..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
.8می، سالِ 1945
..."V-E" روزِ
.یعنی روزِ پیروزی در اروپا
.بعد از سالها جنگ و نبرد، شادی و آزادی فرارسید
چرچیل): ما برایِ مدتی به شادی و خوشحالی) .میپردازیم
اما نباید زحمات و تلاش هایی رو که در آینده باید .انجام بدیم، فراموش کنیم و ازش غافل بشیم
.هنوز ژاپن حضور داشت
.توکیو"، قبل از ظهر، روزِ 7 دسامبر، سالِ 1942"
...مردم ژاپن ناظرِ اولین سالگردِ
نابودی و خساراتِ ناوها و کاروانهایِ آمریکا توسط .نیرویِ دریاییِ پادشاهی در بندرِ "مروارید" بودند
تازه اولین سال از زمانی بود که متوجه شده بودند ...ملتِ 80 میلیونیشون
..با آمریکایی ها و انگلیسی هایِ متحد که شاید
.بیش از 200 میلیون نفر باشند، درگیر شده
خیلی ها با هوشیاریِ کامل و بدونِ کم و کاست ...و حتی بصورتِ ادراکی، خبرِ حملات در بندر
.مروارید" رو شنیده بودند"
.اما بعدش پیروزی بعد از پیروزی شکل گرفت ."پیروزی در "هنگ کنگ"، "مالایا" و "سنگاپور
ترسهایی که در ابتدا به خاطر شکست به وجود .آمده بود، به دلیلِ شادی و شور و شعف از بین رفت
..."نخست وزیرِ ژاپن یعنی ژنرال "هیدکی توجو
...نمایندۀ ارتش گرایان
که ژاپن رو به یک کشورِ خشن و تک حزبی و ...دیکتاتوری تبدیل کرده بود
افرادِ کشورش رو بسمتِ جنگ و نبرد هدایت و .رهبری میکرد
.حالا وی بهشون قولِ آخرین پیروزی رو داد
.مردم آخرین دور و مرحلۀ این نبرد رو کامل میکنند
برایِ سرنگون کردنِ آمریکایی ها و انگلیسی ها .ما تا آخرین روز میجنگیم
...سپس در مناطقِ وسیع ترِ آسیا
.نابودیِ دشمنانمون رو ترتیب میدیم
...حالا، در ابتدایِ سالِ دوم
من و همچنین مردم به افرادمون در خطِ مقدم ...فکر میکنیم
و یکبارِ دیگه من عزم و تصمیمم رو نسبت به .پیروزیِ آخر، بیان میکنم
انجامِ کارهایِ مربوط به جنگ و تولیدات باید باوجودِ .سختیها ادامه پیدا کنه و نبرد هم صورت بگیره
.در این بازۀ زمانی، ژاپن قدرتِ برترِ صنعتی نبود
...اما در اولین سالِ جنگ
آنها متوجه شده بودند که قدرتِ روحی و معنوی و ...نظمِ سربازانِ ژاپنی
بر آمریکایی ها و انگلیسی هایی که از نظرِ تدارکات ...و صنعت قوی بودند
.اما از نظرِ روحیه پایین تر و ضعیف تر، چیره میشه
همچنین فداکاریها و کارهایی که در جبهۀ داخلیِ ...مردم صورت میگرفت
ژاپن رو به امپراطوری ای فاتح و شکست ناپذیر .تبدیل میکرد
...برای برخی از ژاپنی های آگاه
.حملۀ بندرِ "مروارید" یک ریسکِ عجیب بود
...من مثلِ همیشه ساعتِ 9 رفتم سرِ کار
.و همه اونجا بودند
...آهنگِ نظامی پخش میشد
و تقریبا داشتم از حال میرفتم و میفتادم رو زمین ...وقتی تویِ روزنامه خوندم که
امپراطور با آمریکا و انگلیس اعلامِ جنگ کرده و .واردِ نبرد شده
من فکر کنم که افرادِ داخلِ خیابان هم همین وضع ...رو داشتند
.و کاملا متعجب شده بودند
اما حالا، فیلمهایِ تبلیغاتی خلبانهایِ سرمست ...رو نشون میداد که
در حالِ نابود کردنِ کاروانهایِ آمریکا در بندرِ .مروارید" بودند"
.اونایی که به این حمله شک داشتند، راضی شدند
خبرگذاری ها رویِ تحقیر شدنِ آمریکا و انگلیسِ .مغرور، تاکید میکردند
ژاپنی ها بر این باور بودند که سربازانشون همیشه .تا حدِ مرگ میجنگند
دیدنِ زندانی هایی که ژاپنی هارو تحت‌الشعاع‌ ...قرار داده بود
...ژاپنی هایی که اونارو اسیر کرده بودند
باعث شد تا سربازانِ ژاپنی متقاعد بشند که .شکست ناپذیر هستند
...ژاپن در مسیرِ پیروزی قرار داشت و
.هر روز خبرهایِ پیروزی رو از رادیو میشنیدیم
...و تمامِ مردم نیز خیلی خوشحال بودند
...و وقتی که اولین بار خبرِ جنگ و نبرد رو شنیدم
"به خودم گفتم که: "چه خبر شده؟
اما خیلی سریع خبرِ پیروزی رو شنیدم و آهنگهایِ ...نظامی
.از رادیو پخش شد و رژه ها در طولِ روز شروع شد
...بنابراین ما خیلی خوشحال بودیم و
.همه چیز مثلِ یک جشن و جشنواره شده بود
مردمِ ژاپن حدودِ 10 سال بود که در حال و هوایِ .جنگ به سر میبردند
...از سالِ 1931، ارتششون در حالِ نبردی
.بی پایان و مایوس کننده در چین بود
.پیروزی در اقیانوسِ آرام سریع و کامل بود
حالا بالاخره چیزی وجود داشت تا به خاطرش .جشن بگیرند
..."برایِ سالها، قبل از بندرِ "مروارید
در هریک از شهرهایِ ژاپن، تمرینات و حمله هایِ .هواییِ غیر واقعی و ظاهری صورت میگرفت
اینکار نه تنها انجامِ اقدامات و احتیاط در موردِ ..حملۀ نیرویِ هواییِ ژاپن که اصلا وجود نداشت بود
بلکه بخشی از پروسۀ حفظ کردنِ آرایشِ نظامی .و انجامِ کارهایِ هنگامِ جنگ بود
.همه در اینکار شرکت میکردند
انجمن ها و همکاریهایِ محلی که اسمش ...توناریگومی" بود"
مطمئن میشدند که هر فردِ مطیعِ امپراطور که ...در منزل بود
.در جنگ از راهِ دور و انجامِ خدمات، شرکت میکنه
انجمن هایِ محلی زندگیِ مارو در اون زمان کنترل .میکردند
تمامِ آموزشهایِ دولت از طریقِ این انجمن صورت ...میگرفت، بنابراین
.ما مجبور بودیم که ازشون اطاعت کنیم
.همچنین، به این انجمن اعتماد و تکیه کردیم
...در هر یک از محله ها
...در مدارس، در زمینهایِ بازی و در خیابانها
...مردمِ عادی از رویِ میهن پرستی، خودشون
داوطلبانه کارها و سازماندهی هایِ مربوط به .امور و عقاید رو انجام میدادند
تلیقن کردنِ فضیلتهای میهن پرستی از همان .دورانِ کودکی صورت میگرفت
از همان روزهایِ نخست، بچه ها از نظرِ فکری و ...جسمی
آماده میشدند تا برایِ چیزی عظیم تر از خودشون .خدمت کنند
...یعنی برایِ خانواده، کشور و
.امپراطور
و اگر کشور در جنگ بود، بچه ها نیز باید برای .این نبرد آماده میشدند
...وقتی مدارس به اتمام میرسید
...وظیفه و افتخارشون بود تا به کشور در
...نیروهایِ زمینی، دریایی و
.هواییِ امپراطوری، خدمت کنند
دانش آموزانِ دبیرستانی برای یک روز به نیروی .هوایی میرفتند
...اگر خوش شانس بودند
این فرصت رو داشتند تا قبل ازینکه خیلی دیر بشه .به عنوانِ یک شخصِ بالغ به نیروی هوایی بپیوندند
...مردم ژاپن با 3 یا 4 اصل و حقیقتِ بنیادین
...از گهواره تا گور، بزرگ میشدند و اون این بود که
امپراطور مقدس و الهی هستش، کشور شکست ...ناپذیر هستش
.و شاملِ نژادی برتر و منتخب میشه
...چیزهایی مثلِ اینا
.از همون مهدِ کودک در ذهنِ ژاپنی ها قرار میگرفت
...به بچه هایِ ژاپنی آموزش میدادند که
...کدهای نظامیِ قدیمی و وحشیانۀ سامورایی را
سرمشقِ خود قرار دهند و خالی از هرگونه رحم .و بخشش نسبت به دشمن و خویش باشند
برای سامورایی ها، کشته شدن در میدانِ نبرد ...مثلِ باز شدن شکوفه های درخت گیلاس و
.لحظۀ رسیدن به کمال بود
...پرستشِ "بودا" و همچنین مذهبِ قدیمیِ
...،شینتو و پرستشِ روح، نیاکان
الهۀ خورشید و همچنین "آماتراسو"، قرنها در .میانِ ژاپنی ها رواج داشته
..اما در دهۀ 20 و 30، ملی گرایان و ارتش گرایان
اصرار داشتند که "شینتو" دین و مذهبِ رسمیِ .کشور بشه
.شینتو" خالص و کاملا ژاپنی بود"
همچنین به خاطرِ الهۀ خورشید در شینتو بود که ..ژاپنی ها کاملا صمیمانه و از ته دل اعتقاد داشتند
....که مرشد و پیشوایِ اعظمِ ملت
.در واقع همان امپراطور هستش
.امپراطور، خدا و فرمانده ای جنگجو بود
عارفان معتقد هستند که از طریقِ امپراطور، ملتِ ...ژاپن
.برای جنگ و تسخیر متولد و مقدر شدند
...ارتش با نامِ امپراطور فعالیت میکرد
...اما اونا طرح و برنامه ای ریختند که برخلافِ ظاهر
.امپراطور در دنیا از قدرتِ چندانی برخوردار نباشه
...امپراطور شدیدا خواستار و مشتاقِ صلح بود
...که این بدین معنی بود که وی
.مخالفِ دشمنی و خصومت با آمریکا بود
...اما موقعیت وی به گونه ای بود که
...اگر هیئتِ وزیران به اتفاقِ آرا
...سیاستی رو تعیین میکردند
وی نمیتونست مخالفت کنه، اگرچه ممکن بود قلبا .راضی نباشه
...در دولتی که رأسش ژنرال بود
این موضوع بدین معنی بود که کاری باید انجام .بشه که ارتش میخواد
خاکسترهایِ کشته شدگان در جنگ، در داخلِ .جعبه ها به خانه بازمیگشت
خانواده هایِ کسی که کشته شده، افرادِ بیوه ....شده و مادرها
...دیگه دلیل و فرصتی برایِ افتخار و سربلندی نداشتند
و همچنین از روزی که خداحافظی کردند، دیگه ...اجازۀ اشک ریختن نداشتند
چونکه فرستادنِ پسرها و همسرها به جنگ و .کشته شدن برایِ امپراطور، وظیفه ای اعظم بود
..همدیگه رو در معبد "یاسوکونی" ملاقات میکنیم"
جاییکه خاکسترِ کشته شدگان در اونجا قرار میگیره ..."و مقدس اعلام میشه
خداحافظی ای سنتی با سربازانی بود که به ...جنگ میرفتند و
هاراماکی" که محافظی برایِ سینه و شکم" .هستش و هزار گره داره، به دورِ خود میپیچیدند
...یک دختر در گوشۀ خیابان قرار میگرفت
..."مثلا در توکیو و در امتدادِ محلۀ "گینزا
و از هر خانمِ عابری که میگذشت درخواست میکرد .تا گره ای درست کنه
.وی باید هزار گره جمع میکرد
این گره ها به سربازها داده میشد و دورِ شکمشون .میپیچیدند. من هم یکی گرفتم
این کار به این دلیل صورت میگرفت که شکم رو ...گرم نگه داره تا
...افراد سرما نخورند و اینجور اتفاقات صورت نگیره
و همچنین محافظی در برابرِ گلوله ها باشه و .دفعشون کنه
همۀ ما الان میدونیم که نمیشه گلوله رو دفع کرد .اما خُب این گره ها مثلِ یه طلسم و جادو بودند
،نمیدونم این موضوع رو اینجا بیان کنم یا نه ...اما من همیشه
این احساس رو داشتم که این خیلی غیرمنصفانه ...هستش
مخصوصا زمانی که دستور میگرفتم تا به .کشورهایِ دیگه برم
...دخترانِ ژاپنی این هزار گره رو به من میدادند
و من هم داشتم به جنگ میرفتم و ممکن بود .بمیرم و هنوز با دختری سکس نکرده بودم
همیشه به خودم میگفتم چرا اونا تنشون رو به ...من نمیدند تا لذت ببرم و ازین زندگیم که
ممکن بود خیلی کوتاه باشه، لذتِ کامل رو ببرم؟
.چونکه سکس داشتن با من، دختری رو نمیکشه
.شاید اون دختر هم خوشش بیاد
اما من داشتم به جنگ میرفتم و ممکن بود بمیرم .و تنها چیزی که دریافت میکردم هزارتا گره بود
،خداحافظی هایِ زمانِ جنگ برای مردها و زنها ...تجربه ای روحی
.مراسمی سنتی و غیر احساسی بود
...افرادی که زخم هاشون بهبود پیدا میکرد
"بیمارستان رو برایِ خوندنِ شعرِ "اومی اوکابا .ترک میکردند
اونا میخوندند که: "من به قبری متروکه در آنسوی ..."دریا میروم
.و بعدش دوباره به جنگ میرفتند
اما ناگهان، کمتر از 5 ماه بعد از اتفاقاتِ بندرِ ..."مروارید"
.جنگ و نبرد زیاد دور نبود
.18آپریل سالِ 1942
16تا از بمب افکنهایِ متوسطِ آمریکا که توسطِ ..سرهنگِ دوم یعنی "جیمز دولیتل" فرماندهی میشد
...برایِ اولین حملۀ هوایی به ژاپن
.از ناوِ هواپیمابرِ آمریکا بلند شدند
...هدفِ آمریکا این بود که ثابت کنه که ژاپن
.در حمله هایِ هوایی آسیب پذیر هستش
.در این امر، اونا کاملا موفق شدند
...وقتی حملۀ "دولیتل" بر فرازِ آسمانِ توکیو
...صورت گرفت
...دلهره و وحشت رو ایجاد کرد
...چونکه ارتش
...مدام به مردم اطمینان میداد که
.مرزِ هواییِ ژاپن غیرقابلِ نفوذ هستش
بمب افکن هایِ "دولیتل" به آسمانهایِ ژاپن نفوذ ...کردند
.تا 16 تُن بمب را رویِ شهرهایِ این کشور بندازند
.خسارتِ واقعی زیاد نبود
.اما شُکی که وارد شد زیاد بود
به خبرگذاری هایِ ژاپنی گفته بودند که چگونه .خبرهارو پخش کنند
جنبه و ظاهرِ نبرد به عنوانِ کاری بی رحمانه ...جلوه داده شد
.یعنی بمبارانِ بی تبعیضِ مردمِ عادی و زنان و بچه ها
.8تا از خلبانهایِ "دولیتل" دستگیر شدند
برایِ ژاپنی ها، بمباران چیزی بود که برایِ دیگر .مردم صورت میگرفت
اونا خیلی عصبانی بودند که این اتفاقِ وحشیانه .واسه خودشون پیش اومده بود
.زندانی ها توسطِ دادگاهِ نظامی محاکمه شدند
.3تاشون اعدام شدند
.وظیفۀ اصلیِ زنانِ ژاپنی این بود که بچه دار بشند
اونا با این مهارتهایی که در زمینۀ هنرهایِ زنانه ...و همچنین مراسم چای ژاپنی داشتند
.در پس زمینۀ امور قرار میگرفتند
...حالا با شروع جنگ و رفتنِ مردها به جبهه
اونا مجبور بودند تا کارهایِ سخت و محدودی رو .انجام دهند
...خانمهایی که در دهات ها بودند در کنار
.همسرانشون رویِ زمینهایِ کشاورزی کار میکردند
اما برای خانمهایی که در شهر بودند، جنگ تمامِ .شرایط رو تغییر میداد
...برای تازه کردنِ آذوقۀ کشور که رو به کاهش بود
مجبور بودند به خدمتِ دولت دربیان و ساعتها .کارِ اجباری انجام دهند
اونا از معادن، زغال سنگ استخراج میکردند تا ..از منابعِ اندکِ ژاپن، بیشترین استفاده رو کنند و
ابزار آلاتِ جنگی رو تولید کنند و صنعتِ جنگ رو .به چرخش در بیارند
دخترانِ شهری برایِ همسر و مادری شرافتمند ...شدن تربیت میشدند
به گونه ای که زیاد در امور قرار نمیگرفتند و بیشتر .در خانه ها بودند
اما حالا از انزوا و گوشه نشینی خارج شده بودند .و مهارتهایِ جدیدی رو می آموختند
به زنانِ ژاپنی گفته بودند که باید وقتی مردها ...در جنگند، مانندِ زنانِ دشمن که کار میکنند
.به جایِ مردها کار کنند تا پیروزی تضمین بشه
...وقتی در کارخانه کار میکردیم
...یک هفته در میان باید
...از ساعتِ 3 ظهر تا 11 شب کار میکردیم و
...ساعتِ 11 وقتی کار رو تمام میکردیم
افراد مارو به اتاقِ غذاخوری میبردند و بهمون یک .کاسه سوپ میدادند
درواقع اون سوپ فقط آب و نمک بود که شاید .یک یا دوتا سویا داشت
...همچنین ما هم خیلی گرسنه بودیم
.شاید در تهِ ظرف یه رشته هم پیدا میشد
ما همه چیز رو از طریقِ جیره بندیِ غذایی .میگرفتیم
اگر کارتِ جیره بندی نداشتیم، نمیتونستیم چیزی .بگیریم
ما خودمون باید، خودمون رو تامین میکردیم و به .همین جهت در باغچه هامون سیب زمینی کاشتیم
ما خیلی سخت کار میکردیم تا سبزیجاتِ خودمون .رو کشت کنیم
...زندگیِ ما
.زندگیِ روزانۀ ما، خیلی سخت بود
همسرِ امپراطور، نقش و وظیفۀ جدیدی رو به عهده .گرفت
وی از ملت خواست تا بیشتر تلاش کنند و از .خود گذشتگی داشته باشند
...از خود گذشتگی برایِ پیروزی ضروری بود
.و در آخرین پیروزی نیز روحیۀ افراد متزلزل نشده بود
..هیچکسی نمیدونست که تا ماهِ ژوئن، سالِ 1942
.نبرد تبدیل به جنگی برای زنده ماندن میشه
.ماهِ ژوئن، سالِ 1942
هواپیماهایِ جنگیِ آمریکا پرواز کردند تا یک دسته ...از هواپیماهایِ جنگیِ ژاپن رو
"که قصدِ حمله به جزیرۀ مرجانیِ "میدوی .داشتند، رهگیری کنند
برایِ این نبرد، دریا سالار "یامامونو" که فرماندۀ ...کلِ نیرویِ دریاییِ ژاپن بود
4تا از بزرگترین ناوهایِ هواپیمابر رو در کاروانِ .ژاپن که راهی شده بود، قرار داد
...وقتی نبرد در 5 ژوئن، سالِ 1942 به اتمام رسید
اون 4 تا ناوِ هواپیمابرِ "یاماموتو" غرق شدند و .سوختند
حمله به جزیرۀ مرجانی برایِ نیرویِ دریاییِ .ژاپن شکستی بود که هیچوقت جبران نشد
اما به مردمِ ژاپن گفتند که حمله به جزیرۀ مرجانی .یک پیروزی بوده
.حقیقت حتی از برخی افرادِ دولت نیز مخفی شد
به ما گفتند که یکی از ناوهایِ هواپیمابر غرق ...شده
.یکی هم به شدت صدمه دیده
...ازونجایی که در نبرد 4 تا ناو وجود داشت
...به ما گفتند که 3 تاشون به کشور بازگشته
.اگرچه یکیشون به شدت صدمه دیده
اما آمریکایی ها و انگلیسی ها میگفتند که هر 4 تا .ناو غرق شده اند
.این مسئله مارو به شک انداخت
ما به نیرویِ دریایی اصرار کردیم تا جزئیات رو ...در اختیارِ ما بذاره
اما اونا به همون اعلام و اطلاعیۀ اولی .تاکید داشتند
.من فیلمبردارِ خبری در نبردِ جزیرۀ مرجانی بودم
...وقتی به پایگاهمون در دریایِ ژاپن بازگشتیم
.حتی بهمون اجازه ندادند تا نامه ای بنویسیم
.افرادِ زخمی در سلولهایی جدا نگهداری میشدند
یک دستورِ بسیار محرمانه بهمون داده بودند که ...اصلا نباید در موردِ نبردِ جزیرۀ مرجانی، حتی با
.نیرویِ دریایی، صحبت کنیم
...وقتی به ژاپن برگشتم، عملا به مدتِ
.1ماه و 15 روز زندانی بودم
به عنوانِ یک روزنامه نگار، من تحتِ مراقبت و ...نظارتِ ویژه و محدودی قرار داشتم
چونکه ما به دهان لقی و زیاد صحبت کردن شهرت .داشتیم
من زمانی که نیمی از جنگ ادامه داشت، اجازۀ .بازگشت به "توکیو" رو نداشتم
شرایط واقعی هیچوقت از دولت و پایگاه های خبری .پخش نشد
...هر خبری که در اون زمان پخش میشد
.به شدت سانسور میشد
مردمِ ژاپن فقط میدونستند که ارتش و نیروی ...دریاییِ ژاپن
در حالِ پیروزی در تمامِ نبردهایی بود که شرکت .میکردند
.هیچ خبری پخش نمیشد و فقط تبلیغات میشد
..در نبردهایی که در فیلمهایِ تبلیغاتی مدام پخش
...میشد، فقط یک پیامد و نتیجه قابلِ تصور بود
سفیدپوست هایی که مردمِ شرقی رو آزاد میدهند .توسطِ سربازانِ شجاعِ ژاپنی شکست میخورند
...سربازانِ دلیر و جنگاورِ ژاپنی یکی پس از دیگری
به خاطرِ زندگیِ آرومِ دشمنِ سفید پوست، به شدت تحتِ تاثیر قرار میگرفتند و تحقیر و .خشونت به کار میبردند
.توکیو، 5 ژوئن، سالِ 1943
."مراسمِ خاکسپاریِ دریا سالار "ایزوروکو یاماموتو
...فرمانده ای بزرگ
.که مغز متفکر و بانیِ پیروزی در بندرِ "مروارید" شد
به مردمِ ژاپن گفتند که "یامامونو" مثلِ یک قهرمان ...مرد و
در خطِ مقدمِ جبهه، دلاورانه در هواپیمایِ جنگی .با مرگ روبرو شد
.مرگِ وی، عظیم تر از جنگهایِ ناوی بود
...اما اولین پذیرشِ شکست
...اگرچه به عنوانِ نشان و نمادی شجاعانه بود
"اما حقیقت هایِ ناخوشایندی که خودِ "یاماموتو .نیز میدونست، مخفی کرد
وی میدونست که برتریِ دشمن در تدارکات و ...حرکتِ آنها بصورت کامل و با تدارکات
.میتونه ژاپن رو از پا در بیاره
در بندرِ "مروارید"، وی این ریسک رو کرده بود که .جنگ زود به اتمام میرسه
.اما در بندرِ مرجانی، ریسکِ وی به شکست منجر شد
..به "یاماموتو" در آسمان و بر فرازِ دریایی شلیک شد
که الان پر از هواپیماها و تحتِ تسلطِ نیرویِ .دریاییِ دشمن هستش
در سالِ 1944، اقتصاد و مقیاس ها بالا رفت و به .ضررِ ژاپن شد
...فلز به کالایِ جنگیِ گرانبها تبدیل شد که
که برایِ استفاده در مراسم و تزیین، خیلی گران .بود
...جنگ برای حفظ کردنِ مواد خام و کمیابِ
یک منطقه و خشکی صورت میگرفت، و مهمترین .مواد نفت بود
اما حالا منابعی که ژنرال "توجو" گفته بود از ...حملات و تسخیرها بدست میاره
.از اقیانوس، به ژاپن نزدیک و وارد نمیشد
به مقدارِ کافی تدارکات وارد نمیشد تا صنعتِ .جنگ رو سرپا نگه داره
.همچنین غذا هم کمیاب شده بود
سهمیۀ روزانۀ غذا که فقط شاملِ 1500 کالری ...برایِ ادامۀ زندگی میشد
.در اکثرِ اوقات به مردم تحویل داده نمیشد
کشتِ برنج در 50 سالِ گذشته، در بدترین وضعیت .قرار داشت
.گرسنگیِ شدید و کشته شدن، نزدیک بود
پیروزیهایِ سالِ 1941 ژاپن رو پشتِ یک حلقۀ ایمن ..و محافظ قرار داده بود
.و از کشته شدن و مرگ و میر حفظ کرده بود
...اما در اواسطِ سالِ 1944
نیروهایِ آب خاکیِ ژنرال "مك‌ آرتور" این حلقه ...رو به سمتِ داخل و تا قسمتِ وابسته به
.جزیرۀ "سایپن" کاهش داد
جزیرۀ "سایپن" با فاصلۀ پروازی ای که تا ژاپن ...داشت
باعث شده بود که ارتشِ ژاپن این فکر رو کنه که .این منطقه مانند یک سپر و تسخیرناپذیر هستش
خیلی حیاتی بود که این جزیره مانند یک سپر .عمل کنه
...اگر جزیرۀ "سایپن" رو از دست میدادیم
.در موقعیتِ سختی قرار میگرفتیم
اهمیتِ این جزیره خیلی زیاد بود و اگر سقوط ...میکرد
...جنگ دقیقا در برابرِ ژاپن انجام میشد و
.در تیر رسِ بمب افکنهایِ آمریکا قرار میگرفت
.این جزیره یک منطقۀ دفاعیِ حیاتی برایِ ژاپن بود
...در 15 ژوئن، سالِ 1944
...بعد از 5 روز بمبارانِ هوایی و دریایی
.نیروهایِ حمله کنندۀ آمریکا به ساحل حمله کردند
.مثلِ همیشه، پادگانهایِ ژاپن تا پایِ جان جنگیدند
...اینجا، برایِ اولین بار، مردمِ ژاپنی
.زنها و بچه ها، در جنگ دستگیر شدند
برخی از اونا که مبهوت و مطیع بودند، تسلیم .شدند
جزیرۀ "سایپن" بندرهایی عمیق و دو تا فرودگاهِ .نظامی داشت
.از تمامِ صخره ها محافظت میشد
در سه هفته، برایِ تسخیرِ جزیره ای که فقط 85 ...مایلِ مربع بود
.آمریکایی ها با 15.000 کشته و زخمی روبرو شدند
.25.000نفر از سربازانِ ژاپن همگی کشته شدند
برخی از مردمِ غیر نظامی مانندِ سربازان .به جایِ تسلیم شدن، خودکشی کردند
اونا برایِ هیچی مردند. جزیرۀ "سایپن" تسخیر .شد
...حتی قبل ازینکه آخرین ژاپنی ها کشته بشند
بمب افکن هایِ آمریکا برایِ پرواز و حمله به .سرزمینِ اصلی آماده شده بودند
حقیقت حتی برایِ فرماندهانِ ارشدِ ژاپن هم .غیرقابلِ پنهان بود
مقامات به مردم گفتند که شرایط و موقعیت .خطرناک هستش اما سامان ناپذیر نیست
اما حالا وطنِ مقدس، مستقیما در خطر و تهدید .بود
به دانش آموزان یاد میدادند که دشمن به مرزِ .هوایی نزدیک هستش
...زمانِ این رسیده بود که تمامِ افراد، پیر و جوان
مانندِ سربازان و افراد مبارز با این تهدید و خطر .روبرو بشند
از نیرویِ هواییِ پرافتخار ژاپن، فقط تعدادی خلبان ...باقی مونده بود که برای
.حمله آموزش دیده بودند نه برای دفاع کردن
وقتی جنگ شروع شد، جنگنده هایِ ژاپن در .آسمان فرمانروایی میکردند
اما حالا اونا قدیمی بودند و از سلاح های پیشرفته .برخوردار نبودند
این افراد با این هواپیماها در برابرِ جنگنده های ...بزرگ و ارتش قدرتمند آمریکا میجنگیدند
.که به سرزمینِ اصلی حمله میکرد
این افراد جوان و شجاع بودند، اما تعدادشون .کم بود
...من احساس میکردم که یک جنگنده
برایِ من، مثلِ یک شمشیر برای سامورایی .هستش
...من این احساس رو داشتم که باید هواپیمارو
.به گونه ای اداره کنم که انگار بدنِ خودم هستش
و من معتقد بودم که کابینِ خلبان مکانی سری ...بودش که
.میتونست مکانِ مرگِ من باشه
وقتی که برای حمله راهی میشدیم، هیچوقت .چتر نجات با خودمون نمیبردیم
...این بدین دلیل بود که
وقتی در منطقۀ دشمن تیر میخوردیم و سقوط .میکردیم، نباید اسیر میشدیم
..از زمانهای قدیم، این عقیدۀ جنگجویانِ ژاپنی بود
که زنده اسیر شدن کاری معصیت دار و غیر اخلاقی .هستش
به ما هم آموزش داده بودند که سربازانِ امروزی ...ژاپن
هرگز نباید اسیر بشند چونکه اینکار یک رسواییِ .بزرگ هستش
...با پراکندگی و ضعفِ نیروی هواییِ امپراطوری
"حلقۀ دفاعیِ "سایپن" از بین رفت و "فیلیپین ...تسخیر شد
..."و فقط جزیره هایِ "آيوجيما" و " اوكيناوا
به عنوانِ یک مانع برای حمله و پیشروی متفقین .به ژاپن، باقی موندند
.تا ماهِ آپریل سالِ 1945، "آيوجيما" تسخیر شد
حالا نیروهای آمریکا که با کشتی های جنگیِ ...بسیار زیادی محافظت میشدند، "اوكيناوا" را
،که آخرین جزیره قبل از رسیدن به ژاپن بود .تهدید میکردند
...برای مقاومت و جلوگیری از حملۀ نهاییِ دشمن
...ژاپن یکبار دیگه ناامیدانه افرادِ جوانش رو فراخواند
تا بجنگند و کشته شوند، همانطور که نیاکانشون .اینکار رو کرده بودند
...گردان هواییِ ویژه ای بنامِ
.کامیکازه ،افراد مقدسِ باد،" شکل گرفت"
...به این دلیل این نام را داشتند که
چند قرن پیش، بادِ شدیدی نیروهای حمله کنندۀ كوبلایخان‌ (نواده‌ى چنگيزخان‌ و بنيانگذار سلسلۀ .مغول‌ در چين‌) را نابود کرده بود
این افراد آخرین فنجانِ شرابشون رو خوردند و .برای جنگ و کشته شدن عازم شدند
هواپیماهای این افراد به بمبهای هوایی تبدیل .شده بودند
...ماموریت این افراد این بود که با این هواپیماها
روی عرشۀ ناوهای جنگیِ دشمن که در اطرافِ .اوكيناوا" بودند، سقوط کنند"
...به عنوان یک فرمانده، اکثرا از من میپرسند
که آیا من به خاطر فرستادن اون خلبانها، شرایط .سختی رو تحمل کردم یا نه
.اما شرایط جورِ دیگه ای بود
ما تعداد زیادی خلبان داشتیم که داوطلب شده ...بودند
اما فقط تعداد کمی از اونا میتونستند در یک .حمله شرکت کنند
به همین دلیل سخت بود که افرادی برگزیده رو .انتخاب کنیم
!تمامِ داوطلبان میگفتند که: "من رو بفرستید "!من رو بفرستید
...بنابراین اگر این افراد تا روز بعد صبر کنند
.خیلی سخت هستش که انتخابشون نکنی
..از طرفی، اونایی که در حملۀ روز، شرکت میکردند
...از لحاظ روحی از شرایط خوبی برخوردار بودند
.و در فرستادن این افراد مشکل و سختی ای نبود
...اما بر خلاف یک حملۀ معمولی
خلبانان "کامیکازه"، وقتی پرواز میکردند دیگه ...برنمیگشتند و
...این غمگینی و ناراحتی وجود داره وقتیکه
میدونی افرادی که داری میفرستی، هیچوقت .برنمیگردند و دیگه نمی بینیشون
.به افراد "کامیکازه" در هوا شلیک شد
.اونا خساراتی وارد کردند اما در نهایت موفق نشدند
.آمریکایی ها به "اوكيناوا" حمله کردند
اوكيناوا" فقط 350 مایل از کلان شهرِ ژاپن" .فاصله داشت
،هرچه آمریکایی ها به ژاپن نزدیکتر میشدند .نبرد هم با تعصب بیشتری صورت میگرفت
.در "اوكيناوا"، فقط 7.000 سربازِ ژاپنی زنده موندند
بیشتر از 100.000 نفر کشته شدند که اکثرا ...خودکشی کردند
.همچنین 75.000 نفر از مردمِ عادی نیز کشته شدند
...خانم "یوناها" که یک دانش آموز بود
.برای مردن آماده شده بود
تمام ساکنان و سربازان که در اطراف حضور ...داشتند
.خیلی آشفته و حیران به اینور اونور میدویدند
به خاطر دلایلی، من دنبالِ سربازان رفتم و به .یک پناهگاه رسیدیم
.بیشتر از هرچیزی میخواستیم زیر باران قرار نگیریم
.در مخفیگاه تعداد زیادی سرباز رو پیدا کردیم
ما میتونستیم صدای آمریکایی هارو بشنویم که .با بلندگو میگفتند بیاید بیرون
هرکسی که بود، به زبانِ ژاپنی خیلی خوب صحبت ...میکرد
...اما ما از زمانهای قدیم یاد گرفته بودیم که
.هیچوقت نباید تسلیم و اسیرهای جنگی بشیم
بنابراین این فریادها تمام روز بدونِ وقفه ادامه .داشت
"!از دریا فریاد میزدند که: "بیاید بیرون! بیاید بیرون
...اونا میگفتند که: "ما به زنان، بچه ها و پیرها
...آسیبی نمیزنیم
".پس خواهشا بیاید بیرون
.من تصمیم گرفته بودم که خودکشی کنم
:یکی از سربازان نارنجک دستی داشت و گفت ".بیاید همگی خودکشی کنیم"
.ماهم موافقت کردیم
...به محض اینکه اون تصمیم رو گرفتیم
.من احساس آرامش و رهایی کردم
.در ابتدا، نمیخواستم خودم رو بکشم
.میخواستم یه جوری فرار کنم و زنده بمونم
.اما شدت و صدای بلندگوها بیشتر شد
ما احساس کردیم که آمریکایی ها دارن بهمون ...نزدیک و نزدیک تر میشند
بنابراین از سربازی که همراهم بود خواستم تا .هردومون رو بکشه
...وقتی منتظر بودم که سرباز ضامن رو بکشه
...یکی دیگه از سربازها شمشیری در آورد و
:شروع به چرخوندن کرد و گفت
شما زنها و بچه ها ازینجا برید، شما نباید اینجا" ".بمیرید
...ما به خاطر این فریاد جا خورده بودیم
.و بلند شدیم و چند قدم به عقب رفتیم
جاییکه ما توش پنهان شده بودیم خیلی کوچیک .بود
پس اگه چند قدم میرفتیم عقب اونوقت از .پناهگاه خارج میشدیم
ما یه نگاهی انداختیم و متوجه شدیم که دوتا .از سربازانِ آمریکایی بسمتمون نشونه رفتن
اونا چیزی نگفتند اما تفنگشون رو بسمتِ ما .نشونه رفته بودند
"!بیاید بیرون! بیاید بیرون"
...سربازانی که داخل رها کردیم
از ما خواستند تا به آمریکایی ها نگیم که ...پنهان شده اند
.چونکه همشون میخواستند خودکشی کنند
.در دوم جولای، سالِ 1945، "اوكيناوا" سقوط کرد
در جزایر اصلی، مردم ژاپن خودشون رو برای .حمله ای که میخواست صورت بگیره آماده کردند
اولین هواپیماهای بزرگِ آمریکا که چند ماه پیش ...بر فراز توکیو رفته بودند
.فقط نوید دهندۀ صدها هواپیمای دیگه بودند
..این هواپیماها میخواستند آتش و مواد منفجره رو
...در حملۀ هوایی مستمر پرتاب کنند تا
بصورت سیستماتیک شهرهای ژاپن رو یکی پس .از دیگری، نابود کنند
در آرایش هایی بیشتر از 2.000 تا هواپیما بصورتِ ...یکجا
بصورت شبانه روز و عملا بدونِ مخالفتی، شهرهای .ژاپن رو نابود کردند
در زیر این هواپیماها و در شهرها، دویدن بسمتِ ..پناهگاه های حملۀ هوایی با به صدا در آمدنِ آژیر
.به فعالیتی روزانه و هراس انگیز تبدیل شده بود
...من بسمت پناهگاه دویدم
اما زیاد بهش اطمینان نداشتم، چونکه کوچک و .ضعیف بود
...تمام افراد در داخل پناهگاه خسته بودند
...و همیشه ترسیده و ساکت بودند
و دیگه چی بگم؟
...بچه ها زیاد گریه نمیکردند
چونکه خیلی خسته بودند و وضعیتشون خیلی .بد بود
.به همین دلیل همشون ساکت بودند
...شهرهای چوبی ژاپن خیلی راحت سوختند و
ساکنانش هم در داخل شهر همین وضعیت .رو داشتند
..این جهنمِ ساختگی که در توکیو ایجاد شده بود
..حتی از زلزلۀ بزرگی که در سالِ 1923 شکل گرفت
.و بدترین فاجعۀ طبیعیِ پایتخت بود، بدتر بود
...در اطراف خونۀ من
.خیلی از مردم کشته شده بودند
...و دوست صمیمی من هم پدرش، برادرش
.و خواهرش رو اون شب از دست داد
.و مادرش هم بعد از اون خودکشی کرد
...صبح روز بعد
.گفتم برم خونم رو ببینم
.پس از پل رد شدم و بسمتِ خونم رفتم
.اما تمام خونه ها نابود شده بودند
...من خیلی خسته بودم
و زیاد به چیزهای بد فکر نمیکردم اما از جنگ .متنفر بودم
.من از جنگ متنفر بودم
...من خسته بودم و درد میکشیدم و
.همچنین ساکت بودم
توکیو به آتش کشیده شد و به بیابانی بدونِ .آب و علف تبدیل شد
.فقط پولاد و بتون باقی موندند
.16مایل مربع از پایتخت به زمینی صاف تبدیل شد
در ویرانی ها و خرابی هایی که ایجاد شده بود .بوی گند افراد مرده فضا رو گرفته بود
...در یک حمله، در یک شب
.بیشتر از 70.000 نفر از بین رفتند
در حملات هوایی به ژاپن، تقریبا یک چهارمِ میلیون .مردم عادی کشته شدند
...8میلیون نفر بی خانه شدند
...مرد و زن و پسر و دختر
و تمام بازماندگان آماده شدند تا از سرزمینشون ...دفاع کنند و
... با تفنگهای چوبی، تیر و کمان
و نیزه های حصیری، دشمن رو بمستِ دریاها به .عقب برانند
...وقتی بالاخره زمان انجامِ کار رسید
...ژاپنی ها موفق شدند
...و مقاومت در برابر آنها بی فایده بود
.و توانستند دشمن رو از خاکِ خودشون بیرون کنند
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.