‫وقتی بیماری آلزایمر مادرم وخیم شده بود
‫روزی داشتم توی کاغذهاش می‌گشتم که
‫یک دفترچه پیدا کردم.
‫توی اون نوشته شده بود:
‫«مهم:... به مردیت بگو هرگز...»
‫و فقط همین.
‫هیچ‌وقت دیگه اون جمله رو کامل نکرد.
‫بگو مردیت هرگز چکار نکنه؟
‫هرگز زیادی مشروب نخوره؟
‫هرگز از سگ‌های ناشناس نگهداری نکنه؟
‫هرگز راحت به کسی دل نبنده؟
‫هرگز آب‌پاش باغچه رو باز رها نکنه؟
‫اون روزها زیاد با هم حرف نمی‌زدیم.
‫از این پشیمونم. کاش اینطور نمی‌بود.
‫به نظرم تو و دکتر «کوهن» گفتید ماستکتومی
‫- رو با حاشیه‌های مطمئن انجام دادید. ‫- بله همینطوره.
‫اما بعدش یه لکه در راستای ‫دیوارهٔ قفسهٔ سینه
‫توی آخرین اسکن‌ها ظاهر شد.
‫- پس موفق نشدید. ‫- ممکنه چیزی نباشه.
‫یا اینکه سلول‌های باقی‌مانده‌ای باشن ‫که خارج نشدن و به رشد ادامه دادن.
‫- مگی! ‫- متأسفم. من...
‫ادامه بدید.
‫تا وقتی که وارد اونجا نشیم ‫واقعاً نمی‌فهمیم چیه.
‫من اکسیزیون گستردهٔ محلی انجام می‌دم،
‫ناحیه رو بررسی می‌کنم و ‫هر چیزی پیدا کردم خارج می‌کنم.
‫شاید لازم بشه فقط برای پوشش عارضه ‫از فلاپ ماهیچه استفاده کنیم.
‫اما ساده‌ست. ‫فردا.
‫نه، ما تو فکر هفتهٔ دیگه‌ایم.
‫نه، باید فردا باشه. یا حداکثر پس‌فردا.
‫بایستی اول بذاریم تقویت بشه. ‫اون قویه.
‫و نمی‌خوایم مشکل از اینی که ‫هست بیشتر گسترش پیدا کنه.
‫البته که نمی‌خوایم، ‫اما این یک جراحی بزرگه...
‫آره، من از پسش برمیام.
‫حالم خوبه.
‫می‌خوام جراحی بعدی در اولین ‫فرصتی باشه که می‌تونید انجامش بدید.
‫چطور پیش رفت؟
‫ممنون.
‫خب، به نظرم...
‫پرتودرمانی‌های اون باعث مقداری فیبروز شده
‫که یخرده شرایط رو پیچیده‌تر می‌کنه.
‫من ترجیح می‌دادم یک هفتهٔ ‫دیگه هم صبر می‌کردیم.
‫من می‌خواستم دو هفته صبر کنم.
‫ببخشید. من دیگه پیگیر اون قضیه نشدم.
‫شام؟
‫دلیلش این نیست که نمی‌خوام.
‫فقط مسئله اینه که...
‫البته، می‌دونی...
‫الان مسائل زیادی در جریانه.
‫مسائل زیادی در جریانه.
‫بالاخره اتفاق میوفته... یه وقتی.
‫یه وقتی.
‫بهتره من برم داخل.
‫خدای من!
‫نمی‌تونی بخوابی؟
‫کل مدت کاملاً بیدارم.
‫این صندلی تنها جاییه که شکمم و پشتم
‫می‌تونن راحت باشن، واسهٔ همین...
‫تو برای چه کاری بیداری؟
‫من سه تا بچه دارم. ‫اصلاً نمی‌خوابم.
‫مادری می‌کنی.
‫من همیشه بچه‌های بیشتری می‌خواستم
‫تا مگی بتونه خواهر یا برادر داشته باشه.
‫موقعی که می‌خواست بیاد اینجا نگران بودم.
‫اون توی بوستون زندگی شادی داشت اما...
‫واقعاً خوشحالم که تو رو پیدا کرد.
‫گفتی شکمت اذیتت می‌کنه؟
‫لعنتی.
‫ریچارد؟
‫چی می‌خوای بگی؟
‫آیا مطمئنی که این متاستازه؟ ‫(دست‌اندازی سرطان به سایر اندام‌ها.)
‫این دقیقاً همون‌جاست که صفرا ‫از کبدت خارج می‌شه و
‫بنابراین علت دردت رو توضیح می‌ده.
‫داری می‌گی من یک تومور دیگه دارم؟
‫نه. نه، می‌گه سلول‌های تومور اصلی
‫حرکت کردن و در جای دیگه‌ای رشد کردن.
‫توی کبدم؟
‫- بله. ‫- ممکنه.
‫می‌دونم روبرو شدن با این‌ها مشکله.
‫پس چطوره شما دو تا امشب رو ‫سپری کنید و بعدش می‌تونیم
‫فردا صبح ملاقات کنیم و ‫بیشتر در موردش صحبت کنیم؟
‫فعلاً که اینجاییم.
‫اما منظورم این بود که... ‫می‌تونی به روش لاپاراسکوپیک خارجش کنی؟
‫- چی؟ ‫- خب در این مقطع، این کار
‫از جراحی باز بهتره، مگه نه؟
‫اینطوری مجبور نمی‌شیم رژیم ‫شیمی‌درمانی‌اش رو متوقف کنیم.
‫البته مگر اینکه تو طرح ‫جراحی دیگه‌ای داشته باشی.
‫آیا می‌خوای بیرون در این مورد بحث کنیم؟
‫نه، نه. داریم در مورد نحوهٔ ‫درمان مادرم صحبت می‌کنیم.
‫- می‌تونیم با خودش در میون بذاریم. ‫- خیلی خب.
‫دایان، ما عمدتاً در مورد سرطان‌های تهاجمی
‫فقط جایی که تومور اصلی شروع ‫شده رو جراحی می‌کنیم.
‫که در این مورد سینهٔ تو بود.
‫وقتی که سرطان فراتر بره ‫جراحی دیگه درمان‌کننده نیست.
‫اما اگر متاستاز رشد کنه و ‫بیشتر از این منتشر بشه
‫جراحی می‌تونه از دردها و عوارض بعدی ‫جلوگیری کنه.
‫کاری می‌کنیم برای جلوگیری از این‌ها ‫از گزینه‌های دیگه استفاده بشه.
‫آره، لابد با شیمی‌درمانی بیشتر.
‫تا یه ثانیهٔ قبل که نگران توقف ‫شیمی‌درمانی‌اش بودی.
‫فقط متاستاز رو خارج کن! ‫تو داری از من عملی رو می‌خوای که...
‫تو که به زحمت می‌تونی توی اسکن ببینیش. ‫نه تنها باعث درد کشیدنش می‌شه
‫بلکه باعث می‌شه اون در معرض خطر
‫- مادر خودمه! ‫- عوارض زیادی قرار بگیره.
‫ازت می‌خوام فراتر از استاندارد ‫و درمان‌های نوعی فکر کنی.
‫منم می‌خوام به عنوان یک جراح که مسائل رو ‫بهتر می‌دونه به حرف‌های خودت گوش کنی.
‫خدای بزرگ، کافیه!
‫هر دو تون... ‫من نمی‌تونم حواسم رو جمع کنم.
‫مامان، ما... ما احتیاج داریم...
‫آیا داری می‌گی...
‫نمی‌تونی جراحی رو برای خارج کردن
‫- همون چیز انجام بدی. ‫- متاستاز.
‫می‌تونی انجامش بدی؟
‫می‌تونم، اما دارم می‌گم این کار رو نمی‌کنم.
‫چون به نظرم از دیدگاه حرفه‌ای
‫این یک ایدهٔ خیلی بده.
‫مردیت، اگر جراحی رو انجام نمی‌دی، ‫بهتر بری.
‫ما جراح دیگری رو پیدا می‌کنیم ‫که این کار رو بکنه.
‫- نه، مسئله این نیست که... ‫- نه.
‫مگی، این تصمیم‌گیری با تو نیست.
‫مردیت، عزیزم...
‫من تو رو از پرونده کنار می‌ذارم.
‫تو دیگه جزو پزشک‌های من نیستی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ممنون که امروز صبح با من ملاقات کردید.
‫من چیزی رو پیدا کردم که بهش ‫می‌گن پروتکل «بی-اکس-پی»
‫که از بیمارستان «گیلمن» شروع شده. ‫اون‌ها در حال آزمایش
‫پادتن‌های ادغامی برای ایمونوتراپی ‫سرطان‌های مراحل پایانی هستن.
‫یک مطالعهٔ بالینی.
‫آیا موفقیت‌آمیز بوده؟
‫فاز بعدی مطالعه بخاطر نتایج دلخواه ‫سریعاً مورد تأیید قرار گرفته.
‫آیا مادرت معیارهای لازم رو داره؟
‫به محض اینکه متاستازی که مجاری ‫صفراوی رو مسدود کرده خارج کنیم
‫آنزیم‌های کبدی‌ش پایین میان ‫و شرایطش رو پیدا می‌کنه.
‫به نظر مردیت این جراحی عاقلانه نیست.
‫مردیت دیگه توی این پرونده نیست.
‫و حالا هم که من از این مطالعه خبردار شدم
‫دلایل بیشتری برای انجام جراحی داریم.
‫دوست دارم یکی از شما این کار رو انجام بده.
‫می‌دونی...
‫به نظرم باید راجع به مطالعهٔ بالینی ‫کاملاً بررسی کنیم
‫و بعدش یه طرحی بچینیم.
‫درسته. ‫این به نظرت خوب میاد؟
‫آره. آره. ممنون.
‫آیا کسی فکر می‌کنه این ایدهٔ خوبیه؟
‫- نه. ‫- به هیچ وجه.
‫خیلی خب. پس در این مورد با هم موافقیم.
‫من پروندهٔ دایان رو میارم تا ‫با همکاری هم دنبال یه پژوهش دیگه
‫بگردیم و ببینیم به چه راه حلی ‫می‌تونیم برسیم. چطوره؟
‫من ترجیح می‌دم تنها کار کنم.
‫منم همینطور.
‫نه، نه، نه، نه، دوستان، ‫این فکر خوبی نیست.
‫عالیه.
‫با توجه به موقعیت و اندازهٔ متاستاز
‫بایپس کردن مجاری صفراوی جواب نمی‌ده.
‫آیا واقعاً می‌خوای ریسکشن کنی؟
‫متاستاز رو؟ من نزدیکش هم نمی‌شم.
‫هیچ‌کس نمی‌شه.
‫در حال حاضر، فقط سعی دارم بفهمم چطور
‫آنزیم‌های کبدی‌اش رو پایین بیارم تا ‫بتونم وارد مطالعهٔ بالینی بکنمش.
‫آیا استنت‌گذاری رو در نظر گرفتی؟
‫اون هم باز جراحیه. ‫یعنی، با شرایط اون...
‫اما اگر به صورت زیرپوستی ‫با کمترین بیهوشی ملایم انجام بشه...
‫آره، بهش تسکین طولانی مدت می‌ده
‫و می‌تونیم امیدوار باشیم ‫از مداخلهٔ مجدد پیش‌گیری کنه.
‫و آنزیم‌های کبدی‌اش رو پایین میاره.
‫من می‌پسندم.
‫از یک بایپس کامل بهتره.
‫درسته.
‫خیلی خب، خوبه.
‫من اصلاً اینجا نبودم.
‫آنزیم‌های کبدی بعد از عملش چطورن؟ ‫تغییری کرده؟
‫عمل جواب داده.
‫انسداد رو به طور صد درصد رفع کردم.
‫و آنزیم‌های کبدی‌اش رو به ‫پایین اومدن هستن. بله.
‫پس شرایط مطالعهٔ بالینی رو پیدا می‌کنه.
‫بله، شرایط مطالعه رو پیدا می‌کنه.
‫جداً؟
‫خدای من. این خبر محشریه!
‫ممنونم بخاطر این عمل دکتر بیلی!
‫باید با رابط‌هام در گیلمن تماس بگیریم.
‫من...من باید برم. ‫خیلی خب. ممنونم.
‫- لعنتی. ‫- آره!
‫هیچ‌کس نمی‌خواست اشاره کنه ‫که به نظرمون مطالعهٔ بالینی فکر خیلی بدیه.
‫تو لازمه باهاش صحبت کنی ‫و از ماجرا باخبرش کنی.
‫- من؟ من این کار رو نمی‌کنم! ‫- تو دوستشی.
‫دوستی که ماجرای سرطان مادرش ‫رو ازش مخفی کرد.
‫نه، تو پدرشی. خودت این کار رو بکن.
‫تو جراح دایان هستی. ‫- آوری هم هست. ‫- کوتاه بیا.
‫اول تو عملی رو انجام دادی که ‫آنزیم‌های کبدی‌اش رو
‫پایین بیاره و برای ‫مطالعهٔ بالینی آماده‌اش کنه.
‫مطالعه‌ای که هرگز بهش اعتقاد نداشتم. ‫آره، اما تو رئیسی.
‫پس رئیس هیئت مدیره کیه؟
‫- حالا دیگه اون هم برات مهم شده؟ ‫- فراموشش کنید.
‫خودم این کار رو می‌کنم.
‫اون اینجاست.
‫نمی‌خوام مزاحمت بشم.
‫بیا تو. بیا تو.
‫مگی رفت برام یه مقدار چای ‫یا چیز دیگه بیاره.
‫اشکالی نداره.
‫می‌خواستم یه گپی بزنیم...
‫خب؟
‫در مورد مطالعهٔ بالینی.
‫آیا واردش شدم؟
‫خب، بله، خواهی شد، اما گوش کن.
‫- چیزهایی وجود داره که... ‫- مگی حسابی هیجان‌زده می‌شه.
‫اون می‌خواد فوراً شروع کنیم...
‫همون... چیز رو.
‫پروتکل.
‫آیا شما پروتکل رو اجرا می‌کنید؟
‫من می‌خوام مطمئن بشم تصور ‫درستی از کل ماجرا داشته باشی.
‫اون مطالعه خیلی تهاجمیه.
‫ما هم همین رو می‌خوایم، مگه نه؟
‫بله، اما...
‫عوارضی که اون بر روی بدنت ایجاد می‌کنه...
‫سخت خواهند بود.
‫شدیداً سخت.
‫می‌دونم.
‫اما مگی می‌گه این فکر خوبیه.
‫دایان، دلیلی وجود داره که ما اجازه نمی‌دیم
‫پزشک‌ها اعضای خانوادهٔ خودشون رو درمان کنن.
‫گاهی اوقات، نیاز به کمک به ‫کسی که دوستش داری
‫می‌تونه روی قضاوت آدم تحت بذاره.
‫اون هیچ‌کاری نمی‌کنه که حال من بدتر بشه.
‫اون دختر منه.
‫بفرمایید. سلام!
‫سلام.
‫مسئله چیه؟ مشکل چیه؟
‫هیچی.
‫همه‌چیز عالیه عزیزم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫می‌ذارم کمی استراحت کنی
‫و بعدش فردا صحبت می‌کنیم.
‫ممنونت می‌شم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫بفرمایید خانم پیرس.
‫چی؟ نیازی به پارتی‌بازی نیست.
‫من توی اون اتاق شیمی‌درمانی دیگه راحتم.
‫همون اتاق معمولی.
‫درسته، مامان، اما این یک مطالعهٔ بالینیه.
‫اون‌ها باید بتونن همه چیز رو ‫در محیط تو کنترل کنن.
‫مثل دمای اتاق، دمای بدن تو. همه‌چیز.
‫می‌خواستم از «آرورا» بپرسم
‫آیا آخرش «لی» تونست امتحان ‫رانندگیش رو قبول بشه یا نه.
‫- کی؟ ‫- آرورا، پرستار شیمی‌درمانی‌ام.
‫پسرش لی دو بار تا حالا رد شده
‫و بایستی امروز به ادارهٔ ‫راهنمایی و رانندگی می‌رفته.
‫مگی، تو با این آدم‌ها کار می‌کنی
‫چطور می‌شه که این رو نمی‌دونی؟
‫در چه حال هستید؟
‫داشتیم بحث‌های الکی می‌کردیم.
‫احتیاج داریم شما این فرم‌ها رو امضا کنید.
‫همه‌شون رو؟
‫آره، نکته‌ای که در مورد ‫مطالعات بالینی هست اینه که
‫اون‌ها می‌تونن میلیون‌ها واکنش ممکن ‫بدن آدم رو فهرست کنن
‫اما واقعیت اینه که از قبل هیچی رو نمی‌دونن.
‫برای همینه که بهش می‌گن «مطالعه».
‫لازمه آمادگی هر چیزی رو داشته باشی.
‫بذار...
‫بذار قدم به قدم راهنمایی‌ت کنم.
‫خب، اینجا می‌گه که
‫ممکنه مقداری احساس تهوع ‫یا استفراغ رو تجربه کنی.
‫از دست رفتن آب بدن، ضعف و ‫حس گیجی هم هست.
‫همینطور خستگی مفرط...
‫عرق‌های شبانه...
‫و لرز کردن...
‫تحریک پوست...
‫عفونت زخم‌ها...
‫تجمع شدید مایعات.
‫به طور خلاصه، اولش بد شروع می‌شه
‫بعدش خیلی بدتر می‌شه.
‫بعد از اون، اگر شروع به جواب دادن بکنه
‫حس خواهی کرد که کمی بهتر شدی.
‫این درمان اون رو سریع‌تر از سرطان می‌کشه.
‫این چیزیه که دایان می‌خواد.
‫منظورت اینه که مگی می‌‌خواد.
‫مامان؟
‫چرا استراحت نمی‌کنی؟
‫چند ساعت پیش بیدار شدم ‫و حس خیلی خوبی داشتم.
‫من اون رو برات میارم.
‫واسهٔ همین اخبار رو تماشا کردم، ‫و یخرده لباس شستم.
‫بعدش متوجه شدم محل قابلمه‌ها ‫یخرده به هم ریخته‌ست.
‫برای همین مرتبش کردم.
‫مامان، مجبور نیستی این کار رو بکنی! ‫چرا بودم.
‫تو هم درست به موقع بیدار شدی.
‫الان وقت لازانیاست. ‫لازانیا؟
‫قراره تو لازانیای من رو درست کنی.
‫نه مامان.
‫من... نه... این تخصص توئه.
‫من بلد نیستم درستش کنم.
‫خب لازمه یاد بگیری.
‫نه. بس کن.
‫نمی‌خوام کارهات رو واگذار کنی.
‫قرار نیست...
‫من، من از این کار خوشم نمیاد.
‫دلیلش این نیست.
‫مسئله اینه که من با خودم گفتم ‫دیگه مجبور نیستم این کار رو بکنم.
‫من زنی هستم که به سن خاصی رسیده
‫و دیگه این حق رو دارم ‫که بشینم و پاهام رو دراز کنم
‫و اجازه بدم تو برام آشپزی کنی.
‫مامان.
‫وقتی رفته باشم و دلت برای لازانیاهام
‫تنگ بشه برات خوشایند نخواهد بود.
‫دوست‌هات رو دعوت کن.
‫خوش می‌گذره.
‫خیلی خب، لازمه برم یه دوش بگیرم.
‫من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫اون آرد رو بیار.
‫همین الان این کار رو می‌کنیم؟
‫باشه.
‫محشره.
‫سلام! چرا همه با هم اومدین؟
‫- سلام. ‫- همه با یه ماشین اومدیم. ‫گفتیم اینطوری خوش می‌گذره.
‫- آره، وبر رسوندمون. ‫- تازه شراب هم داریم.
‫اون مجبورم کرد حتی نودل‌ها رو ‫هم خودم درست کنم.
‫می‌دونی که آدم می‌تونه ‫نودل بسته‌بندی شده هم بخره؟
‫صبر کن. دو ساله‌ت بود؟
‫دو ساله بود.
‫وقتی می‌گم خوندن رو بلد بود ‫یعنی واقعاً می‌خوند.
‫مگی هیچ کلمه یا صدایی رو ادا نمی‌کرد.
‫خیلی خب، مامان.
‫- و تو بهش هیچ آموزشی ندادی؟ ‫- هیچ‌کس نمی‌تونست بهش آموزش بده.
‫بچهٔ من یه نابغه بود.
‫مغز اون...
‫خیلی خب. ممنون مامان.
‫حدس می‌زنم بخاطرش باید از تو تشکر کنم.
‫خب، زیاد مطمئن نیستم.
‫و مادر تو.
‫دوست دارم به «الیس» ادای احترام کنم.
‫من اینجام، توی خونهٔ اون ساکن شدم
‫و درستش اینه که این کار رو انجام بدم.
‫این خیلی قشنگه اما احتیاجی نیست.
‫اما خودم می‌خوام.
‫اون کجا دفن شده؟
‫- جایی که عاشقش بود... ‫- ما خاکسترهای اون رو
‫توی سینک ضدعفونی ‫اتاق عمل شمارهٔ ۲ ریختیم.
‫یعنی کنار دریا.
‫خدای من!
‫خب، اونجا اتاق عمل مورد علاقه‌اش بود
‫و اون موقع به نظر می‌رسید ‫این درست‌ترین کار باشه.
‫ما آدم‌های بدی هستیم.
‫خیلی خوشم اومد!
‫بفرمایید.
‫نه.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫چیزی نیست مامان.
‫خیلی خب.
‫- همین الان شنیدم... پارگی مری؟ ‫- آره.
‫امیدوارم خودبخود کنترل بشه
‫و نیازی نباشه سینه‌اش رو باز کنم.
‫داری چکار می‌کنی؟
‫من بایستی عمل ای-جی-دی رو انجام بدم. ‫تو خیلی نزدیک محسوب می‌شی.
‫برو مواظب مگی باش.
‫بذار من بجات این کار رو بکنم.
‫تظاهر نکن این کار رو بخاطر من انجام می‌دی.
‫مدتیه که خیلی واضح نشون دادی ‫آسایش من جزو اولویت‌هات نیست.
‫من فقط سعی دارم کمک کنم.
‫اگر من به کمک احتیاج داشته باشم...
‫تو آخرین کسی هستی ‫که باهاش تماس می‌گیرم.
‫آیا مجبور بودی توراکوتومی انجام بدی؟
‫آره. پارگی تمام ضخامت بود.
‫اونجا جای درمان محافظه‌کارانه نبود مگی.
‫نه، حق با توئه. ممنونم.
‫پس براش لولهٔ تغذیه می‌ذاریم؟
‫ما... ما... ‫هنوز به اونجا نرسیدیم.
‫فعلاً‌ تحت تغذیهٔ وریدی کامله.
‫علاه بر اون من نگران عفونت خون هستم.
‫برای همین آنتی‌بیوتیک‌های طیف وسیع ‫رو براش شروع کردیم.
‫اون هنوز بخاطر درد زیر بیهوشی ملایمه
‫و بعدش هم تحت «پی-سی-اِی» نگهش می‌داریم. ‫(کنترل درد توسط بیمار.)
‫کاری کن راحت باشه.
‫چیزی از خونه لازم نداری؟
‫می‌خوای برات چیزی بیاریم؟
‫لازمه در اسرع وقت سر پا برگردونیمش.
‫اگر به هر کدوم از انفوزیون‌هاش نرسه ‫موقعیتش رو در مطالعهٔ بالینی از دست می‌ده.
‫- مگی... ‫- من مایلم دایان رو
‫برای ۲۴ ساعت آینده ‫تحت نظر داشته باشیم، باشه؟
‫تا از اونجا به بعد تصمیم‌گیری کنیم.
‫مگی.
‫واقعاً الان احتیاج ندارم ‫سعی کنی از چیزی منصرفم کنی.
‫این پروتکل اونقدر دایان رو مریض کرده
‫که باعث پارگی مری اون شده.
‫اون ممکنه فقط بخاطر سرطان بوده باشه.
‫اما انگار نمی‌تونی برای ‫انفوزیون بعدی اون صبر کنی.
‫چون مامانم می‌خواد زنده بمونه!
‫و این مطالعهٔ بالینی می‌تونه ‫این فرصت رو بهش بده.
‫اون می‌خواست این کار رو انجام بده.
‫- می‌تونست بگه نه. ‫- چطوری؟
‫چطور می‌تونست بگه نه وقتی ‫دختر جراحش اونجا ایستاده
‫و بهش اصرار می‌کنه؟
‫نتایج دلخواهی وجود داشته!
‫فقط لازمه اون رو به ‫پایان دورهٔ درمان برسونم.
‫اون تا آخر دورهٔ درمان دوام نمیاره.
‫اون داره می‌میره و حالا بخاطر ‫مطالعهٔ بالینی داره زجر هم می‌کشه.
‫حداقل دارم یه کاری می‌کنم.
‫حداقل راحت کنار نکشیدم و بگم نه.
‫ما فقط داریم بهش آسیب می‌زنیم.
‫تو درک نمی‌کنی!
‫نمی‌تونی درک کنی!
‫مردیت، من به قدر کافی مادرم رو دوست دارم
‫که نگم «بیخیالش» ‫و نریزمش توی یک سینک لعنتی.
‫چی احتیاج داری؟
‫چکار می‌تونم بکنم؟
‫مگی کجاست؟
‫دایان...
‫مجبور نیستی خودت رو توی این شرایط بذاری.
‫نه اگر خودت نمی‌خوای.
‫من توی کلبهٔ دو اتاقهٔ کوچکی بدنیا ‫اومدم که توالتش بیرون بود.
‫با شش تا برادر
‫با غذا، عشق، و همه‌چیزه خیلی کم.
‫از اونجا بیرون اومدن مثل یک...
‫وقتی مددکار اجتماعی اون بچهٔ ‫کوچولو رو توی بغل من گذاشت
‫وقتی که به مگی خودم نگاه کردم...
‫مگی هدیه‌ای بود که هستی به من داد.
‫اون یک...
‫آدم خوشحاله.
‫اون بشّاشه.
‫مگی کمیابه.
‫اون خاصه.
‫این کار...
‫این کار تاریکی رو برای اون میاره.
‫چطور می‌تونم با خاص‌ترین آدم توی ‫کل دنیا چنین کاری بکنم؟
‫وقتی من بمیرم...
‫لازمه اون فکر کنه ‫هر کاری که می‌تونسته انجام داده.
‫دایان، اون همه کار کرده.
‫مگی هر کاری که بوده انجام داده.
‫نمی‌تونم دست بکشم. ‫نمی‌تونم این کار رو باهاش بکنم.
‫اون باهاش کنار میاد.
‫تو ممکنه این رو متوجه نباشی چون اون رو
‫از وقتی که یک دختر ‫کوچولو بوده می‌شناسی.
‫اما من نه.
‫من فقط زنی رو ‫می‌شناسم که تو بزرگش کردی.
‫و اون زن باهوشه و مثل آهن محکم هستش
‫خصوصاً در مورد کسانی که دوستشون داره.
‫حالا...
‫ خب...
‫حالا می‌فهمم این خصلت رو ‫از کجا بدست آورده.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫سلام.
‫می‌خوام تلاش کنم با چندتا از
‫پروفسورهای قدیمی ‫بوستون تماس بگیرم.
‫دکتر «لاکت» رو یادته؟
‫اون توی رادیواکتیو تخصص داره...
‫مگی...
‫حق نداری الان ازم کنار بکشی.
‫نمی‌تونی. نمی‌تونی از من کنار بکشی.
‫ما می‌تونیم این بیماری رو شکست بدیم. ‫باید بجنگی.
‫من کمکت می‌کنم.
‫عزیزم...
‫بشین و بذار باهات صحبت کنم.
‫برام این‌ها رو به آزمایشگاه ببر. ممنونم.
‫روبراهی؟
‫نه.
‫می‌خوای بشینی؟
‫نه.
‫فقط ای کاش بابام اینجا بود.
‫مگی.
‫مردیت این رو درک نمی‌کنه.
‫اون فقط نگران توئه.
‫من تازه شروع کردم.
‫مامانم ماه‌ها بدون اینکه من خبر ‫داشته باشم مریض بوده...
‫ماه‌ها.
‫حس من مثل کسیه که اجاق رو روشن
‫گذاشته و رفته بیرون دنبال کارش
‫و وقتی برمی‌گرده می‌بینه ‫کل خونه غرق در آتش شده.
‫و کسی نمی‌ذاره من وارد خونه بشم.
‫هر کاری هم بکنم باز نمی‌تونم برم داخل.
‫نمی‌تونم چیزی رو نجات بدم.
‫اگر خبر داشتم می‌تونستم جلوش رو بگیرم.
‫برای همین، نمی‌تونم دست بکشم. ‫نمی‌تونم دست بکشم. الان نه.
‫داری چکار می‌کنی؟
‫چیه؟
‫بیا اینجا.
‫ممنونم.
‫اون قراره بره...
‫و من آمادگیش رو ندارم.
‫آماده نیستم.
‫هیچ موقع آمادگیش رو نداری.
‫فقط باهاش کنار میای.
‫به حرف‌هاش گوش کن.
‫راجع به هر چیزی که ‫می‌خواد باهاش صحبت کن و
‫صداش رو توی ذهنت ضبط کن ‫و همه رو بخاطر بسپار.
‫فقط همونجا بشین.
‫- اورگاسم. ‫- نه. ‫(اوج لذت جنسی.)
‫این یک کلمهٔ بی‌تربیتی نیست.
‫نه، نه!
‫من دارم می‌میرم!
‫باید خردپراکنی کنم.
‫از این جور خردها؟ اونم الان؟
‫هنوز وقت داری.
‫مجبور نیستی الان از این صحبت‌ها بکنی.
‫من اورگاسم رو تجربه کردم.
‫که اینطور، خوبه.
‫این یک هدیه نیست. این حق توئه.
‫نذار کسی غیر این رو بهت بگه.
‫و این خیلی مهمه...
‫حداقل روزی یک مرتبه.
‫گاهی اوقات دوست دارم درست ‫تا موقع خواب صبر کنم اما...
‫نه، خدایا! ‫نه، مامان! بس کن.
‫تو خیلی جدی هستی.
‫یکم خوش‌گذرونی کن.
‫من کلی خوش‌گذرونی دارم.
‫کدوم رنگ؟
‫اون تیره‌تره.
‫آیا برای مژه‌هام تماس گرفتی؟
‫می‌خوام موقع مردن مژه‌هام رو گذاشته باشم.
‫مژه‌ها برای فرداست.
‫خوبه.
‫تو همیشه خیلی خوب بودی.
‫منظورت چیه؟
‫نمرات شگفت‌انگیز، اتاق تمیز.
‫هیچ‌وقت جواب به جواب نکردی
‫و هرگز با پسرها ول نمی‌گشتی.
‫بیشتر پدر و مادرها قدردان این هستن.
‫منم اون موقع بودم.
‫اما الان...
‫لازمه یخرده یه تکونی به خودت بدی.
‫یکم تنبل باش و...
‫یکم سبک‌بازی کن.
‫یه بار مرتکب اشتباه شو.
‫من یه شغل دارم.
‫هرگز به گذشته نگاه نخواهی کرد و بگی
‫«ای کاش سفت و سخت‌تر می‌بودم.»
‫خیلی خب، مامان، باید بدون حرکت باشی
‫وگرنه نمی‌تونم کارم رو تموم کنم.
‫و گفتن چیزهایی که بقیه دوست ‫دارن بشنون رو متوقف کن.
‫با یکی جدی برخورد کن.
‫برای اون‌ها خوبه اما برای تو بهتره.
‫خصوصاً اگر طرف فروشندهٔ ماشین باشه.
‫- رنگش رو دوست داری؟ ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫- فراموش نکنی... ‫- تاپ‌کت، می‌دونم.
‫یکم آب می‌خوای؟
‫می‌خوای ادامه بدم؟
‫من حلقهٔ نامزدیم رو به سیاتل آوردم.
‫توی خونه، توی کیف جواهراته
‫و می‌خوام که تو اون رو داشته باشی.
‫- مامان. ‫- پدرت اون رو به من داد.
‫اون هم می‌خواد که مال تو باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫ممنونم.
‫ازت می‌خوام عاشق بشی.
‫و باید عاشق کسی بشی که ‫ارزشش رو داشته باشه.
‫مرد محترمی رو پیدا کن که فقط یخرده ‫بیشتر از تو عاشقت باشه.
‫پس به یک اندازه عاشق بودن چی می‌شه؟
‫نه، لازمه اون با خودش فکر کنه ‫آدم خوش‌شانسیه که تو رو داره.
‫نه اینکه موضوع برعکس باشه.
‫اون دست دیگه.
‫هیچ‌وقت خودت رو برای کسی کوچک نکن.
‫روی پای خودت بایست.
‫سعی کن یخرده رژ بزنی.
‫می‌دونی مامان، اگر با همین سرعت پیش بری
‫قبل از رسیدن فردا نصیحت‌هات رو تموم می‌کنی.
‫این لاک بو می‌ده.
‫می‌خوای پنجره رو باز کنم؟
‫خیلی خوب می‌شه.
‫بارون بند اومده.
‫زیاد پنجره رو باز نمی‌ذارم که سرما بخوری.
‫مثل همیشه.
‫بیارمت بیمارستان بعد ‫کمکت کنم سرما بخوری.
‫مامان؟
‫مامانی.
‫گوش کن می‌دونم پرواز
‫با هلیکوپتر باید گرون بوده باشه.
‫واسهٔ همین برات یه چک می‌نویسم.
‫نه. نیاز نیست. نه.
‫این مورد خانوادگی محسوب می‌شه.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫بابا.
‫سلام.
‫پیرس چطوره؟
‫زیاد خوب نیست.
‫از شنیدن خبر دایان متأسفم.
‫اون الان به من احتیاج داره.
‫نمی‌دونم برای چه مدت.
‫می‌دونم.
‫حدس می‌زنم زمان‌بندی‌هامون جور درنمیاد.
‫من همیشه به نوشتهٔ مادرم فکر می‌کنم.
‫«به مردیت بگو هرگز...»
‫هرگز تسلیم نشه؟ هرگز دلسوزی نکنه؟
‫هرگز راحت پا پس نکشه؟
‫هرگز عاشق نشه؟
‫هرگز بچه‌دار نشه؟
‫هرگز دروغ نگه؟
‫اون این سؤال رو برام گذاشت که...
‫چکار بکنم. چکار نکنم.
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫من رو با این حقیقت تنها گذشت که ‫همه‌چیز به خودم برمی‌گرده.
‫خودم و تنها خودم.
‫الیس هرگز من رو نبخشید.
‫اون بدون این که من رو ببخشه توی گور خوابید.
‫این خیلی چیزها رو ازم گرفت.
‫خیلی چیزها.
‫بیا ما این کار رو با هم نکنیم.
‫و کسی رو برام نذاشت که ازش بپرسم.
‫برای همین خودم باید بگم ‫که اون می‌خواسته چی بنویسه...
‫«به مردیت بگو هرگز نترسه.»
‫خداحافظ مامان.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.