..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫اینجا هالیوود،
‫پایتخت سینمایی دنیاست.
‫شاهد برخی از هزاران دختری هستیم...
‫که هر سال میان هالیوود...
‫و همگی آرزوی یکسانی دارن.
‫نمی‌خوام آدم عادی باشم.
‫می‌خوام آدم خاصی باشم.
‫عین یه بیماری می‌مونه.
‫کاش می‌تونستم از شرش خلاص بشم، ‫ولی واقعا در توانم نیست.
‫شاید هم اصلا دلم نخواد خلاص بشم.
‫اینجا «استودیو کلاب» در هالیووده.
‫شاهد برخی از نود و چهار دختر ‫ساکن اینجا هستیم،
‫نود و چهار دختر از هزاران دختری ‫که هر ساله از کل ایالات...
‫کشورمون به هالیوود میان.
‫والدینم خیال می‌کردن ‫دیوانه شدم که اومدم اینجا.
‫بازیگری از نظر خیلی از اطرافیانم ‫گناه محسوب می‌شه،
‫ولی خودم حس می‌کنم ‫حکم تبلیغ مذهب رو داره.
‫هنوز فرصت بزرگی گیرم نیومده، ولی میاد.
‫معلومه که واقع‌گرام. ‫خودم می‌دونم خیلی مهم نیستم.
‫به نظرم به این زودی‌ها...
‫ستاره مشهوری نمی‌شم، ‫ولی می‌تونم صبر کنم.
‫من آموزش دیدم و تجربیات ‫مورد نیازم رو کسب کردم.
‫آماده‌ام.
‫هر دختری با بقیه فرق می‌کنه،
‫اما باز هم عین بقیه است.
‫به خاطر آرزوی شهرت اومدن اینجا.
‫خب جوآن، چند وقت پیش با برخی...
‫از هزاران دختری که حاضرن واسه به دست آوردن ‫جایگاهت هر کاری بکنن، صحبت کردیم.
‫می‌شه بهمون بگی ‫واسه چی تو مشهور شدی...
‫و چی شد که مشهور شدی؟
‫به نظرت اگه ملت بچه‌ای رو ‫به سرپرستی بگیرن،
‫می‌تونن عین بچه خودشون ‫دوستش داشته باشن؟
‫معلومه.
‫- بیا مایک. ‫- یعنی...
‫منظورم این نیست که یتیمه یا نه. ‫منظورم...
‫اگه آدم به استعداد بازیگری دست پیدا کنه...
‫و واقعا استعداد داشته باشه،
‫هیچ چیز و هیچ کسی ‫نمی‌تونه استعدادش رو کور کنه.
‫آقای کوئیک، من انسانم‌ها.
‫می‌دونین یعنی چی؟
‫یعنی واسه خودم ارزشی قائلم.
‫ارزش خیلی زیادی هم قائلم.
‫شاید شما از شنیدنش ‫غافلگیر بشین،
‫ولی من توانایی‌های زیادی دارم.
‫خصوصیات متعددی رو ‫کل عمرم حفظ کردم،
‫خصوصیاتی چون عشق ورزیدن ‫و درک کردن و...
‫گاهی اوقات که آثارش ‫رو می‌بینم، می‌گم: «ای بابا.»
‫«چطوری از پس چنین کاری براومد؟»
‫به عمرم ندیدم ‫خودش رو کارگردانی کنه...
‫یا به خودش بگه ‫باید فلان کار رو بکنه...
‫یا فلان شکل بازی کنه.
‫همین‌جوری بازی می‌کرد.
‫جیسون، من زن بالغی هستم ‫و نیازم...
‫با کل زنان بالغ یکسانه.
‫اگه نمی‌دونی، ‫باید بگم نیاز دارم...
‫بهم احترام بذاری ‫و ابراز علاقه کنی.
‫بهترین بخش بازیگری...
‫اینه که آدم می‌تونه ‫خودش رو رها کنه،
‫همون شخصیت باشه ‫و بازیش رو بکنه.
‫انگار اصلا...
‫وای، عاشق تماشای آثارشم.
‫از همون اول،
‫متوجه شدم پل حریم شخصی خاصی داره،
‫دلش نمی‌خواد تعهد داشته باشه...
‫و واسه همین وقتی متعهد می‌شد، ‫خارق‌العاده بود.
‫احساسات آدم که به خواست خودش نیستن.
‫نمی‌شه گفت: ‫«می‌خوام چنین حسی داشته باشم.»
‫«می‌خوام عاشق این زن بشم» ‫یا از این حرف‌ها.
‫باید...
‫فن اصلی بازیگری...
‫اینه که ابژه مذکور ‫باید این‌قدر از نظر آدم واقعی باشه...
‫که هیچ‌جوره کم نذاره.
‫اگه ابژه مذکور واقعی باشه،
‫آدم هیچ‌جوره کم نمی‌ذاره.
‫صبح به خیر خانم‌ها.
‫روز گرم و قشنگیه، مگه نه؟
‫خیلی خوشگله، مگه نه؟
‫ای بابا، خودتون که عین دو پروانه...
‫رو چمن‌ها می‌مونین.
‫باز هم سلام خانم کلارا.
‫اگه دنبال کار می‌گردی،
‫می‌تونی بری باشگاه ‫با سرکارگرمون صحبت کنی.
‫اگه دنبال غذایی، دم در پشتی ‫بهت غذا می‌دن.
‫خب، هنوز متوجه نشدین خانم. من...
‫من از طریق جوآن با پل آشنا شدم.
‫خودم و جوآن رفیق بودیم.
‫با همدیگه فیلمی به نام ‫«پیش‌پرداخت ممنوع» ساخته بودیم...
‫که بدجوری شکست خورد، ‫ولی می‌خواست...
‫من هم عین خودش کار داشته باشم.
‫اون موقع داشت خیلی مشهور می‌شد.
‫بعدش داشتیم بازیگران...
‫«تابستان گرم و طولانی» رو ‫انتخاب می‌کردیم...
‫که من رو با پل آشنا کرد.
‫تصمیم به شدت زیرکانه‌ای بود.
‫اون نقش رو واسه بروز دادن...
‫جنبه‌های باحال ‫و تقریبا منفی جنسی نوشته بودیم.
‫از کجا پیداش کردی؟
‫حس می‌کردم همین ‫که جلوی خودش رو می‌گیره،
‫باعث می‌شه ستاره سینما بشه.
‫حواستون خیلی جمع نیست‌ها خانم کلارا.
‫پول من رو که لازم نداری آقای کوئیک.
‫پول بقیه رو به جیب می‌زنی.
‫درسته، ولی مقاومتتون ‫برام چالش‌برانگیزه.
‫خب، ببینین آقای کوئیک، ‫آخرین باری که بابت پیشنهادی...
‫پول دادم، دوازده ساله بودم.
‫یعنی از اون به بعد ‫کسی بهتون پیشنهاد نداده؟
‫نچ. ‫هیچ‌کس هیچ‌وقت نمی‌ده.
‫از اول تا آخر فیلم ‫همین کار رو می‌کنیم...
‫به همدیگه می‌خندیم.
‫تو کل سکانس‌ها ‫همدیگه رو اذیت می‌کنیم.
‫مسلما به نظرم خیلی قشنگه...
‫که آدم بتونه با شوهرش دعوا کنه...
‫و بابتش پول بگیره.
‫موافق نیستی؟
‫خب، به قول استانیسلاوسکی ‫هنر هیچ‌وقت تصادفی به وجود نمیاد.
‫ممنون.
‫با تشکر از خانم و آقای پل نیومن...
‫که شخصا تشریف آوردن ‫و گذاشتن سر صحنه...
‫«تابستان گرم و طولانی» ‫باهاشون مصاحبه کنیم.
‫اصلا نگو اصلا نمی‌شه.
‫نمی‌دونم خیال کردین...
‫با پدرم به چه توافقی رسیدین،
‫ولی خودتون می‌فهمین ‫که من اصلا راضی نمی‌شم.
‫خانم کلارا، ما قراره با هم ازدواج کنیم، ‫مگه خبر ندارین؟
‫گولتون زدن آقای کوئیک.
‫یه بار هم که شده، ‫خودتون رو گول زدن.
‫عه، یعنی دست رد به سینه‌ام می‌زنین؟
‫دستم رو نمی‌گیرین ‫و دلم رو پس می‌زنین؟
‫شما خیلی شبیه پدرمین ‫و نمی‌شه ازم خواستگاری کنین،
‫پدرم هم به حرفم گوش می‌ده.
‫پیرمرد خارق‌العاده‌ایه.
‫گرگ جماعت از همدیگه ‫خوششون میاد دیگه.
‫راممون کن. دست‌آموزمون کن. ‫از پسش برمیای.
‫علاقه‌ای ندارم.
‫وقتی نه ساله بودم، ‫بی‌خیالش شدم.
‫اولین باری هم ‫که تو چشم آبی...
‫و بی‌روحت نگاه کردم، ‫بی‌خیال تو شدم.
‫- رنگش رو درست گفتی. ‫- همه‌چی رو درست گفتم.
‫خارق‌العاده بود که می‌تونستیم...
‫با جوآن بریم بیرون...
‫و کارهایی رو که سال‌ها می‌خواستیم ‫در ملأ عام بکنیم، انجام بدیم...
‫و مسائلی رو که در حریم شخصیمون ‫کشف کرده بودیم...
‫رو پرده سینما به تصویر بکشیم.
‫با عینک مطالعه‌ات خیلی زیبا می‌شی.
‫بدون عینکت هم زیبایی.
‫این‌جوری که تو تختت دراز کشیدی،
‫انگار خیلی کم سن و سالی خانم کلارا،
‫انگار تازه دستت رو شستی، ‫دندونت رو مسواک زدی...
‫و عین دختربچه‌ها دعا خوندی.
‫ملت وقتی من رو ‫تو فیلم‌ها می‌بینن،
‫ابژه‌ای جنسی محسوبم می‌کنن،
‫ولی وقتی هیجان‌زده باهام آشنا می‌شن،
‫شوق جنسیشون...
‫لحظه به لحظه کاهش پیدا می‌کنه.
‫صرفا خواسته بودن نیومن ‫ابژه جنسی باشه.
‫ولی خودش اصلا چنین آدمی نبود.
‫♪ کلارا. ♪
‫اصلا جنبه جنسی نداشتم.
‫چطوری تو فیلم‌ها بروزش می‌دادم؟
‫نمی‌دادم.
‫پوستت خیلی نازکه.
‫ولی دنیا دست گوشتخوارانه خانم کلارا،
‫اگه آدم مجبور بشه خام بخوره، ‫باید خام بخوره.
‫باید به افتخار جوآن ‫رژه راه بندازن...
‫که چنین نمادی رو خلق کرد.
‫این‌ها رو بذار کنار خانم کلارا،
‫آخه می‌خوام ببوسمت.
‫یه روز که از سر کار برگشته بودم،
‫دیدم یه کپه وسایل به درد نخور...
‫کنار گاراژمون هست.
‫تلنبه‌های دوچرخه قدیمی ‫و جاروهای مخصوص حیاط بودن.
‫دستمال‌سر بسته بود ‫و روپوشی رنگی‌شده پوشیده بود.
‫من هم گفتم: ‫«داری چیکار می‌کنی؟»
‫گفت: «دارم رنگ می‌کنم.»
‫از یه مغازه دست‌دومی ‫یه تخت دونفره خریده بود...
‫و تشک «سیلی» نو هم گرفته بود.
‫اتاق رو هم رنگ تندی زده بود.
‫با خجالت خندید و گفت:
‫«اینجا کلبه سکسه.»
‫«ما هم می‌ریم همون‌جا.»
‫«تابستان گرم و طولانی» ‫برای اولین بار در...
‫لوئیزیانا، بتن‌روژ اکران می‌شه.
‫ویلیام فاکنر در این فیلم ‫عشق و نفرت جنوبی‌ها رو بررسی کرده...
‫و خانم جوآن وودوارد هم حضور دارن...
‫و دسته‌گلی به این خانم جوان می‌دیم...
‫و تحسینش می‌کنیم، چرا که مشهورترین ‫بازیگر زن حال حاضر سینمای آمریکاست.
‫با توجه به روند فروش فیلم،
‫بیست میلیون نفر ‫تو این کشور این فیلم رو می‌بینن.
‫اون فیلم خیلی موفق بود.
‫همون‌طور که گفتم، ‫خیلی سرگرم‌کننده بود.
‫تو جشنواره کن هم شرکت کرد.
‫پل جایزه بهترین بازیگر رو برد.
‫البته، «سه چهره ایو» ‫هم همون سال...
‫اکران شده بود.
‫یعنی اون سال واسه جوآن ‫خیلی خفن بود.
‫سلام مادر عزیزم، ‫الان دارن واسه مقاله‌ای...
‫تو مجله ازم عکس می‌گیرن ‫و خودم برات نامه می‌نویسم.
‫در واقع، همین الان هم دارن ‫ازم عکس می‌گیرن.
‫یکی دو روزه که دارن ‫ازم عکس می‌گیرن.
‫نمی‌دونم چقدر دیگه طول می‌کشه،
‫ولی امیدوارم دست بجنبونن.
‫پل همیشه حرفی می‌زنه ‫که گمون نکنم از خودش باشه:
‫«شانس هنر محسوب می‌شه. ‫من هم خیلی خوش‌شانسم.»
‫از اولش فکر می‌کردین ‫خوش‌شانس باشین؟
‫بی‌نهایت باور داشتم ‫کل این اتفاقات رخ می‌دن.
‫- نمی... ‫- کدوم اتفاقات رو می‌گین؟
‫همین که بزرگ می‌شم، ‫ستاره سینما می‌شم...
‫واقعا شدین!
‫و با مرد خوش‌تیپ ‫و خارق‌العاده‌ای ازدواج می‌کنم.
‫کل این اتفاقات رو ‫تصور کرده بودین؟
‫یکی از زیباترین و مهربون‌ترین جوامع...
‫کشورمون تو شهر توماس‌ویل هستن...
‫که در جنوبی‌ترین نقطه جورجیا...
‫و دم مرز ایالت واقع شده.
‫وقتی بچه بودم،
‫بیشتر از همه درگیر سینما بودم...
‫و بیش از هر چیزی دوستش داشتم...
‫و ازش تأثیر می‌گرفتم.
‫مادرم قبلا ما رو می‌برد سینما و می‌گفت:
‫«خب، ویدی و جوآن رو به شما می‌سپارم...»
‫«و خودم دو ساعت دیگه میام دنبالشون،»
‫«آخه می‌خوام برم بریج بازی کنم.»
‫از النور، مادر جوآن...
‫برام بگو.
‫آدم دوست‌داشتنی و باحالی بود...
‫و خیلی اجتماعی بود.
‫می‌شه گفت النور ‫با مرد خوش‌تیپی...
‫در ارتباط بود ‫که همسرش ساکن گرینویل بود.
‫محل کار خودش جای دیگه‌ای بود...
‫و النور اتاقی بهش اجاره داده بود...
‫مامانش از مهمونی ‫و قرار گذاشتن خوشش می‌اومد.
‫پدرش هم خیلی زحمتکش بود...
‫و معمولا در سفر بود.
‫در نتیجه، خودش تو شهر خودشون ‫با مردی رابطه نامشروع داشت...
‫و یکی از اتاق‌های خونه‌شون رو ‫بهش اجاره داده بود.
‫واسه همین خیلی زشت طلاق گرفتن.
‫از جورجیا رفتیم.
‫مادرم حس می‌کرد ‫تو اون دوره نمی‌شه...
‫زن مطلقه باشه ‫و اونجا ساکن باشه.
‫شوکه‌کننده بود.
‫واسه همین به کارولینای جنوبی، ‫گرینویل نقل‌مکان کردیم.
‫اینجا آخرین ایستگاهه خانم.
‫شونزده ساله بودم ‫و با حماقت تصمیم گرفتم...
‫مشهورترین بازیکن فوتبال آمریکایی ‫مدرسه‌مون رو به مراسم رقص دعوت کنم.
‫اون هم قبول کرد.
‫مادرم قبول کرد...
‫کمکم کنه لباسم رو بدوزم.
‫خب، اون موقع لباس‌های بدون بند...
‫تازه مد شده بودن ‫و حتما باید از همون‌ها می‌پوشیدم.
‫مامانم موافقت کرد. ‫لباسم رو دوخت...
‫خب، پول خاصی نداشتیم،
‫ولی واقعا لباس قشنگی شده بود.
‫سینه‌بندش خیلی شل بود.
‫نمی‌دونم چرا نه خودم، ‫نه مامانم به این نقص لباس...
‫توجهی نکردیم.
‫ارکستر شروع به نواختن کرد،
‫من هم با غرور دخترونه خودم...
‫با قهرمان بزرگ‌جثه‌ام ‫رفتم وسط پیست رقص.
‫دستم رو دور شونه‌هاش گرفتم...
‫و همون اتفاق افتاد.
‫رفتم گوشه پیست رقص،
‫آروم نشستم و امیدوار بودم زودتر بمیرم.
‫ولی همون شب فهمیدم مردها...
‫هنوز هم خارق‌العاده‌ترین افراد روی زمینن.
‫♪ قبلا مردی رو می‌شناختم ‫که داستان بزرگ‌ترین... ♪
‫پسر بزرگ‌تری اومد پیشم ‫و ازم خواست باهاش برقصم.
‫تا آخر شب باهام رقصید ‫و لباسم هم مشکل‌ساز نشد.
‫خودش خبر نداشت، ولی بهترین نجات تاریخ رو...
‫بعد از جرجیس که اژدهائه رو کشته بود، ‫عملی کرده بود.
‫خب، وقتی باهاش رقصیدی، چی شد؟
‫یادت میاد؟
‫همین‌طور آروم آروم رقصیدیم...
‫مصاحبه‌ای رو خونده بودم ‫و خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم،
‫آخه با صحبت کردن ‫با عشق دبیرستانی جوآن،
‫می‌شه اطلاعات زیادی ‫از دوران کودکیش کسب کرد.
‫تا آخر دبیرستان تو رابطه بودیم.
‫اون موقع‌ها با جوآن...
‫چه کارهایی می‌کردین؟
‫خب، مطمئنا زیاد می‌رفتیم سینما.
‫گاهی اوقات می‌نشستیم.
‫گاهی مشغول کارهایی بودیم ‫که اون موقع‌ها می‌کردن.
‫نمی‌دونم چیکار می‌کردیم.
‫خب، می‌ذارم خودش ‫هر بخشی از رابطه‌مون رو...
‫که می‌خواد، بیان کنه.
‫ولی...
‫الان یاد مسئله‌‎ای افتادم...
‫که ذهنم رو درگیر کرده.
‫یادمه سعی کرده بود ‫واسه یکی از مراسمات...
‫رقص مدرسه پول جمع کنه...
‫و مادرش رو قانع کرده بود ‫واسه مراسم براش لباس بخره.
‫خیلی مهم بود.
‫جنسش هم از چرم گوزن ماده بود.
‫بدجوری لباسه رو می‌خواست.
‫ولی نمی‌شد زیرش شلوار بپوشه.
‫گمون کنم خیلی تنگ بود...
‫که وقتی پوشیدش، ‫نتونست شلوار تنش کنه.
‫بدنش خیلی معلوم می‌شد.
‫خلاصه، زیر لباسه هیچی نپوشید...
‫و همون‌جوری اومد مراسم رقص.
‫یهو یاد این خاطره افتادم.
‫اصلا تمریناتش رو تماشا نمی‌کردی؟
‫معلومه که می‌کردم.
‫ولی چیزی خاطرت نیست؟
‫نه، از بازیگری خوشم نمی‌اومد.
‫من اهل این کارها نبودم.
‫می‌شه گفت اهل تماشا کردن جوآن،
‫منتظر اتمام تمریناتش موندن...
‫و این‌جور کارها نبودم.
‫همیشه می‌گفت قراره ستاره سینما بشه.
‫همیشه می‌گفت.
‫نمی‌گفت بازیگر می‌شم. ‫می‌گفت ستاره سینما می‌شم.
‫از سن من، ‫هدفم رو کشف کردم...
‫و بدجوری براش تلاش کردم...
‫و واسه همین از فعالیت‌هایی ‫که اکثر دخترها خوششون میاد...
‫جا موندم.
‫می‌دونست می‌خواد چیکار کنه...
‫و همون کار رو می‌کرد.
‫می‌خواست بازیگر بشه ‫و آواز بخونه.
‫اصلا شکی نیست.
‫ولی دوزندگی رو...
‫چون مجبور بود، یاد گرفت.
‫خودش و مادرش شرایط سختی داشتن.
‫شرایط سختی داشتن.
‫فقیر بودن. ‫مادرش مجرد بود.
‫مامان جوآن کل لباس‌هاش رو می‌دوخت...
‫و تا آخر دبیرستانش، ‫رو یه تخت می‌خوابیدن.
‫وای!
‫مادرم اصلا دانش مالی نداشت.
‫همیشه چراغمون خاموش می‌شد،
‫آخه مادرم قبضش رو پرداخت نکرده بود.
‫در نهایت، خودم پرداخت می‌کردم.
‫الان دیگه خوب شدم؟
‫خوشگل شدی.
‫وقتی بچه بودم، مادر خارق‌العاده‌ای بود.
‫خارق‌العاده بود که مثلا ‫دوزندگی رو بهم یاد داد.
‫وقتی بچه بودم، ‫همنشین خیلی خوبی بود،
‫آخه خودش هم عین دختربچه‌ها بود.
‫شب به خیر مامان.
‫ولی آدم بالاخره...
‫زمانی لازم داره ‫مادرش کارهای دیگه‌ای هم بکنه،
‫ولی در توانش نبود.
‫مطمئنم...
‫خودش خوشش نمی‌اومدن ‫که باباش چنین شرایطی داره...
‫و رفته اونجا.
‫می‌شه گفت شرایط دشواری بود...
‫که تک و تنها با مادرش زندگی کنه...
‫و به نظرم خیلی از طلاقشون اذیت شد.
‫اصلا پیش نیومده بود که جوآن...
‫اعتراف کنه جداییشون ‫براش دردناک بوده؟
‫خب، گاهی اوقات گریه می‌کرد.
‫برات سینی قشنگی آوردم.
‫وقتی والدینم طلاق گرفتن،
‫می‌خواستم خودکشی کنم، ‫ولی بلد نبودم.
‫یادمه با خودم می‌گفتم ‫می‌شه از پنجره بپرم پایین یا نه...
‫ولی خیلی بامزه است ‫که نگران این موضوع بودم،
‫آخه چند سال آخر زندگی مشترکشون...
‫واقعا وحشتناک بود.
‫خداحافظی کردن باهاش رو یادته؟
‫رفتنش رو یادته؟
‫اِم، مطمئنم کاری کرده بودیم،
‫ولی یادم نمیاد.
‫بعد از این که اون کار رو کرد،
‫خودت چه حسی داشتی؟
‫حس می‌کردیم هیچ‌کس تو دنیا...
‫جز خودمون مهم نیست...
‫البته شاید کم سن و سال بودیم ‫و جوگیر شده بودیم،
‫هر چی می‌خواین بگین، ‫ولی من اصلا...
‫واقعا همون موقع بدجوری عاشق هم بودیم...
‫و با عشق بقیه مردم فرقی نداشت.
‫مطمئنم خودم چنین حسی داشتم.
‫مطمئنم خودش هم چنین حسی داشت.
‫مراسم اسکار امشب...
‫پنجاه میلیون بیننده داره...
‫و قراره...
‫خیلی هیجان‌انگیز بـ...
‫می‌دونی بهترین نکته‌اش چی بود؟
‫چی بود؟
‫از تلویزیون پخش می‌شد...
‫و لباسم رو خودم دوخته بودم.
‫جوآن وودوارد همراه پل نیومن، شوهرش، ‫تو مراسم حضور پیدا کرده.
‫فقط یادمه دائما داشتم...
‫لباسه رو می‌دوختم...
‫و فکرم فقط درگیر همون بود.
‫باید لباسم رو می‌دوختم.
‫نامزدان بهترین بازیگر زن رو اعلام می‌کنم:
‫دبورا کار برای فیلم ‫«خدا می‌داند آقای آلیسون»،
‫آنا مانیانی برای فیلم ‫«باد وحشی است»،
‫الیزابت تیلور برای فیلم ‫«شهرستان رینتری»،
‫لانا ترنر برای فیلم ‫«پیتون پلیس»...
‫و جوآن وودوارد برای فیلم ‫«سه چهره ایو.».
‫برنده امسال...
‫جوآن وودوارد برای فیلم...
‫«سه چهره ایو» هستن.
‫وقتی فهمیدم برنده شدم،
‫سریع ژاکتم رو درآوردم.
‫ولی پیراهنم بی‌بند بود.
‫پیراهنم نگه‌دارنده داشت،
‫ولی وقتی داشتم می‌دویدم،
‫مدام با خودم می‌گفتم ‫الان لباسم می‌افته.
‫ولی می‌خواستم مادرم پیراهنم رو ببینه.
‫وای. فکر و خیالات آدم ‫خیلی بامزه است، مگه نه؟
‫فقط می‌تونم بگم ‫که از نه سالگی...
‫خیال‌بافیِ این روز رو می‌کردم.
‫اون فیلم از «من و پادشاه» ‫هم مشهورتر بود.
‫یعنی فیلم خیلی مشهوری بود. ‫کل...
‫فقط اسکار نبرده بود. ‫کل جوایز رو درو کرده بود.
‫اون موقع می‌گفتن بهترین...
‫ستاره تازه به شهرت رسیده کشوره.
‫جوآن، فقط سی بازیگر...
‫در طول تاریخ سینما، ‫جایزه بهترین بازیگر زن رو بردن.
‫چه حسی داری که جزو این گروهی؟
‫گمون کنم اصلا نمی‌دونم دیو.
‫راستش، گاهی اوقات ‫برخی خواسته‌های آدم این‌قدر شدیدن...
‫که خیال می‌کنه اگه بهشون نرسه،
‫می‌میره.
‫من هم یادمه که وقتی بچه بودم...
‫و تو کارولینای جنوبی، گرینویل ‫دبیرستان می‌رفتم،
‫بیش از همه می‌خواستم ‫محبوب‌ترین دختر مدرسه بشم.
‫خیال می‌کردم در اون صورت ‫زندگیم خیلی فرق می‌کنه...
‫و همه‌چی عوض می‌شه.
‫خلاصه بهم رأی دادن،
‫ولی هیچی فرق نکرد ‫و هیچی عوض نشد.
‫خب جان، باید از بچه‌شون هم بپرسی.
‫دیروز یه سیگار خورد.
‫مطمئنا حال بچه‌تون خوبه دیگه؟
‫خوبه بابا، خیلی خوبه، آره.
‫یادم نمیاد بابت هیچی گریه کرده باشم.
‫اولین باری که یادمه ‫به خاطر یکی دیگه گریه کردم،
‫وقتی بود که دیدم جوآن ‫داره تو بیمارستان نل رو به دنیا میاره.
‫یادمه درب و داغون ‫رو برانکارد دراز کشیده بود...
‫و دهنش خشک شده بود.
‫وقتی با آسانسور رفت پایین،
‫من کنار در آسانسور وایستادم و گریه کردم.
‫یادمه اولین باری ‫که گریه کردم، همون موقع بود،
‫حتی موقع مرگ پدرم ‫هم گریه نکرده بودم.
‫مادر، می‌شه گفت خوشحالم ‫که تصمیم گرفتین...
‫به اون خونه بزرگ نقل‌مکان نکنین.
‫به نظرم کار هوشمندانه‌ای نبود،
‫ولی حس می‌کردم ‫حق ندارم چیزی بگم.
‫ضمنا، این دیگه چه حرفیه...
‫که «مایه افتخارم شدی»؟
‫من اولین بچه همسر دومش بودم...
‫و گمون نکنم ذاتا مادری بلد بوده باشه.
‫مادر خودش نقش خاصی ‫تو زندگیش نداشت.
‫واسه همین داشت تمام تلاشش رو می‌کرد.
‫بزرگ بودن، کوچک بودن...
‫یا اصلا بی‌خونه بودن مهم نیست.
‫ضمنا، بهت قول می‌دم ‫اگه امکانش بود،
‫این فیلمم که تموم شد، ‫حداقل دو روز...
‫میام بهت سر می‌زنم.
‫اینه که به نظرم ‫خودش از اول بلد نبود.
‫الگوی خیلی خوبی نداشت.
‫پل با سیدنی پوآتیه خیلی صمیمی بود.
‫با پوآتیه تو فیلمی به نام ‫«بلوز پاریس» بازی کرده بودن.
‫«بلوز پاریس» رو دیدی؟
‫- نه. ‫- پشم‌هام پسر.
‫لویی آرمسترانگ تو فیلمه بازی می‌کنه.
‫دوک الینگتون آهنگش رو ساخته.
‫پل نیومن و سیدنی پوآتیه...
‫با لویی آرمسترانگ آهنگ می‌زنن.
‫سکانسش پونزده دقیقه است ‫و خیلی شگفت‌انگیزه.
‫خیلی جالبه که آدم بتونه ‫نقشش رو طوری بازی کنه...
‫که وقتی بقیه تماشا می‌کنن،
‫حس کنن احاطه شدن. ‫احاطه بشن.
‫حس کنن نمایش و صحنه‌ای در کار نیست.
‫البته چنین کاری رو ‫تو عرصه‌های دیگه عملی کردن.
‫موزیسین‌ها زیاد چنین کاری می‌کنن.
‫مصاحبه خفنی رو خوندم...
‫که پوآتیه داشت می‌گفت...
‫داشت بازیگری متد رو ‫با موزیسین‌های جز بزرگ یکسان می‌دونست.
‫آدم باید کلی تمرین کنه، ‫خودش رو وقف کنه،
‫دیالوگ‌ها رو دقیق بلد باشه ‫و بعدش خودش رو رها کنه.
‫آدم می‌تونه بشینه ‫آهنگ گوش کنه...
‫و خیلی زود افکارش متوقف می‌شن...
‫و دیگه اصلا به فکر آهنگه نیست.
‫انگار خود به خود معلق می‌شه.
‫خلاصه مدتی صرفا...
‫تو جو خاصی می‌ره ‫و با آهنگ تنها می‌شه...
‫وقتی چشمش بازه، ‫هیپنوتیزم می‌شه...
‫و معلق می‌شه.
‫برخی بازیگرها خیلی پرشورن.
‫برخی بازیگرها تکنیسین هستن.
‫کاری می‌کنن آدم بفهمه تو سینماست ‫و داره تکنیسین بااستعدادی رو تماشا می‌کنه.
‫ولی اگه بازیگر پرشوری هم باشه... ‫آدم یادش می‌ره تو سینماست.
‫درسته. ‫خب، به نظرت پل کدومشون بود؟
‫اگه بخوام حدس بزنم،
‫به نظرم اگه پل از نظر...
‫پوآتیه اون قدرت هیپنوتیزم رو داشت،
‫خودش می‌گفت.
‫نظرت چیه؟
‫این بخشش رو واسه ابوا می‌نویسم...
‫و با کر خودت می‌زنمش.
‫خب، چطور می‌شه؟
‫این‌جوری ملودیش شادتر می‌شه ‫و حس قشنگی...
‫ببین، نظرت چیه؟
‫قشنگه پسر.
‫فقط قشنگه، ها؟
‫از بد که بهتره.
‫من کل عمرم مشکل ‫اعتماد به نفس داشتم.
‫آشناهام سری تکون می‌دادن و می‌گفتن:
‫«ولی مگه معلوم نبود ‫که از نظر مردم...»
‫«آدم خفنی هستی؟» ‫من هم می‌گفتم:
‫«نه، ولی اگه می‌خواین ‫چنین حسی رو ابداع کنم، می‌کنم.»
‫نمی‌تونم کسی رو قانع کنم.
‫حس می‌کرد در وهله دوم قرار داره،
‫آخه هم سیدنی رو داشتیم، ‫هم جوآن رو داشتیم،
‫یعنی در واقع حس می‌کرد ‫در وهله سوم قرار داره.
‫یکی میاد بلندش می‌کنه...
‫و از خونه‌اش بیرونش می‌کنه.
‫- چه زندگی خفنی. ‫- آره، خب، آخه...
‫زندگی تو روزانه است. ‫زندگی ما شبانه است...
‫و دنیا تو شب خیلی فرق می‌کنه.
‫به نظرت نمی‌شه ترکیبشون کرد؟
‫خب، اگه با همدیگه ‫در ملأ عام قدم بزنن، اشکالی نداره،
‫ولی قطعا نمی‌خوام یکیشون ‫با خواهرم ازدواج کنه.
‫قطعا من هم درک می‌کردم.
‫درک می‌کردم چنین حسی داره.
‫آخه همیشه همین حرف رو ‫راجع به جوآن بهم می‌زد.
‫- ولی زندگی من روزانه است. ‫- اوهوم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫به نظرم تو هم هستی.
‫- نه‌خیر. ‫- خب، با اون که فرق می‌کنی.
‫- خب، قدم ازش بلندتره دیگه. ‫- نه.
‫استعداد.
‫استعداد تصادفی ژنتیکیه.
‫هر کی بااستعداده، خوش‌شانسه، همین و بس.
‫یکی از دلایلی که این‌قدر ‫واسه پل احترام قائلم،
‫روش به کار بردن استعدادهاشه.
‫آخه از نظر احساسی...
‫در حد متوسط ‫یا کمتر از متوسطی بود.
‫نمی‌دونم کی این موهبت‌ها رو ‫بین مردم پخش می‌کنه،
‫حالا یا خداست ‫یا طبق نظر خودم...
‫ماده خاصیه...
‫نمی‌دونم چیه.
‫نمی‌دونم چه ماده‌ایه.
‫ولی می‌دونم وقتی ‫نقشی احساسی وسط باشه،
‫همین مسئله مطرح می‌شه.
‫می‌خوای برات تاکسی بگیرم؟
‫نه، ترجیح می‌دم پیاده برم.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫خب، راستش، کسی که انتخاب کردی ‫با خواسته‌هات همخونی نداره.
‫واقعا؟
‫آره. ‫نمی‌شه من رو خرید.
‫من که نیومده بودم خرید.
‫- یه چیزی این تو می‌گی؟ ‫- باشه.
‫صرفا می‌خوان ببینن ‫داره ضبط می‌شه یا نه.
‫- گمون کنم می‌کنه. ‫- عجب چیزی پیدا کردم.
‫احساس زیادی بینشون جریان داشت.
‫اول از همه بگم که همیشه ‫می‌خواستم بدونم واسه چی...
‫اتاق خوابشون دوتا در داشت.
‫یه در داخلی داشت، ‫یه در بزرگ‌تر خارجی هم داشت.
‫من هم همه‌اش با خودم می‌گفتم ‫واسه چی کسی باید...
‫واسه اتاق خوابش ‫دوتا در بذاره؟
‫یکیشون هم قفل داشت.
‫خیلی به همدیگه علاقه داشتن، ‫من هم کوچک بودم...
‫و یهو می‌رفتم تو یه اتاق...
‫که داشتم پشت درش ماچ و بوسه می‌کردن.
‫این فیلم تولد نلیه،
‫ولی اصلا خوشش نمی‌اومد...
‫و کلا از تولد بدش می‌اومد.
‫سوزان هم داره ‫رقص توییست اجرا می‌کنه.
‫این هم مارتی ریته ‫که کلاه بامزه‌ای سرش کرده.
‫استوارت.
‫لیزی هم خوشش نمی‌اومد ‫لباس بپوشه.
‫من هم به نظر خودم ‫خیلی روشن‌فکر بودم.
‫واسه همین به نظرم ‫فکر خیلی خوبی بود.
‫بچه‌های ناتنیم اون شکلی نبودن.
‫قبلا می‌گفتم: «راحت باشین. ‫همه‌چی رو دربیارین.»
‫ولی چنین کاری نمی‌کردن.
‫به نظرم خیلی عذاب وجدان داشت...
‫و به نظرم کل بچه‌هاش ‫رو خیلی دوست داشت،
‫هم بچه‌های تنیش رو دوست داشت،
‫هم بچه‌های ناتنیش رو.
‫مامان واقعا تلاش کرد.
‫تمام تلاشش رو کرد...
‫که از جداییشون ناراحت نشیم.
‫خیلی از بچه‌ها ‫از دست پدر و نامادریشون...
‫عصبانی می‌شن.
‫ولی به نظر نمیاد ‫تو از دستشون عصبانی باشی.
‫خب، به نظرت چرا عصبانی نیستی؟
‫اِم، به نظرم...
‫راستش، بابام و نامادریم ‫با هدف اذیت کردن...
‫مادرم چنین کاری نکرده بودن.
‫مسلما چنین مسئله‌ای ‫کمک می‌کنه.
‫گاهی اوقات که یاد مادرم می‌افتم،
‫حالم از بابام به هم می‌خوره.
‫واقعا چنین حسی دارم.
‫ولی تنها حسم نیست.
‫خودم با حس خشم بزرگ نشدم.
‫خواهران و برادران بزرگ‌ترت چی؟
‫حاضری راجع به اسکات صحبت کنی؟
‫چرا که نه؟
‫خیلی دوست دارم بدونم ‫وقتی بچه بود،
‫چه تجربه‌ای ازش داشتی.
‫خب... ‫به نظرم اسکات...
‫بچه خیلی حساسی بود.
‫خیلی حساس بود.
‫و به نظرم خیلی ناراحت بود...
‫که پدرش خونه‌شون رو ول کرده بود.
‫به نظرم اصلا توان مقابله...
‫و حل کردن اون شرایط رو نداشتم.
‫اصلا بلد نبودیم...
‫اون شرایط رو حل کنیم.
‫در نتیجه، گمونم آدم می‌گه...
‫راه‌حلش اینه ‫که اصلا کاری نکنه.
‫نگران رابطه اسکات با خواهرهاش بودم،
‫آخه اگه مثلا یه ساعت می‌رفتم بیرون...
‫و خونه می‌موند، ‫می‌اومدم خونه.
‫در غیر اون صورت می‌گفتن ازش متنفرن...
‫و دیگه نمی‌خوان پیشش بمونن.
‫مگه چیکار می‌کرد؟
‫کتکشون می‌زد.
‫- ضرب و شتم؟ ‫- آره.
‫خب، وقتی این مسائل رو...
‫به پل می‌گفتی، چی می‌شد؟
‫خب، همگی می‌دونیم ‫پل بلد نیست...
‫این‌جور مسائل رو حل کنه.
‫بابا آدم پیچیده‌ای بود.
‫مطمئن نیستم ‫به عمرم کسی رو دیده باشم...
‫که شخصیتش اندکی...
‫شبیه اون باشه.
‫حتی بلد نیستم توصیفش کنم.
‫سرش مخصوصا وقتی سر فیلمی بود، ‫خیلی شلوغ بود.
‫داشتم تو فرانسه ‫فیلم بازی می‌کردم...
‫که راب راسن فیلم‌نامه‌اش رو ‫برام فرستاده بود.
‫آره. گمون کنم لنتش کمی گریسی شده باشه.
‫عه، جدی؟ خب، بررسیش ‫تقریبا نیم ساعت طول می‌کشه.
‫می‌خواین باکش رو هم پر کنم؟
‫آره.
‫به نفعته روغنش رو هم بررسی کنی.
‫خلاصه نشستم خوندمش ‫و نصفش رو که خوندم،
‫با مدیر برنامه‌هام تماس گرفتم و گفتم:
‫«ببین، الان نصفش رو خوندم،»
‫«ولی فرقی نمی‌کنه.»
‫«کاری کن بازی کنم.»
‫باید بگم «بیلیاردباز» ‫از فیلم‌های محبوبمه.
‫وای خدایا.
‫نقاط قوتش تو اون فیلم ‫خیلی خوب به کار میان.
‫می‌ذاره به شدت دلربا باشه...
‫توپ شماره دو رو می‌زنم ‫تو سوراخ کناری.
‫و در همین حین، داستان فیلم...
‫هم جریان داشته باشه.
‫خیلی خوب زدی.
‫راستش، حس خوبی دارم چاقالو خان.
‫یه حسی بهم می‌گه ‫از این به بعد خودم می‌برم.
‫توپ شماره یک رو ‫می‌زنم تو سوراخ گوشه.
‫تا حالا چنین تجربه‌ای داشتی؟
‫پیش اومده که یهو حس کنی ‫امکان نداره خطا بزنی؟
‫من خواب این بازی رو دیدم چاقالو خان.
‫هر شبی که سفر بودم، ‫خواب این بازی رو می‌دیدم.
‫توپ شماره پنج رو می‌زنم.
‫بهترین فیلم‌نامه‌ای بود ‫که به عمرم خونده بودم.
‫این میز مال خودمه پسر. ‫مال خودمه.
‫ادی فلسون آدمی بود ‫که می‌خواست بفهمه چند مرده حلاجه،
‫می‌خواست افکارش رو بیان کنه،
‫می‌خواست به دل دنیا بزنه ‫و کسی بشه...
‫که بفهمه واقعا چند مرده حلاجه.
‫من هم تا سی سالگیم...
‫می‌خواستم یه جوری منفجر بشم.
‫ادی دنبال بیلیارد بود.
‫به عمرت کسی در حد من نمی‌بینی چاقالو خان.
‫من بهترین بیلیاردباز جهانم.
‫حتی اگه شکستم بدی، ‫باز هم بهترینم.
‫من هم دنبال بازیگری بودم.
‫حواست به این بچه باشه.
‫خیلی بدبخته.
‫تقریبا تو کل سکانس‌ها...
‫داره دو چیز متفاوت رو ‫بازی می‌کنه.
‫هم سر ملت کلاه می‌ذاره، ‫هم می‌خواد محبوب باشه.
‫به نظر خودم...
‫همین نکته باعث می‌شه ‫اجرایی خیلی خفن بشه،
‫آخه دو المان خیلی مهم داره...
‫آره.
‫آدم به طریقی ازش خوشش میاد،
‫آخه خودش می‌خواد محبوب باشه.
‫بیلیاردباز حرفه‌ای ‫اینجا به دردمون نمی‌خوره.
‫ولی زندگیش خیلی رقت‌انگیزه...
‫و واقعا کارهای زشتی می‌کنه.
‫طرف بدترین دشمن خودشه.
‫چنین اتفاقی هم می‌افته ‫و آدم وقوعش رو تماشا می‌کنه.
‫اطرافیانش رو هم اذیت می‌کنه.
‫سارا، به نظرت من آدم بدبختی‌ام؟
‫بدبخت؟
‫آره.
‫با شخصی به نام برت گوردون آشنا شدم.
‫بهم گفت ذاتا بدبختم.
‫وقتی می‌گه «به نظرت آدم بدبختی‌ام؟»،
‫ذهن آدم درگیر می‌شه.
‫آخه بدبخت یعنی چی؟
‫یعنی یه سری افراد هستن ‫که خودشون می‌خوان شکست بخورن...
‫و همیشه دنبال بهانه‌ای ‫واسه شکست خوردنن.
‫خودش آدم خوش‌بختیه؟
‫خب، کلی دارایی داره.
‫خوش‌بختی یعنی همین؟
‫خب، دیگه یعنی چی؟
‫حرفش رو اعصابته؟
‫آره.
‫آره، خیلی رو اعصابمه، آخه دو بار...
‫به راسن گفته بودم...
‫باید کار ادی رو ‫به طریقی به کل...
‫کارهای خفنی که ملت می‌کنن ‫تشبیه کنی.
‫مثلا به فوتبالیست‌ها...
‫یا کسی که روزی 477 آجر می‌چینه ‫تشبیهش کنه.
‫می‌تونستم ضربه‌فنیش کنم.
‫اصلا نمی‌فهمید.
‫ولی باید نشونش می‌دادم.
‫باید به اون عوضی‌ها ‫و علاف‌ها نشون می‌دادم...
‫بازی خفن... بازی خیلی خفن...
‫چه شکلیه.
‫هر چیزی می‌تونه خفن باشه. ‫هر چیزی می‌تونه خفن باشه.
‫چه بدونم. آجرچینی هم اگه طرف ‫کاردرست باشه، خفن می‌شه.
‫می‌خوام به جایگاهی برسم...
‫که احساس چابک‌سواران رو...
‫وقتی سوار اسبشون هستن...
‫و کلی سرعت و قدرت تجربه می‌کنن، ‫درک کنم.
‫همون موقع که آخرهای مسابقه است، ‫تحت فشاره،
‫ولی می‌دونه.
‫می‌فهمه چقدر شل بگیره.
‫خب، امسال شاهد فیلم‌های ‫خیلی خوبی بودیم.
‫«بیلیاردباز» رو داشتیم.
‫شاهد زایمان بینگ بودیم.
‫جکی گلیسون برای فیلم «بیلیاردباز».
‫«بیلیاردباز»...
‫آخه همه‌چی از زمان‌بعدی ‫تا شرایط مسابقه...
‫به نفع خودشه.
‫برای فیلم «بیلیاردباز».
‫حس خیلی خوبیه...
‫برای فیلم «بیلیاردباز».
‫واقعا حس خیلی خوبیه ‫که حق با آدمه...
‫و خودش می‌دونه حق باهاشه.
‫انگار یهو دستم روغنی شده باشه.
‫پل نیومن برای فیلم «بیلیاردباز».
‫سیدنی کارول ‫و رابرت راسن...
‫برای فیلم «بیلیاردباز».
‫اون موقع روزی ده فیلم‌نامه ‫واسه بابا می‌فرستادن.
‫فیلم‌نامه‌ها روی هم انباشته می‌شدن ‫تا بخواد بخوندشون.
‫بعد از شام تا ساعت ‫یک یا دو بامداد بیدار می‌موند...
‫و با مداد یادداشت‌برداری می‌کرد.
‫کل آدم‌های دنیا ‫اسمش رو بلد بودن...
‫و خودش رو می‌شناختن.
‫چنین شرایطی بود.
‫هر آدم چاق برازنده‌ای...
‫خود به خود نقش می‌گیره،
‫آخه یکی شدن ‫نقاط عکس جذابه...
‫و «هاد» هم واسه همین ‫خوراک خود پل بود.
‫به نظرت کنترل خودم دستم نیست؟
‫اصلا دلم نمی‌خواد ببینم ‫می‌تونی رو یه خط صاف راه بری یا نه.
‫این که کار راحتیه.
‫هاد کسیه که اصلا به میلش نه نمی‌گه...
‫و کل چیزهای دیگه‌اش رو قربانیش می‌کنه.
‫خوشم نمیاد یهو شروع کنیم.
‫پس آروم آروم پیش می‌ریم.
‫یه بوسه دیگه هم سمت راستت می‌زنم.
‫اصلا اجازه نمی‌گیری؟
‫خب، تنها سوالی که من ‫از خانم‌ها می‌پرسم، اینه که...
‫«شوهرت ساعت چند میاد خونه؟»
‫هیچی براش مهم نیست. ‫می‌خواد برنده بشه.
‫می‌خواد به خواسته‌اش برسه.
‫بیا بند کفشمون رو باز کنیم، نظرت چیه؟
‫نظرم اینه که وقتی ‫جوان بودم،
‫قشنگ‌تر درخواست می‌کردن.
‫باید بازیگری پیدا می‌کردم ‫که جذابیتش خیلی زیاد باشه...
‫و بتونم مخاطبین رو ‫جذب داستان کنم.
‫من به حد کافی با یه حرومزاده ‫سنگدل زندگی کردم.
‫دنبال لنگه دیگه‌اش نیستم.
‫کار از کار گذشته عزیز دلم. ‫دیگه لنگه‌اش رو پیدا کردی.
‫اصلا باهاش کار کرده بودی؟
‫نه، با مارتی و تام کروز...
‫و خودش شام خورده بودم، آخه...
‫اون موقع تو شیکاگو ‫مشغول به کار بودم.
‫به نظرم احتمالا...
‫مهم‌ترین ایفای نقش...
‫تاریخ سینما...
‫کار نیومن باشه.
‫به نظرم «هاد» نقطه عطفی ‫در تاریخ سینماست.
‫اولین بار بود...
‫که یه آدم بد آمریکایی...
‫بدون بهانه یا پشیمونی ‫به تصویر کشیده شد...
‫و اصلا زحمت نکشیدن ‫خوش‌آیند جلوه‌اش بدن.
‫این دفعه داری چه کلاهی ‫سر بابابزرگ می‌ذاری؟
‫کلاه قشنگی می‌ذارم بچه.
‫ته فیلم هم اصلا عذرخواهی نمی‌کنه...
‫یا تجدید نظر نمی‌کنه.
‫چیکارش کردی که فرار کرد؟
‫موقع خواب بیگودی می‌بستی؟
‫ضمنا، آدم نمی‌تونه ‫ازش چشم برداره.
‫خیال می‌کنه به عمرش ‫چیزی به این خفنی ندیده.
‫قاب‌بندی فیلم دست کسی بود...
‫که از هیچی نمی‌ترسید.
‫بقیه برات مهم نیستن هاد.
‫اصلا برات مهم نیستن.
‫- بابابزرگ. ‫- خیلی دلربایی...
‫و واسه همین جوان‌ها ‫می‌خوان عین تو باشن.
‫واقعا حیفه، آخه هیچی برات مهم نیست.
‫هیچی برات محترم نیست.
‫اصلا امیالت رو کنترل نمی‌کنی.
‫فقط واسه خودت زندگی می‌کنی.
‫واسه همین هم نمی‌شه ‫باهات زندگی کرد.
‫مامانم خیلی دوستم داشت، ‫ولی مرده.
‫به نظرم اگه «هاد» ساخته نمی‌شد،
‫«گاو خشمگین» یا خیلی ‫از ایفای نقش‌های مدرن...
‫محبوبمون هم شکل نمی‌گرفتن.
‫واقعا آدم نحسیه...
‫و آدم کاملا باهاش همذات‌پنداری می‌کنه.
‫راستش، ظاهرا اخیرا زیاد چنین نقش‌هایی رو...
‫ایفا کردی.
‫«پرنده شیرین جوانی»...
‫نظرات زیادی رو برانگیخت ‫و بحث‌برانگیز شد.
‫البته مسلما خیلی پرفروش بود.
‫ولی از این‌جور نقش‌ها ‫خوشت میاد، مگه نه؟
‫خب، بیش از این که ‫جذب اون نقش‌ها بشم،
‫به کاوش و بررسی...
‫فساد علاقه دارم.
‫چه عبارت جالبی... ‫بررسی فساد.
‫خب، اولین باره ‫که نقش آدم...
‫کاملا فاسدی رو بازی می‌کنم.
‫آخه شخصیت‌هام ‫تو «پرنده شیرین جوانی»...
‫و «بیلیاردباز» کمی شرف داشتن.
‫آدم همیشه حس می‌کرد...
‫این آدم ممکنه رستگار بشه.
‫ولی این یکی...
‫اصلا از اخلاقیات بویی نبرده.
‫تا تهش هم همین‌طور پیش رفت.
‫اصلا رستگار نشد.
‫نه، تا تهش همین‌طور پیش رفت.
‫بعدش هم گفتن: ‫«اگه می‌دونستیم...»
‫«قراره این‌قدر دوستش داشته باشن ‫و باهاش همذات‌پنداری کنن،»
‫«شخصیتش رو جور دیگه‌ای می‌نوشتیم.»
‫«خیال می‌کردیم داریم ‫رفتارش رو نقد می‌کنیم.»
‫من حیوان به شدت سیاسی‌ای هستم.
‫وقتی کلی نامه دریافت کردم ‫که نوشته بودن «هاد آدم خیلی خوبی بود،»
‫«پیرمرده گوزو بود ‫و اون بچه هم همجنسگرا بود»...
‫البته الان درک می‌کنم ‫جوانان آمریکا...
‫تو اون دوره چه حالی داشتن...
‫الان هم درک می‌کنم ‫جوانان آمریکا...
‫چه حالی دارن...
‫واسه همین حالشون ‫به ریگان رأی دادن.
‫اتفاقات گذشته دیباچه محسوب می‌شن، ‫آخه گذشته صرفا...
‫پیش‌نیاز یه سری شرایط رو ‫فراهم می‌کنه و جو...
‫و روند وقایع کنونی رو ‫تعیین می‌کنه.
‫مثلا روزنامه ده سال پیش رو ‫در نظر بگیریم...
‫دقیقا مال ده سال پیشه، ‫مال هفتم اکتبر 1959ـه.
‫با روس‌ها تو برلین ‫به مشکل خورده بودیم.
‫نوشته بودن نواحی جنوب‌شرقی آسیا...
‫«مشکلات مهم جدیدی ‫واسه ایالات متحده» ایجاد کردن.
‫ولی بیشتر از لائوس ‫و ویتنام نوشته بودن.
‫فیلم جدید دوریس دی اکران شده بود.
‫دقیقا پایین‌ترین بخش...
‫صفحه سرگرمی هم...
‫- این رو نوشته بودن. ‫- نمایش جدید «پرنده شیرین جوانی».
‫دنیایی مملو از مشکل و عذاب رو ‫روایت کرده بود...
‫که مردمش کمی معصوم‌تر ‫و روند پیشرفتش کمی کندتر بود،
‫ولی گذشته قطعا دیباچه محسوب می‌شه.
‫پل، معمولا از خوش‌شانس بودنت می‌گی.
‫منظورت از خوش‌شانسی...
‫خانواده نیومن چیه؟
‫خب، اولین نمونه خوش‌شانسی ‫خانواده نیومن...
‫این بود که سال 1925، ‫تو آمریکا به دنیا اومدم و سفیدپوست بودم.
‫خوش‌شانسیم از اونجا شروع شد.
‫ظاهرم دومین خوش‌شانسیم بود.
‫افراد مشهور آب دستشون بود ‫گذاشتن زمین...
‫تا شخصا حضور پیدا کنن... ‫سیدنی پوآتیه،
‫برت لنکستر، ‫سامی دیویس جونیور،
‫پل نیومن،
‫جیمز گارنر...
‫و مارلون براندو حضور دارن.
‫در تاریخ کشورمون ثبت می‌شه...
‫که عظیم‌ترین تظاهرات آزادی‌خواهانه رو...
‫برگزار کردیم.
‫در عین حال، ‫خیلی تو خونه بودی...
‫و شوهرت بیرون از خونه...
‫خیلی مشهور شده...
‫و سال به سال، فیلم به فیلم...
‫مشهورتر می‌شه.
‫از چنین شرایطی بدت می‌اومد؟
‫آره.
‫تا حالا به ذهنت خطور نکرده ‫که خودت بری تو کار سیاست؟
‫نه، نه.
‫به فکر پل خطور کرده.
‫خیلی جدی بهش فکر کرده بود.
‫پارسال تبلیغات زیادی کرده بود، مگه نه؟
‫- آره. ‫- ولی گفتی خودت خونه مونده بودی...
‫و به کار و بار خونه می‌رسیدی.
‫خب، آره. خب، نمی‌شد ‫جفتشون خونه نباشیم.
‫من بلد نیستم سخنرانی کنم.
‫اون خیلی بلده.
‫یه سری غرفه زدم...
‫و عکسم رو گرفتن...
‫والدینم با مارتین لوتر کینگ...
‫عکس دارن.
‫انگار بابام اون موقع ‫بدجوری خمار بوده.
‫صورتش خیلی پف کرده بود.
‫قیافه مامانم هم جوریه ‫که انگار بدجوری دعواشون شده بود.
‫من هم خیلی ناراحتم، ‫آخه با خودم گفته بودم:
‫«وای، والدینم با مارتین لوتر کینگ ‫عکس دارن.»
‫«چقدر باحال می‌شه ‫که بزنمش به دیوار.»
‫ولی اصلا طاقت دیدن عکسه رو ندارم.
‫شهرت پل خیلی زیاد شده بود.
‫اصلا...
‫اسطوره شده بود.
‫کل خانم‌ها هم آرزوش رو داشتن.
‫یعنی داشت با این بعد مسئله ‫هم کنار می‌اومد.
‫♪ بهم عشق بورز. ♪
‫اون هم منم که کاپشن خز پوشیدم و باردارم.
‫وای، کاپشن خزم.
‫باورت می‌شه من بخوام ‫با کاپشن خز پز بدم؟
‫یه بار یکی ازم پرسیده بود: ‫«چه حسی داری که خونه باشی،»
‫«بچه‌هات رو بزرگ کنی ‫و کار خودت رو هم داشته باشی؟»
‫گفته بودم خیلی وحشتناکه.
‫هر وقت سر صحنه بودم، ‫عذاب وجدان داشتم،
‫آخه باید خونه پیش بچه‌هام باشم.
‫آخه خونه پیش بچه‌هام بودم،
‫با خودم می‌گفتم چرا سر صحنه نیستم؟
‫چرا کل نقش‌ها رو ‫به شرلی مک‌لین می‌دن؟
‫راستش، حتی بخشی ‫از کارش رو فدا کرد...
‫که مراقب ما باشه.
‫مدتی همه‌چی رو ‫براش کنار گذاشت.
‫در غیر اون صورت، فعالیت هنریش ‫خیلی متفاوت می‌شد.
‫گمون نکنم یهو یه روزی با خودش گفته باشه:
‫«می‌خوام بی‌خیال کارم بشم ‫که بچه‌هام رو بزرگ کنم.»
‫مثلا تصمیم گرفته بود ‫یه تابستون کار نکنه،
‫ولی بعدش که پاییز شد، ‫به شوهرش گفتن...
‫بابت یه فیلم دیگه سه میلیون بهت می‌دیم، ‫ولی به خودش پیشنهادی ندادن...
‫که دستمزدش در اون حد باشه، ‫اون هم...
‫که در حد شرلی مک‌لین نبود.
‫راستش، اکثر عمرش...
‫بهش حسودی می‌کرد.
‫آمریکایی هستی؟
‫نه خانم، جاسوس روسی هستم ‫که واسه سی‌آی‌ای کار می‌کنم.
‫اگه می‌خواین بدونین ‫چطوری فیلم درست می‌کنن،
‫باید فیلم‌نامه داشت، ‫کارگردان خوب داشت...
‫و بازیگر اصلی خوبی مثل پل نیومن...
‫یا رابرت میچام رو ‫چاشنی فیلم کرد...
‫احتمالا الان که از ستارگان بزرگ هستی،
‫می‌تونی هر نقشی رو که بخوای ‫بازی کنی، مگه نه؟
‫خب، فیلم‌نامه‌های زیادی ‫برام می‌فرستن، آره.
‫حتما همین‌طوره.
‫و شیرزنی اضافه کرد ‫که توجهشون رو جلب کنه،
‫مثل شرلی مک‌لین.
‫تصمیم می‌دم تصمیمش با خودم باشه. ‫راضی‌ام.
‫... می‌گن خیلی حیوان‌صفته...
‫♪ تو عشق جدیدی ‫به ارمغان آوردی. ♪
‫♪ تو عشق جدیدی... ♪
‫نمی‌دونم چرا عاشق ‫«نوع جدید عشق»ـم.
‫مسخره‌ترین، احمقانه‌ترین ‫و سخیف‌ترین...
‫فیلم تکنی‌کالره.
‫بعدش هم آرزو می‌کنی...
‫شوهر گیرت بیاد.
‫عه، عه، عه!
‫فرض نمی‌کنی شاید دختری شوهر نخواد؟
‫یا اصلا دنبال عشق و عاشقی نباشه؟
‫امروز روز عشقه سرکار خانم.
‫اول فیلم زن مستقلی...
‫و ظاهر پسرونه داره،
‫ولی بعدش جذاب می‌شه، ‫موهاش خوشگل می‌شه...
‫و از این‌جور کارها می‌کنه.
‫انگار روند اصلی پیشرفت شخصیت رو...
‫برعکس کردن و خیلی مسخره است.
‫بابام هم نقش آدم احمق ‫و مسخره‌ای رو...
‫توش بازی می‌کنه.
‫به درد نمی‌خوره.
‫خیلی نازه.
‫اِم... خیلی عذر می‌خوام.
‫خانم؟
‫خب، مامانم فیلم‌نامه‌اش رو ‫به بابام داده بود و گفته بود:
‫«خیلی دلم می‌خواد ‫تو این فیلم بازی کنم.»
‫بابام هم خوندش و گفت:
‫«فیلم‌نامه‌اش خیلی افتضاحه.»
‫ظاهرا مادرم هم یهو ‫سرش داد زد و گفت:
‫«من بچه‌هامون رو بزرگ کردم.»
‫«بچه‌های تو رو هم بزرگ کردم.»
‫«مراقب همه‌تون بودم ‫و این همه کار براتون کردم.»
‫«اون‌وقت الان نمی‌خوای ‫فیلمی رو می‌تونم...»
‫«توش کلی لباس قشنگ بپوشم،»
‫«موهای قشنگی داشته باشم ‫و آرایش کنم...»
‫«قبول کنی؟»
‫بابام هم گفت: ‫«غلط کردم.»
‫«به عمرم فیلم‌نامه‌ای ‫به این خوبی نخوندم...»
‫«و خیلی مشتاق بازی ‫تو فیلمش هستم.»
‫سلیقه ملت متفاوته دیگه.
‫همه باید تو هالیوود ‫مدل خاصی باشن.
‫یه کارگردان بهم می‌گه: ‫«موهات رو بالایی ببند.»
‫من هم که می‌بندم، ‫برمی‌گرده و به بقیه می‌گه:
‫«دیدین؟ مدل گریس کلیه.»
‫یه کارگردان دیگه می‌گه: ‫«موهات رو بریز پایین.»
‫«وای، مدل جین آرتوری.»
‫ولی ظاهرا متوجه نمی‌شن...
‫که هیچ‌کس مدل خاصی نیست.
‫یه راست بریم زندان. ‫این‌جوری وقتمون هدر نمی‌ره.
‫شرلی مک‌لین گفته بود ‫تصویر خاصی نداری.
‫- خب، شرلـ... ‫- منظورش چی بود؟
‫چه بدونم. ‫خیلی...
‫زندگی خودت رو می‌گفت؟
‫- سنمون خیلی کم بود. ‫- درسته.
‫خودم گفته بودم:
‫«وای شرلی، نمی‌دونم چیکار می‌کنی.»
‫«انگار همین‌جوری خیلی خارق‌العاده‌ای.»
‫اون هم گفت: «خب، آدم باید ‫تصویر خاصی داشته باشه.»
‫شرلی هم با موی کوتاهش...
‫تصویر خارق‌العاده‌ای ارائه می‌داد...
‫و خیلی شگفت‌انگیز بود، ‫من هم وقتی می‌رفتم خونه...
‫و خودم رو تو آینه نگاه می‌کردم، ‫با خودم می‌گفتم...
‫یعنی چی؟ ‫مطمئن نیستم.
‫موقع ازدواجشون...
‫تازه اسکار برده بود.
‫خودش مشهورتر بود.
‫ولی بعدش روند پیشرفتشون ‫عوض شد.
‫با «بیلیاردباز» و «هاد» خیلی فرق کرد.
‫یعنی بعد از «هاد» ‫دیگه کار تموم بود.
‫ضمنا، خودش تصور می‌کرد...
‫که جوآن بازیگر خیلی خوبیه...
‫و خودش در وهله دوم قرار داره...
‫و قراره ستاره بشه، ‫ولی اون خودش ستاره بود...
‫خب، خودش چنین تصوری نداشت.
‫انگار خودم بخشی ‫از اون چرخه می‌شم.
‫حس می‌کنم من هم دائم دور خودم می‌چرخم.
‫باقی چیزها محو می‌شن...
‫و فقط خودم و این چرخ می‌مونیم.
‫یه روز داشتیم با پل ‫تو خیابون قدم می‌زدیم...
‫که از کنار دو دختر رد شدیم...
‫و جفتشون عین همیشه ‫با پل برخورد کردن.
‫یکیشون نگاهی به من انداخت ‫و گفت: «خودشه؟»
‫دلم می‌خواست تو خیابون بدوم و داد بزنم:
‫«آره! خودمم، خودمم!»
‫«اسمم رو بلد نیستم، ولی خودمم.»
‫دن، به نظرت کشف استعداد جوآن وودوارد...
‫حاکی از شرایط کنونی...
‫هالیووده؟
‫آره دیو. ‫همیشه ستارگان جدیدی خواهیم داشت.
‫همیشه امثال جوآن وودوارد رو خواهیم داشت.
‫فیلم «استریپر» رو دیدی؟
‫اقتباسی از «فقدان رز»ست.
‫من کل صفحه...
‫«ویکی‌پدیا»ی جوآن وودوارد رو خوندم،
‫ولی گمون نکنم تا حالا...
‫بازیش رو دیده باشم.
‫اصلا ندیدم.
‫راستش، گمون کنم خیلی‌ها ندیده باشن.
‫ناراحت‌کننده است،
‫ولی واقعا همین‌طوره.
‫خب، اگه متوجه نشدین، باید بگم...
‫داریم وارد سانست استریپ می‌شیم ‫که شهرت جهانی داره.
‫ممکنه اینجا بزرگان عرصه سرگرمی رو ‫که قبلا فقط...
‫آثارشون رو دیده بودین، ‫از نزدیک ببینین.
‫اونجا رو. ‫جین منسفیلده.
‫نه‌خیر، نیست. ‫کیم نواکه.
‫نه‌خیر، نیست خانم.
‫پس کیه؟
‫کس خاصی نیست.
‫داستانش غم‌انگیزه، ‫آخه فرانک داشت...
‫اولین فیلم فرانک بود ‫و فیلم‌نامه خیلی قشنگی داشتیم.
‫ولی در حین فیلم‌برداری،
‫تهیه‌کننده خارق‌العاده‌مون، ‫جری والد...
‫که فیلم‌های زیادی ساخته بود، ‫از دنیا رفت.
‫بعدش داریل زانوک جاش اومد...
‫و نسخه تدوین‌نشده فیلم رو دید.
‫بعدش رو به تدوینگرمون گفت:
‫«سکانس‌های حذف‌شده کجان؟»
‫زانوک شخصا فیلم رو تدوین کرد،
‫خیلی از المان‌های اصلی داستان ‫فیلم رو حذف کرد...
‫و فیلمی مسخره ازش درآورد...
‫و اسمش رو گذاشت «استریپر».
‫واسه همین هیچ‌وقت ‫نمی‌دونم چه حسی بهش دارم.
‫خودم خیلی فیلمه رو دوست داشتم...
‫حس می‌کردم از بهترین بازی‌هام باشه.
‫وای، آخرین باری که اومده بودم اینجا،
‫شب قبل از سفرم به هالیوود بود.
‫هوم. تصور کن.
‫مادر گفته بود تو مسابقه...
‫شباهت برنده شدی.
‫وای، سه بار برنده شدم، ‫یکیشون همین‌جا بود.
‫اینجا خودم رو شبیه ‫بتی گریبل کرده بودم.
‫بعدش تو سن برناردینو...
‫خودم رو شبیه ریتا هیورث کرده بودم.
‫تو پومونا هم با جوآن کراوفورد مو نمی‌زدم.
‫اکثرمون بی‌خیال آرزوهامون می‌شیم، ‫ولی اکثرمون...
‫یاری نداریم که آرزوش باهامون یکسان باشه...
‫و آرزوهاش به حقیقت بپیوندن.
‫موقع ازدواجشون، ‫خودش مشهورتر بود.
‫کم‌کم دید داره پوشک بچه‌ها رو عوض می‌کنه...
‫و براشون غذا درست می‌کنه.
‫نرسیدن به خواسته سخته،
‫ولی رسیدن به خواسته...
‫و شاهد از دست رفتنش بودن...
‫مشکل دیگه‌ایه.
‫♪ یکی باید کوتاه بیاد، ‫یکی باید کوتاه بیاد. ♪
‫♪ یکی باید کوتاه بیاد. ♪
‫من هم دلم شکست.
‫راستش، اگه می‌تونستم ‫به داریل زانوک شلیک کنم،
‫احتمالا می‌کردم.
‫امیدوارم روحش شاد نباشه.
‫ببین، چند وقته دارم فکر می‌کنم.
‫شاید ازدواج کردنمون...
‫فکر خیلی بدی نباشه، ها؟
‫می‌شه من رو کلا فراموش کنی؟
‫- نه. ‫- واسه چی؟
‫مگه تو مرد نیستی؟ ‫مرد جماعت می‌تونه هر چیزی رو فراموش کنه.
‫حقیقت از همین قراره.
‫قشنگ نیست، ‫ولی عین اکثر حقایق، حقیقت داره.
‫از این به بعد به شرایط راضی می‌شم...
‫و قناعت می‌کنم، ‫کار دشواریه.
‫پس نظرت چیه که بری خونه؟
‫کلی راه در پیش داری،
‫من هم باید واسه دور بعدی ‫آماده بشم.
‫وقتی جوان بودم، ‫می‌خواستم بازیگر بشم.
‫خودم اعتراف می‌کنم.
‫نمی‌ذاشتم چیزی سد راهم بشه،
‫ولی بعدش بچه‌دار شدم.
‫امیدوارم بچه‌هام درک کنن...
‫با این که تک‌تکشون رو ‫خیلی دوست داشتم،
‫اگه از اول شروع می‌کردم،
‫ممکنه بچه‌دار نشم.
‫بازیگر جماعت پدر و مادر خوبی نمی‌شه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.