..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تری سیاتل رو ملاقات کنید، بخش قتل.
‫برای تری، هر روز به ‫معنای یه پرونده‌ی قتل جدیده،
‫و یه مهمون مشهور هم همکارشه.
‫مهمون امروز: بازیگر برنده‌ امی، انی مورفی.
‫اما یک نکته‌ای هست،
‫به انی فیلمنامه داده نشده
‫اون نمی‌دونه چه اتفاقی قراره بی‌افته.
‫در طول پرونده اون و تری باید ‫با همدیگه به‌ طور بداهه جلو برند.
‫اما انی باید به تنهایی ‫قاتل رو مشخص کنه.
‫پس به اون‌ها ملحق شید در ‫حالی که اونا یه بلیط یک طرفه...
‫به مردرویل می‌گیرند.
‫یک روز دیگه با حل پرونده‌های قتل
‫درحالی که غیر مستقیم به همسرم ‫نشون میدم که می‌خوام برگرده.
‫یا اسمی که ما تو کسب و کار ‫قتل روش گذاشتیم، پنج‌شنبه.
‫خب، خب، خب... دونات مجانی!
‫مثل اینکه کارآگاه ارشد مورد ‫علاقه‌ی همه دونات مجانی آورده!
‫درسته...
‫اون درآمد تصرف‌پذیری ‫داره و برای شما خرجش می‌کنه
‫مگر اینکه بخواین سهمتون ‫رو بدین چون ارزون نبودن...
‫ممنون مرد، یکی برمی‌دارم...
‫اون مال منه
‫-کدوم؟ ‫-داشتی کدوم رو بر می‌داشتی؟
‫-اون یکی رو ‫-آره، اون مال منه
‫در ضمن، خوشم نمیاد وقتی یکی میاد و ‫سعی می‌کنه دونات یکی دیگه رو برداره.
‫شاید اصلا دونات مال تو ‫نیست که بتونی کنترلش کنی
‫شاید اگر یه کم با اون دونات مهربون‌تر بودی
‫یکی دیگه سعی نمی‌کرد بخورتش
‫خب شاید اون دونات نحوه‌ی ‫ابراز علاقه‌ی من رو نمی‌فهمه
‫و شاید من و اون دونات سعی داشتیم ‫تو جلسات مشاوره مشکلمون رو حل کنیم.
‫خب، شاید دونات از اینکه صبر ‫کنه تا تو خودت رو جمع و جور کنی
‫خسته شد و تصمیم گرفت که ‫آماده‌ست با یه مرد واقعی باشه.
‫چی؟
‫بیخیال... چی؟
‫چه خبر شده؟
‫سطل زباله رو آتیش زد
‫و منم خاموشش کردم
‫خوب شد اینجا بودم... خداروشکر!
‫-نصف دونات شکلاتی من رو می‌خوای رئیس؟ ‫-ممنونم!
‫حرفش هم نزن
‫باشه
‫محض اطلاع دونات ‫استعاره از تو بود
‫پس الان تو رو از وسط پاره کرد
‫گاهی وقت‌ها یه دونات فقط یه دوناته تری
‫بیا دنبالم
‫خدای من تری... اینجا رو ببین!
‫گوش کن، راستش رو بهم بگو
‫این چیزی که بین تو و دز ‫هست واقعا حقیقت داره؟
‫تری، حقیقت داره و نیاز ‫داری که فقط قبولش کنی.
‫فقط یک مورد بگو که باعث ‫میشه اون بهتر از من باشه
‫خب، فکر نکنم بتونم فقط یک مورد بگم...
‫آره، دیدی؟ بفرما! نمی‌تونی بگی!
‫تری، تو حالت خوب میشه... ‫با یه آدم جدید آشنا میشی...
‫در واقع، همین الان یه آدم ‫جدید برات دارم، یه همکار جدید...
‫-نه، نه، نه... رئیس! ‫-بیا تو انی!
‫رئیس بیخیال انگار هر روز ‫داری این کار رو می‌کنی...
‫راجع به چی صحبت می‌کنی؟
‫سلام
‫تری، با همکار جدیدت آشنا شو، انی مورفی!
‫انی، این کارآگاه ارشد، تری سیاتله.
‫اوه، دست دادن قدیمی...
‫سلام، از آشنایی باهاتون خوشوقتم.
‫آره
‫راستی، "ارشد" بودنم از نظر اهمیت جایگاهه
‫از نظر سنی نیست.
‫فقط می‌دونی، واضحا خیلی جوونم
‫که احتمالا با توجه به هیکلم ‫خودت می‌تونی تشخیص بدی. پس...
‫آره
‫این چیزیه که قراره باهاش سر و کله بزنی...
‫موفق باشی و پیشاپیش معذرت می‌خوام، باشه؟
‫بشین
‫-باشه ‫-آره
‫این مال توئه؟
‫اوه، می‌دونی چیه؟ می‌تونی ‫فقط... آره مشکلی نیست.
‫تمیزه، می‌تونی بدیش به من، بیا...
‫نه
‫بندازش تو سطح زباله، اونقدری که می‌خواستم
‫تمیز نبود. آره، اینجا بشین...
‫باشه، خیلی‌خب
‫-انی مورفی ‫-آره
‫بذار درجا بهت بگم اینجا قراره چی کار کنیم
‫قراره برای خودمون یه کم نقش ‫آفرینی کنیم و ببینیم چی تو چنته داری
‫باشه
‫می‌خوام ببینم مهارت‌های لازم برای ‫اینکه پلیس بخش قتل بشی رو داری یا نه
‫من قراره یه دختر 10 ساله باشم، به اسم سوزی
‫و برای کمک میام پیش تو، باشه؟
‫و تو یه کارآگاه بخش قتل ‫هستی و من میام به سمتت
‫و من یه... کارآگاه کمکم کن!
‫اسم من سوزیه، من ده سالمه، کمکم کن!
‫سوزی، چی شده؟
‫اومدم خونه و دیدم مامانی و بابایی ‫روی زمین دراز کشیدن و تکون نمی‌خورن
‫و همه‌جاشون رو یه چیز قرمز ‫رنگی گرفته که مثل کچاپ می‌مونه
‫نیاز دارم که کمی آروم باشی، ‫باشه، من رو میبری خونه‌تون؟
‫اون چیزهای قرمز همه‌جا هست...
‫-کچاپ همه‌جاست. ‫-می‌فهمم، این رو می‌فهمم.
‫ما کارخونه‌ی کچاپ داریم و همه‌جا ‫رو کچاپ گرفته. چه فکری می‌کنی؟
‫باشه این... شما واقعا کارخونه‌ی تولید کچاپ دارین؟
‫بله
‫خودشه، باشه، باشه...
‫-ولی همه‌جاشون... باشه؟ ‫-آره
‫سوزی بهت گفت که کچاپ بود
‫-خانوادش صاحب کارخونه‌ی کچاپ هستن ‫-آره
‫اولش وقتی راجع به چیز قرمز ‫گفت فکر کردی چی هست؟
‫خون
‫خدای من
‫ذهن تو درجا به اون سمت میره، ها؟
‫-بهت گفت کچاپه ‫-آره
‫همون اول گفت، اتفاقی که واقعا افتاده
‫اینه که دستگاه کچاپ خانوادش منفجر شده
‫و مادر و پدرش بیهوش شدن
‫و بخاطر مسمومیت ناشی ‫از کربن مونوکسید مردن
‫آره، فکر نمی‌کردم...
‫و سوزی فامیل دیگه‌ای نداشت که بره پیششون
‫پس در آخر فقط تو سیستم پرورشگاه ‫از این خونه به اون خونه می‌رفت
‫تا اینکه فرار کرد و زندگی تو خیابون رو شروع کرد
‫و شاید هم وارد کسب و کار ‫قاچاق انسان و برده‌داری شد
‫خیلی کارت خوب بود ولی، این ‫رو تایید می‌کنم... این یکی سخت بود.
‫سوزی و کارخونه‌ی کچاپ ‫یکی از سخت‌ترین‌ داستان‌هامونه
‫-باشه ‫-سخت‌ترین داستان منه
‫من در طول سال‌ها برای کمک به ‫کار‌آموز‌های جوون زیاد نقش‌آفرینی کردم
‫می‌دونی، اگر قراره همکار باشیم
‫باید مطمئن باشیم که هوای همدیگه رو داریم.
‫-بله ‫-ممکنه بهم خیانت کنی؟
‫نه، این کار رو نمی‌کنم.
‫ای کاش می‌تونستم بگم که منم اینقدر ‫از خودم مطمئنم که بهت خیانت نمی‌کنم.
‫راستش من خیلی آدم دمدمی مزاجی هستم.
‫خب، امیدوارم هیچ‌وقت کارمون به اونجا نکشه.
‫مطمئنی که بهم خیانت نمی‌کنی؟
‫منظورم اینه که، فکر کنم فقط ‫زمان همه‌چیز رو مشخص می‌کنه.
‫نمی‌خوام وقتی خبردار بشم که خنجر تو پشتمه
‫مثلا بگم اوه الان تازه خبردار شدم!
‫زمان مشخصش کرد! زیادی دیر کردی... زمان!
‫آره، من این کار رو نمی‌کنم
‫خب، خواهیم دید.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم ‫که تا حالا به هیچکس نگفتم
‫از وقتی رئیس من رو از خونه انداخته بیرون...
‫و درخواست طلاق داده،
‫تو دفترم زندگی می‌کنم.
‫هیچکس این رو نمی‌دونه.
‫هیچ احدی این رو نمی‌دونه
‫هیچ کسی تو کل این دنیا خبر نداره
‫-ولی با این حال دوست دارم به قضیه مثبت نگاه کنم. ‫-منم همینطور.
‫ببخشید میپرم وسط حرفتون
‫نه، نپریدی وسط... فقط ‫وسط یه مکالمه‌ایم که بلاخره...
‫روحیه‌مون مثبته و داریم خوش ‫می‌گذرونیم محض رضای خدا!
‫اشکش رو در آوردی؟
‫آره، ولی دارم گریه نمی‌کنم.
‫من... من... فقط یه کم دلم پره از...
‫خوشی.
‫خب، خودت رو جمع و ‫جور کن چون یه قتل رخ داده.
‫بازرس ارشد بهداشت شهر سر نهار ‫مرده و با صورت رفته تو سوپش.
‫می‌خوام شما دوتا برین اونجا
‫هی، گند نزن
‫نمی‌زنم
‫عجب... بازرس ارشد بهداشت...
‫باشه، خب... آماده‌ای که یه ‫پرونده قتل رو حل کنی، انی مورفی؟
‫آماده‌ام.
‫می‌خوام بشنوم، بگو... ‫ "آماده‌ام تا یه پرونده قتل حل کنم."
‫-آماده‌ام تا یه پرونده قتل حل کنم. ‫-داد بزن!
‫آماده‌ام تا یه پرونده قتل حل کنم.
‫بزن بریم!
‫یادم رفته بود چقدر قویم!
‫با ماشین رمپیجم به سمت صحنه ‫جرم تو شهرداری حرکت کردیم.
‫وقت این بود که انی به چهره ‫آغشته به سوپ مرگ نگاه کنه
‫ممنونم
‫پیشخدمت، یه یارویی تو سوپ منه!
‫تمومش کن، زود باش...
‫-طبیعیه که اینقدر شوخی می‌کنی؟ ‫-آره، تو این حرفه انجامش میدیم.
‫ببخشید. امبر کنگ، پزشک ‫قانونی. امبر، این همکار جدیدمه...
‫انی مورفی.
‫خیلی شانس آوردی باهاش همکار شدی
‫آره، اسم طرف آلیستر هیل هستش
‫بازرس ارشد بهداشت شهره
‫خیلی سرسخته، حدس می‌زنم ‫دشمنای زیادی برای خودش تراشیده.
‫-انی، بیا اینور ‫-باشه
‫بفرما انی
‫-چی می‌بینی؟ ‫-قضیه از چه قراره؟ چی تو چنته داری ‫؟
‫چی فکر می‌کنی؟ چی دستگیرت شد؟
‫خب، شاید حمله قلبی باشه
‫بنظر من جامعه طردش کرد
‫و بعد امیدش برای زندگی ‫رو از دست داد. فقط طرد شد.
‫قتل توسط طرد شدگی؟
‫قتل توسط طرد شدگی، یکی ‫فهمید که خودش رو خیس کرده
‫فکر نکنم جامعه کسی رو بخاطر ‫خیس کردن خودش طرد کنه
‫خداروشکر!
‫خدای من، بخاطر خیس کردن خودت طرد نمیشی!
‫اگر این یه قانونه، من مشکلی ندارم.
‫-باشه... ‫-نه اینکه من مشکلی نداشته باشم،
‫-اون مشکلی نداره. ‫-اون مشکلی نداره و ما هم مشکلی نداریم، آره!
‫-خب، ماجرا از این هم باحال‌تره! ‫-باشه...
‫این مرد توسط یه...
‫قورباغه کشته شده.
‫-دقیق‌تر بگم توسط یه قورباغه سمی طلایی. ‫-این یارو رو میگه!
‫که میشه در جنگل‌های دور ‫افتاده کلمبیا پیداشون کرد.
‫عجب... بین اون همه راه ‫برای مردن تو کلمبیا... عجیبه!
‫چون اولین راه اینه که یه یارویی
‫از پشت یه موتور سیکلت بهت تیراندازی کنه.
‫- و راه دیگه هم که... روتی توت توت! ‫-اوردوز کوکائین. آره.
‫-روتی توت توت! ‫-روتی توت توت!
‫پس مرد چون...
‫اوه آره، خب سرخ‌پوست‌ها سم ‫طبیعی این قورباغه رو استخراج می‌کنن
‫و من همین الان تو سوپ این یارو پیداش کردم.
‫باشه، دیگه چی؟ ‫دیگه چی می‌تونی بگی؟
‫قربانی سوپ رو از جای مورد ‫علاقه‌ش سفارش داده، "شهر سوپ"
‫ولی واضحا یک نفر کیسه ‫غذاش رو دستکاری کرده.
‫ساک غذای شهر سوپ قهوه‌ایه و ‫وسطش لوگوی شرکت کشیده.
‫اون کیسه سفیده
‫آره
‫درسته، خب پس این سرنخ اوله، یه سرنخه...
‫هیچ‌کس صورت پیک رستوران رو ندیده
‫ولی نگهبان امنیتی صدای ‫سوت زدن یکی رو شنیده.
‫راحت نیست که قابل شناسایی باشه صدای...
‫تو می‌تونی؟
‫خوبه...
‫منم می‌تونم
‫داری رو چه نوتی سوت می‌زنی؟
‫آره، فکر کنم...
‫تو بالا بزن
‫-باشه ‫-باشه، برو!
‫بهتره که...
‫بهتره که... آره. ‫خب، این گوشی اونه؟
‫بیاین بازش کنیم. چی داریم... ‫نه، تشخیص چهره داره.
‫بازش کنین، صورتش رو ‫بیارین بالا تا بازش کنین.
‫آره فقط از صورتش استفاده کنین. ‫فقط صورتش رو بگیرین و بکشین بالا...
‫می‌تونی... آره. صورتش رو بکش بالا...
‫بفرما... خوبه
‫مثل بچه کوچولوت می‌مونه
‫حالا شد. درست شد. آره...
‫ها... یه پیام تهدید‌آمیز از ‫طرف یه آشپز عصبانی.
‫خیلی‌خب، مثل اینکه اولین ‫مظنون خودمون رو پیدا کردیم.
‫کار دیگه‌ای هست بخوای بکنی؟ ‫دیگه نمی‌خوای عکس بگیری؟
‫فکر کنم عکس نگیرم مشکلی پیش نمیاد....
‫منظورم اینه که، خیلی خوش قیافه‌ست!
‫-نظرت چیه یکی دیگه بگیری؟ ‫-ولی نیازی ندارم. ندارم... نه!
‫یه نگاه دیگه بنداز!
‫خیلی خوش‌قیافه... ببینش!
‫بگیرش امبر! بگیر! بگیر! بگیر!
‫باشه، این خیلی خیلی حس اشتباه بهم میده...
‫به سمت "چز نانت" حرکت کردیم تا با مالک و ‫سر‌آشپز رستوران، "نانت دوبوآ" صحبت کنیم.
‫آلیستر هیل به تازگی بدلیل نقض چند ‫قانون جزئی رستورانش رو بسته بود
‫که این باعث شد بالای ‫منوی مظنونین‌ ما قرار بگیره.
‫هنوز باز نکردیم!
‫خب، شاید برای نهار باز ‫نکردین ولی برای قتل چی؟
‫شما پلیس‌های قتلین؟
‫درسته... نگاش کن! ‫نشانت رو نشونش بده!
‫یه چیز باحال بگو!
‫این نشان رو ببین!
‫درسته، یه چیز باحال‌تر بگو!
‫یه نگاه به این نشان بنداز!
‫بهش بگو چرا اینجاییم.
‫ما یه صحنه جرم خیلی آزاردهنده داریم
‫که توش یه مردی رو پیدا کردیم
‫در حالی که صورتش ‫افتاده تو کاسه سوپ گوجه.
‫آره، آقای هیل رو یادتونه؟
‫اون مرد کوچولو مزخرف مرده! ‫چه روز خوبیه!
‫عجب. خب، باشه... یه ‫سری سوال داریم از شما.
‫من خیلی عجله دارم، امشب ‫قراره بلاخره دوباره باز کنیم
‫پس اگر می‌خواین صحبت کنین، باید ‫کمکم کنین موادم رو آماده کنم. بیاین، بیاین!
‫منظورت چیه؟
‫خیلی‌خب، آره... خب ‫شما 30 تا از اینا درست کنین...
‫با تمشک و کاستارد کره‌ای، با ‫بالاترین سرعت ممکن. باشه؟
‫صبر کن، می‌خوای ما این کار رو بکنیم؟
‫آره، باشه
‫-پس با بالاترین سرعت ممکن، دقیقا مثل این! ‫-ما هیچی بلد نیستیم...
‫-باشه، خب... خیلی هم عالی. ‫-باشه، شروع کنین. پس سوال دارین...
‫باشه، تو سوالی داری؟
‫-من شروع کنم؟ ‫- تو سوالی نداری؟
‫فکر کنم، آره... ببخشید...
‫خدا، زود باش!
‫باید در حین سوال پرسیدن به درست ‫کردن ادامه بدی وگرنه ما رو میندازه بیرون.
‫اولین سوال اینه که قربانی ‫رو از کجا می‌شناختی؟
‫آه، اون راسو کوچولو عوضی تو ‫سه هفته گذشته رستورانم رو بسته بود!
‫150 هزار دلار ضرر کردم
‫فقط بخاطر اینکه در یکی از ‫ظرف‌های پلاستکیم گم شده بود!
‫راستی، این چیزیه که ‫فرانسوی‌ها ندارن... سرعت!
‫-فکر کنم باید بیشتر شبیه... ‫-درست می‌کنم!
‫گوش کن، حس می‌کنم سوال‌ها مهم‌ترن
‫ولی با این حال از شکل این متنفرم.
‫منظورت چیه
‫"از شکل این متنفرم" ؟
‫داری من رو بد جلوه میدی!
‫فقط سوال بعدی رو می‌پرسم!
‫سوال رو ازش بپرس.
‫می‌تونین بگین اون روز دقیقا کجا بودین؟
‫ها! البته که می‌دونم کجا بودم!
‫فکر کردی تو این دنیا به ‫صورت ناخود‌آگاه حرکت می‌کنم!؟
‫به کار‌آموزهاتون این ‫سوال‌ها رو یاد میدین؟
‫سوال احمقانه‌ای بود، اینطور فکر ‫نمیکنی؟ اینارو ببین، چقدر بی‌نقصن...
‫-ممنونم ‫-می‌خوای بزنی رو دستم؟
‫-آره ‫-چون مال من شبیه...
‫صبر کن، واقعا می‌خوای بزنی رو دستم؟
‫خیلی‌خب، اوه!
‫خدای من، داری چی کار می‌کنی؟
‫چی کار می‌کنی؟ این دیوونگیه!
‫باشه، بسه دیگه. اگر ‫نمی‌تونی ماکارون درست کنی
‫می‌تونی سوپ رو هم بزنی، تو نه! اون.
‫سوپ رو هم بزن، باشه
‫باید همه‌ی تیکه‌های بزرگ رو در بیاری
‫عالیه، و من چی کار کنم برات؟
‫فکر کنم بهتره تو همونجا بمونی ‫و هر کاری که می‌کنی رو بکنی.
‫خدایا، فرانسوی‌ها خیلی تیکه می‌ندازن
‫هی، کارآگاه! سوال دیگه‌ای نداری از من؟
‫شروع کن سوپر استار...
‫میشه ازم بپرسی.... خب من از شما می‌پرسم...
‫-خیلی حواسم پرته، خیلی متاسفم. ‫-باشه
‫اوه، پسر. فقط...
‫اخیرا به جنوب سفر کردین... لطفا!
‫-چت شده؟ ‫-نکن... من فقط... نمی‌تونم گوش بدم....
‫نمی‌تونم تمرکز کنم یا بشنوم چی میگه!
‫سعی دارم کمکت کنم. من همکارتم. ‫قبلا راجع به همین صحبت کردیم.
‫خانم دوبوآ، شما به آمریکای جنوبی سفر کردین؟
‫خب، البته! من همیشه در حال سفرم.
‫به همه جای دنیا برای پیدا ‫کردن طعم‌های جدید تا ادغام...
‫اوه خدای من! میشه اون سوت ‫زدن جهنمیت رو تموم کنی؟
‫عذر می‌خوام! ببخشید... ببخشید!
‫بهت گفتم می‌تونم سوت بزنم!
‫یک جواب هم نشنیدم!
‫سوال دیگه‌ای داری خانم خوشگله؟
‫فقط بذار...
‫می‌خوام که شما...
‫باشه؟
‫حالا کی داره کارش رو خوب انجام میده؟
‫چرا صدای هم زدن رو نمی‌شنوم؟
‫آره، چرا هم نمیزنی انی؟
‫باشه، این چیزیه که سرت میاد
‫وقتی سعی می‌کنی ادای بچه ‫مثبت‌ها رو در بیاری... هم بزن!
‫-با چی؟ ‫-هم بزن!
‫با دستات!
‫-این بهداشتی نیست... ‫-فقط یه کم انجامش بده...
‫میندازتمون بیرون! فقط... ببر داخل.
‫بیشتر ببر تو... اوه کل ‫دست.... افرین... هم بزن!
‫-حالا شد... ‫-متنفرم از این.
‫باشه، سوالی دارین؟
‫-آره، من یه سوال دارم. ‫-بله؟
‫چرا دست انی تو سوپه؟
‫-چی کار داری می‌کنی؟ ای حیوون! ‫-چی کار داری می‌کنی، انی؟
‫واقعا متاسفم
‫داری سعی می‌کنی رستورانم رو ببندن؟
‫حواسم پرت شد
‫بسه دیگه، جفتتون برین بیرون از آشپزخونه‌م!
‫-بیرون! ‫-بله، برو...
‫میشه یه چیزی بدی بخوریم بعد بریم...
‫چون یه جورایی نهار نخوردیم... ‫یه کیسه غذای بیرون بری چیزی....
‫شما فک کردین اینجا یکی از ‫شعبه‌های "لابستر قرمزه" که
‫کیسه غذای بیرون بر به ملت بدیم؟
‫نه، ما اصلا کیسه غذا نداریم، به هیچ وجه!
‫لعنتی! لعنت بهت!
‫-شرمنده بابت سوپت... ‫-ممنون.
‫آره، شرمنده بابت همکارم.
‫بعد از شستن دست انی
‫به یه مدرسه ابتدایی محلی رفتیم ‫تا با خانم آنیا کمپبل صحبت کنیم.
‫یه معلم مهد کودک که با ‫قربانی درگیر شده بود.
‫سلام! آنیا کمپبل هستم. به ‫اتاق شماره چهار خوش اومدین.
‫بله، ممنونم. من کارآگاه ‫ارشد، تری سیاتل هستم.
‫این همکارم، انی مورفیه. ارشد نیست...
‫یعنی به اندازه من مهم نیست.
‫-دارم یاد می‌گیرم. ‫-باشه...
‫ما از بخش قتل اومدیم...
‫اوه، پلیس! خیلی هم عالی!
‫من به تمام دانش‌آموزام میگم که
‫پلیس‌ها بهشون کمک می‌کنن ‫و امن نگهشون میدارن.
‫خب گوش کن، یه موضوع جدی ‫هست که باید راجع بهش صحبت کنیم.
‫اوه خب پس... بریم روی فرش بشینیم
‫و کمی حرف دلمون رو بزنیم... بریم؟
‫زنگ دایره‌ای نشسته!
‫اه بیخیال... متنفرم از ‫زنگ دایره‌ای نشستن...
‫آم ما اینجا از کلمه‌ی "میم" ‫استفاده نمی‌کنیم کارآگاه...
‫باشه، خیلی هم خوب...
‫چهار زانو بشینید دوستای من
‫ببین، انی بلده...
‫زود باش کارآگاه...
‫خب چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫خب، نیاز داریم با تو راجع به یه...
‫قتل صحبت کنیم.
‫-اوه خدا... ‫-بهش بگو انی
‫ما به تازگی یه
‫یه جسد افتاده تو سوپ گوجه پیدا کردیم
‫و مردی که اون جسد بهش ‫تعلق داره... تعلق داشت...
‫-پس یعنی جنازه الان متعلق به یکی دیگه‌ست؟ ‫-نه...
‫-برای منم گیج‌کننده بود حرفش... ‫-منظورم رو بد رسوندم...
‫مردی که مرد جسدش اونجا بود...
‫بله
‫و اسم اون مرد مرده...
‫-آلف... آلیستره... ‫-آلف! آلف که نیست!
‫تو گاهی... وقتی حس ناراحتی داریم...
‫به یاد آوردن اسامی می‌تونه کار سختی باشه...
‫-روز اولمه، متاسفم. ‫-نه، مشکلی نیست.
‫مردی که جسدش اونجا بود...
‫بله
‫اسمش آلیستر هیل بود.
‫بازرس بهداشت؟ اوه!
‫می‌دونی، وقتی یکی میمیره، ممکنه تا ابد ‫احساس ناراحتی به آدم دست بده... درسته؟
‫می‌خوای راجع به احساساتی ‫که الان داری صحبت کنی؟
‫فقط کمی ناامیدم...
‫ناامیدی، آره... خیلی تو شناسایی ‫کردن احساساتت ماهری. خیلی خوبه.
‫یک، دو، سه... نگاه‌ها رو من!
‫چیه؟ بله...؟
‫احیانا گاهی تمرکز کردن ‫برای کارآگاه سیاتل سخته؟
‫بنظرم همینطوره، آره...
‫متنفرم... نمی‌تونم ثابت یه جا رو نگاه کنم!
‫ ازتون می‌خوام که کایوتی آروم ‫و ساکت من باشین... باشه کارآگاه؟
‫وگرنه، باید یه مدتی رو ‫روی نیمکت تفکر بشینین.
‫رو نیمکت تفکر چه اتفاقی میوفته؟
‫میشینی و به کاری که کردی فکر می‌کنی
‫می‌دونی چیه؟
‫می‌دونین چیه؟ چرا در حین ‫صحبت کردن، کمی نقاشی نکشیم؟
‫-نقاشی کشیدن رو دوست دارین کار‌آگاه‌ها؟ ‫-نه...
‫باشه
‫این داره دیوونه‌م می‌کنه. ‫باشه؟ من از مهد کودک متنفرم!
‫داره خوابم می‌گیره... ‫حس می‌کنم ممکنه گریه کنم!
‫باشه، تو در چه حالی با این اوضاع؟
‫یه بخشی از شرایط شغلیه دیگه... درسته؟
‫خب، می‌خوام که هر کدوم ‫شما یه خودنگاره بکشه.
‫خوبه، خیلی‌خب... حالا بهم بگین ‫که چطور می‌تونم کمکتون کنم.
‫از درگیری‌تون با آلیستر هیل برامون بگین
‫آره، ما یه شیرینی فروشی ‫راه انداخته بودیم تا پول جمع کنیم
‫برای خریدن وسایل کلاس... می‌دونی؟
‫یعنی بودجه‌ای که دولت بهمون میده ‫برای خریدن همه وسایل اطرافت کافی نبود.
‫پس هر سال، یه شیرینی فروشی بزرگ ‫راه میندازیم تا بقیه پولش رو در بیاریم.
‫و یهو از نا کجا آباد پیداش ‫شد و شیرینی فروشی رو بست.
‫اوه، آره... این رو ببین...
‫یه عروسکه...
‫عروسکه.
‫می‌دونستم که عروسکه.
‫فقط دوست دارم پیپی کنم!
‫تری، لطفا خودنگاره‌ت رو ‫بردار و روی نیمکت تفکر بشین.
‫-فورا... ‫-اوه، خدای من...
‫-یک، دو... ‫-دارم میرم! دارم میرم!
‫محکم بشین... پاهات رو درست بذار.
‫بگذریم، آره... بازرس یهو سر رسید
‫و گفت که ما مجوز‌های لازم رو نداریم
‫و اینکه بچه‌ها توری مو نپوشیدن
‫و اینکه هیچکس صلاحیت ‫آشپزی و کار با غذا رو نداره.
‫مجبور شدیم همه چیز رو بندازیم دور ‫و 5 هزار دلار هم ازمون جریمه گرفت.
‫5 هزار دلار؟
‫-آره، امسال دیگه چسب ماتیکی نگرفتیم. ‫-درسته...
‫اوه خدای من، چقدر دیگه ‫باید رو این نیمکت تفکر بشینم؟
‫من واقعا... باید برم دستشوئی ‫و می‌خوام به مامانم زنگ بزنم.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫قراره روی نیمکت تفکر فکر کنی...
‫اینکه چطور مودب‌تر باشم
‫و چیزی هست که بخوای به انی بگی؟
‫ببخشید بابت رفتارم
‫خیلی خوبه، معذرت‌خواهیت قبوله.
‫-خیلی مهربونی انی، آفرین! ‫-ممنونم.
‫می‌دونین چیه؟ چرا به ‫خودنگاره‌ها نگاه نکنیم؟ باشه؟
‫همه کارشون تمومه؟ تری، ‫میشه لطفا دوباره بیای پیش ما
‫یکم تندتر بیا تری
‫-انی، بیا مال تو رو ببینیم ‫-من جلوی ساق پام درد می‌کنه...
‫اوه عجب... خیلی قشنگه!
‫اوه، خیلی تو شکل کشیدن خوبی...
‫خیلی عالیه. چیزهای زیادی ‫هم راجع به علم می‌دونی...
‫-همینطوره ‫-از علوم خوشت میاد انی؟
‫اره، من رشته‌ی تحصیلیم ‫زیست‌شناسی بود، برای همین...
‫-می‌تونم تو خودنگاره‌ت ببینمش... ‫-ممنونم
‫حالا به سوالات برگردیم...
‫تا حالا به آمریکای جنوبی سفر کردی؟
‫خب، فکر می‌کنم سفر کردن خیلی باحاله
‫و اتفاقا یه تابلوی سفر داریم ‫که همه می‌تونن پرش کنن.
‫خیلی جاهای باحالی هست که همه می‌تونن برن
‫خیلی‌خب، تری
‫بیا به خودنگاره تو نگاه کنیم
‫اوه، تری
‫یه گرگ کشیدم که داره گردنم رو می‌جوه
‫باشه، اون...
‫راستش بهترین گرگیه که تا حالا کشیدم
‫یه مظنون دیگه برای ‫بازجویی مونده بود و این بار
‫انی باید کاملا مخفی وارد عمل میشد.
‫باشه، حالا گوش کن
‫سوژه ما وینی "چنگال" پالمیری هست. ‫(شومبول چنگال)
‫اون رئیس جنایتکار مافیای ‫ماشین‌های مواد غذائیه... خیلی‌خب؟
‫و منبعم بهم گفته که با آلیستر هیل ‫درست قبل از مرگش صحبت کردن.
‫-پس... ‫-باشه
‫-آماده‌ای؟ ‫-آره
‫ازت می‌خوام این رو نگه ‫داری. خیلی خب، حالا گوش کن
‫داری تنهایی میری ‫اون تو، پس گیر نیوفت!
‫باشه؟ چون اگر گیر بیوفتی، کل ‫تحقیقات و بازجویی خراب میشه.
‫تو میمیری
‫ولی من اونی هستم که یه ‫عالمه کاغذ بازی براش می‌مونه...
‫فقط دارم سعی می‌کنم...
‫فقط داشتم سعی می‌کردم یه ‫صدایی برای شخصیتم انتخاب کنم.
‫صدات رو پیدا کن
‫باشه، حالا گوش کن
‫قراره از طریق این تو ‫گوشت راهنماییت کنم. باشه؟
‫این رو بذار تو گوشت و دقیقا ‫همون چیزی که بهت میگم رو بگو
‫و چیزیت نمیشه.
‫-می‌شنوی؟ ‫-اره
‫صدات رو پیدا کردی؟
‫تو کی هستی؟
‫من وینی قهرمان هستم
‫نه، اون وینی چنگاله
‫تو می‌تونی
‫برو
‫فقط...
‫عالی انجامش میدی، فقط هر ‫چیزی که بهت میگم رو بگو.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫اسم من...
‫جانی
‫میپل‌کاکه. ‫(شومبول شربتی)
‫میپل‌کاکه.
‫عمدتا من رو به عنوان "پادشاه ‫پنکیک" تو منطقه سه ایالته می‌شناسن!
‫خب، عدمتا من رو به عنوان...
‫"پادشاه پنکیک" تو منطقه ‫سه ایالته می‌شناسن!
‫چطور تا حالا چیزی راجع بهت نشنیدم؟
‫شاید هرگز چیزی ازم نشنیدی...
‫آره، شاید هرگز چیزی ازم نشنیدی...
‫چون تو کله‌ت به جای مغز، گوه سگ داری...
‫چون...
‫چون تو کله‌ت به جای ‫مغز، گوه سگ داری...
‫چه زری زدی؟
‫گفتم به تازگی از هارتفورد به اینجا اومدم
‫-هارتفورد! ‫-آره
‫شهر نورها... مثل مکه مسلمونا می‌مونه!
‫دوست داشتم یه سر بزنم ولی ‫مامورهای فدرال پاسپورتم رو ازم گرفتن!
‫مامورهای فدرال...
‫مامورهای فدرال.
‫رئیس، هارتفورد تو کنتیکته. ‫نیازی به پاسپورت نداری.
‫کی با تو حرف زد؟
‫-هیچکس با تو نبود! ‫-هیچکس با تو نبود!
‫اصلا نمی‌دونم شما ‫دوتا چی دارین میگین؟
‫دقیقا
‫این حرفت درسته...
‫آره، دقیقا درست گفتی...
‫چی کمکی می‌تونم بهت ‫بکنم آقای پادشاه پنکیک؟
‫رضایت خاطرت رو می‌خوام
‫تا پنکیک‌های مدل کنتیکتم رو با...
‫ماشین غذام بفروشم.
‫با ماشین... ماشین... غذام بفروشم.
‫اسم ماشینت چیه؟
‫اورگاسم فلپ‌جک ‫(فلپ‌جک = یک نوع شیرینی)
‫فلپ...
‫اورگاسم فلپ‌جک
‫چه اسم جذابی. چطور به ذهنت رسید؟
‫فقط به دوتا چیز که مامانت ‫دوست داره فکر کردم...
‫فقط به دوتا چیز که مامانت ‫دوست داره فکر کردم.
‫چه زری زدی؟
‫من...
‫اوه خدا، فقط جعبه رو بذار روی میز
‫بذارین، بذارین این رو بذارم اینجا...
‫یه سری هدیه براتون آوردم
‫یه سری هدیه براتون آوردم.
‫یه پلی‌استیشن 2 برات گرفتم
‫شماره 36 مجله "مکسیم"
‫و یک تی‌شرت "من خونه‌م، ببرینم مست."
‫پس...
‫هدایای سخاوتمندانه‌ایه...
‫رضایت خاطر من رو برای فروختن پنکیک‌های ‫مدل کنتیکتیت خوشمزه‌ت به دست آوردی.
‫یه سوال هست که نیاز دارم بپرسم...
‫یه سوالی هست که باید بپرسم...
‫ممکنه بازرس بهداشت مشکلی اینجاد کنه؟
‫بخند
‫دیگه نیاز نیست کسی نگران اون یارو باشه
‫بیشتر بخند
‫از اونا بیشتر بخند
‫شکمت رو بگیر، شکمت رو بگیر!
‫خیلی خنده‌دار بود، حرفی که زدی...
‫خیلی خنده‌دار بود، حرفی که زدی.
‫اون یارو هیل تو کل شهر ‫برامون مشکل درست می‌کرد
‫نمیشد اصلا باهاش بحث منطقی کرد
‫می‌دونی، حتی آوردیمش اینجا کمی صحبت کنیم...
‫-می‌دونی، برای اینکه بهش رشوه بدیم. ‫-آره.
‫ولی رشوه هم نمی‌گرفت، پس چه میشه کرد؟
‫شاید بتونی بکشیش.
‫آره، شاید بتونی بکشیش.
‫می‌دونی، من خودم یکی از اوناییم ‫که خیلی پنکیک درست می‌کنم...
‫با چی کار می‌کنی، کلوچه پز یا تابه؟
‫آم...
‫من تو... دیگ میپزم.
‫من بیشتر تو دیپ میپزم.
‫تو دیگ میپزیشون؟
‫-آره ‫-بخارپزشون می‌کنم بعد می‌جوشونمشون.
‫بخارپزشون می‌کنم و بعد می‌جوشونمشون.
‫پنکیک‌هات رو می‌جوشونی؟
‫انی، من دیگه چیزی تو ذهنم ‫نیست برای صحبت راجع به پنکیک.
‫یه چیزی راجع به این یارو درست نیست...
‫اره، فکر نکنم...
‫-فقط نمی‌تونم... ‫-هی! هی!
‫این یارو رو گوشه خیابون پیدا کردم!
‫خوبی؟
‫تری سیاتل... باید حدس میزدم.
‫می‌دونی، نمی‌دونم سعی داری ‫چه جرمی رو بهمون بچسبونی...
‫ولی قرار نیست بمونم تا بفهمم.
‫ماشین رو روشن کن ما از اینجا میریم!
‫می‌خواین چی کارش کنیم رئیس؟
‫دست و پاشون رو ببندین ‫و بندازینشون تو فریزر
‫امیدوارم هرکی پیداتون ‫می‌کنه دسر دوست داشته باشه
‫چون قراره دوتا ‫پلیس یخی پیدا کنه...
‫چون که پلیسین و یخ زدین...
‫اوه خدای من، باورم نمیشه ‫قراره اینطوری تموم بشه.
‫قراره اینطوری تموم بشه؟
‫آره، واقعا متاسفم انی
‫بهم اعتماد کردی و الان قراره بخاطرش بمیری
‫و هر جور بهش نگاه می‌کنم، ‫حس می‌کنم یه کوچولو من مقصرم.
‫آره، فکر می‌کردم خیلی ‫اوضاع خوب پیش میرفت اونجا.
‫اگر می‌تونستم دوباره از اول انجامشون بدم
‫باید بگم که احتمالا...
‫یاد می‌گرفتم که پنکیک چیه قبل ‫از اینکه تو رو بفرستم اون داخل.
‫آره کمک بزرگی می‌کرد
‫می‌دونی بزرگترین پشیمونیم چیه؟
‫هیچ‌وقت نرفتم برادوی تا ‫نمایش زنده تامی تون رو ببینم.
‫نمی‌دونم چیه...
‫تامی تون، مرد رقص و آواز!
‫یه جورایی تکه!
‫-هیچ‌کدوم اینا دیگه اهمیتی نداره. ‫-می‌دونستم، نه...
‫اینجا گیر افتادیم و هیچ راه ‫فراری نیست. باورم نمیشه.
‫من فقط...
‫نمی‌تونم باور کنم...
‫-که قراره اینجا باشیم... ‫-چه غلطا...
‫چیه؟
‫چند وقته که دستات بازه؟
‫بعد از اینکه به یه نحوی موفق ‫شدیم دست و پامون رو باز کنیم
‫هر سه مظنون رو قانع کردیم تا برای ‫یک وعده غذایی خاص به "چز نانت" بیان.
‫اون عصر، غذای تو منو "مرغ قاتل گیر" بود.
‫خب، همه جمع شدیم
‫به تمام مدارک نگاه کردی
‫با مظنونین صحبت کردی
‫و الان وقتشه که کمی عدالت سرو کنیم.
‫ازت می‌خوام این دیس ‫رو بذاری جلوی کسی که
‫فکر می‌کنی آلیستر هیل رو کشته.
‫آشپز نانته،
‫خانم آنیا کمپبله یا وینی "چنگال"
‫فقط اسمشون رو بگو و بلند هم بگو
‫و یه آشی براشون بپز.
‫خانم آنیا کمپبل
‫اینجا چه خبره؟
‫رئیس، همکارم، انی مورفی
‫فهمید که کی آلیستر هیل رو کشته.
‫اوه، فهمیدی... که اینطور!
‫و چرا فکر می‌کنی آنیاست؟
‫اولا، یه نقشه تو کلاسش بود
‫تا به بقیه نشون بده هر کسی به کجا سفر کرده
‫و اسمش دو بار روی نقشه نوشته ‫شده بود، روی آمریکای جنوبی
‫دوما، خیلی خوب سوت میزد!
‫و اینکه متوجه شدم
‫وقتی تو صحنه قتل بودیم
‫حروفی که باهاشون به ‫رستوران‌ها نمره داده بود
‫به ترتیب حروف الف و ب و پ بودن...
‫دقیقا جوری که معلم‌های مهد ‫کودک به بچه‌هاشون آموزش میدن.
‫پس فکر کردم شاید یه جورایی آخرین تلاش
‫قربانی‌مون بود برای ‫اینکه نشون بده قاتل کیه.
‫انی مورفی، از منطق عجیبی استفاده کردی
‫سرنخ‌ها رو ندیدی و کاملا ‫از خودت سرنخ در آوردی
‫دلایل تو، صادقانه بگم با ‫تئوری‌های توطئه هم مرزه.
‫انی مورفی، تو...
‫-درست میگی. ‫-آره!
‫-عجب! ‫-کارت عالی بود!
‫قاتل واضحا معلم مهد کودک بود
‫تو به درستی فهمیدی که نقشه ‫"جاهایی که رفتیم" تو کلاس آنیا کمپبل
‫ثابت می‌کنه که به کلمبیا سفر کرده
‫جایی که سم کشنده قورباغه پیدا میشه.
‫کلاسش پر از کیسه‌های پلاستیکی بود
‫کاملا مشابه با اونی که ‫سوپ باهاش حمل شده بود.
‫آنیا درست مثل قاتل سوت ‫زد تا توجه تری رو جلب کنه.
‫قاتل نمی‌تونست نانت باشه، از سوت زدن متنفره
‫اوه خدای من! میشه اون سوت ‫زدن جهنمیت رو تموم کنی؟
‫عذر می‌خوام، ببخشید.
‫و با اینکه وینی از یه کیسه کاغذی سفید ‫برای نگه داشتن پول رشوه استفاده کرد
‫نمی‌تونست به کلمبیا سفر کنه
‫ولی مامورهای فدرال ‫پاسپورتم رو ازم گرفتن!
‫ولی چیزی که کار آنیا رو یکسره کرد
‫کتابچه‌ی حیوانات کشنده‌ای ‫بود که گوشه‌ی میزش بود.
‫کدوم معلم مهد کودکی به اون احتیاج داره؟
‫معلم قاتل.
‫ببرینش.
‫برای بچه‌ها انجامش دادم!
‫تو می‌دونی انی...
‫بهشون بگو!
‫خب، مثل اینکه قراره ‫25 سال یا تا ابد روی
‫نیمکت تفکر حبس بشه.
‫-یادته؟ ‫-آره
‫-وقتی من روی... ‫-یادمه.
‫تبریک میگم، انی مورفی
‫بهت افتخار میکنم، باریکلا دختر!
‫خب، کارت عالی بود انی
‫دستت رو بیار همکار
‫خیلی خوب بودی و همکار محشری میشی
‫خب بذار بهت بگم الان چی واقعا حال میده بهم
‫چی؟
‫الان می‌تونم یه سطل پنکیک بخورم
‫بیا راجع بهش صحبت کنیم، باشه؟
‫-یعنی توی سطل نمی... ‫-نه.
‫باشه
‫تا حالا پنکیک خوردی؟
‫فکر نکنم خورده باشم.
‫آنچه در قسمت بعد ‫مردرویل خواهید دید...
‫کارآگاه، با شارون استون ملاقات کن.
‫خب، سلام...
‫تحت هیچ شرایطی من و ‫تو نمی‌تونیم عاشق هم بشیم.
‫اوه خدای من! یه کم نشتی داریم...
‫این کار مخصوص روز اول نیست...
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.