..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه در «سرزمین آتش» گذشت...
‫- اردوگاه رو ببندید! ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫- همین الان ببندیدش. ‫- بیشتر از هر زمان... ‫ممکنه در اینجا رو تخته کنن.
‫برق‌گرفتگی بدی بوده ولی ظاهراً...
‫بابات حالش کامل خوب می‌شه.
‫از کی این‌جوری شده؟
‫هیچی نمی‌گی.
‫نتیجه آزمایش اومده. بچه من نیست.
‫چه تو مناسب مسئولیت پدر شدن باشی چه نه
‫من الان مسئولشم.
‫جن تو رو نمی‌شناسه.
‫مامانت ول‌مون نکرد به امان خدا.
‫تو هی ازش بد گفتی.
‫منم گذاشتم بکنی. ‫بهتره بهش زنگ بزنی
‫و داستان رو از زبان خودش بشنوی.
‫ایستگاه ۴۲، برای گزارش روزانه آماده باش. ‫[اداره آتش‌نشانی اجواتر]
‫آتش‌سوزی لازاروس، توی یه شب ‫به ۱۰۰ کیلومتر مربع گسترش پیدا کرده.
‫با اطفای حریق صفر درصد.
‫تیم‌های ضربت از واحد جنگل ملی «ترینیتی-شستا» ‫مأموریت دارن.
‫گوش به زنگ باشید.
‫از ایستگاه ۴۲ به گرین‌کرست، ‫دریافت کردیم و منتظر می‌مونیم.
‫سلام.
‫آتش‌سوزی لازاروس به ۱۰۰ کیلومتر مربع رسیده،
‫پس یعنی هر لحظه ممکنه ما هم اسیرش بشیم.
‫کنسل کنیم؟
‫نه، مانی، حتی حرفش هم نزن.
‫فرماندار داره میاد. ‫این آخرین فرصت‌مون...
‫برای باز نگه‌داشتن تری‌راک‌ـه.
‫حرفم اینه که اگه فرماندار بیاد اینجا
‫و ما رفته باشیم این آتیش رو مهار کنیم، ‫فرصت‌مون از دست می‌ره.
‫نفوس بد نزن.
‫۱۰۰ کیلومتر مربع در عرض یه شب.
‫حرف من فقط همینه.
‫تری‌راک برای این جامعه بیش‌ازحد حیاتی‌ـه.
‫برای این ایالت!
‫ولی هنوز وقت هست تا ما...
‫هنوز وقت هست تا...
‫کلمه‌ش چی بود؟ «چاره‌اندیشی».
‫چرا هی اونو یادم می‌ره؟ ‫ببین...
‫می‌ری می‌ترکونی.
‫ممنون.
‫راستی، ازت ممنونم...
‫که گذاشتی تری‌راک این فرصت رو بقاپه.
‫نمی‌خوام توجه‌ها رو ‫از صندوق بودجه آتش‌نشان‌ها منعطف کنم،
‫ولی وقتی بهم گفتی فرماندار داره میاد...
‫فکر خیلی خوبیه.
‫اون تنها کسیه که شاید بتونه...
‫تصمیم تعطیلی تری‌راک رو برگردونه.
‫باید از این فرصت استفاده کنیم.
‫ضمناً ما...
‫تا الان ۳۵۰۰۰ تا امضا داریم.
‫پس وقتی فرماندار دادخواست رو ببینه،
‫با زندانی‌ها روبه‌رو بشه،
‫و تأثیر این طرح رو ببینه...
‫چطور می‌تونه «نه» بیاره؟
‫آره، تازه اینکه جلوی یه‌سری از...
‫پولدارترین رأی‌دهنده‌هاش...
‫ازش انتقاد می‌کنیم هم بی‌تأثیر نیست.
‫پیام به وینس:[لطفاً وقتی زنگ می‌زنم جواب بده] ‫این‌قدر بهم بی‌محلی نکن، وینس. ‫پیام به وینس:[لطفاً وقتی زنگ می‌زنم جواب بده]
‫این‌قدر بهم بی‌محلی نکن، وینس. ‫خیلی‌خب.
‫ساعت ۷:۰۰ درها رو باز می‌کنیم
‫و این مهمونی رو شروع می‌کنیم.
‫حواس‌تون باشه سر وقت بیاید.
‫خیلی‌خب، اعجاب‌آور باشیم؟
‫می‌گم که داداش،
‫اینجا هم سخت می‌تونم خانواده‌م رو ببینم،
‫اگه به سن دیگو یا یه جای دیگه منتقل بشم،
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینم‌شون.
‫برای همین امشب شب مهمی‌ـه.
‫باید تری‌راک رو باز نگه داریم.
‫بی‌خیال داداش. ‫ما وظیفه‌مون خاموش‌کردن آتیشه.
‫امشب هم آتیش خاموش می‌کنیم.
‫شما نماینده تری‌راک هستید، ‫جلوی تنها کسی که...
‫توانایی باز نگه داشتن ما رو داره.
‫پس ما ابزاریم، آره؟
‫نه.
‫ما آتیش‌نشانیم.
‫آره، هر چی آدمای بیشتری متوجه این نکته بشن،
‫امضاهای بیشتری روی دادخواست می‌گیریم.
‫حالا بگذریم،
‫ظرف‌ها اینجا سمت راست هستن،
‫بعدش توی شُستن اجاق‌های اینجا کمک کنید.
‫چیه؟
‫اطلاعات بیشتری از «خوبم» می‌خوام.
‫علائم دیگه‌ای بجز لرزش داشتی؟
‫نه. هر چی آزمایش توی بیمارستان بود رو دادم
‫و مرخصم کردن،
‫پس لازم نیست تو ساعت کنترل سلامتم باشی، خب؟
‫این بهای رازداری‌ـه.
‫باید همه‌چی رو بهم بگی.
‫پرز،
‫لرزش احتمالاً فقط...
‫یه عارضه جانبی به‌خاطر برق‌گرفتگی باشه.
‫و... و احتمالاً روان‌تنی‌ـه.
‫باشه آقای دکتر.
‫یا اینکه آسیب عصبی‌ـه.
‫کیف من اونجاست؟
‫حالم خوبه. ‫اونجا می‌بینمت، خب؟
‫وینس؟
‫حاضر نشدی؟
‫آره، اون یکی دکمه سرآستین‌م رو پیدا نمی‌کنم.
‫ندیدیش؟
‫از صبح تا حالا داشتی برای مراسم...
‫این پا و اون پا می‌کردی.
‫آره، خب...
‫اینو همه می‌دونن که من ‫از این خاله‌بازی‌ها خوشم نمیاد.
‫الان هم می‌خوای بپرسی ‫اصلاً مجبوری بیای؟!
‫آره. مجبورم؟
‫- این برای تری‌راکه. ‫- می‌دونم...
‫خودت با چشم‌های خودت دیدی
‫که وقتی بُدی از تمام افرادی که ‫بهش یادآوری می‌کنن واقعاً چه‌جور آدمیه
‫چه اتفاقی می‌افته.
‫تو و لوک باید برای این فرماندار چرب‌زبونی کنید.
‫- نندازید گردن من. ‫- باشه، حله.
‫باشه، راست می‌گی.
‫پس تو جلوتر برو،
‫منم پشت سرت میام.
‫برای سخنرانی ایو و عکس یادگاری
‫فشار همه‌جانبه به فرماندار...
‫اونجا حاضر می‌شم.
‫قول می‌دم.
‫به نفعته بیای.
‫[بلیت‌ها رو یادت نره] ‫[با عشق، از طرف کارا]
‫جیک.
‫حاضری؟
‫جیک، برگرد. ‫هوم.
‫به‌به.
‫حالا حتماً باید عکس بگیرم.
‫عالی شد. خیلی خفن شدی.
‫نه، تو شبیه ستاره سینما شدی.
‫امشب شب بزرگیه، دوستان. ‫آقایون محترمی باشید.
‫خیلی شیک و پیک کردی.
‫آره ولی با لباس آتش‌نشانی...
‫خیلی راحت‌ترم.
‫عه ببین، پسرم اونجاست.
‫- آره اوناهاش. امشب خوش بگذره. ‫- ممنون.
‫ببین،
‫یادت نره پلک بزنی، پسر.
‫خفه شو.
‫نه، درک می‌کنم.
‫این شاید آخرین باری باشه ‫که می‌تونی حست رو بهش بگی،
‫قبل از اینکه ازدواج کنه.
‫بس کن، بس کن.
‫مهم نیست چه حسی دارم.
‫اون شاده. پرونده‌ش دیگه بسته شده.
‫امشب مهم تری‌راک‌ـه. ‫هوم.
‫هی همینو به خودت بگو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی...
‫- خوشگل شدم؟ ‫- آره.
‫ولی می‌خواستم بگم «خیلی نگران می‌زنی».
‫نه، نه، این صورت جدی‌ـمه.
‫ایو قراره سخنرانی کنه
‫و فرماندار قراره قانع بشه.
‫ببین کی داره میاد.
‫- سلام. ‫- سلام، خوشگله.
‫قیافه‌ش رو ببین.
‫- خیلی خوش‌تیپ‌ـه. ‫- خوشحالم از دیدن‌تون.
‫- سلام. ‫- سلام. ‫ممنون که اومدی، رفیق.
‫هواتو داریم، رفیق.
‫تری‌راک قرار نیست جایی بره.
‫اوهوم.
‫درسته.
‫همه خیلی خوشگل شدن.
‫...در نوبت چوب‌زنی اول تهدید می‌کنه.
‫ضربه اصابت می‌کنه، می‌ره توی هوا، ‫به سمت راست.
‫این یه امتیاز بیس میاره.
‫بی‌خیال! این یارو رو از زمین بندازید بیرون.
‫بازی بلد نیست.
‫گابریلا: [نمیای؟ حالت خوبه؟]
‫گابریلا.
‫گابریلا، سلام. ‫دخترم.
‫روبرتا رو تو دعوت کردی؟
‫روبرتا کیه؟
‫مامان. ‫عه.
‫نگاش کن! چه خوشگل شده.
‫مانی.
‫سلام، تو هم بدک نشدی.
‫دیگو، خیلی ممنون که زنگ زدی.
‫خب، کاملاً درک می‌کنم... ‫چرا دخترم هول شده...
‫و بلافاصله بعد از آشنایی با تو...
‫فوراً باهات نامزد کرده.
‫البته همه‌چیز هم ظاهر و قیافه نیست.
‫به قول معروف؛ ظاهر آدما می‌ره زیر خاک.
‫می‌دونیم، روبرتا. ‫لاتین باشی ساتن می‌پوشی.
‫دقیقاً.
‫ولی ببینید، الان مهم من نیستم.
‫مهم... ‫ولی چرا، مهم منم.
‫مهم اینه که من ‫قبل از روز عروسی دختر چشم‌نوازم
‫باهاش وقت بگذرونم.
‫سورپرایز.
‫سورپرایز!
‫وقتی مانی رفت زندان، گابی ۱۰ سالش بود
‫و دو سه سال... ‫من و اون تنها بودیم.
‫بعدش مانی آزاد شد
‫و بعد من و مانی از هم جدا شدیم...
‫ببخشید، پیامک یا پیغام صوتی داده بودی...
‫که من نخوندم و متوجهش نشدم؟
‫خنده‌داری.
‫می‌خواستم دختر کوچولوم رو سورپرایز کنم.
‫و تو رو!
‫یه نوشیدنی برام میاری؟ ‫سفارشم رو که می‌دونی.
‫بعدش رفتم مدرکم رو گرفتم
‫و گابی هم آرزوی المپیکی‌ش رو پیگیری کرد.
‫مگه نه، دختر عزیزم؟
‫واقعاً باورم نمی‌شه الان اینجایی.
‫آره والا.
‫اون‌وقت تو دعوتش کردی!
‫♪ نمی‌دونم... ♪
‫ببین، تو عاشق این آهنگی.
‫الان برمی‌گردیم. باید بریم وسط، خب؟
‫ما عاشق گابریلاییم.
‫مانی هم همین‌طور. ‫برامون مثل یه خانواده شدن.
‫واقعاً؟ سیر تا پیاز همه‌چی رو بهم بگو.
‫باشه.
‫♪ شاید نباید درک کنم... ♪
‫اون مامان گبزـه؟
‫روحت هم خبر نداشت داره میاد؟
‫نوچ!
‫خوبی؟
‫- نوچ. ‫- عجب! خیلی‌خب.
‫می‌دونی که من...
‫سابقه اعتیاد به الکل دارم، آره؟
‫می‌دونی، روبرتا...
‫منو فرستاد نوشیدنی‌ش رو سفارش بدم.
‫امشب نباید اعتیادم برگرده،
‫ولی در حال حاضر حس می‌کنم از دست اون زن
‫هر لحظه ممکنه برم سمت زهرماری.
‫اونا بچه‌های ایستگاه ۹۶ هستن، نه؟
‫الان اعزام شدن؟
‫آره، رفتن برای مهار آتیش لازاروس.
‫دیر یا زود ما رو هم اعزام می‌کنن.
‫هوم، نه.
‫نه، از این خبرا نیست. امشب نه!
‫گابی، من از پرسیدم میاد یا نه،
‫اون گفت باید فکرهاش رو بکنه،
‫بعدش دیگه ازش خبری نشد.
‫ولی چرا؟ چرا باید دعوتش می‌کردی؟
‫چون به‌نظر خیلی استرس داشتی
‫که قراره بیاد عروسی‌ات.
‫گفتم شاید اگه قبلش ببینی‌اش،
‫دلشوره‌ات کمتر بشه.
‫عروسی بهم زمان می‌داد.
‫زمان برای اینکه ‫به چیزهایی که می‌خوام بهش بگم فکر کنم.
‫به چیزهایی که نمی‌خوام بگم.
‫الان حس می‌کنم اگه دهنم رو باز کنم،
‫سرش داد می‌زنم که چقدر از دستش عصبانی‌ام.
‫ببخشید.
‫نمی‌خواستم همچین کاری بکنم.
‫سلام.
‫می‌شه مزاحم شم؟ ‫هنوزم مامان‌ها و دخترها خلوت می‌کنن با هم؟
‫سلام، مامان...
‫می‌خوای محیط کاری‌ات رو نشونم بدی؟
‫باشه.
‫می‌خوام ببینم غواصی رو فدای چی کردی.
‫♪ می‌گی ستاره‌ها رو من آویزون کردم... ♪
‫به ما می‌گن گروه عملیاتی ‫ولی همه‌جور پشتیبانی‌ای می‌کنیم.
‫حتی به آتش‌نشان‌ها توی...
‫آتیش‌سوزی‌های طولانی این شکلی، ‫غذا هم سرو می‌کنیم.
‫شماها پارسال نذاشتید کلاس شیرجه‌زنی بچه‌ام ‫آتیش بگیره.
‫همین روند رو ادامه بدید.
‫دادخواست‌مون که اونجاست رو امضا کن ‫تا بتونیم ادامه بدیم.
‫سلام بُدی.
‫نگاش کن، چه قشنگ شده.
‫راست می‌گن...
‫که شاید شماها رو برگردونن زندان؟
‫داریم هر کاری می‌تونیم می‌کنیم ‫تا جلوش رو بگیریم.
‫ولی ما همیشه می‌دونیم کجایی.
‫همیشه باهات در ارتباط می‌مونیم.
‫ممنون.
‫گوش کن، بی،
‫ببخشید، رفیق. ‫خبر نداشتم تو هم اینجایی.
‫صف رو معطل کردی.
‫بُدی!
‫دختره به‌نظر خیلی از دیدنت خوشحال بود.
‫جیک بهم گفت روی خودم تمرکز کنم.
‫تری‌راک تنها چیزیه که برام مونده، پس...
‫روی همون تمرکز می‌کنم.
‫تری‌راک اینجا چی‌کار می‌کنه؟ ‫اوکی! خب، سلام.
‫به زندانی‌ها وظایفی محول کردم.
‫- و این آخرین تلاشم برای حفظ تری‌راک... ‫- ایو!
‫فرماندارها از رویدادهای برنامه‌ریزی‌نشده ‫خوش‌شون نمیاد؛
‫مخصوصاً با حضور یه مُشت خلافکار.
‫انگار براش کمین کردیم. ‫تأثیر منفی می‌ذاره.
‫باید همین الان برن.
‫حتماً! البته اگه بخوای الم‌شنگه به‌پا کنی
‫و به اسپانسرها بگی ‫برن خودشون غذا تهیه کنن.
‫می‌تونیم برشون گردونیم اردوگاه.
‫- رئیس لئونی؟ ‫- بله.
‫ببخشید، عادت قدیمی بود.
‫جاناتان چن هستم، دستیار فرماندار «کلی».
‫شما «رئیس واحد لئونی» هستید؟
‫فرماندار می‌خواد...
‫با تمام رئیس واحدها عکس بگیره.
‫شما باید جلوی صف استقبال باشید.
‫فکر کنم منو با شوهرم، ‫وینس لئونی، اشتباه گرفتید.
‫الاناست که برسه.
‫آها. خب...
‫لطفاً وقتی رسیدن، بفرستیدشون پیش ما.
‫- جان... ‫- بله؟
‫خب، اینجا دفترمونه.
‫یه‌جورایی مثل مرکز فرماندهی.
‫هوم.
‫خب... دیگو می‌گه الان امدادگر شدی.
‫از اولش هم می‌دونستم ‫می‌ری توی مراقبت‌های درمانی مشغول می‌شی.
‫هوم. ‫چیه عزیزم؟
‫وقتی همچین چیزایی می‌گی برام عجیبه.
‫مثلاً چی؟
‫مثلاً اینکه انگار چیزی از من می‌دونی.
‫خب، گاب...
‫ایستگاه ۴۲، پرز هستم، بفرمایید.
‫سلام، پیت تری هستم از ایستگاه ۹۶. ‫وینس اونجاست؟
‫نه نیست. ‫چه خبر، پیت؟
‫می‌دونم اونجا وسط مهمونی هستید،
‫ولی ایستگاه ۹۶ یه محل فرود ‫برای تدارکات توی لازاروس در نظر گرفته
‫ولی ما رو دارن اعزام می‌کنن. ‫می‌شه شما به‌جای ما...؟
‫متوجه شدم. ‫به سمت ما تغییر مسیر بدیدش.
‫تدارکات رو دریافت می‌کنیم.
‫چشم. احتمالاً اون بالا ببینیم‌تون.
‫باشه. موفق باشید. ‫چه هیجان‌انگیز.
‫گبز، واقعیت ماجرا اینه که ‫پیش خودم گفتم اگه...
‫ازت بپرسم امشب بیام یا نه، ‫شاید بگی نه.
‫مامان، باید به این کاره برسم.
‫می‌شه بری بابا رو بیاری؟
‫حتماً.
‫از طرفی می‌تونید...
‫روی مشاوره ضدحریق‌سازی منزل مزایده کنید.
‫که یکی از آتش‌نشان‌های ایستگاه ۴۲ ‫بهتون مشاوره می‌ده.
‫شام برای دو نفر توی کافه اسموکی. ‫بسیار رُمانتیک!
‫با هر مزایده یه شانس توی قرعه‌کشی می‌گیرید.
‫ممنون.
‫ممنون. می‌دونی...
‫خدا رو شکر تو اینجایی.
‫چرا این‌قدر نگران بُدی هستی؟
‫مگه شما دوتا... ‫دوست صمیمی نبودین؟
‫چی شده؟ ‫هیچی.
‫چیزی نشده، جن.
‫نگران نباش.
‫قراره روی چی مزایده کنیم؟
‫جنویو، جیک،
‫ایشون روبرتا هستن، مامان گابریلا.
‫سلام... ‫عجب!
‫خوشحالم تونستم از نزدیک ببینم‌تون.
‫جیک؟ همون نامزد سابق دخترم؟
‫- آره. ‫- عزیزم...
‫باهات حرف دارم.
‫بله، ‫ولی ببخشید، نمی‌تونم.
‫از خدام بود ولی باید مواظب میز حراج باشم.
‫مانی، می‌شه مراقب حراجی باشی؟
‫من و جیک می‌ریم یه نوشیدنی بگیریم.
‫- عه. عجب! ‫- بیا.
‫چقدر قوی هستید.
‫بله.
‫اون همین‌طوریه.
‫هوم.
‫خیلی آزاردهنده‌ست.
‫خیلی‌خب، تخته‌ها رو بذار اینجا.
‫بعدش با شماره ایستگاه، مجزاشون کن.
‫اون‌وقت گروه‌ها می‌تونن ‫تو راه آتیش‌سوزی لازاروس
‫یه سر بیان و برشون دارن.
‫فکرش هم نکن، لوک. ‫کنسل نمی‌کنم.
‫نه، آتیش‌سوزی لازاروس برات کنسلش می‌کنه.
‫به ۱۲۰ کیلومتر مربع رسید.
‫وینس کجاست حالا؟ ‫جواب تلفنم رو نمی‌ده.
‫گفتم که، تو راهه.
‫وینسنت لئونی، کجایی؟
‫گوشی رو بردار!
‫جواب شما رو هم نمی‌ده؟
‫نه، مجبورم برم خونه ‫و از موهاش بکشمش بیارمش.
‫نه، من می‌رم. ‫شما باید اینجا بمونی...
‫و مطمئن شی تری‌راک باز می‌مونه.
‫احتمالاً فکر خوبی باشه. ‫چون من شاید بکُشمش. ممنون.
‫رئیس، خونه‌ای؟
‫رئیس؟
‫یالا وینس، جواب تماسم رو بده.
‫[گابریلا]
‫رئیس!
‫اومدم تو.
‫رئیس؟
‫رئیس، کجایی؟
‫رئیس!
‫هی! ‫هی، هی، هی، هی.
‫هی، هی.
‫برو بیرون، ‫می‌خوام بازی رو ببینم.
‫نه، نمی‌بینی.
‫الان قلب‌ات رو چک می‌کنم.
‫تپش قلب داری. از کی؟
‫سه تا نوبت ضربه‌زنی. ‫(بیسبال)
‫سرم یه‌کم گیج رفت و...
‫ضربان قلب نامنظمی داری.
‫خیلی‌خب، به دستگاه مانیتور وصلت می‌کنم.
‫ازت می‌خوام بشینی. ‫بشین، مواظب باش.
‫شارون چقدر از دستم عصبانیه؟
‫تقریباً به اندازه من.
‫خیلی‌خب.
‫فکر کنم «ای‌فیب» شدی.
‫الکتریسیته توی قلب‌ات داره بد عمل می‌کنه.
‫- زنگ می‌زنم آمبولانس. ‫- نه، نه.
‫زنگ نمی‌زنی.
‫اگه این قضیه رو گزارش بدی، ‫آینده کاری‌م تمومه.
‫اگه گزارش ندم، شاید زندگی‌ات تموم بشه.
‫بیا... خیلی‌خب، بیا در موردش صحبت کنیم.
‫- دیگه کی فیله می‌خواد؟ ‫- من لطفاً.
‫- خیلی‌خب، بفرمایید. ‫- وقتی غذاتون رو خوردین،
‫یادتون نره دادخواست‌مون رو امضا کنید.
‫بله، درست پشت سرتونه.
‫دیدی؟
‫توی خون‌ـته.
‫ذاتاً این کاره‌ای.
‫قسمت نبود من و گبز با هم باشیم.
‫چی شد؟
‫عاشق یه نفر دیگه شد.
‫بله، دیگو.
‫به‌نظر مرد خوبی می‌اومد. ‫دخترم هم دوستش داشت.
‫نه، نه، نه، ببخشید...
‫گبز به‌خاطر دیگو ازم جدا نشد.
‫به‌خاطر بُدی ازم جدا شد.
‫بُدی کیه؟
‫آممم...
‫اون بُدی‌ـه. ‫موطلایی.
‫پشت میز.
‫- عه. ‫- لباس نارنجی پوشیده.
‫دخترم به مادرش رفته.
‫خیلی مسخره‌ست. ‫وینس کجاست؟
‫یه نفر رو فرستادم بیارتش.
‫خانم فرماندار، خوش اومدید.
‫لوک، از دیدنت خوشحالم.
‫منم همین‌طور، خانم.
‫شارون لئونی هستم. ‫خیلی خوشحالم تشریف آوردین.
‫- ممنون. ‫- بله، ‫خیلی ممنون که تشریف آوردین.
‫برای مردم شهرمون خیلی مهمه. ‫خوشحالم حمایت‌شون می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- خوش‌تیپ شدی.
‫ممنون.
‫تو هم...
‫تو هم فوق‌العاده شدی. ‫ولی این‌قدر...
‫توی کار بقیه فضولی نکن.
‫اصلاً جالب نیست.
‫من انسان‌شناسی فرهنگی درس می‌دم.
‫فضولی جزو ضروریاتشه.
‫آره، ولی اینا دوست‌های منن.
‫خب، اومدم تا دخترم رو بیشتر بشناسم.
‫خودش که هی منو می‌پیچونه.
‫پس با آشناهاش صحبت می‌کنم.
‫بله، خیلی ممنون.
‫باشه، قبول.
‫با همدیگه پیداش می‌کنیم،
‫خب؟
‫ممنون.
‫برای ورود به ساختمون‌های در حال سوختن
‫یه لحظه هم درنگ نمی‌کنم
‫ولی از فکر این سخنرانی
‫جداً دارم بالا میارم.
‫باید به نتیجه برسه، رفیق.
‫خیلی‌خب، بذار یه‌بار دیگه مرورش کنم. ‫«شب همگی بخیر.»
‫ایو، ایو، این سخنرانی رو ‫هزار بار مرور کردیم.
‫مشکلی نداری. ‫آره، درست می‌گی.
‫- اون بالا فقط با من صحبت کن. ‫- باشه.
‫برو تری‌راک رو نجات بده.
‫ببین، آتیش‌سوزی لازاروس ‫به ۱۵۰ کیلومتر مربع رسیده.
‫فقط دو درصد مهار شده.
‫۱۵۰ کیلومتر؟ چطور؟ ‫خب، افتاده روی سربالایی.
‫بادها دارن هُلش می‌دن جلو.
‫الان داریم با واحدهای ترینیتی-شستا ‫هماهنگ می‌کنیم.
‫- می‌خوان ما رو هم اعزام کنن؟ ‫- به احتمال زیاد.
‫شوهرت همین الان باید بیاد اینجا.
‫شوهرم گوشی‌ش رو جواب نمی‌ده.
‫ضمناً تجربه من توی هماهنگی منابع
‫از تجربه شما دوتا روی هم
‫خیلی بیشتره، پس بیا بریم.
‫از پسش برمیای. ‫سربلندمون کن.
‫خب، اینجا هم نیست، پس...
‫جدی جدی از دستم قایم شده.
‫هوم.
‫آره ولی بهش حق نمی‌دی؟
‫یه‌جورایی خفتش کردی.
‫خودش زنگ زده بود.
‫گفت: «لطفاً بیا.»
‫به مراسم عروسی.
‫چند سال بود آرزو داشتم...
‫اون تماس رو باهام بگیره، مانی.
‫می‌دونم تو درک نمی‌کنی ‫چون فرصت داشتی دوستش داشته باشی.
‫- و فرصت داشتی کنارش باشی. ‫- نه، نه، بی‌خیال، نه، نه.
‫شروع نکن به بازنویسی‌کردن تاریخ، خب؟
‫- پس ببخشید که نتونستم... ‫- چون می‌تونستی باشی.
‫اگه می‌خواستی می‌تونستی بمونی.
‫می‌خواستم باشم.
‫و می‌خواستم برگردم.
‫- ولی چیز جز دلخوری نصیبم نشد. ‫- آره.
‫چون ول‌مون کردی رفتی.
‫باید یاد می‌گرفتیم چطور بدون تو زندگی کنیم.
‫هوم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫ به گمونم باید ازت تشکر کنم، نه؟
‫چون اونی که رفت زندان من بودم.
‫اونی که انتظار می‌رفت ‫غیرقابل اتکا باشه من بودم.
‫من غیرقابل پیش‌بینی بودم.
‫ولی تونستم برای بچه‌م پدری کنم.
‫هر روز! ‫می‌بردمش مدرسه.
‫می‌بردمش کلاس‌های شیرجه‌زنی‌اش.
‫من پیشنهاد دادم.
‫پیشنهاد دادم که...
‫هزینه مسابقات قهرمانی جهانش رو بدم.
‫و برای مسابقات توکیو برات پول فرستادم.
‫- بی‌خیال. ‫- ولی کله‌شق‌تر از اونی بودی...
‫واقعاً الان طرز فکرت اینه که...
‫اون اهمیتی می‌ده...
‫به اینکه کی هزینه سفرش رو داده؟
‫اونی که وقتی دخترم رسید خونه، ‫قهرمانی‌ش رو باهاش جشن گرفت من بودم.
‫وقتی توی مسابقات توکیو مقام نیاورد
‫و گریه می‌کرد، من بغلش کردم.
‫من بودم! کار من بود! ‫من برای گابریلا همچین کاری کردم.
‫تو براش چی‌کار کردی؟ ‫تا حالا براش چی‌کار کردی؟
‫فقط براش سؤال ایجاد کردی.
‫«چرا ول‌مون کرد رفت؟»
‫«اگه اون پیش‌مون بود زندگی چطور می‌شد؟»
‫«چرا دوستم نداره؟» ‫حق نداری اینو بگی!
‫فکر کردی می‌تونی یهویی پاشی بیای اینجا
‫و فکر کنی همه‌چی خوب و خوش می‌شه؟
‫که می‌شه از صفر شروع کرد...
‫و مجبور نیستی براش زحمت بکشی؟ ‫راهش رو بلد نیستم!
‫ولی منم راهش رو بلد نبودم.
‫خب، ما با هم فرق داریم، مانی،
‫من و تو.
‫آخه...
‫فکر می‌کردم برای مادر بودن آمادگی ندارم.
‫نمی‌دونم چطور ولی تو پا پیش گذاشتی، ‫ولی...
‫مانی، خیلی جوون بودیم.
‫اشکالی نداره. مسئله‌ای نیست.
‫ولی خب دلم براش تنگ شده.
‫هر روز، کلی دلتنگش می‌شم.
‫الان که دیدمش دلم بیشتر هم تنگ شده.
‫دلم برای تو هم تنگ شده.
‫منم همین‌طور.
‫شب همگی بخیر.
‫ممنون که برای مراسم امسال آتش‌نشانی...
‫به جمع‌مون پیوستید.
‫من فرمانده ایو ادواردز هستم.
‫و افتخار اینو دارم...
‫که گروه زندانیان آتش‌نشان رو...
‫در اردوگاه حفظ محیط‌زیست تری‌راک ‫رهبری کنم.
‫همون‌طور که امشب در جریان قرار گرفتید،
‫با حذف بودجه دولتی، ‫ تهدید به بستن اردوگاه‌مون کردن.
‫این کار اشتباهه.
‫تری‌راک برای جامعه‌مون و برای این ایالت...
‫بسیار حیاتی‌ـه.
‫ممنون. ‫بله، تشویق‌شون کنید.
‫ولی خوشبختانه،
‫هنوز فرصت هست تا با کمک شما...
‫چاره‌اندیشی کنیم، فرماندار کلی.
‫آخرین باری که شمُردیم، ۳۵۰۰ امضا...
‫توی دادخواست‌مون داریم که تری‌راک رو...
‫جزء ثابتی از شهر اجواتر کنیم.
‫چیزه...
‫نه تنها ضروریه...
‫که از گروه‌های آتش‌نشانی کالیفرنیا ‫در عملیات‌ها حمایت کرد،
‫بلکه باید در اردوگاه‌های آتش‌نشانی و ‫ایستگاه‌ها هم...
‫ازشون حمایت کرد.
‫می‌خواستم از همگی بابت حمایت‌تون ‫از آتش‌نشان‌های شهرتون...
‫و آتش‌نشان‌های تری‌راک... ‫تشکر کنم.
‫- پس، همگی از این شب دل‌انگیز... ‫- حالا چی‌کار کنیم؟
‫لذت ببرید.
‫- نوشیدنی‌ها و خوراکی‌ها رو بزنید بر بدن. ‫- هیچی.
‫- طرف صحبت‌مون گذاشت رفت بیرون. ‫- خب، خیلی ممنونم.
‫ممنون.
‫- دیگه تمومه. ‫- ممنون.
‫فکر می‌کنم احتمالاً از اون اتفاق‌هایی باشه ‫که فقط یه‌بار می‌افته.
‫می‌دونی، قبلاً هم توی کار ‫مورد مشابهش رو دیدم.
‫فقط یه شوک لازمه...
‫تا آریتمی قلبی رو تصحیح کنی، درسته؟
‫پس بیا... بیا انجامش بدیم.
‫بهم شوک بزن، پرز.
‫نمی‌تونم.
‫چرا می‌تونی. ‫دارم بهت اجازه می‌دم.
‫نه، به‌خاطر تو نیست.
‫یعنی چی که به‌خاطر من نیست؟ ‫من رئیستم، مگه نه؟
‫به‌خاطر بُدی.
‫اگه بلایی سرت بیارم،
‫دیگه نمی‌تونم باهاش چشم‌توچشم بشم.
‫نمی‌تونم، نمی‌تونم.
‫منطقیه.
‫به گمونم.
‫وینس؟
‫وینس.
‫بهت شوک وارد می‌کنم ‫ ولی اگه زنده نمونی خودت می‌دونی!
‫یک، دو، سه.
‫یالا، وینس.
‫یالا، یالا.
‫یه قراری با هم داشتیم!
‫وای نه، دچار گرفتگی قلبی شدی
‫یالا.
‫خدا رو شکر حالت خوبه.
‫خوبی.
‫لعنتی، چقدر درد داشت!
‫خنده‌دار نیست.
‫خب، فکر کنم جواب داد.
‫به شارون خبر می‌دم.
‫چی؟ نه. بهش نگو.
‫شما برام...
‫مثل بابای دومم هستی، رئیس.
‫اگه هر اتفاقی برات بیفته،
‫نمی‌تونم خودم رو ببخشم.
‫دیگه نمی‌تونم این راز رو حفظ کنم.
‫ببین، خیلی‌خب.
‫تو هم مثل دختر دومم هستی.
‫و...
‫درک می‌کنم.
‫ولی در حال حاضر...
‫تو در واقع...
‫ارائه‌دهنده خدمات درمانی‌م هستی.
‫و اگه به کسی راجع‌به این موضوع بگی،
‫حریم خصوصی من به‌عنوان یه بیمار رو نقضی می‌کنی.
‫اون‌طوری برای جفت‌مون بد می‌شه.
‫باید برم ایستگاه.
‫فکر کنم بهتر باشه تو برسونی‌ام.
‫ببین...
‫می‌خوای تو اعلام کنی...
‫که حراج داره تموم می‌شه؟
‫♪ کسی تا حالا بهم نگفته بود... ♪
‫حس می‌کنم داری یه چیزایی رو ازم پنهون می‌کنی.
‫توی خونه رفتارت عجیب بود، ‫با بُدی رفتارت عجیب بود.
‫جن...
‫وقتی بهم دروغ می‌گن می‌فهمم.
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگم سال‌ها بهم دروغ می‌گفتن.
‫♪ مدام میای توی ذهنم ♪
‫♪ کاپوت ماشینم... ♪
‫اینو توی جیبم پیدا کردم.
‫و دلم برای مامانت تنگ شده.
‫از ته دل می‌گم کاش الان اینجا بود.
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم.
‫♪ خیلی خوبه، خیلی خوبه، وای... ♪
‫عجیبه که بهم حس خوبی داد؟
‫چون دل منم براش تنگ شده.
‫اصلاً عجیب نیست.
‫و...
‫جن، متأسفم.
‫تو و بُدی چی؟
‫راسته که با هم مشکلی ندارید؟
‫خب، این...
‫نه، نه، راستش...
‫راستش اینه که جفت‌مون...
‫خیلی بابت پدری‌کردن برای تو هیجان‌زده‌ایم.
‫این یعنی تو بچه فوق‌العاده‌ای هستی
‫و همه...
‫می‌خوام توی زندگی‌ات باشن.
‫♪ خیلی خوبه ♪
‫♪ بهتر از اونیه که فکر می‌کردم بشه ♪
‫♪ خیلی خوبه، خیلی درسته، خیلی در اوجه ♪
‫بیا بغلم، فسقلی. ‫دوستت دارم.
‫♪ چون با تو می‌دونم زندگی‌م خیلی خوب می‌شه ♪
‫حالا خبر رو اعلام کن،
‫تا بتونیم از اینجا بریم بیرون.
‫ ♪ خیلی خوبه ♪
‫بُدی. ‫سلام، من روبرتا هستم،
‫من مامان گابریلائم.
‫می‌دونم. ‫خوشوقتم.
‫خب، جریان از این قراره:
‫«مشاوره با آتش‌نشان» رو برنده شدم
‫و تو رو انتخاب کردم.
‫خب، فکر نمی‌کنم بهم اجازه بدن.
‫من با ۳ هزار دلار مزایده رو برنده شدم. ‫قطعاً بهت اجازه می‌دن.
‫بریم؟
‫باشه.
‫♪ خیلی در اوجه ♪
‫خانم، حقیقتاً حس می‌کنم...
‫کسی که باید باهاش صحبت کنید گابریلاست.
‫کاملاً موافقم
‫ولی اون فرار کرده.
‫برای همین می‌خواستم اگه اشکالی نداره ‫با تو حرف بزنم.
‫فقط می‌خوام بفهمم...
‫چه اتفاقی بین شما دوتا افتاد.
‫تضمین می‌کنم از جوابم خوش‌تون نمیاد.
‫بگو شاید خوشم اومد.
‫چطور جرئت می‌کنی این‌جوری تهدیدم کنی؟
‫ببخشید.
‫حقت نبود.
‫ماجرا از این قراره:
‫بُدی یه‌کم بیشتر از یکسال دیگه آزاد می‌شه و...
‫دلم می‌خواد با پسرم آتیش‌ها رو مهار کنم.
‫می‌دونم می‌دونی که ‫انتظار کشیدن برای بُدی چه حسی داره.
‫یعنی خودت یه بار انتظارش رو کشیدی.
‫نبضم عادی‌ـه.
‫لرزش دستم هم داره بهتر می‌شه.
‫اگه علائم دیگه‌ای دیدم ‫مستقیم می‌رم اورژانس.
‫قول می‌دم.
‫فقط یه مقدار دیگه بهم وقت بده، باشه؟
‫به‌خاطر من و...
‫به‌خاطر بُدی.
‫گابریلا خیلی دلسردی رو تجربه کرده.
‫من خودم رو کشیدم کنار
‫و اون حس کرد ترکش کردم.
‫همون حسی که شما بهش دادین.
‫جوری ناراحتش کردم ‫که نمی‌دونستم می‌تونم
‫و هیچ‌وقت نمی‌خواستم.
‫ولی در واقع...
‫داشتم زخمی رو باز می‌کردم ‫که شما قبلاً زده بودین.
‫بعدش هم این‌جوری اومدین غافل‌گیرش کردین...
‫درک می‌کنم که چرا امشب ناراحت شده.
‫هنوز دوستش داری.
‫من فقط خوشبختی گابریلا رو می‌خوام.
‫حتی اگه به معنی این باشه...
‫که باید فاصله‌م رو ازش حفظ کنم ‫و دهنم رو ببندم.
‫شاید بهتر باشه شما هم ‫همین روش رو مد نظر بگیرید.
‫حالا فهمیدم چرا این‌قدر ازت خوشش میاد.
‫خوشش می‌اومد!
‫دیگه تموم شده.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم ‫رابطه من و گابی هم تموم شده، تا اینکه یه روز...
‫باهام تماس گرفت. پس...
‫«در ناامیدی بسی امید است.»
‫رئیس حوزه، آقای لئونی،
‫واحدها از نظر منابع در چه حالن؟
‫خب، فعلاً مشکلی نداریم، خانم.
‫هلی‌کوپترهامون دارن از بالا آب می‌پشن
‫و آخرین بولدوزر باقی‌مونده‌مون فرستاده شده.
‫- ولی فرماندهی حادثه لازاروس تقاضای بیشتر کرده. ‫- نه.
‫باید به «جو بلانچارد» توی «یورکا» زنگ بزنی.
‫کارمند شهرداری‌ـه؟
‫نه، یه شرکت ساخت‌وساز داره،
‫ولی چهارتا بولدوزر داره ‫و خوشحال می‌شه به آتش‌نشانی قرض‌شون بده.
‫سال ۲۰۱۹ کار و کاسبی‌ش رو نجات دادیم.
‫- جاناتان، با آقای بلانچارد... ‫- ببخشید، الان که فکرش رو می‌کنم
‫فرماندار، فکر کنم بهتر باشه خودم زنگ بزنم.
‫ایشون یه مقدار با سیاستمدارها مشکل دارن.
‫ببخشید، شما کی هستید؟
‫شارون عضو گروه ایستگاه ۴۲ ـه.
‫شوهرش رئیس حوزه لئونی‌ـه.
‫من جو بلانچارد و همه آدمای ‫کالیفرنیای شمالی رو می‌شناسم
‫چون پونزده سال...
‫شغل لوک رو داشتم.
‫- تحسین‌برانگیزه. ‫- ببخشید، اجازه بدید.
‫سلام به همگی. ببخشید. ببخشید دیر کردم.
‫- ایشون رئیس حوزه لئونی هستن. چه عجب! ‫- شوهرتون؟
‫- آره. ‫- خب، مگر اینکه برای دیر کردنم طلاقم بده.
‫خانم، اجازه هست یه چیزی بگم؟
‫تمام بولدوزرهای دنیا هم ‫حریف گروه‌های خوب نمیشن.
‫اونجا به گروه‌های حفظ محیط‌زیست نیاز داریم. ‫اونا بخش اعظمی...
‫عملیات‌های آتش‌نشانی‌ان،
‫و اگه می‌خواید اون آتیش رو خاموش کنید،
‫- تری‌راک رو نجات بدید. ‫- بله، درست می‌گه.
‫- امشب برای همین اینجا جمع شدیم. ‫- بله، متوجه شدم.
‫باید بگم از این فشار همه‌جانبه غافل‌گیر شدم.
‫لوک وقتی پیشنهاد بستن تری‌راک رو داد ‫استدلال خیلی قوی‌ای آورد.
‫آممم... هوم.
‫آممم...
‫بُدی، ما دیگه می‌ریم.
‫از نظرت ایرادی نداره... ‫که قبل از تعطیلی تری‌راک...
‫- یه سر بیایم اونجا؟ ‫- از خدامه.
‫- حله. ‫- حله.
‫♪ آرزوها و اهدافت رو... ♪
‫لازم نبود مجبورش کنی این کار رو بکنه.
‫بُدی، من نکردم.
‫نه، این...
‫این خواسته خود جنویوـه.
‫♪ چرا با حرف‌زدن ارزشش رو بیاریم پایین؟ ♪
‫لطفاً راه رو باز کنید.
‫♪ خودت برداشت کن که چقدر برام قشنگی ♪
‫♪ حرف‌زدن مزخرفه ♪
‫مثل همیشه...
‫قدر عکس‌العمل‌ها و تصمیم‌گیری سریع...
‫- آتش‌نشانی کالیفرنیا رو می‌دونم. ‫- بله، درسته، فرماندار.
‫- اینجا به کل تیم ایستگاه ۴۲ افتخار می‌کنم. ‫- مانی!
‫مانی، باید آروم باشی.
‫اون دروغ گفت، ایو. ‫به همه‌مون دروغ گفت.
‫اون بازی‌تون داد.
‫گذاشت هفت‌خوان رستم رو طی کنیم
‫با اینکه می‌دونست هیچ شانسی نداریم. ‫درست نمی‌گم، لوک؟
‫مانی!
‫ببین رفیق،
‫فکر نمی‌کنم الان زمان و مکان مناسبی ‫برای این حرف‌ها باشه.
‫نه، به‌نظرم بهترین زمان و مکانه.
‫- باشه. ‫- تو چشم این مردها نگاه کن.
‫به برادرزاده‌ات بگو
‫که به‌خاطر تو بوده، ‫به‌خاطر تو بوده که...
‫تری‌راک داره بسته می‌شه. ‫بهش بگو!
‫بعدش به این مردها بگو...
‫چرا بهشون امید واهی دادی!
‫فرماندار، عذر می‌خوام. ‫همون‌طور که درک می‌کنید...
‫مردم احساساتی شدن. ‫مانی، باید یه چیزی رو بفهمی.
‫چیو؟
‫تری‌راک رو بستیم تا بودجه رو برای...
‫کل سیستم اردوگاه آتش‌نشانی باز نگه داریم.
‫من کل این طرح رو نجات دادم.
‫چرا ما رو قربانی کردی؟
‫چرا تری‌راک رو؟ ‫چون وضعش خیلی داغونه، مانی.
‫چون تو داغونش کردی!
‫محض رضای خدا، مسئولیت کارهات رو بپذیر.
‫هی!
‫این مسئولیت‌پذیری خوبی بود؟
‫بابا!
‫هی، هی، هی...
‫- بیا جلو! ‫- بس کن! هی، بس کن! کافیه!
‫هی، هی!
‫مواظب باش. چشم‌هات رو ببند.
‫- خوبی؟ ‫- همه عقب وایستن.
‫چیزی نیست.
‫خوبی؟ روبه‌راهی؟
‫بیا، اینو بگیر.
‫چیزی نشده. چیزی نشده.
‫مشکلی نیست. مشکلی نیست.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی‌خب، حالش خوبه، حالش خوبه.
‫این‌طرف بمونید.
‫خوشحالم با قهرمان‌های واقعی عکس می‌گیرم.
‫ممنونم.
‫ممنون. ‫براتون آرزوی بهترین‌ها رو دارم.
‫«از این ستون، تا اون ستون فرجه»
‫فرماندار، من قهرمان نیستم.
‫من... می‌دونید، من...
‫بی‌دلیل نیست که لباس نارنجی تنمه.
‫بدون تری‌راک...
‫هنوز هدفی توی زندگی‌م نداشتم.
‫ولی با تری‌راک، بهم این فرصت داده شد ‫تا زندگی کنم.
‫رفیقم شاعره.
‫اولش که فرستاده شدم تری‌راک،
‫اصلاً دوست نداشتم اونجا حضور داشته باشم.
‫ولی الان حضور در جای دیگه‌ای رو ‫نمی‌تونم تصور کنم.
‫تری‌راک بهمون... ‫بهمون هدف داده.
‫بهمون فرصتی داده که توی یه کاری مشارکت کنیم.
‫- که آتش‌نشان باشیم. ‫- درسته.
‫بله، درست می‌گه.
‫ما به تری‌راک نیاز داریم.
‫و شما... شما به ما نیاز دارید.
‫بُدی راست می‌گه.
‫اگه امشب حکم توقیف اردوگاه رو بدین،
‫همه این مردها الان از این شهر می‌رن.
‫منابع ارزشمندی رو از دست می‌دین.
‫تصمیم خیلی سرنوشت‌سازیه.
‫فوراً «مرکز بازپروری و اصلاح» رو برام بگیرید.
‫چشم خانم.
‫به اون آتیش می‌رسونم‌تون.
‫ایول!
‫خیلی‌خب.
‫شنیدین دوستان؟
‫ایول.
‫همینه!
‫باید بهت بگیم «مار خوش خط و خال».
‫چه مرگته؟
‫شارون، تو دیگه شروع نکن.
‫خب؟ ‫ممنون.
‫دولت چند وقته داره مجبورم می‌کنه ‫که بودجه رو کاهش بدم.
‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی
‫که بعضی وقتا باید تصمیم سخت رو بگیری.
‫به من که نگو «تصمیم سخت»! ‫قبلاً شغل تو رو داشتم!
‫باشه، اگه یه اردوگاه دیگه بود ‫بازم اعتراض می‌کردی؟
‫ببینید،
‫سعی می‌کنم با اداره صحبت کنم ‫و قضیه مانی رو...
‫ماست‌مالی کنم.
‫خب، برای شروع خوبه.
‫ممنون.
‫آخ!
‫اگه درد می‌گیره تکون نخور.
‫ببین، دخترم، ببین...
‫ببخشید، خب؟
‫اصلاً نمی‌دونم چی شد.
‫من می‌دونم.
‫پرشورواشتیاقه. ‫و قابلیت خودداری نداره.
‫ولی من کی باشم...
‫که فضولی کنم؟
‫ماشینم رسید.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫تا بیرون بدرقه‌م می‌کنی؟
‫عه، پیداش کردی؟!
‫دکمه سرآستین، آره.
‫خب، چی شده؟
‫به قیافه‌ات می‌خوره که انگار یه‌کم...
‫نمی‌دونم والا.
‫فکر کنم یه چیز فاسد خوردم.
‫چون توی خونه مجبور شدم یه‌کم دراز بکشم
‫و تقریباً خوابم برد.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫خب، من سالی یه‌بار تیپ می‌زنم
‫و تو یه‌جورایی نبودی که ببینی.
‫خب، به‌نظرم توی یونیفرمت هم همین‌قدر جذابی
‫ولی اینم تیپ خیلی خوبیه.
‫می‌دونستی ۳۵ هزار دلار ‫برای صندوق حمایت از آتش‌نشان‌ها...
‫جمع کردیم و صدتا امضای دیگه
‫برای دادخواست گرفتیم؟
‫برای یه شب بدک نبود، ‫حتی با اینکه تو نبودی.
‫کاش بیشتر وقت داشتیم صحبت کنیم.
‫پس باید بهم خبر می‌دادی داری میای.
‫نمی‌خواستم برای عروسی‌ات
‫مثل غریبه‌ها بیام.
‫ولی ما با هم غریبه‌ایم!
‫و اگه می‌خوایم این قضیه تغییر کنه،
‫پس تو باید تغییر کنی.
‫حق داری عصبانی باشی.
‫تصمیم گرفتم از پیش‌تون برم ‫و تو هم مجبور شدی با تصمیمم کنار بیای.
‫و بعضی وقتا...
‫می‌گم کاش تصمیم دیگه‌ای می‌گرفتم، جدی می‌گم.
‫ولی گابی، بابات...
‫بچه‌داری رو بهتر از من بلد بود.
‫من بی‌حوصله بودم،
‫بی‌تجربه بودم، اوضاعم بحرانی بود.
‫به‌خاطر نواقص خودم گذاشتم رفتم.
‫ولی...
‫اگه تو این‌طور برداشت کردی...
‫که مشکل از توئه...
‫باید بگم تو هیچ مشکلی نداری.
‫مشکل منم. ‫هنوزم مشکل منم.
‫من...
‫مامان، لازم نیست اینا رو بگی.
‫نه، صبر کن، گابی. ‫حتی عذرخواهی نمی‌کنم.
‫نه. می‌دونم برای عذرخواهی‌کردن دیر شده.
‫ولی فقط می‌خوام بهت بگم که...
‫تنها چیزی که دلم می‌خواد عوضش کنم...
‫آشنایی بیشتر با توئه.
‫ولی بُدی... اون تو رو می‌شناسه.
‫با بُدی صحبت کردی؟
‫می‌شه گفت با همه صحبت کردم.
‫مامان.
‫من...
‫گابی.
‫بُدی صرفاً داشت کاری رو می‌کرد ‫که فکر می‌کرد به صلاح توئه.
‫و دقیقاً مثل من، نمی‌خواست ناراحتت کنه.
‫چرا؟ چرا؟ ‫چرا داری اینو بهم می‌گی؟
‫چون قراره یه تصمیم مهم بگیری.
‫تصمیمی که تا مدت‌ها ‫باید با خوب و بدش کنار بیای.
‫با دقت تصمیم بگیر.
‫از اشتباهات من درس بگیر.
‫تری‌راک، خوب گوش کنید.
‫آتیش‌سوزی لازاروس، ‫یه آتیش‌سوزی گستره‌ی پیچیده‌ست.
‫در حال حاضر بیشتر از ۲۰۰۰ آتش‌نشان ‫دارن روش کار می‌کنن
‫و آتیشه که داره برنده می‌شه.
‫هیولاییه برای خودش.
‫تا وقتی مهارش نکردیم اونجا مستقر می‌مونیم.
‫پس تا یه مدت با اردوگاه خداحافظی کنید.
‫چه مدت؟
‫آره، به خانواده‌هامون چی بگیم؟
‫خب، معلوم نیست.
‫ممکنه چند روز طول بکشه، ‫ممکنه چند هفته طول بکشه.
‫تری‌راک چی می‌شه؟
‫تری‌راک رو نجات دادیم ‫تا بتونیم اطفای حریق کنیم.
‫الان می‌تونیم همین کار رو بکنیم.
‫ولی وقتی برگردیم چی در انتظارمونه، ایو؟
‫معلوم نیست، بُدی.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.