"Luxury" ترانه ♫ ♫ "Frida Elsa" از
‫هر روز افراد زیادی ‫از دور و برمون
‫ازمون می‌پرسن حالمون چطوره.
‫نمی‌خوای که...
‫قبل از اینکه بری داخل ‫«دعای آرامش» رو بخونی؟ ‫(دعایی معروف به قلم «راینهولد نیبور».)
‫خیلی خب، فقط مواد مصرف نکن.
‫و روز خوبی توی ‫مدرسه داشته باشی!
‫اما وقتی ما جراح‌ها ‫حالتون رو می‌پرسیم
‫حقیقتاً جوابتون برای ما مهمه.
‫تو خوبی؟
‫داشتم فکر می‌کردم ‫اگر هم سن اون بودم
‫چه راه‌های فراری از ‫مدرسه به ذهنم می‌رسید.
‫که چی بشه؟ می‌خوای ‫تمام روز همینجا وایستی
‫که یه موقع مدرسه ‫رو ترک نکنه؟ یا...
‫این هفته چند مورد اوردوز هروئین
‫رو توی اورژانس معالجه کردی؟
‫بیا دور مدرسه یه چرخی بزنیم ‫که مطمئن بشیم ‫از در پشتی فرار نکنه.
‫- باشه. ‫- خیلی خب. ‫پاسخ شما به «حالتون چطوره؟»
‫به ما نشون می‌ده ‫که چقدر در
‫انجام وظیفه مراقبت ‫از شما موفق بودیم.
‫اون یک اتفاق بود.
‫تو بهترین گارسون ‫رستوران بودی
‫و بعد اتفاقاً قهوه رو می‌ریزی
‫روی اعصاب خرد کن‌ترین ‫مشتری ممکن؟
‫کاملاً حقش بود.
‫می‌دونستم!
‫می‌دونی، مجبور شدم از انعام‌های ‫خودم پول جلیقه احمقانه و زشت‌شو بدم.
‫اونطور که من یادمه ‫منم پول گذاشتم.
‫متأسفانه، در خارج از حوزه ‫پزشکی، مراقبت از دیگران
‫معمولاً پیچیده‌تره.
‫اسپرسوی تریپل تو.
‫و برات مجوز رأی دادن ‫به صورت پستی رو گرفتم. ‫(شیوه‌ای از رأی دادن غیرحضوری.)
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫صبح بخیر رئیس.
‫ریچی.
‫لینکلن.
‫- الان بهت گفت «ریچی»؟ ‫- آره.
‫می‌گه اگر روی کامل گفتن ‫اسمش اصرار کنم
‫اونم عوضش اسم ‫منو کوتاه می‌کنه.
‫- چی بی‌ادب. ‫- اوه، نه، نه، نه.
‫اون مرد خوبیه. ‫گیتاریست خفنی هم هست.
‫آره، لینک خیلی خوبه.
‫می‌دونید، دوستی ما ‫برمی‌گرده به اوایل دانشگاه.
‫اوه! نه! نه، نه، نه. ‫اونجوری نه.
‫ما با هم گارسون بودیم. ‫اون مثل برادرمه.
‫خیلی خب، من ‫می‌رم آزمایشگاه
‫ولی امیدوارم بعد ببینمت.
‫وقتی فهمیدم ‫کاترین و کوراسیک
‫با هم دوست قدیمی بودن...
‫- زیادم خوشحال نشدم. ‫- می‌تونم کمکتون کنم؟
‫(پیامک از مردیت:) ‫«لازمه صحبت کنیم. ‫فوریه. بهم زنگ بزن.»
‫(تدی:) ‫«اختلاف ساعت داریم. ‫دارم می‌رم برای شام.»
‫(مردیت:) ‫«روی تاب یا سرسره؟»
«آناتومی گری» (فصل پانزدهم - قسمت پنجم)
‫چطور پیدام کردی؟
‫قدیما کریستینا رو مجبور می‌کردی
‫هر روز صبح اینجا ‫برات قهوه بیاره.
‫و می‌دونستم اونقدر احمق نیستی ‫که با شرایط موجود پرواز کنی.
‫پیرس بهت گفته.
‫اینم از گواهی طبابتش.
‫همه می‌دونیم تو از پیرس ‫شکایت نمی‌کنی.
‫خودت مشکلات بزرگتری داری.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر، پارکر.
‫اول چی داریم؟
‫«سی‌سی کولوین» ‫در شرایط بعد از عمل پیوند قلب
‫با نارسایی کلیه ثانویه
‫ناشی از داروهای سرکوب ‫سیستم ایمنی.
‫می‌دونستید اون یک ‫همسریاب حرفه‌ای هستش؟
‫اوه، می‌دونستم.
‫مجبور شدم عکس‌های ‫دوست دخترم رو بهش
‫نشون بدم تا دست از ‫آدم جور کردن برام برداره.
‫سلام. ‫خوش اومدید دکتر آوری.
‫ممنونم پارکر. یه دقیقه ‫بهمون وقت بده لطفاً.
‫مطمئن نبودم هیچ کدوم از ‫پیام‌هام رو خونده باشی.
‫درسته...
‫تو با یه بچه که استئوکندرومای ‫کتف داشت آشنا شدی
‫بعدش دکمه توقف ‫سفرت رو فشار دادی
‫که اون و خانواده‌اش رو ‫بیاری اینجا و عملش کنی.
‫جوابم به دستت رسید؟
‫منظورت همون ‫یک کلمه «اوکی» بود؟
‫فکر می‌کردم تو طرفدار ‫خلاصه نویسی هستی.
‫مگی، صبر کن. باشه؟
‫می‌دونم سفر من یهویی بود.
‫می‌دونم این هم ناگهانیه. من...
‫خیلی دلم ‫برات تنگ شده.
‫می‌خوام بتونیم با هم ‫بشینیم و صحبت کنیم
‫و امشب ببرمت شام بخوریم.
‫ببین...
‫تو جراحی داری. ‫منم بیمارهایی دارم.
‫می‌تونیم بعداً صحبت کنیم.
‫سلام. من... متأسفم. دیر کردم؟
‫نه، خوابم نمی‌برد برای همین ‫گفتم یکم دستم جلو باشه.
‫امکان نداره بتونیم ‫در عرض یک سال
‫همه این رویکردها رو بررسی کنیم.
‫لازمه انتخاب‌ها رو جزئی‌تر کنیم.
‫فقط با وکتورهای ‫مولکولی شروع می‌کنیم.
‫فرآیند «حذف موارد».
‫باید یک مشاوره جراحی بدی.
‫- ما مشغولیم. ‫- ببین، گری، شفرد و هانت
‫لحظه آخر همه‌شون ‫مرخصی گرفتن.
‫برای همین لازمه ‫شما دو نفر فعلاً
‫آینده رو معلق بذارید و به ‫بیمارهای موجود فعلی
‫و به مورد مشاوره که توی دفتر منه ‫و از اونجا تکون نمی‌خوره برسید.
‫شوهرت کلاً بدخلقه.
‫- خودت رئیسش کردی. ‫- تو که باهاش ازدواج کردی.
‫سلام، سلام.
‫«هالین ولف» ریچی ‫سبک بلوز می‌خونه. ‫(خواننده و نوازنده سیاهپوست معروف.)
‫سر کار نه؟ درسته. باشه. ‫متأسفم دکتر وبر.
‫هلم، اشمیت، بیاید اینجا.
‫خیلی خب، هانت نیست ‫برای همین فقط ما توی اورژانسیم.
‫من مورد تروما رو به دست می‌گیرم ‫و شما سه تا بقیه اورژانس رو.
‫گزارش کارتون رو به دلوکا بدید.
‫گری-اسلووان به خاطر ‫فراهم کردن
‫بالاترین سطح مراقبت‌های ‫پزشکی، به خودش می‌باله.
‫همکار شما، دکتر روی
‫به طرز تأسف‌باری در این ‫زمینه ضعف داشت.
‫من ازتون انتظار دارم ‫بهتر عمل کنید.
‫- خیلی خب، راه بیوفتید. ‫- باشه.
‫ممنون دکتر وبر. ‫این یک لطف نبود.
‫اینجا چی داریم؟
‫تو هنوز بهم یک نوشیدنی ‫بدهکاری. امشب خوبه؟
‫اوه، نمی‌دونم. شاید یه... ‫کاری داشته باشم...
‫دکتر کیم، توی تخت سه ‫به کمکتون نیاز داریم.
‫تا بعد.
‫خیلی خب، اگر برنامه ‫اون کارت عوض شد
‫من توی بار جو هستم.
‫تو قرار آشنایی رو رد کردی؟ ‫اونم با اون؟
‫چی؟ نه. ‫اینکه قرار آشنایی نبود.
‫دعوتت کرد برید بیرون نوشیدنی ‫بخورید. این یعنی قرار آشنایی.
‫سلام کرو. ‫«هدیه‌ای برای تو دارم».
‫- فکر می‌کردم هنوز تعطیلات هستی. ‫- تعطیلات که نبود.
‫فقط مدتی مرخصی شخصی بود ‫که سر از یه چیزایی دربیارم.
‫وقتی آدم سر کار نیست ‫یعنی رفته تعطیلاته.
‫دنبال معنای زندگی گشتن
‫فقط به این معنیه که تعطیلات ‫خسته‌کننده‌ای داشتی.
‫هدیه چی هست؟
‫یک بچه یازده ساله با استئوکندروما ‫شدید در هر دو کتف دارم
‫عجیب‌ترین موردی از این ‫بیماریه که تا حالا داشتم. ‫- و به صورت خیریه هستش. ‫- خیریه!؟
‫- من با خانواده‌ش ملاقات کردم. ‫- این کجاش هدیه‌ست؟
‫ما داریم مثل خونریزی پول خرج...
‫«رافی»، ببین کی اینجاست.
‫دکتر آوری!
‫قابل تو رو نداره.
‫سلام رفیق!
‫خانم «سالیوان»؟ ‫سلام. من دکتر بیلی هستم.
‫ایشون دکتر ویلسون هستن.
‫- کرو. ‫- کرو.
‫من برای دیدن دکتر گری اینجام.
‫بله، دکتر گری در دسترس نیستن
‫برای همین قرار هستش که ما...
‫که «وقت من رو تلف کنید»؟
‫من تا الان یک متخصص داخلی، ‫دو تا متخصص دستگاه گوارش
‫و دو تا جراح دیدم که کلی هم ‫آزمایش‌های غیرقابل نتیجه‌گیری
‫انجام دادن و آخرش تشخیص دادن ‫مشکل رفلاکس اسید معده
‫و بی‌اشتهایی و اضطراب دارم ‫که هیچ‌کدومشون علت واقعی
‫درد معده من نیست.
‫برای همین اینجام ‫تا زنی که راجع بهش
‫خوندم و بهترینه یعنی ‫«مردیت گری» رو ببینم.
‫شما دو نفر هم کاملاً شفاف ‫گفتید که دکتر گری نیستید
‫پس نخیر، خیلی ممنونم و خداحافظ.
‫باشه.
‫خانم سالیوان.
‫من مردیت گری نیستم. ‫این حقیقته.
‫اما من زنی هستم که ‫مردیت گری رو تعلیم داد.
‫وقتی گری رو اولین بار دیدمش ‫مثل یک تیکه گل بی‌خاصیت بود.
‫اما من با همین دستام ‫اون رو به جراحی که
‫امروز هستش شکل دادم.
‫منم برای ریزکبدها کمکش کردم.
‫دکتر کرو رئیس بخش ‫جراحی اطفال
‫ و همینطور فعلاً رئیس ‫همه‌چیز هستن.
‫ایشون رافی و «امیر» هستن.
‫خیلی ممنونم بابت انجام این کار.
‫- اشکالی نداره یه نگاهی بندازم؟ ‫- به هیچ وجه.
‫سلام، رافی، می‌تونی برای من ‫دست‌هات رو بالای سرت بگیری؟
‫اوه، آفرین.
‫خیلی خب، شما چطور ‫با هم آشنا شدید؟
‫در حال کوهنوردی در «اورگون».
‫ما توی یک نهر ‫پیاده‌روی می‌کردیم.
‫و اون‌ها هم برام «اسمور»های ‫فوق‌العاده‌ای درست کردن. ‫(یک خوراکی از نان تست، مارشملو و شکلات.)
‫رافی عاشق شنا کردنه. حتی وقتی ‫هوای بیرون خیلی سرد باشه.
‫همینطور قطاری سنگ زدن ‫روی آب و بالا رفتن از درخت‌ها.
‫- کلاً هرکاری که توی فضای باز باشه. ‫- وقتی رافی هشت ساله بود
‫مبتلا به استئوکندرومای ‫مولتیپل تشخیص داده شد.
‫یعنی رشدهای اضافی خوش‌خیم ‫در استخوان‌ها و غضروف‌هام.
‫اون‌ها ارثی هستن.
‫روزی پنج بار اینا رو ‫برای بقیه آدما توضیح می‌ده.
‫اگر بخوام بهت بگم ‫ما قراره چکار کنیم
‫ما استخوان‌هات رو می‌تراشیم
‫و دوباره بهشون شکل ‫می‌دیم تا از این شکل...
‫به... این تبدیل بشن.
‫آیا مطمئن هستید که ‫بهتره الان برشون داریم؟
‫پزشک اطفالش گفت احتمالاً ‫بهتر باشه تا بزرگتر شدنش صبر کنیم.
‫نه. می‌خوام همین الان برداشته ‫بشن. ظاهرشون ناجوره!
‫مشکلی نیست. چه حالا و چه وقتی ‫بزرگتر بشه، ریسکش فرقی نداره.
‫در ضمن دست آدم‌های واردی هستید. ‫من و آوری تیم خوبی هستیم.
‫ببخشید که دیر کردم.
‫مجبور شدم یک پین توی ‫یک درشت‌نی فرو کنم.
‫چه خبرا؟ رفیق کوچولو؟
‫من دکتر لینکلن هستم. ‫اما تو می‌تونی لینک صدام کنی.
‫- اونم توی این هست؟ ‫- اون رئیس اورتوپدیه. آره.
‫آوری بهم نگفته بود که ‫تو هم توی این پرونده هستی.
‫چه دلنشین.
‫آره. دلنشین.
‫خیلی خب، علائم ‫حیاتیت خوب هستن
‫اما دوست دارم یک آزمایش خون ‫و یک اکوی دیگه هم انجام بدم.
‫و...
‫یه پرنده کوچولو بهم خبر ‫داده که دکتر آوری برگشته.
‫یا باید می‌گفتم یا درباره ‫خودم صحبت می‌کردم...
‫آه، بله سیسی. ‫دکتر آوری موقتاً برگشته.
‫اینجاست که یک جراحی ‫پیچیده رو انجام بده
‫و بعد دوباره می‌ره.
‫پس از این ناراحتی که ‫برگشتنش زیاد طولانی نیست.
‫البته. بیاید اینطور فکر کنیم.
‫وقتی معایناتم رو تموم کردم ‫برمی‌گردم تا اکوت رو انجام بدم.
‫چه اتفاقی بین‌شون افتاده؟
‫- نمی‌دونم. ‫- پارکر!
‫وقتی ۱۴ سالم بود
‫وسط وقت مدرسه دچار ‫مسمومیت الکلی شدم.
‫تا حالا این ماجرا ‫رو برات گفتم؟
‫بیلی بهم گفت ‫یه اپی هستش
‫که روی گوشی بچه‌ت نصب ‫می‌کنی تا ردیابیش کنی.
‫آره. قبلاً انجام دادم. ‫به این کارم افتخار نمی‌کنم.
‫و البته این اپ هم هست... ‫که پیامک‌هاش رو شنود می‌کنه.
‫اوه. این کار دیگه یخرده...
‫تهاجمیه؟ زیاده‌رویه؟
‫پیامکی اومد بود ‫راجع به اینکه
‫یه تعداد از بچه‌ها می‌خوان ‫امروز کلاس رو بپیچونن.
‫- برای همینه که ما اینجاییم. ‫- تو خودت یک معتاد در حال بازتوانی
‫هستی، و داری یکی دیگه رو هم ‫ترک می‌دی و براش دلسوزی می‌کنی.
‫هر کسی هم که باشه...
‫دیوونه می‌شه؟
‫می‌خواستم بگم ‫«زیادی درگیر می‌شه».
‫پاکشون کن.
‫اگر خودم پاک کنم بعداً ‫دوباره وسوسه می‌شم.
‫باشه.
‫همه‌شون رفتن!
‫لازم نیست جزئیات ‫برنامه ناهارش با...
‫«راشل» و «آیلین» رو بدونیم.
‫می‌خوان با هم ناهار بخورن؟
‫خوبه!
‫اون‌ها دخترهای ‫مؤدبی به نظر میان.
‫وقتی آدم داره ترک می‌کنه ‫دوست پیدا کردن خیلی سخته...
‫چی شده که من به ‫چنین آدمی تبدیل شدم؟
‫من که یجورایی ‫از این آدم خوشم میاد.
‫خیلی خب، هلم، برو یه مقدار ‫پانسمان بیار که به این بخوره.
‫دکتر وبر.
‫یک زخم کوچولو روی سر و ‫یکی روی ساق پا داره
‫و من تازه ترمیم پا رو تموم کردم.
‫مشکلی هست اشمیت؟
‫لبه‌ها انگار روی هم نمیان.
‫خب، خودم می‌تونم ببینم.
‫دلوکا، براش توصیه‌ای نداری؟
‫اول یک بخیه کنج رویبالاترین قسمتش بزن.
‫بعدش بقیه روی هم میوفتن.
‫- زود باش. خودت که بلدی. ‫- درسته. ببخشید.
‫ببینید، اشمیت فقط ‫یک مقدار حواسش پرته.
‫فکر می‌کنم یه ‫احساسی نسبت به هلم داره.
‫این عذر توئه یا اون؟
‫این عذر نیست دکتر وبر. ‫فقط یک توضیحه.
‫پس نزدیک بود فریبم بدی. ‫تو و اشمیت هر دو ‫روی یک بیمار بودید
‫و با اینحال متوجه نشدی ‫اون به کمک نیاز داره؟
‫یه مقدار از خودت ‫انگیزه نشون بده دلوکا.
‫من... من صبحونه خوردم
‫اگر داری صبحونه درست می‌کنی.
‫اوه، نه. باید برای مراسم ‫آشپزی زولا کلوچه درست کنم
‫و حتماً هم باید خونگی باشن
‫چون گویا اینطوری می‌گن ‫به بچه‌ش اهمیت می‌ده.
‫زولا شکلات می‌خواد. شکلات ‫ریزه نه. خود شکلات.
‫تو می‌دونستی پودر کاکائو و ‫هات چاکلت با هم فرق دارن؟
‫- کیک‌پزی بلد نیستی، آره؟ ‫- من تازه یاد گرفتم ‫که باید فر رو از قبل گرم کرد.
‫می‌دونی چیه؟ ‫به نظر سرت شلوغه.
‫برای همین من می‌رم.
‫فقط باش.
‫که یه موقع من کل ‫خونه رو به آتیش نکشم.
‫- باشه. ‫- می‌بینی؟
‫تو هم به زودی به ‫تمام این کارها می‌رسی
‫کلوچه‌پزی، دنبال مهدکودک گشتن
‫پیدا کردن یک مدرسه خوب.
‫و حالا شروع کرد.
‫ببین، مردیت، من به ‫آلمان برمی‌گردم.
‫یک پزشک زنان و زایمان خیلی ‫خوب توی «لاندستول» دارم
‫و اونجا زایمان می‌کنم و خودم ‫تنهایی بچه‌ام رو بزرگ می‌کنم.
‫و به آون نمی‌گی؟
‫خب، برنامه‌ام این بود که بگم
‫و می‌خواستم ‫بخاطر اون حرف‌های
‫زشتی که بهش زدم ‫عذرخواهی هم بکنم
‫اما وقتی برگشتم اینجا فهمیدم ‫همه حرفام درست بودن.
‫اونطور که فکر می‌کنی نیست.
‫اون با همسر سابقش و ‫دو تا بچه هم‌خونه نیست؟
‫خیلی خب، باشه، ‫این قسمتش حقیقت داره.
‫اما اون داره از اون ‫بچه سرپرستی می‌کنه
‫و آملیا هم به مادر بچه کمک ‫می‌کنه که زندگیش رو از دست نده.
‫من فقط...
‫من که فکر نمی‌کنم ‫گفتنش نتیجه‌ای بده.
‫پس چرا اینجایی؟
‫- خودت منو تعقیب می‌کردی. ‫- نه، نه. چرا توی سیاتل هستی؟
‫علتش رو هم گردن ‫اون لخته خون ننداز
‫چون هر دو می‌دونیم ‫اگر واقعاً می‌خواستی
‫از شهر بری، می‌تونستی با ‫قطار یا اتوبوس بری.
‫نمی‌دونم. خیلی خب؟ ‫نمی‌دونم. فقط...
‫نمی‌دونم چرا اینجام و ‫چکار می‌خوام بکنم.
‫توی این مدت توی یک ‫هتل مجلل چپیده بودم
‫و یه صورتحساب خدمات ‫گزاف پرداخت کردم
‫تا سعی کنم جواب همین رو ‫بفهمم، اما هنوزم نمی‌دونم.
‫این داره دیوونه‌م می‌کنه ‫و حالم رو می‌گیره.
‫تو داری با اون ‫تخم‌مرغ‌ها چکار می‌کنی!؟
‫بیا. بده من.
‫چنگال لازم ندارم.
‫خیلی خب، بذار ‫ببینیم اینجا چی داریم.
‫خیلی خب، این دریچه میترالته.
‫حالا دکتر آوری چه ‫اشتباهی مرتکب شده؟
‫بیا روی خودت تمرکز کنیم، باشه؟
‫من الان دارم روی ‫خودم تمرکز می‌کنم.
‫اگر چیزی باشه که باعث ‫بشه تو خودت رو بخوری
‫ترجیح می‌دم قبل از اینکه ‫قلبم رو توی دستات
‫بگیری زودتر از ‫شرش خلاص بشیم.
‫بخاطر نحوه رفتنش ناراحتم. ‫تصمیم به این بزرگی گرفته بود که بره
‫اما به من از طریق ‫پیام صوتی خبر داد
‫بعدم که رفت خیلی ‫به ندرت تماس می‌گرفت.
‫کی چنین کاری می‌کنه؟
‫اینکه آدم سؤالات مهمی ‫داشته باشه رو درک می‌کنم.
‫خب برو. برو دنبال حقیقت ‫و هر چی دلت می‌گه بکن.
‫اما فقط منو ‫از ماجرا بیرون نذار.
‫سؤالات مهم خودت چی هستن؟
‫شاید «اون کی برمی‌گرده؟».
‫«آیا اصلاً می‌خواد ‫توی یک رابطه باشه؟»
‫«چرا همه‌ش برام عکس ‫از درخت‌ها می‌فرسته؟»
‫نه سؤالاتی که در مورد اون هستن.
‫در مورد خودت.
‫لینک، طرف تو اوضاع چطوره؟
‫داره پیش‌می‌ره. ‫اره استخوان.
‫بروک داشت از عروسی‌تون ‫برام تعریف می‌کرد.
‫به نظر یک روز ‫حسابی پرماجرا بوده.
‫- بروک؟ ‫- منظورش جوئه.
‫جو. ببخشید. ‫هنوز عادت نکردم.
‫پس شما دو تا ‫همدیگه رو می‌شناسید؟
‫ از دانشگاه و ‫با هم همکار هم بودیم.
‫- کدوم بیمارستان؟ ‫- غذاخوری «جیمیز کرب شک».
‫هی، آوری، مرخصی تو چطور بود؟
‫خیلی خوب پیش می‌ره. ‫هنوز چند هفته ازش مونده.
‫می‌خوام برم سمت «سانتا باربارا».
‫اما هنوز بین «یوسمیتی» ‫و «زایون» تصمیم نگرفتم.
‫- زایون. این که پرسیدن نداره. ‫- جدی؟
‫«آنجلز لندینگ» ‫نزدیک ۱۸۰۰ متر ارتفاع داره
‫و تو روی یک پل ‫کوچیک راه می‌ری
‫که از زنجیر‌های کنارش ‫باید دستتو بگیری.
‫می‌خوام امتحانش کنم.
‫تو چطور رئیس؟ ‫کوهنوردی می‌کنی؟
‫- من اهل «آیووا»م. ‫- جواب پاتولوژی اومده.
‫- فکر می‌کردم گفتی بدخیم نیست. ‫- لعنتی.
‫اسکن کبد و مجاری صفراوی ‫و ای-آر-سی-پی منفی بودن.
‫که این سنگ کیسه صفرا و مسیر ‫صفراوی رو رد می‌که.
‫درسته. این رو نیم‌ساعت ‫پیش بهتون گفتم.
‫باشه، می‌دونیم. اما کارمون رو ‫اینطوری انجام می‌دیم.
‫آره، آره. فرآیند حذف ‫کردن موارد. درک می‌کنم.
‫توی ماشین فروشی منم ‫همین کار رو می‌کنیم.
‫من مکانیکم و هر چیزی که ‫بلدم رو از بابام یاد گرفتم.
‫پدرم اون مغازه ‫رو ۴۵ سال اداره کرد
‫بعد بازنشسته شد و سپردش به من...
‫بعلاوه اون ظرف غذا خوری.
‫لابد با خودت آوردی ‫چون برات شانس میاره؟
‫برای حمل کردن ناهارم آوردمش.
‫من پیوسته بخاطر آزمایش‌های ‫ناشتایی که شما دکترا می‌دین
‫ناشتام، برای همین با خودم ‫ساندویچ میارم که بعدش بخورم.
‫می‌خوام یک اسکن ‫تکنسیوم انجام بدم
‫تا دیورتیکول مکل رو رد کنم.
‫- اونم نیست. ‫- قبلاً آزمایش دادی؟
‫نه، اما توی اینترنت ‫راجع بهش خوندم.
‫اینترنت تشخیص دقیقی بدست نمی‌ده.
‫درسته، البته تا جایی که ‫من فهمیدم، شما هم نمی‌تونید.
‫تو کسی بودی ‫که اصرار داشتی
‫راجع به خودم و ریگز ‫به مگان هانت توضیح بدم.
‫چون تو جراحش بودی.
‫چون اون حق داشت ‫همه اطلاعات رو داشته باشه.
‫این کارها به همین خاطره؟
‫داری منو بخاطر جدا کردن ‫تو و ریگز سرزنش می‌کنی؟
‫نه. خودم رابطه با ‫ریگز رو بهم زدم.
‫اما آون دوستمه و ‫آملیا هم خواهرمه.
‫درسته.
‫- بخاطر من نیست. ‫- تو بهترین دوستشی.
‫بودم، دیگه نیستم.
‫- نمی‌تونم باشم. ‫- چرا؟
‫چون ازش متنفرم مردیت.
‫انقدر ازش متنفرم که ‫می‌خوام صورتش رو له کنم.
‫حتی نمی‌تونم بهش نگاه کنم.
‫چطوری آخه می‌تونم کنار ‫اون یه بچه رو بزرگ کنم؟
‫من بدون پدرم بزرگ شدم ‫چون مادرم انقدر ازش
‫بدش میومد که اجازه نده ‫اون به من عشق بورزه.
‫یک روز بچه‌ت می‌ره که ‫پدرش رو پیدا کنه.
‫اون موقع با یک ورشکسته ‫یا الکلی روبرو نمی‌شه.
‫با یک مرد خوب مواجه ‫می‌شه که دنیاش خراب شده.
‫آیا انقدر ازش متنفری که حاضری ‫این کار رو با هردوشون بکنی؟
‫دیگه اسنک‌های اون رو نخور. ‫الان غذا سفارش می‌دم.
‫صبح بخیر، عزیزان!
‫من «جیم بلومکوئیست» ‫هستم، معاون مدرسه.
‫بخش حراست گفتن شما چند ‫ساعته اینجا پارک کردید.
‫درسته، ما منتظر یه نفر ‫هستیم. یک دانش آموز.
‫شما از والدین هستین؟
‫نه، چرا... تعریفش ‫یه مقدار سخته.
‫بله. بتی نلسون ‫با ما زندگی می‌کنه
‫و من سرپرستی بچه‌ش ‫رو به عهده دارم...
‫می‌بینید؟ واقعاً اسم ‫مشخصی براش وجود نداره.
‫شما نمی‌تونید توی محدوده ‫مدرسه بی‌هدف ول بگردید.
‫باید حرکت کنید...
‫آقا و خانم...
‫اوه، نه، نه، ما، ‫ما، خب، ما، ما
‫الان می‌ریم.
‫آره. الان می‌ریم.
‫اون سرطان داره؟
‫زود متوجه شدیم. ‫این خبر خوبیه.
‫اما ما چند بار ‫نمونه‌برداری کرده بودیم.
‫بله، می‌فهمم، اما شرایط ‫می‌تونه عوض بشه.
‫بیماری‌ها دچار جهش می‌شن
‫و اگر نمونه از محل ‫سرطانی برداشته نشده باشه
‫بیماری از نظر پنهان می‌مونه.
‫الان، من می‌تونم ‫کتف رو کامل خارج کنم
‫و توده سرطانی رو هم ‫باهاش دربیارم.
‫یا اینکه فقط قسمت‌های ‫رشد کرده رو دربیارم
‫که این یعنی بعدش نیاز ‫به پرتودرمانی داره
‫که برای بچه‌ای به این ‫کوچیکی خطرناک می‌تونه باشه.
‫مادرش موقع زایمان مرد. ‫اون تنها چیزیه که دارم.
‫اگر من کتف رو دربیارم
‫دامنه حرکتی اون ‫شدیداً محدود می‌شه
‫و اندام‌های مصنوعیش هم با ‫بیشتر شدن سنش باید تعویض بشن.
‫اما سرطان دیگه از بین می‌ره.
‫اون زنده می‌مونه.
‫من نمی‌خواستم از ‫اسمور‌هام به شما بدم.
‫یعنی چی؟
‫وقتی شما رو جای ‫نهر دیدیم، رافی گفت
‫«اون آقاهه خودش تنهاست. ‫باید به اونم بدیم.»
‫من با خودم گفتم: «من هم ‫خسته‌ام و هم گرسنه.»
‫«نمی‌خوام دسرم رو ‫به هر غریبه‌ای بدم.»
‫اما این کار رو کردم ‫تا اون رو خوشحال کنم.
‫و حالا، حرف شما ‫به این معنیه که
‫همون دسر داره ‫جونش رو نجات می‌ده.
‫ممنونم.
‫هر کاری که لازمه برای ‫نجاتش انجام بدید.
‫مطلقاً همین کار رو می‌کنم.
‫بایستی هر روز ‫یک ساعت بذارن
‫که تمام شهر ‫اون موقع آروم بگیرن.
‫«ساعت چرت زدن سیاتل». ‫هیچ کسی صدمه نمی‌بینه
‫و همه ما هم فرصت ‫دستشویی رفتن رو پیدا می‌کنیم.
‫قرار آشنایی نیست.
‫من بهش یک نوشیدنی بدهکارم.
‫داری این رو می‌گی که...
‫که وقتی بوست کرد ‫بیشتر غافلگیر بشی؟
‫هی بچه‌ها! بیدار شید!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫«مالی گراهام»، ۱۹ ساله. ‫دچار آسم.
‫بهش دو تا نبولایزر دادم و ‫یک واحد سولو-مدرول تزریق کردم.
‫- اکسیژن خونش رو تحت نظر دارم. ‫- نه، نداری!
‫اون دچار تندنفسی شده. ‫اکسیژنش روی ۸۰ درصده.
‫داره دیکامپنسیت می‌کنه. ‫هیچ هوایی رو جابجا نمی‌کنه.
‫خیلی خب، مجبوریم لوله بذاریم. ‫برای القای سریع بیهوشی آماده بشید.
‫- نیاز به یک پزشک معالج نداریم؟ ‫- کسی رو می‌بینی؟
‫من، من وبر رو میارم.
‫خیلی خب. طاقت بیار مالی. ‫بخاطر من. باشه؟
‫بجنب هلم. بجنب.
‫خیلی خب.
‫زود باش. زود باش.
‫نمی‌ره داخل. یک اسکوپ بده.
‫زود باش، مالی. ‫چیزی نیست. از پسش برمیای.
‫بجنب! اونو بهم بده هلم.
‫خیلی خب.
‫زود باش. زود باش. ‫موفق شدم.
‫نه، هلم، خودم دارمش.
‫نزدیک بود دچار ‫حمله قلبی بشه.
‫فکر نمی‌کردم انتظار ‫داشتید منتظرتون بمونم.
‫حق با تو بوده.
‫اما دفعه بعدی سعی کن ‫انترنت رو هم وارد کنی.
‫اینجا یک بیمارستان آموزشیه.
‫پس این شبیه ‫گوی‌های پیشگوی جادوئیه؟
‫یه جورایی.
‫با این تفاوت که خیلی راحت‌تر می‌شه ‫این رو توی سالن مطالعه قایم کرد.
‫چطور می‌شه تا حالا از اینا ندیدی؟
‫سالن مطالعه برای انجام تکالیف بود.
‫اگر اون زمان بودی ‫با هم دوست نمی‌شدیم.
‫خیلی خب، حالا...
‫آیا بایستی تمام روز ‫اینجا پارک کنیم؟
‫- تو چی فکر می‌کنی لئو. ‫- لئو، تو چی فکر می‌کنی؟
‫نه؟ هیچی؟
‫می‌گه: «بله، قطعاً».
‫شوخیت گرفته؟
‫من کالجم رو هم با ‫همین روش انتخاب کردم.
‫یه سؤال بپرس.
‫آیا آملیا عقلش رو از دست داده؟
‫عالیه. حالا یک رنگ انتخاب کن.
‫- قرمز. ‫- ق-ر-م-ز.
‫- حالا یک عدد انتخاب کن. ‫- دو.
‫پنج.
‫«صد در صد». ‫می‌بینی؟ جواب می‌ده.
‫آملیا. اون بتیه.
‫خیلی خب. چکار کنیم؟
‫خیلی خب. می‌مونیم.
‫تو یه جور نابغه‌ای.
‫من فقط طبق ‫دستور پخت عمل کردم.
‫- منم همینطور. ‫- می‌دونی چیه؟
‫مشکل من همینه. همیشه ‫تبعیت می‌کنم. محتاطم.
‫تو در زمان جنگ ‫به ارتش محلق شدی.
‫آدم احتیاط کاری نیستی.
‫نه. اون کار از سر شجاعت نبود.
‫بخاطر «الیسون» بود.
‫الیسون کیه؟
‫محبوب‌ترین آدم زندگی من که ‫توی برج دوم کشته شد. ‫(اشاره به حادثه یازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۱.)
‫یک ماه بعد از خاکسپاری مادرم
‫و یک سال بعد از خاکسپاری بابام.
‫اون... اون ازم مراقبت کرد.
‫وقتی اون مرد آرزو می‌کردم ‫ای کاش منم باهاش رفته بودم.
‫درک می‌کنم.
‫شهر ما نیویورک بود، اما بدون اون ‫نمی‌دونستم چطور اونجا زندگی کنم.
‫برای همین رفتم به عراق و ‫از همونجا بود که با اون
‫جراح با استعداد و ‫تودار شروع به کار کردم
‫که هیچ تردیدی ‫به دلش راه نمی‌داد.
‫انقدر خوش‌بین بود که ‫نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫اون سعی نکرد من رو درمان کنه ‫یا بهم بگه چطور سوگواری کنم.
‫اون فقط در کنارم بود ‫و مهربون بود
‫و من هم عاشقش شدم.
‫اما اون یک نامزد داشت و منم ‫نمی‌خواستم از دستش بدم
‫چون دیگه نمی‌تونستم کس ‫دیگه‌ای رو از دست بدم.
‫برای همین محتاطانه عمل کردم.
‫من از آون متنفر نیستم. من...
‫عاشقشم.
‫این بیمار تو نیست؟
‫بود، اما معلوم شد ‫ماجرا سر دراز داره.
‫زود متوجهش شدیم، برای همین...
‫امیدوارم بتونیم همه‌ش رو دربیاریم.
‫شگفت‌انگیزه.
‫آره. یه جور معجزه‌ست. ‫من تونستم...
‫درست به موقع پیداش کنم.
‫ولی رفتارت مثل کسی به نظر نمیاد ‫که جون یه پسر بچه رو نجات داده.
‫آره، فقط چون...
‫رافی بچه خیلی فعالیه.
‫عاشق شنا کردن و بالا رفتن از ‫درخت‌ها و اینطرف و اونطرف دویدنه
‫اما قراره بهوش بیاد و متوجه بشه
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونه ‫دستش رو بلند کنه.
‫من دارم جونش رو نجات می‌دم اما ‫اون به قضیه اینطور نگاه نمی‌کنه.
‫اون یه بچه‌ست که ‫می‌خواد بازی کنه
‫و من کسی هستم که ‫اون رو ازش گرفتم.
‫مامانم همیشه می‌گفت:
‫«از قله کوه، همه‌چیز ‫واضح‌تر دیده می‌شه.»
‫می‌دونی، وقتی یکم فاصله می‌گیری
‫و خودت رو از مشکلاتت جدا می‌کنی
‫همه‌شون به نظر ‫قابل حل می‌رسن.
‫اما بعدش برمی‌گردی ‫به زندگی واقعی و
‫دیگه هیچی سیاه و سفید نیست. ‫همه‌چیز خاکستری و ماته.
‫«از قله کوه، همه‌چیز ‫واضح‌تر دیده می‌شه.»
‫بچه‌ها، کاری نکنید! کاری نکنید! ‫الان میام اونجا.
‫پرتودرمانی؟ بهت که گفتم این ‫کار باعث سوزوندن ریه‌هاش می‌شه.
‫- و استخوان‌ها هم که قبلاً خارج شدن. ‫- پرتودهی خارج از بدن.
‫استخوان‌ها که خارج هستن ‫پس می‌تونیم
‫پرتودهی رو خارج ‫از بدن انجام بدیم
‫و دوز اشعه رو تا هر جا ‫که دلمون خواست بالا ببریم
‫اساساً مثل اینکه ‫بذاریمش توی اجاق مایکروویو.
‫بهش آسیبی نمی‌زنه ‫اما سرطان رو نابود می‌کنه.
‫- و تمام سلول‌های سالم رو. ‫- اهمیتی نداره.
‫ما کتف رو جایگزین می‌کنیم
‫و چارچوب برای این اونجاست ‫شده که سلول‌های جدید رشد کنن.
‫دقیقاً. این کار بهترین مطابقت رو ‫نسبت به هر عضو مصنوعی می‌ده.
‫رباط‌ها رو دوباره در وضعیت ‫طبیعی‌شون متصل می‌کنیم
‫با کمترین حد کاهش تحرک.
‫- و بدون هیچ جراحی اضافی. ‫- می‌تونیم این کار رو بکنیم؟
‫البته. بزن بریم.
"Taste" ترانه ♫ ♫ "Sleeping at Last" از
‫- اتصال کامل شد. ‫- هموستاز خوبی بود.
‫آماده‌ایم که ببندیم.
‫متأسفانه ما تمام آزمایش‌هایی
‫که می‌تونستم فکرش ‫رو بکنیم رو انجام دادیم.
‫آیا، آیا متوجه می‌شید ‫چی دارم می‌گم؟
‫می‌فهمم. اما قبول نمی‌کنم.
‫ناتوانی‌تون در تشخیص بیماریم ‫رو نمی‌تونم قبول کنم
‫و برگه‌های ترخیص ‫رو هم همینطور.
‫پس من ساندویچم رو می‌خورم ‫و شما هم می‌رید بخاطر بیارید
‫که معلم مردیت گری شما بودید.
‫«نینا»، ما دیگه آزمایشی ‫نداریم که انجام بدیم.
‫پس آزمایش‌های جدید ‫پیدا کنید. اختراع کنید.
‫ازم مراقبت کنید. ‫این شغل شماست.
‫بهتر نیست روانپزشک رو پیج کنم؟
‫من نمی‌تونم اینطوری ‫به زندگی ادامه بدم.
‫نمی‌تونم تحمل کنم که بهم ‫بگن این‌ها همه‌ش توی ذهنمه
‫در حالی که می‌دونم نیستن. ‫نمی‌تونم تحمل کنم بهم بگن
‫دیوونه‌ام، در حالی که نیستم.
‫اگر کمکم نکنید ‫خودم رو می‌کشم
‫و اونطوری حق با همه پزشک‌هایی ‫می‌شه که گفتن مشکل توی ذهنمه.
‫اما حق با اونا نیست.
‫من می‌دونم معده من یک مشکلی...
‫نینا؟
‫خیلی خب. چیه؟
‫- چیه؟ ‫- معده‌م!
‫اینجا؟
‫خیلی خب، دکتر وبر ‫تخت‌های یک و دو
‫آماده مرخص شدن هستن
‫و متخصص اعصاب هم توی راهه که ‫سی-اچ-آی تخت شش رو بررسی کنه
‫اما خودم یک بررسی اولیه انجام ‫دادم و به نظرم حالش خوبه.
‫تخت دو بیمار هلمه ‫و تخت شش مال اشمیته.
‫خب خودتون گفتید یکم از ‫خودم حرکت نشون بدم...
‫این به این معنی نیست ‫که همه کار رو خودت بکنی.
‫شما مشکلی با من دارید دکتر وبر؟
‫اوه، کاملاً برعکس. ‫من تو رو یک دوست می‌دونم.
‫دوست؟ شما تمام روز ‫بی‌دلیل همش‌ بهم گیر دادید.
‫من کوچکترین ‫اشتباهی مرتکب نشدم. ‫حتی وظایف دیگران ‫رو هم به گردن گرفتم.
‫پس اگر درسی باید می‌گرفتم ‫لطفاً روشنم کنید.
‫من توی اورژانس به ‫دوست احتیاج ندارم، دلوکا.
‫من پزشک‌هایی رو لازم دارم که
‫نه تنها بتونن بهترین ‫مراقبت رو به عمل بیارن
‫بلکه به دیگران هم ‫همین رو یاد بدن.
‫این همون چیزیه که رزیدنت‌ها رو ‫از پزشک‌های معالج متمایز می‌کنه.
‫از دستم عصبانی نشو چون ‫من این توانایی رو در تو می‌بینم.
‫آه، درد می‌گیره.
‫می‌دونم. فقط سعی کن ‫آروم باشی. باشه؟
‫چیزی می‌شنوی؟
‫یه جور صدای ‫جریان شدید هوا.
‫مثل هضم شدن ساندویچش؟
‫بیشتر شبیه صدای ‫مربوط به عروقه.
‫بیا. بذار سونو رو امتحان کنیم.
‫حتماً.
‫و به طرف راست.
‫می‌خوام فشار بدم
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫یک نفس عمیق برام بکش.
‫و بیرون بده.
‫اونجاست!
‫سندورم رباط آرکوئیت مدیان.
‫- تو دچار مالس هستی. ‫- وای!
‫من فقط راجع بهش خونده بودم.
‫یک رباط دور شریان سلیاک ‫تو خیلی محکم پیچیده شده.
‫وقتی چیزی می‌خوری ‫اون منبسط می‌شه.
‫می‌دونی، هیچ‌کس ‫متوجهش نشده
‫چون تو همیشه ‫قبل از ویزیت ناشتا بودی.
‫ما می‌تونیم به صورت لاپاراسکوپیک ‫وارد بشیم و ببریمش.
‫فقط بیست دقیقه طول می‌کشه.
‫می‌دونستم واقعیه.
‫آره، این یه چیز واقعیه.
‫و ما پیداش کردیم.
‫و مردیت گری نکرد.
‫فکر می‌کردم آسون‌تر باشه.
‫نمی‌دونم چطور بهش بگم. ‫اما همینطور نمی‌دونم ‫چطور بهش نگم.
‫حس می‌کنم کاملاً ‫از کنترل خارج شدم.
‫اوه، این فقط بخاطر ‫هورمون‌هاست. بالاخره می‌گذره.
‫اوه، نمی‌گذره.
‫یعنی، هیچی راجع به این ‫ماجرا بالاخره نمی‌گذره.
‫همین «خارج از کنترل» ‫بودن هم می‌گذره.
‫گوش کن، مادر بودن باعث ‫می‌شه سکوت رو بشکنی.
‫اصلاً باید همینطور باشه.
‫آیا...
‫آیا برای آملیا این اتفاقی ‫که من فکر می‌کنم افتاده؟
‫آون گفت اون نمی‌خواست ‫بچه داشته باشه
‫و اینکه زندگی مشترکشون ‫واقعاً داغون بوده
‫منظورم اینه آون ‫پشت تلفن بهم گفت:
‫«اون رفته. داره خودشو ‫ازم مخفی می‌کنه.»
‫«نمی‌خواد همسر من باشه.»
‫منم نمی‌دونستم ‫چه چیزی در جواب بگم.
‫می‌دونم آملیا تومور ‫مغزیش رو درآورده و...
‫اما آیا علتش ‫همین بود که یهو
‫باعث شد بخواد آون و یک ‫خانواده رو داشته باشه؟
‫یعنی انقدر تغییر کرد؟
‫مردیت، آیا اون ‫همه‌جوره پاش هست؟
‫نمی‌دونم. متأسفم.
‫نمی‌تونم از جانب آملیا صحبت کنم ‫و نمی‌خوام هم حتی سعی کنم.
‫چیزی که می‌دونم اینه که ‫تو احتیاج داری با آون صحبت کنی
‫چون هر چی بیشتر ‫این راز رو نگهداری
‫شرایط برای همه بدتر می‌شه.
‫قرار نیست اینطوری آون رو ‫از دست بدی. اون آونه.
‫مردیت، خودم می‌دونم ‫قرار نیست از دستش بدم.
‫اون، اون آونه.
‫اون خوب و محترم و ‫وفادار و مهربونه.
‫وقتی که بهش بگم من ‫بچه اون رو حامله هستم
‫اون سرپرستی منو ‫قبول می‌کنه.
‫و بعد تا آخر عمرم
‫این سؤال برام باقی ‫می‌مونه که آیا بخاطر تعهد
‫اخلاقی هستش که با منه ‫یا اینکه واقعاً این رو می‌خواسته.
‫سلام بچه‌ها. ‫مدرسه چطور بود؟
‫- خوب. ‫- خوب. ‫- خوب؟ ‫- اینجا چه بوی خوبی میاد!
‫آره! نگاه کن چی دارم.
‫تدی، تمام چیزهایی که ‫فکر می‌کنی می‌دونی
‫به محض اینکه بچه بدنیا ‫بیاد کاملاً تغییر می‌کنن.
‫کلوچه‌ها روی میزه.
‫اون موقع دیگه بخاطر خودت ‫نیست که قضیه رو بهش می‌گی.
‫- هی، می‌خوای من جات رو بگیرم؟ ‫- خودم دارمش.
‫- فکر می‌کنی نمی‌تونم؟ ‫- نه، نه.
‫برعکس، راستش فکر می‌کنم ‫تو رابطه‌ت باهاش عالیه.
‫پس چرا زل زدی بهم؟
‫نمی‌دونم. فقط...
‫فقط برام سؤال شده که
‫آیا واقعاً همین بود که باعث ‫شد زندگی مشترکمون از هم بپاشه؟
‫خب، اول از همه ‫تومور مغزی بود.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫و همینطور...
‫«کریستوفر».
‫- کی؟ ‫- بچه‌ام.
‫اسمش این بود. ‫کریستوفر.
‫تا حالا هیچ‌وقت اسمش ‫رو اینقدر بلند نگفته بودم.
‫حتی پیش خودم.
‫اما عاشقش بودم...
‫در تمام لحظاتی که زنده بود.
‫خیلی خیلی دوستش داشتم.
‫وقتی مرد، دردش غیرقابل تحمل بود.
‫فکر می‌کنم از اونجا ‫ترسیده شدم
‫که دوست داشتن یک بچه دیگه
‫شاید باعث بشه خاطره ‫کریستوفر کمرنگ بشه.
‫اما الان مشکلی ندارم.
‫قبل از این نمی‌تونستم ‫اسمش رو به زبون بیارم
‫اما حالا برای اولین بار در ‫زندگیم حس می‌کنم که
‫می‌تونم راجع بهش صحبت کنم ‫و احساس این رو نداشته باشم
‫که حرف زدن از اون باعث ‫درهم شکستنم بشه.
‫می‌تونم به لئو و بتی نگاه کنم
‫و می‌دونم که...
‫اون‌ها نمی‌تونن ‫خاطره‌ش رو پاک کنن.
‫هیچی نمی‌تونه
‫و این چیز خوبیه.
‫پیدامون کردی.
‫شماها جداً تمام روز اینجا بودید؟
‫امروزت چطور بود؟
‫بد نبود.
‫فقط در همین حد؟ ‫بد نبود، و منم مواد مصرف نکردم.
‫این شد.
‫آیا آون سبک مردهای ‫میان‌سال لباس پوشیده؟
‫خیلی خب. ‫برو صندلی خودت.
‫«بله، قطعاً.»
‫خیلی خب، من برم با ‫پدر رافی صحبت کنم.
‫مزد تلاش خودته.
‫هی، می‌شه یک لحظه ‫صبر کنی رئیس؟ ‫چرا؟
‫چون از زمانی که فهمیدی من و ‫جو با هم دوست هستیم
‫به نظر میاد می‌خوای منو بکشی.
‫برای همین فقط محض ‫شفاف‌سازی می‌خواستم
‫بگم چیزی بین ما نبوده. ‫اون مثل خواهر منه.
‫تو «پاول» رو می‌شناختی؟
‫چون یک برادر خوب ‫از خواهرش محافظت می‌کرد.
‫تو هیکلت دو برابر اونه. ‫می‌تونستی دخلشو بیاری.
‫من دیدمش. ‫ازش خوشم نیومد.
‫به خودشم گفتم. ‫اما اون به حرفم گوش نکرد.
‫اون زمان جو زیاد به نظرات ‫دیگران گوش نمی‌کرد.
‫آره. هنوزم نمی‌کنه.
‫من ازش خوشم نیومد ‫اونم از من خوشش نیومد.
‫جو گفت اون بخاطر رفاقتی که ‫بین ما هست حسادت می‌کنه
‫و به همین خاطر جو ‫شروع به دور شدن کرد.
‫من فکر می‌کردم دارم ‫بهش احترام می‌ذارم.
‫اصلاً نمی‌دونستم که اون یارو...
‫من از یارو خوشم نیومد ‫اما به خدا قسم می‌خورم
‫اگر باخبر بودم، آره... ‫می‌زدم دخلشو میاوردم.
‫سلام.
‫خب...
‫هنوز از دست جکسون عصبانیم.
‫یه جورایی.
‫اما فکر می‌کنم بیشتر ‫از دست خودم عصبانیم.
‫چون حق با توئه. ‫من سؤالات مهمی دارم
‫که تا حالا اون‌ها رو نپرسیدم ‫چون توی سؤالات زندگی ‫دیگران گیر افتاد بودم
‫و این باید متوقف بشه.
‫برای همین ممنونم.
‫خیلی برات خوشحالم مگی.
‫فکر نمی‌کنم علاوه بر این اومده باشی ‫که بگی اهدا کننده پیدا شده.
‫نه هنوز.
‫اما هنوز امیدم رو از دست ندادم.
‫تو هم نبایستی از دست بدی. قبول؟
‫قبول.
‫سلام، اشمیت. ‫تونستی بیای.
‫شاید شرایط رو ‫اشتباه برداشت کردم.
‫متأسفم.
‫سلام، عمل ‫لاپاراسکوپی نینا رو
‫برای اولین برنامه فردا گذاشتم.
‫عالیه.
‫می‌دونم کلی رویکردهای ‫مختلف برای مسئله داریم
‫اما این چیز خوبیه، مگه نه؟
‫روش صحیح ‫یه جایی همینجاست.
‫من نگران اون نیستم.
‫موضوع چیه؟
‫خیلی خب. فرآیند حذف موارد.
‫من به شکل سیستماتیک عوامل ‫استرس‌زا رو از زندگیم حذف کردم
‫قهوه کمتر، ورزش بیشتر، ‫غذای بهتر.
‫اما هنوز استرس دارم.
‫بیمارهای کمتری قبول کردم. ‫اما هنوز استرس دارم.
‫برای همین شدیدترین ‫اقدام رو انجام دادم
‫و از شغلی که تمام زندگی ‫حرفه‌ایم رو برای
‫بدست آوردنش تلاش ‫کرده بودم پا پس کشیدم.
‫اما با اینکه الان شوهر تو تمام ‫اون استرس‌ها رو داره
‫من هنوزم استرس دارم.
‫بنابراین اگر یه آدم ‫منطقی و علمی باشم
‫باید جای دیگه به دنبال ‫منشأ این استرس باشم.
‫چه چیز دیگه‌ای وجود داره؟
‫شوهرم...
‫یک آتش‌نشانه.
‫امروز هیچ خبری ازش ندارم
‫و وقتی ازش خبر ندارم ‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫خیلی خب. بن وارن ‫تو رو خیلی دوست داره.
‫می‌دونم شغلش ترسناکه اما...
‫شما دو تا با هم خوبید.
‫شما دو تا الگو هستید.
‫امروز کارمون خوب بود. ‫فردا صبح می‌بینمت.
‫جراح‌ها تعلیم دیدن تا ‫از دیگران مراقبت کنن.
‫اون حالش خوبه؟
‫برای مدتی یخرده ‫درد می‌کشه
‫و مجبوره فیزیوتراپی انجام بده
‫اما آره، همه‌چیز خوب به نظر میاد.
‫اونجا خیلی خوب عمل کرد.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی خیلی ممنونم.
"Bound Together" ترانه ♫ ♫ "Kate York (feat. VANYO)" از
‫بعضی زیست‌شناس‌ها ‫اعتقاد دارن که
‫میل به کمک کردن ‫جزو طبیعت انسانه.
‫می‌شه ببوسمت، لطفاً؟
‫ما موفق شدیم.
‫ما جونش رو نجات دادیم... ‫و همینطور کیفیت زندگیش رو.
‫- تبریک می‌گم. ‫- نه، نه. «ما»؟
‫هر دومون. تو، ایده تو بود.
‫می‌دونی، با هم انجامش دادیم.
‫فردا دوباره داری می‌ری؟
‫نه، نه. ‫دیگه کاری با رفتن ندارم.
‫اینجا جاییه که بیشتر از ‫هر جا احساس می‌کنم
‫به چیزی بزرگ‌تر از ‫خودم وصل هستم
‫و توی اتاق عمل کاری رو ‫می‌کنم که توش خیلی خوبم.
‫امروز روز فوق‌العاده‌ای داشتم.
‫بهترین روزی که ‫بعد از یه مدت طولانی داشتم.
‫و تو بخش خیلی ‫بزرگی ازش هستی.
‫از نحوه رفتنم ازت عذرخواهی ‫می‌کنم. حقیقتاً می‌گم. باشه؟
‫این اتفاق دیگه نمیوفته.
‫امشب نمی‌تونم باهات شام بخورم.
‫باید روی قلب‌های ‫شارژ شدنیم کار کنم.
‫جکسون، این کار... ‫این کار قله کوه منه.
‫شاید این‌ها نتونن به ‫سیسی کمکی بکنن
‫اما به خیلی آدم‌های ‫دیگه کمک خواهند کرد.
‫اما بله. لطفاً منو ببوس.
‫دانشمندها اعتفاد دارن ‫ما از لحاظ زیست‌شناسی
‫برای همدلی کردن ‫برنامه‌ریزی شدیم.
‫فکر می‌کنم همین یکی از دلایلی هستش ‫ که گونه ما تا امروز دوام آورده.
‫داری میای خونه؟
‫تمام روز توی اتاق عمل بودم. ‫از کارهام عقبم.
‫خب عقب باش. ‫ما تازه ازدواج کردیم.
‫باید کارهای تازه ‫ازدواج کرده‌ها رو بکنیم.
‫مثل چی؟
‫اگر چیزی به ذهنت نمی‌رسه
‫من درخواست ابطال ازدواج می‌خوام.
‫باشه. باشه. میام.
‫شنیدم امروز با لینک کار کردی.
‫آره. به نظر آدم خیلی خوبی میاد.
‫داری چکار می‌کنی؟
‫ما غریزه‌ای ذاتی داریم که ‫از همدیگه حمایت کنیم.
‫آدم فقط تا مدتی می‌تونه ‫از خودش مراقبت کنه.
‫- ممنونم. ‫- من باید از تو تشکر کنم.
‫- تو اون‌ها رو درست کردی. ‫- نه، منظورم برای امروز بود.
‫صحبت کردن با کسی غیر از ‫خدمات هتل خیلی خوب بود.
‫من همیشه اینجا هستم.
‫اما من اونی نیستم که ‫بایستی باهاش صحبت کنی.
‫سلام؟ مر؟ اوه! کلوچه!
‫- اینا فوق‌العاده‌ن. ‫- تو اینجا چکار می‌کنی؟
‫فقط داشتم یه چیزایی برمی‌داشتم.
‫فکر کنم یکم بیشتر از اونی که ‫قرار بود پیش آون بمونم.
‫بیاید این حقیقت رو بپذیریم که
‫بعضی مشکلات خیلی بزرگتر از اون ‫هستن که به تنهایی تحملشون کنیم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.