..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اميدوارم که آمريکا وارد اين جنگ نشه و از اين جنگ دوري کنه
.ايمان دارم که اينکارو ميکنه
و به شما اطمينان ميدم که
هرگونه تلاش و فعاليتي که از سوي دولت شما انجام شود .در نهايت به اين مسئله ختم خواهد شد
و تا زماني که من اين قدرت رو دارم تا باعث بشم اين قضيه اجرا بشه
هيچگونه اختلال و مشکلي براي صلح در آمريکا اتفاق نخواهد افتاد و صلح و آرامش در اين کشور برقرار خواهد بود
بعد از جنگ جهاني اول،جرياناتي از انزواطلبي سياسي به وجود اومد
احساس ميکرديم که هيچ دليلي براي درگيري در جنگ ،جهاني اول وجود نداره
و دراين مورد اشتباه ميکرديم
و از طرفي،کشورهاي اروپايي هم بدهي هاي بسيار ،زيادي داشتند
و به همين دلايل، کشور(آمريکا) منزوي شد
من هيچگونه نظري درمورد امور و کارهاي کشورهاي- اروپايي ندارم
بذار اروپا درگير جنگهاي خودش باشه- يک جنگ ديگه؟نه، اينبار ديگه نه-
اينبار ديگه آمريکا نبايد مداخله کنه و وارد جنگ بشه و ميدونم که همچين اتفاقي هم ميوفته من يکي که ديگه نيستم
،اگه در اروپا جنگي صورت بگيره
،آمريکا بايد به نصيحت رئيس جمهور اولش گوش کنه
و از هرگونه درگيري هاي خارجي دوري و جلوگيري کنه
در اوايل سال 1940،سفير بريتانيا در واشنگتن گزارش داد که
،از هر 10 آمريکايي,9 نفر خواهان
اين بودند که آمريکا وارد جنگ نشه
،عده اي اندک مانند حزب نازي آمريکايي
حتي خواهان اين بودند که آمريکا بايد به دشمنان بريتانيا کمک رساني کنه
(زبان آلماني)
کشور بطور چشمگيري به چند بخش تقسيم شده بود و دچار چند دستگي شده بود
اولين جنبش و اقدام آمريکا مبني بر طرفداري کردن از انزواگرايي و بيطرفي بود
،از طرفي ديگه
هيئت و کميته اي براي دفاع کردن از آمريکا از طريق کمک به متفقين وجود داشت
همچنين صداها و شعارهاي نادر و کميابي وجود داشت ،مانند
" شعارهاي انزواطلبانه"چارلز ليندبرگ
در گذشته با اروپايي سروکار داشتيم که تحت فرمان و سلطه ي انگليس و فرانسه بود
در آينده ممکنه که با اروپايي سروکار داشته باشيم که تحت فرمان و سلطه ي آلمان خواهد بود
چارلز ليندبرگ که به خاطر رفتار فوق العادش تشکر ،ميکنم
يک چهره ي خيلي مردمي و محبوب بودش درواقع قهرمان مردم بود
پس قطعا ميتونست(به روي مردم) تاثيرگذار باشه
،به نظر من تمام افراد مشهور و محبوب از هر شخصيتي ميتونند تاثير گذار باشند
چون در غير اينصورت نميتونند سند يا چيز ديگه اي رو به امضا دربيارند و داراي اعتبار باشند
اما (آمريکا)نبايد خودش رو درگير مسائل داخلي اروپا کنه
اروپا)هيچوقت نه طبق خواسته هاي ما رفتار و عمل کرده) و نه خواهد کرد
،در برخي از بخشهاي معين کشور
مخالفت هايي بر ضد بريتانيا وجود داشت
،احساس ميشد که بريتانيا
به سختي در تلاش بود تا مارو وارد جنگهاي خودش کنه
،سال 1940،سال انتخابات رياست جمهوري در آمريکا بود
و هدف و درگيري "روزولت" در تابستان اون سال اين بود که دوباره به عنوان رئييس جمهور انتخاب بشه
،خانمها و آقايان
بيست و دومين همايش حزب جمهوري خواه،هم اکنون شکل خواهد گرفت
هم اکنون که ما يکديگر رو ملاقات ميکنيم و دراينجا گردهم آمده ايم،اروپا رو به خاموشيست
،ديکتاتورها و فرمانروايان مطلق در حال سقوط هستند
و جاي خودشون رو به مردماني آزاديخواه خواهند داد
و مسئوليت سخت و سنگين ما هم اين ميباشد که بايد اين آزادي و آزاديخواهي رو حفظ نماييم
،بنام
مردم و
،و سرتاسر آمريکا
،من به آمريکاييه شجاع و دلير
،يعني
"Franklin Delano Roosevelt" راي ميدهم
،پس از سقوط فرانسه
اکثر آمريکايي ها تمايل داشتند تا به نحوي به انگليسي ها کمک کنند
اما هنوز تعداد بسيار زيادي هم مخالف اين بودند تا به نفع بريتانيا وارد جنگ بشيم
ويلکي:آقايي که(روزولت) واسه سومين بار پياپي کانديد شده
به قولها و وعده هاش نسبت به مردم آمريکا عمل نکرده
،رقيب "روزولت" در انتخابات پاييز اون سال
قطعا، کانديد ضد ومخالف جنگ، يعني "ويلکي" بودش
اگر قولش مبني بر وارد نشدن به جنگ و دور نگه ،داشتن فرزندانمان از جنگ
،مثل همون قولش مبني بر تراز کردن بودجه ي دولت باشه
پس ميشه گفت که همين الانش داريم وارد جنگ ميشيم و فرزندانمون رو وارد جنگ ميکنيم
،اما با وجود پيروزيهاي نازيها در همه جا
"روزولت" نميتونست صبر کنه و قبل از قراردادن آمريکا در حالتي ،آماده باش براي جنگ
دوباره انتخاب بشه
مجلس و انجمن بدون هيچگونه تعصب و حزبي مذاکره ،کرده
،و حالا قانوني رو وضع کرده مبني بر اينکه
نيروهاي نظامي رو افزايش بديم
ما بايد نيروهاي نظامي و قدرتهايي رو که داريم رو نظم و ترتيب بديم
تا بتونيم هرگونه جنگ و ستيزي رو از سواحل خود دور کنيم و البته اين کار را خواهيم کرد
،بيشتر از 16 ميليون از آمريکايي هاي جوان
درحال احيا کردن و اتخاذ سنت ديرينه و 300ساله ي ،آمريکا هستند
-که توسط آن-از اولين زمان هاي مستعمراتي
،هر مقيم سالم و توانا
،ممکن بود که براي خدمت به دفاع ملي فراخوانده شود
اولين شماره اي که توسط وزير جنگ بيرون کشيده شد و انتخاب شد
شماره ي 158 هستش
باعث افتخار من هستش که جزء اون دسته از افرادي باشم که اسمشون اول خوانده شده
و تمام تلاشم رو ميکنم تا بتونم سرباز خوبي بشم
من بهت افتخار ميکنم
اگر شما من رو به عنوان رئيس جمهور ،آمريکا انتخاب کنيد
هرگز يک شخص آمريکايي رو براي شرکت در جنگ هاي اروپايي نخواهم فرستاد
من اين رو يک وظيفه ي عمومي ميدونم که بايد به تمام نيرنگ ها و دروغ ها با صداقت و حقيقت پاسخ داد
و وانمود نميکنم که اينکار،کاري ناخوشايند باشه
من يک نامزد انتخاباتي و سربازي کهنه کارم و از يک مبارزه خوب خوشم مياد
روزولت، وارد يک جنگ شده بود و اون مبارزه ي خوبي که دوست داشت و ازش حرف ميزد رو بدست آورده بود
،اگرچه وارد رقابت شده بود،اون هم مثل رقيبش
ميگفت که آمريکايي ها رو وارد جنگ هاي خارجي نميکنه
،اسمتون رو بگيد خواهشا "Franklin D Roosevelt"
5نوامبر1940،روز انتخابات بود
،و تا نيمه شب رأي هاي آمريکايي ها
درمورد رئيس جمهور 4 سال آيندشون مشخص شدش
نتيجه ي رأي ها قطعي شد روزولت رئييس جمهور ميشه
،حالا "روزولت"احساس تعهد ميکنه تا
همه جور کمکي به بريتانيا که در جنگه بکنه به جز شرکت در جنگ
اما به خاطر اينکه آمريکا درباره ي اين موضوع دچار چنددستگي بود،نميتونست به سرعت کمک رساني کنه
خيلي از بُعدهاي جنگ مانند کمک رساني ،به بريتانيا که
،در اون زمان تنها بود و محاصره شده بود
در مجلس مورد بررسي قرار گرفت
حتي هدف و برنامه اي براي کمک نظامي و سلاحي به بريتانيا
،در مجلس مطرح شد و نزديک بود تا تصويب بشه
از مجموع 400رأي،فقط يک راي کم بود و مخالفت کرد
پس از اون، يک قانون شگفت آوري بنام "وام و اجاره"
در دسامبر سال 1940 مطرح شد و در مارچ سال 1941تصويب گشت
،و طبق اون قانون، هرشخص وساکن کشور
هر کمکي که ازدستش بر ميومد را بايد براي کمک به بريتانيا انجام ميداد
آموزش ها و راهنمايي هايي که من رفته بودم ،تا بيان کنم
خيلي خيلي ساده و مختصر بودند
،مسئولين با مقامات دولت بريتانيا تماس داشتند
تا متوجه بشند که چگونه ميتونيم به اين کشور کمک کنيم،البته هر کمکي به غير از همراهي در جنگ
ما اقدام به انجام هرگونه کمکي،کرديم
کمک هايي که درواقع فقط يک طرفه و از جانب ما بود و اين امور بصورت دوطرفه انجام نميشد
به عنوان مثال،ما در بندرهاي آمريکا،کشتي هاي ،نيروي دريايي انگليس رو آماده ميکرديم
،و در اقيانوس اطلس تا ايسلند همراهيشون ميکرديم
اين درحالي بود که 2ميليون تُن کشتي رو براشون انتقال ميداديم
يک مشکلي که وجود داشت در اون مرحله،اين بود که بايد مردم رو متوجه ميکرديم که اينکارها چيه و هدف چيست
در اين مورد، قياس و تعريف بسيار ساده ي آقاي روزولت مبني بر اينکه
وقتي همسايت خونش آتيش گرفته،بهش لوله ،آتش نشاني قرض بده تا آتيش رو خاموش کنه
متقاعدکننده ترين چيزي بود که ميتونستيم به مردم بگيم
،مردم اروپا که دارند از خودشون دفاع ميکنند
،از ما نخواسته اند تا براشون بجنگيم
،آنها از ما لوازم و وسايل جنگي
مانند هواپيما،تانک،اسلحه و کشتي خواسته اند ،تا بتوانند
براي آزادي خود و امنيت ما نبرد کنند
ما، بايد بهترين و بزرگترين مهمات جنگي رو در دموکراسي داشته باشيم
براي ما اين مسئله،يک موضوع خيلي اضطراري و مهم هستش و به اندازه ي يک جنگ واقعي ارزش داره
،در اون زمان تُجار و انجمن تاجران "روزولت"را
در بهترين حالت،نماينده ي شيطان تلقي ميکردند و رابطه ي خوبي باهاش نداشتند
و روزولت هم بهشون خيلي شک کرده بود و بد گمان بود
بطوريکه مردمي که براي کمک به جنگ بسيج و ،هم پيمان شده بودند
،هدف و علاقه و منفعت جداگانه اي داشتند
برخي از اونها فکرميکردند که دليل اصلي حضورشون ،در واشنگتن
جلوگيري از بي اعتدالي هاي سوسياليستي در برنامه توسعه اقتصادى فرانکلين روزولت بود که پس از سالهاى بعداز بحران بزرگ درامريکا توسط وي اجرا شده بود
برخي هم از حضور در واشنگتن ناراضي و پريشان بودند
احساس ميکردند که مانند مردمي هستند که در يک گروه ارکستر يا فاحشه خانه وجود دارند و باهاشون داره بازي ميشه
،و همچنين نارضايتي و بيزاري زيادي هم وجود داشت
امروزه درمورد صنعتهاي پيچيده ي نظامي خيلي ،ميشنويم
،اما در اون زمان خيليها درمورد
روي آوردن به صنعت نظامي از غير نظامي ،ناراضي بودند
همه احساس ميکردند که توليد محصولات نظامي ،صنعت سودآوري نيست
و گمان ميکردند که دراينصورت صنعت و بازار اتوموبيل و لاستيک و مواد شيميايي و غيره کساد بشه
،تا سال 1941
،تا زماني که روسيه در جنگ بود
،دربرخي از اتحاديه ها مشکلاتي وجود داشت
و در روزهاي پيمان و عهد "Ribbentrop" و"Molotove" سياستمدار روسي:molotove رهبر حزب نازي و وزير امور خارجه :Ribbentrop آلمان درسالهاي 1938 تا 1945
برخي از اتحاديه ها به عمد،در وارد کردن و ،توليد محصول تاخير ايجاد کرده
و اعتصاب کرده بودند
چهار برابر کارکناني که در اعتصاب سال ،گذشته بودند
در اعتصاب سال 1941 حضور داشتند
در بهار اون سال،تقريبا نيم ميليون از کارکنان معادنِ زغال،به مدت يک ماه اعتصاب کردند
اين درحالي بود که در سواحل غربي،در تابستان،اعتصاب کارکنان آمريکاييه صنعت هوانوردي
براي چند هفته،انتقال هواپيما به انگليس را به تاخير انداخت
به همين دلايل،نظاميان و سربازان مجبور شدند تا توليد و به کار انداختن چرخه ي توليد را در دست بگيرند
اگرچه هنوزهم "روزولت"تمايلي براي ،شرکت در جنگ نداشت
آمريکا به نوعي وارد جنگ شده بود
در11ژوئن سال 1941،يکي از کشتي هاي آمريکايي بنام"رابين مور"توسط زيردريايي آلمان مورد حمله قرارگرفت و غرق شد
روزولت ازين اتفاق به عنوان يک بهانه براي ،تصرف کردن ايسلند استفاده کرد
و پادگانهاي انگليسي موجود در اونجارو آزاد نمود
در 4 سپتامبر،يکي از ناوشکن هاي آمريکا بنام"گريير"در نزديکي ايسلند توسط زيردريايي آلمان مورد حمله قرار گرفت
اينبار روزولت هم دستور داد تا به محض ديدن نيروهاي آلماني و زيردريايي، شليک کنند
در 16اکتبر:يکي ديگه از ناوشکن هاي آمريکا بنام "کرني" درحالي که داشت يک کشتي بازرگاني حامل مهمات ،را
در اقيانوس اطلس همراهي ميکرد،توسط اژدرهاي آلماني مورد حمله قرار گرفت و 11نفر از خدمه شهيد شدند
،روزولت ازين اتفاق براي
مجبور کردن هيئت دولت براي نقض تصويب نامه ي بيطرفي،استفاده کرد
ما خواستار اين بوديم که از جنگ و درگيري ،دوري و جلوگيري کنيم
،اما جنگ و درگيري شروع شده
و درتاريخ ثبت خواهد گشت که کدوم کشور ابتدا اين جنگ را آغاز کرد
،اگرچه چيزي که در آخر مهم هستش اينه که
(کدوم کشور آخرين تير رو شليک ميکنه(پيروز ميشود
نقض کردن تصويب نامه ي بيطرفي،آخرين مرحله و مانع براي شروع جنگ خواهد بود
اگر ما کشتي هايمان را با اسلحه و مهمات ،غيرقانوني و قاچاچ بار بزنيم
،و به ميدان نبرد بفرستيمشون
،به احتمال خيلي زياد غرق خواهند شد
و اين بدين معني خواهد بود که جنگي که ما ،در ايده و نظرمون براي
نجات و گسترش دموکراسي در خارج از آمريکا ،طراحي کرديم
،بطور حتم ويقينا در همينجا،درداخل کشور خودمون دموکراسي رو نابود ميکنه
در 30اکتبر،ناوشکن آمريکا به اسم "روبن جيمز" غرق گشت و
115نفر جان باختند
،تمام فرمانده ها و مسئولان مردند
من به همرا 45نفر ديگه،تنها بازماندگان از اين حادثه هستيم
برعکس تمام فشارها از جانب "چرچيل" ،شخصي که از آمريکا ميخواست تا
وارد جنگ بشه،روزولت هيچ اقدامي نکرد
واضح بود که غرق شدن 100نفر از افراد نيروي دريايي و امثال اين موضوع ها نميتونست ،باعث بشه تا
آمريکا وارد جنگ بشه
يادم مياد که اون زمان ميگفتند
انگليس تا آخرين آمريکايي خواهد جنگيد (حتما امريکارو وارد جنگ ميکنه)
يک سري اقدامات و مراحلي بصورت تدريجي ،و آهسته در حال وقوع و توسعه بود
اقداماتي تقريبا شبيه به اقداماتي که در جنگ جهاني اول رخ داد
اتفاق پشت اتفاق،بمباران و اژدر باران منطقه ساسکس که در گذشته در جنوب شرقي انگليس بود،مارو هيجان زده کرد
بعدش داستان واتفاقات Lusitania ..بودش
از طرفي من فکر ميکنم که اقداماتي که ،روزولت ميکرد
و اون برنامه هايي که داشت مثل برنامه هاي خريد و فروش و
محافظت کردن از کاروانهاي انگليسي ها و ،قرارداد ناوشکن ها
همه و همه به نحوي بود که باعث ميشد تا اتفاقي رخ بده و
جنگي شروع بشه و آمريکا وارد جنگ بشه
،اتفاقي که رخ داد خيلي عظيم و بزرگ بود
و در يک مکاني رخ داد که انتظارش رو نداشتيم ،يعني،بندر مرواريد
تمام نيروهاي نظامي و ناوها و پايگاه هاي ،نيروي دريايي
هم اکنون در هاوايي مورد حمله قرار گرفته اند
براي آگاهي از آخرين خبرها روي همين ايستگاه خبري بمونيد
،مافوق من که مسئول
تمام امور و عمليات هاي غير نظامي بود ،در جاي ديگه اي بود
و به همين دليل،من به جلسه ي سران و رهبران جنگ که در شبِ اتفاق بندر مرواريد
در واشنگتن تشکيل ميشد،رفتم
يادمه که تمام حواس و هدف ماموريتم به اون ملاقات و جلسه ختم ميشد
ما همگي شاهد اين بوديم که جنگي واقعي در حال رخ دادن هستش
اون روز و اون ساعت فرا رسيد و
و من هم حاضر بودم و داشتم که براي شرکت درجلسه و ملاقات با افراد بزرگي آماده ميشدم
من وارد محل جلسه شدم و جلسه شروع شد ،و همه ي اين افراد بزرگ از جمله خودم
،به شدت نااميد بوديم
چون که هيچکس نميتونست فکر کنه و چيزي بگه و يا کاري انجام بده
به نظر فکر خوبي ميومد تا
قسمت ها و چيزهايي که با پيشروي ژاپني ها تهديد ميشدند رو بررسي کنيم
،درطول اين مدت هرکسي وارد ميشد
برخي با لباس اسپورت و برخي هم با کفش هاي ،مخصوص تنيس
و اين به شدت واضح و آشکار بود که هيچکس ،اطلاعات درست و واقعي نداشت
که اين اجناس راهبردي ،از کجا اومده بودند
و سرانجام وقتي که حرف از "چوب پنبه سبک"شد تمام بحث و گفتگو،رو به خاموشي رفت و
همه ساکت شدند
همه فکر ميکردند که "چوب پنبه سبک"به عنوان يک ماده ي راهبردي و مفيد مورد استفاه قرار بگيره
،و ظاهرا از يک قسمت ديگه از دنيا به اينجا اومده بود
و هيچ کسي نميدونست که اين ماده براي چه کاري مورد استفاده قرار ميگيره
من از مجلس خواستم تا اعلام کنند که
،به خاطر حمله ي بيجهت و نامردانه ي ژاپن
در يکشنبه 7 دسامبر 1941
،دو کشور آمريکا و امپراطوري ژاپن
باهم وارد جنگ ميشند و وضعيت جنگ برقرار ميشه
حتي با اين شرايط هم روزولت نميتونست اعلام ،جنگ با آلمان رو بکنه
اگرچه انگليس با آمريکا براي نبرد با ژاپن هم پيمان شده بود
،اما هيتلر اعلام جنگ کرد
به خاطر برخي دلايلي که هرگز مطرح نشد ،هيتلر، اعلام جنگ با آمريکا کرد
که روزولت رو از تمام محدوديت ها و سختيهاش خلاص کرد
من در زمان اتفاق بندر مرواريد در شيکاگو مشغول ،تحصيل و خوندن حقوق بودم
و ميتونم بهتون بگم که اگه هيتلر اين ،تصميم رو نگرفته بود
،اگر هيچ کاري نميکرد
در بسياري از بخش هاي آمريکا اين فکر و احساس پيش ميومد که
،جنگ در اقيانوس آرام براي آمريکاست
،و جنگهاي کشور هاي اروپايي مخصوص خودشون
و ماهم ميبايست همه ي تمرکزمون رو روي ژاپن و جنگ با اين کشور بذاريم
مردم خونه هاشون رو حتي با قيمت خيلي پاييني به فروش رسوندند
آنها تقريبا مطمئن بودند که سواحل غربي مورد حمله و بمباران قرار خواهد گرفت
حتي در بخش سواحل غربي به خاطر عدم جلب توجه و جلوگيري از بمباران چراغ هارو خاموش ميکردند
همانطور که در بخش سواحل شرقي هم اين کار رو انجام ميدادند
حتي برخي هشدارها و پيغام هاي غلطي هم وجود داشت که اشتباهي اتفاق ميفتادند
همه ي مردم،اين احتياط ها و کارهاي پيشگيرانه رو جدي نميگرفتند
،از ديد اروپايي ها،آمريکايي که داشت وارد جنگ ميشد
از برخي لحاظ، هم شبيهشون بود و هم خنده دار
دربين ما افرادي هستند و زندگي ميکنن که بهشون ميگيم بيگانه و خارجي
ما بايد به خاطر داشته باشيم که پدرومادران ما ،و همچنين پدربزرگ و مادر بزرگان ما
،و يا اجداد ما
همگي تو زمان خودشون خارجي بودند
اگر فکرميکنيد و احساس کرديد که خارجي اي ،فعاليتي ناشايست انجام ميده
سريعا بايد حقيقت رو به نزديکترين ايستگاه اف.بي.آي اطلاع بديد
سعي نکنيد که خودتون بخوايد قانون رو به اجرا در بياريد
،يک تغيير بسيار عظيمي صورت گرفته بود
تغييراتي مبني براينکه ما دوباره همون اشخاص و نفراتي بوديم که
قبل از 7 دسامبر بوديم
،در 8 دسامبر وقتي ما ميرفتيم مدرسه خيلي از دوستان و همکلاسي هاي ما
مارو مسخره ميکردند و مزاحمت ايجاد ميکردند و ،مارو "ژاپني هاي کثيف و پست"صدا ميزدند
و به اصطلاح دوستان ما هم،ديگه باهامون دوست نبودند
همانطور که ميدونيد در جنگ جهاني اول،آلمان ها واقعا مورد تنفر قرار ميگرفتند و
و خيلي زياد مورد تبعيض و
آزار و اذيت و مزاحمت قرار ميگرفتند
در جنگ جهاني دوم،سه ملت مختلف با هم در جنگ بودند
ايتاليايي ها و آلمان ها و ژاپني ها
من يادمه که توماس مان(نويسنده ي آلماني)و
و برونو والتر(رهبر المانيه آمريکا)براي آلمان ها سخنراني کردند
و گفتند که نميشه آلمان ها رو جابجا کنيم و دورشون کنيم به خاطر اينکه فراري دادن آنها و
،دوباره وارد کردن آنها به زندان هاي سياسي باعث نااميدي ميشه
،و مادرِ جو ديماجيو(بازيکن بيسبال)هم سخنراني کرد
که در سانفرانسيسکو خيلي تکان دهنده بود
اما ژاپني ها کسيو نداشتند که براشون چنين کاري کنه
من فکر ميکنم که ايجاد مزاحمت براي ژاپني ها ،و اذيت کردنشون
تا حدي يک موضوع منطقي و داراي علت بود که دولت و نظام ميتونست ادارش کنه
ارتش و دولت ميگفت که براي آلماني ها نميتونيم کاري بکنيم اما براي ژاپنيها ميتونيم کارهارو اداره کنيم
بعد از همه ي اين داستان ها،نتونستند همه ي آلماني ها و ايتاليايي هارو جابجا و دور کنند
،چون اگه ميخواستند همچين کاري کنند
ميبايست نصف مردم رو از نيويورک بيرون کنند که کاري مسخره به نظر ميومد
اين مردم(ژاپنيها)هميشه معمولي بودند ،و معروف نبودند
چون که با آمريکايي ها در کشاورزي و باغباني ،و غيره در رقابت بودند
اگرچه سخت کار ميکردند و
خيلي مفيدتر و کارامدتر زراعت و کِشت ميکردند
پس خيلي از مردم ازين موقعيت استفاده کردند تا
يک جوّي مخالف و ضدشون به وجود بياورند
و حکومت هم خيلي شتابان و نسبتا وحشيانه ،نسبت بهشون عمل کرد که
اين بخش،بخشي خوشايند نيست (اشاره به کار حکومت نميکنم)
بيشتر از 100.000ژاپني و آمريکايي با هم ،هم گروه شدند
،بيشتر کسايي که در سواحل غربي بودند
جايي که 600.000آمريکايي و آلماني و ايتاليايي بطور مجزا و فردي باهاشون رفتار ميشد
،اگرچه شايعه هايي از تخليه به گوش ميرسيد
،فکر نميکرديم که واقعا اتفاق بيفته
بهمون گفته بودند که بايد فقط وسايلي رو با خودمون ببريم که ميتونيم حمل کنيم
اونايي که بايد شهر رو تخليه کنند سه انتخاب دارند يا بايد دارايي و املاکشون رو بفروشند
،يا رهاش کنند و يا ذخيره و نگهش دارند
،و اکثرا بدليل معلوم نبودن و ثابت نبودن شرايط
به بهترين نحوي که ميشد از دست املاک و داراييشون راحت ميشدند.يا ميفروختند و يا رهاش ميکردند
پس از اون مارو داخل اتوبوس ميکردند و به محل هايي که بايد ميرفتيم و دور هم جمع ميشديم،ميفرستادند
،تو اون محل ها
ما يا توي طويله ها زندگي ميکرديم يا توي سربازخانه ها و کمپ هاي سريع تاسيس
مادرم به خاطر اينکه 4تا از پسراش در خدمت دولت آمريکا بودند و
به شوهرش هم برچسب و لقب "بيگانه ي خطرناک"رو داده بودند
غم و اندوه و دلتنگي شديدي کشيد
اونجا برجهاي مراقبت و سرباز و سلاح وجود داشت که
ميشه گفت به نوعي مارو حبس کرده بودند
توي کشور خودمون احساس زنداني بودن رو داشتيم
يه چيزي که ازش مطمئن بوديم اين بود که ديگه لاستيک و مواد پلاستيکي اي وجود نداشت
و مجبور بوديم تا باهمون لاستيک هايي که داشتيم سر ميکرديم
و از طرفي در قدرت و توانايي ما نبود تا به مامورانمون بگيم که فروش لاستيک رو متوقف کنند
اما به هرحال خودمون يه درخواستنامه ،ترتيب داديم
،و يه جوان ناشناسي بود که اونو به تمام
واحدها و بخش هاي توليد برد و ازشون خواست ،تا امضاش کنند
اون شخص وارد اين واحدها شد و گفت درخواستنامه ي(جلوگيري از فروش) لاستيک و چرخ رو آوردم قربان و همه هم امضاش کردند
به خاطر همين حرکت تمام بار و ذخيره ي لاستيک هارو در همه جا ثابت نگه داشتيم و مانع فروشش شديم
هرکسي،کاري پيدا کرد
پس از اون کسادي و آشفتگي دهه 30،اين حرکت،خيلي خوب و قابل احترام بود
شايد فکر کرده باشيد که تورم،مشکل اصلي ،بوده
چونکه تورم در اکثر کشورها و جنگها يک مشکل ،بزرگي هستش
اما به محض اينکه واسه جنگ آماده شديم و ،در حالت آماده باش نظامي بوديم
جيره بنديه غذايي رو اجرا کرديم و اگرچه ،عده اي به اين قضيه اعتراض داشتند
اما خيلي خوب و عالي جواب داد و موثر بود
احساس ميشد که مردم اين کمبودها و جيره بندي رو قبول کنند اما به شرط اينکه
.درمورد گازولين و بنزين اين اتفاق نيوفته
مردم کمبود و کسريه لباس و جيره بنديه غذا و شکر ،و قهوه رو قبول ميکردند
،اما واسه بدست آوردن بنزين و گازولين اضافه
همه جور دزدي و رذالت و جنايت و حيله بازي انجام ميدادند
من فکر ميکنم چيزي که بيشتر از همه ،باعث رنج و آزردگي و خشمشون ميشد
جوان بودن خيلي از ماها بود که داشتيم اينکار رو انجام ميداديم
وقتي يه نگاهي به گذشته و اداره کل تصويب قيمت و بهاء، ميکنم
متوجه ميشم که تحمل اين قضايا واسه اون اداره خيلي سخت بوده
من 31 سال داشتم و
ديويد گيزبرگ،دوست و مشاور کل من هم 29سال سن داشت و
همه، اکثرا، از ما جوون تر بودند
از جمله "ريچارد نکستن"که
.ناشناخته ترين کارمند آژانس بود
"يه عکسي از دوران جنگ از "سول آروري که يکي از سرمايه داران قديم
و رئيس مونتوگومري(پايتخت يکي از شهرهاي آمريکا)که اين شهر رو از کساد و بحران خارج کرد
،وجود داره درحالي که داره
،توسط دوتا سرباز آمريکايي از دفترش خارج ميشه
و علتش هم اينه که با "War Labor Board" موافق نبوده آژانسي که هدفش قضاوت:War Labor Board بين کارمند و کارگر در طول جنگ بوده
،برنامه ي جنگي ما براي سال جاري
56بيليون دلار خرج خواهد داشت
و اين به معني ماليات و خريدوفروش و ضمانت شما براي پرداخت اين ماليات ميباشد
اوه...سر هر ارکيده دعوا شده (تبليغ و جلب توجه)
اگه ارکيده ميخوايد به اين سمت بيايد خواهشا
اين خيلي چيز قشنگيه..فقط 2250دلار
درازاي 2250دلار اين رو ميگيريد که اين يه کمک مالي خيلي خوب براي جنگه
پس اين، يک خريد بسيار خوب واسه هرکس ميتونه باشه
بده يه نگاهي بهش بندازم-
خدا به اين نعل اسب نظري انداخت و يکي ميخواد بخرتش.ممکنه اين شخص 2255دلار بخره
هي شُل و ول، يخورده قيمت رو داري ميبري بالا،مگه نه؟
زياد راضي نيستم اما 2225 ميخرمش
دشمنان ما افرادي ساده و احمق نيستند اونها افرادي وحشي و بيرحم و همچنين ماهر هستند
اونها مدتها براي اين فرصت و لحظه تمرين کردند و خودشون رو آماده کردند تا
دنيارو تسخير کنند و دراين راه از هرگونه فريب و سلاح و ابزاري استفاده خواهند کرد
اما از طرفي موجوداتي مافوق ،انسان که نيستند
اونها از کره ي مريخ که نيمدند
اونها ميتونند شکست بخورند و مغلوب بشند و همين اتفاق هم توسط
ما خواهد افتاد
همسر من توسط هواپيماهاي
،دشمن فوت کرد
و اگر بتونم براي کارکردن در بخش هواپيما ،کسب صلاحيت کنم و واجدشرايط بشم
و بتونم کمکي کنم در تعمير کردن هواپيما ،و به پرواز دراومدنشون
اين احساس بهم دست خواهد داد که براي همسرم دارم اين کار رو انجام ميدم و راه اون رو ادامه ميدم
،ما(خانمها)هم داريم کمک ميکنيم
و مطمئنا تمام تلاشمون رو ميکنيم تا خيلي بيشتر از کاري که تا امروز انجام داديم در خدمت دولت باشيم و کمک کنيم
هر مردي در شهر دوتا زن داره و
و هر زني 2تا فرزند داره و
،و همانطور که قبلا گفتم،ما فرزندان و جونمون رو
با لطف خدا،فداي کشورمون ميکنيم
ما کشور آمريکا و زندگيه آزادانه ي خودمون رو تسليم دشمن نخواهيم کرد
در شب اتفاق "بندر مرواريد"
وينستون چرچيل(سياستمدار و رهبر انگليسي)خيلي خوشحال شد
حداقل ميدونست که فعلا بريتانيا نجات پيدا کرده
،چندروز بعد،وي به واشنگتن سفر کرد
تا مطمئن بشه که جنگ توسط برنامه هاي بريتانيا
مبني بر اينکه اولويت اول با جنگهاي اروپاست و بعد ،اقيانوس آرام،انجام خواهد شد
و پيوند انگليس و آمريکا صورت خواهد گرفت
اونا فکر ميکنن ما چجور مردمي هستيم؟
،آيا ممکنه اين رو نفهمند که ما
تا بهشون يه درسي نديم که
،خودشون و دنيا هرگز فراموش نکنند
دست از مقاومت و استقامت نميکشيم
ديگه چرچيل ميدونست که موافق و در سمت ،متفقين قرار داره
و با صنعت قوي آمريکا که هواشونو داشت و پشتشون بود شکست نميخورند
سال 1942براي آمريکايي ها در اقيانوس آرام خيلي بد آغاز شد
مانيلا،پايتخت فيليپين،در 1ژانويه بدست ژاپني ها افتاد
ژاپني ها نيروهاي آمريکايي رو مجبور به عقب نشيني در
شبه جزيره ي کم دامنه ي "بتان" کردند
برنامه ي آمريکا اين بود که به مدت 6ماه در اونجا تحمل و مقاومت کنند تا
نيروهاي کمکي برسند
اما نيروهاي کمکي هيچوقت نيومدند و
و "بتان" هم براي محاصره کردن آماده و مناسب شده بود
نيروهاي آمريکايي که در بتان محاصره شده بودند هيچگونه پشتيباني هوايي نداشتند و
و امکانات پزشکي و داروهاشون رو به اتمام بود و از لحاظ روحي خيلي ضعيف شده بودند
،حتي فرمانده کل،ژنرال مکارتا
براي پيدا کردن ساحل و جايي امن تر ترکشون کرده بود
شعري که در اين مورد ميگن اينه که ،ما با حرومزاده هاي بتان درحال جنگيم"
نه با مادرانمونيم،نه با پدرانمون (نه با عموسام(نماد و لقب آمريکا و مردمش
نه با عمه و خاله و دايي و عمو و برادر و خواهر زاده
نه دارويي داريم و نه هواپيمايي و نه توپ و توپ خانه اي
و هيچکسي هم اهميتي به اين موضوع نميده
،خرسند از پيروزي و آسان بودن پيروزي
ژاپني ها از آمريکايي هايي که محاصره شده بودند خواستند تا تسليم شوند
(راديو) صداي فيليپين توجه همه ي شمارو در هرجا که هستيد به اين خبر جلب ميکنه
همگي گوش کنيد،فيليپيني ها و آمريکايي ها در همه جاي کشور هستند
،ژاپني ها علاوه بر محاصره و خواستن تسليم شدن از تبليغاتي بر ضدِ
سربازاي فيليپيني که بين نيروهاي آمريکا بودند استفاده کردند
ژاپني ها کم کم براي کُشتن آمريکاييها دست به کار شدند تا اينکه
در اوايل ماه مي سال 1942
،فرمانده آمريکايي در فيليپين،ژنرال وينرايت
خواستار تسليم شدن سربازها شد
،من به خاطر بشريت و انسانيت و مروت
تسليم شدن تمام نيروهاي فيليپيني و آمريکايي را ،فيليپين
اعلام ميکنم
شما،تکرار ميکنم،شما، بايد تمام نيروها و ارتش رو به افسران شايسته ي ژاپني واگذار کنيد
80.000آمريکايي تسليم شدن که
بيشترين مقدار در تاريخ ارتش آمريکا هستش
ژاپني ها نيروهاي آمريکايي رو به
زندان هايي که در 100مايلي بتان قرار داشت بردند
بدليل اينکه از نوشيدن آب و استفاده از دارو،محروم شده و بسيار گرسنه بودند و همچنين بيرحمانه مورد ضرب قرارگرفته بودند
در راه،حدود 10.000سرباز جان باختند
بيشتر از تعدادي که در جنگ و نبرد در بتان مرده بودند
تا بهار سال 1942،پيروزي هاي ژاپن به اوج خودش رسيده بود
يقينا در اين وضعيت،انگليسي ها و آمريکايي ها خواستار برقراري صلح بودند -که در توکيو به بحث پرداختند-
صلحي که به ژاپني ها اجازه ميداد تا همچنان به پيروزيهاي خودشون ادامه بدند
اما همزمان با اين مسئله،اقداماتي در راستاي حمله به
قلب امپراطوري ژاپن يعني توکيو درحال انجام بود
من سوار بر يک کشتي بنام"نورٍس همپتن"بودم و
وقتي که کشتي "هورنت"رو ديديم،چند روزي ميشد که در اقيانوس بوديم
و در عرشه ي اين کشتي هواپيماهايي عجيب و غير معمولي وجود داشت که
از فاصله ي خيلي دور قابل رويت بود
اونا هواپيماهاي بسيار بزرگ از سري بي-25بودند
ما فقط يک نگراني داشتيم که اون هم عدم وزش و نبودن باد بود
،در اون شرايط
و با وجود بار سنگيني که داشتيم،استفاده از ناو حامل
بهترين کار و با احتياط ترين کار بود که البته ريسک بالايي داشت
،بدترين چيزي که فکر ميکرديم اتفاق بيفته
اين بود که ژاپن گوش بزنگ و آماده و منتظر ما ميشد
اتفاقي که افتاد اين بود که صبح قبل از حرکت و پرواز کردن هواپيماها از روي ناو
بطور اتفاقي با 2تا قايق ماهيگيري که ژاپني بودند روبرو شديم
اونا نيروهاي مارو شناسايي کرده و به خشکي اطلاع دادند
،اما
قبل ازينکه بتونن پيام رو تکرار کنن،غرق شدند (بهشون شليک کردند و غرق شدند)
پس بطور کامل سورپرايزشون کرديم
ميزان خسارات وارد شده خيلي کم بود
16تا هواپيما بوديم که هرکدوم 1تن بمب حمل ميکرد
در مراحل بعدي جنگ جهاني دوم،نيروي هوايي تحت فرمان "لي مي"،ژنرال نيروي هوايي آمريکا
500هواپيمارو ميفرستاد هوا که هرکدوم 10تن بمب داشتند
،پس به خاطر اينکه با 16تا هواپيما حمله کرديم
خسارت وارده زياد نبود
،اگرچه، مزايايي هم داشت
ازونجا که هميشه خبرهاي بدي براي کشور ،و مردم داشتيم
اين خبر، اولين خبر خوب براي مردم بود و
قابل احترام بود
اين بمباران باعث شد تا ژاپني ها از
افسران عالي رتبه ارتش بپرسند که کي بهشون گفته بود که ژاپن هيچوقت مورد حمله قرار نميگيره (سرزنش کنند )
اين حمله ي ناگهاني و کوچيک، يه زخمي به افسران و رهبران ژاپني زد و باعث شد تا بي دقت و بي ملاحظه شوند
،از زمان اتفاق و حمله به بندر مرواريد
نيروي دريايي ژاپن يک نبرد قطعي رو از آمريکا خواستار بود و به مبارزه دعوتشون کرده بود
نبردي که باعث ميشد يکبار براي هميشه ارباب و فرمانرواي اقيانوس آرام مشخص بشه
در اوايل ماه ژوئن سال 1942،ناوهاي هواپيمابر و حامل ژاپن
در ميعادگاهشون،جزيره ي مرجاني واقع در اقيانوس آرام در
1300مايلي شمال غربي هاوايي،جمع شدند
ما ديگه مانند قبل محتاط نبوديم و با فکر کار نميکرديم
آمريکايي ها از قبل ميدونستند که ما به جزيره ي مرجاني حمله ميکنيم
اونا منتظر ما بودند و ماهم در دام اونها گرفتار شديم
اما وقتي که تمام توجه نيروي دريايي ژاپن به
،جزيره ي مرجاني بود
نيروي دريايي آمريکا در حال آماده سازي خود براي
حمله کردن به کشتي ها و ناوهاي حامل ژاپن بود
،ما از مزايايي برخوردار بوديم تونسته بوديم کدهاشونو رمزگشايي کنيم و
اونا اين مسئله رو نميدونستند
پس ما ازين باخبر بوديم که دارن چيکار ميکنند و چه اتفاقي قراره بيفته
،ما دقيقا ميدونستيم که نيروهاي ناوهاشون
کجا قرار دارند و ميدونستيم که براي رويارويي دقيقا کجا بريم
نبرد جزيره ي مرجاني،يکي از بزرگترين ،نبردهاي دريايي تمام دوران بود
به اين معني که نيروي دريايي آمريکا دوباره کنترل اقيانوس آرام رو بدست گرفت و
و پايان اميدهاي ژاپن براي پيروزي هاي بيشتر بود
4تا از ناوهاي ژاپن که
6ماه قبل عمليات و حمله به بندرمرواريد ،رو انجام داده بودند همگي
توسط هواپيماهايي که از همان ناوهاي آمريکايي پريده بودند،ناوهايي که
خراب و ويران نشده بودند،نابود گشتند
نبرد جزيره ي مرجاني ژاپن رو فنا کرد
به گفته ي خيلي از مردم،نبرد جزيره ي مرجاني نقطه ي بازگشت و تحول نبرد در اقيانوس آرام بود
و اين نقطه ي تحول براي ما به معني عقب نشيني کامل و
يا حداقل تلاش براي ايجاد يک وقفه و تجديد قوا و حمله، بود
اين نقطه ي تحول براي آمريکا تنها در دريا ،نبود،بلکه در خشکي هم بود
در جزيره ي Guadalcanal جايي که
پيروزيهاي ژاپن رو در دورترين نقطه ي جنوبي محدود ميکرد
در آگوست سال 1942،متفقين برگشتند
براي آمريکا،اين اولين تاخت و تاز وهجومشون در جنگ بود
يک عيب و کسري اي در نيروها و پول آمريکا و
همچنين در منابع و نيروي انساني آمريکا وجود داشت
90درصدشون به اروپا فرستاده ميشد
پس تو اونجا نشونه هايي از فعاليت و حضور داشتيم
در اقيانوس آرام اين اولين حمله ي ما بود و
ما فقط با يک لشکر به اونجا رفتيم
ژاپني ها جنگنده و مبارزاني سرسخت بودند که هيچوقت تسليم نميشدند
ما يکي از هنگ هاي ژاپني رو گيرآورديم و در جايي بنام Gifu strongpoint
،از بقيه جداش کرديم
و اونقدر جنگيدند تا اينکه ما مجبور شديم تا همشون رو نابود کنيم
بعد ازينکه محاصرشون کرديم از بلندگو استفاده کرديم و
سعي کرديم تا به تسليم شدن راضيشون کنيم اما هيچوقت تسليم نشدند
ژاپني ها نبايد در جزيره ي Guadalcanal چنين تقلا و تلاشي رو ميکردند
ميتونستند تا نيروها و قدرتشون رو ذخيره کنند
سرانجام،جريانات در اقيانوس آرام به نفع متفقين شد
،اما اين فقط يک نمايش و نبرد فرعي بود چون
،انرژي و نبرد اصلي براي اروپا کنار گذاشته شده بود
اين موضوع که ما در اقيانوس آرام کلي تلاش ميکنيم و
،انرژِي صرف ميکنيم،واسه آمريکايي ها
يک مقدار عجيب بود
رئيس جمهور،روزولت، تصميم گرفته بود ،که شکست هيتلر
از همه چيز مهمتره و بايد اول اون رو بدست بياريم
اون خطرناکترين دشمن بودش و
در جهت دادنِ افکار عمومي بسمت اروپا خيلي
ماهر بود
اگرچه ما در ژاپن يک عمليات خيلي مهم و
موفقيت آميز رو پس از
بهبود يافتن از حمله و شکست فاحشمون در بندرمرواريد و
ازدست دادن قسمت مهمي از نيروي دريايي،داشتيم
،فکر ميکنم که تمرکز و افکار اکثر ميدم
بسمت اروپا و
و انگليس بود (من انگليس رو جزء غرب اروپا ميدونم)
تصميمِ گرفته شده مبني براين بود که
اروپا اول حمله کنه که يک تصميم عاقلانه بود
با وجود اينکه
براي مدتي طولاني کنترل اقيانوس آرام رو دوباره بدست گرفته بوديم و ازشر دشمنان رهايي يافته بوديم
يک تصميم درستي بود و فکرکنم که همه همين فکر رو داشته باشند
اما با وجود اينکه نيروي دريايي درمورد
تنها موندن در اقيانوس آرام،بدون امکانات و تجهيزات،اعتراض ميکرد و
و متحمل تلفات و خسارات زيادي شده بود
فکر ميکنم که اکثريت اين تصميم رو (اول حمله کردن اروپا) پذيرفتند
و معتقد بودند که اروپا تهديد اصلي به شمار مياد
دراون وضعيت خوبي که داشتيم ميتونستيم از پس ژاپني ها بر بيايم و
مهترين چيزي که بايد بهش رسيدگي ميشد اروپا بود
اينجا بهتون ياد ميديم که چجوري آدم بکُشيد
و حريفتون رو در سريع ترين زمان ممکن به زمين بزنيد و
و با پاهاتون کارش رو بسازيد و بکشيدش همچنين
،با يک پا،با پهناي دست
و با مشت بزنيد چشمشون رو دربياريد و نابودشون کنيد
يکي از هنرهاي خوب کشتن شخصي،اينه که
بندازيدش زمين و به اين سبک بزنيدش
يالا،همتون اينکارو انجام بديد
فکرميکنم که آقاي چرچيل با رفتن و نزديک شدن به
سواحل قاره ي اروپا مخالف و ناسازگار بود و اينکار رو بيموقع و نپخته ميدونست
،وي يه سري خاطرات
از قرباني شدن نسل و نيروهاي بريتانيا در جنگ جهاني اول داشت
و رودخانهPasschendaele نبرد سيمون در شمال فرانسه هميشه براش مانند يک کابوس ميمونه
بعد از اين همه شوروهيجاني که
به خاطر پيروزي اخير ايجاد شده بود و
به خاطر اينکه درحالت جنگ بوديم و رژه ،وتمرين وجود داشت
بايد به ساحل کشوري ميرفتيم و اونجارو بدست مياورديم
با وجود نظر بريتانيا مبني بر اينکه (آمريکا)
آماده براي وارد شدن به صحنه ي نبرد اصلي نيست
ما دنبال يک کشوري ميگشتيم تا قدرتمون رو دوباره نشون بديم
و نظرمون به آفريقا جلب شد
در نوامبر سال 1942
600کشتي،مجهز به نيروي انساني و امکانات و مواد
در عملياتي بنام "عمليات مشعل"بسمت شمال آفريقا حرکت کردند
:روزولت وقتي خبرهارو شنيد، گفت که بالاخره راهمون رو پيدا کرديم و در راهيم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.