‫مواظب باشین!
‫«آلما» ‫«فصل یکم، قسمت هفتم»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫کمک کنین!
‫صدام رو می‌شنوین؟
‫کسی صدام رو نمی‌شنوه؟
‫آلما!
‫دوا.
‫جریان چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫کسی صدام رو نمی‌شنوه؟ کمک کنین!
‫کسی صدام رو نمی‌شنوه؟
‫تام، من پیشتم.
‫تو کی هستی؟
‫قراره بمیرم؟
‫نه، قرار نیست بمیری.
‫تام. نه، خواهش می‌کنم.
‫تام، نه، طاقت بیار.
‫خواهش می‌کنم تام. ‫تام، خواهش می‌کنم.
‫نه. نه تام، خواهش می‌کنم، نه.
‫تام.
‫من همین‌جام.
‫لارا!
‫دوا، بیا.
‫آلما چی؟
‫هنوز نوبتش نشده.
‫دوا، خواهش می‌کنم باهام بیا.
‫اگه الان نیای، نمی‌تونم کمکت کنم. دوا.
‫همین الانش هم رسیدن.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫روک.
‫آخ!
‫نه!
‫دوا، نه!
‫دوا!
‫اسمت چیه؟ ‫می‌تونی بگی امروز چندشنبه است؟
‫نه، نباید بخوابی. ‫چشمت رو نبند.
‫از این به بعد بهتر می‌شه.
‫دوا جونم!
‫پیلار! رومان! اینجاست!
‫ما پیشتیم عزیز دلم! در امانی.
‫خواهش می‌کنم، نباید اینجا باشین. ‫باید برین اتاق انتظار.
‫- دیگه همه‌چی تموم شد. ‫- خواهش می‌کنم، باید منتظر بمونین.
‫مامان!
‫وای!
‫لارا؟
‫میای کمکم کنی؟
‫تریسکلیون عامل تعادله.
‫اون‌جایی که بهمون گفته بودی چی؟
‫زندگی...
‫حرفت ذهنم رو درگیر کرده بود.
‫استادم خیلی وقت بهم داده بودش.
‫زندگی بعدیت چه شکلی می‌شه؟
‫دیگه خبری نیست. ‫همین آخریشه.
‫عزیز دلم،
‫خیلی متأسفم که چنین اتفاقی برات افتاده،
‫ولی اینجا به کارت نمیاد.
‫اگه کتابه رو درست خونده باشی،
‫می‌فهمی پیشنهادشون بهای هنگفتی داره.
‫آرورا، من الان هیچی ‫واسه از دست دادن ندارم.
‫دری رو که از توان بستنش ‫اطمینان نداری، باز نکن.
‫راه‌های احتمالیم رو ‫تو آینه شش‌تایی دیده بودم.
‫باقی زندگی‌های احتمالیم رو دیدم.
‫شاید تو طی همین زندگی کوتاهت، ‫بیش از چند زندگی متوالی من...
‫خوشحالی رو تجربه کرده باشی.
‫ولی نمی‌خوام دیگه خودم نباشم.
‫نمی‌خوام زندگی کس دیگه‌ای رو بدزدم.
‫آخه کار درستی نیست.
‫اینجا خیلی کم فرصت داشتم.
‫طول عمر آدم که بیانگر فرصت‌هاش نیست. ‫لحظاتی که با دیگران می‌گذرونه بیانگرشه.
‫وقتش که برسه، کی میاد دنبالم؟
‫هیچ مرحومی رو نمی‌شناسم.
‫هیچ‌کس تنها نمی‌میره عزیز دلم.
‫از اولش یکی مراقبت بوده.
‫همون شبحم رو می‌گی؟
‫همه‌چی به هم مرتبطه. ‫همه‌اش با عقل جور در میاد.
‫کافیه به وقتش توجه کنی...
‫تا در نهایت همه‌چی معلوم بشه.
‫من رو می‌بینی؟
‫همین‌جام. ‫منتظرت بودم.
‫دیر کردی.
‫چند وقته که داشتم ‫روحت رو احضار می‌کردم.
‫دوا جسمت رو دزدیده، ‫ولی نمی‌فهمه داره چیکار می‌کنه.
‫حتی نمی‌دونه کیه.
‫نمی‌خواد وحشت کنی.
‫کمکت می‌کنم حلش کنی، ‫ولی زیاد فرصت نداریم.
‫از به بعد، تو چشم‌انداز خاطراتت ‫و دنیای عزیزانت...
‫پرسه می‌زنی.
‫زنده‌ها نمی‌تونن ببیننت ‫یا صدات رو بشنون،
‫ولی می‌تونی به افکارشون شکل بدی.
‫باید وقتی کنارشونی، زرنگ باشی ‫تا به اهدافت برسی.
‫مقاومت کن.
‫اگه باهاشون تعامل برقرار کنی، ‫شرایطت وخیم‌تر می‌شه...
‫و در نهایت انرژیت از بین می‌ره ‫و ناپدید می‌شی.
‫خیلی مهمه که انرژیت رو هدر ندی.
‫بین دنیاهای متفاوتی سفر می‌کنی...
‫که قوانینشون با دنیایی ‫که خودت می‌شناسی، فرق می‌کنه.
‫همه‌چی عین خواب می‌مونه. ‫سعی نکن درکش کنی.
‫از طریق دریچه‌هایی عین همونی ‫که باهاش اومدی اینجا، به مکان‌ها...
‫ خاطرات مهمی می‌ری که می‌تونی ‫از طریقشون جسمت رو پس بگیری.
‫- ولی چطوری؟ ‫- همون‌طوری که دوا از خودت دزدیدش.
‫وقتی روحش از جسم خارج می‌شه، ‫می‌ری توش.
‫دریچه‌ها اطلاعات مورد نیازت ‫راجع به گذشته،
‫حال و آینده رو واسه ‫دست‌یابی به هدفت در اختیارت می‌ذارن.
‫ولی من که اصلا نمی‌دونم ‫از کجا شروع کنم.
‫من راهنماییت می‌کنم. ‫تنها نمی‌مونی.
‫برو! به مهم‌ترین خاطراتت سفر کن.
‫اگه بهم نیاز داشتی، کنارت هستم.
‫خونه خودمه.
‫این دریچه‌ها مکان‌های محبوب ‫و عزیزانت رو نشونت می‌دن.
‫با هر کدومشون می‌تونی ‫مسائل مهمی رو راجع به...
‫گذشته، حال و آینده‌ات بفهمی.
‫باید هوشمندانه انتخاب کنی.
‫انتخاب کن.
‫وقتشه بفهمی واقعا کی هستی.
‫♪ یه جایی... ♪
‫این لحظه رو به خاطر دارم.
‫♪ زیر نور محو مهتاب، ♪
‫♪ یکی به یادمه... ♪
‫♪ و امشب بهم عشق می‌ورزه. ♪
‫- اون توئه. ‫- کی رو می‌گی؟
‫- شبحه اون توئه. ‫- بذار فیلمم رو تماشا کنم.
‫خودت که فیلمه رو از بری.
‫تو من رو می‌بینی؟
‫صرفا نور نمایانگر حضورت رو می‌بینه.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫صدات رو نمی‌شنوه، ولی حرف‌هات رو ‫تو افکارش حس می‌کنه.
‫- مامان، تو نمی‌بینیش؟ ‫- شبحه چه شکلیه؟
‫این شکلیه.
‫از این کارها نکن، می‌ترسم.
‫خیلی بزدلی.
‫اسمت رو بگو.
‫بهتره نگم.
‫واسه چی؟ اسمت رو بگو دیگه.
‫نه!
‫نباید با خاطراتت تعامل برقرار کنی.
‫اگه سعی کنی تعامل برقرار کنی، ‫درجا ناپدید می‌شی.
‫باید دریچه جدیدی پیدا کنی.
‫با عشق، از طرف بابا نوئل تام سری خودت.
‫- جزیره دواست. ‫- جعبه اسراره.
‫هستی؟
‫ولی این که خاطره خودم نیست.
‫اگه زنده‌ها خیلی به فکرت باشن، ‫می‌تونن احضارت می‌کنن.
‫ولی لارا دیگه اینجا نیست.
‫اینجا زمان وجود نداره. ‫برو پیشش، بهت نیاز داره.
‫می‌دونستم میای.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫حس می‌کنم می‌شناسمت.
‫گاهی اوقات گمون می‌کنم ‫در واقع خود منی...
‫که داری دم مرگم...
‫کل خاطرات خوشم رو مرور می‌کنی.
‫می‌دونم نگرانی، ‫ولی بدون همه‌چی مرتبه.
‫خودت ته دلت از حقیقت خبر داری. ‫بخشی از وجودمون جاویدانه.
‫بهم قول بده به وقتش هوام رو داری.
‫بهم قول بده.
‫لارا، اون دیگه کدوم خری بود؟
‫باید با انرژیت کاری کنی ‫که دوا بفهمه...
‫تو جسمیه که مال خودش نیست.
‫باید بفهمه کیه.
‫کی هستی؟
‫تویی لارا؟
‫اینجا کجاست؟ چی شد؟
‫خشمت باعث شد به سطح پایین‌تری برسی.
‫مواظب باش. اینجا محل زندگی ‫ارواحی به شدت دردمنده.
‫یادت باشه، اگه خشمگینانه عمل کنی، ‫هیچ عمل خوبی ازت سر نمی‌زنه.
‫روک.
‫چنین اتفاقی عادیه؟
‫اخراجت کرد؟
‫من آینده‌ام رو دیدم. ‫در نهایت خودت...
‫کمکم می‌کنی برگردم.
‫در آینده؟
‫آینده‌های احتمالی متعددی وجود دارن.
‫کجا آینده‌ات رو دیدی؟
‫اون تو چه خبره؟
‫چی بوده که حلش نکردی؟
‫خب، باید چیکار کنم؟
‫الان دیگه دردناک‌ترین خاطراتت ‫منبع قدرتت می‌شن.
‫این‌جوری قدرت مبارزه باهاشون رو ‫پیدا می‌کنی.
‫ولی اگه شکست بخوری، ‫نمی‌تونی از اونجا خارج بشی.
‫خاطرات خودم نیستن.
‫باید تنها بری.
‫وقتش که شد، کافیه احضارم کنی...
‫تا کمکت کنم.
‫غار کفاره...
‫آخرین و خطرناک‌ترین دریچه است.
‫دردناک‌ترین خاطراتت ‫اینجا انتظارت رو می‌کشن.
‫ازشون نترس.
‫دردشون توان مورد نیازت رو ‫درونت ایجاد می‌کنه،
‫ولی مواظب باش.
‫با خشم گمراه نشو.
‫فقط عشق بر عذاب پیروز می‌شه.
‫- واسه چی می‌خوای با من باشی؟ ‫- همون مخفیگاه سریه.
‫آخه تو...
‫همین الانش هم...
‫خوشت میاد؟
‫کلی لحظات مختلف از گذشته انتخاب کردیم.
‫خیلی خوشم اومد.
‫چند وقته که دارم راجع به...
‫اتفاقی که برام می‌افته مطالعه می‌کنم.
‫اصلا نباید مطالعه کنی.
‫مطمئنی؟
‫پس مخفیگاه سریت اینجاست؟ ‫خیلی خوشم اومد.
‫- می‌ذاری اینجا بمونم؟ ‫- خونه درختی من خونه درختی خودته.
‫ببین، خودم می‌دونم گاهی ‫شدید برخورد می‌کنم، ولی ممنونم.
‫- بابت چی؟ ‫- چه بدونم.
‫از وقتی باهات آشنا شدم، ‫حس می‌کنم شاید...
‫ای بابا، حرف‌هام خیلی مسخره است.
‫آخه تو من رو...
‫عین داستان‌هات می‌خونی.
‫- یه روزی راجع به من هم داستان می‌نویسی؟ ‫- شاید بنویسم.
‫اگه مؤدب باشی می‌نویسم.
‫نمی‌دونم از کی شروع شد.
‫سوگند می‌خورم سعی می‌کنم مقاومت کنم، ‫ولی فکر تام اصلا از سرم بیرون نمی‌ره.
‫همیشه به فکرشم. ‫باید بهت می‌گفتم.
‫می‌تونی دل هرکی رو به دست بیاری، ‫ولی حتما باید عاشق تام می‌شدی؟
‫همه‌چی رو خراب می‌کنی دوا. ‫باید فکرش رو از سرت بیرون کنی.
‫من عاشقشم.
‫تو چنین آدمی نیستی.
‫دیگه نمی‌شناسمت.
‫«من عاشق تامم»؟
‫دوایی که می‌شناسم ‫اصلا حاضر نیست بگه عاشق شده.
‫یعنی من رو این‌قدر کم می‌شناسی؟
‫مگه احمقی؟ ‫باید برات هجی کنم؟
‫آلما، تو از تام خوشت میاد؟
‫- مسخره‌بازی درنیار. ‫- خوشت میاد؟
‫خیلی وقته که رفیقیم.
‫ولی ازش خوشت میاد.
‫- دوا. ‫- حتما شوخیت گرفته.
‫واقعا عالی شد، مگه نه؟
‫باشه پس. خیلی‌خب، اشکالی نداره.
‫عهد می‌بندیم. ‫شرایط عین سابق می‌شه.
‫هیچ‌کدوممون دلش رو به دست نمیاریم. ‫سر چنین مسئله‌ای دعوا نمی‌کنیم.
‫رفاقت تو برام عزیزتره.
‫صرفا از خودت در میاری ‫که بهم نارو بزنی.
‫آخه می‌دونی واقعا ممکنه ‫با هم باشیم...
‫و از خودت درآوردی که جلوش رو بگیری.
‫ترجیح می‌دی دست‌آموز خودت بمونم، مگه نه؟
‫به نظرت واقعا حاضرم ‫چنین کاری باهات بکنم؟
‫اگه در نهایت به هدف خودت برسی،
‫حاضری دست به هر کاری بزنی.
‫کلی لحظات مختلف از گذشته اختلاف کردیم.
‫تک‌تکشون با هم فرق دارن، ‫ولی وجه اشتراکات زیادی دارن.
‫اون‌هایی که واسه مامان و بابا گذاشتم ‫هم همین‌طورن.
‫چشم‌انداز خاطراتمه.
‫تک‌تک لحظاتش رو مرور می‌کنم ‫و با بقیه به اشتراک می‌ذارم.
‫فقط از همین طریق می‌تونی ‫نقشه‌اش رو گسترش بدی.
‫ممنون که بخش مهمی ‫از زندگیم بودی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫آلما،
‫چند وقته که دارم راجع به...
‫اتفاقی که برام می‌افته ‫مطالعه می‌کنم.
‫اصلا نباید مطالعه کنی.
‫بیمارها با هم فرق می‌کنن. ‫درمانت اثر می‌کنه.
‫ولی من رو به موتم. ‫با تمام وجودم حس می‌کنم.
‫مدام داره بدتر می‌شه.
‫این مدتی که زنده‌ام، ‫دیگه خودم نخواهم بود.
‫نه. نه، این‌طور نمی‌شه.
‫خواهش می‌کنم از این حرف‌ها نزن.
‫بهم روزی زیبا هدیه بده ‫و بعدش هم کمکم کن.
‫بذار همین الان بمیرم.
‫می‌خوام بعد از گذران روزی زیبا، ‫با خوابی خوش بمیرم.
‫آلما.
‫ببین من رو.
‫دیگه چیز خاصی ازم نمونده.
‫خواهش می‌کنم.
‫مطمئنی؟
‫به عمرم این‌قدر مطمئن نبودم.
‫مرسی.
‫دیگه بذار تو حال خودم باشم.
‫نمی‌خوام کسی این خاطره رو ‫به یاد داشته باشه.
‫هستی؟
‫من رو می‌بینی؟
‫نه.
‫ولی می‌دونم هستی.
‫می‌دونستم میای.
‫تو شاهد مهم‌ترین لحظات زندگیم بودی.
‫امکان نداشت شاهد این یکی نباشی.
‫هستی؟
‫میای نزدیک‌تر؟
‫می‌خوام قبل از مرگم، بهتر ببینمت.
‫اگه سعی کنم، ناپدید می‌شم لارا.
‫پس واسه همین بود.
‫چون بهم نزدیک می‌شدی، ‫ناپدید می‌شدی.
‫درک می‌کنم.
‫تا زمان مرگم می‌مونی؟
‫من همیشه پیشتم.
‫آلی.
‫لارا!
‫وای!
‫لارا...
‫خودتی؟
‫باهام چیکار داری؟
‫باهام صحبت کن.
‫دوا!
‫- خودت رو نشون بده. ‫- با خشم گمراه نشو.
‫وقتش که رسید، ‫کافیه احضارم کنی.
‫روک، کمکم کن.
‫بندازش بیرون! برگرد!
‫زود باش!
‫نه!
‫- چنین کاری اشتباهه. ‫- مجبوری!
‫نه!
‫از پسش بر نمیام.
‫وای!
‫واسه چی اومدم اینجا؟
‫چون عاشقتم.
‫باورم نمی‌شه. ‫واسه چی باید بخوای با من باشی؟
‫آخه به عمرم کسی به شگفت‌انگیزی تو ندیدم.
‫باید برگردی، آخه من بدون تو هیچم.
‫دوا.
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫خواهش می‌کنم من رو ببخش.
‫خیلی شرمنده‌ام که جونت رو گرفتم.
‫خواهش می‌کنم، باید بهم بگی ‫چطوری کارم رو جبران کنم.
‫نه، نرو، خواهش می‌کنم.
‫نه، نرو.
‫نمی‌دونم صدام رو می‌شنوی یا نه.
‫اگه نیکو راست گفته باشه، ‫دیگه اینجا گیر افتادی.
‫تا ابد همین‌جا گرفتار می‌مونی.
‫اومدم با خودت،
‫لارا و تام...
‫خداحافظی کنم.
‫- آرورا، زندگی من این شکلی نبود. ‫- با والدینت هم خداحافظی کنم.
‫گاهی اوقات دریچه‌ها ‫آینده رو نشونت می‌دن...
‫تا به وقتش آماده باشی.
‫چه بازی‌ای راه انداختی؟
‫اگه جات بودم، در اسرع وقت ‫از اینجا خارج می‌شدم.
‫اگه جیغ بکشم، ‫والدینم سه سوته میان اینجا.
‫باید چیکار کنم؟
‫تصمیمش با خودته، ‫یا نجاتش بده، یا جسمت رو پس بگیر.
‫باید کمکش کنم!
‫دوا.
‫مواظب باش. می‌خوان بکشنت.
‫من ازت نمی‌ترسم.
‫بذار به حال خودم باشم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.