‌تونم سفرۀ دلم رو باز کنم.
‫می‌دونم به مامانم قول دادی ‫که توی اردوگاه مراقبم هستی.
‫حالا ازت می‌خوام بهم قول بدی
‫که وقتی مُردم، مراقب مامان و بابام هستی.
‫بُدی، تو اینجا توی اجواتر ‫برای خودت زندگی داری.
‫مانی، برای یه تماس وقت داشتم
‫- وینس. ‫- و به تو زنگ زدم.
‫بهم قول بده.
‫قول می‌دم.
‫شارون، بُدی‌ـه. ‫با یه تلفن قاچاقی زنگ زده.
‫چی شده؟ ‫حالش خوبه؟ بذار باهاش صحبت کنم.
‫صبر کن.
‫رئیس، به من اعتماد کردی ‫که گروه رو فرماندهی کنم.
‫بهم اعتماد کن
‫الان بهتره من با بُدی صحبت کنم.
‫این فرصت رو هدر نده.
‫بُدی، گوشی رو قطع نکن.
‫جیک، اگه می‌خوای قانعم کنی ‫که این دعوا رو بی‌خیال شم
‫دیگه دیره.
‫بُدی، تو پدرِ یه بچه‌ای.
‫گابریلا حامله‌ست؟
‫نه، بُدی.
‫کارا مادرِ تنیِ جنویو‌ـه،
‫خواهرش نیست.
‫جِن؟
‫آره.
‫ببین پسر، می‌دونی که اون بچه ‫چقدر سختی کشیده.
‫جفت والدینی که بزرگش کردن رو از دست داده...
‫می‌شنوی؟
‫آره.
‫آره، می‌شنوم.
‫حق نداری یه والدین مُردۀ دیگه رو...
‫به مشکلاتِ این بچۀ ۱۲ ساله اضافه کنی.
‫جیک، من اون آدمی نیستم ‫که باهاش بزرگ شدی.
‫حتی اون آدمی نیستم ‫که توی تری‌راک می‌شناختیش.
‫باشه بُدی، خفه شو.
‫چرا هستی. ‫مطمئنم
‫و می‌خوام خودت هم قبول کنی
‫قبل از اینکه دیر بشه.
‫نگهبان داره میاد. ‫باید همین الان گوشی رو قایم کنم.
‫باید برم.
‫توی آشپزخونۀ من چی‌کار می‌کنی؟
‫عه، سلام. ‫خب، دارم برات شام می‌پزم
‫و می‌خوام عنوانِ رئیس حوزه رو ‫شخصاً بهت برگردونم
‫حتی با اینکه خیلی برام دردناکه.
‫نمی‌خوام از شدت دردش بمیری.
‫خب، امیدوارم نَمیرم.
‫نه، منظورم اینه که
‫دیگه نمی‌خوام بی‌سیم بزنم،
‫دیگه نمی‌خوام هیچ‌وقت تلفنی...
‫با ساکرامنتو صحبت کنم. ‫نمی‌خوام کاغذبازی کنم.
‫دیگه نمی‌خوام رئیس باشم.
‫به برادر شوهرم نگو...
‫چون خیلی آدم مغروری‌ـه
‫ولی کارِ قدیمیِ من رو خیلی خوب بلده.
‫باید نگهش داره.
‫توی کارِ قدیمی‌ات عالیه.
‫نمی‌خوام اوقات‌تلخی کنم
‫ولی... می‌دونی، وینس...
‫جداً به نفعته که توی زندگی مشترک ما...
‫دخالت نکنی.
‫نمی‌کنم، ‫فقط حرفم اینه که...
‫وینس بدونِ تو حالش خوب نبود.
‫گفتم شاید بخوای بدونی.
‫آممم...
‫می‌دونی چیه؟ می‌رم بازار. ‫یادم رفت شراب بگیرم.
نمی‌دونی چقدر خوشحالم که برگشتی خونه
‫چراغ‌ها خاموش!
‫۳۰ دقیقه نگهبان‌ها این‌ور رو نگاه نمی‌کنن.
‫محض اطلاعت، لئونی،
‫من روت شرط بستم.
‫اندفعه دست‌خالی نیومدی مهمونی، بُدی‌جون.
‫دوتا تیغ هم کارِت رو راه نمیندازه.
‫مهمونی نیست، اسلیپر.
‫مجلس ختم توئه.
‫اونی که از قبل زخمی شده من نیستم.
‫راستی پهلوت چطوره؟
‫بجای اینکه خودت دست‌به‌کار بشی، ‫هِی نوچه‌هات رو می‌فرستی سراغم.
‫رئیس کله‌گنده‌شونی، آره؟
‫خیلی بزدلی.
‫اگه بزدل بودم، اسمت رو به رئیس زندان می‌رسوندم
‫تا بیارتت اینجا توی بلوک الف ‫که خودم شخصاً بکُشمت؟
‫فکر کردی می‌ذارم این کار رو بکنی؟
‫آه!
‫اسلیپر! کجایی؟
‫چرا نمیای پیدام کنی؟
‫نه.
‫یالا بُدی، پسر، بیا تمومش کنیم.
‫یالا!
‫سقف ریخت روم.
‫کارِت رو برات خیلی راحت کرد.
‫دخترت «سمی» رو یادمه.
‫اسم دخترم رو با اون دهن کثیفت نیار.
‫قبل از اینکه زنِ سابقت ببرتش ‫آدم دیگه‌ای بودی.
‫یه دلیلی برای زندگی‌کردن داشتی.
‫حالا من یه دلیلی برای زندگی‌کردن دارم.
‫خبردار شدم که پدرِ یه بچه‌ام،
‫ولی اگه بمیرم یا قاتل باشم ‫نمی‌تونم پدری کنم.
‫اینا چه ربطی به من داره؟
‫نجاتت می‌دم.
‫به رئیس زندان می‌گی من بی‌گناهم.
‫تمام ضررهایی که از اعتراف دروغم دیدم رو ‫خنثی می‌کنی.
‫ازم خواهش می‌کنی؟
‫ازت تقاضا می‌کنم.
‫داری از شدت خونریزی می‌میری،
‫که یعنی پیشنهاد من تاریخ انقضا داره،
‫خودت هم همین‌طور، ‫البته اگه پیشنهادم رو قبول نکنی.
‫قول بده.
‫همین الان. قولِ مردونه. قولِ دوتا بابا به‌هم.
‫برای موادهای توی تری‌راک تبرئه‌ات می‌کنم.
‫ولی...
‫اگه دوباره اینجا ببینمت
‫هیچ‌وقت نمی‌ری بیرون.
‫فهمیدی؟
‫کمک! کمک لازم داریم!
‫نگهبان‌ها! ‫یه نفر زخمی شده! زود باشید!
‫زود باشید! کمک کنید!
‫داره ازش خون می‌ره. ‫یالا، زود باشید.
‫برید عقب.
‫اینجا! یالا، زود باشید.
- ای بابا - برو که رفتیم
داشتی دورم می‌رقصیدی و هوش از سرم بُردی
دوستت دارم
زندگی من قبل از تو فقط توی انتظار می‌گذشت
‫انتظار برای بابام که از زندان بیاد بیرون.
‫انتظار برای المپیک.
‫انتظار برای اتفاقات بعد از المپیک.
‫دیگه از انتظار خسته شدم.
‫با تو، برای مابقی زندگی‌ام آماده‌ام.
‫مابقی زندگی‌ات؟
‫نه. منظورم اون نبود. ‫(عروسی)
‫گابریلا...
‫خیلی‌خب، آره.
‫آره، منظورم همون بود.
‫با هم آشنا شدیم ‫و جفت‌مون می‌خوایم بریم دنبال خواسته‌هامون
‫و وقتی پیش توئم، دلم می‌خواد...
‫بگو.
‫آینده داشته باشم.
‫اوهوم.
‫آینده رو برام...
‫تصویرسازی کن.
‫آیندۀ نزدیک...
‫اینه که دوتایی می‌ریم خونۀ من.
‫بعد از یه دور رقص دیگه.
‫بعد از اون...
‫بگو، گوش می‌دم.
‫♪ هیچ‌وقت تو رو فراموش نکردم ♪
‫ما دوتا می‌شیم وینس و شارونِ بعدی.
‫توی اجواتر زندگی می‌کنیم،
‫اجواتر رو نجات می‌دیم، ‫چندتا بچه بزرگ می‌کنیم.
‫خیلی‌خب! ترسوندمت.
‫عجیب و سریع بود ‫ولی خودت پرسیدی.
‫سریع بود...
‫و عجیب.
‫و می‌خوام بهت پیشنهاد بدم.
‫♪ من اینجام ♪
‫ولی فکر کنم قبلش خودت بهم پیشنهاد دادی.
‫می‌خوای ازدواج کنیم؟
‫♪ زندگی منتظر نمی‌مونه ♪
‫♪ با سرعت رد می‌شه ♪
‫♪ بهتره سریع سوارِ موجش بشی ♪
‫♪ سفت بهش بچسبی ♪
‫♪ و نذاری فراموشت کنه ♪
‫♪ توی این نبردِ خوب بجنگ... ♪
‫آقایون،
‫به اردوگاه کار اجباریِ تری‌راک خوش اومدید.
‫همون‌طور که می‌بینید، ‫اینجا حصاری نداریم.
‫♪ من اینجام... ♪
‫فکر نمی‌کردم دیگه هیچ‌وقت اینجا رو ببینم.
‫منم فکر نمی‌کردم دیگه تو رو ببینم.
‫یعنی زنده‌ات رو.
‫بیا.
‫و خوشحالم اشتباه می‌کردم.
‫حالا بشین و فُرمت رو پُر کن.
‫تر و تمیز بنویس ‫وگرنه برت می‌گردونم زندان.
‫واقعاً گذاشتن اینجا رو مدیریت کنی؟
‫واقعاً گذاشتن برگردی اینجا؟
‫ایو!
‫نامزد کردم.
‫بهش پیشنهاد دادم، اونم پیشنهاد داد.
‫خیلی یهویی بود و انجامش دادیم.
‫خیلی برات خوشحالم.
‫♪ من اینجام ♪
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.