‫لحظاتی وجود دارند که انگار ‫بخت و اقبال به آدم رو کرده.
‫انگار همه چیز همون طوری ‫به نظر میاد که باید باشه.
‫به نظر میاد زندگی آدم ‫خود به خود روبراه شده.
‫البته نه اینکه همهٔ ‫مشکلات‌مون ناپدید شده باشن.
‫- اوه، نه. ‫- چی شده؟
‫ما خواب‌مون برد.
‫- خواب‌مون برد؟ ‫- آره.
‫بچه‌هام بیدار می‌شن. ‫تو رو می‌بینن.
‫چرا این انقدر چیز بدیه؟
‫من اخیراً زیاد اینجا موندم.
‫و اون‌ها هم تو رو تا حالا ندیدن. ‫فکر می‌کنی تصادفی بوده؟
‫پس یعنی نمی‌خوای ‫من اون‌ها رو ملاقات کنم؟
‫نه توی رختخوابم.
‫- باشه. درک می‌کنم. ‫- خیلی خب.
‫هنوز نه. ‫فقط بهم بگو کجا برم؟
‫از پله‌ها برو پایین ‫و از در پشتی برو بیرون.
‫باشه. مثل یه موش ‫آروم خواهم بود.
‫فقط انگار مشکلات یهو ‫قابل کنترل شدن.
‫اونقدر حس خوبی داری که ‫تعجب می‌کنی که آیا این واقعیت داره؟
"Backbeat" ترانهٔ ♫ ♫ "Dagny" از
‫اگر چیزی از زندگی ‫فهمیده باشم...
‫اینه که می‌تونم بهتون ‫بگم این واقعیت داره.
‫این حس کاملاً واقعیه...
‫اما دوام زیادی نداره.
‫آیا شما سرگرد هانت هستید؟
‫خودم هستم.
‫قربان، من سرگرد «ویلیام آلن» هستم ‫و ایشون هم خواهر «جین روزولت» هستن.
‫ما از فرماندهی نیروی ‫انسانی ارتش هستیم.
‫آیا راجع به خواهرم ‫«مگان» هستش؟
‫سرگرد، ما بنا به دلایلی ‫معتقدیم که...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط بهشون بگید احتیاج دارم
‫کلاس ساعت سه به ساعت ‫چهار موکول بشه.
‫ممنونم.
‫آیا قرار نیست الان در ‫جلسهٔ مشاوره باشی؟
‫رفتم. سه مرتبه رفتم.
‫تمام ناراحتی‌های دوران ‫کودکیم رو فاش کردم.
‫از تمام شیاطین ذهنی‌ام ‫براشون گفتم.
‫همکاری کردم. ‫ حس می‌کنم به قدر کافی ‫ازش استفاده کردم.
‫ادواردز. ‫کاری که انجام دادم ‫اشتباه بود.
‫می‌دونم. متأسفم.
‫اما فکر نمی‌کنم بایستی یه ‫روز دیگه از آموزش رو فقط
‫بخاطر امضای یه تیکه ‫کاغذ احمقانه از دست بدم.
‫حس می‌کنی آرومی؟ ‫حس می‌کنی تحت کنترلی؟
‫بله، بله.
‫اون دستت که چیزی ‫پرت می‌کنه چطوره؟
‫بازنشسته شده.
‫اون رو بده من.
‫- حالا برگرد سر کارت. ‫- و اگر دکتر مینیک...
‫من با دکتر مینیک صحبت می‌کنم.
‫شما تنها فرمانرواری ‫حقیقی هستید قربان.
‫از اینجا برو.
‫منظورت چیه که اونجایی؟ ‫کجا؟
‫یه نفر رو استخدام کردم که ‫اسم اون و محل کارش رو بهم بده.
‫معلوم شد که اون برنامه داره ‫توی یک کنفرانس
‫روش‌های کمتر تهاجمی ‫در لس آنجلس شرکت کنه.
‫پس تو اونجایی و ‫شوهر جو هم اونجاست!؟
‫آره. الان درست دارم ‫بهش نگاه می‌کنم.
‫الکس! داری چکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم اصلاً کاری ‫خواهم کرد یا نه.
‫برگرد خونه.
‫هنوز نمی‌تونم.
‫من باید برم.
‫آیا نشان سینه یا چیز ‫دیگه‌ای لازم دارم؟
‫چی داریم؟ ‫فشار لمسی برابر ۹۵.
‫دچار خواب‌آلودگی اما ‫پاسخگو به تحریک‌های دردناک.
‫با اکسیژن ۱۰۰ درصد، میزان ‫اشباع ۹۲ درصد هستش.
‫با شمارش من. ‫یک، دو، سه.
‫- یه مورد تصادفیه؟ ‫- یه جورایی.
‫دو نفر توی جادهٔ «ادمیرال» ‫از دره به پایین رفتن.
‫- آیا اسمی هم داریم؟ ‫- هنوز کارت شناسایی‌ای ندیدم.
‫کیف دستی هم پیدا نکردن؟ ‫اون‌ها حتی یه بلوز ‫هم پیدا نکردن.
‫اون با چنین وضعی وارد شد.
‫چرا مردم بدون لباس ‫با ماشین دور می‌زنن؟
‫سرنشین دیگه توی اتاق بغلیه. ‫ممکنه اون بدونه.
‫باهام حرف بزن! ‫سرنشین مذکر، ‫در سنین سی سالگی،
‫بی‌هوش و ‫لوله‌گذاری شده در صحنه.
‫علائم حیاتی پایدارن.
‫کبودی‌های بزرگ روی ‫سمت راست سینه و شکم.
‫- آیا لباس پوشیده بوده؟ ‫- آره بجز شلوار.
‫پس این دو تا رانندگی نمی‌کردن.
‫پارک کرده بودن.
‫نظریه فعلی اینه که ‫زیادی هیجان‌زده شدن
‫و یهو ماشین رو ‫گذاشتن توی دنده.
‫‫شتاب‌گیری زودرس. ‫(اشارهٔ ظریف به «انزال زودرس».)
‫می‌دونی این واسهٔ خیلی ‫مردها اتفاق میوفته.
‫مردم لازمه اونجا که خدا خلق کرده ‫مشغول این کارها بشن...
‫یعنی محوطه‌های پارکینگی ‫که مسطح باشن.
‫اون جراحت سر داره و هر دو ‫هم آسیب‌های شکمی دارن.
‫بیلی اینجاست و ‫دکتر گری رو هم پیج کردم.
‫اگر بخوای می‌تونی بیای وسط
‫اما فکر می‌کنیم ‫خودمون کافی هستیم.
‫خیلی خب.
‫یه نفر لطفاً کمک کنه! ‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم ‫یه نفر به ما کمک کنه!
‫بچه‌ام نمی‌تونه نفس بکشه!
‫چیزی توی گلوش گیر کرده.
‫اکسیژن و ست ‫کریکوتیروتومی لطفاً. ‫آیا اون داره می‌میره؟
‫مامان، آیا اون داره می‌میره؟
‫چیزی توی گلوش گیر کرده.
‫خیلی خب.
‫برو کنار. ‫برو کنار!
‫خدای من!
‫هی، بس کن!
‫چیزیت نیست. ‫چیزیت نیست.
‫چه مدت توی گلوش ‫گیره کرده بوده؟
‫نمی‌دونم...
‫- چند دقیقه... شاید پنج دقیقه. ‫- متخصص اعصاب رو پیج کن.
‫ممکنه مغز بچه زمان زیادی از ‫اکسیژن محروم مونده باشه.
‫دفعهٔ بعدی با ‫آمبولانس تماس بگیرید.
‫چی؟
‫دفورماسیون اندام تحتانی
‫همراه با یک هماتوم بزرگ. ‫نمی‌تونم نبض پشت‌پایی ‫رو پیدا کنم.
‫آزمایش پانل تروما، نوع و ‫کراس مچ بگیرید.
‫امیدوارم سکس‌شون ‫خوب بوده باشه.
‫آیا سکس توی ماشین ‫اصلاً انقدر خوب می‌شه؟
‫با وجود اون پنجره‌ها...
‫سلام. دوشیزه خانم.
‫تو روبراهی. ‫تو در بیمارستان گری-اسلوان هستی.
‫با این حال احتیاج دارم همینطور ‫بدون حرکت بمونی، باشه؟
‫شکم خیلی ورم کرده. همین الان ‫دستگاه سونوگرافی رو برام بیارین.
‫آیا اون زنده‌ست؟ ‫می‌تونی اسمت رو بهمون بگی؟
‫«الیسون».
‫خواهش می‌کنم، ‫آیا اون... آیا اون زنده‌ست؟
‫- لوله‌گذاری سریع. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫به لولهٔ ای-تی ۷-۰ نیاز دارم.
‫خون زیادی توی شکمش داره.
‫الیسون می‌خوایم همین الان ‫به اتاق عمل ببریمت.
‫فشار به ۷۰ روی ۴۰ افت کرده!
‫اون داره شدیداً خونریزی می‌کنه.
‫روی اینفیوزر خون آویزون کنید ‫و برای کاتتر REBOA آماده‌اش کنید.
‫بدون هموتیمپانوم. ‫پشت گوش راست آثار ‫درگیری هستش.
‫نیاز به سی-تی سر داره.
‫لازمه بهم توضیح بدی ‫چرا اینجا هستی ادواردز.
‫من یه زخم پیشانی ۶ سانتی‌متری ‫در حال خونریزی دارم.
‫وقتی کارت تموم شد یه ‫سینی بخیه لازم دارم.
‫شما به مشاوره فرستادید ‫منم این کار رو کردم.
‫لاکتات ۲٫۱، هماتوکریت ۴۲ و ‫آزمایش‌هاش خوب هستن.
‫در فضای موریسون مایع می‌بینم.
‫تو فقط انگار یک دقیقه ‫برای مشاوره رفتی.
‫برگهٔ من توسط دکتر وبر امضا شده.
‫معلومه که اون این کار رو کرده.
‫لازمه در مورد لاسراسیون ‫کبد اطمینان حاصل کنیم.
‫و تا اون موقع لازمه دقیق ‫زیر نظر بگیریمش دلوکا.
‫نه، دلوکا.
‫- این کار با توئه ادواردز. ‫- نه. نمی‌تونم. من امروز با بخش اعصابم.
‫بودی و حالا وظیفه‌ات ‫مثل پرستاری از بچه‌ست.
‫متأسفم، دو تا آدم شهوتی با ‫ماشین‌شون دچار سانحه شدن
‫و هیچ جراحی‌ای ‫این وسط گیر من نیاد؟
‫شانس باهات یار بوده. ‫می‌تونی بریدگی من رو بخیه بزنی.
‫بهتر بود به همون جلسهٔ ‫مشاورهٔ احمقانه می‌رفتم.
‫دقیقاً همینطوره.
‫وقتی نتایج اسکن‌ها اومد ‫من رو پیج کنید.
‫سلام. ‫این چکار می‌کنه؟
‫این اپینفرین هستش.
‫برای ایست قلبی ‫استفاده می‌شه.
‫می‌دونی ایست قلبی چیه؟
‫خیلی خب. بیا ‫بذاریمش سر جاش
‫و ببینیم تو به چه کسی ‫تعلق داری.
‫پدر و مادرت کجان؟
‫اینجا.
‫اون بدون مشکل ‫نفس می‌کشه.
‫به نظرم می‌تونید ‫بهش شیر بدید. ‫درسته. در مورد... ‫در مورد مغزش چی؟
‫اون پزشک دیگه گفت اکسیژن...
‫فکر می‌کنم یکی از ‫بچه‌های شما رو پیدا کردم.
‫- خدای من. ‫- خدایا، تو کجا بودی؟
‫لطفاً چشم ازش برندارید. ‫امروز روز خیلی شلوغیه اینجا.
‫- باشه. متوجه شدم. ‫- «گری»، تلفن رو بذار کنار.
‫- دارم به «کارن» پیام می‌دم. ‫- چرا آخه به پرستار بچه پیامک بدی؟
‫اون این هفته مرخصیه.
‫آره اما انگار اینجا خیلی ‫شلوغ پلوغه. مگه نه؟
‫برای همین ممکنه ‫اون بتونه فقط...
‫«ارین» تو باید پیش بابا بمونی، باشه؟
‫معاینهٔ عصبی اون ‫به نظر بدون مشکل میاد.
‫واکنش‌هاش خوب هستن. ‫اون هشیاره.
‫مایلم محض پیش‌گیری چند ‫ساعتی رو تحت نظر باشه. باشه؟
‫- بله. باشه. ‫- اون پزشک دیگه...
‫همونی که محکم بهش ضربه زد...
‫اسمشون چیه؟
‫- آیا دکتر هانت بود؟ ‫- بله.
‫اگر بشه مایلیم ‫تا باهاشون صحبت کنیم.
‫بهش می‌گم ‫یه سر بهتون بزنه.
‫- قضیه چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫سلام. داری چکار می‌کنی؟
‫خیلی خب.
‫آیا تو امروز صبح یه بچهٔ ‫در حال خفگی رو درمان کردی؟
‫چیه؟ حالا دیگه ‫قراره حرف نزنیم؟
‫بله! چرا؟
‫بچه توی بخش مراقبت‌های ‫ویژهٔ اطفال تحت نظره.
‫حالش به نظر خوبه اما والدینش ‫می‌خوان باهات صحبت کنن.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم ناراحت هستن ‫یا اینکه فقط می‌خوان...
‫ناراحت از اینکه من ‫بچه‌شون رو نجات دادم؟
‫ببین، من فقط پیام رو ‫منتقل می‌کنم.
‫اون‌ها می‌خوان باهات صحبت کنن.
‫باهاشون صحبت می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫(فرستنده: شرکت کارآگاه خصوصی «کورسک» ‫گیرنده: دکتر الکس کرو از ‫بیمارستان یادوارهٔ گری-اسلوان.)
‫مشکلی نیست. ‫داخل می‌بینمت.
‫خیلی خب.
‫ببخشید که مزاحم‌تون می‌شم.
‫آیا... آیا شما ‫«پاول استادلر» هستید؟
‫- سلام. آیا شما رو می‌شناسم؟ ‫- نه، اما من شما رو می‌شناسم.
‫موقع خوندن مقالهٔ شما دربارهٔ ‫راه‌کارهای جدید مقابله با
‫مقاومت آنتی‌بیوتیکی به پاتوژن‌ها، ‫نمی‌تونستم زمین بذارمش.
‫اوه، بله. ممنونم. ‫اون کار لذت‌بخشی بود.
‫بخشی از یه برنامهٔ کامل ‫سازمان جهانی بهداشت بود.
‫من به گرفتن یک گرانت پژوهشی ‫راجع به سندروم رودهٔ تحریک‌پذیر
‫و موضوعات شما خیلی نزدیکم...
‫معذرت می‌خوام... ‫من الکس هستم.
‫«الکس استیونس».
‫آیا می‌تونم براتون ‫یه نوشیدنی بخرم؟
‫قطعاً.
"Dynamite" ترانهٔ ♫ ♫ "Nicky Blitz" از
‫خدایا! دست از زنگ زدن بردار!
‫به دوست‌دخترم گفتم: ‫«دوشنبه می‌بینمت.»
‫اما اون هر ۲۰ دقیقه یک‌بار ‫می‌پرسه «داری چکار می‌کنی؟».
‫وقتی می‌گم بیرون از شهرم ‫یعنی بیرون از شهرم عوضی.
‫پاول. ‫الکس.
‫این از طرف همسر سابقته.
‫چی؟
‫بعدش بخیهٔ تکی مجزا می‌زنی؟
‫نه، زیرجلدی می‌رم.
‫چه بهتر. ‫هنوز هشیار نشده؟
‫- نه. دوست‌دخترش چی؟ ‫- هنوز توی اتاق عمله.
‫سی-تی سرش سالمه. ‫لاسراسیون کبد درجهٔ سه داره.
‫دکتر گری معاینات متوالی شکمی و
‫آزمایش‌های هماتوکریت ‫شش ساعته می‌خواد.
‫خیلی خب، قربان.
‫صبر کن. صبر کن.
‫می‌خوام این رو از توی ‫گلوت بیرون بیارم. باشه؟
‫یک ثانیه. ‫تا سه می‌شمارم و ‫بعد اون رو بیرون ‫پرتش می‌کنید.
‫یک، دو، و سه.
‫بفرمایید. ‫کارتون عالی بود.
‫خیلی خب.
‫- بلندتون کردم. راه هوایی رو تخلیه می‌کنم. ‫- جریان چیه؟
‫خیلی خب. ‫شما دارین چکار می‌کنین؟
‫قربان شما توی بیمارستان هستید. ‫دچار سانحه شدید.
‫بیاید از اسم‌تون شروع کنیم.
‫- اسم‌تون چیه؟ ‫- «کیت».
‫- خیلی خب. ‫- کیت، کیت، تو در امانی. باشه؟
‫الیسون هم اینجاست.
‫الیسون؟
‫اونم اینجاست؟ ‫آیا حالش خوبه؟
‫آیا شما باهاش صحبت کردید؟ ‫وقتی اومد اینجا بیهوش بود.
‫الیسون آسیب‌های داخلی ‫خیلی جدی‌ای داره.
‫در حال حاضر اون زیر جراحیه.
‫الیسون زیر جراحیه؟
‫خیلی خب. ‫کی میاد بیرون؟
‫گفتنش سخته.
‫- من باید برم. ‫- نه، نه. آروم باش. آروم باش.
‫- من باید برم ببینمش! ‫- لازمه توی رختخواب بمونی. ‫تو هیچ‌جایی نمی‌ری. ‫صبر کن.
‫صبر کن. لازمه روی تخت ‫دراز بکشی. باشه؟ ‫تو دچار آسیب کبدی شدی.
‫اگر تکون بخوری ‫ممکنه خیلی بدتر بشه.
‫من باید...
‫ببین، ما اطمینان حاصل می‌کنیم ‫به محض اینکه اون بیرون اومد
‫- تو رو در جریان بذاریم. باشه؟ ‫- باشه.
‫فعلاً احتیاج دارم ‫آرامش داشته باشی. ‫باشه.
‫- باشه؟ ‫- باشه. ‫- ممنونم. ‫- ممنونم.
‫عالیه.
‫خیلی خب.
‫حق با توئه. ‫این مری رو پاره کرده.
‫پس احتیاج داری شکمش ‫رو باز کنی؟
‫نه، فکر می‌کنم بهتره ‫یک روز صبر کنیم
‫و زیر تغذیهٔ وریدی ‫کامل بذاریمش.
‫من این دختر رو می‌شناسم. ‫اون دردسر سازه.
‫سلام ارین. ‫داری چکار می‌کنی؟
‫این چکار می‌کنه؟
‫این...
‫این کار رو می‌کنه.
‫چه جالب! ‫این‌ها دنده‌های آدم هستن؟
‫- همینطوره. ‫- اون چیه؟
‫اون کوچولو یه گلوله‌ست.
‫دنده‌اش رو شکسته!
‫توی این کار از تو بهتره.
‫- آیا اون مرده؟ ‫- نه، نه، نه.
‫خیلی دردش گرفته اما ‫فکر کنم حالش خوب بشه.
‫خواهر کوچولوی خنگ من نزدیک ‫بود بمیره. داشت خفه می‌شد.
‫پدر و مادرت کجا هستن؟ ‫توی بخش اورژانس هستن؟
‫تو آی-سی‌-یو هستن.
‫من مردی رو دیدم ‫که فقط یک گوش داشت.
‫وای، جدی!؟ ‫من دوست دارم ببینمش.
‫- تو هم دوست داری ببینیش؟ ‫- حتماً.
‫شاید بتونی توی راه ‫بازگشت پیش بزرگترهات
‫اون مرد یک گوش رو ‫بهمون نشون بدی. ‫- نظرت چیه؟ ‫- خوبه، زود باشین.
‫آره؟ خیلی خب.
‫خیلی خب. آیا خودشه؟ ‫قربان؟
‫فکر می‌کنیم این بچه ‫مال شما باشه.
‫به نظرم براتون یه رادیولوژیست ‫در حال آموزش پیدا کردیم.
‫- بله، ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- از این بابت متأسفم. ‫- نه، نه.
‫- ممنونم. ‫- نگران نباشید.
‫اون مرد بیچاره داره ‫عقلش رو از دست می‌ده.
‫آره، بعضی‌ها فقط به ‫یک پرستار بچه نیاز دارن.
‫دوست داری شب برای شام بیای؟
‫پس بچه‌ها چی؟
‫با حضور بچه‌ها.
‫به نظر از بچه‌ها خوشت میاد. ‫اون‌ها هم همینطور.
‫آره. حتماً. شاید بشه ‫با خودم چیزی هم بیارم.
‫اینطوری دیگه ‫نمی‌خواد آشپزی بکنی.
‫اشکالی نداره. چیزی درست ‫می‌کنم که دوست داشته باشن.
‫بعد از اینکه اون‌ها رفتن ‫به رختخواب تو هم می‌تونی...
‫بمونی.
‫تمام شب نه. فقط... یه مدتی.
‫به نظر خوب میاد.
‫ادواردز از اونجا که با ‫تنها گذاشتن بیمارت مشکلی
‫نداری حدس می‌زنم بهوش ‫اومده و وضعیتش پایداره.
‫هشیار و آگاه به افراد، مکان و زمان.
‫زخم‌ها ترمیم شدن. ‫علائم حیاتی پایدارن.
‫دنبال خبرهای جدید از ‫دوست‌دخترش هستش.
‫- آیا اون بهوش اومده؟ ‫- نه هنوز.
‫دوست‌پسرش، یا شوهرش، ‫یا معلم رانندگی‌ش چطوره؟
‫قطعاً شوهرش نیست.
‫دکتر پیرس یک آسیب ‫آئورتی رو ترمیم کردن
‫اما هنوز از بیهوشی خارج نشده.
‫- خیلی خب. ‫- چرا شوهرش نه؟
‫چون سکس توی ماشین ‫فقط وقتیه که قضیه تازه باشه.
‫- شایدم خیانت بوده. ‫- چرا اصلاً این کار رو بکنن؟
‫همیشه یک نفر با وجود دنده و کنسول و ‫دست و پاهای روی هوا راحت نیست.
‫شماها به ماشین‌های ‫بزرگتری احتیاج دارین.
‫کیت به محض اینکه بهوش ‫اومد از حال اون می‌پرسید.
‫- کیت؟ ‫- آره، کمک خلبان رو می‌گم.
‫اون هم همینطور بود. ‫اون هم اول در مورد کیت سؤال کرد.
‫اون‌ها عاشق همدیگه هستن. ‫تعجبی نداره.
‫تعجبی نداره؟ ‫منظورت چیه؟
‫خب، دو نفر که عاشق همدیگه باشن
‫دوست دارن برن یه جای قشنگ ‫تا عشق‌شون رو با هم شریک بشن.
‫تعجبی نداره آخرش در حال ‫خونریزی سر از ته دره دربیارن.
‫- عجب! ‫- این خیلی بدبینانه‌ست. ‫این اتفاقیه که افتاده!
‫کیت می‌خواد وقتی اون ‫بهوش میاد اینجا باشه.
‫اما گری می‌خواد اون ‫تا ۲۴ ساعت بی‌حرکت باشه.
‫دوستان، شاید موضوع عشق نبوده.
‫ما اینجا در مورد عشق ‫صحبت نمی‌کنیم.
‫این یک سکس اورژانسی ‫بوده و اون‌ها اونقدر
‫شهوتی بودن که فراموش ‫کردن ترمز دستی رو بکشن.
‫این دیگه خیلی خیلی بدبینانه‌ست.
‫- شماها آخه چتونه؟ ‫- آره واقعاً.
‫بایستی بذارید بیاد اون رو ‫ببینه. یه کاریش بکنید.
‫چرا؟ چون بوسهٔ شاهزاده ‫می‌تونه اون رو بیدار کنه؟
‫شاهزاده خودش لاسراسیون ‫کبد درجهٔ سه داره ‫که اگر تکون بخوره ‫می‌تونه اون رو بکشه.
‫- بدبین! ‫- بدبین!
‫نخیر... اصلاً هرچی.
‫آملیا.
‫خیلی داره خوش می‌گذره.
‫حالا دیگه آون برای من ‫سکوت‌درمانی رو شروع کرده.
‫نه. موضوع تو نیستی. منم.
‫- به کمکت احتیاج دارم. ‫- چی؟
‫من اون رو برای امشب دعوت کردم.
‫ناتان رو؟
‫تا با بچه‌ها ملاقات کنه.
‫می‌دونم. ‫حس می‌کنم...
‫- عصبی هستی؟ ‫- حال تهوع دارم.
‫خیلی حالم بده.
‫چونکه فکر می‌کنی بچه‌ها ازش ‫خوششون میاد و بعدش قضیه
‫از هم می‌پاشه و اون روزی ‫می‌میره و بچه‌ها غمگین می‌شن.
‫- نه. قضیه این نیست. ‫- چرا همینه.
‫می‌دونم چون خودم ملکهٔ ‫این جور فکر کردن هستم.
‫من همیشه فکر می‌کنم ‫یکی قراره بمیره.
‫درسته، چون دیوونه‌ای. ‫من فقط حالم بده.
‫درک مرده.
‫مگی هم حالش خوبه.
‫هیچی سر راه تو نیست ‫مگر خودت.
‫به خودت اجازه بده ‫این فرصت رو داشته باشی.
‫نگاه کن! حالا تو شدی ‫اونی که منطقی‌تره.
‫لحظاتی اینطور می‌شه.
‫یه لحظه‌هایی اینطوری می‌شم.
‫دکتر هانت؟
‫- بله. شما می‌خواستید من رو ببینید؟ ‫- بله.
‫امروز صبح...
‫شما جونش رو نجات دادید.
‫شما دختر کوچولوی ما ‫رو نجات دادید.
‫من هرگز نمی‌تونستم کاری ‫که شما کردید رو انجام بدم.
‫تمومش کنید.
‫فکر می‌کردیم از دست دادیمش ‫اما شما اون رو به ما برگردوندید.
‫تمومش کنید!
‫امروز دو تا سرباز به خونه اومدن.
‫اون‌ها گفتن پیداش کردن.
‫گفتن «مگان» رو پیدا کردن.
‫آون، من خیلی متأسفم.
‫حداقل الان دیگه می‌دونی.
‫شاید حالا بتونی ‫کمی آرامش پیدا کنی.
‫گفتن اون زنده‌ست.
‫گفتن اون رو توی یک ‫زیرزمین در منطقهٔ
‫تحت تسلط شورشی‌ها ‫پیداش کردن که
‫بعد از یک حملهٔ ناگهانی ‫اون رو گذاشتن و رفتن.
‫اون مدت‌ها اونجا بوده...
‫اون الان کجاست؟
‫توی آلمان. ‫بیمارستان ارتش.
‫آیا باهاش صحبت کردی؟ ‫حالش چطور بود؟
‫- کی می‌رسه اینجا؟ ‫- صحبت نکردم...
‫- نه. صحبت نکردم. ‫- خدای من. «اولین» چی؟
‫مادرت چی گفت؟ ‫آیا بهش گفتی؟
‫چطور بفهمیم... چطور بفهمیم ‫که اصلاً اون خودشه؟
‫اگر خودش نبود چی؟
‫اگر اون‌ها... ‫اگر اون‌ها اشتباه کرده باشن چی؟
‫- منظورم اینه که... ‫- آون.
‫احتمال داره اشتباه کردن باشن. ‫احتمال داره حقیقت نداشته باشه!
‫- خیلی خب. ‫- احتمال داره حقیقت نداشته باشه.
‫خب...
‫بیا این رو بفهمیم.
‫بیا اطمینان حاصل کنیم.
‫باشه.
‫کار دکتر استادلر...
‫دو زمینهٔ فیبرهای نوری و ‫جراحی شکمی رو ترکیب کرده
‫و تقریباً یک رشتهٔ تخصصی ‫جدید رو شکل داده.
‫ایشون پژوهش خودشون رو
‫از وقتی که هنوز یک دانشجو ‫در دانشگاه «جانز هاپکینز» بودن
‫شروع کردن و علاقهٔ ‫زود هنگامی به...
"Last to Know" ترانهٔ ♫ ♫ "Electric Owls" از
‫- امیدوارم اونجا موفق باشید. ‫- بله. ممنونم.
‫عصبی هستی؟
‫نه. راحتم. فقط دارم آمادهٔ ‫سخنرانی کردن می‌شم.
‫من از دوستان «بروک» هستم.
‫همسرت، بروک استادلر.
‫همونی که ترکت کرد.
‫درسته. حالش چطوره؟ ‫اون الان کجاست؟
‫شانس دونستن این رو نداری.
‫دیگه هرگز فرصت فکر کردن ‫بهش رو پیدا نمی‌کنی.
‫و اگر بهش نزدیک بشی
‫پیدات می‌کنم و می‌کشمت.
‫فهمیدی؟
‫تو کی هستی؟
‫- مهم نیست. ‫- پاول استادلر.
‫من اسمت رو می‌دونم.
‫می‌دونم کی هستی.
‫و حواسم بهت هست.
‫دکتر پاول استادلر.
‫موفق باشی.
‫سلام جو. منم.
‫سلام الکس.
‫پیداش کردم.
‫ممنون.
‫نه! ‫نه، نه، نه، نه. ‫بهت چی گفتم؟
‫- من باید برم. ‫- من بهت چی گفتم؟ ‫دراز بکش. دراز بکش.
‫قرار نیست تا ۲۴ ساعت ‫آینده تکون بخوری.
‫ممکنه کبدت دوباره شروع ‫به خونریزی کنه.
‫ممکنه دچار ‫خونریزی شدید بشی.
‫- نه. بذار برم. باشه؟ ‫- نمی‌تونم.
‫من آخرین چهره‌ای بودم ‫که اون بهش نگاه کرده.
‫و حالا قراره توی یک ‫بیمارستان بهوش بیاد
‫با یک لوله توی گلوش و ‫نمی‌دونه چطور اومده اینجا
‫و با کلی غریبه دور و برش ‫و با کلی درد کشیدن.
‫اون حسابی می‌ترسه.
‫تو... تو نمی‌دونی این ‫چه حسی داره.
‫چرا می‌فهمم. ‫راستش می‌فهمم.
‫پس بذار اونجا پیشش باشم.
‫بذار وقتی بهوش میاد ‫اونجا کنارش باشم.
‫اون اگر اول من رو ببینه ‫می‌فهمه چیزیش نیست.
‫این رو می‌فهمه و ‫دیگه انقدر نمی‌ترسه.
‫خواهش می‌کنم.
‫بذار این کار رو براش بکنم.
‫کمکم کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫نه، من سعی دارم از ‫وضعیت بیمار باخبر بشم. ‫(صحبت به زبان آلمانی.)
‫ممنونم. ‫(صحبت به زبان آلمانی.)
‫بله، من از طرف سرگرد ‫آون هانت تماس می‌گیرم.
‫دنبال یک بیمار می‌گردم.
‫بگو «تدی آلتمن» رو می‌خوای.
‫- چی؟ ‫- بگو می‌خوای با دکتر آلتمن صحبت کنی.
‫آیا اونجا کسی به نام ‫دکتر آلتمن وجود داره؟
‫بله، گوشی رو نگه می‌دارم.
‫تو آلمانی بلدی. ‫سلام دکتر آلتمن.
‫من آملیا شفرد از بیمارستان ‫یادوارهٔ گری-اسلوان هستم.
‫من...
‫من با دکتر هانت کار می‌کنم.
‫بله.
‫نه.
‫یه لحظه.
‫نه.
‫متأسفم. اون صحبت نمی‌کنه...
‫بله، من... من... من در مورد ‫خواهرش تماس گرفتم.
‫خیلی خب.
‫ما فقط نیاز داریم مطمئن بشیم.
‫درسته.
‫نه، آیا می‌شه به ‫محض اینکه هواپیماش
‫فرود اومد اون رو به ‫اینجا منتقل کنیم؟
‫بله، به گری-اسلوان منتقل کنید.
‫خیلی خیلی ممنونم.
‫اون گفت سعی کرده ‫باهات تماس بگیره.
‫مگان داره الان از ‫«لاندستول» منتقل می‌شه.
‫توی «مادیگان» فرود میاد ‫و بعدش ما میاریمش اینجا.
‫ما... ما حتی نمی‌دونیم ‫آیا واقعاً خودشه یا نه.
‫آون، تدی اون رو می‌شناسه.
‫تدی اون رو دیده.
‫من با «مریت کمپبل» تماس گرفتم.
‫اون در حال حاضر بهترین متخصص ‫در زمینهٔ پی-تی-اس-دی هستش. ‫(اختلال استرسی پس از ضایعهٔ روانی.)
‫اون فردا صبح اینجا خواهد بود.
‫آره، بیا اول صبر کنیم مگان ‫بیاد و ببینیم حالش چطوره بعد...
‫باشه. اما منظورم ‫برای خودت بود.
‫برای تو هم لازمه.
‫من درست اونجا ازدواج کردم
‫و طلاق گرفتم.
‫بعد دوباره ازدواج کردم.
‫و به زندگی خودم مشغول شدم
‫و مگان رو توی یک ‫سوراخ زیر زمینی رها کردم.
‫برای تقریباً ده سال.
‫هفته‌ها می‌گذشتن و من... ‫به اون فکر هم نمی‌کردم.
‫در حالیکه اون اسیر شده بود ‫و زیر شکنجه بود
‫من حتی ذره‌ای وقت ‫برای فکر کردن به اون نذاشتم.
‫و نمی‌دونم چکار...
‫من دست از جستجو برداشتم.
‫قطع امید کردم.
‫من از اون قطع امید کردم.
‫قطع امید کردم.
‫من از اون قطع امید کردم.
‫آیا الیسون بهوش اومده؟
‫تو بدبین نیستی.
‫نه. این تویی که بدبین هستی.
‫شاید عاشق همدیگه بودن ‫یا شاید فقط شهوتی بودن.
‫- اهمیت نداره. ‫- خیلی خب.
‫همه‌مون عاشق می‌شیم،
‫همه شهوتی می‌شیم، ‫و همه لطمه می‌خوریم
‫و بعدش به شرایط جدید تن می‌دیم.
‫و نوبت ما می‌شه ‫کمک‌شون کنیم دوباره
‫این کارها رو انجام بدن ‫و دوباره عاشق بشن
‫یا دوباره خرابکاری کنن.
‫در هر صورت. ‫این بازی برد-برده.
‫- اما به نظر من اون‌ها عاشقن. ‫من عشق رو انتخاب می‌کنم. ‫- آره.
‫ما چی داریم که بخوایم در موردش ‫بدبین باشیم؟ حرف من اینه.
‫این... این حرف توئه.
‫- گرفتم. ‫- ساکت شو.
‫آیا بهوش اومده؟
‫بله، هنوز اولشه. ‫آوری چیزی احتیاج داری؟
‫نه، فقط کنجکاوم. ‫خیلی خب، الیسون.
‫الیسون. ‫با ما هستی؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫تو توی یک سانحه بودی.
‫آیا اون مرده؟ ‫آیا من کشتمش؟
‫نه، نه، نه، چیزی نیست. ‫تو هیچ کاری نکردی.
‫خواهش می‌کنم بهم ‫بگید که اون رو کشتم.
‫چی گفتی؟ ‫یک مرد توی ماشین من بود.
‫بله. بله. اون اینجاست. ‫اون پیش ماست.
‫نه. اون... سوار ماشینم شد ‫و یه چاقو زیر گلوم گرفت.
‫مجبورم کرد به سمت ‫جنگل رانندگی کنم.
‫سعی داشت بهم تجاوز کنه
‫و من با خودم می‌گفتم: «نه، نه، ‫اجازه نمی‌دام این کار رو بکنی.»
‫«بهت اجازه نمی‌دم این کار رو بکنی ‫حتی اگر باعث کشته شدنم بشه.»
‫و بعد پدال گاز رو فشار دادم.
‫خواهش می‌کنم بهم بگید ‫که اون مرده.
‫با حراست تماس بگیر.
‫استفانی پیش اونه.
‫من دارم بخاطر تو ‫قوانین رو زیر پا می‌ذارم.
‫پس کاملاً بی‌حرکت باش. باشه؟
‫خیلی خیلی ممنونم. ‫تو یه منجی هستی.
‫خیلی خب. بیا از اینجا ‫ببریمت بیرون.
‫ببخشید. فکر کردم... ‫فکر کردم این مال منه.
‫شما به فرودگاه می‌رید؟ ‫می‌خواید این رو شریک بشیم؟
‫نه. من... می‌ذارم ‫این مال شما باشه.
‫من بعدی رو می‌گیرم.
‫ممنونم رفیق.
‫فرودگاه لطفاً.
‫آی-سی-یو فقط برای ‫بستگان هستش
‫واسهٔ همین می‌خوام ‫گول‌شون بزنم.
‫فقط حرکات من رو ‫دنبال کن. باشه؟
‫برودی، برودی، برودی. ‫جریان چیه؟
‫- به یک نفر تعرض شده. ‫- چی؟
‫آره شنیدم که به یکی از ‫بیمارها تجاوز شده.
‫دارن دنبال طرف می‌گردن.
‫هی، هی. نه، نه! ‫بلند نشو. بلند نشو.
‫حالا راه خروج از اینجا رو ‫بهم نشون می‌دی.
‫باشه؟
‫خیلی خب. کوله‌پشتی‌ها ‫رو بذارید طبقهٔ بالا.
‫بیاید لباس‌هاتون رو عوض کنیم.
‫مامانی برای شام امشب ‫یه مهمون داره.
‫آیا آون هستش؟
‫نه، اون کسیه که تا حالا ‫باهاش ملاقات نکردین.
‫پس چرا آون اینجاست؟
‫نمی‌دونم... ‫جریان چیه؟
‫بهتره اول کارهای ‫بچه‌ها رو انجام بدی
‫تا بعدش طبقهٔ بالا ‫با هم صحبت کنیم.
‫خیلی خب. باشه. ‫بیاید بریم بچه‌ها. زود باشین.
‫این یارو حسابی داغون بود...
‫اون... اون گفت...
‫بهت گفتم یه جایی که ‫کسی اونجا نره
‫- مثل آسانسور حمل بار. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫- داری من رو دور می‌زنی؟ ‫- نه.
‫- چون اگر اینطور باشه... ‫- فقط... کافیه ازش بگذریم. باشه؟
‫بعدش دیگه مشکلی نداریم.
‫و من گفتم: «نمی‌دونم چطور با ‫پینگ‌پنگ بازی کردن این رو شکسته.»
‫اما می‌دونی...
‫کافیه براش یک نسخه کفلکس ‫بنویسی و بفرستیش خونه.
‫همین کار رو می‌کنم. ‫ممنون دکتر وارن.
‫سلام. کمک لازم نداری؟
‫نه، نه. ‫ما راحتیم. ما راحتیم.
‫لاسراسیون کبدی. ‫دارم آزمایشی راه می‌برمش.
‫- جدی؟ ‫- آره، دستورات مینیکه.
‫خیلی خب.
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫اینجا.
‫فکر می‌کنی بامزه‌ای؟
‫نه. این پله‌ها درست می‌ره ‫به قسمت تخلیهٔ بار.
‫فکر می‌کنی وقتی گلوت ‫رو بریدم هم بامزه خواهد بود؟ ‫یا این مسیر یا...
‫بهم گفتی نمی‌تونم راه برم
‫و حالا داری من رو می‌فرستی ‫پایین پله‌ها؟
‫تو سعی داری من رو بکشی!
‫یا این مسیر و ‫یا آسانسور و پلیس‌ها.
‫این فقط... این... ‫این چیزیه که می‌خوای.
‫بیا. بذار این کارت رو بهت بدم.
‫نه!
‫نه، نه.
‫نه، تو قرار نیست فرار کنی ‫و بهشون بگی من کجام.
‫تو قراره کمکم کنی از پله‌ها ‫پایین برم. باشه؟
‫راه بیوفت.
‫می‌خوام هر لحظه یک نفر ‫کنار این زن باشه.
‫دو تا مأمور هم برای این در می‌خوام.
‫بیمار رفته. همینطور ادواردز. ‫هیچ جا نمی‌تونم پیداش کنم.
‫به هیچ پیامی هم جواب نمی‌ده.
‫«وضعیت نارنجی» اعلام کنید. ‫تمام درها رو قفل کنید.
‫می‌شه دست از دعا کردن برداری؟
‫دعا نمی‌کنم.
‫پس مدام داری چی می‌گی؟
‫دارم می‌گم: «خواهش می‌کنم ‫خونریزی کن. لطفاً خونریزی کن.»
‫آره، حدس می‌زنم این یعنی ‫دارم دعا می‌کنم.
‫ساکت شو.
‫گفتم سعی نکن کاری بکنی.
‫می‌بینی؟ ‫می‌بینی چه اتفاقی میوفته؟
‫اگر تو...
‫بیا اینجا.
‫- سلام. ‫- این دیگه چیه؟
‫تو باید بری.
‫تو باید از اون در بری بیرون... ‫باشه؟... همین الان.
‫اون دیگه باز نمی‌شه.
‫ساکت شو.
‫سلام عزیزم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- جوابشو نده...
‫ارین.
‫ارین، بزرگترهات کجان؟
‫توی آی-سی-یو پیش خواهر کوچولوم ‫هستن که داشت خفه می‌شد.
‫- تو باید بری. باشه؟ ‫- صبر کن.
‫- من می‌ذارم بری بیرون. باشه؟ ‫- صبر کن!
‫چیزی نیست عزیزم.
‫این کار رو نکن. نکن. ‫فقط می‌خوام بذارم اون بره
‫و بعدش ما به راه خودمون ‫ادامه می‌دیم. باشه؟
‫نه. اون بهشون می‌گه چی دیده.
‫اون نمی‌دونه چی دیده. ‫- من مامانم رو می‌خوام. ‫- باشه؟
‫بعد ما می‌ریم. ما می‌ریم.
‫اون رو همینجا ولش کن و بعدش ‫ما از پله‌ها می‌ریم پایین
‫و وقتی که اون‌ها پیداش کنن ‫ما مدت‌هاست که از اینجا رفتیم. باشه؟
‫- خیلی خب. باشه. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫نه.
‫- نه، نه! ‫- بازش کن!
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم. نمی‌تونم!
‫قفل شده. ‫ما گیر افتادیم.
‫چرا؟
‫چون یه متجاوز توی بیمارستانه.
‫چی؟ ما اینجا گیر افتادیم؟
‫ما اینجا گیر افتادیم.
‫- تو مطمئنی که اون خودشه؟ ‫- خودشه.
‫ارتش تا زمانی که مطمئن ‫نشده چیزی نمی‌گه.
‫اون کی میاد؟
‫الان. فردا.
‫آیا ناتان می‌دونه؟
‫نه. آون حتی هنوز ‫به مادرش هم نگفته
‫بنابراین نه، ناتان ‫هنوز نمی‌دونه.
‫من بهش می‌گم.
‫خب اگر داره میاد اینجا ‫فقط کافیه صبر کنی.
‫نه. اگر درک زنده بود
‫من دوست داشتم همین الان بدونم.
‫- می‌تونی مواظب باشی... ‫- آره.
‫خیلی خب. الیس به ‫عروسک تپلش احیتاج داره
‫و ساعت ۸ هم وقت ‫قصه خوندن و خوابیدنشه.
‫باشه.
‫- هنوز پیداش نکردن؟ ‫- نه.
‫از ادواردز هم خبری نیست؟
‫نه، منم نمی‌تونم برم ‫دنبالش بگردم.
‫اینجا گیر افتادم.
‫بشین.
‫ببین.
‫پلیس‌ها همه جا هستن.
‫اون‌ها پیداش می‌کنن.
‫می‌دونم. فقط...
‫من اون رو توی اتاق ‫باهاش تنها گذاشتم.
‫می‌دونی...
‫حتماً اون قبل از اینکه ‫حتی درها رو قفل کنن
‫خارج شده. وگرنه ‫پیداش کرده بودن.
‫اون خیلی وقته که رفته.
‫اگر این حقیقت داشته باشه
‫پس چرا اون به ‫پیام‌هاش جواب نمی‌ده؟
‫شاید گوشی‌اش اون طرف ‫یکی از درهای قفل شده‌ست.
‫منم الان نمی‌تونم به گوشیم ‫دسترسی داشته باشم.
‫آره. ممکنه همینطور باشه.
‫یعنی، ممکنه.
‫ببین، اون حالش خوبه.
‫ادواردز حالش خوبه. ‫اون حالش خوبه.
‫تو بدبین نیستی.
‫من به اندازهٔ کافی بدبین نیستم.
‫راستش داشتم ازشون ‫حمایت می‌کردم.
‫تو داستان خوبی راجع به ‫یه بیمار درست کردی.
‫همهٔ ما این کار رو قبلاً کردیم.
‫من داستان تو رو خیلی خیلی ‫بیشتر از داستان واقعی دوست دارم.
‫چرا اون انقدر عصبانیه؟
‫اون روز بدی داشته.
‫بیا فقط ساکت باشیم. باشه؟
‫من می‌خوام برم پیش مامانم. ‫من مامان و بابام رو می‌خوام.
‫باید یه راهی برای بیرون ‫رفتن از اینجا باشه!
‫باید یه راهی برای ‫باز کردنش باشه!
‫راهی نیست وگرنه من ‫تلاشم رو می‌کردم.
‫همین الان در رو باز کن!
‫نمی‌تونم. باشه؟ ‫نمی‌تونم.
‫هیچی این درها رو نمی‌تونه باز کنه
‫مگر اینکه حراست ‫قفل‌ها رو باز کنه.
‫یا... یا مثلاً خدمات اورژانسی.
‫چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫مثل... مثل آتش. ‫یا یه چنین چیزی.
‫زود باش.
‫زود باش، زود باش، ‫زود باش! زود باش.
‫یه چیزی بهم بده که بتونم ‫باهاش آتش روشن کنم.
‫نه. نه! نمی‌تونی.
‫تو نباید... تو نمی‌تونی ‫اینجا آتش روشن کنی!
‫ساکت شو. باشه؟
‫فقط می‌خوام ‫آبپاش‌ها رو راه بندازم
‫تا درها باز بشن و تخلیهٔ ‫ساختمون شروع بشه.
‫حالا از چی می‌تونم ‫استفاده کنم؟
‫نه. این کار دیوونگیه. ‫همه‌مون رو به کشتن می‌دی.
‫آیا این جواب می‌ده؟
‫آیا این آتش درست می‌کنه؟
‫تو دختر خیلی خوبی هستی.
‫آفرین. دختر خوب. ‫بیارش اینجا.
‫- بذارشون درست اونجا روی زمین. ‫- بس کن. بس کن.
‫حالا برو اون تو و یکی از ‫اون چیزهای آبی بیار.
‫- مجبورش نکن کمکت کنه. ‫- تو هم می‌تونی کمکم کنی.
‫در اون صورت من می‌تونم ‫اینجا کنار اون بایستم.
‫حالا... حالا تمام اون مواد رو ‫روی اون چیز آبی بپاش.
‫این کار رو نکن. این کار رو ‫نکن ارین! نکن. نکن...
‫اون برای تو آتش درست نمی‌کنه. ‫- لعنتی! ‫- این کار رو نکن.
‫لعنتی! ‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫- بیا اینجا. ‫- بیا پیش من.
‫تو... تو درست همونجا بمون.
‫درست همونجا.
‫درست همونجا بمون.
‫من اون رو دوست ندارم.
‫اشکالی نداره. ‫اون به زودی می‌ره.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫وقتی که درها باز شدن
‫من کارت تو و اون دختر بچه ‫رو با خودم می‌برم...
‫نه! نه، نه.
‫هیچ کس جلوی آدمی رو ‫که بچه بغلشه
‫و از ساختمون آتش گرفته ‫میاد بیرون نمی‌گیره.
‫نه، اون پیش من می‌مونه. ‫نه، تو اینجا می‌مونی.
‫بالاخره یکی پیدات می‌کنه.
‫خیلی خب ارین. ‫اسم من استفانیه.
‫می‌خوام یه لطفی ‫بهم بکنی. باشه؟
‫می‌خوام صورتت رو برگردونی و ‫چشم‌هات رو بگیری.
‫- درست مثل قایم‌موشک بازی. ‫- باشه.
‫خیلی خب. برگرد. ‫چشم‌هات رو بگیر.
‫روزهایی وجود داره که آدم حس می‌کنه ‫انگار می‌تونه بر همه‌چیز غلبه کنه.
‫آره. آره.
‫آره!
‫زود باش.
‫زود باش!
‫زود باش. ‫زود باش.
‫حس می‌کنی همه‌چیز ‫درست خواهد شد.
‫همونطور که بهتون گفتم ‫این احساس زیاد دوام نمیاره.
‫من سعی ندارم بدبین باشم
‫اما مسئله اینه که حتی وقتی ‫یک روز خیلی خیلی خوب شروع بشه...
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫چیزیت نیست. ‫چیزیت نیست. ما خوبیم.
‫ما از اینجا می‌ریم بیرون. ‫تو رو می‌برم که ‫پدر و مادرت رو ببینی.
‫چیزی نیست.
‫خدایا.
‫نه.
‫چی شده؟
‫برو. برو تا اون آخر. ‫باشه؟
‫همونجا وایستا!
‫نه! استفانی.
‫من الان برمی‌گردم. باشه؟
‫اون روز می‌تونه...
‫خیلی خیلی بد تموم بشه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.