..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه در «سرزمین آتش گذشت»...
‫می‌خوای ازش خواستگاری کنی؟
‫می‌خوام به کارا پیشنهاد ازدواج بدم.
‫چی شده؟
‫جن امروز دیده که افسر نگهبان منو انداخته زمین.
‫کارا دیگه نمی‌ذاره بیاد به دیدنم.
‫ جن نیاز به ثبات داره. ‫فکر نمی‌کنم بتونی...
‫به همچین ثباتی برسونیش.
‫یکی از نیروهای جدیدم، کول رادمن.
‫نه، رادمن، نه!
‫ از چیزایی که دیدم خیلی خوشم نیومد.
‫نباید می‌رفتم داخل. می‌دونم.
‫ خانوادۀ مقتول برای فرمانداری نامه نوشته.
‫قراره منتقل شی.
‫تو و دیگو دارید با هم ‫تشکیل زندگی می‌دید.
‫منم برنامه‌های بزرگی برای زندگی‌ام دارم.
‫پس پای یه دختر در میون‌ـه.
‫از وقتی اون اومد توی زندگی‌ام...
‫تنها چیزیه که می‌تونم بهش فکر کنم. ‫ گابریلا؟
‫من همینجام، بُدی. ‫دوستت دارم.
‫ چی گفت؟ ‫بُدی چطوره؟
‫هنوز کبود و کوفته‌ست، ‫ولی خوب می‌شه.
‫کارا داره باهاش می‌ره بیمارستان.
‫هیچ‌وقت نمی‌خوام...
‫تو یا جن رو بترسونم.
‫ولی خیلی دوست دارم بشناسمش.
‫وقتی بحث جن وسط باشه
‫نباید تصمیم اشتباهی بگیرم.
‫مراقب باش!
‫چی شده؟
‫گرین‌کرست، می‌شنوی؟
‫تصادف.
‫خوردیم به یه درخت.
‫دیگو از جاده منحرف شد؟
‫درخته توی جاده بود.
‫گرین‌کرست، می‌شنوی؟
‫دیگو، می‌تونی بیای بیرون؟
‫نه، اینجا زیر فرمون گیر افتادم.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫باید بازم کنی.
‫اگه می‌تونستم می‌کردم.
‫ولی گیر کردم.
‫گرین‌کرست، جواب بده!
‫گرین‌کرست، می‌شنوی؟
‫باید به دسته‌کلید برسم ‫تا این دستبند رو باز کنم.
‫دوریان! افسر دوریان!
‫بُدی، داد و بیداد نکن.
‫نمی‌تونه جوابت رو بده.
‫زخمی شده؟
‫وضعیتش چطوره؟
‫فکر کنم منظورش اینه که مُرده.
‫مُرده؟
‫دسته‌کلیده هم پیش اونه.
‫دستم بهش نمی‌رسه، ‫هر چی بی‌سیم می‌زنم به مرکز هم فایده نداره.
‫گوشی‌ات چی؟
‫آنتن نمی‌ده. حتماً به‌خاطر توفانه.
‫این فراتر از یه توفان ساده‌ست.
‫وای خدا.
‫گردباد آتشین؟
‫وینس، اوضاع بَدیه.
‫خیلی بَده.
‫ایستگاه ۴۲! کس دیگه‌ای هم دید؟
‫- آره من دیدم. ‫- کاش ندیده بودم. ‫آره، ما هم دیدیم، رئیس.
‫از کجا اومد؟
‫اخگرهای سوزانِ کارخونۀ شیمیایی...
‫لابد تپه رو منفجر کردن
‫و یه آتیش ثانویه راه انداختن.
‫اگه اون گردباد به بادهای ساحلی برسه...
‫از واحد ۱۵۰۸ به گرین‌کرست.
‫توی تمرینات، یه ویدیو از اون گردباد آتشین ‫توی «ردینگ»...
‫نشون‌مون دادن.
‫به اندازۀ چهارتا زمین فوتبال پخش شد.
‫سرعت بادها تا ۲۶۵ کیلومتر بر ساعت رسید.
‫از واحد ۱۵۰۸ به گرین‌کرست.
‫شاید برج‌های مخابراتی از کار افتادن؟
‫داره می‌ره سمت جنوب شرقی.
‫می‌شه دقیقاً سمتِ...
‫شهرمون.
‫کارا، اوضاع تو چطوره؟
‫میله فرو رفته توم.
‫سمت راست بدنم.
‫تکون نخور، ‫درش هم نیار.
‫داره جلوی خونریزی‌ات رو می‌گیره.
‫آره، می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫باید از اینجا بریم بیرون.
‫می‌ریم، کارا. ‫می‌ریم.
‫هِی! هِی!
‫برت می‌گردونم پیش جیک و دخترت.
‫دخترمون!
‫دخترمون.
‫مگه نمی‌گفتی اگه من بالای سرش باشم ‫تصمیم درستی نست؟
‫شرایط تغییر می‌کنن.
‫یه وقتایی به همین راحتی تغییر می‌کنن.
‫مثل یه تصادف که خیلی یهویی پیش میاد،
‫پس...
‫با قضیه کنار بیا.
‫باشه؟
‫- دیگو؟ ‫- هان؟
‫دیگو، باید اون دسته‌کلید رو برسونی بهم، داداش.
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم!
‫از واحد ۱۵۰۸ به گرین‌کرست. ‫می‌شنوی؟
‫واحدهای ۱۵۰۸،
‫۱۳۳۵، ۲۰۲۲.
‫پاسخگوی گرین‌کرست باشید.
‫آخرین خبر: مشکلات مربوط به گردباد
‫- و حریق بزرگ در درۀ «دیل»... ‫- می‌شه شمال.
‫- و مسیر ۹۸. ‫- و شرق.
‫آتیش توی جادۀ «سدل‌بک» ‫داره به سرعت پخش می‌شه.
‫و جنوب و غرب! ‫آتیش همه‌جا رو گرفته.
‫خیلی‌خب، برمی‌گردیم سمت شهر.
‫توی مسیر هر چقدر آتیش که بتونیم رو ‫خاموش می‌کنیم.
‫اولویت‌تون مردم باشه، نه ساختمون‌ها.
‫- کارمون همینه. ‫- کار من نیست.
‫دیگه نیست. ‫غیر از اینه، فرمانده؟
‫می‌خوای برم گردونی زندان؟
‫همه‌مون رو برگردون!
‫- ما این آتیشه رو مهار نمی‌کنیم. ‫- آره بابا. ‫همه‌مون رو برگردون.
‫برید عقب، یه‌کم احترام بذارید.
‫فرمانده، اوضاع تحت کنترله؟ ‫یا می‌خوای من ورود کنم؟
‫آره، تحت کنترله.
‫همگی سوار شید. ‫بیاید بریم!
‫شنیدین که چی گفت. ‫تکون بخورید.
‫ببین، با روغن توی چکمه‌هام ‫می‌تونم کنار بیام
‫ولی شورشِ تمام‌عیار نه.
‫ببین، اونا صرفاً نگرانن ‫که یه موقع توی آتیش جزغاله بشن.
‫اشتباه می‌کنن؟
‫بیا، دیگو!
‫بیا.
‫ببین، می‌دونم حرفی که زدم رو شنیدی،
‫که گفتم گابریلا رو دوست دارم ‫ولی مجروح بودم و...
‫هوشیار نبودم.
‫آره.
‫می‌دونم.
‫مردم معمولاً وقتی هوشیار نیستن ‫حقیقت رو می‌گن.
‫داداش! ‫بچه‌ها.
‫الان نه وقتشه، نه جاشه.
‫مواظب باش.
‫ممکنه خونریزی داخلی داشته باشی.
‫- از پسش برمیام. ‫- یالا.
‫یالا!
‫برش داشتم.
‫ایول، ایول. پرت‌شون کن.
‫نه، نه، نه، تکون نخور! ‫نه!
‫- گرفتمش. ‫- کارا.
‫آهای رئیس،
‫تقاضا می‌کنم اجازه بدی ‫گروهم رو برگردونم اردوگاه.
‫با این تبرها که نمی‌شه بیارم‌شون ‫با گودزیلا بجنگن!
‫ازتون نخواستم کاری بکنید، ‫ولی می‌تونید همراه ما بیاید.
‫هر چی تعداد بیشتر باشه، امنیت بیشتره.
‫یه مشکل دیگه هست که نگرانشم.
‫جدی؟ چه مشکلی؟
‫یه زندانی متهم به قتل دارم
‫که قراره برش گردونم زندان.
‫بچه‌های گروه سرِ همین ناراضی‌ان.
‫- افسر نگهبان برای همین وقتاست. ‫- آره، می‌دونم.
‫ولی اونا ده نفرن...
‫که فقط یه دستبند براشون داریم، ‫اونم وسط گردباد آتشین.
‫رئیس، چطوره من با تری‌راک برگردم؟
‫به ایو کمک می‌کنم آروم نگه‌شون داره
‫- و پسرا رو تا اردوگاه می‌رسونم. ‫- مانی.
‫خودم می‌تونم.
‫ببین، از کمکش استفاده کن.
‫اگه توی جاده گیر این وضعیت بیفتی،
‫اون اتوبوس و همۀ آدمای توش ‫جزغاله می‌شن.
‫اگه گردباد ذره‌ای بهتون نزدیک شد،
‫هر جا تونستید پناه می‌گیرید. ‫شنیدین؟
‫- اطاعت، رئیس. ‫- اطاعت، رئیس.
‫واحد ۳۶۰۷،
‫حریق ساختمونی در پاساژ «پورتر هیل».
‫واحد ۲۷۰۱، حریق ساختمونی ‫در کلینیک «کامینیتی هلث».
‫واحد ۱۵۰۸، حریق بزرگ...
‫در جادۀ درۀ «گریر»، مسیر چهار.
‫- خیلی خون‌ـه. ‫- اوضاع چقدر وخیم‌ـه؟
‫تعریفی نداره.
‫چیزی نیست. ‫رفته تو و در اومده.
‫فقط پانسمان و قیچی لازم دارم.
‫برو به دیگو کمک کن، زود باش. ‫باید معاینه‌اش کنم! بُدی!
‫- کمک می‌کنی از اینجا بیام بیرون؟ ‫- آره، اومدم، اومدم.
‫بیا، بذار روش.
‫شبیه منطقۀ جنگی شده.
‫قربانی‌ای دیده می‌شه؟
‫نه.
‫ماشین خالیه. ‫بی‌سیم رو روشن کن.
‫منازلِ محلۀ «بنر ریج»...
‫توسط آتش و باد شدید تخریب شدند.
‫مرکز خریدِ «سون اسپرینگ» ‫توسط آتش و باد...
‫تخریب شد
‫و بیمارستان «مموریال» ‫در مسیر مستقیم‌شان قرار دارد.
‫بُدی الان اونجاست.
‫- آره، کارا هم هست. ‫- با دیگو.
‫می‌شه اما و اگرها رو ول کنیم
‫و به وضعیتِ فعلی بچسبیم؟
‫این «وضعیت فعلی»، شبیه آخرالزمان می‌مونه.
‫ولی آخرالزمان نیست.
‫نمی‌تونه باشه، ‫تو قراره ازدواج کنی.
‫جفت‌تون قراره ازدواج کنید.
‫صبر کن ببینم، چی؟
‫می‌خواد از کارا خواستگاری کنه.
‫- چرا چیزی نگفتی؟ ‫- چون قضیه‌اش پیچیده‌ست.
‫ولی اصلاً هم پیچیده نیست.
‫چرا، خیلی هم هست.
‫چون کارا خواهرِ جنویو نیست، ‫مامانشه.
‫و بُدی شاید بابای جن باشه.
‫و اینکه الان هیچ‌کدوم‌شون رو ‫دقیق نمی‌دونم کجا هستن
‫و ظاهراً دنیا داره به سر می‌رسه،
‫برای همین می‌خواستم بجز خودم...
‫یه چند نفر دیگه هم بدونن.
‫چی؟!
‫«سرزمین آتش»
‫خیلی‌خب، بیاید بچه‌ها!
‫اینجا پناه می‌گیریم!
‫خیلی‌خب، کسی از این اتاق بیرون نره.
‫می‌خوام سرِ این میزها بشینید. ‫فهمیدین؟
‫عه، می‌شه بیلیارد بازی کنیم؟
‫سرِ میزها بشینید. یالا!
‫خوشم نمیاد.
‫کلی راه خروج هست. ‫همه‌جا که نمی‌تونم باشم.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونیم خودمون رو ‫به تری‌راک برسونیم.
‫شما هم حس کردین ‫که چرخ‌ها از روی زمین بلند شد؟
‫باد نزدیک بود اتوبوس رو چپ کنه.
‫مسئولیت این آقایون با منه.
‫برنمی‌گردیم توی جاده.
‫همینجا می‌مونیم که جامون امن باشه.
‫اونا اینجا نمی‌مونن.
‫نمی‌ذارم کسی اینجا رو غارت کنه. ‫حالا برید بیرون!
‫- هی، هی، هی. ‫- بندازش!
‫- صبر کن. ‫- تفنگت رو بنداز!
‫گُم شید برید بیرون! همین الان!
‫دیگو، آهای!
‫هِی...
‫صورتت رو بپوشون. ‫می‌خوام پنجره رو بشکنم.
‫- خوبی؟ می‌تونی پایینش رو بگیری؟ ‫- آره.
‫دستت رو دراز کن.
‫باید بره زیر یه چیزی.
‫ببین...
‫حرفی که اونجا زدم مهم نیست.
‫تهدیدی حساب نمی‌شم.
‫آره، تهدیدی برای من نیستی. ‫غیرتی نشدم، بُدی.
‫می‌خوام مراقب حالِ گابریلا باشم. ‫ناراحتش کردم.
‫تازه تو خوشحالش می‌کنی. ‫تنها چیزی که براش می‌خوام همینه.
‫یالا. ‫کمک کن بیام بیرون.
‫تموم شد.
‫چطوره الان جفت‌مون خوشحالش کنیم...
‫و تو رو از اینجا ببریم بیرون؟
‫باشه؟ باشه؟
‫- بازش کردی؟ ‫- درست شد.
‫- اومدم بیرون. ‫- باشه. دستت رو بده.
‫دستم رو بگیر.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫- رفتم. ‫- خیلی‌خب.
‫تفنگ رو بذار زمین!
‫سلام، دان. ‫تویی؟
‫منم، مانی‌ام.
‫نیومدیم غارت کنیم.
‫اینا آتش‌نشان‌های زندانیِ تری‌راک‌ان.
‫خب، نمی‌خوام هیچ خلافکاری اینجا باشه.
‫داداش، نمی‌تونی همه‌مون رو همزمان بزنی.
‫- خفه شو. ‫- برو عقب. ‫- بذارش زمین. ‫- بی‌خیال پسر.
‫آهای تو، برو عقب.
‫- هِی! ‫- هیچ‌کس از جاش تکون نخوره.
‫دان. ‫مطمئنم نمی‌خوای این کار رو بکنی.
‫نمی‌خوای به کسی آسیب بزنی. ‫هِی!
‫بهم شلیک نکن، مورفی.
‫فقط می‌خوام وضعیت رو آروم کنم.
‫لطفاً شلیک نکن.
‫تو، بشین!
‫رادمن، پاشو.
‫پاشو! ‫بیا اینجا. فوراً!
‫خیلی‌خب، بچه‌های تری‌راک، ‫بشینید سرِ جاتون. یالا!
‫همه خونسرد باشید.
‫- باشه؟ ‫- ببین...
‫واقعاً می‌خوای کول رو برگردونی زندان، فرمانده؟
‫آره، با اینکه جون بُدی رو نجات داد؟
‫همین الان نجات‌مون داد. ‫فرمانده‌تون چی گفت؟
‫نشنیدین الان چی بهتون گفت؟
‫ببخشید شلوغش کردم.
‫اینجا برام حکم خونه رو داره.
‫نمی‌خواستم همین‌جوری برم و...
‫بعدش که برگشتم ببینم اینجا با خاک یکسان شده.
‫پیش خودم گفتم: ‫«برو با کشتی‌ات غرق شو.»
‫بیا امیدوار باشیم کار به غرق‌شدن نرسه.
‫از ایستگاه ۴۲ به گرین‌کرست.
‫یه دکل تلفن، خیابون لارامین رو مسدود کرده.
‫تغییر مسیر می‌دیم به پارک تایسون.
‫پس بُدی پدر یه بچه‌ست.
‫شاید باشه.
‫ولی آره، احتمالاً.
‫پس وقتی بُدی...
‫گفت یه دختره توی زندگی‌ـشه ‫منظورش این بود.
‫داری می‌گی جنویو دختر کاراست؟
‫وینس، چقدر دیر می‌گیری. ‫- می‌دونم. ‫- ببین، رئیس.
‫موقعیت ساعت ۲.
‫دقیقاً کنار اون کلبۀ ابزار، ‫یه جعبه تقسیم هست.
‫خیلی‌خب، اگه اون منفجر بشه
‫یه آتیش بزرگتر بپا می‌شه ‫و برق منطقه هم می‌ره.
‫خیلی‌خب، بیاید خاموشش کنیم.
‫منتظر باشید تا من بگم.
‫آب رو آماده کنید! ‫بزن.
‫آب اومد.
‫انگار از یه چیزی نگرانی.
‫فکر می‌کردم اگه یه موقع بفهمم...
‫که مامان‌بزرگ شدم خوشحال‌تر می‌شم.
‫آره، یه‌کم عجیبه...
‫که فهمیدیم ۱۲ ساله نوه داشتیم.
‫می‌ترسم.
‫با تمام اتفاقاتی که برای بچه‌مون افتاد...
‫قضیه ترسناکه. ‫تو نمی‌ترسی؟
‫راستش...
‫یه‌جورایی به آرزوم رسیدم.
‫آره، اون پشت رو بگیر. ‫تمیزش کن.
‫اینم از این.
‫خوبه. ایول.
‫ایول، ایول، ایول. خسته نباشی.
‫آتیش‌شون خاموش شد.
‫خیلی‌خب، بیاید برگردیم توی جاده.
‫- جیک، باید راه بیفتیم. ‫- باشه، صبر کن.
‫صبر کن.
‫یه صدایی می‌شنوم.
‫آهای! اینجا چندتا بچه داریم!
‫اینجا چندتا بچه داریم!
‫خیلی‌خب، کارا.
‫ازت می‌خوام اصلاً تکون نخوری، باشه؟
‫نه، نه، نه. ‫- تکون نخور. ‫- نه، خوبم.
‫فقط باید برم.
‫- باید خودمو برسونم بیمارستان. ‫- نه، نه، نه، گوش کن.
‫همینجا می‌مونیم.
‫وقتی مرکز بفهمه نرسیدیم، ‫می‌فرستن سراغ‌مون.
‫کـ... کارا راست می‌گه.
‫باید بریم بیرون. می‌دونی؟
‫توی جاده ممکنه به کسی بربخوریم ‫که برسونتمون...
‫توی این وضعیت هیچ‌کس توی جاده نیست، بُدی.
‫تازه، اگه کارا بخواد راه بره ‫از شدت خونریزی می‌میره.
‫- من کولش می‌کنم. می‌تونم کولش کنم. ‫- می‌شه انقدر نیاز به قهرمان‌بودن نداشته باشی؟
‫این شغل منه.
‫باشه؟
‫ببینم، بُدی...
‫نظر تو اینه که باید بریم؟
‫کارا، گوش کن.
‫همینجا می‌مونیم، خب؟
‫زخمت رو می‌بندم، ‫می‌تونیم یه سِرُم هم بهت بزنیم.
‫تزریق سریع مایعات برات انجام می‌دیم. ‫فشار خونت رو می‌بریم بالا
‫تا اینکه توی بیمارستان ‫بهت خون انتقال بدیم.
‫دیگو، باید همین الان برم.
‫ببین، ببین.
‫از کِی این‌جوریه؟
‫از موقع تصادف.
‫حتماً یه مدت کوتاهی بیهوش شدم
‫ولی از اون به بعد... ‫کاملاً هوشیار بودم.
‫چی شده؟ ‫مردمک‌هاش گشاد شدن.
‫امیدوار بودم برگرده به حالت عادی
‫ولی...
‫ولی الان سرم درد می‌کنه ‫و حالت تهوع دارم.
‫نمی‌فهمم.
‫چی می‌گی؟ منظورت چیه؟
‫حدسم اینه که...
‫خونریزی اپی‌دورال دارم.
‫یعنی خونریزی داخل مغز.
‫اگه نبریمش بیمارستان...
‫ممکنه خیلی یهویی بمیره.
‫نه. نه. ‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟ ‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫اولش که تمرین رو شروع کردیم ‫همه‌چی خوب بود.
‫بعدش هوا بد شد.
‫دروازه‌ها و همه‌چی رو با خودش برد.
‫نمی‌دونستم باید چی‌کار کنم ‫برای همین آوردم‌شون اینجا.
‫- بعدش آنتن گوشی‌ام رفت. ‫- ببین، کار درستی کردی.
‫حال‌تون چطوره بچه‌ها؟ ‫خوبید؟
‫سلام. اسم من شارون‌ـه.
‫اسمت چیه؟
‫می‌شه زنگ بزنید مامانم؟
‫به محض اینکه آنتن بده زنگ می‌زنیم.
‫توی «جادوگر شهر اُز» ‫باد خونۀ دوروتی رو بلند می‌کنه و می‌بره.
‫آره، ولی توی اون داستان...
‫میمون‌های بالدار هم هست.
‫یعنی الکیه؟
‫تا حالا میمونی دیدی که پرواز کنه؟
‫جمع شید. ‫سرتون رو بپوشونید.
‫گفتی الکی‌ـه.
‫یالا. همگی جمع شید. یالا.
‫یالا، نزدیک هم بمونید.
‫دختر من هم‌سن‌وسالِ تو که بود ‫از صدای رعد وحشت می‌کرد.
‫وقتی توفان می‌اومد،
‫از اول تا آخرش گریه می‌کرد.
‫می‌دونی بهش چی می‌گفتم؟
‫چی؟
‫همۀ توفان‌ها بالأخره تموم می‌شن.
‫خورشید همیشه برمی‌گرده توی آسمون.
‫جداً همیشه همین‌طوره.
‫می‌دونی؟
‫این توفان هم تموم می‌شه.
‫همه‌چیز درست می‌شه. ‫بهت قول می‌دم.
‫باشه؟
‫خیلی‌خب، آقایون.
‫بیاید سعی کنیم ‫روی تک‌تک پنجره‌ها رو بپوشونیم.
‫ببخشید که نمی‌تونم کمک کنم، پسرا. ‫هنوز توی انفرادی‌ام.
‫جداً در حقت بد کرد، داداش.
‫فرمانده، می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫آره.
‫همه ادامه بدید.
‫نگرانتم.
‫داری این گروه رو از دست می‌دی.
‫همه‌شون عصبانی‌ان ‫که داری کول رو برمی‌گردونی.
‫می‌دونی دیگه کی عصبانیه؟
‫خانوادۀ مَردی که کول به قتل رسوندش.
‫و اگه دستِ من بود،
‫کلاً فرستاده نمی‌شد اینجا.
‫داستانِ کول چیه؟
‫داستانش اینه که تنها زندانی‌ایه
‫که سابقۀ قتل داره.
‫نه، ایو.
‫اون پرونده‌شه.
‫تا حالا رفتی از خودش بپرسی؟
‫خانوادۀ قربانی‌اش نامه نوشتن، ‫همین کافی نیست؟
‫تازه ممکنه برن به مطبوعات بگن.
‫اون‌وقت درِ تری‌راک رو تخته می‌کنن ‫و مسئولیتش با...
‫نگران اینم که تری‌راک ‫تو رو بندازه بیرون.
‫این جماعت ازت حساب نمی‌برن
‫و این موضوع خیلی خطرناکه.
‫کول قراره منتقل بشه.
‫حالا من باید چی‌کار کنم؟
‫نظرم رو عوض کنم؟ ‫تا خیلی ضعیف به‌نظر بیام؟
‫این‌جوری مرکز بازپروری و اصلاح ‫فکر می‌کنه من احمقم.
‫بعدش دیگه هیچ‌کس بهم احترام نمی‌ذاره.
‫الان نباید نگران مرکز بازپروری و اصلاح باشی.
‫باید نگران این باشی ‫که این بچه‌ها بهت احترام بذارن
‫قبل از اینکه دیر بشه.
‫رسید!
‫این سازه ناپایدارـه. ‫دَووم نمیاره.
‫تا وقتی شدتش کم بشه اینجا منتظر می‌مونیم.
‫بعدش می‌دوییم سمت کامیون.
‫اگه شدتش کم نشه چی؟
‫به‌زودی دیگه اینجایی نمی‌مونه.
‫خیلی‌خب، ما فقط یه اولویت داریم: ‫حفظ امنیت بچه‌ها.
‫این‌طوری نمی‌شه.
‫ما می‌تونیم بُدوییم سمت ماشین. ‫ولی اونا چی؟
‫خیلی‌خب، همه بلند شید. ‫زود باشید.
‫یه دوی سرعت می‌ریم، خب؟
‫هِی...
‫خوبی؟
‫بُدی...
‫اشتباه می‌کردم.
‫ترسیده بودم.
‫منظورت چیه؟
‫توی دبیرستان، اون زمان که با هم بودیم.
‫قبل از جراحت‌ها، موادها،
‫قبل از همه‌چی.
‫فکر می‌کردم آدم خیلی خوبی هستی.
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم بهت آسیب بزنم.
‫هنوزم آدم خوبی هستی.
‫هنوز خودتی.
‫هیچ‌وقت عوض نشدی.
‫خب، دیروز...
‫به دیدِ یه زندانی دیدمت...
‫و ترسیـ...
‫و ترسیدم.
‫و همین موضوع مانع از این شد ‫که تو رو همون‌طور که همیشه بودی ببینم.
‫شرمنده.
‫اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره. چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫حرفم اینه که جنویو بهت نیاز پیدا می‌کنه.
‫بهت نیاز پیدا می‌کنه،
‫و به جیک و به...
‫همۀ آدمای خوبی که می‌تونه پیدا کنه.
‫وقتی نیازت داشت، کنارش باش.
‫وقتی درد داشت...
‫دستش رو بگیر. فقط...
‫خودت باش.
‫باشه؟
‫هِی. هِی.
‫کارا؟
‫- باید بیدار نگهش داریم. ‫- هِی!
‫هِی، هِی.
‫لطفاً طاقت بیار، باشه؟
‫خیلی خیلی شرمنده‌ام...
‫که مجبور شدی تمام این سختی‌ها رو ‫تنهایی پشت سر بذاری.
‫ولی در حال حاضر، جن بهت نیاز داره.
‫بهت نیاز داره، ‫پس نباید تسلیم شی.
‫- تسلیم نشو. ‫- ازت می‌خوام...
‫توی همین مسیر بمونی، بُدی.
‫حمایتش کن.
‫بهم قول بده.
‫بهم قول بده که باز هم طاقت میاری.
‫بهم قول بده.
‫قول می‌دم، ولی...
‫نه، نه، نه، نه...
‫- ضربان قلبش پایینه. ‫- کارا...
‫فشار خونش داره سر به فلک می‌کِشه.
‫توی جمجمه‌اش بیش‌ازحد خون هست.
‫داره به مغزش زیادی فشار میاره.
‫یه کاری بکن.
‫بُدی، خونسرد باش. ‫می‌شنوی؟
‫اون نباید بمیره. ‫اون نباید بمیره!
‫مگه پزشک جنگی نبودی؟ نمی‌تونی...
‫نمی‌تونی کاری کنی؟
‫یه دریل لازم دارم ‫تا توی سرش مته‌کاری کنم.
‫حتی اگه دریل داشتم هم انجام‌دادنش...
‫توی فضای خارج از بیمارستان دیوونگیه.
‫اینکه الان اینجا بشینیم دیوونگیه.
‫پیاده می‌رم کمک بیارم.
‫تا بیمارستان کولش می‌کنم.
‫بُدی، حداقل ۸ کیلومتر راهه.
‫وسط گردباد آتشین می‌خوای بری؟
‫هان؟ جفت‌تون اون بیرون می‌میرید.
‫گوش کن چی می‌گم. هنوز نبض داره.
‫خب؟
‫هر کاری بتونیم می‌کنیم.
‫منو ببین! ‫هر کاری بتونیم می‌کنیم.
‫باهام همکاری کن.
‫خیلی‌خب! وقتی قرار شد بُدوییم،
‫با چه سرعتی می‌دوییم؟
‫- فوق سریع! ‫- هر چقدر که بتونیم سریع می‌دوییم!
‫خیلی‌خب، به چی نگاه می‌کنیم؟
‫- به کامیون آتش‌نشانی! ‫- درسته.
‫چشم از هدف برندارید.
‫می‌دوییم سمت اون کامیون ‫و به پشت سرمون نگاه نمی‌کنیم.
‫با دست‌هامون چی‌کار می‌کنیم؟ ‫ول نمی‌کنیم!
‫همراه تیم می‌مونیم!
‫به استحکامات‌تون بچسبید.
‫هر چی می‌تونید آماده کنید، ‫به هر چی که تونستید بچسبید.
‫چطوره اینجا یه کمکی بهم بکنید؟
‫هِی، از پشت منو بگیر!
‫یالا، بیاید تو...
‫کول، خوبی؟ ‫دستت رو ببر کنار، بذار ببینمش.
‫خب...
‫خونریزی داره.
‫بذار حدس بزنم چی می‌شه.
‫- برگردم روی صندلی‌ام؟ ‫- نه.
‫باید زخمت رو مداوا کنم.
‫و یه صحبتی باهات دارم.
‫مردمک‌هاش دیگه کاملاً گشاد شدن.
‫اصلاً خوب نیست.
‫- چی‌کار می‌تونم بکنم؟ ‫- ازت می‌خوام بجاش نفس بکِشی.
‫دَم... ‫بازدم.
‫۱۰ تا ۱۲ تنفس در دقیقه. ‫باشه. باشه، فهمیدم.
‫- فهمیدم. ‫- تو الان ریه‌هاشی. خب؟
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫این یه تزریق سریع سه درصدیِ سالین‌ـه.
‫اگه شانس بیاریم، ‫ یه مقدار مایعات مغزش رو می‌کشه بیرون،
‫و برامون بیشتر وقت می‌خره.
‫قطع امید نمی‌کنیم.
‫ممنون.
‫منم در مورد تو اشتباه می‌کردم.
‫گابریلا یه مقدار دو دل شده
‫که بیاد توی ایستگاه من یا نه
‫و وقتی اون حرف رو...
‫- بعد از به‌هوش اومدنت زدی... ‫- حقیقت داره.
‫همیشه عاشق گابریلا می‌مونم.
‫ولی این مشکل هیچ‌کس نیست جز خودم.
‫اون دوستت داره، منم علتش رو درک می‌کنم.
‫تو به‌دردش می‌خوری.
‫- رفته توی تندتپشی بطنی. ‫- چی‌کار کنیم؟
‫چی‌کار کنیم؟
‫- تنها کاری که می‌تونیم بکنیم. ‫- خب؟
‫تپش قلب رو برمی‌گردونیم.
‫واینستا. ‫آهسته و پیوسته ادامه بده.
‫گرین‌کرست، می‌شنوی؟!
‫دیگه تمومه،
‫ولی اینجاش یه‌کم می‌سوزه.
‫نه، غمت نباشه.
‫من...
‫نامۀ خانوادۀ مقتولت رو خوندم
‫که به حضورت توی اردوگاه آتش‌نشانی ‫اعتراض کرده بودن.
‫قتل درجه سه.
‫توی دبیرستان؟
‫آره.
‫لازم نیست سابقۀ کیفری‌ام رو بهم یادآوری کنی.
‫خودم برنامۀ زنده‌اش رو دیدم!
‫نُه سالَم بود که با مامان و بابام ‫اثاث‌کشی کردیم اجواتر.
‫دلایل زیادی داشت ‫ولی دلیل اصلی‌اش...
‫این بود که پسرخاله‌ام تو راهِ خونه ‫خِفت شده بود.
‫گوشی و کیف پولش رو گرفتن.
‫بعدش، بدونِ هیچ دلیل و منطقی...
‫بهش شلیک کرده بود.
‫پسرخاله‌ام مُرد و هیچ‌وقت یارو رو پیدا نکردن.
‫من از همچین شهری میام.
‫می‌دونم توی پرونده‌ات چی نوشته.
‫ولی خودت برام تعریف کن.
‫من...
‫رفته بودم بازیِ بسکتبالِ بچه‌ام رو ببینم.
‫و...
‫یه یارو...
‫بابای یکی از بچه‌های دیگه
‫رفت دستِ پسرم رو گرفت.
‫داشت سرش داد می‌زد ‫که چرا خوب دفاع نمی‌کنی.
‫به پسرم کتک زد.
‫منم هُلش دادم.
‫افتاد...
‫و سرش خورد زمین.
‫توی بیمارستان مُرد
‫و بعداً معلوم شد که...
‫بیماری زمینه‌ای داشته ولی...
‫این چیزاش مهم نیست. ‫اصلاً نباید هُلش می‌دادم.
‫کسی اتفاقی سر از بلوک الفِ زندان در نمیاره.
‫فقط یکبار نبوده که از کوره در رفتم.
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫وقتی حبس کشیدم روش کار کردم.
‫این‌طوری بود که تونستم بیام تری‌راک.
‫اینجا هم هنوز داشتی روش کار می‌کردی.
‫آره.
‫ولی سابقه‌ای که دارم رو کاریش نمی‌شه کرد.
‫سابقه‌ای که مربوط به گذشته‌ات بوده.
‫ببین، خانوادۀ مقتولت نامه نوشته.
‫حق داشتن بنویسن.
‫منم یه نامه می‌نویسم.
‫دربارۀ...
‫کارهایی که توی کارخونۀ شیمیایی...
‫و امروز اینجا کردی.
‫به مرکز بازپروری و اصلاح می‌گم ‫که اشتباه کردم.
‫جایی نمی‌ری.
‫همه آماده‌ان؟
‫یک، دو، سه!
‫بریم!
‫یالا، یالا!
‫اوه! ‫برید، برید، برید!
‫یالا، یالا! ‫- یالا. ‫- واینستید!
‫همین‌جوری برید، همین‌جوری برید!
‫- برید جلو! ‫- همینه.
‫بریم! ‫یالا. یالا.
‫برید، برید، برید. ‫بجنبید! راه برید!
‫خودتون رو به کامیون برسونید. یالا!
‫وینس!
‫دارمت. ‫بیا بریم.
‫پاشو. بریم!
‫یالا، بیاید بریم. واینستید.
‫پاشو.
‫الانه که بهمون برسه!
‫نمی‌رسیم بچه‌ها رو سوار کنیم!
‫باید بریم زیرِ کامیون.
‫صبر کنید، نه، نمی‌شه! ‫هیچ حفاظی نداره.
‫این‌جوری زنده زنده نمی‌پزیم؟
‫تنها جایی که نمی‌پزیم، همینجاست. ‫البته امیدوارم.
‫برید زیر کامیون. ‫- برید زیر، برید زیر. ‫- فوراً برید، برید!
‫- برید، برید، برید، برید. ‫- سینه‌خیز! ‫دورشون قرار بگیرید.
‫- فرمانده، نوبت توئه. یالا. ‫- همه برید وسط.
‫- برید وسط. ‫- پرز.
‫- رئیس، خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫سفت بچسبید. سفت بچسبید.
‫سرهاتون رو پایین نگه دارید.
‫همه وسط به‌هم بچسبید.
‫فرض کنید دیوار دفاعیِ ضربۀ ایستگاهی هستید.
‫خیلی‌خب، ایستگاه ۴۲.
‫دَووم بیارید.
‫داره رد می‌شه. نزدیک هم بمونید.
‫این از اون داستان‌هاست ‫که می‌شه برای نوه‌مون تعریف کنیم.
‫واقعاً فکر می‌کنی...
‫زنده می‌مونیم که داستانی براش تعریف کنیم؟
‫هِی، نفوس بد نزن.
‫نه، جداً...
‫اگه بیشتر از این وقت نداریم...
‫بی‌خیال شو.
‫- حرف از مرگ نزن. ‫- نه، من...
‫یه بخش زیادی از زندگی مشترک‌مون رو...
‫دنبال بُدی بودم
‫و اخیراً داشتم خودم رو پیدا می‌کردم،
‫ولی تو کل این مدت کنارم بودی.
‫تو بهترین تصمیمی هستی که توی زندگی‌ام گرفتم.
‫می‌دونستی؟
‫تو عشق زندگی‌ام هستی
‫و هر اتفاقی که الان بیفته هم بازم عشقمی.
‫خیلی‌خب، حالا نوبت توئه.
‫اه!
‫خیلی‌خب.
‫اگه این لحظۀ آخر عمرمه،
‫دلم می‌خواد همینجا باشم.
‫منظورم اینجا نیست،
‫زیر این کامیون نه، منظورم...
‫پیش توئه!
‫دلم می‌خواد پیش تو باشم.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫دستم رو بگیر. بیا بیرون.
‫اینم از این.
‫بی‌سیم‌ها دوباره وصل شدن.
‫تمامی واحدها، مطلع باشید. ‫گردباد متلاشی شد.
‫خیلی‌خب، در امانیم، در امانیم، بیاید بریم.
‫- از این‌طرف. ‫- البته بادهای تند...
‫تا چند ساعت بعد ادامه خواهند داشت ‫ولی خطر اصلی برطرف شد.
‫از واحد ۱۵۰۸ به گرین‌کرست.
‫نیاز به وسیلۀ حمل‌ونقل ‫و آمبولانس...
‫برای یه فرد بزرگسال و هفت تا بچه نیاز داریم.
‫- دریافت شد، واحد ۱۵۰۸. ‫- دیدی بچه‌جون؟
‫چیزی نشد. ‫موفق شدی.
‫شماها واقعاً تیم قهرمان‌اید.
‫شما هم همین‌طور. ‫جون همه‌مون رو نجات دادید.
‫- گرین‌کرست؟ ‫- دچار حادثه شدیم.
‫تکرار می‌کنم،
‫- دچار حادثه شدیم. ‫- انگار صدای دیگوـه.
‫دیگو، به گوشم.
‫خیلی‌خب، مربی.
‫نیروی کمکی تو راهه.
‫باید بریم به دادِ تیم خودمون برسیم. ‫باشه؟
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. بیاید.
‫خداحافظ.
‫در مورد کول، سخت در اشتباه بودی.
‫ولی اینکه تصمیمت رو عوض کردی...
‫کار درستی بود.
‫دمت گرم.
‫کارِت عالی بود، فرمانده.
‫صدام رو می‌شنوی؟ گرین‌کرست؟
‫دیگو، رئیس لئونی هستم.
‫وضعیتت چیه؟
‫رئیس، تو راهِ بیمارستان تصادف کردیم.
‫کارا جراحت‌های وخیمی داره.
‫باید فوراً برسونیمش یه مرکز درمانی.
‫چی؟ جراحت‌های وخیم؟
‫چه جراحت‌هایی، دیگو؟
‫حال بُدی خوبه؟
‫بُدی خوبه.
‫کارا خوب نیست.
‫دیگو، بذار با کارا صحبت کنم.
‫جیک، نمی‌تونه حرف بزنه. بیهوشه.
‫کارا خونریزی اپی‌دورال داره.
‫توفان برگشت سمت کوهستان.
‫می‌تونیم همین الان تیم امداد رو بفرستیم. ‫داریم میایم.
‫- آره. ‫- خب؟
‫زود باشید!
‫گندش بزنن.
‫خیلی‌خب، الان شارژش می‌کنم.
‫داره شارژ می‌شه. ‫آماده‌ست.
‫تحمل کن، عزیزم. تحمل کن.
‫داره شارژ می‌شه.
‫کارا، تنهام نذار.
‫- آماده‌ست. ‫- طاقت بیار، طاقت بیار، عزیزم.
‫دیگو، گوش کن پسر.
‫باید زنده نگهش داری.
‫باید ازش خواستگاری کنم...
‫دوباره شارژش می‌کنم.
‫آماده‌ست.
‫کارا!
‫گوش کن، آممم...
‫کارا، قبل از اینکه عاشق بشیم ‫یه آدم دیگه بودم
‫ولی الان...
‫ببین، می‌خواستم اینا رو... ‫امشب بهت بگم.
‫هِی، ادامه بده!
‫یالا!
‫می‌خواستم بهت بگم ممنونم...
‫که دوستم داری.
‫دوستت دارم عزیزم.
‫همیشه دوستت می‌دارم.
‫یالا!
‫و...
‫چیزی نیست.
‫من همینجام عزیزم. ‫یالا، کارا!
‫فقط منم و تو.
‫نه، نه. ‫نه، ادامه بده!
‫ادامه بده! نباید دست نگه داریم.
‫نباید... ‫نباید دست نگه دارم.
‫نه، نباید... ‫نباید دست نگه دارم.
‫بُدی. ‫چیزی نیست.
‫جیک.
‫بزن بغل.
‫فوت کرد.
‫♪ کاش بال داشتم ♪
‫♪ تا منو ببره یه جای دور ♪
‫♪ دور از تمام چیزایی که می‌بینم ♪
‫♪ از تمام دردسرهایی که درست می‌کنم ♪
‫♪ کاش می‌تونستم پرواز کنم ♪
‫♪ بر فرازِ همه‌چیز ♪
‫♪ ای‌کاش... ♪
‫♪ کاش بال داشتم ♪
‫♪ می‌رفتم با فرشته‌ها می‌رقصیدم ♪
‫♪ از بین ابرها رد می‌شدم ♪
‫♪ هیچ‌وقت به عقب نگاه نمی‌کردم ♪
‫♪ هیچ‌وقت برنمی‌گشتم پایین ♪
‫♪ بادها سرخوشم می‌کردن ♪
‫♪ و ازشون حس نشئگی بهم دست می‌داد♪
‫♪ دوباره آزاد می‌شدم ♪ ‫♪ این مصیبت‌ها تمومی نداره ♪
‫♪ ای‌کاش... ♪
‫♪ کاش بال داشتم ♪
‫یه تصمیمی گرفتم.
‫از بین تمام فک و فامیل‌هایی که تا حالا داشتم،
‫فکر می‌کنم آدمای ایستگاه ۴۲
‫تنها کسایی‌ان که همیشه برام ‫مثل خانواده می‌مونن.
‫توی ایستگاه ۴۲ می‌مونی.
‫درک می‌کنم.
‫جدی می‌گم.
‫اونا بهت نیاز دارن.
‫ولی...
‫اون‌وقت می‌تونم بعد از کار، بیام خونه پیش تو.
‫♪ بجای تمام این خاطرات ♪
‫♪ تقریباً اعتقاد دارم ♪
‫♪ که این خاطرات نمی‌تونن دنبالم بیان ♪
‫♪ می‌تونم پرواز کنم ♪
‫♪ بر فرازِ همه‌چیز ♪
‫همیشه نظرم این بود که ‫بابای خوبی می‌شی.
‫خبردار شدی؟
‫از کل ماجرا؟
‫که اون یکی دختری که بهم گفتی جن بوده؟
‫آره.
‫شاید پدرش باشم.
‫ولی از وقتی که خبردار شدم،
‫حس کردم پدرشم.
‫جوری که انگار یه انگیزه‌ای ‫برای تحمل مشکلات دارم.
‫حس می‌کنم...
‫که درسته؟ که حقیقت داره؟
‫امیدوارم همین‌طور باشه.
‫اگه پدری مثل تو بالای سرش باشه ‫خیلی شانس آورده.
‫♪ ای‌کاش... ♪
‫تو هم شانس آوردی.
‫مرد خوبی پیدا کردی.
‫لیاقتت رو داره.
‫گوش کن.
‫حرفی که توی چادرِ تریاژ زدم...
‫حقیقت داشت.
‫منم دوستت دارم، بُدی.
‫ما یه خانواده‌ایم.
‫همیشه هم خواهیم بود.
‫و در حال حاضر، هر چی به‌هم ابراز محبت کنیم
‫بازم کمه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.