..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اقیانوس اطلس راه نجات و شاهراهِ حیاتیِ .بریتانیا بود
در زمان صلح فریبنده و خطرناک و
.در جنگ سیاه رنگ و تهدید آمیز
زیردریایی های آلمان با وقار و قدرت در شب ،حرکت میکنند
حتی با وجود اینکه خطرات این حرکت رو میدونند اما به کارشون ادامه میدند و همچنان .تلفات دارند و افرادشون قربانی میشند
کشتی ها و محموله های دریایی مورد حمله ،قرار میگیرند و غرق میشند
.و تنها برخی از خدمه نجات پیدا میکنند
اما در اوایل سال 1943، این بریتانیاست که ،نجات پیدا میکنه
و کشورهای هم پیمان هم،امیدوارِ پیروزی بر .آلمان هستند که احتمالش ضعیفه
وقتی که جنگ شروع شد،بریتانیا کشتی های آلمانی رو جدی ترین تهدید
.برای مبادلاتِ دریاییش میدید
.آلمانی ها هم همین وضعیت رو داشتند
نیروهای روآبیِ آلمان کشتی ها و ناوهای ،بازرگانان رو مورد حمله و غارت قرار دادند
کشتی هایی که بریتانیا به غذا و
.مواد خام و نفتش خیلی وابسته بود
زیردریایی های آلمان هم آمادۀ انجام عملیات در آبهای ساحلی میشدند تا
چیزهایی که از کشتیهای جنگی مونده رو جمع .آوری کنند
.هر دو کشورِ آلمان و بریتانیا اشتباه فکر میکردند
،تهدیدِ واقعی برای نیروی دریایی و کشتیها .زیردریایی بود
حداقل یک نفر این مسئله رو میدونست و رئیس ارتشِ زیردریایی Karl Doenitz، اون هم .آلمان بود
اگر هیتلر جنگ با بریتانیا را برای ساختن کشتیهای جنگیِ معین شده به تعویق ،مینداخت
.شاید وی هم در این مورد اشتباه فکر میکرد
مطمئن بود که Doenitz
با زیردریایی های کافی و معین،میتونه پیروزِ .نبردِ دریا باشه
وی این مسئله رو 20سال قبل به خودش .ثابت کرده بود
،در اکتبرِ سال 1918
من کاپیتانِ یک زیردریایی در :Doenitz
.اقیانوس مدیترانه نزدیک جزیرۀ مالت بودم
در تاریکیِ شب من یک کاروان و کشتیِ انگلیسی رو دیدم که
،دارای سلاح های جنگی و ویران کننده بود
به همین دلیل بهشون حمله کردم و
.اون کشتی رو غرق کردم
،اما اگر زیردریایی داشتیم
نبرد راحت تر و همچنین شانسِ پیروزی خیلی .بیشتر میشد
wolfpack به همین دلیل بود که طرح و برنامۀ یک نیرو و آرایش نظامی در استفاده از) (زیردریایی و حمله میباشد
مبنی بر قرار دادن زیردریاییها در کنار هم و ،حمله کردن بصورت همگانی
خیلی موثر بود و
به همین خاطر هستش که در این مدت،از ،سال 1918
،تا سال 1935
وقتی که اولین زیردریایی هارو در نیروی دریایی ،آلمان داشتیم
.این طرح و برنامه رو فراموش نکردم
.در زیر آب،زیردریایی های سال 1939، کُند بودند
اما در سطح آب حتی از کشتیهای بازرگانی .هم سریع تر بودند
وقتی که تقریبا سیاهرنگ هستند،به راحتی قابل رویت نمیباشند،مخصوصا در شب،اما
دشمنان و هدفهاش دربرابر آسمان واضح و هویدا .بودند
و بوسیلۀ رادیو،میتونستند سریعا در آرایش .حمله قرار بگیرند
مطلع بود که بریتانیا از مبادلاتِ ضروریِ Doenitz ،اقیانوس اطلس
با استفاده از کشتیهای جنگی که کاروانهارو .اسکورت میکنند،محافظت میکنه
Doenitz ،برای حمله به این کاروانها .300زیردریایی نیاز داشت
وقتی که جنگ آغاز شد،وی فقط 26تا زیردریایی داشت و
،قبل ازینکه به هدف و مکان مقررشده برسند باید مسافتِ دریاییِ
.خیلی طولانی و خطرناکی رو طی میکردند
،وقتی فرانسه سقوط کرد
پایگاهایی رو نزدیکتر به مقر کشتیهاش Doenitz .بدست آورد و انتخاب کرد
نیروها و افرادش به عنوان قهرمان به این .بندرگاه های فرانسه برگشتند
.بود "Otto Kretschmer" یکی ازین قهرمانان
حدود یک چهارمِ، Otto Kretschmer ،در مجموع .میلیون کشتیِ انگلیسی رو غرق کرد
در اکتبر سالِ 1940،وی به اولین نیروی اصلیِ .پیوست wolf pack
یادم میاد که پیامی بهمون دادن مبنی براینکه یک کاروانی در حالِ اومدن از آمریکا به
انگلیس هستش و
.موقعیتش هم نامعلومه
به تمام زیردریایی های اون منطقه Doenitz تا
غرب ایرلند دستور داد که
یک نیروی شناساییِ ساکن و غیر متحرک رو تشکیل بدن و
اجازه بدن تا کاروانها عبور کنند و
،وقتی اولین زیردریایی دیده شد
این کاروان پیام های ارتباطی رو ارسال کرد و
این نیروهای شناسایی بطور خودکار منحل شدند و ازهم پاشیدند و
.هر کشتی ای آزاد بود تا حمله کنه
،در شبِ 17اکتبرِ سال 1940 ،SC-7 کاروانِ
.بود "rockall" در حال عبور از
34تا کشتیِ بازرگانی و 4تا کشتیِ پشتیبانیِ .کوچیک
.7تا زیردریایی در سطح آب حمله کرد
حمله به همان ترتیب و آرایشی صورت گرفت که همیشه انجام میشد،یعنی
،اول به یکی از کشتی ها حمله شد
بعدش سریعا دومین کشتی مورد حمله قرار ،گرفت
،و بعدش،در طول 5تا 10دقیقه
.کشتیهای بیشتری مورد حمله قرار گرفتند
من سعی کردم تا بسمت کشتیهای پشتیبانی ،حمله کنم و واردشون بشم
،که این ویژگی و خصوصیت من هستش
.اما برای اولین بار موفق نبودم
اونا من رو دیدن و بهم شلیک کردند پس .مجبور شدم تا ازشون دور شم
اما برای دومین بار،موفق شدم و به داخل کاروان نفوذ کردم و
مسیرهارو بالا پایین میکردم و بدنبال مهمترین کشتی بودم و
این فرصت رو بدست آوردم تا همۀ اژدرهاشون رو نابود کنم که
.مجموعا 12تا بودند
من کشتیهایی رو میدیدم که در مراحلِ مختلفِ .غرق شدن بودند
یک کشتیِ هلندی متوقف شد و
سعی کرد تا زنده ها و بازماندگان رو نجات بده ،و سوار کنه
و من هم شاهدِ این ماجرا بودم و
داشتم فکر میکردم که چیکار کنم اما
خودِ این کشتی هم مورد اصابتِ و .اژدر قرار گرفت و بهش حمله شد
،این حمله به همراهِ دیگر شلیکها
.تمام منطقه رو سوزان و فروزان کرده بود
اون شب 17تا کشتیِ بازرگانی که دقیقا نصفِ .یک کاروان بودند،غرق شدند
نیروهای پشتیبانیشون هم حتی نتونستند به یکی از زیردریایی ها خسارتی وارد .کنند
فکر نکنم تاحالا بیشتر از 1کشتی رو دیده بودم ،که بصورت یکجا در حال غرق بودند
.و درواقع این اتفاق یک چیزِ متفاوتی بود
اولین بار بود که این
،آرایشها و فنون رو همگی تجربه میکردیم
که این آرایشها و فنون رو Doenitz حتی خودِ
.تنها در زمان تمرین باهاشون آشنایی داشت
و در کل،اون شب،یک موفقیت خوبی بدست .آوردیم و پیروز بودیم
بدلیل اینکه در اون شب کشتیهای زیادی ،غرق شدند
،به اون شب .میگفتند the Night of the Long Knives (شب چاقوهای بلند)
،در اولین نُه ماهِ جنگ
متفقین بیشتر از 2میلیون تُن کشتیِ بازرگانی .و تدارکات از دست دادند
در 6ماه بعدی،با وجود زیردریاییهایی که از ،فرانسه عملیاتشون رو انجام میدادند
چیزی حدودِ 2.5میلیون تُن بیشتر از قبل .غرق شد
.به مقدار زیادی مدالِ افتخار اعطا شد
خدمۀ زیردریایی ها این دوره رو .دورۀ شادی" نام گذاری کرده بودند"
دیدم قسمت انتهاییه کشتی داره واردِ ،آب میشه
،و قسمت جلویی میره بالا
،من هم داشتم همراه کشتی غرق میشدم پس از چند لحظه به سطح کشتی اومدم و
هنوز روی کشتیِ واژگون شده نشسته بودم که
.دیدم زیردریایی به سطح آب اومد
یه دوری زد و شروع به جمع کردنِ بسته های آب و
.محموله و نوشیدنی ها و غذاها و غیره کرد
اونا یه نگاهی به ما کردند و دورمون یه ،چرخی زدند
.بهمون خندیدند و بسمت شمالِ شرق دورشدند
هیچوقت ازمون نپرسیدند که آیا آبِ آشامیدنی داریم یا نه و یا بهمون خسارتی وارد شده یا ،چیز دیگه
و ما هم در یک قایق،شناور میانِ لاشه های .کشتی رها شدیم
.ما تقریبا بین برزیل و آفریقای شمالی بودیم
تنها چیزی که میتونم بهش فکر کنم اینه که
سعی داشتم تا خودم رو به نزدیکترین خشکی ،برسونم
به همین دلیل تا جاییکه تونستم بسمت .شمال شرق حرکت کردم
تنها چیزی که داشتیم یک قایق نجات بود .که برای 48نفر ساخته شده بود
.ما هم 58نفر بودیم
واسه هیچکس به اندازۀ کافی فضا نبود که ،بشینه
قایق هم بدلیل اصابت با لاشه ها و تکه چوبها .سوراخ شده بود و آب بشدت وارد قایق میشد
از طرفی به سختی میشد افراد رو وادار به حرکت کرد،به همین دلایل شروع کردیم ،تا آب رو از داخل قایق خالی کنیم
تقریبا به مدت دوروز مدام آبی که وارد میشد رو خالی کردیم تا
چوبِ قایق متورم شد و باد کرد و سوراخ رو .پوشاند
.پس از اون،شرایط خیلی بد نبود
البته با این وجود بدترین روزها زمانی بود که
هیچ بادی نمی وزید و
.قایق کاملا بی حرکت و ساکن میشد
.آفتاب خیلی سوزان و وحشتناک بود
.آب کردیم oz4 به همین دلیل شروع به نوشیدنِ 1oz=0.0284 لیتر
.2تا در صبح و 2تا در شب به همراهِ یک بیسکوییت
.در قایق خیلی سروصدا وجود داشت .افرادِ چینی در داخل قایق بودند
:من هم میگفتم این همه سروصدا واسه چیه؟
سروصدایی که به خاطر صحبت و پرحرفی" ".بودش
:اونا هم گفتند .فکر کنم که متصدی آتش خانه دیوونه شده
،سرانجام با جلیقۀ نجات به داخل آب پرید
اما پس از مدتِ اندکی گرفتیم و به داخل .قایق برگردوندیمش
،اما اون شب در تاریکی دوباره به داخل آب پرید
،اما اینبار نتونستیم به داخل قایق بیاریمش .چونکه کوسه ها خوردنش
،در صبح روز 13اُم
من روی یک بشکۀ آب نشستم تا نذارم که افراد از خودشون پذیرایی کنند و ،آبِ زیادی بنوشند
:وقتی نشستم،یک نفر تکونم داد و گفت "هی کاپیتان،ما چراغ سبز رنگ رو میبینیم"
:منم گفتم .دارید رویا پردازی میکنید،دارید خواب میبینید
پس از اون خودم اطراف رو نگاه کردم و .چراغ سبز رنگ رو دیدم
.بودش Brighton به نظر برای اسکلۀ شهرِ شهری ساحلی در قسمت جنوبی انگلیس آن) (زمان من نمیتونستم دقیقا مطمئن بشم
:به همین دلیل بهشون گفتم (آتشی برپا کنید.(شعله خودنمای هوایی
.اونا این کار رو انجام دادند .جیمی گفت:یکی دیگه برپا کنید
.آنها هم اینکار رو انجام دادند
پس از مدتی کوتاه،دیدم که چراغهای سبزرنگ .نزدیک تر میشدند و بیشتر قابل رویت بودند
پس از اون،چراغ قرمز رنگی رو در بالای چراغ سبز رنگ دیدم و
متوجه شدم که این چراغها برای کشتیِ پزشکی هستش که افرادِ مجروح رو درمان .میکردند
.زیردریایی ها حواسشون به آسمان هم بود
میتونستند Focke-Wulf Condor هواپیماهای تا فاصلۀ هزار مایلی از دریا رو هدف بگیرند و
.کاروانهارو شناسایی کنند
زمانی که کشتی هارو بمباران میکردند،این هواپیماها حدود 30تا کشتیِ بازرگانی رو .در 2ماه غرق کردند
خوش شانسی برای بریتانیا این بود که
ازین شراکتِ هواپیماها و زیردریایی ها .سوءاستفاده نشد
ازین موضوع که جاسوسانِ نیروی Doenitz اما ،دریاییِ آلمان
کدهای انگلیسی رو رمزگشایی کردند،سوءاستفاده .کرد
ما میدونستیم که بنا به برخی دلایل جاسوسی ،خوب بود
اما من شخصا ازین موضوع برای تجهیزاتِ ،آب‌صدا سنج‌" استفاده کردم"
تجهیزاتی که زیردریایی ها و
،همچنین زیردریایی های آلمانی داشتند
و میتونستند صدای پروانۀ کشتی های بازرگانی را
از فاصلۀ 80مایلی یا حتی 100مایلی شناسایی .کنند
،اما علاوه بر اون
،من میدونستم که زیردریایی های آلمان
دقیقا در مسیر حرکت و درگوشه های مسیرِ .حرکتِ کشتیهای بازرگانی قرار میگیرند
،و این زیردریایی ها،مثلا 5تا زیردریایی در مسیری بطولِ 100مایل پشت سرِ .هم قرار میگرفتند
،"با استفاده از دستگاههای "آب‌صدا سنج
کوچکترین تغییری در موقعیت کشتیها شناسایی .و بررسی میشد
بعد از جنگ بود که ما متوجه شدیم آلمانیها ،کدهای مارو رمزگشایی میکردند
و زمانِ دقیقِ ترکِ بندرگاه و حرکتِ
کاروانها رو میدونستند و
مطلع بودند که چه تعداد کشتیِ محافظ ،وجود خواهد داشت
و همچنین اطلاع داشتند که دقیقا در هر کاروان .چه تعداد کشتیِ بازرگانی وجود داره
نیروی دریایی انگلیس،برای پیدا کردنِ ،زیردریاییهای آلمان
تمام امید و باورشون به دستگاهای سونار و .ردیابِ آوایی بود و به اونا متوسل شده بودند
اما زیردریایی های آلمان در سطح آب به .کاروانها حمله میکردند
.نیروی دریایی برای این حرکت امادگی نداشت
دفاع کردن از کاروانها خیلی جذابیت نداشت و
در بین جنگهایی که انجام میشد،فکر میکنم که نیروی دریایی بیشتر
،روی فعالیتهایی مهمتر و جذاب تر تمرکز میکرد
فعالیتهایی مانند حمله های بسیار زیادِ اژدرها و
.اینجور چیزا
،تمام اطلاعات و آموزشهای جنگ جهانیِ اول
.در دسترس بود
کسایی که میخواستند این اطلاعات و آموزشهارو مطالعه کنند،براشون فراهم .میشد و در دسترس بود
اما کسی به این موضوع اهمیت نمیداد و براش .مهم نبود
و به همین دلایل،دفاع از کاروانها و مبادلات .فراموش شده بود
.این غفلت و فراموشی ادامه داشت
در اوایل،کاروانها فقط تا
،300مایلیِ هر ساحلی در اقیانوسِ اطلس .اسکورت میشدند
.کشتیهای کافی برای اسکورت وجود نداشت
و اون کشتی هایی هم که وجود داشت زیاد دوام نمی آوردند و خدمشون هم آموزشی .ندیده بودند
افسرانِ من افسرانِ داوطلبیِ نیروی دریایی (rnvr) .بودند
یکیشون مهندسِ راه و ساختمان بود و
،)دوتای دیگه هم افسر جز (زير درجه‌ى ستوانى‌ بودند که
سنشون بین 20و21بود و
از کانادا به عنوان مسافر اومده بودند و
تجربۀ کافی نداشتند و درواقع تجربۀ دریاپیماییشون .بود
،مسئولینِ اداره هم افرادی معمولی بودند
برخیشون بازنشست شده بودند و ازشون خواسته ،بودند که برگردند
،دو یا سه تا ملوانِ خیلی قدیمی هم بودند
.بقیه هم افرادی ساده و عادی بودند
پوشش هوایی قصد داشت تا اهمیت و مهم بودنش رو اثبات کنه اما
.حاملهای نیروی دریایی در ابتدا اونا رو تامین نکردند
این ماموریت به نیروی هوایی پادشاهیِ انگلیس داده شد،اگرچه نیروهای ساحلی .فاقدِ آمادگی بودند
که تعدادشون "suderland" به جز ناوهای حاملِ شهرِ ،کم بود
، anson تمام هواپیماها به جز هواپیماهای .از کیفیت خیلی کمی برخوردار بودند
این هواپیماهها باهم همانگ نبوده و دارای عملکردی متفاوت بودند که برای
انجام عملیات در منطقۀ ساحلی،قرض گرفته .شده بودند
از طرفی دیگه،سیستمها و کمکهای جهت یابی .وجود نداشتند
پروازها بدون کمکهای جهت یابی صورت میگرفت و .پروازهایی کور بودند
حتی اگر یک خلبانِ با تجربه میتونست دریا رو نگاه کنه و
سرعت باد رو تخمین بزنه و محاسبه کنه که یک ساعت دیگه در کجا قرار ،خواهد داشت
بازهم براش خیلی سخت بود و به راحتی .انجام نمیشد
و ازونجایی که جهت یابی کردن و تعیین ،موقعیت کاروانها اکثرا با خطا همراه بود
تعجبی نداشت اگه با کاروانهای زیادی روبرو .نمیشدیم
بنابراین کمبود امکانات و تجهیزات و ،کمبود آموزش و هواپیماهای مناسب
از نقاط ضعف و ناتوانی ما در اوایل جنگ .به شمار میومد
بدتر از همه این بود که،همکاریِ نیروی دریایی و نیروی هوایی در عملیاتها و زمانیکه
.در دریا بودند،خیلی خوب نبود
دلیل اصلیِ این عدمِ هماهنگی،اختلاف ها و دعواهای احمقانه بین سرانِ دولت انگلیس .بود
حدودا دوسال طول کشید تا ما همکاریِ درست و واقعی رو بین
.کشتیها و هواپیماهامون داشته باشیم
از دست دادنِ افرادِ بسیار زیاد و غرق شدنِ بسیاری از کشتی ها
،در طول سالهای اول جنگ
.واقعا یک مصیبت و باعث رسوایی و سیه رویی بود
بنابراین ملوانان به دلیلِ
ستیز و اختلافات در دولت و زیردریاییهای آلمان .و همچنین از دریا،رنجهای بسیار زیادی کشیدند
پس از یک سفرِ دریایی دشوار،منظورم از دشوار ،هوای بد هستش،مخصوصا در زمستان
خیلی سخته که بخوای به یه نفر که توی خشکیِ
توضیح بدی که
موندن در دریا برای بیشتر از دو هفته و
استفاده از گوشتِ نمک زده و بیسکوییت چجوریه و چقدر سخته و
.اینایی که میگم قیاس کاذب و غلط نیست
ما معمولا وقتی که آب وارد کشتی میشد و
باعث میشد تا آتیشِ آشپزخانۀ کشتی خاموش بشه،مجبور بودیم تا چنین چیزایی .بخوریم
.نمیتونستیم چیزی رو بپزیم
اونایی که خوش شانس بودن تختخواب داشتند و
اونایی هم که بدشانس بودند مجبور بودند تا توی قفسه ها و انبارها بخوابند که
.خیلی سخت و ناراحت کننده بود
نگهبانان از پست هاشون ساعت چهار میومدن پایین و همانطور که
خیس بودن میرفتن به سمت قفسه ها ،واسه خوابیدن
و نگهبانانی هم که سعی میکردند بخوابند .خیس میشدند و نمیتونستند بخوابند
.هیچگونه بهداشتی وجود نداشت
اگر به خودمون نمیرسیدیم بعد از 1هفته بدنهامون .بو میگرفت
یه حسی بهمون میگفت که اینکار،یه کارِ ضروری هستش اما
مطمئن نیستم که به اهمیت موضوع پی برده باشیم چونکه
.برای ما اینکار خیلی مسخره و خسته کننده بود
برای هر اتفاقی که ممکن بود بیفته گوش بزنگ .بودیم و هوا هم به شدت سرد بود
، عرشۀ کشتی هم فضاش باز بود
و ما هم بیشتر سعی میکردیم تا خودمون رو گرم کنیم و
سرما رو از خودمون دور کنیم و خشک بمونیم تا اینکه
بخوایم به اهمیت کاری که انجام میدیم .پی ببریم و فکر کنیم
اما این اشخاص همگی کارِ خیلی مهمی انجام .میدادند
اونا محموله هارو جابجا میکردند و به مقصد میرسوندند،محموله هایی که بدون آنها .انگلیس نمیتونست ادامه بده
وقتی توی کابین نشستی درست زمانی :هستش که فکر میکنی و به خودت میگی
ما الان توی اقیانوس قرار داریم و" هر لحظه میتونیم بسته ای رو برداریم "و جابجا کنیم
خیلی اوقات ما در آب نورهایی رو میدیدم و
فکر میکردیم که شاید بازمانده ها باشند اما .نمیتونستیم متوقف بشیم و برشون داریم
ملوانان معترض بودند و دستمزد و حقوقشون رو ،به ازای ساعتی که کار میکردند
با دستمزدِ کارگرانِ بخشِ مهمات مقایسه میکردند که
خیلی زیاد حقوق میگرفتند،درصورتی که
خطرِ شغلشون حتی از خانمهاشون که .تو خونه بودند،کمتر بود
،ما از هر سه نفر یکی رو از دست میدادیم ،و بدونِ ما و بدونِ این تلفات
این ملت(انگلیس) بیشتر از 3یا 4ماه نمیتونست .دوام بیاره
.اما آلمانیها همچنان به شادمانی میپرداختند
در 6ماهِ اولِ سال 1941،آلمانها حدودِ 3میلیون .تُن کشتی رو غرق کردند
جایگزین کردنِ کشتیهای غرق شده با کشتیهای جدید سخت تر از جابجا کردنِ بار و محموله بود اما
اگر سریعتر و بیشتر از تعدادی که ساخته میشد غرق میشدند،انگلیس دچار قحطی میشد .و مردمش از گرسنگی میمردند
اکنون،نیروی دریایی کانادا که در اوایل جنگ ،خیلی کوچیک و ضعیف بود
درحال گسترش بود و تقریبا 50برابر بزرگتر .شده بود
اونقدر بزرگ شده بود که میتونست تقریبا نیمی از مسئولیتِ اسکورتِ کاروانهای اقیانوسِ .اطلس رو بر عهده بگیره
،کاروانهای بیشتری درحالِ ترک کردنِ کانادا بودند
کشتیهایی که پر از تانک و تدارکات بودند که
از آمریکایِ بیطرف قرض گرفته شده بودند و .اجاره شده بودند
بدلیل ادامه داشتنِ تلفات،هیئت جنگِ دولتِ ،بریتانیا
یک سری پیشنهادات و برنامه ها و استراتژی های غربی رو ترتیب داد تا دفاع از کاروان هارو .سازماندهی کنه
برای اولین بار نیروی هوایی و نیروی دریایی با همکاریِ بیشتری باهم کار کردند و
Doenitz ،در مارچِ سال 1941 :3تا از افرادِ تواناش رو از دست داد
رو در Royal Oak که کشتیِ Günther Prien در اسکاتلند Scapa Flow تنگۀ ،غرق کرده بود
توسط سلاح های ضد-زیردریایی مورد حمله ،قرار گرفت و کُشته شد
مورد حمله قرار گرفت و Joachim Schepke ،کشتیش سوراخ شد و غرق شد
هم با سلاح های ضد-زیردریایی Kretschmer در سطح آب مورد حمله قرار گرفت و
.اسیر و زندانی شد
میتونستند Doenitz تنها یک سومِ کشتیها و افرادِ .گشت زنی کنند
بهترین کاپیتانها و افرادش رو بطور ناگهانی از دست داد و
حالا فقط نیمی از 12تا زیردریاییش رو میوتنست .در دریا نگه داره
،با این تعداد کم
مسلما هیچگونه پیروزی و موفقیتِ مهم و حساسی در
.نبردِ اقیانوسِ اطلس امکان پذیر نبود
به همین دلیل بود که ساختنِ زیردریایی در
برنامه های ارتشِ آلمان اولویت داشت و .ضروری بود
اما این اتفاق علارغم درخواستهای بسیار زیادِ
"Raeder" دریاسالار
،صورت نگرفت
شخصی که بعدها فرماندۀ نیروی دریاییِ آلمان .شد
.چیزهای بدتری در انتظار وی بود
.آمریکا هنوز بطور رسمی بی طرف بود
اما بعد از ملاقاتِ چرچیل با روزولت(رئیس جمهور ،آمریکا) در اقیانوس اطلس
در سپتامبر سالِ 1941،آمریکا اعلام کرد که از کشتیهایی که بین سواحلش و ایسلند ،عبور کنند
.از هر ملیتی که باشند،محافظت خواهد کرد
حالا با این اوضاع کشتیهای جنگیِ کافی برای
،محافظت و اسکورتِ مداوم در اقیانوسِ اطلس .وجود داشت
.زمانِ حملۀ متقابل فرارسیده بود
من تعدادی از فرماندهانِ نیروهای اسکورت کننده رو دیدم و
:ازشون پرسیدم
وقتی که متوجه میشیم یک زیردریایی قصد ،داره تا به کاروان ها حمله کنه
،همانطور که شب قراره حمله کنه
،چیکار میکنید
:و اکثرا جواب دادند که خُب،چیکار میتونیم بکنیم؟
"زیردریایی ها) خیلی قابل رویت نیستند)"
رادار در اون زمان خیلی ابتدایی بود و .البته زیاد هم نداشتیم
،اما یک فرماندهی اونجا بودش که
این طرح و نظر رو داشت که خیلی هم مناسب ،بود
،مبنی بر اینکه
وقتی حمله ای اتفاق میفته و هیچگونه ،اخطار و هشداری هم،قبلش وجود نداره
تمام اسکورت کننده ها باید در مسیری معین و
،در یک زمانِ معین
همگی یک کار رو انحام بدند و ،باهم هماهنگ باشند
که اینطوری بیشترین تاثیر رو در اقیانوس .و در اطراف کاروان خواهیم داشت
هم این نظر "walker" پس از اون فرمانده ،و عقیده رو پیدا کرد
در جنگ نجات walker اگرچه فرمانده ،پیدا نکرد
اما بیشتر از هرکسِ دیگه ای زیردریایی .غرق کرد
در اواخرِ سالِ 1941،وی یک روش جدید .برای دفاع از کاروان ها استفاده کرد
.بود HG-76 نامِ کاروان
در این کاروان،36تا کشتیِ بازرگانی از تمامِ .قسمتهای دنیا وجود داشت
این کاروان در تنگۀ جبل‌ الطارق‌ (كه‌ اقيانوس‌ اطلس ‌ را به‌ درياى مديترانه‌ وصل‌ مى‌كند) برای رفتن به .انگلیس گردهم آمدند
نیروی دریایی میدونست که حداقل 6تا زیردریایی در مسیر کاروان وجود خواهد .داشت
نشانه هاشون توسط ادارۀ نیروی دریایی .شناسایی شده بود
،وقتی در 14دسامبر سال 1941 ،حرکت کرد HG-76
اسکورتِ خیلی عظیم و استثنایی به همراه .Walker داشت،17تا کشتی تحتِ فرمادهیِ
و بین اونا،برای اولین بار،ناو هواپیمابری بنامِ
.وجود داشت Audacity
در سه روزی که راه افتاده بودند،هواپیماهای رو شناسایی u-131 این ناو،زیردریاییِ ،کردند
،کشتیهای محافظ و نیروهای اسکورت .سریعا بهش حمله کردند و غرق شد
Doenitz، .5تا دیگه زیردریایی رو بسمتِ این کاروان فرستاد
سریعا یکی دیگه ازونا Walker نیروها و تیمِ .رو مورد حمله قرار دادند و غرق شد
اما همان شب،زیردریایی های آلمان دوباره .حمله کردند
یکی از کشتیهای اسکورت و یکی از کشتیهای .بازرگانی غرق شدند .هم حملۀ متقابل کرد walker
را u-574 زیردریاییِ ،Walker کشتیِ خودِ .مورد اصابت قرار داد و غرق کرد
،Audacity در هوا،جنگنده های ناوِ به جنگنده های آلمان یورش بردند و
یکی رو نابود کردند و به بقیه خساراتی جدی .وارد کردند
اما برخی از کشتیهای محافظ بدلیلِ اتمامِ .سوخت مجبور شدند که کاروان رو رها کنند
یکی از زیردریایی ها ازین فاصله و ازین فرصت ،استفاده کرد و به داخل نفوذ نمود
.قربانیِ بعدی بود Audacity
یکی دیگه از شبهای جنجالی سپری شد و کاروان،یکی دیگه از کشتی هارو از دست .داد
یکی دیگه از فرماندهانِ سرشناسِ ،"Endrass" اما .غرق شد U-567 آلمان،در زیردریاییِ
،Liberator روز بعد،یک هواپیمای دوربُرد بنامِ
.ظاهر شد و حمله کرد
تصمیم گرفت که عقب نشینی Doenitz .کنه
تدابیرِ جنگی و تاکتیک های خود را ،Walker .اثبات و عملی کرد
هواپیماها و نیروی هوایی ارزشِ خودشون رو .نشون دادند
.4تا از زیردریایی ها غرق شدند
در شُرُف بدست آوردنِ بزرگترین Doenitz اما .شانس و فرصتِ خود بود
در دسامبرِ سالِ 1941،آمریکا بطور کامل وارد جنگ شد اما
چراغ های صلح و پلهای پشتِ سرش رو .برای صلحِ دوباره خراب نکرد
تاحالا چنین فرصتِ ،Doenitz زیردریایی های .خوبی بدست نیاورده بودند
.این دومین زمان برای خوشحالیِ آلمانها بود
آمریکایی ها کشتی های جنگیِ کافی برای ،اسکورت در دریا نداشتند
بنابراین هیچگونه اسکورت و نیروی پشتیبانی .وجود نداشت
پس خیلی از کشتیها تنهایی و بدونِ محافظ در اقیانوس عبور میکردند و
.آمادۀ اصابتِ اژدرها و حملۀ آلمانها بودند
.کُشتار و قتل عام شروع شد
،در نیمۀ دومِ سال 1941
تقریبا 1.5میلیون تُن کشتی و محموله .از دست رفت
در نیمۀ اولِ سال 1942،بیشتر از 4میلیون تُن کشتی و محموله و همچنین 1.000کشتی
.نابود شدند و از دست رفتند
با این اعداد و ارقام،متفقین جنگ رو .واگذار میکردند و شکست میخوردند
ما مجبور بودیم تا قبل ازینکه آمریکا و انگلیس
بتونند سلاحِ ضد-زیردریاییِ موثری پیدا کنند و ،در برابرِ زیردریایی ها دفاعی ترتیب بدند
و همچنین کشتیهایِ تجاریِ غرق شده رو ،تعویض کنند
.تا حد ممکن کشتی غرق کنیم
اما اکثرِ زیردریایی های آلمان در اقیانوسِ .اطلس نبودند
اونا داشتند بسمتِ نروژ حرکت میکردند تا از خطوط تدارکاتِ آلمان دفاع کنند و یا
.دریایِ مدیترانه رو محدود کنند
این جابجایی ها باعثِ عصبانیتِ .شد Doenitz
.مطمئن بود که زیردریایی ها کجا باید باشند
زیردریاییهای آلمان نباید برای :Doenitz هدفهای دیگری موردِ استفاده قرار .میگرفتند
هدف و استراتژیِ اصلیشون این بود که تا ،حد امکان کشتیهای انگلیس و آمریکارو
.در اقیانوس اطلس غرق کنند
اما هیتلر و فرماندهانِ ارشد،به این موضوع .توجه نمیکردند
اگرچه نیروی دریاییِ آمریکا در اقیانوسِ ،آرام مشغول بود
اما اکنون در فکر این بودند تا درموردِ ،تاکتیک هاشوندر اقیانوسِ اطلس .تجدیدِ نظر کنند
اونا بالاخره سیستمی برای کاروانهای دریاییشون .برپا کردند
غرق شدنِ کشتیهای بازرگانی کمتر شد و
.غرق شدنِ زیردریایی ها آغاز گشت
زیردریایی هاش رو بسمتِ دریایِ Doenitz ،کارائیب هدایت کرد
جایی که هنوز کشتیهایی بصورتِ مستقل .جابجا میشدند
در عرضِ 2ماه،78کشتی غرق شدند که
بیشتر از نصفشون،تانکرها و حاملهای سوخت .بودند
خیلی سالِ قبل بود اما اکنون میتونم به خاطر بیارم که
افرادی که در عقبِ کشتی مستقر بودند در آتش اینور و اونور میرفتند و
خودشون رو بسمتهای دیگه که همش در حال سوختن بود و
وحتی به داخل ،نفت پرت میکردند
در این میان،من به افرادِ باقی مونده که تو قایق ،بودند گفتم که
،پاروهارو بیارند و از کنارِ کشتی دور بشند
بدلیل اینکه قسمتِ کناریِ کشتی منفجر شده بود .و در حالِ سوختن بود
ما برای مدت کوتاهی در اطراف پارو زدیم و صداها و فریادهایی رو برای کمک ،شنیدیم
ما از داخل آب یک متصدیِ آتش خانه یا مکانیک ،رو کشیدیم بیرون
اما بشدت سوخته بود،اونقدر سوخته بود که ،وقتی آوردیمش بالا
پوستِ بدن و بازوهاش مثل دستکش که از .دست در میاری،اومد توی دستامون
ما بسمتِ ­جزيره‌ى ترينيداد (در كرانه‌ى شمال ،‌ شرقى‌ ونزوئلا) حرکت کردیم ،تقریبا میدونستم که کجا قرار داره
پس ما قایق رو مرتب و منظم کردیم و .به راه افتادیم
مدتی بعد، اون مکانیک رو که از ،آب درآوردیم
،شخصی که در تمام شب درد و رنج کشید .دوام نیاورد و مُرد
برای مدتِ کوتاهی روی صندلی قرارش ،دادیم
و پس از اون،به من گفتند که سومین ،خدمتکار هم مُرده
من رفتم یه نگاهی بهش کنم،دورش یک پتو پیچیده بودند و
،من پتو رو کنار زدم
و دیدم که تمام شکمش بشدت آسیب .دیده و پاره شده و ریخته بیرون
وی در طول شب خیلی صبور بوده که ،تونسته تحمل کنه
.تنها چیزی که ازش شکایت میکرد،سرما بود
ما وی را هم بمدت 1ساعت روی صندلی قراردادیم ،و روش پتو انداختیم
میخواستم مطمئن بشم که واقعا ،مُردند
چونکه چیزی نداشتیم تا نشون ،بده که زنده هستند یا مُرده
و هر چیزی رو که من امتحان کردم .نشون داد که اونا مُردند
سرانجام پس از یک ساعت،اونا رو .به دریا سپردیم
روحیۀ افراد در داخلِ قایق خیلی پایین و ،ضعیف بود
به خاطر اینکه این افراد همشون جوان .و در سنهای 22،19،18،17بودند
و در اون زمان قایق پُر از مصیبت و درد و .مرگ بود
فقط 8نفر ،San Emiliano از 40تا خدمۀ .نجات پیدا کردند
،برای ملوانانِ متفقین،افرادِ زیردریایی های آلمان .قاتل هایی پست و سنگدل بودند
.اما آلمانی ها افرادی شجاع نیز بودند
اونا به این شجاعت نیاز داشتند چونکه گاهی اوقات حدود 12ساعت پیاپی
سلاح های ضد-زیردریایی در اطرافشون منفجر .میشد و باید تحمل میکردند
از هر 10تا خدمۀ زیردریایی 8تاشون در زمان عملیات در خطر مرگ بودند و .میمردند
.اونا به زیردریایی هاشون "تابوتِ آهنین" میگفتند
:(کاپیتانِ زیردریایی) نابودگری که من باهاش روبرو شدم،دارای ،رادار بود
پس موقعیت من رو روی صفحه نمایش ،میدید
و با تمامِ سرعت بسمتِ من حرکت کرد و
.به من برای اولین بار ضربه زد
وقتی که من دیدمش خیلی دیر شده بود .و نمیشد به داخل آب فرورفت
،من سعی کردم که با اژدر بزنمش
اما فاصلۀ 150یاردی خیلی کم بود و
.اژدرها منفجر نمیشدند
،به همین دلیل سعی کردم تا فاصله رو بین
نابودگر و زیردریایی بیشتر ،کنم
اون هم بمدتِ 1یا 2ساعت داشت بهمون ،شلیک میکرد
،افسری که در کنار من بود مرده بود
یکی دیگه از افسران هم،گلوله ای به گلوش ،اصابت کرده بود و مُرده بود
،من هم گلوله ای به سینم اصابت کرده بود
و حدود 30تا تراشۀ گلوله هم به دست و ،پاهام برخورد کرده بود
و یک گلوله هم به قسمتی از سرم برخورد ،کرده بود
،بعد از یک ساعت فشار و استرس
ملوانان خیلی پریشان و مضطرب ،شده بودند
یکی از افسرهای معمولی و درجه دار :اعصابش خُرد شد و گفت
ای مرد دیوانه،چرا تسلیم نمیشیم؟
.اما فقط این فرد،این حرف رو زد
اما زمان در حال سپری شدن بود و زمانی فرا رسیده بود که دیگه شجاعت .کافی نبود
wolf-pack رادیو برای عملیات های ،ضروری و مورد نیاز بود
،اما دستگاهای جهت یابِ جدیدِ متفقین قادر بود تا سیگنالهای آلمانی رو شناسایی کنه و
.مشخص کنه که از کجا دریافت میشن
،با رادارهایی که موجشون کمتر از 60متر بود نیروهای اسکورت قادر بودند که زیردریاییهارو .در سطح آب،موقعیت یابی کنند
اغلب زیردریایی رو زودتر ازینکه خدمش متوجه .بشن،میدیدند
.رنگِ سیاه،دیگه یک برتری محسوب نمیشد
سیستم سونار و ردیابِ آوایی هم در حال .پیشرفت بود
اگر زیردریایی ها در زیر آب با سرعتِ ،پایینی حرکت میکردند و میپیچیدند
کشتیهای اسکورت کننده قادر بودند تا .اونارو شناسایی کنند
سلاح های ضد-زیردریاییِ جدید وجود داشت که توسط نیروی دریاییِ "hedgehog" مانند انگلیس ساخته شده بود و مخصوص .کُشتن بود
آلمانیها به وسعت پیشرفتهای فنیِ انگلیس ،و آمریکا پی نبردند و توجهی نکردند
و حتی دیگه مانند اونا پیشرفته .نبودند
آلمانیها یک سری دانشمند سطح اول داشتند و
همچنین از برخی مهندسان عالی برخوردار بودند اما
اونا به نتیجه و دستاوردی که قولش رو داده بودند .نرسیدند
اول از همه من فکر میکنم که اونا وقتشون ،رو تلف میکردند
آلمانها همش اولویت هاشون رو تغییر میدادند و
از طرفی معتقدم که اونا اجازۀ
،همکاری در عملیات هارو نداشتند
،در صورتی که در تیمِ ما
دانشمندان این احساس و اجازه رو داشتند .که عضوِ کاملِ گروه عملیاتی باشند
و به نظر من این دلیل،بیشتر از سلاح و تجهیزات،باعث شد تا
.آلمانها در مسائلِ فنی پسرفت داشته باشند
،متفقین هنوز به هواپیمای دارای رادار که
موثرترین چیز در رویارویی با زیردریاییها ،بود
.دست نیافته بودند
کاروانها به ندرت میتونستند از پوشش هواییِ دوربرد،بصورت مداوم،استفاده کنند و .برخوردار باشند
وقتی که پوشش هوایی وجود داشت،ضرر و زیان کمتر میشد و کشتن و حمله به زیردریاییها .افزایش پیدا میکرد
.مشکلی که وجود داشت بُرد و محدوده بود ،هواپیماها از آمریکای شمالی
ایسلند و انگلیس بسمتِ کاروانها پرواز ،میکردند
اما یک شکاف و فاصلۀ زیادی در وسطِ اقیانوسِ اطلس وجود داشت که
با وجود این شکافها،هواپیماهای پشتیبانی .نمیتونستند به مقصد برسند
اما زیردریایی ها میتونستند با وجود این شکافها به مقصد برسند و اینکار رو هم .میکردند
در نیمۀ دوم سالِ 1942،بیشتر از 3.5میلیون ،تُن بار و محموله غرق شد
تقریبا 700تا کشتی،و اکثرشون هم در شکافِ .اقیانوسِ اطلس غرق شدند
،برای پوشاندنِ این شکاف و فاصله ناوهای هواپیمابر باید
.با کاروانها در دریا حرکت میکردند
اما تعداد کمیشون در دسترس بودند یا
اگرهم در دسترس بودند،هواپیماهای دوربردِ .بودند Liberator
اما در سالِ 1942،آمریکایی ها بیشترِ این هواپیماها و همچنین بمب افکنهای رو در lancaster
اقیانوسِ آرام نیاز داشتند،اما برخلافِ ،خواسته های نیروی دریایی
نیروی هواییِ انگلیس از اونا برای بمبارانِ ،نیروهای آلمان استفاده میکرد
.اگرچه یک سری هواپیمای دیگه رو آزاد کردند
یگانِ بمب افکنها،6تا گردانِ هوایی رو بسمتِ ،یگانِ ساحلی راهی کرد
اگر بپرسی بهتر نبود 10تا گردانِ هوایی رو راهی میکرد،من میگم اره بهتر بود اما
خودشون نیاز داشتند و خطوط هوایی .باید بسمتی کشیده میشد
،به عنوانِ فردی که در منطقۀ ساحلی بود دوست داشتم تا گردانهای هواییِ بیشتری ،رو در اون منطقه ببینم
اما یگانِ بمب افکنها خودشون برای کاری ،که باید انجام میدادند
.زیاد هواپیما نداشتند
به تعداد Liberator مطمئنا،اگر هواپیماهای ،بیشتری از آمریکا حرکت میکردند
ما میتونستیم خیلی زودتر موقعیتمون رو بهبود ببخشیم و
.جانِ خیلی از ملوانان رو نجات بدیم
جنگ و نبرد بیشتر به آمریکا متکی شده بود .و به این کشور بستگی داشت
کشتیهای بازرگانی و نیروهای پشتیبانی ،به تعداد زیادی تولید میشدند
تا نیرو و تدارکات رو برای نبردهای اروپا .جابجا و حمل کنند
تمام کشورهای اروپایی و متفقین درصورتی که اقیانوس اطلس در امان نبود،سقوط .میکردند
در ژانویۀ سال 1943،روزولت و چرچیل فرمانی دادند مبنی براینکه
شکستِ زیردریایی های آلمان،در اولویت .قرار بگیره
کشتیهای اسکورتی که ساخته میشد رو .بهبود بخشیدند
اکنون به اندازۀ کافی موجود بود تا برای .نبرد راهی بشند
،همچنین در ژانویۀ سال 1943 .فرماندۀ نیروی دریاییِ آلمان شد Doenitz
وی به اکثر کشتیهای بزرگ مبلغی رو پرداخت کرد و
خدمشون رو آزاد کرد تا برای زیردریایی هاش .خدمت کنند
حداقل اینطوری میتونست تولید .زیردریایی رو افزایش بده
هرماه 17تا زیردریاییِ جدید سفارش داده ،میشد
Doenitz ،در اوایلِ بهارِ سال 1943 بیشتر از 400تا زیردریایی رو در اختیار .داشت
یک بار دیگه،کاروانها ممکن بود که از پا دربیان .و شکست بخورند
در ماهِ می،نبردِ حساس و سرنوشت ساز ،برای اثباتِ قدرت فرا رسید
ONS-5 ماموریت،در اطراف کاروانِ .صورت میگرفت
کاروانی تقریبا کوچیک و کُند و ONS-5
.البته خالی از بار و محموله بود
،ما خیلی مشکلات داشتیم
هوا خیلی بد بود و کشتیها هم بی برنامه و ،بی سازمان بودند
،و بعد از 3یا 4روز درجنوبِ ایسلند
،توسط زیردریایی ها مورد حمله قرار گرفتیم
البته با موفقیت به حرکتمون ادامه ،دادیم و فقط یک کشتی غرق شد
سپس بعد از این جریانات،با تعداد زیادی از تندبادهای شدید روبرو شدیم که
همراه با سوز و سرمای توده های یخ در گرينلند (بزرگترين‌ جزيره‌ى جهان‌ كه‌ بخش‌ .خود مختارى از كشور دانمارك‌ است‌) بود
و در این اوضاع ،سوختِ کشتیهای من هم ،در حال اتمام بود
به خاطرِ وضعِ هوا نمیتونستم توسط تانکرها سوخت گیری کنم به همین دلیل مجبور .شدم تا کاروان رو ترک کنم
سیگنالی دریافت کردم مبنی Gretton از ،بر اینکه وی
مجبوره تا بسمتِ جزيره‌ى نيوفاندلند (در ساحل ‌ خاورى كانادا-‏ 0‏8‏6‏0‏1‏1‏ كيلومترمربع‌) حرکت ،کنه و سوخت گیری رو انجام بده
و وی اصلا نگفت که آیا تو میای کارِ اسکورت ،رو انجام بدی یا نه
.وی مستقیما گفت که دیگه تو مسئولی
در سومِ می،4تا از کشتیهای اسکورت،برای .سوختگیری کاروان رو ترک کردند
بدلیل خراب بودن هوا،10تا از کشتیهای بازرگانی .ارتباطشون رو از دست دادند
.تعداد زیادی از زیردریایی ها در انتظار بودند
وقتی که در چهارمِ ماهِ می،زیردریاییها ،شروع به حرکت کردند
،هواپیماهایی که از کانادا اومده بودند یکیشون رو غرق کردند و به بقیه .صدمه زدند
،حدود ساعتِ 4.30یا 5.30بعد از ظهر
.شلیکِ اژدرها آغاز گشت
،من دو تا از کشتی هارو با اژدر زدم
،به هرکدوم 2تا اژدر
،یکی ازین کشتیها
منفجر نشد اما
،وقتی که اژدرها اصابت کردند و منفجر شدند .یک انفجار مهیبی صورت گرفت
،من به عقب نگاه کردم و کاپیتان رو دیدم
فکر کنم که پلِ فرماندهیِ کشتی حدودِ
10یا15فوت در آب فرو رفته بود وقتیکه
.از پل به دریا پرید
،اون نزدیکی یک قایق نجات وجود داشت .اینو میدونم
من نمیتونستم متوقف بشم و اونو از آب .بکشم بیرون و سوارش کنم
،فکر کنم که
حدودِ یک دقیقه بعد کشتیِ خودم هم .مورد اصابتِ اژدر قرار گرفت
یکبار دیگه من خوش شانس بودم که از شکاف ایجاد شده در
داخلِ دوتا از کشتیهای اسکورت کننده به داخل کاروان نفوذ کنم و
،بسمتِ صفِ اصلیه کاروان حرکت کنم
در اون لحظه،دوتا اژدر شلیک کردم و
هرجفتش به کشتیِ هدف گرفته شده اصابت .کرد
در 5می،زیردریاییهای آلمان در 8ساعت،25تا حمله رو طراحی کردند و
.کشتیهای بیشتری غرق شد
دستور حملۀ زیردریاییهایِ Doenitz ازونجاییکه بیشتری رو میداد،آیندۀ کاروان ترسناک و .شوم بود
ما سیگنالهای زیادی رو از زیردریاییهای دیگه ای دریافت کردیم که
.بسمتِ این کاروان حرکت میکردند و درارتباط بودند
ما براین باور بودیم که دیگه این کاروان ،تا شبِ آینده
.کاملا نابود خواهد شد
در یک منطقه ای حدود ساعتِ 10،حمله ،آغاز گشت
و خیلی سریع و عصبانی بسمتمون حمله .کردند
،ناگهان،مهِ خیلی زیادی فضارو پوشاند
و تقریبا غیر ممکن بود تا کاروان رو .موقعیت یابی کنیم
،من سعی کردم تا کاروان رو پیدا کنم .اما امکانپذیر نبود
نیروهای اسکورت کننده،گزارش میدادن که زیردریاییها در حرکت هستند اما
.هیچ کشتی ای مورد اصابتِ اژدر قرار نگرفته
اولین بار بود که
.این اتفاق برای من رخ میداد
،موندن در سطح آب در شب و در هوای مه آلود
.خیلی خطرناک بود
افراد مدام میگفتند که
زیردریایی ها در رادار نشون داده شدند و
:برخی میگفتند که ،زیردریایی ها در کنار ما هستند
:برخی دیگه میگفتند زیردریایی ها روبروی من قرار دارند،الان مورد .اصابت قرار میگیرم و غرق میشم
.و این جریانات در تمامِ شب ادامه داشت
،من از یکی از کشتیهای نزدیکِ کاروان
،در فاصلۀ 800یاردی
.سیگنالهای سونار رو دریافت کردم
،عکس العمل من
،فکر میکنم صحیح ترین کارِ ممکن بود
اگرچه شاید کار درست این بود که)
سرعت رو زیاد کنم و مواد منفجره رو مستقما شلیک کنم تا
،اگر قصد داشت حمله کنه و اژدر شلیک کنه
،حملش رو دفع کنم
اما بدلیل کمبود مواد منفجره،نتونستم (.اینکار رو کنم
چونکه شرایط خیلی خوب بود و
شبی آرام بود و دریا هم طوفانی نبود و ،اندکی مه وجود داشت
.بهترین فرصت برای حملۀ عمدی و آگاهانه بود
به همین دلایل من تصمیم گرفتم که با سلاح های "hedgehog" جدیدمون بنامِ
.حمله کنم
چند ثانیه بعد از اینکه بمب ها با آب اصابت ،کردند و به داخل آب رفتند
،دوتا فلشِ متفاوت رو دیدیم
و وقتی که از روی اون مسیری که
،بمبها به داخل آب رفته بودند،عبور کردیم
قسمت جلوییِ کشتی،بلند شد که این اتفاق
بدلیلِ متلاشی شدنِ زیردریایی و آزادشدنِ .هوایِ داخلش بود
وقتی این اتفاق افتاد همۀ ما در عرشه و پلِ فرماندهیِ کشتی،خیلی خوشحال ،شدیم
.چونکه این اولین حمله و نابودکردنِ ما بود
در اون زمان ما هیچگونه احساسی نسبت به اینکه حدودِ 70انسان رو نابود کرده بودیم .نداشتیم
اما 3سال بعد از جنگ،باید احساساتِ یکدیگر .رو کنترل میکردیم و ناراحت بودیم
اما در اون زمان،فقط به این فکر بودیم که یا ما باید نابود بشیم یا اونا که
.در اون اتفاق و حمله،اونا نابود شدند
در 6می،اگرچه 11تا کشتیِ بازرگانی نابود ،شدند
اما نیروهای محافظ و اسکورت کننده،قویترین Doenitz رو که wolf pack و بیشترین نیروهای .فرستاده بود،دفع کرده و مقاومت کردند
7تا زیردریایی غرق شدند و بقیه هم .صدمه دیدند
بدلیلِ عدم موفقیت در نابود کردنِ کاروان و
بدلیلِ مشکلات و عدم برتری،زیردریاییهای .آلمان عقب نشینی کردند
من فکر میکنم که سرانجام،تمرینها و تکنولوژیِ ما
.بر زیردریاییهای آلمان چیره شد
نام داشت رو SC-130 ما کاروان بعدی که همراهی کردیم و
برخلافِ نبردِ سنگینی که با 20تا زیردریایی ،داشتیم
هیچ کشتی ای رو ازدست ندادیم و حتی .3تا از زیردریاییها رو غرق کردیم
.در ماهِ می،سال 1943، 41زیردریایی غرق شدند
،Doenitz در یکی ازون زیردریاییها .پسر جوانش رو از دست داد
،در ماه می،سال 1943 :(Doenitz)
،زیردریاییهای آلمان
کیفیتِ تکنیکی و عملیاتیشون رو
.در حرکت در سطح آب،از دست دادند
.دیگه هیچوقت هم بدست نیاوردند
ازونجایی که دیگه قادر نبودند در سطح آب wolf packs نبرد کنند و هدف بگیرند،نیروهای .شکست میخوردند
وقتش رسیده بود که پیروزی رو در آفریقای .شمالی و اقیانوس اطلس جشن بگیرند
بیشتر از 30تا زیردریایی بطور کامل،در ماه می نابود گشت و
،اکثرا همراه با خدمش در دریای تاریک و عمیق .غرق شدند
بدلیل ضعیف شدن به خاطر این مرگها و خسارات،زیردریاییهای آلمان عقب نشینی کردند تا
به جبران خسارات و ترمیمِ زخمهاشون .بپردازند
کاروانهای ما در اقیانوسِ اطلس،در امنیت .کامل حرکت میکنند
،و حالا بدلیل پیروزی در ماه می
،و نابود شدنِ زیردریاییهای آلمان
بهترین ماه رو در تمامِ ،june از نظر ما،در ماهِ 46ماهِ جنگ
.خواهیم داشت
سرانجام راه اصلی و راه بازرگانیِ اقیانوسِ .اطلس،امن و ایمن بود
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.