..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫سرت رو از یخچال در بیار
‫و به کارهای آتش‌نشانییت فکر کن.
‫امروز دمای هوا به ۴۰ درجه هم می‌رسه.
‫قبل از این مأموریت همراهی، خودمو خنک کردم.
‫امروز توی «گنبد گرما» هستیم.
‫از موج گرما هم گرم‌تره.
‫هر چی کولر بزنی یا هر چی مغزت یخ بزنه ‫فایده نداره.
‫فقط باید با آغوش باز بپذیریش.
‫اسپاسم عضلات و همه‌چیزش رو!
‫آره، مأموریت همراهیت امروز هر جا که باشه
‫جهنم سوزانه.
‫ولی تو توی مأموریت همراهی می‌ترکونی
‫اون‌وقت فاز دوم رو تموم می‌کنی.
‫بعدش میاریمت توی ایستگاه ۴۲.
‫مثل یه «جشن بازگشت به خانه» می‌شه.
‫این مدت، بی‌وقفه داشتم تمرین می‌کردم.
‫شیلنگ باز می‌کردم و نردبان مینداختم.
‫بعد از گزارش عملکرد، مطالعه می‌کردم.
‫یادت نره: سمت چپ ماشین می‌شینی.
‫صحیح. همون‌طور که بهم یاد دادی. ‫آره، می‌دونم، می‌دونم.
‫خوبه.
‫پس چرا هنوز اینجایی؟
‫شنیدی که بابابزرگ چی گفت.
‫سر وقت بری برای اونا دیر حساب می‌شه.
‫درسته.
‫تو معلوم هست چت شده؟ ‫منظورت چیه؟
‫الان از بابات نقل قول کردی؟ ‫اونم برای توصیه‌های پدرانه؟
‫خوبی؟
‫آتش‌نشان کالیفرنیا برام ‫اطلاعیه‌ی صلاحیت بازنشستگی پیش از موعد برام فرستاده
‫به‌خاطر مشکلات قلبیم. ‫حتی با اینکه دیگه حل شده.
‫آره، این... این چیز خاصی نیست.
‫یکی از این نامه‌ها بعد از پیوند کلیه‌م برام اومد.
‫صرفاً تشریفاتیه
‫توهینه.
‫بچه‌مون تازه داره کارش رو شروع می‌کنه
‫اون‌وقت الان می‌خوان نیمکت‌نشینم کنن؟
‫صرفاً یه تیکه کاغذه، وینس.
‫خب، حس می‌کنم تاریخ انقضام سررسیده
‫همه کولرهاشون رو تا آخر زیاد کردن.
‫برای شبکه‌ی برق، مشکل‌ساز می‌شه.
‫- سلام. ‫- صبح به‌خیر.
‫این برای گردنت.
‫- ممنون. ‫- کولر منم توی بدترین روز ممکن...
‫خراب شد، مگه نه؟
‫ببین، می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫چیز خوبیه.
‫یه پاورپوینت درست کردم.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫نوشته: «مزایای تحصیل در منزل».
‫اسلاید اول.
‫فرد مُحصّل در منزل
‫می‌تونه با سرعتی که خودش می‌خواد پیش بره.
‫می‌دونی که توی کلاس ریاضی حوصله‌م سر می‌ره.
‫خیلی‌خب، اون‌وقت این حرف‌ها از کجا نشئت می‌گیره؟
‫اسلاید بعدی.
‫معلم‌هام با این برنامه موافقت کردن
‫به‌شرط اینکه نظارت پاره‌وقت یه بزرگتر رو داشته باشم.
‫خب نمی‌شه، تو اصلاً نظارت یه بزرگتر رو نداری.
‫من شاغلم! یادته که؟
‫اسلاید بعدی.
‫زن ریک، نوئل،
‫توی خونه به یکی از خواهربرادرهام آموزش می‌ده.
‫پس می‌تونه من رو هم زیر نظر بگیره.
‫نوئل.
‫زن ریک که توی آیداهو زندگی می‌کنه.
‫اسلاید آخر. ‫آیداهو.
‫همه‌ی خواهربرادرهام اونجائن
‫و هیچ‌کس منو به‌عنوان دختر مادرمُرده‌ای نمی‌شناسه
‫که فکر می‌کرده مادرش، خواهرشه.
‫جن، می‌خوای بریم آیداهو زندگی کنیم؟
‫ولی من اینجا کار و زندگی دارم.
‫جفت‌مون نه.
‫من.
‫فقط برای مابقی این ترم.
‫من و خواهربرادرهام می‌خوایم توی زندگی واقعی ‫با هم وقت بگذرونیم.
‫خیلی‌خب، ببین، جن.
‫همین تازگی چت تصویری با اونا رو شروع کردی.
‫حالا می‌خوای وسایلت رو ببندی و بری آیداهو؟
‫خیلی‌خب، ببین، ‫می‌دونم وقتی بچه‌ها یه فکری به سرشون می‌زنه
‫تند تند گسترش پیدا می‌کنه ولی...
‫ریک و نوئل هم نظرشون اینه که فکر خوبیه.
‫البته اگه تو قبول کنی.
‫خب، من همچین چیزی رو قبول نمی‌کنم، شرمنده.
‫حتی بهش فکر هم نمی‌کنی؟
‫به این فکر کنم که بری توی یه ایالت دیگه زندگی کنی؟
‫بدون من؟ نه.
‫داری همه‌چی رو خراب می‌کنی.
‫خیلی‌خب، ببخشید بچه‌ها. ‫کولر این ماشینه خرابه.
‫کول، روبه‌راهی؟
‫گرمه. هم خسته‌م، هم گرممه.
‫آره، چون رفیق‌مون داشت با سرعت نور ‫خط امن ایجاد می‌کرد.
‫مجبور بودم. ‫یه تماس هفتگی با خانواده‌م دارم.
‫اگه نمی‌جنبیدم، هنوز اون بیرون داشتیم جزغاله می‌شدیم.
‫آهای شارون.
‫می‌شه یه سر بیایم ایستگاه ‫و یه‌کم از کولرتون استفاده کنیم؟
‫آره، بیاید کیت‌های خنک بگیرید.
‫آهای...
‫نه، نه، امروز نه، فرمانده.
‫یعنی می‌گید نمی‌خواید بشینید زیر کولر؟ ‫توی این گرما؟
‫نه، مسئله چیز دیگه‌ایه.
‫گابریلا جواب تماس‌هام رو نمی‌ده.
‫نمی‌شه برم سر کار خفتش کنم.
‫من نمی‌تونم بچه‌هام رو بغل کنم، فرمانده. ‫فقط تماس هفتگی رو دارم.
‫نباید از دست بدمش. ‫باشه، باشه.
‫کول من تضمین می‌کنم به تماست برسی،
‫زیر باد کولر. ‫مانی...
‫خفت کردن نیست، دستور مستقیمه!
‫برای جفت‌تون خوب می‌شه.
‫آهای. لطفاً برو سمت ایستگاه ۴۲.
‫- به روی چشم. ‫- ممنون.
‫[فاکتور]
‫هشت هزار دلار، برای عروسی‌ای که اصلاً اتفاق نیفتاد؟
‫شوخی‌تون گرفته؟
‫جوری به اون لپ‌تاپ خیره شدی ‫که انگار می‌خوای بزنی بکُشیش
‫چیزی نیست.
‫بهش نمی‌خوره چیزی نباشه.
‫فقط...
‫صرفاً چون داریم سعی می‌کنیم با هم نباشیم،
‫یعنی نمی‌تونیم صحبت کنیم؟
‫از وقتی مُچ‌مون رو گرفتن، ‫دو هفته می‌گذره.
‫باید یه روال عادی جدید پیدا کنیم.
‫شرمنده.
‫تری‌راک وارد می‌شود!
‫ایو.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم خنک بشم. ‫اون گنبد گرما، شوخی‌بردار نیست.
‫حتی عرق‌هام هم عرق کردن.
‫خیلی‌خب، بیاید آب بخورید، آقایون.
‫لئونی.
‫کول، چه خبر پسر؟
‫وای پسر. این لباس شاگردی خیلی بهت میاد.
‫منم دقیقاً دلم می‌خواد به همچین جایی برسم.
‫بیام بیرون، یه فصل جدید رو شروع کنم.
‫بعدش نوبت توئه، داداش.
‫امیدوارم، پسر. ‫می‌دونی، دادگاه آزادی مشروطم نزدیکه.
‫رفیقت داره سعی می‌کنه ‫مایه‌ی افتخار بچه‌هاش بشه.
‫ببین، بازم میای خونه‌ی من می‌خوابی ‫تا خونه پیدا کنی؟
‫می‌دونم بیرون‌اومدن از خونه‌ی دیگو برات سخته.
‫ببینم، دنبال جا می‌گردی، دخترم؟
‫می‌تونم تلفنی برات جور کنم.
‫نوچ. لحظه‌آخری یه جا پیدا کردم.
‫دیدی گفتم بهم بی‌محلی می‌کنه؟
‫خب، ظاهراً به منم همین‌طور.
‫آب.
‫شاگرد لئونی.
‫الان دیگه توی شیفت منی.
‫بیا بریم.
‫خیلی‌خب، آب بدن‌تون رو تأمین کنید، آقایون.
‫داریم کلی آب از دست می‌دیم.
‫در رو ببند.
‫به‌نظرت بابام تا کی قصد داره
‫اینو بذاره همین‌جا بمونه؟
‫اصلاً با من هماهنگ نکرد.
‫درسته اون رئیس این واحده، ولی...
‫من هنوز یکی از فرمانده‌های این ایستگاهم.
‫خوبی؟
‫تو باید روی خوب‌بودن خودت تمرکز کنی.
‫مأموریت همراهی امروز، ‫آخرین آزمونت برای گذروندن فاز دومه.
‫بعضی از هم‌کلاسی‌هات قبل از تو ‫توی این مرحله رد شدن.
‫خب، اون هم‌کلاسی‌هام...
‫مثل من توی ایستگاه آتش‌نشانی بزرگ نشدن.
‫ببخشیدا، ولی اینکه چطور بزرگ شدی اهمیتی نداره.
‫فامیلیت اهمیتی نداره.
‫ضمناً اینجا تری‌راک نیست.
‫یعنی چی؟
‫هدف از تشکیل تری‌راک
‫اینه که بر اساس پتانسیل افراد، ‫ازشون آتش‌نشان بسازه.
‫این دوره‌ی آموزشی، برای کشف استعدادها
‫و تعهدی که از قبل وجود داشته، تشکیل شده.
‫شاگردهایی که قبول‌شون کردم
‫دائماً نشون دادن که آمادگی دارن.
‫شاگرد لئونی، تو چی بهم نشون دادی؟
‫هر روز اولین نفر میام اینجا و آخرین نفر می‌رم.
‫که ثابت می‌کنه اهل کار تک‌نفره‌ای.
‫نه، چیزی که نشونم دادی
‫اینه که نقشه‌ای که به‌نظر خودت بهترین نقشه‌ست رو ‫اجرا می‌کنی
‫و برای انجامش، از دروغ‌گفتن هم ابایی نداری.
‫خیال می‌کردم قضیه‌ی گیل رو تموم کردیم.
‫نه، من تمومش کردم. ‫ببین، این مأموریت همراهی...
‫برای اینه که نشونم بدی تو هم تمومش کردی.
‫که بُدی گاوچرون رو بازنشسته کردی؛
‫کسی که از بالای پُل‌ها می‌پره، ‫گردن‌بندها رو قایم می‌کنه،
‫کسی که از وقتی می‌شناسمش ‫خودسرانه عمل می‌کرده.
‫یا نشونم می‌دی آتش‌نشانی هستی ‫که می‌تونم فرماندهیش کنم،
‫یا چمدونت رو می‌بندی و می‌ری.
‫یه عملیات نجات آسانسور توی خیابون هفتم داریم ‫که به‌علت نوسان برق اتفاق افتاده.
‫یادتون باشه، همچین گرمایی ‫آب بدن مردم رو حسابی خشک می‌کنه.
‫از طرفی، باعث می‌شه بی‌اعصاب‌تر بشن.
‫پس خونسردی‌تون رو حفظ کنید. ‫موفق و مراقب باشید.
‫آهای رئیس، می‌تونم یه درخواست قرض نیرو بدم
‫تا مانی رو با خودتون ببرید.
‫تجربه‌ی آسانسور رو داره. ‫شاید به کارتون بیاد.
‫خوشحال می‌شم بیاد. ‫یک، دو، تری‌راک!
‫- خیلی‌خب. ‫- بریم!
‫گبز نمی‌تونه وقتی توی یه ماشین هستید، ‫بهت بی‌محلی کنه.
‫ممنون، فرمانده.
‫خیلی‌خب، آقایون. ‫وقت استراحته.
‫بعداً نبینم بگید هیچ کاری براتون نکردم.
‫- فرمانده ادواردز. یه مشکلی داریم. ‫- چیه؟
‫الان یه سرشماری کردم. ‫کول نیستش.
‫نه، بهش گفتم می‌تونه بره تماس بگیره.
‫چک کردم. دیدم نیستش.
‫مشکل چیه؟
‫یه زندانی گُم شده. ‫الان گزارشش رو می‌دم.
‫نه، صبر کن. ‫برای کول خطر فرار وجود نداره.
‫چطوره یه فرصت به فرمانده ادواردز بدی
‫ته یه گشتی توی منطقه بزنه؟
‫تو اطراف رو بگرد، ‫من طبقه‌ی بالا رو چک می‌کنم.
‫باشه، تو پیش گروه بمون.
‫امسال این سومین مأموریت مربوط به آسانسور ‫توی این ساختمونه.
‫یادمه. بعد از اینکه پسر مالک قبلی اومد روی کار،
‫اهمیتی به مسائل فنی ساختمون نمی‌دادن.
‫خدا رو شکر که اومدین. پنج نفر...
‫توی آسانسورن که طبقه‌ی دوازدهم گیر کردن.
‫«ایان»، چندتا اخطاریه باید برات بیاد
‫تا قبول کنی ژنراتور پشتیبان بگیری؟
‫انتظار نداشتم بابام به این زودی بازنشسته بشه.
‫توی لیست کارهامه. ‫خب، لیستت به اون آدمایی که
‫توی اون آسانسور دارن می‌پزن، کمکی نمی‌کنه.
‫آتش‌نشانی در صحنه حاضره. ‫منتظر بمونید، داریم میایم کمک‌تون.
‫رئیس، اگه وسط عملیات تخلیه
‫برق ساختمون برگرده...
‫آسانسور ممکنه وسط عملیات نجات بیاد پایین.
‫می‌شه دسترسی به اتاق کنترل رو...
‫بیاریمش اول لیستت؟
‫آره. ‫جیک، یه گروه بردار،
‫طبقه‌ی ۱۲، کارهای مقدماتی برای تخلیه رو بکن.
‫مانی و گبز رو می‌برم.
‫می‌گم، دخترم...
‫دیروز از حق تماسم استفاده کردم ‫تا تو رو بگیرم.
‫حال و حوصله‌ی صحبت‌هایی مثل صحبت آخرمون رو نداشتم.
‫من چی‌کار کنم، فرمانده؟
‫همراه‌مون میای و از دستورات پیروی می‌کنی، شاگرد لئونی.
‫راه بیفتید!
‫بریم، بریم!
‫اینجا در حد آتیش‌سوزی‌های جنگل، گرمه.
‫توی آسانسور باید بدتر هم باشه.
‫- کمک! ‫- آتش‌نشانی اینجاست.
‫مانی، گبز، با من برای خارج‌سازی میاید.
‫بُدی، وظیفه‌ی درها با توئه.
‫- اطاعت، فرمانده. ‫- آهای.
‫کجا داری می‌ری؟ ‫می‌رم در آسانسور رو باز کنم.
‫نه، بدون این نرو.
‫«وظیفه‌ی درها» یعنی اینکه جلوی درهای آسانسور لابی ‫نوار خطر بکشی.
‫- کیف رو بذار همین‌جا. ‫- برق قطعه.
‫حتی اگه کسی دکمه رو بزنه، ‫درها باز نمی‌شن.
‫چی گفتی؟
‫هیچی، فرمانده.
‫از دستورات پیروی می‌کنم.
‫یالا!
‫می‌دونم یکی از ایناست.
‫چطوره حداقل وانمود کنیم که عجله داریم؟
‫آخه می‌دونی، یه عده قراره بیفتن پایین و بمیرن.
‫ببخشید.
‫خداوکیلی فقط برو کنار.
‫[منبع اصلی برق - احتیاط کنید]
‫اینم توی لیستمه.
‫برق رو نمی‌شه قطع کرد.
‫باید قبل از اینکه نوسان برق بشه ‫تخلیه کنیم.
‫اطاعت رئیس. ‫سریع عمل می‌کنیم.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟ ‫نمی‌دونم.
‫شاید بد نباشه یه کاری کنی ‫که بابات از بازنشستگی برگرده.
‫بیرون هم نیست.
‫تو رو خدا بگو که زندانی محبوبم ‫پا به فرار نذاشته.
‫کول!
‫آهای، صدامون رو می‌شنوی؟
‫وای خدا، داره توی تب می‌سوزه.
‫خیلی‌خب، کیسه‌ی یخ و مایعات لازم داریم.
‫- باشه، الان میارم. ‫- خیلی‌خب. تحمل کن.
‫طاقت بیار. طاقت بیار. همینه.
‫همینه. آره، آره.
‫کمک کنید این در رو باز کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫آماده؟
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، صبر کنید. حله.
‫خب، گبز، مانی.
‫برید اون پایین و مردم رو بدید بالا.
‫چشم قربان.
‫گابی. ‫(گابریلا)
‫خانم، اول شما رو می‌فرستیم.
‫خیلی‌خب.
‫مواظب سرت باش، دست منو بگیر.
‫حاضری؟
‫- ببند گاله رو. ‫- عه، عه، واقعاً؟
‫- دست منو بگیر. ‫- اینجا خیلی گرمه. ‫- بی‌خیال من یکی شو، لطفاً. ‫- خانم...
‫هر وقت گفتم، باید آماده باشید، خب؟
‫جوآن آماده باشه؟
‫رابطه‌ی خوبی با وقت‌شناسی نداره.
‫نه لستر، رابطه‌ی خوبی با تو ندارم.
‫امروز روز طلاق‌مون بود. ‫برای این مناسبت تیپ زدم.
‫آره، منم همین‌طور. ‫وقتشه، جوآن.
‫- بیا. ‫- باشه. ‫ولم کن، ولم کن!
‫ولم کن. من باید برم.
‫نه، باید برم بیرون.
‫برید عقب!
‫برق هی قطع و وصل می‌شه.
‫وقتی قطع می‌شه، سر جامون وایمیستیم.
‫وقتی هم وصل می‌شه، می‌ریم پایین.
‫چقدر عالی! ‫عملاً کابوس هر شبم رو دارم تجربه می‌کنم.
‫جوآن؟ ‫آخ، سرم.
‫اون کیف کمک‌های اولیه رو می‌خوام.
‫نور.
‫می‌خواستم ازش طلاق بگیرم، ‫نمی‌خواستم بمیره.
‫نگران نباش. ‫خوب کسی داره به حالش رسیدگی می‌کنه.
‫پرز، بگو چه خبره.
‫اون پایین روبه‌راهید؟ ‫یه بیمار دارم...
‫با پارگی شدید از ناحیه‌ی سر
‫و مردمک چپ کُند.
‫نگران آسیب احتمالی مغزی هستم.
‫دریافت شد. ‫فقط وضعیت بیمار رو مساعد نگه دار.
‫- از اونجا میاریم‌تون بیمار. ‫- دریافت شد، رئیس.
‫اینجا از جهنم هم گرم‌تره.
‫برق نباشه، کولر هم قطعه.
‫- گاز استریل. حس می‌کنم توی کوره‌م! ‫- گاز استریل.
‫اگه زودتر از اینجا نریم بیرون
‫اون‌قدر می‌پزیم که بمیریم.
‫موقع نوار زدن به دور درها، ‫صدای یه‌جور سقوط شنیدم.
‫آره. وسط تخلیه، نوسان برق داشتیم.
‫آسانسور رو فرستاد پایین.
‫مانی و گابریلا هم توش بودن؟
‫با دو سه تا بیمار. آره.
‫می‌تونستید از کمک منم استفاده کنید.
‫می‌تونستم به‌جای نوار زدن به درها... ‫به بقیه کمک کنم.
‫یا اینکه تو هم اونجا گیر می‌افتادی.
‫تو ماده‌ی اولیه‌ی یه دستورپخت موفق نیستی.
‫پرز، داریم توی چاله‌ی آسانسور رو بررسی می‌کنیم
‫تا ببینیم کجا وایستادید. ‫دریافت شد، رئیس.
‫بهش بگو داریم عجله می‌کنیم. ‫شغل‌مون همینه.
‫خیلی‌خب. ‫جفت‌تون باید این کَل‌کَل‌هاتون رو...
‫به تلاش برای بیرون‌آوردن اونا تبدیل کنید.
‫خیلی‌خب.
‫ظاهرا بین طبقه‌ی ششم و هفتم...
‫گیر افتادن.
‫خیلی‌خب، شاگرد لئونی، تو با من میای.
‫یه چکّش «هالیگان» بردار.
‫آسانسور این طبقه کجاست؟
‫آسانسور سریع‌السیرـه.
‫توی تمام طبقات واینمیسته.
‫خب، به بن‌بست خوردیم.
‫پرز، توی یه آسانسور سریع‌السیر گیر کردین.
‫دسترسی مستقیم بهتون نداریم، ‫پس یه‌کم بیشتر طول می‌کشه.
‫- دریافت شد، رئیس. ‫- چطور درشون بیاریم؟
‫تنها راهش از بالاست، ‫از دریچه‌ی روی سقف آسانسور.
‫کشیدن مردم از اون ارتفاع،
‫بیشتر از اونی که وقت داریم، زمان می‌بره.
‫می‌گم رئیس؛ ‫باید یه دریچه‌ی تأسیساتی
‫از داخل چاله‌ی آسانسور در دسترس باشه.
‫اگه بتونید پیداش کنید و بازش کنید،
‫می‌تونی برای تخلیه، نزدیک‌تر بشید ‫و وقت کمتری هم هدر بدید.
‫اگه یه نفر رو بفرستیم پایین توی چاله‌ی آسانسور،
‫و دریچه‌ی تأسیساتی رو باز کنیم... ‫بُدی، فکر و خیال الکی نکن.
‫اون «یه نفر» منم که می‌ره پایین.
‫دیگه با یه عملیات نجات پیشرفته‌ی آسانسور طرفیم.
‫می‌ریم از طبقه‌ی دوازدهم مستقر می‌شیم ‫و آماده می‌شیم جیک رو بفرستیم پایین.
‫بُدی، برو «ایان» رو پیدا کن
‫تا نقشه‌ی ساخت آسانسور رو ازش بگیریم.
‫باید جای اون دریچه‌ی تأسیساتی رو پیدا کنیم.
‫بعدش چی؟
‫بعدش منتظر دستور بمون.
‫آماده؟ حالا! ‫بلندش کنید!
‫- خیلی‌خب، چندتا کیسه‌ی یخ می‌خوام. ‫- چشم، فرمانده.
‫می‌ذاریم روی نقاط نبض‌دار بدنش.
‫یه دونه زیر گردنش.
‫بیا. اینم از این.
‫خیلی‌خب،
‫نبضش داره تند تند می‌زنه.
‫کلماتش رو درست نمی‌تونه ادا کنه. ‫پوستش خشک شده.
‫- چش شده؟ ‫- «گرماگرفتگی»‌ـه.
‫که ما نمی‌ذاریم به «گرمازدگی» تبدیل بشه.
‫دیگه بسپرش به ما، ایو. ‫دمای بدنش روی ۴۰ درجه‌ست.
‫نباید بذاریم دمای بدنش به ۴۲ درجه برسه،
‫وگرنه احتمال تشنج‌کردنش وجود داره.
‫اگه الان مُرده‌م...
‫پس حتماً رفتم جهنم، ‫چون تو هنوز اینجایی.
‫جوآن؟ همین‌جوری حرف بزن، باشه؟
‫باشه. ‫دیدین «لستر» چطور عجله داشت از خروجی بره بیرون؟
‫تا حالا عبارت «خانم‌ها مُقدّم‌ان»
‫به گوشت نخورده، لامصب...
‫پانسمان‌هاش خیس عرق شدن. ‫بازم گاز استریل لازم دارم.
‫این کافیه؟
‫آره. ممنون.
‫هی، هی، هی، هی.
‫آره، سعی کن بیدار بمونی.
‫گشتم، ولی نمی‌دونم...
‫بابام نقشه‌های ساخت‌وساز رو ‫کجا نگه می‌داشته. شرمنده.
‫حس می‌کنم داری مسخره‌م می‌کنی.
‫می‌تونیم خودمون دریچه‌ی تأسیساتی رو پیدا کنیم. ‫من می‌تونم.
‫آره، می‌تونی.
‫تجهیزات لازم رو بردار. ‫اون‌طرف می‌بینیمت...
‫و کمک می‌کنیم افراد رو بکشیم بالا.
‫ملت اونجا داره می‌پزن از گرما! ‫می‌تونم کمک کنم.
‫هر وقت من تصمیم بگیرم، کمک می‌کنی، شاگرد لئونی!
‫قصد داری بهش آموزش بدی یا غرورش رو بشکنی؟
‫قصد دارم بهش یادآوری کنم یه شاگرد ساده‌ست، ‫نه فرمانده!
‫خودت وقتی شاگرد بودی، ‫می‌خواستی همه کاری بکنی.
‫می‌خواستی قوی‌ترین و سریع‌ترین باشی.
‫کنترل‌کردنت، شغل پاره‌وقت من بود!
‫آره، فرقش اینه که من گوش می‌دادم.
‫حالا گوش کن ببین چی می‌گم.
‫بُدی یه مهره‌ست.
‫از مهره‌ها باید استفاده کرد!
‫سیستم طناب آماده شد.
‫شاگرد لئونی.
‫تو هم باهام میای.
‫به‌عنوان ناجی دوم مجهز شو.
‫خیلی‌خب، دلم نمی‌خواد از این تصمیمم پشیمون بشم.
‫کاری که می‌گم رو می‌کنی، ‫وقتی که می‌گم می‌کنی، جوری که می‌گم می‌کنی.
‫ناامیدت نمی‌کنم، فرمانده.
‫آهای، صدام رو می‌شنوی؟ ‫قدرت تشخیصت رو چک می‌کنم.
‫اسمت چیه؟ کجایی؟
‫جوآن هستم ‫و با همسر سابقم توی یه قفس گیر افتادم.
‫خدا باهام شوخیش گرفته.
‫اوکی. بیماری زمینه‌ای نداره؟
‫چرا، دیابت داره. ‫همیشه هم یادش می‌ره.
‫می‌دونی چیو هیچ‌وقت یادم نمی‌ره، لستر؟
‫اینکه تو توی خونه‌ای که من خریدم...
‫در کمال پُررویی...
‫گفتی زندگیت قبل از اینکه من بیام بهتر بوده.
‫جو (جوآن)، هزار بار عذرخواهی کردم.
‫یه چیزهایی هستن که آدم نمی‌تونه فراموش‌شون کنه.
‫همون فرداش با وکیل طلاق تماس گرفتم.
‫وقتی با یکی از عزیزانت، بحثت بالا می‌گیره...
‫دیگه راحت نمی‌شه حرف‌هایی که زدی رو پس بگیری.
‫شماها زن و شوهرید؟
‫این دخترمه.
‫اون‌وقت با هم کار می‌کنید؟ ‫چقدر شجاع!
‫شاید برای تو شوکه‌کننده باشه، لستر
‫ولی بعضی از آدما با اینکه خانواده‌ان...
‫با هم کنار میان.
‫آلارم قند خون‌ـمه.
‫قند خونش پایینه.
‫گوش کن، جو،
‫دقیقاً بعد از امضای فُرم طلاق ‫انسولین زدی. چیزی هم خوردی؟
‫می‌خواستم توی جشن طلاقم بی‌اشتها نباشم.
‫حالم خیلی خوب نیست.
‫جوآن؟ جوآن.
‫چک کن ببین توی کیفش «گلوکاگون» نداره؟
‫باید قند خونش رو ببریم بالا. ‫چی شد؟ همین الان به‌هوش بود.
‫لابد بر اثر گرمای شدید،
‫قند خونش به کف رسیده.
‫همینه؟
‫نه، این انسولینه.
‫بیمار دیابت داره
‫و کم‌کم داره وارد حالت کاهش شدید قند خون می‌شه.
‫گلوکاگون لازم دارم.
‫بیهوشه. باید بهش تزریق بشه.
‫باشه، من گزارش می‌کنم.
‫آهای، رئیس.
‫ایان، چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌دونم من مثل بابام نیستم.
‫می‌دونم. ‫واقعیتش...
‫بابام بازنشسته نشده.
‫اوایل امسال فوت کرد.
‫تسلیت می‌گم، ایان.
‫متأسفم. بابات مرد خوبی بود.
‫منم سعیم اینه که مرد خوبی باشم.
‫پس باید بگم توی لابی یه داروخونه هست.
‫داروخونه‌ها «گلوکاگون» دارن، نه؟
‫آره.
‫همین‌جوری اتفاقی صحبت‌هاتون رو شنیدم.
‫امروز تعطیل کردن رفتن،
‫ولی شاید یه جایی یه کلید داشته باشم.
‫کلید لازم نیست.
‫اینم از این. ‫[گلوکاگون] ‫اینم از این.
‫برمی‌گردیم سراغ کارمون.
‫سرُم رو براش وصل می‌کنم.
‫اوکی.
‫بعدش باید... ‫اوه!
‫آه...
‫خوبی؟
‫شونه‌هام اسپاسم کرد. ‫اینو خودت باید تموم کنی.
‫- باشه، مسئله‌ای نیست. ‫- ممنون.
‫خب، برو بریم.
‫خیلی‌خب، آماده‌ست.
‫کول، دیگه الان باید برگردی.
‫اینم باز می‌کنیم.
‫حله.
‫برو بریم.
‫این شد یه چیز. این شد یه چیز.
‫عالی شد.
‫از دست تو!
‫اوکی!
‫خیلی‌خب، چشم‌هات رو باز کن
‫و دنبال دریچه‌ی تأسیساتی کنار چاله‌ی آسانسور بگرد.
‫هر چی نباشه خیلی از طبقه‌ی دوازدهم نزدیک‌تره.
‫محل خروج سریع‌تری برای بیمارهامون می‌شه.
‫ولی متأسفانه...
‫فقط می‌تونیم از داخل چاله بازش کنیم.
‫ببین.
‫آسانسور اونجاست.
‫خیلی‌خب، پرز. ‫گلوکاگون رو آوردم.
‫جیک، وضعیت‌تون چیه؟
‫یه‌کم پایین‌تر از طبقه‌ی هشتم هستیم.
‫هنوز اثری از دریچه‌ی تأسیساتی نیست.
‫جوآن خیلی وقت نداره. ‫باید این چیزه رو بهش برسونیم.
‫یه فکری دارم ولی ریسکیه.
‫پیشنهاد بده، شاگرد.
‫آهای رئیس،
‫چطوره دارو رو از بغل ما بندازی پایین
‫و سقف کابین رو نشونه بگیری؟
‫از شش طبقه بالاتر؟
‫به‌نظرم خیلی فکر خوبی نیست
‫ولی بریم ببینیم چی می‌شه.
‫من نور رو می‌گیرم روی هدف.
‫به‌خاطر فشار هوا، جابه‌جا شد.
‫به هدف نخورد، رئیس. ‫یه‌بار دیگه امتحان کن.
‫فقط یه دونه مونده.
‫به هدف خورد، رئیس.
‫برای نجات جوآن برامون وقت خریدی.
‫اوکی، گبز؟
‫ببین، در آسانسور که روی سقفه رو باز کن.
‫گلوکاگون سمت چپ‌تونه.
‫باشه.
‫- جابه‌جاش کنیم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، همین‌جا.
‫تو... تو برو روی شونه‌هام.
‫تو هم بیا اینجا، لطفاً.
‫آره. ‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫تو چی؟
‫آماده‌م.
‫برو.
‫- برش داشتم. ‫- آفرین دختر! ‫- بیا. ‫- آفرین دختر.
‫گابی، الان میایم پایین.
‫خیلی‌خب.
‫یالا.
‫همینه!
‫جو، خدا رو شکر!
‫خدا رو شکر. ‫خیلی‌خب.
‫وضعیت بیمار داره مساعد می‌شه.
‫بابا؟ بابا!
‫بابا، آهای. ‫آهای، بابا.
‫بابام داره هوشیاریش رو از دست می‌ده.
‫اینجا داریم «دهیدراته» می‌شیم. ‫اون به مایعات نیاز داره
‫ولی هر چی آب داشتیم دادیم به جوآن.
‫آهای، بابا! طاقت بیار.
‫طاقت بیار.
‫باهام حرف بزن. باهام حرف بزن، بابا.
‫دریچه‌ی تأسیساتی اونجاست.
‫آهای، رئیس.
‫دریچه‌ی تأسیساتی توی طبقه‌ی هفتمه.
‫داریم آماده می‌شیم تا بازش کنیم.
‫گبز، برای خارج‌سازی آماده شو.
‫دریافت شد. داریم میایم.
‫دریافت شد، فرمانده.
‫دارن تند تند از حال می‌رن.
‫خونسردیت رو حفظ کن ‫و طبق نقشه پیش برو.
‫در مورد من حق داشتی. ‫کارهام رو تک‌نفره انجام می‌دم.
‫الان تنها چیزی که به ذهنم میاد اینه که
‫همین‌جوری از این طناب برم پایین
‫و به داد بقیه برسم.
‫خیلی دارم خودداری می‌کنم
‫که خودم تنهایی شرایط رو کنترل نکنم.
‫داری خودداری می‌کنی دیگه.
‫گوش به حرف می‌دی. ‫خودسرانه عمل نمی‌کنی.
‫کل کارمون برای تو توی همین خلاصه می‌شه.
‫پیشنهادی که دادی، ایده‌ی خوبی بود.
‫چی؟
‫تو برو به مانی الکترولیت برسون.
‫من همین بالا می‌مونم ‫و دریچه‌ی تأسیساتی رو باز نگه می‌دارم.
‫همین الان برو.
‫مواظب باش.
‫اه، گندش بزنن. ‫خوبی؟
‫نه، طناب ایمنیم...
‫فعال شده.
‫دیگه نمی‌ذاره تکون بخورم.
‫- باید خودم رو باز کنم. ‫- مطمئنی؟
‫آره، واسه همین طناب اصلی رو داریم.
‫برای روز مباداست. ‫برو، زود باش.
‫اطاعت، فرمانده. ‫اون پایین می‌بینمت.
‫باید از اینجا ببریمت بیرون.
‫گابریلا، واقعاً شرمنده‌م.
‫فکر کنم حرف‌هایی زدم
‫که شاید فرصتش پیش نیاد پس‌شون بگیرم.
‫نباید پایان رابطه‌ی ما این‌طوری باشه.
‫شرمنده، دخترم.
‫سلام، مایعات آوردم.
‫الکترولیته. ‫بیاید. بخورید.
‫باید این آبه رو بخوری، باشه؟
‫از اینجا می‌بری‌مون بیرون؟
‫خوبی؟
‫بگیر بخور، باشه؟
‫بفرما.
‫سلام.
‫از این اتاق گرم درتون میاریم.
‫اول شماها بیاید بالا.
‫من و بُدی عملیات تخلیه رو مدیریت می‌کنیم، باشه؟
‫خیلی‌خب، راه بیفتید.
‫- آروم، آروم، آروم. ‫- آروم‌آروم.
‫حله. مانی، یواش.
‫آروم.
‫- بیا. ‫- یک، دو...
‫سه.
‫این‌جوری کنم؟
‫خیلی‌خب، بُدی. ‫آخرین نفر اومد بیرون.
‫خب، بُدی...
‫اول تو برو بالا و شروع کن به دریافت‌کردن.
‫حاضری؟ با سه شماره.
‫یک، دو،
‫سه.
‫برو. حله.
‫خیلی‌خب، مانی. ‫نوبت توئه.
‫برو بریم.
‫سه، دو، یک.
‫- خوبه. ‫- خیلی‌خب، گبز. نوبت توئه.
‫یک، دو، سه.
‫اینم از این.
‫خیلی‌خب، بجنبید. ‫همینه.
‫دو، سه...
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، جوآن، آماده‌ای؟
‫عه، عه، نوسان برق!
‫عه، هی، داریم می‌ریم پایین!
‫دارن توی چاله می‌رن پایین.
‫دوباره وایستاد. ‫نه. نه، قرار بود امروز...
‫اولین روز زندگی جدیدم باشه.
‫لستر، بخدا قسم روحم میاد دمار از روزگارت در میاره!
‫آهای، جوآن. گوش کن.
‫گوش کن چی می‌گم. ‫کسی قرار نیست بمیره.
‫خب؟ به طناب اصلی وصلت می‌کنم.
‫باشه. ‫خودت چی پس؟
‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫جوآن رو می‌فرستم بالا پیش شما.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، آماده‌ست.
‫حالا بکشش بالا.
‫جیک، باید بپری. ‫همین الان!
‫خودمم و خودت. ‫یالا، داداش.
‫از این‌طرف دارمت.
‫می‌دونم هوامو داری، بُدی.
‫جیک!
‫دیدی گفتم، فرمانده؟
‫دارمت!
‫حالت بهتره؟
‫خیلی!
‫ببین، نمی‌دونم توی آسانسور حرف‌ها رو شنیدی یا نه، ‫ ولی...
‫چیزهایی که گفتم رو از صمیم قلب گفتم.
‫نمی‌شه این پایان رابطه‌مون باشه.
‫شنیدم.
‫منم نمی‌خوام رابطه‌مون این‌طوری به پایان برسه.
‫دلم می‌خواد خانواده‌مون دوباره شکل بگیره.
‫فقط هنوز آمادگیش رو ندارم.
‫ممنون بابت راهنماییت درباره‌ی داروخونه.
‫حداقل کاری بود که می‌تونستم بکنم.
‫چطوره بعداً برگردم و ‫یه راهنمای گام به گام بهت بکنم؟
‫تا مطمئن بشیم همه‌چی طبق اصوله؟
‫حداقل کاریه که می‌تونم بکنم، ‫برای بابات.
‫لطف می‌کنی.
‫سلام بچه‌ها، یه دقیقه بهم وقت می‌دین؟
‫خیلی‌خب، می‌خوام قبل از اینکه بری بیمارستان
‫آب بدنت رو تأمین کنی.
‫فرمانده، لازم نیست برم بیمارستان.
‫لازمه زنگ بزنم به خانواده‌م. ‫از صبح فقط همینو می‌خواستم.
‫خب، اگه بری بیمارستان...
‫و حضوری ببینی‌شون چی؟
‫تماس‌های لازم رو گرفتم.
‫وقتی می‌رسی بیمارستان، اونا اونجائن.
‫این کار رو برای من کردی؟
‫یه مدته داری حسابی زحمت می‌کشی ‫تا به‌خاطر اونا آزاد بشی.
‫داری تمام کارهای درست رو می‌کنی.
‫همین‌طوری ادامه بده.
‫این وسط...
‫از این ملاقات هم لذت ببر.
‫بگیر. ‫آماده‌ست.
‫خیلی گُلی، فرمانده.
‫چه هدیه‌ی «زودتر خوب شو» خفنی به کول دادی.
‫آره. اینکه بتونی اعضای خانواده رو به هم برسونی
‫مثل هدیه‌ست.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫داری به ماجراهای امروز...
‫- مانی و گابریلا فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫شاید یه ذره داری به خانواده‌ی خودت هم فکر می‌کنی.
‫آره. یه ذره.
‫اون روز که بابات غش کرده بود رو یادمه.
‫اینجا داشتی تمرین می‌کردی.
‫خیلی ترسناک بود.
‫آره، ترس از گرمازدگی کول...
‫یه مقدار بهم عذاب‌وجدان داد.
‫عذاب‌وجدان؟
‫عزیزم، بی‌خیال. ‫می‌دونی که تقصیر تو نبوده.
‫نه خب، اگه از خانواده‌م بپرسی...
‫بابام...
‫اون روز برای جبران کم‌کاری من ‫توی مزرعه گرمازده شده بود.
‫الان حس و حال عجیبی داره
‫که توی یه شهر زندگی می‌کنیم ‫ولی با هم قهریم.
‫می‌دونی، من با خواهرم «میکی» تجربه‌ش رو داشتم.
‫و الان که با هم آشتی کردیم، باورم نمی‌شه...
‫که با قهر کردن‌مون این همه فرصت رو از دست دادیم.
‫شاید بهتر باشه...
‫نه، تا جایی که من می‌دونم ‫ریش و قیچی دست اوناست.
‫آره، شاید حق با تو باشه
‫ولی این‌جوری توی یه دو راهی قرار می‌گیری.
‫از چه نظر؟
‫خب، این‌جوری یعنی تو باید انتخاب کنی.
‫بین اینکه می‌خوای حق با تو باشه
‫یا می‌خوای خانواده‌ت رو داشته باشی؟
‫چطوری رئیس؟
‫دیدم با گابریلا توی لابی صحبت می‌کردی.
‫چطور پیش رفت؟
‫بیشتر وقت لازم داره.
‫خودش نمی‌دونه چقدر.
‫متأسفانه زندانی‌بودن یعنی اینکه...
‫یعنی تو هر وقت که بخوای به دخترت دسترسی نداری
‫و همین نکته داره عذابت می‌ده.
‫- چون حقیقت داره. ‫- آره.
‫آره، می‌دونی که من با بُدی ‫تجربه‌ش رو داشتم.
‫یادم نمیاد وقتی توی تری‌راک بود ‫چند بار شده بود که...
‫نشد باهاش حرف بزنم.
‫یا باهاش حرف نمی‌زدم.
‫ولی اینو می‌دونستم که تو اونجایی.
‫خیالم از این بابت راحت بود.
‫باعث افتخارم بود، رئیس.
‫انجام وظیفه بود.
‫هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم لطفت رو ‫با دخترت جبران کنم.
‫- آره، منم فکرش رو نمی‌کردم. ‫- ولی گوش کن...
‫من و شارون، هواش رو داریم. خب؟
‫بیشتر از اونی که بتونیم برات توضیح بدیم.
‫ولی اینو بدون.
‫- ممنون، رئیس. ‫- بیا بریم، پرز.
‫- وقت تمومه. ‫- باعث افتخاره.
‫تا مأموریت بعدی خداحافظ، باشه؟
‫بفرما. ‫ماشین برای مأموریت بعدی آماده‌ست، فرمانده.
‫دیگه چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫خب، پایین برگه رو امضا کن.
‫تبریک می‌گم.
‫می‌ری برای فاز سوم.
‫واقعاً؟
‫آره. امروز از خودت خودداری نشون دادی.
‫ثابت کردی می‌تونم فرماندهیت کنم.
‫و جونم رو هم نجات دادی.
‫ممنون بابت فرصت دوباره.
‫ببین بُدی، نیازی به تشکر نیست.
‫با زحمت خودت به دست آوردیش.
‫و خب...
‫حالا دیگه بلای جون مربی فاز سوم هستی.
‫و از اونجایی که...
‫من دیگه مربیت نیستم،
‫امروز صبح حق با تو بود.
‫حالم خوب نبود.
‫اتفاقی افتاده؟
‫جن.
‫اون...
‫ازم خواست بذارم مابقی ترم تحصیلیش رو...
‫توی آیداهو، با ریک بگذرونه.
‫یه پاورپوینت کامل درست کرده بود
‫درباره‌ی آشنایی بیشتر با خواهربرادرهاش...
‫و دور شدن از حرف‌های مردم اینجا.
‫راستش وقتی این مسائل رو به زبون میارم
‫می‌بینم استدلالش منطقیه، ولی...
‫ولی اصلاً از ایده‌ش خوشت نمیاد.
‫بهش گفتم «نه نمی‌شه».
‫یعنی بی‌برو برگشت!
‫فکر نکنم تا حالا بهش «نه» گفته بودم.
‫ببین، جیک.
‫به کارا گفتم مراقب جن می‌مونم.
‫ولی چیزی که الان توصیف کردی...
‫یه‌جورایی بهترین شرایط ممکن براش به‌نظر میاد.
‫وای که چقدر بدم میاد حق با تو باشه!
‫چطوره اعتبارش رو به اسم خودت بزنی ‫و بیای با هم بهش «بله» رو بگیم؟
‫چندتا فیلم پشت سر هم ببینیم؟
‫من و تو و جن...
‫- فیلم «تاپ گان»؟ ‫- «تاپ گان»؟
‫باید تا وقتی هنوز زیر سقف خونه‌ی منه، ‫بافرهنگش کنم...
‫شاگرد خنگول.
‫جشن بازنشستگی بستنی‌خورون گرفتی؟
‫خامه‌ی زده‌شده می‌خوای؟
‫می‌بینم که شنگول‌تری.
‫خب...
‫امروز از دست یه بچه عصبانی شدم
‫چون‌که مثل باباش نبود.
‫بعدش مطلع شدم که...
‫باباش دیگه زنده نیست
‫تا به پسرش تمام چیزهایی که بلده رو یاد بده.
‫ولی من زنده‌م.
‫مگه نه؟
‫هنوز می‌تونم... ‫هنوز می‌تونم بچه‌م رو راهنمایی کنم.
‫و کنارش باشم.
‫(فُرم بازنشستگی رو پاره کرد) ‫قبول نمی‌کنم.
‫بازنشسته نمی‌شم. ‫هنوز نه!
‫کلی آتیش هست که باید مهار کنم.
‫عجب! با «مادر طبیعت» رقابت می‌کنی.
‫خیلی منطقیه!
‫بفرما.
‫کوکیه با خامه.
‫می‌دونی؟ بستنی موردعلاقه‌ات.
‫توی اینترنت اسپاسم‌های گرماییم رو سرچ کردم، ‫آخه تب ندارم...
‫و از صبح تا حالا قطع نشده.
‫[ممکن است علامت پس‌زدن پیوند کلیه باشد]
‫ممکن است علامت...
‫پس‌زدن پیوند کلیه باشد.
‫عه.
‫ظاهراً جفت‌مون یه فکر به سرمون زده.
‫اگه می‌خوای تنها باشی، من می‌تونم برم.
‫بیرون دمای هوا، یک میلیون درجه‌ست.
‫گرم‌تر از اونیه که کسی به فکر تنها بودن باشه.
‫عجب روزی بود.
‫روز گرمی بود.
‫اینکه با بابات توی آسانسور گیر افتادی
‫حتماً برات آسون نبوده.
‫انگار هر چی هم یخ استفاده می‌کنی
‫به اندازه‌ی کافی خنک نمی‌شی.
‫می‌دونی؟
‫آره. آره، می‌فهمم.
‫لازم نیست... لازم نیست درباره‌ی...
‫این روال عادی جدید صحبت کنیم؟
‫شاید لازم نباشه.
‫شایدم هوا گرم‌تر از اونیه که بشه حرف زد.
‫گفتی برای همدیگه بَدیم.
‫شاید دلم می‌خواد بد باشم!
‫اینجا جای خیلی بَدی برای بد بودنه.
‫من یه جای خوب می‌شناسم.
‫اینجا زندگی می‌کنی؟
‫حالا فعلاً خفه شو.
‫بیا.
‫روال عادی جدیدت همینه؟
‫که دوست باشیم؟
‫دوست‌های خیلی خوب!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.