..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بشتابید. بشتابید.
‫به نمایشگاه رنسانس اوک ریور ‫خوش اومدید.
‫قدم بذارید به دوران باشکوه
‫لردها و لیدی‌ها، شوالیه‌ها و خدمتکارها.
‫در جشن و ضیافت شرکت کنید.
‫مهارتتون رو توی تیراندازی با کمان امتحان کنید
‫و نمایش‌های باشکوه ‫شمشیربازی رو تماشا کنید.
‫بذارید صدای عود ‫و خنده فضا رو پر کنه
‫ خودتون رو در ‫شکوه رنسانس غرق ‌کنید.
‫آفرین، جنگجوی نجیب.
‫اسمت چیه؟
‫اولین از گارث، ‫قاتل سرزمین‌های جنوبی.
‫اولین از گارث،
‫به نظر میاد بانوت ‫چشمش هرز می‌پره.
‫چی؟ اوه، نه، اون بانوی من نیست.
‫ قبلاً بود.
‫شاید دوباره بشه. ‫می‌دونی، تو آینده؟
‫می‌دونی چیه؟
‫خداحافظ. ممنون.
‫آخه، من محیط‌بانم. می‌دونم...
‫فقط می‌خوام بدونم شاهین الان کجاست ‫چون، می‌دونی، ‫نمی‌تونن فقط تو...
‫اون تو... یه قفس فروشگاه حیوونات‌خونگیه، درسته؟
‫اونا به یه آشیانه‌ی مورد تأیید ‫دولت... ایالت نیاز دارن.
‫یه موضوع پیچیده‌ست، فقط ‫دارم درموردش پیگیری می‌کنم.
‫- ما عاشق شاهینمون هستیم. ‫- بانوی من، دنبالتون می‌گشتم.
‫بیاید از اینجا بریم. ‫باشه، من...
‫اونا فقط... ‫حـ-حیوونای خیلی ظریفی هستن.
‫پس، من فقط... می‌دونی، پرسیدن ‫که ضرری نداره. پس... من...
‫ببین، پارک ایالتی نیازی ‫به محیط‌بان نداره.
‫به تفریح و شادی نیاز داره.
‫- آه. ‫- چی... ‫این شادیه؟
‫باشه، من فقط فکر نمی‌کنم ‫حیوونا بتونن شغل داشته باشن.
‫- نباید داشته باشن، فقط همینو می‌گم. ‫- می‌فهمم حرفتو.
‫شوالیه‌های نجیب، بانوهاتون رو
‫از اژدهای اوک ریور محافظت کنید.
‫اوه. می‌خوای عکس بگیریم
‫با وسایل شکنجه‌ی قرون وسطایی؟
‫صد در صد، مخصوصاً ‫چون یکیشون اسمش
‫- اسم گروه مورد علاقمه توی کلاس چهارم. ‫- اوه.
‫آیرون میدن؟ ‫یادته.
‫می‌دونی، سعی می‌کنم، سعی می‌کنم.
‫چند ماه از حکمت مونده؟
‫و چند امتیاز جمع کردی
‫از وقتی برگشتی به کمپ؟
‫اوم، نه ماه، و نمی‌دونم.
‫بابا.
‫تنهایی این راهو اومدی.
‫و حالا یه مربی آزادی مشروط داری ‫که حواسش به بازیه.
‫ولی نمی‌تونم یه بازی خوب اجرا کنم ‫اگه آمارو بهم ندی.
‫باشه، مربی، ‫آمارو بهت می‌دم.
‫- اوه! ‫- بوم!
‫¡Eso! [اینه!]
‫وای دختر. می‌دونی این فقط یه بازیه، درسته؟
‫این مدلی بازی می‌کنن.
‫این ملاقات خانوادگی کمپ آتش‌نشانیه؟
‫آه، آره.
‫- سلام، رئیس. ‫- امروز رئیس نیستم.
‫امروز، من سرپرست موقت تری‌راک هستم،
‫به جای جانشین ایو که ‫به خاطر بیماری نیومده.
‫اوه، آره، احتمالاً همون مسمومیت ‫معده‌ایه که مایک گنده‌بک گرفته.
‫به همین خاطره که من همیشه ‫به سوشی زندان نه می‌گم.
‫وای خدا.
‫اوم، هی...
‫حالا که امروز حواست به ‫تری‌راک هست، رئیس،
‫اوم، اگه به یه چیز خلاقانه
‫واسه آزادی مشروط زودتر بابام فکر کردی،
‫فقط، می‌دونی، بهمون بگو.
‫باشه.
‫خب، من باید...
‫قبل از شیفتم یه کارایی انجام بدم.
‫- بعداً می‌بینمت. دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫مانی، می‌دونی، از وقتی که خودسر شدی،
‫یه جورایی خوش‌شانسی ‫که حتی اینجایی.
‫آره، می‌دونم.
‫و می‌دونی که من فقط ‫سپاسگزارم، درسته؟
‫آره، ولی یخی که روش وایستادی ‫هیچوقت از این نازک‌تر نبوده.
‫اگه حتی می‌خوای سر موقع آزاد شی،
‫نباید یه قانونم بشکنی.
‫اوم، به هیچ مأموری چپ نگاه نکن.
‫من حتی بعد از خاموشی خُر و پُف نمی‌کنم.
‫قطعاً نباید به گابریلا امید الکی بدی
‫درباره آزادی مشروط زودتر از موعد.
‫اون بیرون می‌بینمت.
‫هی، بازم ممنون که گذاشتی اینجا بمونم.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫یه جورایی عجیبه،
‫صبح با پوسترهای کیسی ماسگریوزِ جن بیدار شدن.
‫آره، خب، رفیق من، ‫تو اینجا موندگار نیستی.
‫داری قایم می‌شی.
‫نمی‌تونم زیر سقف بابام بخوابم.
‫نمی‌تونم تو چشماش نگاه کنم.
‫اوه، یادمه.
‫دو هفته خونه‌ی من قایم شدی
‫بعد از اینکه وانتش رو ‫زدی به دیوار کلیسا.
‫آره. خوشحال نبود.
‫می‌دونی، آقابزرگ لئونه، ‫اون-اون می‌خواد
‫بابام و عمو لوک رو از نگرانی ‫درباره‌ی خودش محافظت کنه تا...
‫این نتایج آزمایش ‫واقعاً همه‌چیو معلوم کنه.
‫این تصمیم خودشه.
‫آره، ولی تو الان درگیرشی.
‫آره، چون آقابزرگ ازم خواست که باشم.
‫بابام می‌فهمه.
‫آره، «فهمیدن» دقیقاً همون چیزیه که ‫من بابات رو باهاش توصیف می‌کنم.
‫اوه، خوب می‌شه که این دفعه من ‫زیر فشار وینس لئونه نباشم.
‫تو داری تو درس‌های شبیه‌سازی ‫پیشرفت خوبی می‌کنی.
‫با شناور موندن؟
‫پریدی تو. تردید نکردی.
‫کار ترسناک رو انجام دادی، پس، آره.
‫خب، تو هر کاری پریدن باعث شد ‫مهمون سیستم کیفری بشم.
‫اگه می‌خوای بدونی ‫چطوری زندونی شدم...
‫من در خدمتم.
‫نه، گذشته‌ت برام مهم نیست.
‫تو دیگه اونجا زندگی نمی‌کنی.
‫و به زودی، من دیگه تو یه کابین زندگی نمی‌کنم.
‫اوه، و وقتی راه‌اندازی خونه‌م ‫و زندگی با ایو تموم شد،
‫باید بیای خونه‌مون.
‫اوه. آره.
‫میام. به نظر جالب میاد.
‫و امیدوارم تا اون موقع بتونم واقعاً
‫تو تفریح شنا هم شرکت کنم.
‫منظورم اینه که، تو می‌دونی.
‫خدا، موقع بزرگ شدن خیلی حسرت ‫مهمونی‌های استخر رو می‌خوردم.
‫من شیرجه رو تفریح نمی‌دونم.
‫المپیک مثل یه شغل بود که ‫کل زندگیم شده بود.
‫خب، اون زندگی تو گذشته‌ت مونده.
‫پس الان برای تفریح چی دوست داری بکنی؟
‫اوم...
‫درباره‌ی تغییرات اقلیمی که داره کالیفرنیا رو
‫سریع‌تر از مبارزه‌مون با آتیش می‌خوره می‌خونم.
‫وای. باشه.
‫اوم، خب، من می‌رم رو شنا کار کنم.
‫تو... تو باید رو تفریح کردن کار کنی.
‫یک، دو، سه.
‫هوم.
‫آخ.
‫باشه.
‫خب.
‫دو تا چیز.
‫اول، بیمارها همیشه همکاری نمی‌کنن.
‫- و دوم... ‫- قفل چرخ‌های صندلی پله رو
‫قبل از تلاش برای بلند کردن اندام‌ها ببند.
‫دیگه تکرار نمی‌شه. ‫خوبه.
‫اوه، بیخیال دیگه.
‫می‌دونی که رقابت خوب با هم‌دوره‌ایم ‫رو دوست دارم.
‫ورزش آسونی نیست.
‫خب، بالاخره، یکی دیگه ‫که بُدی رو مسخره کنه.
‫خب، دوباره انجامش بده.
‫بُدی، گوشیت داره زنگ می‌خوره.
‫اشکال نداره، بابا، من برش می‌دارم.
‫«متخصص مغز و اعصاب.»
‫به نظر مهم میاد.
‫بُدی هستم.
‫آره!
‫باشه.
‫چیه؟ من همیشه به هدف می‌زنم.
‫یا یادت رفته؟
‫هی، داداش، وایستا.
‫هی. هی...
‫- بچه‌ها، مواظب باشید. ‫- وایستا!
‫- هی. ‫- وایستا.
‫آتیش!
‫- برید کنار! برید کنار! ‫- آتیش!
‫برید عقب.
‫وای. وای، وای، وای، ‫وای، وای، وای.
‫هی!
‫ایو، ایو. ایو، ایو، ایو!
‫همه جا امنه؟
‫نه، نه اینجا، اون چادر.
‫همه، ازش دور شید!
‫خب، لطفاً علاوه بر دروغ گفتن،
‫منو تو آب‌نمک نذار.
‫قضیه چیه؟
‫نتایج آقابزرگ هنوز آماده نیست.
‫دکتر می‌گه امروز بعداً.
‫الان می‌فهمم چرا خونه‌ی جیک ‫قایم شده بودی.
‫من دوست نداشتم قایمش کنم.
‫خوشحالم که الان می‌دونی.
‫لطفاً بهم نگو که مامانت تو رو ‫استخدام کرده که...
‫پدربزرگت رو برای یه عالمه ‫آزمایش ببری،
‫پشت سر من؟
‫نه، اون منو استخدام نکرد.
‫این چیزیه که آقابزرگ می‌خواست.
‫و می‌خواست که از تو ‫و عمو لوک مخفی بمونه.
‫اگه به خودش بود، هنوزم ‫می‌دوید تو ساختمون‌های در حال سوختن.
‫نمی‌بینم تو هم عجله‌ای ‫برای کنار گذاشتنش داشته باشی،
‫پس باید بفهمی براش چقدر سخته.
‫نداشتن هدف، درخواست کمک.
‫اون از آتیش‌هایی جون سالم به در برده
‫که نباید ازشون زنده بیرون می‌اومد.
‫از یه قدمی مرگ تو آی‌سی‌یو برگشته.
‫اون خوبه.
‫باشه، آره، یه‌کم فراموشکار شده،
‫ولی لازم نبود که با
‫یه مشت آزمایش بترسونیمش.
‫فکر نمی‌کنم اون ترسیده باشه.
‫فکر می‌کنم می‌دونه تو می‌ترسی.
‫این فقط... ‫برای تو راحت‌تره، نه؟
‫برات راحته که تو دنیایی زندگی کنی
‫که اون یه پیرمرد شکست‌ناپذیر کله‌شقه.
‫چون اینجوری، می‌تونی هنوز ازش متنفر باشی.
‫ایستگاه ۴۲،
‫انفجار مواد آتش‌بازی ‫و مصدومین متعدد،
‫نمایشگاه رنسانس اوک ریور.
‫فقط یادت باشه، وقتی تو مأموریتیم،
‫بهتره از دستوراتم پیروی کنی.
‫خب، نمی‌تونی کینه‌های خانوادگی رو ‫سر کار علیه من نگه داری.
‫من رئیسم. مطمئنم می‌تونم ‫هر کاری دلم بخواد بکنم.
‫هی، رئیس، با من با کامیون میای؟
‫تو حد خودت بمون، تازه‌کار.
‫باشه. هی، بُِدی، بی‌خیالش شو.
‫سوار ماشین شو. این یه دستوره.
‫«سرزمین آتش»
‫اوم، رئیس، می‌دونی بُدی و شارون
‫فقط می‌خواستن کار درست رو ‫برای آقابزرگ لئونه انجام بدن.
‫ولش کن.
‫فقط ولش کن.
‫نه.
‫نه، می‌دونی، بعد از مرگ بابام،
‫یادته، مدت زیادی ‫تو انکار بودم.
‫آره، خب، با... بابای من ‫در حال مرگ نیست، جیک، باشه؟
‫- حداقل هنوز نه. ‫- باشه، ببین،
‫من منظورم این نبود.
‫ببین، منظورم فقط این بود که
‫من به یکی نیاز داشتم ‫که اون نقش رو پر کنه. اون...
‫اون شخص تو بودی.
‫این بخش بزرگی از عبور من ‫از اون دوران زندگیم بود.
‫و بازم بی‌درنگ این کار رو می‌کردم.
‫ولی رئیس، اگه ما خانواده‌ایم ‫همونطور که فکر می‌کردم...
‫هیچوقت نباید تو این شک کنی.
‫خوبه.
‫چون خانواده حقیقت رو می‌گه.
‫و رئیس، تو تو این قضیه با آقابزرگ لئونه ‫در طرف اشتباهی.
‫هی.
‫ این ماجراهای پدر-پسری ‫که توش غرق شدی چیه؟
‫بذارش برای بعد از شیفت.
‫وقتی خودش داره اینو
‫- میاره تو شیفت سخته. ‫- هوم.
‫خب، با توجه به شکست صبح ‫تو تمرین،
‫اگه یه‌کم احساسات رو بیاری تو کار،
‫می‌تونی واقعاً یکی رو بکشی.
‫مگه تو مأموریت قبلی شریان‌بند رو ‫به پای اشتباهی یارو نبستی؟
‫خودش گفت. نشئه بود.
‫باشه، می‌فهمم چی می‌گی.
‫می‌دونی چیه؟
‫باهات شرط می‌بندم ‫یه دور کارهای صبحم
‫که امروز نجات‌های من از تو بیشتر می‌شه.
‫که یه‌کم جالب شه.
‫آره، بزن بریم. پایه‌م.
‫باشه. بیا انجامش بدیم.
‫- هوم. ‫- باشه.
‫تری‌راک، تجهیزاتتون رو بردارید و صف ببندید.
‫بُدی پیامک داد که می‌دونی؟
‫آره، فهمیدم.
‫- نه از زنم. ‫- هی، متأسفم.
‫والتر نمی‌خواست بدونی، ‫و من بهش قول دادم.
‫چطوری شدم این آدمی
‫که کل خانواده‌م فکر می‌کنن ‫باید بسته‌بندیش کنن؟
‫می‌خواست ازت محافظت کنه.
‫درواقع شیرین بود.
‫والتر خیلی چیزها هست. ‫شیرین نیست یکیش.
‫خب، یه اشتعال مواد آتش‌بازی داریم.
‫ایستگاه ۱۶ قبلاً بیشتر ‫آتیش‌ها رو خاموش کرده.
‫مراقب شعله‌ور شدن دوباره باشید.
‫با چندین مصدوم و ‫قربانی سوختگی سر و کار داریم.
‫من با یه تیم می‌رم سمت جنوبی. بریم.
‫باشه، تری‌راک، شما مسئول پاکسازی هستید.
‫و یادتون باشه، با افرادی ‫روبرو می‌شید که تو دردسرن،
‫و غریزه‌تون می‌گه کمک کنید.
‫دست به غیرنظامی‌ها نزنید.
‫اگه کسی رو دیدید که نیاز داره، ‫به من یا مأمور اصلاح می‌گید.
‫- بریم. ‫- اطاعت، رئیس.
‫ایمز، با من بیا.
‫باید زخمی‌ها رو اولویت‌بندی کنیم، نه؟
‫خب، چادر اطلاعات
‫نسبتاً از مواد آتش‌بازی ‫آسیب ندیده.
‫عالیه. آره، اونجا رو مرکز بیماران کن،
‫شروع کن به خاموش کردن ‫آتیش‌های سمت شمالی.
‫- باشه. اطاعت، رئیس. ‫- بریم.
‫من تجهیزات رو میارم.
‫اوه، ایو. اینجایی، و با لباس.
‫روز تعطیلم بود.
‫و اومدی
‫دنبال حلقه‌ی یگانه‌ای که ‫بر همه فرمان می‌راند بگردی؟
‫می‌دونی، فرانسین می‌خواست بیاد.
‫یه چیزیه که قبلاً انجام می‌دادیم.
‫وای، وای، صبر کن. ‫همون «فرانسین» معروف؟
‫می‌آیید اینجا قرار می‌ذارید؟
‫خب، واقعاً مطمئن نبودم ‫که قرار بود یا نه.
‫دیـ... دیگه مهم نیست،
‫چون آتیش خرابش کرد. ‫پس می‌بینیم چی می‌شه.
‫هی، پرز. بیا اینجا.
‫وای.
‫مجروح با استنشاق دود.
‫یک هیچ به نفع لئونه.
‫بیا اینجا.
‫فقط مطمئن شو همه از اون چادر بیرون رفتن.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫هی. شما اینجا مسئول هستی؟
‫آره، و من به کارگرهام گفته بودم ‫که اون مواد آتش‌بازی رو
‫تو یه کمد زرهی نگه دارن. ‫قطعاً اخراجن.
‫باید بدونم خطرات ‫آتش‌سوزی دیگه‌ای هست یا نه.
‫خب، فروشنده‌های غذا ‫همه با گاز پروپان آشپزی می‌کنن...
‫و آهنگرها و شیشه‌گرها همه ‫کوره‌های کوچیک دارن
‫و سیستم برق‌مون هم ‫یه‌کم بدقلقه.
‫باشه. اوم...
‫سیستم برق، از اون شروع می‌کنیم. ‫راه رو نشون بده.
‫- هی، ایو؟ ‫- هوم؟ ‫بهت نیاز دارم.
‫یه نفر اون تو هست که به کمک نیاز داره.
‫مالی.
‫- باشه، بریم. ‫- ممنون.
‫باشه.
‫- خب، سلام. ‫- خواهش می‌کنم، منو از این چیز بیرون بیارید.
‫باشه، چی شده؟
‫مواد آتش‌بازی منفجر شد، ‫و من اینجا گیر کرده بودم،
‫ولی بقیه فرار کردن.
‫از جمله قرارم.
‫که شاید به نفعم باشه.
‫احتمالاً تو یه فرقه‌ست.
‫می‌فهمم. ‫اوم...
‫این... ‫گیر کرده.
‫- چی؟ ‫- نمی‌دونم چطوری،
‫ولی... گیر کرده.
‫نه. وای خدا، این تجسم
‫کابوس همیشگی منه.
‫اوه؟ چیه اون؟ ‫مردن در تنهایی.
‫ما ولت نمی‌کنیم، تو نمی‌میری. باشه؟
‫نه. امروز نه. امروز نه.
‫کپسول‌های پروپان ایمنن.
‫خوبه. ببینیم چی دیگه
‫تو چک‌لیست مدیر هست.
‫جیک، ‫نزدیک منطقه‌ی نیزه‌بازی
‫با همه‌ی ابزارهای برش به کمک نیاز دارم.
‫پرز، جیمز و هر پزشکی که ‫آزاده رو بفرست.
‫اطاعت، رئیس.
‫گَبز، بُدی، ابزارهای برش رو بردارید
‫و سریع برید منطقه‌ی نیزه‌بازی.
‫اطاعت.
‫انجام می‌شه.
‫مگه رئیس من رو خواست ‫نه بُدی رو، سروان؟
‫آره، گوش دارم، تازه‌کار.
‫یه تصمیمی گرفتم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط از دستورات جیک پیروی می‌کنم.
‫نکشی ما رو با انتخابت، جیک.
‫خب، گوش کنید، باید این مصدوم‌ها رو
‫قبل از اینکه خونریزی کنن تثبیت کنیم،
‫پس مجبوریم با هم کار کنیم.
‫که مشکلی با این قضیه نداری، درسته؟
‫اونی که مشکل داره من نیستم، پس نه.
‫خب. پس، اینجا با چی
‫سر و کار داریم: دو تا شوالیه، یه شمشیر به هر دو فرو رفته.
‫سلام، بچه‌ها، اسم من وینسه. ‫اسم شما چیه؟
‫من رندلم. ‫سِر پرسیوال شجاع،
‫پسر توماس و شوالیه‌ی وفادار ‫پادشاهی حقیقی.
‫آه، اخم‌هایت را درهم نکش، ای سلمانی منصف.
‫سلمانی؟
‫آره، اونا تو دوران قدیم ‫مصدوم‌ها رو درمان می‌کردن،
‫که الان توش نیستیم، پرسی، احمق.
‫- این شمشیر واقعیه؟ ‫- آره،
‫چون اون احمق اصرار داشت ‫که ازشون استفاده کنیم
‫به خاطر اصالت.
‫بعد مواد آتش‌بازی موقع دوئل ‫اسب‌هامون رو ترسوند،
‫و من با شمشیر پرت شدم روش.
‫شمشیرم از پای خودم رد شد
‫و رفت تو سینه‌اش
‫و حالا به هم گیر کردیم.
‫افسوس، به دام خودم افتادم.
‫رئیس، از ظاهرش، شمشیر
‫جلوی خونریزی هر دوشون رو گرفته، ولی ‫نمی‌تونم درست معاینه‌شون کنم
‫با این همه زره.
‫- چیکار می‌تونیم براشون بکنیم؟ ‫- می‌تونم به اندازه‌ی کافی
‫زره رندل رو دربیارم و سرم وصل کنم،
‫فشارش رو بالا ببرم، ولی پرسی فرق می‌کنه.
‫خب...
‫تا جایی که می‌تونید برام ‫بی‌حرکت بمونید، باشه؟
‫تنفسش سطحیه، با زحمت نفس می‌کشه.
‫اوم، فرورفتگی
‫جلوی زره‌ش داره مانع تنفسش می‌شه.
‫آره، باید منتقلشون کنیم، ‫همین الان،
‫و نمی‌تونیم این کار رو بکنیم وقتی ‫اینجوری مثل کباب به هم وصلن،
‫پس... مجبوریم ‫شمشیر رو ببریم،
‫جداشون کنیم، و هر چه سریع‌تر ‫برسونیمشون اورژانس.
‫فلز رو با اره ببریم؟
‫لرزش و گرماش می‌تونه ‫آسیب‌های بیشتری ایجاد کنه.
‫مجبوریم این ریسک رو بکنیم.
‫کمک.
‫هی، اونو شنیدی؟
‫کمکم کنید، لطفاً.
‫ایمز، با من بیا.
‫کسی اونجاست؟
‫هی.
‫اوم، من مانی‌ام.
‫این ایمزه.
‫ما آتش‌نشان‌های زندانی هستیم.
‫اسمت چیه؟ ‫آماندا.
‫می‌خواید کمکم کنید؟
‫هی. رئیس گفت
‫- به کسی دست نزنیم. ‫- هر کاری
‫که بتونیم می‌کنیم، باشه؟
‫ایمز.
‫اون سر اینو بگیر.
‫با شماره‌ی سه‌ی من. یک، دو، سه.
‫باشه، آماندا.
‫هی، صدامو می‌شنوی؟
‫آره؟
‫اون... خونریزیش خیلی شدیده، داداش.
‫چـ-چی شده؟ ‫چند تا صدای بلند شنیدم،
‫بعد مردم با عجله از چادرم رد شدن.
‫ببین، به تجهیزات پزشکی بیشتری نیاز داریم.
‫و چند تا دست کمکی. الان برمی‌گردم.
‫مراقبش باش.
‫هی، شارون.
‫شارون، به کمک و یه کیف کمک‌های ‫اولیه نیاز داریم، سریع.
‫باشه...
‫هی، هی. بذار من اینا رو بگیرم.
‫اینجا چه خبره؟
‫- این آماندا‌است. ‫- سلام.
‫اسم من شارونه. اومدم کمک کنم.
‫بذار اینو رو بازوت بذاریم و ‫می‌خوایم
‫فشار خونت رو چک کنیم. ‫مانی، داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم کمک می‌کنم.
‫نه. نه، امروز نه. ‫تو امروز پزشک نیستی.
‫به غیرنظامی‌ها دست نزن، یادته؟
‫رئیس.
‫لعنتی.
‫فشار خون ۷۰/۴۰ه.
‫ممکنه خونریزی داخلی داشته باشه. ‫می‌تونم کمک کنم، رئیس. بذار.
‫برو عقب، الان.
‫به نفع خودته.
‫پرز، ایو تو چادر عکاسی به کمک نیاز داره.
‫رفتم. شما اینجا اوضاع تحت کنترله؟
‫آره. خوبیم.
‫تمومش کردم.
‫هی. خب، خبر خوب، بچه‌ها. می‌تونیم ‫شما رو ببریم
‫- بیمارستان. ‫- ممنون از
‫دست استوارت با آن ‫تیغه‌ی جادویی.
‫خب، گوش کن، رفیق، ‫وقتی می‌ری بیمارستان،
‫اونا-اونا به اسم واقعیت ‫نیاز دارن.
‫من اسمم رو بهت گفتم.
‫اوم، این فانتزی‌ای که توش ‫زندگی می‌کنی تو رو به این دردسر انداخت.
‫می‌فهمی؟
‫وقتشه با واقعیت روبرو شی، و اینجا باشی.
‫اینجای واقعی.
‫اسم من پرسیوال شجاعه.
‫و من یه شوالیه‌م.
‫باشه. جیک گفت به کمک نیاز داری؟
‫آره، فیل اینجا موقع انفجار ‫مواد آتش‌بازی سرش خورد به غل و زنجیر
‫- نمی‌تونی بگی یه کلید جادویی ‫- خواهش می‌کنم بهم بگو
‫آتش‌نشانی تو اون کیفت داری
‫که منو از این چیز نجات بده.
‫بهت گفتم، فیل. ‫نجاتت می‌دیم، مرد.
‫اوه... درباره‌ی کلید،
‫اوم، مال تو رو می‌خوام که بتونم ‫بعد کار برم خونه.
‫آره، باشه. ‫پس...
‫گابریلا داره بعد کار میاد ‫تو خونه‌ات
‫چون شما دو تا...
‫فقط هم‌خونه‌ایم!
‫- اوه. ‫- خوبه.
‫چـ-چون فکر می‌کردم یه جور ‫شیمی خوبی بینتون هست.
‫- ممنون، فیل. ‫- ممنون، فیل.
‫خب، من اینو حل می‌کنم.
‫بابت کیفت متأسفم، فرانسین.
‫در اصل یه کیسه‌ی صدقه‌ست.
‫و مال منه. فقط...
‫بیا، مسخره‌م کن.
‫چی؟ نه، نه.
‫یه چیزی پیدا کردی که ‫بهت شادی می‌ده.
‫فقط هیچوقت نگفته بودی که
‫عاشق نمایشگاه‌های رنسانسی.
‫وای، چـ-چرا اینقدر گیر کرده؟
‫انگار با چسب قطره‌ای چسبیده یا یه چیزی.
‫نمی‌خواستم این کار رو بکنم، ولی... ‫فکر کنم باید با اره درش بیاریم.
‫حله. می‌رم یه اره برقی بیارم.
‫- چـ... اره برقی؟! ‫- اشکال نداره، فیل.
‫چرا هیچوقت به گابریلا نگفتی ‫عاشق نمایشگاه‌های رنسانسی؟
‫خب، واقعاً به هیچکدوم از ‫دوستام نمی‌گم.
‫با این چیزها حال نمی‌کنن.
‫که چی؟ تو که حال می‌کنی، ایو.
‫از اینکه همچین چیزهایی رو ‫دوست داری خجالت می‌کشی؟
‫چادر بغلی آتیش گرفته.
‫نه! آتیش نه!
‫به شلنگ‌ها تو چادر عکاسی ‫نیاز دارم. فوراً.
‫دووم بیار، رفیق.
‫شما دو تا با نوبت بعدی ‫از اینجا می‌رید.
‫- هی. ‫- هی.
‫- چطور پیش می‌ره؟ ‫- با مصدوم‌ها؟
‫خب، یکیشون توهم داره، پس... خوب نیست.
‫نه، منظورم کار با باباته.
‫اوه... واقعاً خوب نیست.
‫هوم. خب، می‌دونی چی دیگه ‫واقعاً خوب نیست؟
‫برای تو، منظورمه؟
‫من سه تا نجات داشتم و ‫تو تازه داری شروع می‌کنی.
‫هوم. باشه.
‫هی، جیک.
‫برای آینده،
‫خیلی دوست ندارم نیروهایی که ‫درخواست کردم رو عوض کنی.
‫آره، و به عنوان کسی که ‫اون نیروها رو آموزش داده،
‫من کسی رو فرستادم که فکر می‌کردم ‫برای کار بهترینه.
‫باشه، دو تا آمبولانس از اورژانس
‫برای انتقال مصدوم‌هاتون تو راهه. ‫به زودی می‌رسن.
‫اینم از این. ببین.
‫خیلی زود از اینجا می‌رید ‫و همه‌چی تموم می‌شه.
‫بـ-بدرود، رقیب نجیب.
‫برو بابا، جناب خسته‌کننده.
‫بهش توجه نکن.
‫اوه. نیش‌های تیز به من آسیبی نمی‌زنند، سرورم.
‫پس اگه... اسم واقعیت رو بهم بگی،
‫و شاید یه شماره‌ی اضطراری،
‫می‌تونم سعی کنم با یکی تماس بگیرم.
‫می‌خوای بتونیم با یکی ‫تماس بگیریم، درسته؟
‫خانواده؟ عزیزان؟
‫نه.
‫نه، اشکال نداره. من...
‫من هیچکدوم رو ندارم.
‫مـ-می‌دونم فکر می‌کنی مسخره‌ست که ‫می‌خوام
‫تا وقت مرگم پرسیوال شجاع باشم، ولی...
‫اوم...
‫اگه اون نباشم، پس...
‫فقط یه آدمم که
‫موقع ناهار تنهایی سوپ مایکروویوی می‌خوره.
‫می‌دونی، یه ساله می‌خوام به لیلا،
‫که تو باجه‌ی بغلیه، ‫پیشنهاد قرار بدم
‫و حتی نمی‌تونم سلام کنم.
‫پس اگه قراره بین مردن به عنوان خودم ‫یا مردن به عنوان یه شوالیه انتخاب کنم؟
‫تو نمی‌میری.
‫بازم شوالیه رو انتخاب می‌کنم.
‫هایپوکسی داره.
‫این زره لعنتی داره جلوی ‫نفس کشیدنش رو می‌گیره.
‫نمی‌تونیم منتظر اورژانس بمونیم.
‫باید اون سینه‌بند رو ازش دربیاریم.
‫نه، نه، نه، نه. خیلی خطرناکه.
‫احتمال خیلی زیادی هست که ‫مستقیم پوست رو ببری.
‫- مراقب می‌شم. ‫- نه!
‫لئونه، به حرف رئیست گوش می‌کنی.
‫گزینه‌ی اتمی. ‫همیشه بهترین نیست.
‫اینا خیلی بیشتر طول می‌کشن. ‫آره، پس شروع کن.
‫جیک، الان به اون شلنگ‌ها نیاز دارم، ‫و اره برقی من کجاست؟
‫تو راهه.
‫پس ما نمی‌تونیم، نمی‌تونیم ‫تا وقتی فیل رو آزاد نکنیم بریم.
‫نمی‌تونیم فیل رو آزاد کنیم، ‫پس، پس باید چیکار کنیم؟
‫باشه، صبر کن. اوم، شاید ‫اشتباهه که فیل رو آزاد کنیم.
‫- چی؟ ‫- چی؟ اشتباه نیست!
‫باید به جاش غل و زنجیر رو ‫از چادر جدا کنیم.
‫این ممکنه جواب بده.
‫باشه، بزن بریم.
‫می‌تونیم از زمین درش بیاریم
‫و از اینجا ببریمش بیرون.
‫بیاید. بزن بریم. ‫یک، دو، سه. بلند کن.
‫عالیه! باشه.
‫- تو خوبی، فیل. ‫- یک، دو، سه!
‫بریم!
‫باشه. باشه، حرکت کنیم. ‫بیا پایین، فیل.
‫آره.
‫کارت عالیه، رفیق.
‫باشه. فشار خون داره ثابت می‌شه.
‫و درخواست برانکارد دادم. ‫فقط خیلی طول می‌کشه.
‫شارون، می‌دونم امروز
‫با تری‌راکی، ولی واقعاً به یه پزشک ‫نزدیک میخونه نیاز دارن
‫نزدیک مِیخونه.
‫اطاعت. باشه. به محض اینکه ‫برانکارد رسید،
‫مطمئن شو می‌برنش تریاژ.
‫- فهمیدی؟ ‫- اطاعت، رئیس.
‫خدا رو شکر که حالش خوب می‌شه، رفیق.
‫هوم.
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم نفس بکشم.
‫فکر کنم به راه هوایی نیاز داره.
‫پس انجامش بده! رئیس کیف پزشکیش رو گذاشته.
‫نمی‌تونم بهش دست بزنم، داداش.
‫چه برسه به اینکه یه لوله بکنم تو گلوش.
‫ببین، من نمی‌تونم هیچ کاری ‫تو این موقعیت انجام بدم،
‫ولی تو می‌تونی، داداش. می‌تونی کمکش کنی.
‫همین الان بهت گفتم، نمی‌تونم بهش دست بزنم،
‫وگرنه برمی‌گردم زندان، داداش. ‫لعنتی.
‫مراقبش باش.
‫می‌رم یکی رو پیدا کنم.
‫به یه پزشک نیاز دارم!
‫آرتور، اونجا فوراً به پزشک نیاز داریم.
‫می‌تونی با بی‌سیم اعلام کنی؟ آره.
‫فوراً به پزشک نیاز داریم.
‫چادر شیشه‌گری.
‫سطح اکسیژنش داره می‌افته.
‫این خیلی داره طول می‌کشه.
‫بیا، پرسی، دووم بیار.
‫وقت گزینه‌ی اتمیه؟
‫آره.
‫هی، اینجا به یه پوشش نیاز داریم. ‫اگه می‌تونید لباس‌های محافظتون رو بدید.
‫باشه.
‫آماده‌اید؟ بزن بریم.
‫خب.
‫تمومش کردم. درست شد.
‫اینجا به گاز نیاز داریم.
‫زود، زود، زود. ‫دوباره می‌تونه نفس بکشه.
‫رو این زخم فشار بذار.
‫باشه. بریم اورژانس.
‫این هم از این. خوش اومدی.
‫چی شد؟
‫اینجا آوالونه؟
‫اوم، نه. داریم می‌ریم بیمارستان.
‫حالت رو خوب می‌کنیم.
‫اوم، پرسیوال...
‫می‌دونی مجبور نیستی مثل شوالیه‌ها ‫لباس بپوشی
‫که شجاع باشی.
‫واقعاً فکر می‌کنم مجبورم.
‫شجاعت فقط روبرو شدن با ‫چیز ترسناکه، درسته؟
‫بیا فرض کنیم... خودت رو به ‫این دختره تو محل کار معرفی کنی.
‫اسمش چی بود... لیلا، درسته؟
‫بدترین اتفاقی که ممکنه ‫بیفته چیه؟
‫منظورم اینه که، داری از یه ‫نبرد حماسی برمی‌گردی.
‫با یه جای زخم خفن جدید ‫که می‌تونی نشونش بدی.
‫می‌دونی، مثل یه بهونه برای شروع صحبته.
‫بهم بگو داگلاس.
‫داگلاس.
‫پس داگلاس شد.
‫حالت خوب می‌شه، داگلاس.
‫حالش خوب می‌شه؟
‫ثباته ولی وضعیتش بحرانیه.
‫اگه بیشتر از چند دقیقه ‫بدون اکسیژن بوده باشه،
‫ممکنه آسیب مغزی شدید ‫دیده باشه.
‫باید منتظر بمونیم و ببینیم.
‫ممنون.
‫شنیدم چی شده.
‫می‌دونم ناراحتی.
‫آره.
‫منظورم اینه که، اون زن، زندگی و مرگش ‫به خاطر چند دقیقه‌ست.
‫دقایقی که من فقط وایستادم ‫و هیچ کاری نکردم
‫چون آزادی خودم رو به ‫زندگیش ترجیح دادم.
‫نه. کار درست رو کردی. ‫حتی اگه حسش نمی‌کنی.
‫نه فقط برای خودت.
‫برای همه‌ی تری‌راک.
‫- باشه. ‫- اوم، هنوز دارم خونریزی می‌کنم؟
‫- آره، می‌دونم، فیل. ‫- باشه. باشه.
‫- من مراقبشم. ‫- ممنون.
‫باشه. بعداً می‌بینمت، باشه، رفیق؟ ‫- آره. ‫- باشه.
‫- کارت عالیه. ‫- باشه.
‫خب، ممنون که با فیل کمک کردی.
‫مجبور نبودی. ‫اوم، ولی خوشم اومد.
‫آره. اشکال نداره. کار ‫درست همین بود، پس...
‫هنوز درگیر اتفاق قبلی هستی؟
‫ من تو رو از کسی قایم نمی‌کنم ها.
‫نه، نه. من، من،
‫فکر نمی‌کنم تو داری منو ‫قایم می‌کنی، ایو. من...
‫حس می‌کنم داری خودت رو قایم می‌کنی.
‫یا داری بخش‌هایی از خودت رو، ‫از دوستات قایم می‌کنی،
‫مثل فانتزی و...
‫این شبیه وقتیه که
‫آتش‌نشانی رو از خانواده‌ات ‫و از من مخفی می‌کردی.
‫می‌دونی. من...
‫من امیدوار بودم که بتونیم
‫من و تو، امروز از نو شروع کنیم و...
‫- کاملاً اشتباه فهمیدم؟ ‫- نه. نه.
‫نه. نه، نه، نه. نه، اصلاً.
‫من فقط، این...
‫اگه هنوز داری بخش‌های مهمی ‫از خودت رو پنهان می‌کنی،
‫پس این شروع از نو نیست.
‫این برگشتن به عادت‌های بده.
‫درسته؟
‫اوم...
‫متأسفم. واقعاً، واقعاً متأسفم.
‫خیلی خب
‫به نظر می‌رسه بالاخره داریم ‫بر اوضاع مسلط می‌شیم.
‫شوالیه‌ی نجیب، بانوانت را
‫از اژدهای اوک ریور محافظت کن.
‫اوه، نه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این اژدهای آتش‌نفس ماست.
‫حتماً خراب شده.
‫آتش‌نفس چی؟
‫شوالیه‌ی نجیب، بانوانت را
‫از اژدهای اوک ریور محافظت کن.
‫اون چیز قراره این کار رو بکنه؟
‫به خاطر مواد آتش‌بازی آسیب دیده.
‫این خوب نیست.
‫باشه، الان به شلنگ‌ها تو ‫محوطه‌ی شمالی نیاز دارم.
‫هی، شلنگ‌های من کجان؟
‫داریم زیر آتیش یه شعله‌افکن ‫خراب قرار می‌گیریم.
‫باید الان اون چیز رو خاموش کنیم.
‫ایده‌ی درخشانی داری؟
‫چون این چیز از کنترل خارج شده.
‫فقط ایده‌های دیوونه‌وار.
‫گلادیاتور رو دیدی؟
‫بیا، اینو بگیر.
‫بیا.
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫آدری. بزن بریم.
‫بیا. به حرکت ادامه بده.
‫اژدهاکش.
‫دست‌خوش.
‫خب، همه دست به کار شن.
‫بیاید این آتیش‌های کوچیک رو خاموش کنیم.
‫هنوز اینجایی؟ ‫تری‌راک داره می‌ره.
‫داداش، امروز خیلی خوب بودی، دخترم.
‫و بهت افتخار می‌کنم.
‫و...
‫یه کمم بهت حسودیم می‌شه.
‫چون تو واقعاً می‌تونی به مردم کمک کنی.
‫و من، فقط حس می‌کنم...
‫نمی‌دونم، حس می‌کنم مثل یه اسب مسابقه‌م،
‫می‌دونی، آماده‌م که برم ‫ولی دروازه‌م باز نمی‌شه.
‫بابا،
‫به زودی آزادی مشروط می‌گیری،
‫و-و-و بعد می‌ری تو آتش‌نشانی کالیفرنیا،
‫- دقیقاً مثل بُدی. ‫- هی، جدی می‌گم.
‫آزادی مشروط، دیـ-دیگه ‫تو این مرحله دست‌نیافتنیه.
‫با این طرز فکر، آره هست.
‫حق با توئه. می‌دونی چی رو یادم رفته بود؟
‫یادم رفته بود که دخترم یه گروهبان آموزشیه.
‫ببخشید. نه، معذرت می‌خوام،
‫«مربی.»
‫وای خدا.
‫بابای منم فکر می‌کنه من اهل تفریح نیستم.
‫درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
‫بیا، فقط دارم شوخی می‌کنم.
‫نه، من نیستم.
‫زندگی من همه‌ش هدفه، بدون استراحت.
‫دخترم. به خاطر اینه که...
‫تو فقـ... تو با انگیزه‌ای.
‫بابا، من چیزی که بچه‌ها برای تفریح انجام می‌دن
‫تبدیل کردم به یه ورزش المپیکی.
‫هیچ سرگرمی‌ای ندارم. نمایشگاه رنسانس من چیه؟
‫می‌دونی چیه؟ فکر کنم یادت رفته
‫چطوری اصلاً وارد شیرجه شدی.
‫استعدادیابی شدم.
‫اوهوم، چون یه ماهی کوچولو بودی.
‫عاشق شنا بودی.
‫همیشه التماس می‌کردی هر روز ‫ببرمت استخر عمومی،
‫دوباره و دوباره و دوباره.
‫همه‌ش درباره‌ی شیرجه نبود.
‫اون... درباره‌ی روی دست وایستادن ‫تو قسمت کم‌عمق بود.
‫بمب‌های آبی؟
‫«بابایی، بمب آبی.»
‫تا وقتی انگشتای پات کبود می‌شد.
‫من...
‫بعداً می‌خواستم برم استخر.
‫آره؟ خوبه.
‫چند تا دور شنا، چند تا شیرجه؟
‫نه، دیگه نه.
‫می‌خوام برم چند تا بمب آبی بزنم.
‫باشه، ۲۰ تا جعبه‌ی ۴×۴ تموم شد.
‫۵۰ تای دیگه مونده، بچه‌ها.
‫شاید بتونی
‫از یکی از این... جادوگرها
‫بخوای بیاد اینجا و یه طلسمی بخونه ‫و همه‌ی اینا رو تمیز کنه.
‫اوه، یا
‫الف‌ها و جادوگرها با هم جور نیستن؟
‫باشه، جیک،
‫نمایشگاه رنسانس، کاسپلی، ‫مسائل فانتزی، اینا...
‫جایی‌ان که می‌رم تا احساس امنیت کنم. که فرار کنم.
‫باشه.
‫فرار از...
‫از احساس اینکه انگار تنها ‫کسی مثل خودم هستم
‫تو این شهر کوچیک...
‫فرار از شغلمون، که، هر روز،
‫مردم رو تو بدترین حالتشون می‌بینیم.
‫و، تا همین اواخر،
‫فرار از خانواده‌م،
‫که اصلاً منو درک نمی‌کردن.
‫و نگو که مثل قضیه‌ی انیمه‌ی تو نیست.
‫ببین، ایو، من هر وقت باشه ‫«روح در پوسته» رو می‌بینم.
‫منظورم اینه که، ولی لباس نمی‌پوشم.
‫آره، خب، تا امتحانش نکردی مسخره‌ش نکن، داداش.
‫- باشه. ‫- من عاشق فانتزی‌ام،
‫و بـ-بهش افتخار می‌کنم.
‫خودت باش.
‫آره، همینم می‌کنم.
‫چون دوستش دارم، و...
‫آره، دوست داری؟
‫آره، و تو رو هم دوست دارم.
‫اولین از گارث از من خوشش میاد؟
‫آره، و می‌خوام ببوسمت.
‫می‌تونم ببوسمت؟ من می‌خوام ببوسمت.
‫آره؟ آره.
‫برگشتی.
‫حال پرسی چطوره؟
‫اوم، اورژانس گفت... حالش خوب می‌شه.
‫ببین...
‫می‌دونم به نظر نمیاد،
‫ولی تو ذهن من،
‫بابام هنوز
‫مثل یه...
‫کوه استواره.
‫با وجود همه‌ی نقص‌هاش،
‫همیشه فکر می‌کردم شکست‌ناپذیره، پس
‫فهمیدن اینکه ممکنه نباشه...
‫سخته.
‫آره.
‫این حس رو می‌شناسم.
‫هی. من...
‫دکتر ورما پشت خطه ‫با نتایج آزمایش‌ها.
‫اوم، باشه. آره، یه لحظه صبر کن.
‫اوم، جیک.
‫بیا اینجا.
‫می‌خوام تو هم اینو بشنوی.
‫اوم، دکتر ورما، الان ‫کل خانواده اینجان.
‫آزمایش‌ها چی نشون می‌دن؟
‫ای کاش خبر بهتری داشتم.
‫آزمایش‌های ما نشون می‌دن والتر ‫علائم اولیه‌ی زوال عقل داره.
‫این تشخیص می‌تونه چند چیز رو نشون بده،
‫ولی احتمالاً آلزایمره.
‫فکر نمی‌کنم ایو امشب
‫بعد از پاکسازی طبق برنامه ‫با ما بیاد بیرون.
‫پس، چی می‌گی؟ اوم...
‫فکر می‌کنم
‫یه شب فیلم و مرغ سوخاری بچسبه.
‫اوم، می-می‌تونم خونه‌ی والدینم غذا بخورم.
‫صادقانه، مثلاً، من...
‫دیگه لازم نیست قایم بشم.
‫وای. خب...
‫خیلی بده.
‫خوب بود که دوباره یکی توی خونه بود.
‫اگه آقابزرگ بیاد خونه‌ی ما ‫برعکس می‌شه.
‫هر روز می‌شه وینس در برابر والتر.
‫جنگ برای کنترل تلویزیون ‫خیلی حماسی می‌شه.
‫می‌دونی، می‌تونی...
‫همیشه خونه‌ی من بمونی،
‫حتی...
‫تمام وقت.
‫خب؟
‫منظورم اینه، بُدی، ‫باید جایی برای خودت داشته باشی.
‫ خانم‌ها خوششون میاد ها.
‫پس، منظورم اینه...
‫آره. منظورم اینه که، فکر کنم ‫می‌تونم، می‌دونی.
‫اگه کمکت می‌کنه، ‫- یا هر چی. ‫- آره، منظورم اینه که، من...
‫من جا دارم، می‌دونی.
‫و اگه برای تو خوبه، پس...
‫آره. نه، منظورم اینه،
‫پوسترهای کیسی ماسگریوز ‫رو نگه می‌دارم.
‫باشه.
‫کارت خوب بود.
‫هی.
‫چه بلایی سر یونیفرمت اومده؟
‫هیچی.
‫چی؟ نه، منظورم
‫اون لباس کوچولوییه که مجبورت کردم بپوشی
‫وقتی می‌بردمت مدرسه.
‫هی...
‫خب.
‫چهار تا نجات در برابر دو تای ضعیف تو.
‫باشه، ادامه بده. دلتو خالی کن.
‫بزن بریم، همه‌اش. باشه. ‫نابودت کردم.
‫- هوم. باشه. ‫- اوهوم.
‫- تموم شد؟ همین بود؟ ‫- می‌دونی، درواقع فکر می‌کنم
‫یه غذای خیلی خوب از دور دش ‫سفارش می‌دم
‫میشینم تماشا میکنم ‫کل کارهای من رو انجام میدیم و حال میکنم
‫اوه، باشه.
‫خب، می‌دونی، محض اطلاعت،
‫من یه اژدها کشتم.
‫پس، یه جورایی حس می‌کنم ‫باید یه امتیازی داشته باشه.
‫باشه، خوبه.
‫اگه می‌خوای مثل وکیلا بازی کنی،
‫پس فکر کنم اژدها می‌تونه ‫دو تا امتیاز حساب شه.
‫پس مساوی شد؟
‫هوم. مساوی مال طرفدارای فوتباله.
‫نه، باید یه مسابقه‌ی نهایی بذاریم.
‫چیه؟
‫آماده‌باش.
‫قرار بود پاکسازی کنیم.
‫هوم.
‫یا دوئل یا مرگ.
‫یا از طعم تیغه‌ی من می‌ترسی،
‫سِر ضدحال؟
‫هوم؟ اوه، باشه.
‫اوه، اینو می‌خوای؟
‫اوهوم. آره.
‫باشه.
‫بوپ.
‫خب.
‫- می‌بینم چطوریه. ‫- باشه، می‌بینی؟
‫- می‌بینم چطوریه. ‫- خوبه. ‫می‌خوای اینجوری بازی کنی؟
‫آه. ‫اوه، اوه، اوه.
‫- اوه، ببخشید. ببخشید، ببخشید. ‫- اشکال نداره، اشکال نداره. ‫خوبم، خوبم.
‫من...
‫وای خدا، من...
‫ببخشید.
‫ولی...
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫تو بیمار منی.
‫پس، من بردم.
‫یه جورایی حس می‌کنم من بردم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.