..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫من خواهر داشتم؟
‫مادرت می‌خواست بهت بگه، ‫ولی ایرنه می‌خواست صبر کنیم.
‫به خاطر تصادف مرد؟ ‫اون هم تو اتوبوس بود؟
‫نه.
‫کی از دنیا رفت؟ ‫بهم بگین چی شده بود.
‫حوالی کریسمس بود.
‫تومور مغزی داشت.
‫خیلی سریع پیشرفت کرد.
‫شش ماه بعد از تشخیص تومورش از دنیا رفت.
‫حالش اون اواخر چطور بود؟ ‫درد داشت؟
‫لارا خیلی قوی بود آلی.
‫- من باهاش مهربون بودم؟ ‫- همیشه کنارش بودی.
‫پیشش بودی، مراقبش بودی، ‫تا آخرش کنارش بودی.
‫خب، الان که ازم متنفره.
‫واسه چی باید ازت متنفر باشه آلما؟
‫باید مسئله‌ای رو بهتون بگم،
‫ولی باید حرفم رو باور کنین.
‫تو بیمارستان که خون‌ریزی کرده بودم، ‫اتفاقی افتاده بود.
‫تنها رو تختم دراز کشیده بودم ‫و منتظر بودم ببرنم اتاق عمل.
‫ولی چیزی تو تاریکی بود.
‫اولش عین نوری درخشان می‌موند.
‫ولی کم‌کم شکل پیدا کرد.
‫خودم بودم. چهره خودم بود.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫لاراست؟
‫اون من رو آورد اینجا، مگه نه؟
‫من رو آورد اینجا که یادم نره.
‫خواهرمه. ‫باید یادم می‌موند.
‫- آلی... ‫- نگران نباش.
‫از این به بعد شرایط فرق می‌کنه آلما.
‫دیگه چیزی رو ازت پنهان نمی‌کنیم.
‫«آلما» ‫«فصل یکم، قسمت سوم: کندوکاو»
‫بابابزرگ، وقتی تریون انسان شد، چی شد؟
‫پنج سایه‌ای که بینمون مخفی شدن...
‫بیش از چند قرن قربانیان متعددی...
‫واسه اربابشون فراهم کردن.
‫تریون در طول تاریخ ‫بارها مرده...
‫و مجددا با استفاده...
‫از جسم افرادی که پیروانش، سایه‌ها،
‫براش فراهم می‌کردن، زنده می‌شد.
‫هر بار که توان جسمی به اتمام می‌رسید،
‫جسم جدیدی براش پیدا می‌کردن.
‫جسمی جوان و قوی براش پیدا می‌کردن.
‫روحش طی آیین قربانی کردنشون...
‫از جسم قدیمیش ‫به جسم جدید منتقل می‌شد.
‫دقیقا یه لحظه...
‫قبل از مرگ جسم طرف،
‫روح از بدن خارج می‌شه.
‫روند کارشون آسون نبود.
‫باید واسه تکمیل کارشون، ‫جسم جوان رو تضعیف می‌کردن...
‫تا یه پاش لب گور باشه.
‫ولی عده‌ای افراد به شدت بااراده ‫تو این دنیا هستن...
‫که گاهی اوقات می‌تونن ‫تریون رو به چالش بکشن...
‫و حتی شکستش بدن.
‫خب، بعدش که تریون شکست خورد، ‫چی به سرش اومد؟
‫برگشت به اعماق زمین،
‫برگشت همون‌جایی که وقتی ‫جسمی انسانی نداره، استراحت می‌کنه.
‫برگشت تو دالان سرخ؟
‫خیلی‌خب، به نظرت بهتره ‫اول کجا دنبال مارتین بگردیم؟
‫خب، ما اینجاییم.
‫الکس هم دستبند مارتین رو تو دالانی ‫در این حوالی پیدا کرده بود.
‫تنها راه خروجش شکافی بالای رودی بود.
‫ولی چی شد که سر از اون شکاف درآورد؟
‫روز تصادف مه سنگینی حاکم شده بود.
‫ممکنه از شکافی افتاده باشه.
‫اون طرف شکافه غاری بود ‫که دهانه‌اش سمت بالا بود.
‫غار آردینس بود. ‫ارتفاعش حداقل چهل متره.
‫باید ازش پایین بریم ‫و از اونجا به ژرف‌دره برسیم.
‫- بریم تو کارش. ‫- دیوانه شدی.
‫امروز که با برونو ‫تماس گرفته بودی،
‫ازش پرسیده بودی تو غاره ‫سنگ‌های سرخ بود یا نه. چطور مگه؟
‫بابابزرگم اون دالان رو ‫پنجاه سال پیش پیدا کرده بود.
‫به جز خانواده خودمون، ‫واسه کسی تعریف نکرده بود.
‫افسانه‌هایی راجع به اونجا تعریف می‌کنن.
‫شیفته همون افسانه‌ها بود.
‫تو این عکس حضور داره؟
‫این خودشه.
‫این هم خواهرشه.
‫این عکس‌ها واسه چی دست توئه؟
‫این افرن، پدربزرگمونه.
‫بهم گفته تصمیم گرفته بودن ‫از تکه‌هایی که تو دالان سرخ...
‫پیدا کرده بودن، محافظت کنن.
‫با این تکه‌ها آیینی اجرا می‌کردن ‫که خدایی رو از اعماق زمین احضار کنن.
‫پنج تکه هم هستن. ببین.
‫این تکه پدربزرگمه،
‫این هم تو دستبند مارتین بود. ‫آویزت رو بده.
‫آویزت سومین تکه است.
‫می‌دونم دوتای دیگه‌شون کجاست.
‫تو دفتر پدرمن.
‫وقتی بچه بودیم، ‫این‌ها رو بهمون داده بود.
‫با پلیس تماس بگیرین. ‫دیگه داره دیر می‌شه.
‫- به حد کافی کشش دادیم. ‫- نه‌خیر.
‫باید خودمون پیداش کنیم.
‫سه هفته است که مارتین اونجا گیر افتاده. ‫یه ساعت هم زودتر پیداش کنیم، بهتره.
‫اگه به کسی خبر بدیم، ‫به پدرم اطلاع می‌دن.
‫- بعدش جون برادرم به خطر می‌افته. ‫- حرفت اصلا منطقی نیست.
‫حرف‌های پدرم راجع به تصادفشون رو ‫شنیده بودم، خب؟
‫خودش خیلی زودتر خبر داشت چی می‌شه.
‫... کاری از دست مارتین برنمیاد.
‫از دست دوستانش هم برنمیاد، خب؟
‫تصادفشون اجتناب‌ناپذیره.
‫وقوعش ثبت شده.
‫می‌فهمی؟ ‫حتما تصادف می‌کنن.
‫افراد زیادی می‌میرن ‫و مارتین هم اونجا حضور داره.
‫نباید کوچک‌ترین اشتباهی کنیم.
‫پای قدرتی وسطه ‫که از تک‌تکمون خیلی قوی‌تره.
‫- تصادفشون تعمدی بود. ‫- ولی واسه چی؟
‫می‌خواستن آیین قربانی برگزار کنن؟
‫چه بدونم.
‫- ببینین، باید آدم‌های کاربلد رو خبر کنیم. ‫- کاربلد کجا بود؟
‫کسی این رشته‌کوه رو ‫بهتر از خودت بلد نیست.
‫من که نمی‌تونم تنهایی برم ‫و سانت به سانت این رشته‌کوه رو بگردم.
‫من کمکت می‌کنم.
‫بعدش هم برادرم رو پیدا می‌کنیم برونو.
‫خیلی‌خب، نگاهی بندازیم.
‫- هوم. ‫- خیلی درد دارم.
‫اوهوم؟
‫انتظار نداشتم این‌قدر خوب شده باشه.
‫چرا آینه میارین؟
‫به نظرم کمک می‌کنه.
‫آینه می‌خواد چه کمکی بهم بکنه؟
‫چی می‌بینی؟
‫دختری رو می‌بینم...
‫که ترسیده.
‫واسه چی ترسیده؟
‫نمی‌دونه کیه.
‫دیگه چی می‌تونی ازش بگی؟
‫این‌جوری توهماتت کاهش پیدا می‌کنن.
‫من که توهم نمی‌زنم.
‫بهم فرصت بده دیگه. ‫لطفا چشم‌بندت رو بردار.
‫یه دختر نیست.
‫دو دخترن.
‫خب، یکیشون خودتی؟
‫باید باشم.
‫ولی نمی‌دونم هستم یا نه.
‫- یعنی جفتشون برات غریبه‌ان؟ ‫- نه.
‫حس می‌کنم می‌شناسمشون،
‫ولی حس می‌کنم هیچ‌کدومشون نیستم.
‫وقتی نگاهشون می‌کنی، ‫چه حسی داری؟
‫غمگین می‌شم.
‫خشمگین می‌شم.
‫و می‌ترسم.
‫از چی می‌ترسی؟
‫می‌ترسم از تو آینه فرار کنن.
‫دچار درد اندام خیالی شدی.
‫مغزت هنوز داره به عضوی از بدنت ‫که دیگه وجود نداره سیگنال می‌فرسته.
‫چون اعصابت پاسخی دریافت نمی‌کنن، ‫احساس درد می‌کنی.
‫خب، ازت می‌خوام سعی کنی ‫پات رو تکون بدی.
‫می‌تونی چشم‌بندت رو بذاری.
‫ذهنت عین همون آینه تاریکه.
‫چیزی رو منعکس نمی‌کنه.
‫واسه همین مغزت سعی می‌کنه ‫جاهای خالی رو با تصاویر آشنا پر کنه.
‫اخیرا فهمیدی تعداد زیادی ‫از دوستانت از دنیا رفتن.
‫فهمیدی خواهرت از دنیا رفته.
‫ولی خاطراتشون رو تو ذهنت پیدا نمی‌کنی.
‫کل این اطلاعات انباشته می‌شن ‫و تو ذهنت گره می‌خورن.
‫بعدش هم گولت می‌زنن.
‫تا خاطراتت رو به یاد بیاری، ‫تمرین می‌کنیم.
‫باشه، ولی چطوری؟
‫کاوش می‌کنیم.
‫گوشه و کنار خونه‌تون رو بگرد ‫و رایحه‌ها و اشیا مختلف پیدا کن.
‫غریزی پیش برو.
‫داره تغییر می‌کنه.
‫دردش فرق می‌کنه.
‫الان دیگه کمی می‌سوزه.
‫باورم نمی‌شه چنین اتفاقی افتاده.
‫انگار واقعا خودم نیستم.
‫خب، اگه برگشت چی؟
‫نترس. صرفا انعکاس خاطراتت هستن.
‫بخشی از روند بهبودت همینه.
‫ببین، وقتی پای مصنوعیت رو...
‫وصل کنی و دوباره خودمختار بشی، ‫شرایطت بهتر می‌شه.
‫همه‌چی عوض می‌شه.
‫پیداش می‌کنیم. قول می‌دم.
‫حواست به طناب باشه.
‫آفرین، کارت حرف نداره.
‫ادامه بده، آروم باش.
‫بیا، تو چشم من نگاه کن.
‫آفرین. کارت حرف نداره.
‫بریم.
‫آروم بریم.
‫چند سال بود که با دوار حرف نزده بودم.
‫بعد از ترک خونه،
‫نمی‌خواست من رو ببینه.
‫واسه همین وقتی اون روز ‫باهام تماس گرفتن،
‫فهمیدم اتفاقی افتاده.
‫اون همه سال متتظر دیدنش بودم،
‫ولی جسدش رو ‫روی میزی فلزی دیدم.
‫نمی‌دونم این همه خشمم رو چیکار کنم.
‫من هم وقتی تلمای عزیزمون رو...
‫از دست دادیم، عصبانی بودم.
‫بعدش هم...
‫وقتی روک از کما خارج شد،
‫خوشحال نبودم.
‫خیلی از دست خدا عصبانی بودم.
‫خیلی‌ها تماس گرفتن. ‫همه می‌خوان ببیننت.
‫تام خیلی مصر بود، ‫ولی به همه گفتم بهت فرصت بدن.
‫چرا جون اون خلافکار رو نجات داد ‫و جون دخترم رو گرفت؟
‫چطور می‌شه با از دست دادن فرزند کنار اومد؟
‫خب، راستش... نمی‌شه.
‫آدم به کل نابود می‌شه.
‫هیچی عین سابق نمی‌شه.
‫من درکت می‌کنم رومن.
‫ولی شرایط تو با ما فرق می‌کنه.
‫ما اینجا جمع شدیم که از همدیگه ‫حمایت و به هم کمک کنیم.
‫خودم می‌دونم، ولی تو نباید اینجا باشی.
‫آلما زنده است.
‫ببین، من دخترم رو چند ماه پیش از دست دادم.
‫- خودت که می‌دونی. ‫- فرق می‌کنه.
‫ببین، خیلی بابت بلایی ‫که سر دخترت اومد متأسفم،
‫ولی مسئولیت مرگش ‫به گردن هیچ‌کدوممون نیست.
‫ولی ما می‌تونیم کسی رو مقصر بشماریم.
‫اگه یکی روک رو می‌پایید، ‫بچه‌هامون الان پیش خودمون بودن.
‫از کجا می‌دونین کارلوس ‫باهاشون مواد مصرف نکرده بوده باشه؟
‫چنین سوال ذهن همه‌مون رو ‫درگیر کرده، مگه نه؟
‫واقعا خیال کردین مقصر دونستن ‫کارلوس کمکی می‌کنه؟
‫اون همیشه مراقب بچه‌هامون بود. ‫عین دوستشون می‌موند.
‫واسه همین تو جشنشون مواد آورد.
‫وایستین ببینم.
‫خیلی‌ها از دنیا رفتن.
‫ولی اون‌ها ناظرین سفرشون بودن.
‫خوشحالم که برگشتم خونه.
‫عزیزم.
‫هنوز بوی اون بیمارستان داغون رو می‌دی.
‫حموم رو برات آماده می‌کنم.
‫من می‌رم.
‫همین که شنیدم، اومدم.
‫نیکو، باید همین الان بری.
‫این چه کاریه؟ معجزه شده‌ها!
‫پس بیا خرابش نکنیم، ها؟
‫می‌خوام یه دقیقه ببینمش ‫و بغلش کنم دیگه.
‫- دوستمه، چنین کاری نکن. ‫- نه‌خیر.
‫ضمنا، دیگه برنگرد اینجا.
‫روک که بهتر شد، می‌تونه هر کاری خواست بکنه.
‫ولی تا من مراقبش هستم، ‫نباید به برادرم نزدیک بشی.
‫فهمیدی؟
‫باشه پس.
‫مراقبش باش.
‫- آلی... ‫- ها؟
‫نباید راجع به لارا دروغ می‌گفتم.
‫داشتی به حرف دکتر گوش می‌دادی دیگه، خب؟
‫باز هم باید برم پیشش؟
‫اگه به نظرت کمکت می‌کنه، آره.
‫[می‌دونی کی هستی؟]
‫- من تا حالا تو اون خونه بودم؟ ‫- یادت اومده؟
‫ها؟
‫خونه دوا، بهترین دوستته.
‫می‌شه بریم تو؟
‫سلام لوسیا.
‫راستش، یه لحظه خیال کرده بودم شما...
‫- شاید فکر خوبی نبوده باشه. ‫- نه، بفرمایین. بفرمایین تو.
‫شرمنده که بی‌خبر اومدیم لوسیا.
‫نمی‌خواستیم مزاحمت بشیم.
‫نگران نباش، اشکالی نداره.
‫آلی گفت شاید اگه بیاد اینجا، ‫چیزی رو به خاطر بیاره.
‫چرا که نه، بیاین تو.
‫توماس! نه!
‫بس کن!
‫حب، تو کی هستی؟
‫چه‌جور آدمی جعبه سری کادو می‌ده؟
‫می‌تونی هرچی خواستی برداری آلی. ‫از عکس گرفته تا لباس تا هرچی.
‫مطمئنی؟
‫چه کسی بهتر از خودش ‫که وسایلش رو نگه داره؟
‫بیاین همین الان قول بدیم ‫هر سال برگردیم اینجا.
‫گمون نکنم اصلا معنی ‫این خال‌کوبی رو بهتون گفته باشم.
‫فقط می‌دونم خودت و دوا ‫یه روز خال‌کوبی یکسان زدین.
‫- لابد خیلی صمیمی بودیم. ‫- جدانشدنی بودین.
‫ولی یه روزی دوستیتون خدشه‌دار شد. ‫یه شبه از هم دور شدین.
‫ولی اصلا دلیلش رو نگفتی.
‫- شاید عاشقش بودم. ‫- نه، گمون نکنم.
‫اصلا بهم نگفته بودی، اینه که...
‫- ظاهرا چیز خاصی بهت نمی‌گفتم. ‫- خب، مادرها می‌فهمن دیگه.
‫چه بدونم. ‫شاید عشقمون سری بود.
‫اون‌قدرها هم عجیب نیست!
‫خودم می‌دونم.
‫ولی تام هم بود.
‫- تام چی بود؟ ‫- نظرت چیه از خودش بپرسی؟
‫نظرت چیه ازش بپرسم ‫می‌تونه بیاد پیشت یا نه؟
‫چرا که نه؟ فکر کنم خوب بشه.
‫این رشته‌کوه غارهای زیادی داره...
‫که به همدیگه متصلن.
‫چندین کیلومتر مسیر مختلف ‫و چند صد ورودی متنوع داره.
‫یه پا هزارتوئه.
‫اینجا به اون سمت شکافی ‫که برادرم دیده بود ختم می‌شه.
‫الکس دستبنده رو ‫همون‌جا پیدا کرده بود؟
‫آره.
‫می‌تونیم پهبادم رو از اونجا بلند کنیم ‫و ته شکاف رو بگردیم.
‫حتما الکس همین‌جا رو دیده بود.
‫مارتین!
‫- مارتین! ‫- هیس!
‫دیانا، مراقب باش.
‫خودمون نباید از اینجا جلوتر بریم.
‫پهبادت رو دربیار.
‫تو هدایتش کن، ‫من هم راهنماییت می‌کنم.
‫آماده‌ام.
‫همین دیوار رو پیش بگیر. مراقب باش.
‫تا می‌تونی به اون گوشه نزدیک شو.
‫اینجا که چیزی نیست.
‫ادامه بده. ‫برو سمت جنوب.
‫خبری نیست. اینجا نیست.
‫اینجا ته شکافه.
‫اثری از مارتین نیست.
‫یه لحظه وایستا ببینم.
‫یه چیزی رو از قلم انداختیم.
‫اون روز، یخ‌ها داشتن آب می‌شدن.
‫کل این مسیرهای خشک، پر از آب بودن.
‫احتمالا توان شنا کردن ‫خلاف جریانش رو نداشته.
‫واسه همین بی‌خیال شده.
‫گودال‌های عمیقی هستن ‫که همیشه آب دارن. باید پیداشون کنیم.
‫مرموز و مستقلی، ‫از این‌جور آدم‌ها خیلی خوشم میاد.
‫همین امشب رو می‌گم، خاطره بسازیم.
‫همین امشب رو می‌گم.
‫خاطره بسازیم.
‫وای، خیلی خوب می‌بوسی.
‫خیلی خوب می‌بوسی.
‫چیه؟
‫روک، حالت خوبه؟
‫آره، دارم می‌رم تو وان. ‫خوبِ خوبم.
‫اوناهاش.
‫خیال می‌کردم دیگه نخوای من رو ببینی.
‫واسه چی؟
‫آخه می‌شه گفت دفعه قبل ‫ازت سواستفاده کردم.
‫اولین باری که دیدمت، ‫بهت نگفتم فراموشی گرفتم.
‫اشکالی نداره.
‫ولی چون پدرت اون شکلی ‫من رو از راه‌پله بالا آورد،
‫خیلی تحقیر شدم ‫و تو رو مقصر می‌شمارم.
‫- چند هفته اخیر اصلا آسون نبوده. ‫- متأسفم. خودم می‌دونم.
‫می‌شه ببینمش؟
‫درد داری؟
‫کمی دارم.
‫اجاره هستی؟
‫این دیوار مملو از خاطراتیه ‫که خاطرات خودم نیستن.
‫از والدینم سوال کردم، ‫ولی اطلاعی نداشتن.
‫نمی‌دونم چرا اطلاعاتشون ‫راجع بهم این‌قدر کمه.
‫تو می‌تونی امتحان کنی؟
‫این چیه؟
‫اون روز دوا رو برده بودیم جزیره.
‫به عنوان هدیه تولدش برده بودیمش. ‫چهار نفری شب رو همون‌جا موندیم.
‫همه‌مون موندیم؟
‫- لارا پیانو می‌زد؟ ‫- این عکس خودته.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫تو هم خیلی با دوا صمیمی بودی، درسته؟
‫خیلی خوشگل بود.
‫خب، دلت براش تنگ می‌شه؟
‫خیلی.
‫خب، سعی کردی پیانو بزنی.
‫نه.
‫نه؟
‫دارم وحشت می‌کنم.
‫انگشت‌هام خودبه‌خود می‌زنن.
‫خیلی‌خب، باز هم نشونم بده.
‫عه، چی شده؟
‫ببین، این عکس احتمالا ‫خاطره آخرین روز خوش عمرمه.
‫چند هفته بعدش، ‫خبر لارا رو شنیدم.
‫بعدش دیگه هیچی عین سابق نشد.
‫بعدش هم تو اون سفر،
‫دار و ندارم رو از دست دادم.
‫الان هم چیزی جز تو برام نمونده.
‫من هم نیاز دارم...
‫نیاز دارم دوباره دوستم باشی آلما.
‫جریانش چیه؟
‫حی می‌کنم این کلاف ممکنه...
‫موجب بشه خاطراتم رو به یاد بیارم.
‫تنها چیزی که ازش نمی‌ترسم، همینه.
‫- خودم می‌دونم خیلی مسخره است. ‫- نه بابا.
‫بده.
‫فقط خودت نمی‌ترسی.
‫جفتمون اخیرا خیلی چیزها از دست دادیم.
‫ولی الان هر وقت یکیمون ترسید،
‫می‌دونه اون یکیمون...
‫اون طرف هست.
‫این‌جوری دیگه تنها نمی‌شیم.
‫الان دیگه با هم باهاش کنار میایم.
‫دیگه شکست‌ناپذیریم.
‫یکیمون معلوله، یکیمون هم ترسیده. ‫چه تیم خفنی هستیم، مگه نه؟
‫- آره، تو هم تک‌چشم شدی. ‫- عه، خفه شو!
‫بس کن.
‫ظاهرا دوباره جعبه سریه رو آوردی.
‫- از این خبر داری؟ ‫- خودم درستش کردم.
‫دستور ساختش رو تو اینترنت پیدا کرده بودی...
‫و می‌خواستی به دوا کادو بدیش.
‫بلدی بازش کنی؟
‫باید رمزش رو بلد باشی.
‫خب،
‫باید ترکیبات متفاوتی رو امتحان کنی ‫تا بازش کنی.
‫اگه خودم بهت بگم، ‫دیگه حال نمی‌ده.
‫حالت خوبه؟
‫- چشمم کمی می‌خاره. ‫- بذار ببینم.
‫دراز بکش.
‫- خیلی وخیمه؟ ‫- نه.
‫خیلی بهتر شده.
‫اِم.
‫فکری به ذهنم خطور کرد.
‫اِم، یه چشمت رو ببند.
‫حالا جفت چشم‌هات رو باز کن،
‫ستاره دومی کجاست؟
‫بالاتره.
‫یه ذره بالاتره. ‫یه کم سمت راست.
‫- خودشه. همون‌جاست. ‫- هوم.
‫این دو نقطه باید کم‌کم...
‫به هم نزدیک بشن و در نهایت یکی بشن.
‫هفته‌ای یه بار اندازه‌گیری می‌کنیم ‫که شاهد روند بهبودت باشی.
‫فکر خوبیه. مرسی.
‫دیدارت با تام چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- خوبه.
‫یه لحظه همه‌چی رو از یاد برده بودم.
‫یادت رفته بود همه‌چی رو از یاد بردی؟
‫آره، همین‌طوره.
‫خودت می‌بینی. بالاخره عین سابق می‌شی.
‫خوابت نمی‌بره؟
‫نه.
‫منطقیه. همین الانش به حد کافی خوابیدی.
‫چطور بود؟
‫وقتی تو کما بودی رو می‌گم.
‫اصلا آگاه بودی؟
‫خواب می‌دیدی؟
‫نه کاملا.
‫می‌شه گفت انگار جایی بودم،
‫ولی فقط خاطراتم رو می‌دیدم.
‫اردوهای تابستونیم رو می‌دیدم،
‫قایق قدیمی عمو آلفردو رو می‌دیدم،
‫خونه پدربزرگ و مادربزرگمون رو می‌دیدم.
‫ولی چیز دیگه‌ای هم بود.
‫تو ذهن تو بودم،
‫تو ذهن مامان بودم،
‫تو ذهن دکتره و پرستاره هم بودم.
‫از وقتی به هوش اومدم،
‫می‌تونم ذهن ملت رو بخونم.
‫می‌تونم وقتی لمسم می‌کنن، ‫ذهنشون رو بخونم.
‫واقعا؟
‫ولی کاش یه سری چیزها رو ندیده بودم.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- اجازه هست؟
‫چند لحظه پیش ‫داشتی می‌رفتی مستراح...
‫که متوجه شدی در اتاقم بازه.
‫اومدی بیرون دنبالم بگردی ‫و با این که قبل از برگشتنم،
‫هرچی جاساز کرده بودم ریختی دور، ‫خیال کردی دارم چیزی می‌کشم.
‫خب،
‫حدس چنین مسئله‌ای ‫که قدرت خاصی نمی‌خواد.
‫کت چرمی که گم کرده بودی چی شد؟
‫- ای حرومزاده. ‫- چیه؟
‫دادیش به یه پسره.
‫اسمش ویکتوره.
‫از کجا خبر داری؟
‫کت محبوبم رو دادی به بی‌شعوری ‫که دلت رو شکسته بود؟
‫ولم کن!
‫امکان نداره.
‫دیگه اصلا دلت نمی‌خواد ‫لمسم کنی.
‫به درک!
‫[جزیره دوا]
‫«جزیره دوا.»
‫تام، لارا، آلما...
‫و دوا.
‫وایستا ببینم.
‫تام خیلی مهربونه.
‫به عمرم کسی قوی‌تر از لارا ندیدم.
‫نیکو در حکم پناهگاهمه.
‫نباید بذارم تام بره.
‫طاقت دیدن درد لارا رو ندارم.
‫اصلا انصاف نیست. ‫هیچی نمی‌تونه جدامون کنه.
‫همیشه به فکرشم.
‫[آلی بزدل]
‫آلی خیلی بزدله.
‫از آلی متنفرم.
‫آلما...
‫لارا؟
‫اینجا هم خبری نیست.
‫شاید یکیشون رو از قلم انداختیم، خب؟ ‫چه بدونم.
‫کجا می‌ری؟
‫حس می‌کنم چیزی رو از قلم انداختم.
‫اینجا رو باش.
‫اینجا یه یخ‌کافت هست.
‫اون پایین آب هست.
‫اگه مارتین هنوز زنده باشه، ‫باید اون تو باشه.
‫خیلی باریکه. فروسرخ رو روشن می‌کنم.
‫آروم برو.
‫خیلی مراقب باش.
‫سیگنالی ارسال کرد.
‫دوربین رو بچرخون.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.