..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
«انجمن نیمه‌شب» «قسمت سوم - قلب خبیث»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خب داری میگی چی؟
‫کاغذ دیواری...
‫وسایل متفاوت بود؟
‫تمام راهرو
‫همه چیز فرق داشت
‫همش... مثل...
‫تمام نقاشی‌ها...
‫تمام وسایل...
‫هیچ چراغی نبود، فقط شمع بود
‫انگار در زمان به گذشته سفر کرده بودی
‫و این زنه...
‫خب...
‫احمقانه‌س
‫ببخشید. تو الان...
‫- به من گفتی احمق؟ ‫- نه
‫نه. تو نه. منظورم...
‫منظورم اینه حتما احمقانه‌س
‫درسته؟ با این داروهایی که به ما میدن ‫باعث میشه خیالاتی بشیم
‫می‌خوام بگم تنها تو نیستی ‫برای همۀ ما اتفاق میافته
‫کوین، این اتفاق زیاد واست افتاده؟
‫قرص‌های هالدول که می‌خوری ‫باعث میشه تو هم پیرزن‌های ترسناک ببینی؟
‫بیخیال
‫من میرم بخوابم
‫اوه، خدای من
‫تو که همیشه اینطوری بیدار نمیشی، نه؟
‫اگه ساعت زنگ‌دار بودی ‫با پشت دست می‌زدم خاموشت می‌کردم
‫اینا باعث شدن خواب‌های خیلی عجیبی ببینم
‫اوه، نه. خواب نه!
‫میشه یه نگاه به این بندازی؟
‫مجبورم؟
‫تا حالا این علامت رو دیده بودی؟
‫دیروز توی جنگل دیدمش
‫و مطمئنم یه جایی توی خونه هم دیدمش
‫نه ببخشید
‫یا...اینا؟ ‫اینا واسه تو معنایی خاصی ندارن؟
‫292.13؟
‫فکر نمی‌کنم واسم مهم باشه
‫پروندۀ قدیمیِ یکی از بیماراست
‫این اعداد رو توی خیلی از ‫نقاشی‌هاش ثبت کرده
‫خدای من
‫می‌دونستم
‫اصلا واسم مهم نیست
‫- باشه ‫- ببخشید
‫امروز روز مورد علاقۀ من نیست
‫- یکم زیادی سگ‌اخلاق میشم تو روزهای... ‫- کل روزای هفته؟
‫روز خانواده
‫مثل باغ وحش می‌مونه ‫اما همۀ حیوونا دارن می‌میرن
‫اینم مثل باقی روزای دیگه‌س واسه من
‫بدون همراه
‫تو چی؟
‫پدر خوانده‌ت میاد؟
‫آره
‫ببخشید، آنیا
‫ولی بهتره بیایی پایین
‫تیم آدم خوبیه و قلب بزرگی داره ‫و خیلی دوست داره تو رو ببینه
‫- همه چیز رو در مورد تو بهش گفتم ‫- شرط می‌بندم خیلی حال داده...
‫که همه چیز رو در مورد هم‌اتاقی سگ‌اخلاقت ‫بهش بگی؟
‫خوبه خودتو خالی کنی
‫بهش گفتم تو قویترین آدمی هستی ‫که تا الان دیدم
‫پدر آسمانی ما،مقدس باد نام تو!
‫دنبال اون چیزی که خواسته بودی گشتم
‫چیز زیادی پیدا نکردم
‫اما اینا رو تونستم پیدا کنم
‫پایگاه اوکیناوا
‫جایی که همدیگه رو دیدید؟
‫ما نزدیک پایگاه همدیگه رو دیدیم
‫اونی که ازت خواسته بودم چی شد؟
‫آخرین نامه
‫این آخرین عکسشه
‫یه روز قبل از حمله
‫واقعا نمی‌دونم واسه چی این عکس ‫رو می‌خوای
‫عکس‌های بهتری از پدرت هست
‫این یکی...
‫مهمه
‫دیشب با مامان تماس گرفتم
‫یا شایدم امروز صبح بود توی هند
‫اختلاف ساعت همیشه خیلی عجیبه ‫اما صداش خسته به نظر میومد
‫خاله عبیر، تو گفتی وکیل مهاجرت ‫که باهاش صحبت کردی...
‫ممکنه بتونه ماه آینده اونا رو برگردونه؟
‫گفتنش سخته
‫اونا می‌دونن زمان مهمه، درسته؟
‫اونا، اونا می‌دونن...
‫زمان مهمه، درسته؟
‫می‌دونن
‫کیس‌های اخراج از کشور مثل این،...
‫انتظار نداشتن که پدر مادرت...
‫در همون مرحله اول ‫برای پناهجویی واجد شرایط نشن
‫مخصوصا بعد از اینهمه مدت
‫اما قول یه عکس از همه‌مون رو ‫بهشون دادیم
‫پس، بیا اینجا...
‫عمو «دارم»، تو هم همینطور
‫- بیا اینجا، بیا، بیا ‫- خب
‫اوه، هی!
‫- من واستون می‌گیرم ‫- ممنونم
‫خوبه
‫بگید «چیز»
‫«چیز»
‫شاید بهتر باشه یه چیزی هم بنویسی؟
‫من باید یه چیزی بنویسم ‫چون اون اینجا نیست؟
‫امروز صبح همش فین فین می‌کرد
‫می‌دونی دیگه، میگن اگه مریض هستی ‫خوب نیست برای ملاقات بیایی
‫اون همیشه فین فین می‌کنه
‫بیخیال، من که احمق نیستم. ‫تولد 40 سالگیشه
‫الان پیش دوستای کلیساشه
‫امشب می‌خوان واسش یه ‫مهمونیِ بزرگ بگیرن
‫من می‌تونم برم
‫می‌تونیم با هم بریم ‫غافلگیرش کنیم
‫می‌دونی...
‫فکر نمی‌کنم اونجوری که منو تو می‌خواییم ‫بشه
‫برادرت می‌خواد بره رشتۀ دومیدانی
‫درست مثل خودت ‫می‌خواد راه تو رو ادامه بده
‫البته اگه کسی تواناییش رو داشته باشه
‫- می‌خوای بری رشته دومیدانی؟ ‫- معلومه که می‌خواد
‫چه خوب
‫فکر می‌کردم دلت می‌خواد ‫توی تئاتر مدرسه باشی
‫خب، شاید بتونه دوتاش رو انجام بده
‫فکر می‌کردم خوشحال بشی
‫داره راه تو رو ادامه میده ‫این میراث توئه
‫نگران میراث من نباش
‫میراث من سر اومده
‫و تو هم باید تجربیات خودتو ‫توی دبیرستان داشته باشی
‫من میرم یکم دیگه قهوه بگیرم
‫این چیه؟ بدون کافئینه؟
‫امروز بدجوری گیر داده به قهوه، نه؟
‫شب طولانی
‫یه شب طولانی دیگه
‫- تم جشن پایان دبیرستان رو انتخاب کردن ‫- اوهوم؟
‫عاشقانه‌های پاریسی
‫اوه، خب
‫عاشقانه‌های پاریسی
‫بله، بله
‫خب خیلی باحال میشه اگه...
‫منظور این باشه که سالن ورزش ‫رو شبیه موزه لوور تزیین کنن
‫اما با شناختی که ازشون دارم ‫حدس می‌زنم برنامه‌شون...
‫- چراغ‌های کریسمس، و برج ایفل باشه ‫- چراغ‌های کریسمس و برج ایفل
‫میراث مهمه. چیزی که می‌خوام بگم همینه
‫پدرت تلاشش رو کرد تا به اسم کارتر گند بزنه ‫اما تو درستش کردی
‫- به تنهایی ‫- ایلانکا
‫هی، بیا با خانواده‌م آشنا شو
‫این همون دختر جدیده‌س که بهتون گفته بودم
‫فوق العاده باهوشه. دانش‌آموز خیلی خوبیه
‫اما دزد خیلی بدیه
‫من ایلانکا هستم. از دیدنتون ‫خیلی خوشوقتم
‫ایشون مامان منه، سامانتا ‫برادرم مورگان
‫و اینم کاترینه
‫اوه، کوین خیلی تعریفتون رو کرده بود
‫کوین گفته بود داداش کوچیکه‌ش ‫دقیقا شبیه خودشه
‫و راست می‌گفت، مورگان
‫و خواهرت خیلی خوشگلتر از اونیه که...
‫ببخشید، کوین ولی مشخصه ‫شانس تو از...
‫اوه
‫نه، ببخشید...
‫من خیلی احمقم
‫معلومه تو دوست دختر کوین هستی
‫اوه، نه، نه. منم بودم همین فکر رو می‌کردم ‫روز خانواده‌ست دیگه
‫قصدم این نبود که بگم بنظر میاد ‫با هم قوم و خویش هستید
‫می‌دونی، بهتره من حرف نزنم
‫از دیدن همتون خوشحال شدم ‫من میرم یه چیزی بخورم
‫- لازم نیست بری ‫- باشه. بعد می‌بینمت
‫اوه، باشه
‫- سلام، عزیزم ‫- سلام
‫ببخشید دیر کردم
‫مشغول صحبت با آنیا شدم ‫هم‌اتاقیت لطف کرد و منو همراهی کرد
‫خیلی بامزه‌ست. خیلی وقت بود ‫اینطوری از ته دل نخندیده بودم
‫هاا
‫می‌خوام قسمت مورد علاقه‌م توی این ساختمان رو ‫بهت نشون بدم
‫البته اگه دوست داشته باشی ببینیش؟
‫البته که می‌خوام. آره
‫خیلی از همصحبتی باهات خوشحال شدم
‫تو هم میای، مگه نه؟
‫292.13
‫درسته
‫عرض یا طول جغرافیایی شاید؟
‫طول جغرافیایی فقط تا 180 ـه
‫عرض جغرافیایی هم تا 90 ـه
‫حالت خوبه؟
‫چون من خیلی مطمئن نیستم
‫زمان اینجا عجیب به نظر میاد
‫یه هم‌اتاقی داشتم...
‫قسم می‌خورد... مدام قسم می‌خورد ‫که داخل ساختمان ساعت‌ها کندتر از بیرون حرکت می‌کنن
‫یه روز دیدمش...
‫هی میره بیرون و میاد داخل
‫روی دستش ساعت مچی بود
‫توی جنگل هم ساعت‌های دیواری بود ‫عجیب بود
‫وقتی چیزی توی ذهنت باشه ‫خودت هم درگیر چیزهای مختلف میشی
‫البته راه حلی واسش هست
‫پس واقعا نباید نگران باشی
‫چطور؟
‫چون ما از همدیگه مراقبت می‌کنیم
‫بیا تو
‫اوه. یه بسته دارید...
‫یه خرس دیگه
‫وقتی یه دور کامل بزنی ‫دوباره برمی‌گردیم به عروسک‌های خرس
‫بذارش پیش بقیه
‫می‌دونی لازم نیست همیشه روز خانواده رو ‫اینجا قایم بشی
‫خانواده‌های دیگه پایین هستن ‫آدم‌های باحالی هستن
‫مطمئنم بدشون نمیاد ‫تو رو ببرن به دنیای رویا و خیال
‫- من خوبم ‫- دیگه چی گیرت اومده؟
‫بنظر میاد یه عالمه صابون‌های لوکس باشن
‫از این صابون‌ها می‌تونم حدس بزنم ‫الان ایتالیاست
‫هر وقت توی فیلمی بازی می‌کنه ‫این جور چیزها رو توی اتاقش می‌ذارن
‫شرط می‌بندم کلی صابون اضافه داشته
‫چند تا از این صابونا رو می‌خوای؟
‫یجورایی دلم می‌خواد
‫هی، ببخشید
‫می‌دونم حالگیریه ولی...
‫ببین، چون خانواده‌ت اینجا نیستن...
‫به این معنی نیست که اینجا ‫خانواده‌ای نداری. می‌دونی؟
‫تو اینجا عضو یه خانواده هستی
‫چه بدونی یا نه
‫اینا فوق العاده‌ن ‫اینا رو همینجوری مجانی بهش میدن؟
‫منم باید ستاره سینما می‌شدم
‫میشه لیمو زرد و لیمو سبز رو هم بردارم؟
‫راحت باش
‫می‌دونستی، بابای بابابزرگم ‫صابون مایع رو اختراع کرد؟
‫- واقعا؟ ‫- آره، سال 1865
‫اون اولین کسی بود که از روغن پالم ‫و روغن زیتون برای صابون مایع استفاده کرد
‫و حتی کلمۀ «پالمولیو» هم ابتکار خودش بود
‫اما یه نفر این ایده رو دزدید
‫فوق العاده‌ست
‫خیلی باحاله ‫و من یه کلمه‌ش هم باور نکردم
‫- باشه ‫- خدای من. اینا خیلی بوی خوبی میدن
‫هی، تریس؟
‫بیداری؟
‫اوضاع قراره خیلی عجیب بشه
‫به جاهای خوبی از داستان ‫فریدام جک و پاپی کورن رسیدم
‫تریستان؟
‫تریستان
‫هی، تریس
‫فکر می‌کردم حالش داره بهتر میشه
‫حتی داشتم اطراف تختش رو توی اتاق تزیین می‌کردم ‫واسه موقعی که برگرده
‫ملحفه‌ها می‌برید؟
‫منظورم اینه، اونا رو می‌شورید ‫و بعدا یکی دیگه روشون می‌خوابه
‫یا اینکه، اونا یکبار مصرف بودن...
‫حالا که اون مرده و اینا هم نو هستن؟
‫وقتی به این دنیا میاییم ‫هیچی با خودمون به همراه نداریم
‫و وقتی هم از این دنیا میریم ‫چیزی با خودمون نمی‌بریم
‫ولی این بالشت‌ها...
‫خیلی خوبن
‫واقعا خوبن. دکتر کار خوبی کرد که این‌ها رو انتخاب کرد
‫می‌دونی، مصری‌های باستان...
‫یه تکه چوب می‌تراشیدن ‫که موقع خواب زیر گردنشون بذارن
‫می‌دونستی؟
‫نه، نمی‌دونستم
‫اگه می‌خوای می‌تونی بیایی داخل
‫متوجه‌م ‫مردم از این اتاق‌ها می‌ترسن
‫مردم از مرگ وحشت دارن...
‫حتی بیشتر از درد
‫عجیبه که از مرگ می‌ترسن
‫زمان مرگ که فرا برسه...
‫درد تمام میشه
‫آره، فکر می‌کنم (مرگ) رفیقمون باشه
‫جیم موریسون این حرف رو میزد
‫می‌دونی کیه؟
‫می‌دونم
‫آره
‫پدرم عاشق گروه «درها» بود
‫عاشقشون بود
‫بیا تو
‫اوه
‫سلام
‫امروز نگفتم
‫بابت دیشب متاسفم
‫- باعث سوتفاهم شد ‫- مشکلی نیست
‫نه، نه. متاسفم
‫امیدوارم باعث خجالت دوست دخترت...
‫نشده باشم
‫آه نه. به نظرش بامزه بود
‫کم مونده بود سکته کنم ‫که اونجوری گفتم اون خواهرته
‫- من فقط... ‫- هاا
‫مشکلی نیست
‫من فقط...
‫نمی‌دونم ‫چطور نشنیده بودم که تو...
‫یا شاید هم توجه نکردم
‫خانواده‌ت بنظر خیلی خوب میومدن
‫آره
‫خیلی خوبن. عالی هستن
‫بجز مامانم
‫قبلا مشکلات خودشو با الکل و ‫چیزهای بدتر از اون داشت
‫اما عالی هستن
‫بجز مواقعی که دعوا می‌کنن ‫و البته بجز وقتایی که دعوا نمی‌کنن
‫و بجز موقع‌هایی که در مورد این ‫پسره کوین صحبت می‌کنن
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه...
‫اون پسری که مدام در موردش حرف میزنن
‫پسر بدون نقص
‫دانش آموز بدون نقص ‫دوست پسر بدون نقص
‫منم بازداشت شدم. می‌دونی؟
‫- بیشتر از ده بار ‫- آره
‫تو یه هیولای واقعی هستی، کوین
‫شاید باشم
‫چی پیدا کردی؟
‫- همم؟ ‫- خودت می‌دونی، چیزایی که دزدیدی
‫سرقت کردی ‫چیزایی که کش رفتی
‫پرونده رو میگم
‫جولیا جین. دختری که زنده موند ‫معجزۀ اسرارآمیز برایت‌کلیف
‫چی دستگیرت شد؟ ‫چیزی جالبی توشون بود؟
‫شاید
‫منظورم اینه چیز زیادی نیست ‫و استنتون هم چیز زیادی به زبون نمیاره. ولی...
‫پروندۀ هنردرمانیِ جولیا یه چیزهایی داشت ‫که توجه‌م رو جلب کرد
‫اینو ببین
‫درست
‫و اینو قبلا روی زمین دیدم، مطمئنم
‫اما یه جای دیگه ‫و درست یادم نمیاد
‫و این شماره
‫292.13
‫- چی هست؟ ‫- نمی‌دونم
‫تمام عمرم ‫یه صدایی درونم بود
‫که منو به پیش می‌برد
‫برای امتحانات بهم کمک می‌کرد ‫بهم ایده می‌داد
‫هر دفعه درست هدایتم می‌کرد
‫این زمزمۀ کوچیک
‫اما اینجا... نمی‌دونم...
‫شدیدتر از قبل شده ‫و نمی‌دونم چرا
‫منظورم اینه این علامت ‫این اعداد
‫نمی‌دونم ‫به نظر مهم میاد
‫این صداها هرچی که هستن...
‫از وقتی اینجا اومدم خیلی رساتر ‫توی گوشم زمزمه می‌کنن
‫یه چیزایی می‌بینم
‫یه چیزهایی می‌شنوم
‫این زمزمه‌ها بهم میگن ‫به این نگاه کنم
‫دقیقا دارن سرم فریاد می‌کشن
‫معنیش این نیست که باید گوش بدی
‫ببین، من دارم میگم ‫اینجا خیلی چیزها هست که باید بهشون فکر کنی
‫و من درک می‌کنم ‫منم این جذبه رو حس می‌کنم...
‫که روی چیز دیگه‌ای تمرکز کنم
‫یه چیزی به جز...
‫بجز چی؟
‫بیخیال
‫ببین...
‫واقعا امیدوارم اون چیزی که دنبالشی ‫پیدا کنی
‫شاید بعدش اون صداها ‫تنهات بذارن
‫خب همش همین بود ‫فقط یه ثانیه
‫و تخت رو بررسی کردم ‫خنک بود. ملحفه‌ها دست نخورده بود.
‫و نمی‌تونم بگم که خیالات بوده یا نه
‫- خب چی فکر می‌کنید؟ ‫- نه
‫می‌فهمم و می‌دونم چی میگی. ولی...
‫- نه ‫- نه
‫فکر نمی‌کنم
‫فکر می‌کنم، آره
‫ممکنه یه لحظه اومده باشه که بهت بگه ‫حالش خوبه
‫و از تمام قدرت‌هاش و تمام انرژیش ‫استفاده کرده...
‫تصمیم گرفته روی تخت بشینه ‫فقط برای یه لحظه؟
‫شاید از بهشت یه لحظه اومده پایین ‫تا بگه: سلام من خوبم
‫بهشت و جهنم
‫دنیا جای پر رمز و رازیه
‫چرا اینقدر داری زور میزنی که ‫اونو سیاه و سفید جلوه بدی؟
‫- آنیا، بیخیال ‫- ببخشید
‫رای تو موافقه یا اشتباه متوجه شدم؟
‫یه نشونه یه نشونه‌ست.
‫و تریستن اینهمه بدبختی نمی‌کشید...
‫تا حرفش رو مختصر و مبهم بزنه.
‫قول میدم، وقتی که من برم...
‫اگه بتونم برگردم،
‫و به شماها حرفی بزنم...
‫رک و پوست کنده حرفم رو می‌زنم.
‫و چیزی میگم که مشخص و قابل فهم باشه.
‫چیزی که بتونین به خاطر بسپرین.
‫چیزی که بتونین برای هم تعریفش کنین.
‫چیزی که بتونین تاییدش کنین.
‫نه این مزخرفات روح‌طور.
‫نه چیزی که اثرات داروهایی ‫باشه که مصرف می‌کنین.
‫پس هممون موافقیم؟
‫نشونه نیست.
‫نه. نشونه نیست.
‫نه.
‫امیدوارم حالمون بهتر بشه.
‫کس دیگه‌ای هم هست؟
‫یا بریم سراغ روح امشب؟
‫بیاید یه روح کوفتی بسازیم.
‫کی یه روح سراغ داره؟
‫من یکی دارم.
‫نیمه کاره‌ست یا...
‫شاید یکم بیشتر از نیمه کاره‌ست، ‫اما دوست دارم امتحانش کنم.
‫خب بیاید گوش کنیم.
‫بیاید گوش کنیم.
‫به افتخار اون‌هایی که پیش از ما بودن، ‫اون‌هایی که بعد از ما میان،
‫به افتخار ما که الان هستیم،
‫و به افتخار اون‌هایی که مرد‌ه‌ن.
‫به افتخار اون‌هایی که پیش از ما بودن، ‫اون‌هایی که بعد از ما میان،
‫به افتخار ما که الان هستیم، ‫و به افتخار اون‌هایی که مرد‌ه‌ن.
‫کسایی که دیده شدن یا نشدن،
‫اینجا هستن اما اینجا نیستن.
‫کسایی که دیده شدن یا نشدن، ‫اینجا هستن اما اینجا نیستن.
‫هرجا که هستن.
‫داستی فوق‌العاده بود.
‫فوق‌العاده...
‫کسخل...
‫و دیوونه بود.
‫یا شاید هم نبود.
‫اسم این یکی رو گذاشتم...
‫قلب خبیث.
‫بین زنگ پنجم و ششم دبیرستان رزولته.
‫«ولت».
‫این 5 دقیقه، سخت‌ترین 5 دقیقه روزه.
‫فوق‌العاده به آزادی نزدیکی.
‫اما قبلش...
‫باید 50 دقیقه دیگه شکنجه رو تحمل کنی.
‫داستی شین، دانش‌آموز پایه پیش‌دانشگاهی، ‫فکر می‌کنم که فوق‌العاده‌ست.
‫فوق‌العاده عادی.
‫منظورم اینه که فوق‌العاده متوسطه.
‫نمرات خوبی می‌گیره ولی نه ‫اونقدر خوب که جلب توجه کنه.
‫ورزشکاره اما بازیکن اصلی نیست.
‫مردم فکر می‌کنن آدم خوبیه اما همه‌ش همینه.
‫چیز دیگه‌ای ازش نمی‌دونن.
‫هیچوقت تو دردسر نمیفته، اما ‫هیچوقت هم برای کاری داوطلب نمیشه.
‫سر به زیر و ساکته.
‫اگه بخوایم صادق باشیم، میشه گفت مرموزه.
‫فقط توجه افراد زیادی ‫رو به خودش جلب نمی‌کنه.
‫هی ببخشید، والدینت واقعا
‫این آخر هفته خونه رو ترک می‌کنن؟
‫- صبر کن ببینم. کی بهت گفت؟ ‫- خب شیلا گفت.
‫قرار نیست مهمونی بگیرم.
‫نانسی، اگه والدینت خونه ‫نیستن باید مهمونی بگیری.
‫مشکلت چیه؟
‫قراره کل آخر هفته رو تو وگاس باشن.
‫خب چرا فردا شب، شب‌نشینی نکنیم؟
‫امشب هیچ کاری نکنیم؟
‫بیخیال، می‌خوای کل خونه رو تنهایی قرق کنی؟
‫می‌خوام یه حمام طولانی ‫برم و بعدش هم تلویزیون ببینم.
‫دل تو دلم نیست.
‫خیلی خب مامان‌بزرگ.
‫خوش بگذره. بعدا می‌بینمت.
‫یه جورایی مشکل همینه.
‫کسی چیز خاصی راجبش نمی‌دونه.
‫فقط فکر می‌کنن که می‌دونن.
‫برای مثال...
‫هیچکس نمی‌دونه که داستی ‫تنهایی با مادرش زندگی می‌کنه.
‫چند سال قبل، مادرش زوال عقل گرفت.
‫دیگه حرف نمی‌زنه.
‫اما همیشه به همه‌چیز گوش می‌کنه.
‫پس اگه داستی قصد داشته باشه ‫شبی که فرداش مدرسه داره با ماشین
‫بره اونطرف شهر به دیدن دختر جوونی ‫که تنها تو یه خونه درندشته...
‫دقیقا همین کار رو می‌کنه.
‫بازم که صورت خندون.
‫- چی؟ ‫- ماه قبل داستان یه قاتل زنجیره‌ای رو
‫تعریف کردی که یارو با ‫خون صورت خندون می‌کشید.
‫- یادته؟ ‫- اوه، یادم رفته بود.
‫خیلی خب...
‫شبیه یه ضربدره،
‫که بالاش توپره.
‫مثل یه ساعت شنی.
‫یکم بهتر شد.
‫اما این که...
‫ببخشید.
‫ادامه بده.
‫ماشین می‌پیچه به یه جاده قدیمی متروکه.
‫این اولین باری نبود که داستی ‫جون یه نفر رو می‌گرفت.
‫و مسلما آخریش هم نیست.
‫شب خوبی داشتم.
‫فکر کنم کارم خوب بود.
‫امیدوارم سرافرازت کنم.
‫حالا راحتم بذار.
‫بهشون بگو راحتم بذارن.
‫شب بخیر.
‫به همتون.
‫شرمنده‌م.
‫نمی‌تونم صداتون رو بشنوم.
‫هیچکس نمی‌تونه.
‫هر شب اون‌ها رو می‌بینه.
‫و اونایی که تازه مرده‌ن،
‫کلی گریه می‌کنن.
‫کلی جیغ می‌زنن.
‫اما وقتی یکم از مرگشون می‌گذره، ‫قوانین رو متوجه میشن.
‫و دیگه وقتشون رو هدر نمیدن.
‫اما اونایی که قدیمی‌ترن...
‫فقط زل می‌زنن.
‫فقط بهش زل می‌زنن.
‫و شاید این بدتر هم باشه...
‫چون جهنم یعنی این.
‫شناختن زل زدن‌ها.
‫نه آتیش یا مواد مذاب.
‫جهنم یعنی این که همه بدونن.
‫آره، هیچ نمی‌دونم کجاست.
‫آخه گفت که امروز صبح ‫میاد دنبالم که بیایم مدرسه.
‫حرفم اینه که اگه می‌خوای برنامه رو عوض کنی، ‫اشکالی نداره، ولی عجیبه.
‫تازه تا آخرین ثانیه صبر کردم ‫ببینم بالاخره تشریف میاره یا نه،
‫آخرشم مجبور شدم خودم ‫سلانه سلانه تا اینجا بیام.
‫و همه‌ش 15 ثانیه به کلاس اقتصاد دیر رسیدم، ‫اما خانم استارلی بازم کلی اذیتم کرد.
‫واقعا آزاردهنده‌ست.
‫درسته.
‫واقعا عجیبه.
‫میگم تو که نانسی رو امروز ندیدی، دیدی؟
‫بعید می‌دونم دیده باشم.
‫شاید کارش اینه که همیشه همه رو قال بذاره.
‫نانسی اینطوری نیست.
‫تا حالا هیچکس رو قال نذاشته.
‫حتی تو راهنمایی.
‫شاید مریض شده.
‫امیدوارم حالش خوب باشه.
‫ببین، من...
‫ببخشید، کل سال رو اینجا نشسته بودم ‫و دو کلمه به زور باهات حرف زده بودم،
‫اما الان دارم کل مشکلاتم ‫رو روت هوار می‌کنم.
‫شنونده خوبی هستی.
‫سعی می‌کنم باشم.
‫مشکل اینجا همینه.
‫هیچکس هیچوقت به چیزی گوش نمی‌کنه.
‫من شیلام.
‫تابستون به اینجا نقل مکان کردم.
‫تو لاکراس افتضاحم و ‫از خرید کردن خوشم نمیاد،
‫اما تو پیانو حرف ندارم،
‫و عاشق فیلمایی‌ام که آدم فضایی دارن.
‫همم.
‫اوه نکن شیلا.
‫گول پسر افسرده و متفکر رو نخور.
‫اوه، داره با لاپاش فکر می‌کنه.
‫- ببخشید کجاش؟ ‫- دخترها از داستی خوششون میاد.
‫بعضی از پسرها هم همینطور. ‫حتی شاید بعضی از معلم‌ها.
‫یکم...
‫یکم دردسرسازه.
‫آره، واقعا وحشتناک بنظر میاد. ‫یه دقه صبر کن، گور بابات.
‫اما اون‌ها همیشه از داستی ‫خوششون میاد و این یه دردسر هست.
‫چون داستی این رو می‌دونه، مگه نه؟
‫چه بلایی قراره سرشون بیاد؟
‫یه جایی بود...
‫تو جنوب شهر که همبرگر و ‫میلک‌شیک‌های شگفت‌انگیزی داشت.
‫و یه جایی تو شمال شهر بود
‫که می‌تونستی واسه چند ساعت، ‫بدون مزاحمت، ماشینت رو پارک کنی،
‫و از منظره زیبای شهر لذت ببری، حداقل ‫تا وقتی که مه شیشه‌های ماشین رو بگیره.
‫شیلا داشت به سمت شمال می‌روند.
‫لاپاش داشت به سمت شمال می‌روند.
‫ولی واقعا داشت به سمت شمال می‌روند؟
‫چون قبل از قرارشون به سمت ‫دیگه‌ای پیچید که داستی رو غافلگیر کرد.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫می‌خوام به یه چیزی سر بزنم. ‫راستش به یه کسی.
‫می‌خوام یه سر برم خونه نانسی‌اینا ‫تا مطمئن بشم حالش خوبه.
‫پنج دقیقه هم طول نمی‌کشه.
‫چی؟
‫همونطور که گفتی، ممکنه مریض شده باشه.
‫اگه بهش سر بزنم احساس بهتری پیدا می‌کنم.
‫اما، اگه خوابیده باشه چی؟
‫اگه مریض شده باشه، نباید استراحت کنه؟
‫خانواده‌ش از شهر رفتن.
‫اگه مریض شده باشه، یه ‫چیزی نیازش میشه مگه نه؟
‫خونه‌ش اونه؟
‫آره. بیا بریم.
‫اوه، اشکالی نداره. همینجا منتظر می‌مونم.
‫عجیب غریب بازی درنیار. بیا یه سلامی بکن.
‫نانسی؟
‫شاید خوابه.
‫کلید زاپاس.
‫بهت که گفتم، نمی‌تونم.
‫چی؟
‫گفتم نمی‌تونم باور کنم ‫بلایی سرش اومده باشه.
‫واقعا نمی‌تونم.
‫مطمئنم اشتباه می‌کنم.
‫اما بیا مطمئن بشیم، میشه؟
‫نانسی؟
‫هیچی؟
‫هیچی.
‫زنگ می‌زنم به پلیس.
‫- صبر کن. ‫- یه چیزی درست نیست.
‫اینجا هیچ چیز عجیبی نیست. ‫حرفم اینه که اینجا دست نخورده‌س.
‫- دلیلی نداره که... ‫- حس بدی به این قضیه دارم، باشه؟
‫الو؟
‫دوست من گم شده.
‫تو رفیق فابریکش بودی؟
‫درسته.
‫و همونطور که گفتم...
‫یه چیزی اینجا اصلا اصلا درست نیست.
‫شاید رفته بیرون.
‫حرفم اینه که، چیزی نیست که نشون بده...
‫نه.
‫تو رفیق فابریکشی. تو کی هستی؟
‫من داستی‌ام. ‫داشتم با شیلا وقت می‌گذروندم.
‫نانسی رو می‌شناسی؟
‫نه، راستش نه.
‫تا حالا این علامت رو دیدی؟
‫من...
‫نه.
‫- منظورتون چیه؟ ‫- منظورم اینه برات آشنا هست یا نه؟
‫تا حالا این رو تو دفتری چیزی کشیده بود ‫یا به این کارت دست زدی؟
‫نه، سعی می‌کنم به چیزی دست نزنم.
‫خب، کار هوشمندانه‌ایه.
‫نباید به چیزی تو صحنه جرم دست بزنی.
‫صحنه جرم؟
‫به هتل تو وگاس زنگ زدیم،
‫و گفتن الان نمی‌دونن والدینش کجان اما
‫به محض اینکه ببیننشون تماس می‌گیرن.
‫پس تنهایی خونه بوده؟ ‫زیاد این اتفاق میفتاد؟
‫شاید با والدینش رفته.
‫- نرفته. ‫- مطمئنی؟
‫مطمئنم.
‫واقعا شرمنده‌م اما داره دیروقت میشه.
‫من تنها با مادرم زندگی می‌کنم ‫و اون بیماره. پس باید برم.
‫شما غافلگیر یا متعجب نشدین.
‫جانم؟
‫علامت رو میگم.
‫ازم پرسیدین قبلا دیدمش یا نه ‫ولی مستقیم رفتین سر وقت اون.
‫شما قبلا دیدینش.
‫تو می‌تونی بری.
‫ممنون که پیش دوستت بودی. ‫از اینجا به بعدش با ما.
‫هی، بابت نانسی متاسفم.
‫مطمئنم همه‌چی به خوبی و خوشی تموم میشه.
‫فردا می‌بینمت.
‫به کامپیوتر علاقه داری؟
‫- علاقه؟ از چه لحاظ؟ ‫- تو اینترنت با مردم چت کنی.
‫ای.او.ال، پرادیجی یا همچین چیزی.
‫- احتمالا حساب «اینشتین» نداری؟ ‫- نه.
‫خبر داری نانسی داشت یا نه؟
‫خفه‌شین!
‫داستی، باید باهات حرف بزنم.
‫خیلی خب.
‫می‌دونم حرفی که می‌خوام ‫بزنم بنظر مسخره میاد اما...
‫فکر نمی‌کنم نانسی گم شده باشه.
‫فکر می‌کنم این پرونده ‫اصلا پرونده گمشده‌ها نباشه.
‫فکر... فکر می‌کنم پرونده قتل باشه.
‫واو...
‫- صبر کن. ‫- می‌دونی، فقط...
‫اون کارآگاهه.
‫هرچی بیشتر حرف می‌زد، بیشتر متوجه می‌شدم.
‫سوالایی می‌پرسید که ‫زیادی منحصر به فرد بودن.
‫اونا سعی ندارن چیز بیشتری راجب نانسی بفهمن.
‫نه، این قضیه رو کنار یه ‫قضیه دیگه قرار داده بود.
‫تو ذهنش مقایسه‌ش می‌کرد،
‫و اطلاعات جدیدی رو به حرفامون اضافه می‌کرد،
‫اطلاعاتی که تو خونه نانسی ‫بود رو جمع‌آوری نمی‌کرد.
‫روش کار اینطوری نیست.
‫نه مگه اینکه...
‫- شیلا. ‫- فکر می‌کنم یکی نانسی رو کشته.
‫- داری زیاده‌روی می‌کنی. ‫- یکی که
‫کارآگاه نمی‌دونه چطوری بگیردش.
‫- شرمنده اما... ‫- می‌دونم.
‫- ...فقط حدس و گمانه. ‫- درست میگی.
‫اما واسه همینه که می‌خوام ‫بهم کمک کنی ثابت کنم.
‫ادا...
‫اوه نه...
‫- ادامه... ‫- نکن کوین.
‫ادامه دارد.
‫شرمنده رفقا، اما امشب ‫همینقدرش رو آماده کرده بودم.
‫اما هی، اگه می‌خواید بقیه‌ش رو بشنوید، ‫تنها کاری که باید بکنید اینه که...
‫آره، می‌دونیم.
‫- یکم دیگه زنده بمونیم. ‫- یکم دیگه زنده بمونیم.
‫- هروقت این کار رو می‌کنی حرصم درمیاد. ‫- هی، جواب میده.
‫هنوز همه‌تون زنده‌این.
‫حداقل تا الان که موندین.
‫قضیه چیه؟
‫- تو علامتم رو دزدیدی. ‫- مال توئه؟
‫فکر کردم مال جولیاست.
‫ببخشید.
‫- همه‌مون باید از یه جایی آورده باشیمش دیگه. ‫- آره.
‫قضیه همینجاست.
‫وقتی به حرفات راجب جهنم و هبوط گوش می‌کردم.
‫یادم افتاد کجا دیدمش.
‫پشمام.
‫می‌دونم.
‫دقیقا شبیه بقیه چیزها نیست.
‫فلزکاری‌ایه که تازگی‌ها انجام شده.
‫قسمتی از آسانسور اصلی نیست، درسته؟
‫به گمونم.
‫چرا باید بذارنش رو پنل آسانسور؟
‫حرفم اینه که، بلااستفاده‌ست، درست میگم؟
‫چرا به خودشون زحمت بدن؟
‫فقط یه جواب هست.
‫چی؟
‫نیست.
‫بلااستفاده منظورمه.
‫خب...
‫فکر کردم مطمئنا...
‫آخه یه دکمه‌ست.
‫ببین، حتی می‌تونی جایی ‫که پنل رو بریدن ببینی.
‫- یه دکمه‌ست کوین. ‫- بهش فکر کن.
‫حرفم اینه که، تخت چرخدار از اینجا می‌برن، ‫همیشه خدا همه‌جور چیزی حمل می‌کنن.
‫اگه دکمه مخفی باشه، ‫زیاد با عقل جور درنمیاد.
‫یکی بهش می‌خوره، یکی بهش تکیه میده.
‫خیلی مخفی نمی‌مونه.
‫شرمنده ایلانکا.
‫- واقعا چیز باحالیه اما... ‫- حق با توئه.
‫تصادفا راهش می‌ندازی.
‫به ضامن ایمنی احتیاج داری.
‫دکمه‌های اینجا خوب کار می‌کنن.
‫شوخیت گرفته؟
‫ترجیح میدم که نریم...
‫لعنتی.
‫آره لعنتی.
‫جدا نباید بیایم این پایین.
‫صبر کن، یه فکری دارم.
‫فقط لطفا نبرمون به آپارتمان استنتون.
‫هیچ نظری راجب نحوه توضیح دادنش ندارم.
‫از کجا مطمئن میشی که کسی تصادفی بهش نخوره؟
‫مطمئن میشی که بیشتر ‫از یه بار فشار داده بشه.
‫تمومش کن. چیزی زیر سردخونه نیست.
‫چیزی این پایین نیست.
‫این چه کوفتیه؟
‫اوه خدای من.
‫بیا برگردیم بالا.
‫یه ثانیه صبر کن.
‫ایلانکا باید برگردیم.
‫فقط بذار یه نگاه بندازم.
‫سگ تو روحش!
‫پشمام.
‫چیه؟
‫اوه خدای من.
‫- کوین. همون ساعت شنیه‌س. ‫- لعنتی.
‫- ایلانکا. ‫- کوین!
‫- ایلانکا. ‫- وایستا.
‫- کوین. ‫- ایلانکا.
‫کوین.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.