‫یکی خلاصه بگه وقتی نبودم چی شد.
‫[آنچه گذشت]
‫- چی به سرشون اومده؟ ‫- تسخیر شدن.
‫افراد بی‌شمار دیگه‌ای هم می‌میرن؛
‫ولی تو می‌تونی نجاتشون بدی.
‫کافیه تسلیم بشی.
‫زره جادویی فناناپذیر.
‫باورم نمی‌شه که گذاشتم ذهنم رو درگیر ‫چنین مسئله مسخره‌ای کنی.
‫راستش، اون زره سلاح محسوب نمی‌شه.
‫- سپر محسوب می‌شه. ‫- مقابل چی دفاع می‌کنه؟
‫مقابل تاریکی.
‫دارن دریچه‌ای میان‌بعدی باز می‌کنن.
‫وقتی هم به اون بعد برسن، ‫الورا رو از دست می‌دیم.
‫آواگدو!
‫گریدون مجروح شده!
‫باید ببریمش تو پناهگاه!
‫ناکمار.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بیا، بذار کمکت کنم.
‫نباید بریم تو.
‫مگه نمی‌فهمین؟ ‫خودش هم همین رو می‌خواد.
‫باید گریدون رو ببریم تو، وگرنه می‌میره.
‫بقیه‌مون هم می‌میریم.
‫تا چند فرسنگی اینجا هیچی نیست.
‫این دژ مال...
‫بی‌حرم‌ترین حکمران ظالم ‫اون دوران، باوموردا، بوده.
‫آره. یا در واقع مال مامان‌بزرگ کیت بوده.
‫مسئله دیگه‌ای هم هست.
‫هضم چنین مسئله‌ای خیلی دشواره، ‫ولی باید بهت بگم.
‫خون و روح باوموردا زنده مونده.
‫تو وجود من، برادرت و خودت زنده مونده.
‫شرمنده‌ام رفیق.
‫به نظرت با این‌ها چیکار می‌کرد؟
‫باوموردا استاد عشق و حال بود.
‫مهمونی‌هاش حرف نداشتن.
‫سه چهار شبانه‌روز مهمونی می‌گرفت.
‫کلی کارهای عجیب و غریب می‌کردن.
‫ظاهرم چطوره؟
‫عین ورماتراکس‌های جشنواره‌های وستا شدی.
‫- چی؟ ‫- داشتم...
‫نه، شوخی خیلی بامزه‌ای بود.
‫دفعه بعدی بذار خودم شوخی کنم.
‫بلایی که سر بالانتاین و مریک اومد، ‫سر من هم میاد.
‫شما هم باید جلوم رو بگیرین، ‫وگرنه...
‫چیه؟
‫بالانتاین می‌خواست چیکارم کنه؟
‫می‌خواست کار باوموردا ‫تو دوران نوزادیت رو تموم کنه.
‫می‌خواست آیین شب سیزدهم رو اجرا کنه.
‫روحت رو به دنیایی ‫مملو از عذاب ابدی تبعید کنه.
‫فقط وقتی ویلو و رازیل ‫که قدرتمندترین...
‫ساحران کل تاریخ بودن، ‫با هم متحد شدن، تونستن جلوش رو بگیرن.
‫اگه اشتباه نکنم، در نهایت با اجرای ‫طلسم فیبوناچی موفق شدین، درسته؟
‫هوم.
‫ویلو باوموردا رو نابود کرد،
‫تو رو که الورا دانان باشی نجات داد...
‫و کل دنیا رو هم نجات داد.
‫عجب.
‫بعدش چیکار کردی؟
‫همگی رفتیم بیرون و مست کردیم.
‫خب، اون کاری که تو «بره ذبیح» ‫کرده بودی، می‌تونی...
‫اعضای درونی بدنش رو منفجر کنم؟
‫چند لحظه بدترین درد دنیا رو تحمل می‌کنه،
‫بعدش هم درجا می‌میره.
‫خیلی‌خب، می‌تونستی صرفا بگی نمی‌شه دیگه.
‫همه‌اش تقصیر توئه.
‫عذر می‌خوام، چی شد ‫که به چنین نتیجه‌ای رسیدی؟
‫خب...
‫تو ما رو فرستادی دنبال نخود سیاه ‫که زره مسخره‌ای رو پیدا کنیم.
‫ولی اصلا وجود نداره.
‫الان هم تو قلعه‌ای نفرینی گیر افتادیم ‫و اریک هنوز اون‌طرف دنیاست...
‫درسته، اریک، برادرت رو می‌گی.
‫الان هم اهریمنی سیصد ساله...
‫داره نامزدت، گریدون رو نابود می‌کنه.
‫بی‌خیال دیگه.
‫- نگو «نابود می‌کنه». ‫- شرمنده رفیق.
‫چقدر مونده...
‫که تسخیرش کنه؟
‫زیاد نمونده.
‫بالاخره همین امشب ‫کنترلش رو از دست می‌ده.
‫همه‌مون می‌دونیم باید چنین کاری کنیم.
‫آخرین درخواستی که بالانتاین ‫ازت داشت چی بود؟
‫خواسته بود بکشمش.
‫ایشون شاهزاده گالادورنه کیت، ‫اگه بکشیمش، جنگ می‌شه.
‫هاستور که می‌دونست.
‫مگه نه؟ همه‌مون می‌دونستیم ‫که بهتر بود باهامون نیاد.
‫من هم اگه مجبور باشم ‫یا اریک رو نجات بدم،
‫یا صبر کنم گریدون به هیولا تبدیل بشه...
‫بهتره این حرف‌ها رو هم موقع ‫بیان سوگند ازدواجتون لحاظ کنین.
‫کیت درست می‌گه.
‫من قبلا اندک تجربیاتی در این زمینه داشتم...
‫و خودم می‌دونم توان جلوگیری ازش رو ندارم.
‫نمی‌خوام بلایی سرتون بیارم بچه‌ها؛
‫ولی میارم.
‫اگه علیاحضرت این‌قدر عجله دارن ‫که کارش رو تموم کنن،
‫باید خودشون مسئولیتش رو قبول کنن.
‫عه، خیال کردی نمی‌کنم؟
‫اِم، به نظر من نمی‌کنی.
‫کشتن کسی که نمی‌خواد ‫آدم رو بکشه...
‫کار راحتی نیست.
‫خواهش می‌کنم.
‫تو بهترین ساحر معاصری.
‫تو باوموردا رو نابود کرده بودی.
‫حتما کاری از دستت ساخته است.
‫باوموردا که هم‌سن خودت بود،
‫باهوش، کنجکاو و مملو از امید بود.
‫اعضای فرقه‌ای قدیمی ‫و فراموش‌شده به نام...
‫«فرقه اژدها» ربودنش.
‫عجوزه کاری کرد رادیکال بشه،
‫اعتقادات شومش رو تو ذهنش فرو کرد ‫و قدرت‌هایی غیرطبیعی در اختیارش قرار داد.
‫چه‌جور قدرت‌هایی قرار داد؟
‫خب، مثلا...
‫یه بار کل ارتش گالادورن رو ‫به خوک تبدیل کرده بود.
‫من و رازیل در نهایت ‫بالاخره همه‌شون رو به حالت عادی برگردوندیم.
‫هرج و مرج شده بود، ‫همه‌جا پر از خوک شده بود.
‫عذر می‌خوام، همه‌شون رو تبدیل کردین؟
‫چی؟
‫کل خوک‌ها رو دوباره انسان کردین؟
‫گمون کنم.
‫منظورم اینه که «فرقه اژدها» ‫جادویی تابو و خلاف طبیعت رو به کار می‌بردن.
‫اگه مراسمی واسه استخراج ‫چنین جادوی شومی وجود داشته باشه،
‫گمون کنم بدونم کجا پیداش می‌کنیم.
‫کتاب «مالاتریوم».
‫جنس جلدش از پوست ساتیره.
‫چه چندش.
‫ایناهاش، «تطهیر نامشوب»ـه.
‫عه، این تطهیر رو از همه بیشتر دوست دارم.
‫آیین استخراجه.
‫ولی پیچیده و خطرناکه، من هم هنوز ‫قدرتم رو کامل به دست نیاوردم.
‫من که حتی نتونستم ‫طلسم اون بذر رو اجرا کنم.
‫نه. خیلی‌خب.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫فرض می‌کنیم دارم ‫مبانی کیمیا بهت یاد می‌دم.
‫باید مرهمی درست کنیم.
‫خیلی قویه.
‫ترکیب دقیقی از سبزیجات، ‫مواد مقوی و تنتورهاست...
‫که باید موقع اجرای تطهیر، ‫به موقع روش بریزیم...
‫تا مایعاتش خشک بشه.
‫چه‌جور مایعاتی رو خشک می‌کنیم؟
‫خون و چرکش رو خشک می‌کنیم...
‫اصلا نمی‌خواد از قبل بدونم.
‫برو اسلحه‌خونه و خنجری ‫با دسته عاج و تیغه سلنیمی برام بیار.
‫عجوزه فهمیده اینجاییم.
‫گیل‌هاش رو می‌فرسته ‫که حتما آیین رو تکمیل کنن.
‫باید نگهبانی بدیم.
‫من می‌تونم بدم.
‫نباید بذارین آلودگی گریدون ‫به هیچ‌کدوممون منتقل بشه.
‫اگه بشه، هیچ‌کدوممون از اینجا ‫جون سالم به در نمی‌بریم.
‫شیوعش در چه حده؟ ‫مثلا با سرفه منتقل می‌شه؟
‫یا مثلا اگه بهش دست بزنم ‫و بعدش به صورتم دست بزنم...
‫با شیره ورمیسکوس منتقل می‌شه.
‫نه بوش کنین، نه پاکش کنین، ‫نه بخورینش.
‫واسه چه باید بخوریمش؟
‫وایستین!
‫مسئله مهم‌تری هم هست.
‫به هیچ وجه وارد برج مرتفع نشین.
‫احتمالا دریچه‌ای به دنیای زیرین باشه.
‫خیلی‌خب، به شیره شیطانی دست نزنیم ‫و وارد برج مرتفع نشیم.
‫همه فهمیدین؟
‫من خیلی نسبت به جن‌گیریمون ‫خوش‌بینم و پرانرژی هستم.
‫ببین، خودم می‌دونم ‫داری اذیت می‌شی،
‫ولی نباید خودت رو بابت کاری...
‫که مجبور بودی انجام بدی، ‫تنبیه کنی.
‫خودم می‌دونم چقدر برات عزیز بود ‫و چقدر برات دشوار بود که...
‫بکشمش؟
‫آره.
‫کیت، بورمن درست می‌گه.
‫تا آدم چنین کاری نکنه، ‫درکش از توانش خارجه.
‫امیدوارم اصلا مجبور نشی ‫چنین کاری بکنی.
‫تنها خاطراتم از بچگیم تمیز کردن اصطبل‌ها...
‫و رسیدگی به افسار اسب‌هاست.
‫از سورشا هم سپاس‌گزار بودم ‫که بهم خونه‌ای داده بود.
‫ولی وقتی نظر بالانتاین رو جلب کردم، ‫چیزی رو بهم داد که قبلش اصلا نداشتم،
‫بهم یاد داد به طریقی خشمم رو به کار بگیرم ‫که واسه خودم کسی بشم.
‫شمشیرش رو بهم داد، ‫ولی من با همون شمشیر کشتمش.
‫می‌دونم. می...
‫می‌رم روی بارو که نگهبانی بدم.
‫من هم باهات میام.
‫تو به ویلو و الورا کمک کن ‫مایحتاجشون رو جمع کنن.
‫ببخشید.
‫آخیش.
‫عه، سلام عزیز دلم.
‫چه گنجینه‌ای تو خودت جا دادی؟
‫ایول.
‫بورمن.
‫بیا پیشمون.
‫نمی‌شه چیزی بهش بدیم ‫که درد نکشه؟
‫نه.
‫آها، باشه پس.
‫به جز عصاره بادنجانیان، ‫همه‌چی رو پیدا کردم.
‫نباید موادی رو از قلم بندازیم.
‫اگه اشتباه ترکیب کنیم، ‫ممکنه کل قلعه رو منفجر کنیم.
‫می‌تونیم مثانه دودی صاریغ رو استفاده کنیم.
‫صاریغ‌های گلوسرخ ‫فقط از بادنجانیان تغذیه می‌کنن.
‫اگه طحالشون رو بجوشونیم، ‫عصاره‌اش به دست میاد.
‫تو مافین‌هات هم همین رو می‌ریزی؟
‫چیزهای دیگه‌ای هم می‌ریزم.
‫می‌شه بری ببینی دارن یا نه؟
‫به نظرت ملت چنین چیزی ‫تو کابینتشون نگه می‌دارن؟
‫به گشتنش می‌ارزه، مگه نه؟
‫- عه، عه، عه! آهای، آهای! بی‌خیال! ‫- آروم باش.
‫- این هم مال... ‫- نه.
‫وقتی بچه بودم مریض شده بودم.
‫چه بیماری‌ای بود؟
‫دقیقا نمی‌دونم.
‫ولی خیلی وخیم بود.
‫نباید راجع بهش صحبت کنم.
‫شرم‌آوره.
‫- نه‌خیر، نیست. ‫- چرا، هست.
‫صرفا نشون می‌ده آدم تاب‌آوری هستی.
‫خوبت می‌کنیم.
‫ولی ممکنه کمی دردت بیاد.
‫شاید هم خیلی دردت بیاد.
‫نچ.
‫آره دیگه.
‫«برو دیگه کیت.»
‫«برو برام مثانه صاریغ دودی ‫با گرد پیکسی بیار...»
‫«که بتونم به باسنم بمالم...»
‫«و باد معده‌ام بودی دارچین بگیره.»
‫سلام.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫احیانا کمپوت مارماهی ‫یا کره نیمف پیدا نکردی؟
‫اِم، مگه قرار نبود نگهبانی بدی ‫که گیل‌ها نیان؟
‫دارم می‌دم. داشتم می‌دادم. اِم...
‫دری پیدا کردم...
‫که به نظرم خوراک نگهبانیه.
‫بورمن، داری قلعه ‫مامان‌بزرگ مرحومم رو غارت می‌کنی؟
‫نه، معلومه که نه!
‫اگه بکنی هم برام مهم نیست.
‫آها. خیلی‌خب، پس در این‌صورت، آره.
‫همه خیال می‌کنن اینجا نفرین شده.
‫می‌دونی قلعه‌ای...
‫که هنوز غارت نشده باشه ‫چقدر نادره؟
‫گمون نمی‌کردم بدونی.
‫نمی‌تونم در خزانه رو باز کنم...
‫و خیلی رو اعصابمه...
‫ممنون.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫مثانه صاریغ دودی.
‫عجب.
‫هر وقت آدم لازمش داره، ‫پیدا نمی‌شه.
‫تطهیر چطور پیش می‌ره؟
‫اثر نمی‌کنه.
‫اگه طی اجرای همین آیین نمیره، ‫خودم باید بکشمش.
‫آها.
‫چیه؟
‫هیچی،
‫صرفا به نظرم اگه باوموردا ‫الان اینجا می‌بود،
‫خیلی به نوه‌اش افتخار می‌کرد.
‫وای خدایا.
‫اصلا هم نمی‌ذاره از یادم بره.
‫گاشاگ باساگ تارانگ آماک!
‫الورا.
‫اگه تو هم با من اداش نکنی، اثر نمی‌کنه.
‫باشه.
‫گاشاگ باساگ تارانگ آماخ!
‫- آماک. ‫- آماک؟
‫تهش «ک» داره.
‫آماک؟
‫عالی گفتی.
‫گاشاگ باساگ تارانگ آماک!
‫ببین من رو. پسر، ببین من رو.
‫- چی؟ نه. تو که اینجا نیستی. ‫- واقعا مایه روسیاهی هستی.
‫تو که واقعی نیستی.
‫بهت چی گفته بودم؟
‫واسه گالادورن ولیعهدی به دنیا بیار ‫که حاکم تیر آسلین هم باشه.
‫چیزی که ازم دزدیدی رو جبران کن.
‫کار من نبود!
‫اشکالی نداره.
‫از پسش بر میای.
‫اگه بیفتی، خودم می‌گیرمت.
‫واسه چی دارین شکنجه‌ام می‌کنین؟
‫- چه بلایی داره سرش میاد؟ ‫- تو هم بزن!
‫ای بابا، کیت کجاست؟
‫نام خانوادگی و خانواده‌ات رو کنار می‌ذاری؟
‫کنار می‌ذارم.
‫نور «خالق جاویدان» رو پذیرا می‌شی؟
‫زندگیت رو وقف مجاهدت ما می‌کنی...
‫که بتونیم این دنیا رو ‫از عذاب نجات داده...
‫و به آغوش گرم ایشان بسپاریم؟
‫می‌کنم.
‫خون شش تن تو رگ‌هات جاریه.
‫تو قاصد ایشون می‌شی.
‫کشیش ارشد اژدها،
‫ملکه باوموردا.
‫ایشه.
‫ازت شکست نمی‌خورم جناب در.
‫ببین، به نظرت شراب فاسد رو آدم تأثیر...
‫چی؟
‫دارم سعی می‌کنم در کوفتی خزانه رو باز کنم، ‫ولی خیلی اذیت می‌شم.
‫واقعا باید بفهمم توش چیه.
‫اگه چیز خیلی خوبی...
‫عین مجسمه طلایی بزرگی ‫از نبرد یه عقاب و اسب باشه چی؟
‫چیزی نمی‌بینی؟
‫نه.
‫کیت درست می‌گه‌ها.
‫یکیمون باید بکشدش.
‫احتمالا.
‫یا خودم باید بکشمش، یا خودت.
‫موافقم.
فقط دلم می‌خواست یه شوالیه عادی باشم، ‫تا خـدمت کنم.
‫اما الان زیاد مطمئن نیستم.
‫می‌دونی؟ وقتی معشوقم مُرد،
‫برای مدت‌ها از خودم فراری بودم،
‫تا وقتی که فهمیدم تنها کسی که ‫هیچوقت از شرش خلاص نمی‌شم، خودمم.
‫چطور باهاش کنار اومدی؟
‫هدفت رو مشخص می‌کنی، می‌ری دنبالش ‫و هرگز نا اُمید نمی‌شی.
‫اگه بلنتاین اینجا بود، قطعاً ‫همین رو می‌گفت.
‫خیلی‌خب ببین...
‫همه حق دارن وقتی بار زیادی ‫روی دوش‌شونه، گریه کنن.
‫ببین اگه فکرمی‌کنی قراره تگری بزنی ‫یا غش کنی و اینا...
‫می‌شه لطفاً چند قـدم بری عقب‌تر؟
‫تازه‌کاری دیگه.
‫الورا زودباش.
‫خـوبه.
‫وای! حالم بد شد.
‫آره بوی خوبی نداره، ولی فکرکنم ‫این یعنی آماده‌ست.
‫شاید حتی اصلاً حس‌ش نکنه.
‫«یـاگ‌شوگاگ، یــاگ سگلوث»
‫«یـاگ شوگاگ، اِل کاتوث»
‫برو واسم آب بیار، کوتوله!
‫وگرنه می‌کُشمت.
‫شیرفهم شد؟ آب می‌خوام.
‫الـورا، یکم آب بیار.
‫یـالا!
‫کسی اونجاست؟
‫کسی صـدام رو می‌شنوه؟
‫اگه می‌شنوید، لطفاً جواب بدید.
‫ایرک؟
‫ایرک! ما صدات رو می‌شنویم.
‫کـبوتر؟
‫خودتی؟
‫کجـایی؟
تو یه جا زندانی شدم.
‫تاریک و خیلی گرم.
‫- تنهام و حسابی ترسیدم. ‫- داریم میایم نجاتت بدیم.
‫- این اریک نیست، لیچ‌ـه ‫- لطفاً. کمکم کنید
‫- می‌خواد تمرکزمون رو بـهـم بزنه! ‫- نه.
‫نذارید بهتون غلبه کنه.
‫- توروخدا! ‫- من می‌رم بیرون.
‫به من گوش بده، ‫باید ادامه وِرد رو بخونیم.
‫«یـاگ‌شوگاگ، یــاگ سگلوث» ‫«یـاگ شوگاگ، اِل کاتوث»
‫«مـیتک‌هـارن، مـیتک هـول»
‫بابا اینکارو نکن!
‫می‌دونی که ته‌ش چی می‌شه، ‫کاری از دستت برنمیاد.
‫نمی‌تونی ازش محافظت کنی.
‫- خفه‌شو! ‫- حقیقت رو بهش بگو!
‫- بهش بگو وگرنه خودم می‌گم. ‫- خفه‌شو! خفه‌خون بگیر.
‫«مـیتک‌هـارن، مـیتک هـول»
‫- منظورش چی بود؟ ‫- تمرکز کن!
داری چیزی رو ازم مخفی می کنی؟
‫- مهم نیست. ‫- چه بلایی سر روستامون اومده؟
‫ببین اگه نمی‌خوای کمک بدی، برو پی کارت.
‫یالا برو.
‫خونسردی‌ت رو حفظ کن.
‫کـیرم توش!
‫کیرم توت در لعنتی!
‫شرمنده، ببخشید. اوکی ام الان.
‫بــورمن
‫تو می‌تونی اوضاع رو درست کنی
دختره مصاص فروغ رو دزدید!
‫...بورمن
‫تخم‌جن‌ها.
‫تو چرا اومدی بیرون؟
‫اومدم یه هوایی تازه کنم.
‫خودم خواستم، اشکالی که نداره عباس‌آقا؟
‫نه بابا. اشکالی نداره.
‫وقتی از دست بلنتاین فرار کردم...
‫توی جنگل به دوتا زن هیزم‌شکن برخوردم.
‫بیرون کلبه‌شون داشتن غذا می‌خوردن.
‫اگه نمی‌رفتم پیش‌شون، ‫الان زنده بودن.
‫حق با تو بود.
‫خیلی مسخره‌ست که فکرکنیم...
‫من نمی‌تونم جون کسی رو نجات بدم.
‫گوش کن، وقتی که...
‫وقتی که تو رو دزدیدن...
‫همه‌ ما از هم جدا شدیم ‫تا دنبالت بگردیم.
‫تو هم می‌شنوی؟
‫چی؟ صدای شفابخشی گریدون رو می‌گی؟
‫گوش کن دارم باها حرف می‌زنم ‫می‌شه لطفاً...
‫نه.
‫این صدا...
‫به گوشم آشناست.
‫قبلاً هم شنیدمش.
‫صبرکن. صبرکن ‫منم باهات میام
‫حوصله ندارم واسه سومین بار غیبت بزنه.
‫وای. ویلو مثل سگ عصبانی می‌شه.
‫جـید، فرار کن
‫فرار کن
‫مامان؟
‫حالا وقتشه تو بمیری!
‫بمیر.
‫بهت رحم نمی‌کنم.
‫بــــمیر!
‫راه رو برای ملکه باوموردا باز کنید.
‫نمی‌تونی جلوی وقوع پیشگویی رو بگیری.
‫این کودک هیچ قدرتی بر من نخواهد داشت.
‫- شروع کنید. ‫- نه!
‫سلطنت ظالمانه‌ـت دیگه به پایان رسیده!
‫الورا روزی برمی‌گرده و ‫سرنگون‌ت می‌کنه.
‫- خفه‌شو پتیاره! ‫- دخـترم سرنگون‌ت می‌کنه!
‫بُکشیدش.
‫نه!
‫مامان؟
‫اون اینجاست.
‫وجودش رو احساس می‌کنم.
‫می‌بینمش.
‫بزرگ شده، یه دختر سرسخت و بی‌باک.
‫اون چراغِ امید و آزادی، میان تاریکی‌هاست.
‫نه!
‫هی وای من! یه لحظه فکرکردم...
‫چطوری اومدی این داخل؟
‫قاعدتاً از در؟
‫چی؟
‫من نیم ساعت تمام پشت همون ‫در بودم و داشتم نگه‌ش می‌داشتم.
‫این قلعه یه مرگی‌ش هست.
‫تو هـم؟
‫نزدیک بود پله‌های مارپیچ ‫ یه لقمه‌ای چپ‌ام کنن.
‫از نظرم بهتره توی همین طوفان حرکت کنیم.
‫با کمال احترام، علیاحضرت...
‫اما عمراً بذارم.
‫چی شد؟
‫- شما کی هستین؟ ‫- ما شمشیر داریم!
‫همینطور تیرکمون و سوزنک‌های سمی.
‫وای ترسیدم. تسلیم می‌شم ‫حالا بذارید بیام داخل.
‫از کجا بدونیم تو بورمنی؟
‫نمی‌دونم، از بوی عطرـم، صدای خوشگل و دلنوازم ‫تصمیم با خودتون.
‫یه‌ حرفی بزن که فقط بورمن واقعی می‌دونه.
‫خیلی‌خب، شما دوتا از هم خوشتون میاد.
‫- نمیاد! ‫- آره، اصلاً.
‫کجاست؟
‫من و تو توی گوردخمه‌ تنها بودیم،
‫- پس یعنی فقط تو می‌دونستی پیش منه. ‫- چی پیشته؟
‫«مصاص فروغ»
‫روحتم خبر نداره چقدر بـرام ارزشمنده و واسه ‫پس گرفتنش چه کارایی که نمی‌کنم.
‫لطف کن دست‌های کثیفت رو از شاهدخت بردار.
‫اصلاً فراموشش کنید.
‫چی شده؟ ویلو کجاست؟
‫رفت. توی دردسر بزرگی افتادیم.
‫فکرکنم شفابخشی هم موفقیت‌آمیز بود.
‫ویلو تونست سـم رو از بدنم خارج کنه،
‫اما سم وارد بدن خودش شد و ‫الان تبدیل به لیچ شده و...
‫فکرکنم منظورم رو گرفتی.
‫شرمنده می‌تونی یه کمکی کنی؟ ‫دمت‌گرم.
‫حالت خوبه.
‫آره.
‫اما ویلو حالش خوب نیست. یالا ‫باید پیداش کنیم.
‫به‌هرحال خیلی ممنون که جونم رو نجات دادی.
‫- ویلو؟ ‫- ویلو؟
‫ویـلو!
‫به نظرت کجا می‌تونه باشه؟
‫صبرکن، بذار...
‫یه راه‌حلی پیدا می‌کنیم.
‫باید مثل خودِ ویلو فکرکنیم.
‫یعنی ویلو نه، لیچ ‫به نظرت کجا می‌تونه رفته باشه؟
‫«برج مرتفع»
‫آیین شفابخشی شب سیزدهم، ‫دَری بین دو دنیا. آره.
‫- من می‌رم، تو نیا خطرناکه. ‫- نه.
‫ویلو جونم رو نجات داد، حالا نوبت منه.
‫اصلاً مگه راه رو بلدی؟
‫ناسلامتی اینجا به دنیا اومدم.
‫خیلی‌خب، ممکنه که...
‫یه ذره الکی شلوغ‌ش کرده باشم.
‫پس ازتون معذرت می‌خوام.
‫اما اگه امانتی‌ام رو پس بدید، ‫قول میدم برم پی کارم.
‫گفتی که پیداش نکردی!
‫آره خب، احتمالاً دروغ گفتم.
‫که کاملاً بی‌ربطه، چون شما دوتا دروغ‌گو...
‫تنها آدمایی بودید که از وقتی پیداش کردم ‫به‌شدت بهم نزدیک بودین.
‫- کی باهاش به‌شدت نزدیک بودی؟ ‫- تو کِی بودی؟
‫به‌خاطر ناک‌مارـه، داره بهمون غلبه می‌کنه و ‫می‌خواد ما رو با هم بد کنه.
‫مصاص فروغ چیه اصلاً؟
‫چرا اینقدر واسه‌ت ارزشمنده؟ ‫در حدی که حاضری اینطوری بهمون بِپری؟
‫اونجارو ببینید. برج رو.
‫خدایی؟
‫واقعاً ما رو دست کم گرفتیا.
‫فکرکردی مثل کُسخلا دُم به این تله قدیمی می‌دیم؟
‫نه، نه، داره راست می‌ ‫گه.
‫یه خبرایی شده.
‫- به‌نظرت بازم یه حُقه‌ست؟ ‫- شاید.
‫الورا؟
‫اینجاست.
‫نه.
‫نمی‌فهمم، پس کجا رفته؟
‫نمی‌دونم. اما شاید همینطوری خوبه.
‫منظورت چیه؟
‫باید قبل از اینکه خیلی دیر بشه پیداش کنیم.
‫نمی‌بینی؟
‫اصلاً اهمیتی نداره.
‫ویلو دیگه نمی‌تونه بهت کمکی کنه.
‫وای ریدم.
‫قراره آیین رو تکمیل کنیم.
‫همین امشب.
‫گِری می‌دونم هنوز اونجایی.
‫می‌دونم یه بخش‌هایی ازت ‫هنوز می‌تونه صـدام رو بشنوه.
‫به عمرم اینقدر احساس قدرت نداشتم.
‫بهتر شدی.
‫همچین آدمی رو می‌خوای نه؟
‫یه آدم قدرتمند و با اعتماد به نفس؟ ‫من هستم.
‫آره اما خواسته‌ام اینا نیست.
‫ایرک که این ویژگی‌ها رو داره.
‫اما واسه اینا نیست که عاشقشم.
‫مهم‌ترین و اولین قانون ایمنی که ‫بهت گفتم چی بود؟
‫«هرچی هم که شد، سمت برج مرتفع نرو»
‫بدترین شاگردی هستی که تا حالا داشتم.
‫ویلو!
‫کوچک و درمانده.
‫باوموردا قدرمندترین جادوگر جهان، ‫سربه‌نیست شد و تو زنده موندی.
‫می‌خوای بدونی چـرا؟
‫«شعله‌های آتش تا ابد درونم می‌سوزد،
‫- بیا آیین دوم را شروع کنیم. ‫- بیا آیین دوم را شروع کنیم.
‫می‌دونم چرا.
‫ویلو اون رو با استفاده از...
‫«نابودگر فیبراتاچی» همچین چیزی، شکست داد.
‫الانم قراره با همـون کون تو رو پاره کنه.
‫جداً؟
‫بهش می‌گی یا خودم بگم؟
‫به حرفاش گوش نکن الورا.
پیرزن کودن.
‫با جـادوی خود، تو را به... ‫تو را به...
‫تو جادوگر نیستی!
‫تو را به جایی تبعید می‌کنم که دست ‫هیچ نیروی شر و پلیدی بهت نرسه.
‫ممکن نیست! همچین مکانی وجود نداره.
‫«هــل‌گافل، سوات بن هلگافل»
‫«هل‌گـافل»
‫لعنت بهت!
‫ویلو باوموردا رو شکست نداد.
‫اون به‌خاطر بی‌دقتی خودش سرنگون شد.
‫پس بگو ببینم.
‫چطوری می‌خوای شکست‌مون بودی؟
‫مثل دفعه قبل.
‫با دوستانم.
‫ویلو، بگیرش!
‫«فـوروک»
‫از گریدون بیا بیرون!
‫ولم کن.
‫مجبوریم...
‫وقتشه.
‫صبرکنید.
‫یه لحظه.
‫مامانش رو می‌خواد.
‫کمکی از دست تو برنمیاد.
‫اما می‌تونی به گریدون کمک کنی.
‫هنوزم می‌تونی نجات‌ش بدی.
‫نمی‌تونم، سعی کردم ‫من...من...
‫کاری کردی اون اکل‌بری جوانه بزنه.
‫وِرد جوانه زدن رو می‌گم.
‫موفق شدی.
‫توی جنگل دیدمش.
‫خیلی...
‫خیلی خوشگل بود...
‫پس الان ازت می‌خوام ‫خودت رو جمع و جور کنی
‫و هرکاری می‌تونی بکنی تا گریدون ‫رو نجات بدی.
‫چون اگه نکنی، پشیمون می‌شی...
‫تا آخر عمرت.
‫- آخه بلد نیستم ‫- چرا بلدی!
‫فقط وِرد لعنتی رو بگو.
‫لعنت بهش، الورا. ‫تو همچین غلطی نمی‌کنی.
‫ولم کن.
‫من مثل تو نیستم...
‫من حتی نتونستم از کمانی که بهم داد ‫به درستی استفاده کنم.
‫تو خیلی باهوش‌تر از منی.
‫اسب‌سواری و مبارزه کردن ‫از آدم فرمانروا نمی‌سازه.
‫علم می‌سازه.
‫یالا گریدون.
‫تو می‌تونی، اگه خواستی بیوفتی من می‌گیرمت.
‫همیشه بهت ایمان داشتم.
‫چرا صورتم اینقدر می‌سوزه؟
‫کاملاً عادیه. نگران نباش.
‫می‌دونید چیه؟ بخدا دلم واسه اینجا تنگ می‌شه.
‫هرچی دل‌تون می‌خواد می‌تونید بگید، ‫بلاخره هرکسی یه نظری داره.
‫«شِش خون پَری» دیگه چیه؟
‫اون اوایل، در «درختستان»
‫شش پَری برای خدمت به نیروهای خبیث ‫به «مادرات آغازین» خیانت کردن.
‫نژادشون عصرها و عصرها ادامه یافت؛ ‫جادوی قوی‌ای دارن؛ اما آلوده‌ست.
‫«خون شش پری»
‫پس باوموردا، اون از نسل «خون شش پری» بوده!
‫یعنی منم هستم.
‫اریک هم هست.
‫باید قبل از اینکه دست‌ش به اریک برسه، ‫خودمون رو به شهر باستانی برسونیم.
‫آره، منظورت اون سمت دنیاست دیگه.
‫اصلاً می‌تونیم؟
‫تونست گریدون رو نجات بده.
‫هرچیزی ممکنه.
‫بلاخره داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫یه امیدهایی هست بتونی جادو کنی.
‫عجـوزه: دختره رو بـرام بیارید.
‫بقیه رو هم بُکشید.
‫کسی اونجاست؟
‫آهــای؟
‫کسی اینجا نیست؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.