‫‫آنچه در «آناتومی گری» گذشت...
‫من با کسی ازدواج کردم ‫که تا سر حد مرگ کتکم می‌زد.
‫- هر جا می‌ری همین کار رو می‌کنی؟ ‫- چه کاری؟ ‫همه رو علیه خودت می‌کنی.
‫واقعاً اجازه می‌ده بدون هیچ کمکی ‫جراحی کامل انجام بدین؟
‫رزیدنت برای بیمار خودش ‫می‌شه جراح اصلی؛ «از اول تا آخر».
‫من چکار کردم؟ ‫آیا من اون پسر بچه رو کشتم؟
‫تو پزشک معالجی! ‫این ضایعهٔ تو هستش.
‫اگر بخوای می‌تونی اینجا ‫دوست‌هایی داشته باشی.
‫بیلی، این زن کیه؟
‫من این رو حمایت نمی‌کنم.
‫پس دیگه اتاق عمل نداری.
‫تو تعلیق می‌شی... ‫بلافاصله و از همین حالا.
‫‫من توی گردهمایی‌ها شرکت نمی‌کنم.
‫‫مثل گردهمایی‌های دبیرستان، ‫دانشگاه، ‫دانشکدهٔ پزشکی...
‫الکس، فقط پنج دقیقه وقت داری. ‫واقعاً می‌گم.
‫می‌دونم.
‫نمی‌تونم امروز دیر کنم. ‫امروز صبح دو تا مشاوره دارم.
‫کلی جوراب‌های کوچولو-موچولو.
‫منم نمی‌تونم دیر کنم. ‫امروز روز اول برگشتنمه.
‫و هیچ‌کدوم هم با هم جفت نیستن. چرا؟
‫‫نیاز ندارم با کسانی که ‫‫به زحمت به یاد میارمشون
‫‫به مکالمات سطحی مشغول بشم.
‫مردیت. مردیت!
‫- چیه؟ ‫- فقط...
‫- باید نهارم رو بردارم. ‫- ببخشید، برو.
‫می‌دونی، شاید اصلاً فردا بتونم ‫من غذات رو برات آماده کنم.
‫تا درک کنم که کلی وقت داشتن یعنی چی!
‫بهت گفتم به این مثل تعطیلات نگاه کن.
‫این‌ها همه اشتباه تا شدن.
‫تعطیلات یا زندان؟
‫ببخشید. ‫واسهٔ گفتنش خیلی زوده؟
‫حق نداری وقتی شب رو توی تخت من
‫خوب خوابیدی ادای خسته‌ها رو دربیاری.
‫خودت مجبورم کردی اتاق رو بگیرم.
‫آره، فکر کردم فقط ‫یک شب می‌خوای بمونی.
‫- فکر نمی‌کردم می‌خوای نقل مکان کنی. ‫- نقل مکان نکردم.
‫من اینجا موندگار نیستم. ‫فقط موقتاً چند روز.
‫نخیر. موقتاً آدم می‌ره روی کاناپه. ‫برای موندگار بودنه که می‌ره روی تخت.
‫تو اینجا موندگار شدی.
‫منم که موقتاً روی کاناپه می‌خوابم ‫و خیلی مزخرفه.
‫چون با یک «چیریو» ‫روی صورتم از خواب بیدار شدم. ‫‫(از غلات صبحانه.)
‫می‌تونی تخت من رو بگیری چون دیگه ‫از فرط حوصله سر‌رفتن می‌میرم.
‫ممکنه اتفاق بیوفته؟
‫آیا می‌تونه هیپوتالاموس دور خودش بپیچه
‫و بخاطر نبود تحریک از کار بیوفته؟
‫نه. یعنی، از نظر فنی، بله.
‫راستی اون چطور می‌تونه تعلیقت کنه؟ ‫مگه بیمارستان مال تو نیست؟
‫می‌تونه. آیین‌نامه رو چک کردم.
‫همینطور چک‌ها و موجودی‌ها... ‫از حوصله سر‌رفتن کارم به اینجاها رسیده!
‫الکس. ماشین. ‫همین الان.
‫- من تختم رو می‌خوام. ‫- من اینجا زندگی نمی‌کنم.
‫‫من اگر بخوام کسی توی زندگیم باشه، ‫‫اون رو توی زندگیم نگه می‌دارم.
‫گروه دوباره دور هم جمع شدن.
‫‫یا شایدم مشکل اینه که بلد نیستم ‫‫چطور از شرّشون خلاص بشم.
‫کسی نظری نداره؟
‫این یک کلیه‌ست.
‫و اینجا؟
‫این یک کلیهٔ خیلی خرابه.
‫صبر کن.
‫آیا قراره ما پیوند کلیه انجام بدیم؟
‫از نظر فنی، یک عمل بازیابی و پیوند کلیه.
‫خب، کی فکر می‌کنه آماده‌ست ‫که به عنوان جراح اصلی عمل کنه؟
‫من آماده نیستم.
‫این جواب صحیحه.
‫واقعاً؟
‫خیلی خب. عالیه. ‫من آماده نیستم.
‫دستت رو بنداز پایین انترن.
‫هیچ‌کدومتون آماده نیستید، اما آماده‌اید که ‫هر اندازه‌ای که می‌تونید رو
‫تحت نظارت بسیار نزدیک ‫یک پزشک معالج انجام بدین.
‫دائم حواستون باشه که هر موقع ‫احتیاج داشتید کنار بکشید
‫که خود این نشون می‌ده چقدر ‫با آماده شدن فاصله دارید.
‫اهدا کننده در اتاق عمل شمارهٔ ۲ ‫و تحت نظارت دکتر وبر خواهد بود.
‫وارن شما با دستیاری «کراس» ‫اونجا خواهید بود.
‫- بله! ‫- ممنونم دکتر مینیک.
‫نه.
‫ادواردز و ویلسون، ‫شما توی اتاق عمل ۳ خواهید بود
‫و با دکترکرو روی پسر بچه کار می‌کنید.
‫- پسر بچه؟ ‫- بله.
‫دریافت‌کننده یک پسر ۱۶ ساله با
‫نارسایی مزمن کلیوی ناشی از ‫نفریت اینترستیشیال هستش.
‫اون تا زمانی که منتظر اهدا کننده بوده
‫هفته‌ای سه بار دیالیز نیاز داشته ‫و اخیراً هم آخرین
‫محل دسترسی‌اش رو از دست داده و ‫واسهٔ همین دیگه وقتشه.
‫اهدا کننده...
‫مامان پسره‌ست.
‫اون یکی از کلیه‌هاش رو داره به اون می‌ده.
‫عمل برداشت عضو ‫توسط دکتر وارن...
‫این یه بچه‌ست. ‫تو مشکلی نداره؟
‫چرا، ولی انتخابی هم ندارم، مگه نه؟
‫کرو هم هست. ‫تو مشکلی نداری؟
‫مشکلی ندارم.
‫خوش‌اومدی کرو.
‫بالاخره دوباره اسمم توی ‫برنامهٔ جراحی‌ها ظاهر شد
‫اما حتی اجازه ندارم کاری انجام بدم.
‫آره، به «مرحلهٔ دوم» خوش‌اومدی. ‫‫(اشاره به مرحلهٔ دوم برنامهٔ آموزشی مینیک.)
‫بیمار رو آماده کنیم و آزمایش انجام بدیم؟
‫این بیگاری مال رزیدنت‌هاست. ‫مزخرفه.
‫خبر خوب اینه که من ‫در کنارت خواهم بود.
‫درسته، حق با توئه، مزخرفه.
‫حالا کلیهٔ من چند سال اون تو دووم میاره؟
‫بایستی تا ۱۵ سال دووم بیاره.
‫پس، کل دوران کالج رو پوشش می‌ده.
‫عالیه. این کلیه درست مثل یک ‫فرشتهٔ نگهبان خواهد بود.
‫- همیشه حواسم بهت خواهد بود... ‫- مامان!
‫درست مثل وجدانت... ‫توی گوشت زمزمه می‌کنم که
‫«کریستوفر، تکالیفت رو انجام بده.»
‫«کریستوفر، ملافه‌هات رو عوض کن.»
‫«کریستوفر، یایگرمیستر رو بذار زمین.» ‫‫(نوعی مشروب آلمانی.)
‫باید حرفش رو قطع کنید. ‫اون ول نمی‌کنه.
‫اینجا مسؤلیت با من نیست. ‫اون‌ها مسؤلن.
‫اگر سؤال دیگه‌ای ندارید
‫من و دکتر ادواردز شما رو ‫توی اتاق عمل خواهیم دید.
‫فقط یه چیزی... ‫به پسرم بگید این اجباریه که
‫قبل از اینکه مادرش به خاطر اون بره ‫زیر تیغ جراحی، مادرش رو ببوسه.
‫- بس کن! ‫- این اجباریه رفیق.
‫ممنونم.
‫دکتر کرو و دکتر وبر ‫تا یک دقیقه دیگه میان
‫تا برای جراحی آماده‌تون کنن.
‫- ممنون. ‫- ممنونم.
‫ممنون.
‫خوب بود، ولی از اینکه پزشک ‫اصلی باشید ترس نداشته باشید.
‫پذیرای اون باشید. ‫نظرتون رو اظهار کنید.
‫ریگز مشاورهٔ قلبی برای تخت ۵ ‫رو داره تموم می‌کنه
‫اما فکر می‌کنم...
‫آزارم می‌دن... اون‌ها... اون‌ها آزارم می‌دن.
‫خانم، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫نه. کمک نه.
‫اون بیرون هیچ کمکی نیست.
‫اون‌ها... اون‌ها میان و می‌رن و زور می‌گن.
‫چه کسی...
‫- من، من... ‫- کمک نه.
‫آیا به چیزی احتیاج دارید خانم؟
‫خانم، شما نمی‌تونید برید اون پشت.
‫- مارها... ‫- شاید بهتر باشه نگهبان رو خبر کنی.
‫این... اینجا هیچ ماری نیست.
‫- اینجا هیچ... اینجا هیچ ماری... ‫- خیلی خب.
‫- ما شما رو به کسی می‌سپریم. ‫- شما این کار رو کردین؟
‫آیا شما کردین؟
‫آیا شما... آیا شما...
‫نه. اسم پسر من «کریس» هستش. ‫«کریس دنیلز».
‫اون امروز جراحی داره ‫تا یه کلیهٔ جدید بگیره.
‫- بذارید ببینم می‌تونم اتاقش رو پیدا کنم. ‫- ممنونم.
‫سلام. من دکتر ویلسون هستم. ‫یکی از پزشک‌های کریس هستم.
‫سلام.
‫توی راه اینجا به ترافیک سنگینی خوردم و...
‫هنوز که زیر عمل نرفته؟
‫اگر رفته باشه که یعنی من دیرم شده ‫چون من جراحشم.
‫خوبه. بسیار خب. ‫پس دیر که نرسیدم؟
‫نه، دیر نرسیدید. ‫می‌تونم شما رو ببرم پیشش.
‫- بله، لطفاً. ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫فشار خون خوب به نظر میاد. ‫آمادهٔ رفتنی.
‫لازمه شما رو هم آماده کنیم.
‫می‌دونم، اما آیا نمی‌شه ‫یک دقیقه دیگه هم صبر کنیم؟
‫من برای ترک کردنش آماده نیستم.
‫- اون... ‫- این رو نگو مامان!
‫کوچولوی منه!
‫کریس، «سینتیا» ‫تقریباً دیگهٔ آمادهٔ جراحی هستین؟
‫می‌تونین آماده‌سازیش رو ‫توی اتاق عمل شروع کنید.
‫ممنون ادواردز.
‫سلام بچه‌ها. یه خبر خوب.
‫حدس بزنید کی رو پیدا کردم که ‫داشت دنبالتون می‌گشت؟
‫بابا؟
‫این یعنی چی؟
‫سینتیا، ببین، من فقط می‌خواستم ‫حال کریس رو بپرسم.
‫چطور فهمیدی ما کجا هستیم؟
‫اون توی اینترنت پست گذاشته بود که: ‫«امروز روز کلیه‌ست»
‫من حتی نمی‌دونستم اون داره ‫یک کلیهٔ جدید می‌گیره.
‫لازمه از اینجا بری «کن»... همین الان.
‫سینتیا، به خدا قسم...
‫خیلی خب، بسه دیگه.
‫- بسه دیگه. ‫- من خیلی متأسفم، قربان...
‫چرا شما...
‫کریس پسر منم هست.
‫تا الان گذاشتم کلی از ‫کارها رو بدون من انجام بدی.
‫اجازه بهم دادی!؟
‫اون پسر منم هست.
‫من حق دارم اینجا باشم.
‫- فقط می‌خوام بدون حالش خوبه. ‫- برو بیرون!
‫کریس، رفیق، با پدرت صحبت کن.
‫بابا، برو.
‫از اینجا گمشو بیرون.
‫- خیلی خب، بریم. ‫- این پسر منه.
‫- برو بیرون! ‫- من می‌فهمم... ‫- حق دارم اینجا باشم. ‫- برو بیرون!
‫شنیدی چی گفتم؟ ‫من حق دارم!
‫چرا یخرده نشینیم؟
‫چرا اون رو آوردی اینجا؟
‫- متأسفم... ‫- چرا همچین کاری کردی!؟
‫سینتیا، می‌خوای بشینی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫- سلام. امروز پیوند مهمی داری؟ ‫- باهام حرف نزن.
‫- از دستت عصبانی‌ام. ‫- خدای من، مگه رفتی اونجا؟
‫بله و دیگه می‌خوام هر شب اونجا غذا بخورم.
‫بهت که گفتم. ‫استیک هم خوردی؟
‫دو تا خوردم که بعدش ‫سینی دسر اومد.
‫من برمی‌گردم اما به نظرم ‫حق با شماست
‫که جراحی رباط صلیبی جلویی بیمار ‫رو تا زایمانش به عقب بندازیم.
‫ممنون برای مشاوره، دکتر رابینز.
‫من نمی‌دونم چطور این کار رو بکنم.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونی ‫باهاش مؤدب باشی.
‫می‌دونم. اون خیلی بده.
‫آره. من نمی‌تونم اینطوری باشم. ‫با اون کاری که اون با وبر کرد.
‫آره، درسته. ‫من باید برم.
‫تنها کار مینیک این بود که کاری رو ‫که بهش پیشنهاد شد قبول کرد.
‫نه، اون این کار رو دزدید.
‫اما خب تو با مفهوم دزدیدن شغل ‫بیشتر آشنایی داری، نگه نه؟
‫کپنر، آیا تو کاملاً در جریان ‫پیوند بزرگ رزیدنت‌ها هستی؟
‫- بله، بله. ‫- خوبه.
‫پس نمایش رو تو اجرا می‌کنی. ‫من باید برم.
‫- آمادهٔ این کار هستی؟ ‫- بله. من... بله.
‫کجا داری می‌ری؟ ‫فکر می‌کردم خودت نمایش رو اجرا می‌کنی.
‫می‌رم «کمپ دیوید»؛ برای یک نشست. ‫‫(استراحتگاه ییلاقی رئیس جمهور آمریکا.)
‫وایستا، می‌ری کمپ دیوید واقعی؟
‫خب، اون رفت.
‫شاید بتونی الان شغل اونم بدزدی.
‫من رو برای یک ضربان‌ساز موقت پیج کردی؟
‫آره. اون به یه دونه دائمی احتیاج داشت ‫اما نمی‌تونم ازش رضایت بگیرم، این شد که...
‫پس نیاز به تأیید داری؟ ‫تأیید می‌شه.
‫چیه؟ مسمومیت یا چنین چیزی؟
‫اون بی‌نام و نشونه. ‫گیجه و زمان و مکان رو متوجه نمی‌شه.
‫خانم، می‌شه اسمتون رو بهم بگین؟
‫نه، اسم نه.
‫اسم مال کلاهه، نه مال گربه.
‫آدم مار رو می‌ذاره توی کلاه.
‫این رو ازش پرسیده بودیم.
‫من به «گرندل» می‌گم. ‫اون تمام الگوها رو بلده.
‫اون می‌تونه الگوها رو ببینه.
‫اون الگوها رو می‌بینه. ‫منم الگوها رو می‌بینم.
‫- شما نمودارها رو نمی‌بینید... ‫- خیلی خب.
‫- چون من نمودارها رو می‌بینم! ‫- باشه، باشه، خانم.
‫شما نمودارها رو بلد نیستین! ‫شما نمودارها رو بلد نیستین!
‫ما بهت یه چیزی می‌دیم ‫که آرومت کنه، باشه؟
‫دو واحد لورازپام وریدی.
‫- آزمایش سی‌بی‌سی، کم ۱ و سم‌شناسی بگیرین. ‫- باشه.
‫و روانپزشک رو خبر کنید.
‫این ضربان‌ساز مال چند سال پیشه؟
‫این جزو ضربان‌سازهای عتیقه‌ست.
‫درسته.
‫خانم ما این ضربان‌ساز قدیمی رو درمیاریم
‫و یکی جدید و براقش رو ‫بهتون می‌دیم. چطوره؟
‫این بخاطر مارهاست؟
‫این بخاطر مارهاست.
‫- آره. ‫- بخاطر مارهاست.
‫فشار خون شما حسابی بالاست.
‫باید قبل از جراحی بیاریمش پایین.
‫بهت یه خرده از یه دارو می‌دیم ‫که آرومت کنه، باشه؟
‫اون طبقهٔ پایین توی اتاق انتظاره. ‫می‌خواد آخرین اخبار رو بهش بدیم.
‫نمی‌تونید کاری بکنید بره؟
‫من خیلی متأسفم. ‫اون اصلاً اشاره نکرد که...
‫شما از هم جدا شدین یا...
‫اون‌ها جدا نشدن.
‫بایست جدا بشن، اما نشدن.
‫تقریباً یک سال پیش من همراه با ‫کریس اون رو ترک کردم.
‫باید این کار رو زودتر می‌کردی.
‫اون کتکش زد. ‫- کریس! ‫- چیه؟
‫- چیه؟ بخاطر همین ترکش کردیم.
‫من شغل نداشتم.
‫کریس هم همیشه مریض بود
‫فکر می‌کردم باهاش می‌تونم کنار بیام.
‫اما روزی که سروقت کریس رفت
‫همون شب ترکش کردیم ‫و حالا دوباره پیداش شده.
‫و وانمود می‌کنه که اهمیت می‌ده ‫و مثل یک پدر رفتار می‌کنه.
‫مامان، اشکال نداره.
‫مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫می‌خوام فقط ذهنتون رو روی این متمرکز کنید
‫که امروز برای چی اینجا هستید.
‫باورم نمی‌شه.
‫امروز قرار بود ‫روز خیلی خوبی باشه.
‫و همینطور هم هست. ‫هنوز همینطوره.
‫به کریس فکر کن.
‫ممنونم.
‫دکتر هانت.
‫اون مرد رو مجبور کنید بره.
‫اتفاقی افتاده؟
‫می‌خوای حراست رو خبر کنم یا...
‫فقط... لازمه اون از اینجا گم بشه. ‫خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫ببخشید، قربان.
‫از شما خواسته شده ‫محدودهٔ اینجا رو ترک کنید...
‫- اگر می‌شه دنبالم بیاید... ‫- من مزاحم کسی نمی‌شم،
‫من به کسی صدمه نمی‌زنم.
‫- حق دارم اینجا باشم. ‫- قربان، آیا لازمه حراست رو خبر کنم؟
‫- چون لازمه اینجا رو ترک کنید. ‫- باز دوباره!
‫- می‌خواید تهدیدم کنید... ‫- قربان، قربان! ‫به من دست نزن!
‫اول من ضدعفونی کردم...
‫پس تیغ اول رو خودم می‌زنم.
‫تو خوبی؟
‫منظورت چیه که خوبم؟
‫در مورد مسئلهٔ اون شوهره. ‫آیا تو...
‫مشکلی ندارم.
‫بیاید از پلویک بریم به عنوان ‫نشونه استفاده کنیم.
‫دارم حالب رو می‌برم...
‫- در چه حال هستین؟ ‫- خیلی خوب.
‫کراس، می‌شه شکاف رو بزرگتر کنی؟
‫بله، الان.
‫یک کلیهٔ کامل و سالم.
‫کارتون عالی بود رفقا... ‫درست مثل حرفه‌ای‌های ماهر.
‫بیشتر شبیه رزیدنت‌های ‫خیلی خوبی هستن که
‫دارن یک عمل پیشرفته رو یاد می‌گیرن ‫و هنوز به کمک و راهنمایی احتیاج دارن.
‫که واضحه شما دارید این رو ‫براشون فراهم می‌کنید.
‫خیلی خوب بود، دکتر وبر.
‫خبر خوب...
‫وارن و کراس با موفقیت ‫کلیهٔ بیمارشون رو در آوردن
‫و این کلیه به زودی ‫کلیهٔ بیمار شما خواهد بود.
‫- حالا کی می‌خواد... ‫- من...
‫من کلیه رو میارم.
‫استریل فیلد رو من بستم.
‫خودم کلیه رو میارم.
‫خیلی خب.
‫سیم‌های ضربان‌ساز چسبیدن.
‫دلوکا، لیزر. ‫نمی‌تونی راحت بکشی‌شون بیرون؟
‫نه، سیم‌ها به بافت‌هاش تنیده شدن.
‫آخه چرا در مراقبت از ‫بی‌خانمان‌ها بهتر عمل نمی‌کنیم؟
‫گرفتمت!
‫حالا چی؟ تحویل ‫«خدمات اجتماعی» بدیمش؟
‫اون‌ها چطور می‌فهمن هویتش چیه؟
‫به نظرم با اثر انگشت.
‫- اون هیچ پرونده‌ای نداره. ‫- نمی‌دونم.
‫شایدم پروندهٔ دندانپزشکی.
‫اون حتی خونه نداره ‫بعد به نظرت دندانپزشک داره؟
‫نمی‌دونم. خودشون یه جوری می‌فهمن.
‫اما اگر این کار رو نکنن چی؟ ‫اون از آسمون که نیوفتاده اینجا.
‫حتماً یکی داره دنبالش می‌گرده، مگه نه؟
‫آیا بلافاصله برمی‌گرده کنار خیابون؟
‫نه.
‫چون الان فهمیدم اون کیه.
‫با شرکت سازنده تماس بگیر و ازشون ‫بخواه که شمارهٔ سریال رو ردگیری کنن.
‫این بهمون می‌گه که شما ‫کی هستی «خانم ناشناس».
‫وارن و کراس در گرافت عروق کلیوی ‫خوب کار کردن.
‫باید آناستوموز راحتی باشه.
‫متوجه شدم قربان.
‫خیلی خب. حالا چی؟
‫- اینجا رو شستشو می‌دیم. ‫- هموستاز خوبیه.
‫بایستی ببندیم؟
‫فشار سیستولیکش ۲۰۰ هستش. ‫افزایش فشار خون اورژانسی بود؟
‫سابقهٔ فشار خون بالا نداشته.
‫خیلی خب. دست نگه دارید. ‫کسی کاری نکنه.
‫بلوس دیلتیازم تزریق کنید، سریع.
‫و همین حالا عکس رو بیارید بالا.
‫آیا کار اشتباهی انجام دادیم؟
‫نمی‌تونم ببینم.
‫عکس رو بزرگ کن و ‫کلیهٔ راست رو بهم نشون بده.
‫اونجاست. پشت روده. لعنتی!
‫رگ برای آناستوموز آماده شده.
‫محل برای ایمپلنت آماده‌ست.
‫وقت شروعه.
‫دست نگه دارید!
‫- آیا پیوندش زدید؟ ‫- خدایا!
‫- وبر، چی شده؟ ‫- آیا کلیه رو پیوند زدید؟
‫نه، نه، من... من ‫نگهش داشتم. نگهش داشتم.
‫برش گردون توی یخ.
‫کلیهٔ دیگهٔ مادرش دچار ترومبوز شده ‫و از کار افتاده.
‫الان فقط برای هر دو شون ‫فقط یک کلیهٔ سالم داریم.
‫با «یونوس» تماس بگیر، بگو ‫کریس باید ‫‫بالای لیست قرار بگیره. ‫‫(شبکهٔ یکپارچهٔ اشتراک اعضای بدن.)
‫قبلاً گفتیم اون آخرین ‫پورت دیالیزش رو از دست داده.
‫بگو الان روی تخت جراحیه و
‫دو تا رزیدنت دارن مدام روی ‫شکم بازش سالین می‌پاشن.
‫در مورد چقدر زمان صحبت می‌کنیم؟
‫وقت زیادی نیست. ‫مادره دچار نارسایی کلیوی شده.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫کلیهٔ دیگهٔ اهدا کننده ‫دچار تنگی رگ شدید شد.
‫زمانی که سعی کردیم بازش کنیم
‫کل رگ دایسکت شد و ‫خون لخته شد.
‫حالا به کی می‌رسه؟ ‫به مادر برمی‌گرده یا به بچه می‌رسه؟
‫- اون موقع کلیه توی اتاق عمل بچه بود. ‫- قانون چی می‌گه؟
‫مادره برگه‌ها رو امضا کرده. ‫این فراتر از خط قرمزهاست.
‫- کلیه مال بچه‌ست. ‫- نه، نیست. ‫نه تا وقتی که توی بدنش گذاشته نشده.
‫- نزدیک بود بره داخل. ‫- پس دستورالعمل رسمی‌ای وجود نداره؟
‫چیزی نیست که ازش باخبر باشم. ‫این اتفاقی نیست که شایع باشه.
‫- این... ‫- این اولین باره.
‫- پس قانونی در کار نیست. ‫- بیلی کجاست؟
‫اون رفت. گفت می‌ره کمپ دیوید.
‫- این یعنی چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫گفت یه جلسهٔ گردهمایی داره.
‫گفت مسؤلیت با منه.
‫دعوتم کن برای قهوه بیام داخل.
‫برای قهوه؟
‫قراره با هم بشینیم و ضمن قهوه خوردن
‫مثل زن‌های باهوش ‫راه حلی برای این مشکل پیدا کنیم.
‫- ضمن خوردن قهوه؟ ‫- ضمن خوردن قهوه.
‫قهوه داری؟
‫تا وقتی که دعوتم نکنی، نمی‌رم.
‫پس من شیر ندارم.
‫منم شیر نمی‌خوام.
‫اگر کلیه رو به بچه بدیم ممکنه ‫مادرش تا آخر عمر مجبور به دیالیز باشه.
‫افراد مدت زیادی رو زنده می‌مونن. ‫هر دو شون شانس دارن.
‫بچه رو می‌بندیم. اوضاعش خوب نیست. ‫دیگه محل دسترسی برای...
‫اینطوری برای مادره یک بیماری ‫ناتوان‌کننده باقی می‌مونه.
‫- باید کلیه رو به مادره برگردونیم. ‫- بچه به بن‌بست رسیده اما مادره سالمه.
‫می‌تونه تا اهدا کننده ‫پیدا کنیم دیالیز بشه.
‫اما آیا برای همین امضا داده بوده؟ ‫برای نجات بچه‌اش امضا داده.
‫به قیمت از دست دادن جون خودش؟
‫اون با سلامت کامل وارد اینجا شد.
‫اگر تنگی رگ رو یک دقیقه دیرتر
‫پیدا می‌کردی الان حتی ‫این حرف‌ها رو نمی‌زدیم.
‫- تا اون موقع کلیه توی بدن بچه بود. ‫- آره، اما اینطور نشد.
‫و اگر زودتر اون کلیه رو
‫داخل بدن کسی نذاریم، از دست می‌ره ‫و به هیچ‌کس نمی‌رسه.
‫حالا کلیه به کی می‌رسه؟
‫چرا از من می‌پرسی؟ ‫من تصمیم‌گیری نمی‌کنم.
‫فقط به سؤال جواب بده. ‫به نظرت کلیه به کی باید برسه؟
‫خارج از حوزهٔ تصمیم‌گیری منه.
‫اما پنج یا ده سال دیگه ‫اینطور نخواهد بود.
‫تو بودی چکار می‌کردی؟
‫اگر بتونیم مادره رو ‫بهوش بیاریم و ازش بپرسیم...
‫نمی‌تونیم. چون باید به قدر کافی ‫بهوش بوده باشه که بتونه تصمیم‌گیری کنه.
‫کلیه تا اون وقت دووم نمیاره.
‫می‌دونم. اما اگر می‌تونستیم بهوش ‫بیاریمش، می‌گفت بدیدش به پسرم.
‫درسته؟
‫شک نکنید. بدیدش به بچه. ‫هر پدر و مادری همین رو می‌گه.
‫درسته، البته به شرطی که دو تا ‫کلیهٔ سالم داشته باشن.
‫مادره فقط یکی داره. ‫شاید بخواد کلیه مال خودش بمونه.
‫آره، البته اگر جای انسان یک هیولا باشه.
‫اگه منم بودم می‌خواستم ‫کلیه مال خودم بمونه.
‫و این تو رو به یک دیو تبدیل می‌کنه.
‫تویی که دیوی.
‫اگر کلیه رو به کریس بدیم ‫بعدش یک بچهٔ ۱۶ ساله
‫مجبور می‌شه از مادرش مراقبت کنه ‫وگرنه مادرش می‌میره.
‫اینطوری جونش رو نجات دادیم ‫اما یتیمش کردیم.
‫اون یتیم نمی‌شه. ‫آره، پدر داره.
‫پدری که عادت داشته ‫مادرش رو خوب کتک بزنه
‫و البته خود بچه رو.
‫این کسیه که داریم با کارمون ‫کریس رو می‌فرستیم پیشش.
‫حق با تو بود. ‫شرکت سازنده اطلاعاتش رو داشت.
‫اون موقع سن قانونی نداشته...
‫- دوباره اسمش رو بهم بگو. ‫- اسم بیمار «کلر نولان» هستش.
‫این مادرشه. ‫خیلی خب. کارت خوب بود دلوکا.
‫می‌بینی؟ ‫مشکل حل شد.
‫خیلی تحت‌تأثیر کار خودت قرار گرفتی.
‫یخرده.
‫خانم نولان.
‫بله؟ ‫«گوون» صدام کنید.
‫پلیس گفت یه نفر دخترم رو پیدا کرده.
‫بله. ما فقط قبل از اینکه شما رو ببریم پیشش
‫چندتا سؤال داشتیم. ‫آیا با «تیم» تماس گرفتین؟
‫همسر سابقم... آیا اون هم میاد؟ ‫اون توی راهه.
‫خواهش می‌کنم.
‫آیا دخترتون سابقهٔ بیماری روانی داشت؟
‫نه. این...
‫این چه اهمیتی داره؟
‫خودتون رو آماده کنید...
‫موقعی که ببینیدش یخرده شوکه می‌شید.
‫همین الانش هم شوکه شدم.
‫الان ۱۲ سال شده.
‫فکر نمی‌کردم هرگز کسی اون رو پیدا کنه.
‫ممکنه درک کردن اون ‫براتون سخت باشه.
‫- صبر کنید، چی؟ ‫- صحبت کردن اون...
‫خیلی درهم و برهمه.
‫احتمالاً دچار هذیان شده.
‫اون زنده‌ست؟
‫کلر زنده‌ست؟
‫دارین می‌گین دختر من زنده‌ست؟
‫آیا نگفتم اون ۱۶ سالشه؟
‫می‌دونم این هیچ‌چیزی رو عوض ‫نمی‌کنه، اما اون ۱۶ سالشه،
‫و الان با شکم باز روی تخت جراحیه.
‫- هیچ خبری نشد؟ ‫- نه. دوباره «سیاتل پرس» رو امتحان می‌کنم.
‫این بچه هیچ انتخاب دیگه‌ای نداره.
‫همین الان کلیهٔ ‫اهدا کننده رو از دست دادیم.
‫همین حالا یکی دیگه لازم داریم.
‫منظورتون چیه؟
‫در مورد پسر من حرف می‌زنید؟
‫گوشی.
‫در مورد کریس حرف می‌زنید. ‫به شما گفته شده اینجا رو ترک کنید.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چه اتفاقی برای سینتیا افتاده؟ ‫چی شده؟
‫من نمی‌تونم وضعیت‌شون رو ‫با شما در میون بذارم.
‫این حرف رو بهم نزن. ‫اون پسر منه که اون بالاست
‫و تو مجبوری بهم بگی جریان چیه.
‫جوابم رو بده.
‫کپنر، ما به یک جواب احتیاج داریم.
‫می‌دونم!
‫دکتر وبر، مادر رو برای دیالیز آماده کنید.
‫من خودم با یونوس تماس می‌گیرم.
‫کرو، آناستوموز رو روی بچه شروع کن.
‫صبر کنید! دست نگه دارید. ‫احتمالاً انتخاب دیگه‌ای هم داریم، ولی...
‫ولی چی؟
‫- ویلسون. ‫- جو، چی شده؟
‫شوهره.
‫اون حرومزاده می‌خواد کلیه‌ش رو بده
‫ولی نمی‌تونیم این کار رو بکنیم، مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫افراد واقعاً پذیرای این روش ‫جدید آموزش هستن.
‫بعضی‌ها می‌گن در واقع خوش می‌گذره.
‫اگر تو بودی امروز باید پیوند کلیه
‫از مادر-به-پسر انجام می‌دادی.
‫لازم نیست من رو در مورد ‫مزایای روش قانع کنی، بیلی.
‫افراد ازش خوششون میاد. ‫درک می‌کنم.
‫خوبه. پس می‌تونیم تمام
‫لجاجت‌ها و سرپیچی‌ها رو تموم کنیم.
‫این سرپیچی نیست.
‫خب، همکاری هم نیست.
‫ببین، من تو رو رئیس بخش ‫جراحی عمومی خودم کردم
‫چون می‌خواستم دست راست من باشی.
‫- پس یک «بله گو» می‌خوای؟ ‫- نه.
‫یکی رو می‌خوام که در کنارم رهبری کنه ‫اما وقتی من جلو می‌رم دنبالم بیاد.
‫یعنی حتی وقتی که فکر می‌کنم ‫داری به سمت اشتباه رهبری می‌کنی
‫و قدم اشتباهی برمی‌داری ‫نباید بایستم و حرفم رو بزنم.
‫خواستن چنین دست راستی ‫به نفعت نیست.
‫قدم اشتباهی برنمی‌دارم.
‫من مخالفم.
‫اما تو نمی‌خوای یک نظر ‫مخالف رو بشنوی.
‫تو اصلاً نظرت رو به من ارائه نکردی.
‫تو فوراً مینیک رو سرکوب کردی.
‫من وقت این رو پیدا نکردم ‫که نظرم رو بهت بگم.
‫تو بلافاصله درب خروج رو ‫به ریچارد نشون دادی.
‫چطوری تونستی این کار رو بکنی؟ ‫نمی‌خواستم این کار رو بکنم.
‫من...
‫می‌خواستم اون همون جایی که ‫هست باقی بمونه.
‫و مینیک باعث بهبود بشه
‫اما اون نمی‌خواست با ریچارد کار کنه.
‫تو هم طرف مینیک رو گرفتی ‫و ریچارد رو کنار زدی؟
‫نه.
‫من باید تصمیمی می‌گرفتم گری.
‫و نمی‌خواستم این کار رو بکنم ‫چون، بله
‫دکتر وبر اینجا رو ساخته.
‫اما منم باید به ساختنش ادامه بدم.
‫برای همین روزی صد بار ‫از خودم می‌پرسیدم:
‫«اگر خود ریچارد وبر بود چکار می‌کرد؟»
‫ولی چطور شد که الیزا مینیک ‫انقدر سریع رأی تو رو زد؟
‫وقتی که این برنامه و ‫روش بهتر آموزش رو دیدم
‫دوباره از خودم پرسیدم: ‫«اگر خود ریچارد وبر بود چکار می‌کرد؟»
‫و اگر خود اون بود، پذیرای این ‫موضوع می‌شد، گری.
‫خودت می‌دونی. ‫پاسخ کاملاً واضح بود.
‫نمی‌تونستم از این گزینه چشم‌پوشی کنم.
‫اما تو تصمیم اشتباه رو گرفتی.
‫ببین، تو اگر بخوای می‌تونی تحت ‫ریاست وبر خدمت کنی
‫اما این واقعیت که الان اون ‫رئیس تو نیست رو تغییر نمی‌ده.
‫من رئیسم.
‫و به عنوان رئیس تو...
‫در صورتیکه احساس کنی می‌تونی برگردی
‫حاضرم تعلیق رو لغو کنم.
‫- می‌خوام. ‫- خوبه.
‫اما نمی‌تونم.
‫نه تا موقعی که ریچارد نباشه.
‫بین وفاداری و لجاجت ‫تفاوت وجود داره، گری.
‫من تا زمانی که ریچارد وبر به عنوان
‫مسؤل رزیدنسی نباشه ‫نمی‌خوام دوباره ابقا بشم.
‫مینیک باید بره.
‫ممنون بابت قهوه.
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫نمی‌تونیم کلیهٔ اون مرد رو توی ‫بدن پسر اون زن بذاریم.
‫اگر آزمایش‌هاش مطابقت رو نشون بدن ‫مطلقاً همین کار رو می‌کنیم.
‫اما این کار اشتباهه. ‫زنش هرگز با این موافقت نمی‌کرد.
‫هرگز این رو قبول نمی‌کرد.
‫اینکه خودش و بچه‌اش رو نجات بده؟
‫از سر انتقام که جواب رد نمی‌داد.
‫هرچند به گزینه‌های دیگه مایل‌تر می‌بود.
‫آره، اما من گزینهٔ دیگه‌ای نمی‌بینم.
‫خودش درست اینجاست.
‫- و تعهد اخلاقی ما به بیمارهامونه. ‫- اما اون زن چی؟
‫هیچ کس نبایست به جای اون ‫این تصمیم رو بگیره.
‫وضعیت بیمارهامون هنوز پایداره. ‫رزیدنت‌ها در چه حالن؟
‫نسبتاً خوبن. ‫آیا اون قطعیه؟
‫- آره، به نظر میاد. ‫- نه!
‫ما نمی‌تونیم. ‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم!
‫ویلسون. ما انتخاب دیگه‌ای نداریم.
‫این حرف رو نزن. شما درک نمی‌کنین ‫اون چه حالی پیدا می‌کنه
‫وقتی بهوش بیاد و ببینه ‫شوهرش شرایط رو کنترل کرده
‫و در زمان بیهوشیش ‫شوهره اراده کرده
‫که دوباره وارد زندگی‌شون بشه
‫و اون زن هیچ حرف، کنترل، انتخاب ‫و چیز دیگه‌ای نداشته.
‫اون مرد نمی‌تونه این کار رو بکنه. ‫نمی‌تونه.
‫باید راه جدیدی رو امتحان کنیم.
‫- باید راهی جدید پیدا کنیم... ‫- وقت نیست.
‫متأسفم.
‫اگر جواب آزمایش‌هاش بیاد و مطابقت ‫داشته باشه، این کار رو انجام می‌دیم.
‫می‌خوای بری داخل؟
‫اون توی «یو-داب» کالج می‌رفت.
‫اون موقع چند هفته‌ای شده بود که ‫ازش خبری نشنیده بودیم.
‫درب آپارتمانش رو باز پیدا کرده بودن.
‫به نظر آدم‌ربایی میومد.
‫نشست‌های مطبوعاتی برگزار می‌شد و
‫ما از بین کلی آدم و ‫فلاش دوربین رد می‌شدیم.
‫سال‌ها فقط به این موضوع فکر می‌کردیم.
‫باعث پایان زندگی مشترکمون شد.
‫باعث پایان زندگی‌هامون شد.
‫الان هنوز برای من زوده که ‫تشخیص قطعی بدم
‫اما حدس می‌زنم حق با شماست.
‫کلر از اسکیزوفرنی رنج می‌بره.
‫گوون، گفتی اون وقتی ناپدید شد ‫چند سالش بود؟
‫۲۰ سال.
‫متأسفانه، جور درمیاد.
‫سال‌های آخر نوجوانی و اویل ۲۰ سالگی ‫زمانیه که بیماری تظاهر می‌کنه.
‫امکان داره انقدر بد بوده
‫که همه‌چیز رو پشت سرش ‫رها کرده و رفته.
‫می‌خوای بری داخل و بذاری ‫بدونه که تو اینجایی؟
‫چرا یک دقیقه نمی‌شینی؟
‫باشه.
‫ما تشییع جنازه برگزار کردیم.
‫همه به اون تشییع جنازه اومدن.
‫اون حتی سنگ قبر هم داره.
‫کپنر بهم گفت که جریان از چه قراره.
‫تو قرار بود بیرونش کنی.
‫فکر کردم رفته.
‫اما الان خوشحالم که نرفته.
‫اگر پسرش کلیه نگیره می‌میره.
‫کارهای بدش رو توجیه نمی‌کنم. ‫به هیچ وجه.
‫اما شاید... شاید این شیوهٔ ‫اون برای خروج از اون شرایط و
‫تبدیل شدن به یک آدم بهتر باشه.
‫شاید اون متأسفه.
‫شاید تغییر کرده.
‫پدره مطابقت می‌کنه.
‫نیازی نیست تو هم درگیر باشی.
‫می‌تونی این مورد رو بیرون بمونی.
‫نه. این رو بیرون نمی‌شینم.
‫فراموشش کن جو، باشه؟
‫می‌دونم.
‫این کار رو نکن جو!
‫صبر کن. ‫دست نگه دار.
‫اینجا تو قهرمان داستان نیستی.
‫حق نداری این رو برای خودت ‫پیروزی به حساب بیاری.
‫این کمترین کاریه که می‌تونی بکنی. ‫کمترین کار ممکن.
‫من دارم کار درست رو انجام می‌دم.
‫من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫به نظرم تو دنبال یه بهانه‌ای
‫تا مثل کرم دوباره ‫سر از زندگی‌شون دربیاری.
‫اینطور نیست.
‫قسم می‌خورم.
‫من نمی‌تونم کارهایی که کردم رو پس بگیرم.
‫اما می‌تونم این کار رو بکنم.
‫فقط می‌خوام یک کار خوب بکنم.
‫اگر واقعاً می‌خوای یک کار خوب بکنی ‫هیچ‌وقت بهشون چیزی از این نگو.
‫این کار رو ناشناس انجام بده و برو.
‫اون‌ها هرگز نباید بفهمن ‫این کلیهٔ تو بوده
‫و دیگه هرگز نباید ‫مجبور بشن تو رو ببینن.
‫خدای من! ‫اون یک شوهر سلطه‌گر بوده؟
‫آره. الان اون تنها امیدشونه.
‫اون بچه داره کلیهٔ بدجنس باباش رو می‌گیره.
‫دارین کار درست رو انجام می‌دین.
‫حس ناخوشایندی داره.
‫آره، اما انتخاب درست اونیه که ‫جون همه رو نجات بده.
‫حرف خردمندانه‌ای بود.
‫من آدم خردمندی‌ام.
‫و راستش تو خیلی پررویی...
‫پررو و مزاحم و من دیگه ‫نمی‌تونم این رو تحمل کنم.
‫اینطوری خیلی کیف می‌ده.
‫این زن یک تهدیده.
‫و چیزی که من ازش متنفرم ‫خودشیفتگی اونه.
‫اون تجربهٔ لازم برای این همه ‫خودشیفتگی رو نداره.
‫و این احترام قائل نبودن برای دیگران رو
‫زیر اداهای شاد و شنگولش ‫مخفی می‌کنه.
‫آره، به خودش اطمینان داره.
‫زیاد از حد ‫به خودش اطمینان داره.
‫اون یک تهدیده.
‫خدایا، همینطوره.
‫اَه!
‫گوون، همسر سابقت اینجاست.
‫اون‌ها پیداش کردن.
‫گوون، اون‌ها می‌گن اون زنده‌ست؟
‫همینطوره، اما، تیم...
‫من باورم نمی‌شه. ‫باورم نمی‌شه اون زنده‌ست!
‫تیم، اون ممکنه ما رو نشناسه.
‫ما مطمئن نیستیم.
‫معلوم نیست در دنیای واقعی ‫به چی پاسخ می‌ده
‫و چی توی ذهنش می‌گذره. ‫حتماً می‌شناسه.
‫ما پدر و مادرشیم. ‫حتماً می‌شناسه.
‫آماده‌این؟
‫کلر. کلر. ‫من دکتر پیرس هستم.
‫پیرس؟
‫پیرس. پیرس.
‫سوزن‌ها فرو می‌رن. ‫‫(«پیرس» معنی «فرو رفتن» نیز می‌دهد.)
‫توی بازوهام خونه...
‫و مارها... مارها...
‫می‌تونم ببینمشون.
‫نمی‌تونید... نمی‌تونید... قبلاً‌ خوردید.
‫- کلر؟ ‫- مارها اینجا توی...
‫سلام عزیزم.
‫نه. نه، نه، نه، نه!
‫- نه! ‫- پنج واحد هالدول! ‫منم مامانت.
‫- ماییم، پدر و مادرت. ‫- شما نمی‌تونید خون توی بازوهام رو بخورید.
‫نمی‌تونید بخوریدش!
‫خیلی خب... بیاید ‫بهش یه مقدار فضا بدیم.
‫نمی‌تونید بخوریدشون!
‫تو در امانی.
‫خیلی خب، کلر. خیلی خب.
‫مشکلی نیست. ‫حالش روبراه می‌شه.
‫آماده برای آناستوموز.
‫دکتر کرو.
‫کارت عالی بود ادواردز.
‫من اینجام اگر بهم احتیاج داشتی.
‫به نظر میاد رزیدنت‌ها بدون ‫هیچ مشکلی از پسش براومدن.‌
‫چندتا از داستان‌ها رو از دست دادی.
‫من رفتم و با گری صحبت کردم.
‫جدی؟ اون برمی‌گرده؟
‫نه. برنمی‌گرده.
‫بیلی، تو... ‫داری مسخره عمل می‌کنی.
‫تو نه تنها مردیت، وقت و پول رو ‫تلف می‌کنی
‫بلکه داری خودت و ‫بیمارستان رو هم تلف می‌کنی.
‫نه، من نه. ‫تو داری این کار رو می‌کنی.
‫اون تو رو انتخاب کرد.
‫می‌خوام براش افزایش تدریجی دوز ‫هالوپریدول رو شروع کنم.
‫بعد از پایدار شدن وضعش داروهای ‫جدیدتری هست که می‌تونیم امتحان کنیم.
‫امیدوارم این باعث توقف ‫افکار بهم ریخته‌اش بشه
‫و کمک کنه بتونه ارتباط برقرار کنه...
‫آیا بعدش ما رو می‌شناسه؟
‫اگر نشناسه چی؟ چکار کنیم؟
‫بعد از اینکه راحت‌تر شد و وضعش پایدار شد ‫دیگه به خودش برمی‌گرده.
‫بعضی‌ها از حسی که داروها ‫ایجاد می‌کنن خوششون نمیاد
‫و از کنترل خارج می‌شن و دوباره ‫به وضعیتی که بودن برمی‌گردن.
‫ما هیچی نمی‌دونیم.
‫من اطمینان حاصل می‌کنم که ‫در مورد خدمات و برنامه‌های
‫حمایتی خانگی دائم اطلاعات لازم ‫به خانوادهٔ شما داده بشه.
‫شما می‌تونید برگردید داخل
‫و... تا موقعی که بهوش بیاد ‫کنارش بنشینید.
‫اگر اشکالی نداره ‫همین‌جا صبر می‌کنیم.
‫باشه.
‫ما بعداً برمی‌گردیم و سر می‌زنیم.
‫من...
‫اسکیزوفرنی بیماری سختیه
‫ولی کنترلش می‌تونه کمک کنه.
‫منظورت چیه؟
‫من فقط درک نمی‌کنم.
‫من... اگر من بودم فقط از اینکه ‫زنده‌ست خوشحال می‌بودم.
‫چطوره که این یک پایان خوب ‫به حساب نمیاد؟
‫راست می‌گی. تو درک نمی‌کنی.
‫می‌خوام که درک کنم.
‫اون‌ها ازش دل بریدن.
‫تنها یک جعبهٔ خالی رو زیر خاک ‫دفن کردن، از ماجرا گذشتن،
‫نوشیدنی خوردن و ‫فیلم تماشا کردن.
‫به زندگی خودشون مشغول شدن ‫و در تمام این مدت
‫دخترشون زیر بارون راه می‌رفته ‫و درد می‌کشیده و تنها بوده.
‫اون‌ها خودشون رو هرگز ‫بخاطر این نمی‌بخشن.
‫و نبایست هم ببخشن.
‫- سلام. ‫- سلام. سرت شلوغه؟
‫آره، الان می‌خواستم دیوار رو رنگ ‫بزنم و تماشاش کنم تا رنگش خشک بشه.
‫امروز من و کرو در خلال ‫یک جراحی پیوند کلیه
‫ در مورد موضوع ‫«جراح‌های فردا» صحبت می‌کردیم.
‫و؟
‫و اینکه بودن تو در اینجا بجای اینکه ‫اونجا باشی یعنی ضرر.
‫همینطور اینکه انتخابش با خودته.
‫و اینکه این کار لجاجته.
‫بیلی باهات صحبت کرد؟ ‫همینطوره.
‫مردیت، برگرد.
‫روز دیگه‌ای رو تلف نکن. ‫نه به خاطر من.
‫می‌خوام، اما هر بار که سعی می‌کنم
‫صدای مادرم رو می‌شنوم که میگه: ‫«مردیت، اون ریچارده.»
‫این خیلی قشنگه. ‫اما هر دومون می‌دونیم
‫که مادرت هرگز من رو مقدم بر ‫حرفه‌اش نمی‌ذاشت.
‫درسته.
‫اما انتظار می‌ره من بهتر از اون رفتار کنم.
‫آیا نکتهٔ مهم این نیست؟ ‫اینکه بهتر باشیم؟
‫من نمی‌تونم مثل اون باشم.
‫برو شغلت رو بگیر.
‫شب بخیر.
‫دکتر بیلی لطفاً.
‫عمل پیوند من موفقیت‌آمیز بود.
‫- ممنون که سؤال کردی. ‫- منظورت عمل پیوند مینیکه؟
‫آره، پیوند مینیک.
‫تا حالا ندیده بودم که ‫رزیدنت‌ها مثل امروز یاد بگیرن.
‫الهام‌بخش بود.
‫سلام. داشتم همین الان ‫بهت پیامک می‌دادم.
‫این اصلاً جالب نیست.
‫- این... این خوش نمی‌گذره. ‫- ببخشید. متوجه نمی‌شم.
‫دوست ندارم تظاهر کنم ازت خوشم نمیاد
‫و به چیزهای ناراحت‌کننده‌ای که ‫بقیه در موردت می‌گن گوش کنم...
‫اون‌ها چی می‌گن؟ ‫چون می‌دونم تو اینطوری نیستی.
‫بایست این رو بدونن. ‫بایستی بفهمن. ‫- آریزونا... ‫- چون تو مهربونی،
‫باهوشی، بامزه‌ای و دلسوزی.
‫تو حتی شاید بیشتر از من ‫دلسوز شاگردها هستی.
‫و این شیوهٔ هوشمندانه رو داری که
‫پیروزی‌های خودت رو تبدیل ‫به پیروزی‌های اون‌ها می‌کنی
‫و برای اینجا و همینطور ‫برای اون‌ها مناسبی.
‫- باید این رو بدونن. ‫- آریزونا، بس کن.
‫- به نظرم این... ‫- لازمه جلوت رو بگیرم...
‫تا بتونم ببوسمت.
‫بس کن.
‫کلر.
‫حالت چطوره؟
‫فقط می‌خوام پانسمات رو چک کنم، باشه؟
‫من... من...
‫نمی‌خواستم... مرتب‌شون کنم.
‫اون‌ها آدم رو قطع و وصل می‌کنن
‫و نمودار دارن و... شرایط و...
‫کلر، ما ضربان‌سازت رو زیر نظر داریم
‫و اون داره قشنگ کار می‌کنه.
‫تو رو تحت درمان با داروهایی گذاشتیم
‫که آرومت کنن. ممکنه یه مقدار ‫احساس بی‌حالی بهت بده.
‫باشه. ‫من... شما نمی‌تونید...
‫شما... شما نمی‌تونید حس کنید...
‫شما نمی‌تونید مارهای ‫توی کلاه رو حس کنید.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه مارها رو حس کنه.
‫سلام مامان.
‫سلام.
‫سلام عزیزم.
‫سلام، «کلر خرسی».
‫می‌شه کنارت بشینیم؟
‫می‌تونید... می‌تونید بشینید.
‫می‌تونید بشینید، اما متوجه نمی‌شید.
‫من متوجه می‌شم.
‫اون‌ها لای همدیگه می‌خزن...
‫مارها... توی گاری هستن.
‫اون‌ها بهم گفتن.
‫پس...
‫من...
‫من هنوز کلیه دارم؟
‫و کریس... اون هم...
‫کلیه داره؟
‫بله. کریس یک کلیهٔ دیگه دریافت کرد.
‫یک کلیهٔ بی‌نقص و سالم ‫از یک اهداکنندهٔ زنده.
‫اما... چطور؟
‫از... از چه کسی؟
‫یک اهدای بی‌نام و اختصاصی بود.
‫کاملاً هم‌خوانی داره و بدن کریس ‫هم داره به خوبی جواب می‌ده.
‫باورم نمی‌شه...
‫که مردم انقدر خوبن...
‫که انقدر می‌تونن خوب باشن.
‫ممنونم.
‫به نظر میاد اون به داروها جواب داده.
‫خوبه.
‫این خانواده باید از ایدهٔ پیگیری ‫ضربان‌ساز سپاسگزار باشن.
‫اگر تو هم بودی به ذهنت می‌رسید.
‫به نظر میاد اون‌ها دوباره ‫دختر کوچولوشون رو بدست آوردن.
‫آیا تو...
‫می‌خوای حرف بزنیم؟
‫نه. من... من... ‫حالم خیلی خوبه.
‫فقط...
‫پایان خوش، مگه نه؟
‫شب بخیر.
‫ویلسون.
‫حالت چطوره؟
‫روبراهی؟
‫آیا لازمه کاری برات انجام بدم یا...
‫‫من توی گردهمایی‌ها شرکت نمی‌کنم
‫‫‫اما می‌تونم بفهمم چرا ‫بقیه این کار رو می‌کنن.
‫ممنونم.
‫‫باعث می‌شه آدم احساسی رو که ‫‫مدت‌ها نداشته دوباره تجربه کنه.
‫‫فضای خودمونی، آشنا و گرم؛ ‫‫یه جورایی مثل برگشتن به خونه.
‫چیه؟
‫ناتان امروز خیلی ناراحت بود.
‫بیماری داشتیم که بعد از سال‌ها ‫که گم شده بود پیدا شد.
‫با خانواده‌اش تماس گرفتیم.
‫به نظرم باعث شد احساسات زیادی ‫در مورد نامزدش براش تداعی بشه.
‫«مگان»؟
‫تا حالا اینطوری ندیده بودمش.
‫وقتی که درک مرد، فقط یک روز بود...
‫تنها یک روز بود ‫که نمی‌دونستم اون کجاست.
‫وانمود می‌کردم ‫همه‌چیز قراره درست بشه
‫اما از درون داشتم دیوونه می‌شدم.
‫حدس می‌زنم برای ناتان ‫هر روز مثل اون روز باشه.
‫‫می‌بینی که بقیه چه تغییری کردن.
‫‫چه اون‌هایی که آرزوها و ‫‫رویاهاشون رو محقق کردن
‫و چه اون‌هایی که ‫آرزوها و رویاهاشون رو از دست دادن.
‫آره.
‫تو اون رو درک می‌کنی.
‫این رو نمی‌دونم.
‫‫شاید هم ببینی که ‫اون‌ها چیزی رو پیدا کردن
‫‫که همه‌مون بایستی پیدا کنیم...
‫‫یعنی امیدها و آرزوهای تازه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.